Wchodzisz.
Ricardo, szybko.
Dawaj, Ricardo!
Dalej, chłopcy!
Dacie radę!
Rzucaj! Tak.
To był faul.
Dawać, chłopaki!
Dalej, Ricardo!
Dalej, Richi!
Słucham.
Nie, mów.
Na razie, Ricardo.
Gratulacje, kochanie.
Brawo, braciszku!
Co taki jesteś posępny? Nie cieszysz się?
Świetny mecz.
Zdobyłem dwa punkty. Przeze mnie prawie przegraliśmy.
Nie dramatyzuj. Liczy się to, że wygraliście.
Gdzie tata?
W aucie. Wiesz, jaki jest ojciec.
Nie martw się, Ricardo.
Już!
Masz. Uczcij to z kolegami.
Kocham cię.
Pierdolony złom!
Carlos, uważaj, bo zepsujesz.
Gerardo, jestem o krok od wygranej.
Pożycz mi drobnych.
Przepuściłem pensję. Nie mogę wrócić do domu z niczym.
Mowy nie ma.
Ty skąpy chuju, moja noga więcej tu nie postanie.
Akurat.
Losowanie bonusowe!
Wygrałeś!
Nagroda główna!
Jesteś najlepszy!
- Czołem, Fran. - Cześć, szefie.
Salva!
Dzień dobry, szefie.
Gdzie moja ciężarówka?
To nie ty ją zabrałeś?
Ja? Dopiero przyjechałem.
Wczoraj ją tam zaparkowałem.
- No to nie wiem. - Jak to?
- Przeparkowaliście ją. - Ja nic nie wiem.
Nic.
ŻELAZNA RĘKA
ROZDZIAŁ 4: WSZYSTKO ALBO NIC
Jednoręki już się wita ze Świętym Piotrem,
a reszta ferajny odbija piłeczkę.
Nie, tu chodzi o coś więcej.
Na miejscu czekały na nas gliny.
Chuje z jednostek specjalnych.
I co się stało?
Rozpieprzyliśmy ich. Byli do dupy.
Córeczko, nie muszę ci chyba tłumaczyć,
co będzie, jak nie dostaniemy tych pieniędzy.
Nie musisz, papo.
Zmotywuj tych nadętych Hiszpanów, żeby znaleźli kontener.
Nic się nie bój. Zaufaj mi.
Nam.
Gdzie twój brat?
Zdycha w łóżku.
Hiszpańskie żarcie mu nie służy.
Lucía, proszę cię, trzymaj go w ryzach.
Papo, całe życie to robię.
Zadzwoń, jak to załatwisz.
Ariel.
Ari, wszystko okej?
Jak leci, Carmona?
Co tam, Miki?
Przestałeś być gliną, ale gusta ci się nie zmieniły.
Takich miejsc, co mają lokalny sznyt, już prawie nie ma.
Próbowałeś policzków wieprzowych? Pili robi zajebiste.
Pili, kochana, nalejesz nam… Ty co pijesz?
- Rum. - Dwa razy rum z colą poproszę.
Masz coś dla mnie? Temat jest gorący.
Coś mam.
To źródło rzadko mnie zawodzi.
W zeszłym tygodniu jeden z moich ogarniał mi coś w porcie
i zobaczył znajomą twarz.
Kogoś, kogo widział kiedyś w mundurze.
- Kiedy dokładnie? - Jakiś czas temu.
Na imprezie absolwentów akademii policyjnej.
Wiem, że to może być przypadek.
Ale kolega był właścicielem baru, w którym odbywała się impreza.
Właściciel baru?
- Dzięki, Pili. - Dziękuję.
Ja pierdolę, Carmona.
Nawet jeśli to ta sama osoba, to nie znaczy, że jest kretem.
Wielu ludzie odchodzi z firmy i ma nową robotę, tak jak ty.
Powiedziałem, co wiedziałem. Za to mi płacisz.
Reszta to twoja robota.
Dobra.
Kto to? Jak się nazywa?
Nazwiska nie znam, ale mam coś dużo lepszego.
Wiesz, kto to?
Fernando, zastąpisz mnie na chwilę?
Skoczę po kawę.
Czeka nas niezła jatka.
No tak.
Ktoś musi zaprowadzić porządek.
Okazuje się, że Manchadowie nie są niepokonani.
Nikt nie jest.
Víctor, jesteś potrzebny.
Cześć.
Nie martw się o pieniądze.
Będą bezpieczne.
Możesz je przetrzymać pięć dni, nie wzbudzając podejrzeń?
Spokojnie. Jestem zabezpieczony.
Co jest, Bianco?
Szefie.
Ważna sprawa. Może pana zainteresować.
Chodzi o pocztę carską.
Przyjechali.
Juan.
Do dzieła.
Tu mam ujęcie.
I jeszcze tu.
Do kogo on dzwoni?
- A moment ataku? - Z tej kamery.
To już?
Na to wygląda.
To jedyne nagrania z Joaquínem.
Co on tam robił tak późno?
Ricardo, to była zasadzka.
Mamy dostęp do jego telefonu?
Gwardia Cywilna go analizuje.
Miki mówił, że jest zniszczony.
Nie da się odczytać danych.
Ten, kto próbował zabić Joaquína, przechwycił pocztę carską.
To nie przypadek.
Bezczelnie nas okradli.
Joaquína omal nie zabili.
Ktoś źle wykonuje swoją robotę.
- Co sugerujesz? O co ci chodzi? - Skupmy się.
Może ładunek nie opuścił portu. Trzeba sprawdzać wyjeżdżające ciężarówki.
Nie możemy bez końca blokować terminalu.
- Nie mamy wyjścia. - Ja się tym zajmę.
To moja działka. Coś ci się nie podoba?
W porządku.
Néstor, przeczeszmy teren. Jeśli kontener tu jest, znajdziemy go.
- Dobra. - To jak szukać igły w stogu siana.
- Miki użyczy nam psy. - O!
Wywęszą narkotyki. Do roboty.
Dobra.
Rocío.
- Co? - Masz chwilę?
Tak. O co chodzi?
Co się dzieje?
Co tu robi Francés?
Nie wiem.
Coś się stało?
Być może coś dobrego.
Doszły mnie słuchy o dilerze z Raval.
Zwą go Piñata.
Diluje teraz wysokiej jakości koką.
Na mieście towaru brakuje od dawna.
Sprzedaje się byle gówno.
A on ma towar najwyższej jakości.
Ponoć to niemal czysta kokaina.
Sugerujesz, że poczta carska jest w obrocie?
- Za szybko. - Tak.
Żeby przetworzyć pastę, potrzeba czasu, chemików,
odpowiedniego miejsca…
Potrzeba wyłącznie desperacji.
Ja jestem tylko posłańcem.
Zróbcie z tym, co wam się podoba.
Nasze rodziny zawsze się wspierały.
Mam nadzieję, że szybko rozwiążecie ten problem.
Zmiana planów.
Weź Mikiego i sprawdźcie każdy zakamarek portu.
My znajdziemy Piñatę.
Jesteś ostatnią osobą, którą chciałbym o to prosić.
Możesz mi pożyczyć kasy?
A co z tym, co ci dałam miesiąc temu?
Wróciłeś do hazardu? Czemu?
To dlatego tak się kłóciłeś z tatą.
Taty w to nie mieszaj.
- Nie? - Nie ma z tym nic wspólnego.
Ci ludzie nie żartują. Jestem w czarnej dupie.
Proszę cię o pomoc.
Wieczorem zrobię przelew.
Przelew nie. Komornik wszedł mi na konto.
W gotówce ci mam dać?
Wyciągniesz hajs z bankomatu, wsadzisz do plecaka i mi dasz.
Nie przeputam tego.
Rocío, to ostatnie, o czym teraz myślę.
Nie każ mi błagać. Spójrz na mnie.
Spójrz mi w oczy.
Rocío, proszę cię.
Jesteś moim bratem. Pomogę ci.
Dziękuję.
Ale powiedz prawdę, Ricardo.
Jest coś, co powinnam wiedzieć?
Dziękuję. Zawsze mogę na ciebie liczyć.
Kochana jesteś.
Oczywiście, że nie.
Wszystko w porządku.
Mamo, jestem tu szefem. Nie mogę cały dzień z tobą gadać.
To mój pierwszy dzień.
Tak. Nic ci nie jest?
Wzięłaś leki?
Jakby co, dzwoń.
Ja ciebie też. Pa, mamo.
- Znowu to samo. - Co jest?
Mam dość nocek.
Wiem, Francisco.
Za tydzień dam ci dzienną zmianę.
Ni chuja. Przyszły tydzień mnie obiecałeś.
- No tak. - Matkę mam w szpitalu.
Dobra, ja będę robić na dwie zmiany.
Ty pojedziesz do matki, a ty odpoczniesz.
Na przyszłość mówmy takie rzeczy z wyprzedzeniem.
- Zadowoleni? - Tak.
Co się tu dzieje?
Nic.
Rozwiązywaliśmy problem.
Już załatwione.
Już cię męczą?
Do roboty.
Synu, ty nic nie rozumiesz.
To ty masz im mówić, co mają robić. A nie oni tobie.
Próbując być lubiany, nic nie osiągniesz.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Słyszałem różne rzeczy. W porcie nic się nie ukryje.
Jeden gość po robocie chodzi obciągać kutasy,
a potem leci do domu do żonki.
A Tito już od dawna wciąga kreski.
Masz mi coś do powiedzenia?
Nie.
Żadna ciężarówka nie wyjedzie, póki jej nie sprawdzę.
Hej, pokaż to.
Sprawdzaj wszystko. Każdą paletę.
Otwierasz wszystkie. Nie tylko te z przodu. Do roboty.
Sprawdzamy tę.
Co mi tu trąbisz, chuju?
No już, sprawdzasz.
Ricardo.
Co jest, Molina?
Przykro mi z powodu twojego ojca.
- Oby szybko wyzdrowiał. - Dziękuję.
Co tu się wyrabia?
Klienci mi narzekają.
Mam kilka godzin opóźnienia.
Czy ty mnie słuchasz?
Nasze sprawy. Nie wtrącaj się.
- Nie wtrącać się? - Właśnie.
- Nie macie prawa. - Bo ty tak mówisz?
Posłuchaj, Ricardo…
Ricardo, chyba coś znalazłem.
Widzisz?
Nie zawracaj mi głowy.
- Skończ z tym cyrkiem. - Tak, tak.
Co znalazłeś?
Lalki.
Nie takie.
Matrioszki.
Jedna w drugiej. Kojarzysz?
Sprawdzaj kolejne pudła.
Tik-tak.
- Jatri, oddaj mi ciężarówkę. - Nie będziesz mi stawiał żądań.
Czas minął.
Przepraszam. Potrzebuję jeszcze jednego dnia.
Tik-tak.
Czas minął, Richi.
Jatri, jeden dzień.
Mówiłem, że mam biznes i oddam ci całość.
Nie dasz rady wiecznie ukrywać się w porcie.
Ale, Jatri…
To tutaj.
Piñata. Znasz go?
Budzimy się. Gdzie znajdziemy Piñatę?
Na drugim.
To tutaj.
Piñata!
Na miłość boską.
Gdzie Piñata?
Co?
Gdzie jest Piñata?
Do sklepu poszedł.
A ty kto jesteś?
Ty jesteś Piñata?
Nie uciekaj!
Piñata!
Czekaj!
Stój!
Stój, skurwielu!
Stój!
- Pójdę od drugiej strony. - Dobra.
Stój!
Mówię: stój!
Czemu uciekasz, chuju?
- Skąd bierzesz dragi? - Nie wiem.
- Skąd? - Cholera, nie wiem!
- Nie wiesz? - Nie!
Przypomnij sobie.
Przysięgam, mylicie mnie z kimś. Zostawcie mnie.
Nie!
- Gadasz czy nie? - Pomocy!
Pomocy!
- Sześć pięter. Gadasz? - Przestańcie.
Ciężki jesteś, a nam kończy się cierpliwość.
Długo cię tak nie utrzymamy.
Towar jest z Ameryki Południowej. Pichcą ją w El Prat.
Na farmie, nazywa się Lasagra.
Kto to robi?
- Nie mam pojęcia! - Kto?
- Nie wiem. - Kłamiesz. Kto za tym stoi?
Jestem płotką. Więcej nie wiem.
- Ja nic nie wiem. - Nie wie.
Postawcie mnie.
Pieprzony tchórz.
Trzeba jechać do Lasagry.
Chodźmy.
GWARDIA CYWILNA
KOSZARY – WSZYSTKO ZA OJCZYZNĘ
- Cześć. - Cześć.
Ja do sierżanta Rosillo.
Kogo zapowiedzieć?
Victor Julve.
Sierżancie, przyszedł Víctor Julve.
Proszę poczekać.
Cześć.
Co tam, ślicznotko?
A u ciebie?
Dopiero za godzinę kończę.
- Dobra. - Może poczekasz w okolicy.
Nie, wrócę później.
- Narka. - Na razie.
Często tu przychodzi, co?
Mówiłem ci, że będzie moja.
Chciałbym to zobaczyć.
Néstor dał mi znać.
Przebiorę się tylko. Psy gotowe.
Noga.
Danko. Patrz, jak się rwie.
Danko, noga.
Robi się nerwowy jak ćpuny. Wie, co go czeka.
Ponoć wychowałeś się w porcie, jak szczury.
Zgadza się.
Więc dobrze znasz Manchadów?
Co za ludzie.
Wygląda na to, że ci ufają.
Nieźle to wykombinowałeś z kamerami.
Mnie nie przyszło to do głowy.
Łebski gość z ciebie.
Danko, noga.
Ktoś ściągnął Joaquína do martwego punktu.
W rewir zepsutej kamery.
Dziwne, że zapomniał o kamerze Sintaxu.
Nie jesteśmy po tej samej stronie?
Jasne, że tak.
Wszystko okej?
Rozluźnij się.
Wyciągnij kija z dupy.
Ty szczurze.
Co tam, chłopie?
Na razie nic.
- Jesteś pewny? - Tak.
Będziemy tam sami.
Chodź.
- Nie. - Czemu?
Zerżnij mnie na biurku szefa.
Masz jaja czy nie?
Co jest, Danko? Szukaj.
Co się dzieje? Ale się ekscytujesz, Danko.
Co jest? Szukaj.
Co jest, Danko? Szukaj.
Zobacz, jak wariuje.
Cholera…! Danko!
Jebać twoją sukę!
- Nie przeciśniemy się. - Ja z jednej strony, ty z drugiej?
Dobra.
No chodź.
Wyliż mi cycki.
Widzę go!
Dobry pies.
Cholera.
Cholera!
Patrzcie go.
Co za mina!
Co ci się stało?
Znalazłeś coś?
Danko nie pudłuje. Na pewno były tam dragi.
Może je zwinąłeś?
Śpieszy ci się gdzieś?
Dokąd idziesz?
Zostało jeszcze sporo kontenerów, Julve.
Jest roboty do rana.
SIERŻANT
Nieźle, co?
No widzisz.
- Możemy powtórzyć, kiedy chcesz. - Jak będziesz grzeczny.
Poczekaj. Zostawiłam kurtkę.
Zaraz wracam.
Pospiesz się.
Już.
Núrio.
Idę.
Już idę.
Co ty robisz?
Już idę.
- Co tak długo? - Nie mogłam jej znaleźć.
Leżała za drzwiami.
Chyba coś mamy.
Wrócę późno.
Ucałuj Sandrę ode mnie. Pa.
To tutaj.
- Bierz. - A ty?
W bagażniku mam lepszą zabawkę.
Wchodzimy.
Laboratorium.
Poczta carska musi gdzieś tu być.
Przerwa.
Przygotujcie dostawę.
Patrz.
Przerabiają tu pastę.
Román.
To nasze.
Zgadza się.
A reszta?
Trzeba je znaleźć.
Cholera.
Musimy się rozdzielić.
Ty idź tam.
Zaraz wam przyniosę.
BRACIA MANCHADO
Co to było? Niech któryś sprawdzi.
Ja pójdę.
Kurwa, co to było?
Wszyscy na zewnątrz!
Szybko!
Uwaga! Między skrzynkami!
- Strzelać! - Szybko!
Tam!
Strzelać!
Zobacz.
To ciężarówka Ricarda.
Skurwiel.
To on.
Ani śladu po kontenerze. Poczty carskiej tu nie ma.
Daj im popalić!
Dawaj!
Skąd wzięliście te lalki?
Ricardo wam dał?
- Kto dał wam prochy? - Román.
Ricardo, tak?
- Román. - Odpowiadaj!
Román!
Musimy stąd spadać.
Chodź.
Richi.
Cześć.
Jak się masz?
Fantastycznie.
- Ładnie wyglądasz. - Kłamczuch.
Serio. Ładnie wyglądasz.
Posłuchaj.
Tak?
Ojciec już wie.
Wie o firmie.
Co wie o firmie?
Ricardo…
Jestem twoją matką.
Jak się dowiedział?
Wiesz, jaki jest ojciec.
Jak spojrzy ci w oczy, nie dasz rady go oszukać.
Román mu powiedział, tak?
Przyparł go do muru.
Opowiedział mu o hazardzie.
Skurwysyn.
Odzyskam to, mamo.
Obiecuję ci. To był błąd, ale mam to pod kontrolą.
Tata to załatwi.
Ale, Richi…
musisz nam obiecać,
że spróbujesz to rzucić.
To moje ostatnie życzenie.
Walcz.
Musisz z tego wyjść.
Obiecaj mi.
Mamo.
Obiecuję ci.
Mówię poważnie.
Obiecuję.
Rocío, musimy pogadać.
Chodzi o Ricarda.
To twój brat ukradł kontener.
Że co?
Widzieliśmy jego auto na farmie, na której przygotowywali kokę.
Francés dał nam cynka.
Podejrzewamy, że stał za zamachem na życie Joaquína.
To absurd. Ricardo tylko sobie umie zrobić krzywdę.
Sama mówiłaś, że od miesięcy się kłócili.
Błagam! To nie znaczy, że zabiłby ojca.
Chłopak przyciąga kłopoty. Widać, jak ostatnio wygląda.
Ty znasz go najlepiej. Wrócił do hazardu, tak?
I ma długi.
To najsłabsze ogniwo. Naraża rodzinę na niebezpieczeństwo.
Proszę, skarbie.
Porozmawiam z nim.
Nie możemy się z nim cackać. Musi za to zapłacić.
To poważne oskarżenia. Powinniście je udowodnić.
Jakich dowodów ci brakuje?
Jadę do Francésa.
Po co?
Rocío, musimy go informować.
Pomaga nam odzyskać ładunek, jego ładunek.
Wiecie, co z nim zrobi ’Ndrangheta, jak się dowiedzą?
Najpierw trzeba dać mu szansę, żeby to wyjaśnił.
Ja znam jego wyjaśnienia.
Przez ciebie go zabiją!
Jeśli coś się stanie mojemu bratu, nigdy ci nie wybaczę.
Poszliśmy za tym tropem.
Miałeś rację.
Pocztę carską wywieziono z portu.
Czyli ładunek jest poza waszym zasięgiem.
Jeszcze nie.
Natrafiliśmy na niewielką część. Jedno pudło.
Sądzimy, że reszta jeszcze nie dotarła na ulice.
Román, coś ci pokażę.
Czarne świnie kalabryjskie.
Fascynujące istoty.
Kilka lat temu mieliśmy problem z dostawą heroiny z Turcji.
Statek dotarł do Gioia Tauro pięć dni po terminie.
Pięć.
Zginęło 17 osób.
Na pocieszenie świnie utyły jak nigdy.
Tamtego roku kiełbasa była palce lizać.
Wiesz, kto was okradł?
Nie.
Znajdziemy te narkotyki.
Znajdź też tego, kto chciał je ukraść.
Świnie są wiecznie głodne.
Hej.
To część kwoty, ale zyskasz na czasie.
Dziękuję.
Dziękuję, siostrzyczko.
Ricardo, ukradłeś pocztę cara?
Co?
Znaleźli twoją ciężarówkę na farmie, gdzie przerabiają towar.
Rocío…
Przysięgam ci, że to nie ja.
Wczoraj rano przyjechałem i auta nie było.
Ukradli mi.
- Dlaczego nic nie mówiłeś? - A co miałem powiedzieć?
„Oferma Ricardo zgubił własny wóz”.
Na pewno okazalibyście mi zrozumienie.
Kurde, Rocío.
Kto ci naopowiadał takich bzdur?
Wujek Román, tak?
Wujek Román?
Kluczowe jest to, że być może teraz opowiada o tym Włochom.
Skurwiel.
Skurwiel. Wiedziałem!
Skurwiel!
To on jest zdrajcą, Rocío.
Zamarzyła mu się władza. Najpierw tata, teraz ja.
Kto będzie następny?
Następna będziesz ty.
Posłuchaj, Ricardo.
Weź pieniądze i zniknij. Zejdź im z drogi.
Niby gdzie mam iść?
Jeśli zostaniesz, zabiją cię.
Powiedz, że chociaż ty mi wierzysz.
Wierzę ci.
BIŻUTERIA
Masz tupet, żeby tu przychodzić.
Spłacam dług.
Ale muszę mieć pewność, że to nie ty ukradłeś mi ciężarówkę.
A po chuj mi ona?
Nie ma całej kwoty.
Tak…
Jatri, to nie cała suma, ale mam dla ciebie propozycję.
Daj mi pięć minut.
Chuju, bo mi rękę złamiesz.
- Za to dostaniesz minutę. - Dobra.
Posłuchaj, Jatri.
Dwa dni temu w porcie wyładowaliśmy cztery tony czystej kokainy.
Mów dalej.
Kontener rozpłynął się w powietrzu.
Ktoś go zwinął.
Wiem kto.
To mój wuj Román ukradł tę kokę.
A mnie co do tego?
Proponuję, żebyśmy razem znaleźli ten kontener
i odebrali mu narkotyki.
Mów dalej.
Ja obmyślę plan. Ty tylko dasz swoich ludzi.
W ten sposób naprawimy relacje z Meksykanami i Włochami.
I za jednym zamachem wyeliminujemy konkurencję.
Ty rządziłbyś w porcie?
Właśnie.
A ty byłbyś jedynym sprzedawcą na Barcelonę.
- Ile? - 10% dla celników.
Po 10% dla glin i dokerów,
a reszta, 70%, po połowie dla nas.
A Jednoręki?
Twój ojciec? Co na to powie?
Ojciec jest w śpiączce, Jatri.
Musisz mi udowodnić, że masz jaja, by postawić się wujowi.
O to się nie martw. Wiem, co robić.
Kto by pomyślał, że okażesz się takim skurwysynem?
Miałem dobrych nauczycieli.
- Cristina. - Román, to musi się skończyć.
To nie unikaj mnie i odbieraj telefon.
Porozmawiamy później. Mam spotkanie.
Teraz potrzebuję cię bardziej niż kiedykolwiek.
Przykro mi.
Nie możemy się już widywać.
Nie patrz tak na mnie. Tak będzie lepiej dla wszystkich.
Dobrze o tym wiesz.
Dla wszystkich? Mój brat ma z tym coś wspólnego?
To nie tak, jak myślisz.
Nie masz pojęcia, co myślę.
Puść mnie.
Nie kontrolujesz się.
Nie chcę w moim życiu kogoś takiego, kogoś zdolnego do…
Do czego?
Nieważne.
Do czego, Cristino?
Mówią, że z bratem to nie wypadek. Że to ty.
Co ty gadasz? Jak śmiesz, kurwo jedna!
Że chciałem zabić własnego brata?
Posłuchaj uważnie.
Brat jest dla mnie wszystkim.
Wszystkim, ty dziwko!
OSTATNIE POŁĄCZENIA
Abonent niedostępny.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Cristino…
Musisz mi wybaczyć…
Ja nie…
Ciężka ręka.
One tylko to rozumieją.
Weź to sobie do serca, chłopie.
Arturo?
Tak, Cristino, to ja.
Przepraszam za spóźnienie.
Nie!
Proszę, nie.
Pomocy.
Nie!
Proszę.
Proszę się odsunąć.
- Nie może pan przejść. - Cristino!
- Co pan robi? - Cristino.
Cristino!
Pojadę z tobą do szpitala.
- Nic ci nie będzie. - Proszę się odsunąć.
- Mówię po dobroci. - To moja partnerka!
Powiedz, co to za skurwiel,
a przysięgam, że wyrwę mu serce gołymi rękoma.
Ricardo.
Cristino.
Co ty tu robisz?
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka