Dojechaliśmy do Barcelony.
Joaquín, pomóż bratu.
Trzymaj.
Weź to.
Carmen, pomóż mi.
Román, pomóż matce.
Dokąd to, wieśniacy?
Uważaj.
Byle hołotę tu wpuszczają.
Spokojnie.
- Czego się gapisz, gołodupcu? - Chodź już.
- No chodź. - Palant.
Nie przejmujcie się dokerami. Szukają zaczepki. Co wam podać?
Dwie kawy z cykorii.
Przepraszam. Wiesz, u kogo tu szukać roboty?
Zapytajcie tego przy ścianie.
Nazywa się Salazar.
Dzień dobry, panie Salazarze.
Dzień dobry.
Z bratem szukamy roboty.
Jakiejkolwiek.
Roboty nie ma.
Pan posłucha.
Jeśli trzeba, możemy pracować do nocy.
Brat jest silny. Robi za trzech.
To czterech robotników za cenę dwóch.
W takim razie lepiej zatrudnić tylko jego.
Tak.
Ale ja główkuję za trzech.
Mam komplet załogi.
Ale jeśli ktoś mnie zawiedzie, będę o was pamiętać.
Jak was zwą?
Román i Joaquín Manchado.
Przepraszam pana za najście.
Przy falochronie znaleziono ciało
i potrzebujemy pomocy, by je zidentyfikować.
GWARDIA CYWILNA
Rybacy to zgłosili. Nieciekawa sprawa.
Sądzimy, że to jeden z pańskich pracowników. Lucio Navarro.
Przedwczoraj nie wrócił do domu. Żona zgłosiła zaginięcie.
Między nami mówiąc, Lucio przechodził trudne chwile.
Ostatnio przesadzał z alkoholem.
To on. Biedny Lucio.
ŻELAZNA RĘKA
ROZDZIAŁ 2: NIECH ŻYJE KRÓL
Czego chcesz?
Zobaczyć cię.
Teraz nie mogę.
Jestem na dole. To zajmie chwilę. Otwórz mi.
Mówię, że nie mogę.
Jestem zajęta.
Ile ci płaci? Zapłacę podwójnie.
Román, nie zaczynaj. Widzimy się dziś wieczorem.
Ale możemy się spotkać wcześniej. Mam wolny poranek.
Wpuść mnie.
- Widzimy się wieczorem. - Cris.
Pa.
Oddawaj kasę, Richi!
Ricardo!
Nie uciekaj, chuju!
Ricardo!
Kurwa!
Ricardo!
Mamy to.
Udało się.
Dopływamy do Barcelony.
Papa będzie dumny.
Co ci jest? Dziwnie się zachowujesz, Ariel.
Mam złe przeczucie.
Co ty pieprzysz?
Byłem u Chacte.
Mówił o przyszłości.
O mojej śmierci.
Powiedział, że umrę…
na wybrzeżu Morza Śródziemnego.
Teraz rozumiem.
To dlatego nie chciałeś płynąć.
Nie pitol mi tu.
Odstawiamy kontener i w 24 godziny jesteśmy z powrotem w Meksyku.
Nic ci nie będzie, chłopie.
Ja o to zadbam.
Tato, tak nie można. Stoją na kotwicy ponad 24 godziny.
Każę im czekać dłużej, to odpłyną.
Są priorytety. Tampico ma pierwszeństwo.
To ja za to odpowiadam.
Avon do wieży kontrolnej. Proszę o pozwolenie na cumowanie.
Przesłaliśmy plan rozładunku. Czekamy w gotowości.
Mówi Joaquín Manchado.
Peralta, ciężka sprawa.
Muszę dać pierwszeństwo innemu.
Nie bierz tego do siebie.
Rozładunek zaczniesz za sześć godzin.
Dam ci moich najlepszych dokerów.
Co ty pieprzysz, Joaquín?
Rocío, jesteś tam? Jesteś szefową kontrolerów.
Zaczynasz mnie wkurzać, Peralta.
Joaquín, nie odwalaj takich numerów.
Chcesz popłynąć do portu w Tarragonie, droga wolna,
ale wtedy w Barcelonie już się nie pokazuj.
Przemyśl to.
Pogadajmy na poważnie, Joaquín. Rocío.
- Przydziel Tampico keję. - Dobra.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Pięć, dziesięć, 15, 30, 45, 50…
Zwolnij, bo będzie wypadek.
Co tam widzisz?
To stamtąd jest najlepsza forsa.
Z morza.
Nie z ziemi.
Forsa, za którą zjesz dziś kolację, czeka tam.
Nie bujaj w obłokach i bierz się do roboty. Jest opóźnienie.
Manchado!
Brakuje worków z cementem. Mam dość tego, że je rozkradacie.
Przysięgam, że to nie ja.
Nie ściemniaj. Wszyscy jesteście tacy sami.
Banda złodziei i niewdzięczników.
Potrącę ci z dniówki.
- Przecież mówi, że to nie on. - Nie?
Może to ty.
Albo twój brat.
Wam też mogę potrącić.
Nie ma potrzeby. Mój Joaquín tego nie zrobił.
Dokończcie to.
A jak znów znikną worki, wylatujesz z roboty.
Razem z synalkami.
Joaquín!
Proszę, pański cement.
Wynoście się.
Ogłuchliście?
Wynocha, śmiecie!
Przez twoją głupią dumę będziemy głodować!
Znajdę coś lepszego, ojcze.
Obiecuję.
Słucham.
Tak.
Jazda.
Wrzuć trzeci bieg.
- Jak idzie? - Następny kontener to poczta carska.
- Na pewno? - Na pewno.
Ruchy!
Droga wolna.
Jedzie.
Już, Ricardo.
Mora, uważaj. To nasz kontener.
Poczta carska.
Śmiało. Jesteśmy gotowi.
Tak?
Jak idzie rozładunek? W porządku?
Zgodnie z planem. Wyładowujemy pocztę carską.
To dlaczego dwa karaluchy jadą prosto na Tampico?
Pojęcia nie mam. Czego oni chcą?
Flaco, załatw to natychmiast.
Gdzie jest Miki, jak go potrzebujemy?
Nie możemy tego schrzanić.
Co jest?
Jednoręki mówi, że gliny jadą tu sprawdzić ładunek.
Cholera.
Víctor.
Żuraw numer dwa.
Jadą tu gwardziści, nie nasi. Jak przeszukają kontener, mamy przesrane.
Przeciągaj to, ile się da. Spróbuję się ich pozbyć.
Co tu się odpierdala? Gwardia Cywilna?
- Spokojnie. - Co tu robią gliny?
To oni muszą to rozwiązać.
Niech Hiszpanie ruszą dupy, bo stawka jest wysoka.
Dobry wieczór. Rutynowa kontrola.
Poproszę list przewozowy.
Oczywiście.
Proszę bardzo.
Mogę też panu pokazać plan rozładunku.
Mam oba.
- Sprawdzimy kilka kontenerów. - Z jakiego powodu?
Rozwalicie nam plan, a i tak mamy opóźnienie.
Wykonujemy rozkazy.
Co tam się dzieje?
Román do dwójki.
Co jest z żurawiem?
Kurwa mać. Słucham.
- Miki, co to ma być? - Nie wiem. Już dojeżdżam.
Jak to nie wiesz? Płacę ci, żeby nie było takich numerów.
Pan się nie martwi. Ja się tym zajmę.
Zabierz tych skurwieli z mojego terenu.
Tu żuraw numer dwa. Dźwig stracił stabilność.
System sterowania się zablokował.
Słyszał pan.
Żuraw cały dzień nawala.
Nie ruszamy się stąd, póki porządnie nie sprawdzimy tego kontenera.
Jakiś problem, panowie?
Urząd celny zezwolił na rozładunek. Nie ma ryzyka.
Alcázar kazał nam…
Opóźniają panowie rozładunek,
mimo że jako celnicy już to sprawdziliśmy.
Wiedzą panowie, ile tu jest roboty?
Z całym szacunkiem, to strata czasu.
My zezwoliliśmy na rozładunek.
Carcelén, Antúnez, co się dzieje?
Musimy sprawdzić ładunek.
- No i co? - Mówię im, że wszystko się zgadza.
No to po sprawie.
Jest zdarzenie w sektorze trzecim. Silva wzywa posiłki.
- To rozkazy Alcázara. - Ja pierdolę.
Celnik mówi, że wszystko w porządku.
A przełożony wydaje rozkaz. W czym problem?
- W czym problem? - Zrozumiałem, sierżancie.
No to zwijajcie się.
Ja się tym zajmę.
Dobrej nocy.
Świetnie.
- Daj znać, co z tym zdarzeniem. - Przyjąłem.
Jak tam żuraw?
Załatwione.
Pozbyli się ich.
Mało brakowało, Lucío.
Víctor.
Słyszysz mnie?
Właśnie. Miałem skończyć o piątej, a widzisz, która jest godzina.
Ciągle musisz siedzieć po godzinach.
Tak, trzeba się za to wziąć.
Musimy być stanowczy. Żeby chociaż dobrze płacili za nadgodziny.
Ale będzie ciężko wszystkich zebrać.
Ej, wy!
Co to za gość?
- Czego chcesz? - Co za jeden?
Co?
- Czego chcesz? - Co ty robisz?
Cholera! Co ty robisz?
- Co ty robisz? - Chodź tu.
Ty gnoju!
Nie!
Przestań!
Przestań…
Dobrze ci idzie.
- Mówiliście, że robicie za czterech? - Tak.
Brakuje mi czterech dokerów.
Zobaczymy, czy się nadacie.
Chodźcie.
DOSTAWA ZA 24 GODZINY
Jeśli to się powtórzy, wylatujesz.
- Jasne? - Mam to pod kontrolą.
Dobrze ci poszło.
Gratulacje.
Dziękuję.
Czołem.
Jak tam? Zaczynamy?
Jak wasz ojciec?
Dobrze.
Zarobiony, jak zwykle.
Już przekazuje wam pałeczkę, co?
Takie życie.
Człowiek nie chce odpuścić, ale nie ma wyboru.
Do dzieła.
Nasza koka.
Czysta.
Palety są oznaczone niebieską naklejkę. Jest jeszcze 49 palet.
Carfora da wam znać w sprawie lokalizacji.
Do tego czasu możecie odpoczywać.
Ja zabezpieczę towar.
Interesy z waszą rodziną to przyjemność.
Wzajemnie.
Pozdrówcie ojca.
Pozdrowimy.
Przekaż Molinie, że wkrótce oddamy mu części.
Spróbuj go uspokoić.
- Zadzwonię do niego. - Będę wdzięczny.
Tato.
Masz chwilę?
Słuchaj…
Mam taki niewielki dług.
W firmie.
Nic wielkiego.
Ale wiesz, jacy są dostawcy.
Nie chcą już czekać.
- Zakręcili kurek. - Mój też zakręcony.
Tato, daj spokój.
Synu, czas, byś nauczył się sam podcierać sobie tyłek.
Daj mi wsiąść.
Załatw to.
I żyli długo i szczęśliwie.
WRÓCĘ PÓŹNO.
JOAQUÍN KAZAŁ MI ZAŁAGODZIĆ SPRAWĘ Z MOLINĄ.
Poczekaj chwilę.
- Co? - Chwileczkę.
Co to jest?
Nie wiem.
Otwórz.
Nie mogę dać ci zwykłego prezentu?
To nie jest zwykły prezent.
To prawda. To diament.
Rozmawialiśmy o tym.
Kurde.
Niczego by ci nie brakowało. Mogłabyś to rzucić.
Moglibyśmy wyjechać daleko stąd.
Jest dobrze tak, jak jest.
Mam tę pracę, bo tak zdecydowałam.
Nie potrzebuję księcia z bajki.
Czy to jasne?
Za tydzień w czwartek?
Dobra.
PRZEGRAŁEŚ!
GRAJ DALEJ PRZELEJ ŚRODKI
Przywal mu!
Masz tu niezły cyrk.
Dzięki, że przyszedłeś.
Wiesz, jaki jest Joaquín. Gdy się uprze, nic go nie powstrzyma.
Chciałem cię przeprosić w jego imieniu.
Za dobrze go znam. Tym razem posunął się za daleko.
Przykro mi, Molina, ale to była ważna sprawa.
Powinieneś zrozumieć. Wiesz, jak działa port.
Stawka była wysoka.
Mądrze to rozegraj. Nie daj się sprowadzić do parteru.
To jego żywioł. Czaisz?
Bij z dystansu. Nie daj się złapać.
Posłuchaj.
Jesteś od niego lepszy.
Joaquín nadepnął na odcisk wielu ludziom.
Nie tylko mnie.
W końcu ktoś mu się postawi.
Następna walka.
Dalej, Kogut!
Jedyna zasada: brak zasad.
Dajcie nam dobrą walkę.
Do walki!
Dalej!
Zabij go!
Dawaj!
- Wszystko dobrze, panie Manchado? - Tak.
GWARDIA CYWILNA
Kto tam jest?
Co to ma być?
Co tu się dzieje?
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka