INIHAHANDOG NG NETFLIX
Sa isang napakaespesyal na araw kada taon,
sinasabi na isang masayahing matanda na nakasuot ng pula ang lumilipad sa ere,
at nagbibigay ng mga regalo, katatawanan, at kasiyahan sa mga bata saanman sa mundo.
May mga naniniwala sa kaniya at mayroon namang mga hindi.
176 ARAW BAGO ANG PASKO…
At sinabi ko pagpalain nawa ang Amerika.
Oo naman. Sinabi ko na pagpalain nawa ang Amerika.
Siyempre, pero pagpalain nawa ang magkakaiba nating pananaw?
Oo. Ah, tingin ko sa atin, kalayaan.
Pagpalain nawa ang kalayaan sa lahat ng anyo nito.
Sige.
Oo, tamang-tama 'yan.
-Sige, salamat. -Ayos!
Nakapag-set na 'ko sa wakas ng panayam kay Mallards para sa artikulo ko
sa fall fashion nila.
At kapapadala ko lang kay Grant ng Fourth of July article ko.
Mas maganda sa 'yo.
Ito ang pinakamadaling artikulo na sinulat ko.
Halos 'di ko namalayan.
Gusto ko ang holiday na 'to.
-Lisa! -Ano 'yon, Grant?
-Kaka-email mo lang ba ng artikulo? -Oo, Grant.
Binanggit mo ba ang hot dogs?
Oo.
'Di ko na maantay ang hot dog ads sa tabi ng article ko.
Kailangan nating magbayad eh.
Ah, binanggit mo ba ang ski pants?
Artikulo 'yon tungkol sa Fourth of July.
Mag-uusap tayo.
Sinabi mo kay Grant "hot dog."
Idolo na kita.
Ah, sige. Alam mo? Kailangan ko pa kunin
ang bumblebee costume ni Ella para sa Sabado.
Akala ko ba si Robert ang sasama?
Nagkusa na akong kunin ang costume. Tuloy pa rin tayo sa weekend.
"Araw ng Kalayaan."
"Pinakamagandang holiday sa kalendaryo."
Masaya talaga tuwing Fourth of July.
Sobrang simple at puro katuwaan lang na may mga laro,
parada, concert, burger,
hot dog at mga paputok sa kaulapan.
Walang turkey na niluluto sa anim na oras.
Walang biyahe palabas ng bayan sa niyebe at yelo,
walang nag-uudyok na gumastos ng pera,
na mas nagpapaganda rito kaysa sa Pasko.
"Nagpapaganda kaysa sa Pasko?"
Kalokohan.
Sino'ng sumulat nito?
Uy, Assan, gising ka. Dadaanan kita sa 30 minuto.
Aayusin natin ang booth.
O sige, salamat, pare. Bye.
Mama, bilisan na natin.
Teka. Kunin mo ang buong costume, sige na.
Kuwentuhan mo pa nga ako tungkol kay Robert.
Ah, may nangyari kay Robert ngayong araw.
Nasa lawa siya kasama ng bago niya.
Kita mo, may nangyari nga.
Mama, antenna ko.
Ah.
Hmm.
Ah, alam mo? Dito. Mmhm.
Puwede na.
Halika na.
-Ella. -Halika na.
Ella! Makakarating tayo. Ayos lang 'yan.
-Pahawak. -Sige. Salamat.
Gagawin ko. Ayos lang tayo.
May 25 minuto pa tayo.
Kulang pa 'yon. Halina kayo.
Ahh! Ella!
Nawawala nga ang duwende.
Oo, naiintindihan ko,
pero 'di puwedeng akusahan mo na lang ang kapitbahay mo agad.
Pakay na niya 'yon pagkakuha ko pa lang.
-Vintage heissner 'yon, ano ba. -Ah.
Alam kong kinuha niya.
Pero magkaibang-magkaiba ang alam at pagpapatunay.
Napakatibay na pruweba ang basehan ng batas natin.
Kung may pruweba ka, tawagan mo ako sa firm ko. Ha?
Tingnan natin ang puwedeng gawin.
Sandali. Heto.
Kunin mo.
Happy Fourth!
Ayos ang mga nagawa nating legal na trabaho ngayon ah.
Oo na.
-Oras na para sa vegan hot dogs. -Teka, dito ka lang.
Nagsisimula pa lang tayo.
Ano ba, Tom. Tingnan mo naman ang mga taong nagkakatuwaan.
Cute na mga lalaki sa 'kin, babae sa 'yo. Nakikisalamuha dapat tayo.
'Di ka dapat magtrabaho 'pag holiday.
Binabayaran ka rito. Kawang-gawa ito.
Kawang-gawa mo ito at dinamay mo na naman ako.
'Yan ang gusto ko.
Kumusta, Marissa.
Kumusta kayo.
Gano'n pa rin ba ang schedule?
Tingin ko. Magsisimula ng mga 12:30.
Sige, salamat. Galingan mo.
Salamat, Mama.
Handa na lahat?
Praktisin natin ang sayaw bago sumalang.
Sama-sama lang.
Gustong maglaro ng mga bata sa slide.
-Happy Fourth of July. -Uy, happy Fourth of July.
Marissa?
Mama?
Naku po.
BAILEY, POTTER AT MCCLAINE
Tom.
Uy.
Ayos ka lang ba?
'Di ko mahanap si mama.
Puwede kitang tulungang hanapin siya.
Um, 'di naman siya nakasuot din ng bumblebee, ano?
Hindi, karaniwan lang.
Sige. Um.
Sige. May booth ako.
Lumayo muna kaya tayo sa mga tao sandali?
'Di n'yo naman ako aalukin ng candy ano?
Hindi.
-Ayos lang naman pero sa akin ang candy. -Sige.
-Hindi, Tom. -Ano?
Wala tayong kakasuhang magulang.
'Di niya kailangan ng payong legal. Mama niya ang hanap niya.
Titingnan ko kung may booth para sa nawawala.
-Ako na. -Ano?
-Hintayin n'yo ang Mama niya rito. -'Di ka naman kakain ng hot dog, ano?
Ano ba, Tom. Baka kumuha na rin ako ng lemonade.
Hoy, sabihin mo rin sa kanila na mag-anunsiyo kung--
Hintayin lang natin siya rito, ha?
-Ako si Tom. -Alam ko.
-'Di mo naman ako kakagatin? -Wala akong pangkagat.
Buti naman.
-Magpe-perform ang dance studio ko. -Sige. Dalhin na lang kaya kita ro'n?
-'Di ko alam saan sila pumunta. -Ah, hindi sa stage?
Mamaya pa.
Sige. Um. Hintayin na lang natin kung anong balita kay Assan.
Ano'ng nangyari dito?
-Nasira na lang. -Patingin.
Gaano ba kahirap sabihin na may gagawin ka at gagawin mo nga?
Wala talaga 'yan sa sistema ni Robert, kaya--
Kahit kailan.
Mm.
Hawakan mo 'to.
-Hello? -Kumusta.
-Kailangan mo ba ng payong legal? -Hindi pero baka ikaw.
Ano?
-Ba't nasa booth mo ang anak ko? -Mama!
-Anak mo 'to? -Oo. Sigurado ako.
Ayos ka lang ba?
-Nawala ako. -Paikot-ikot lang siya at--
Hinanap ka ng kaibigan niya at inayos niya ang headband ko.
Ah, sige, maraming salamat sa ginawa mo.
Masaya akong magkasama na kayo.
-Hanapin na siguro natin si Marissa. -Gusto mo mo ba ako panoorin?
Ah, um…
Ah…
Magsisimula ng 12:30 p.m. Ikaw kung libre ka.
Oo ba, gusto kong panoorin ang sayaw mo.
-Ayos. -Sige. Salamat.
-Sige. -Mm.
Kakaiba 'yon.
Oo, kinuha ni pogi ang anak mo. Akalain mo?
-Walang tao ro'n. -Walang tao saan?
Sa bentahan ng hot dog o hanapan?
Magkatabi lang sila. $1.99.
Tom. Nawala mo ang bata!
Yay! Ella!
Salamat sa inyo.
Nawalan ka ba ulit ng bata?
Hindi.
Kung hinahanap mo si pogi, nandoon siya.
Pumunta siya.
Mhm. Pasalamatan mo siya.
Ginawa ko na.
Pasalamatan mo siya ulit.
At ngayon ganituhin mo ang buhok mo.
-Parating na si Ella. -Ako na kay Ella. Sige na.
Sige na.
Buhok mo.
'Yan.
Ang cute niyan. Sige.
Pumunta ka.
Oo, sinabi ko ring pupunta ako kaya ayoko ring 'di magpakita.
Sige.
Gusto kitang pasalamatan ulit nang maayos sa pagbantay sa anak ko.
Salamat talaga.
At pasensiya na akala ko may masama kang balak.
Ayos lang.
Maraming dinudukot na bata ngayong taon. Ewan ko nga.
Ano na nga pala ang booth mo?
Libreng payong legal. Abogado ako.
Masama ka nga.
Ah-ha-ha.
Hindi, isa ako sa mabubuting abogado.
Ako si Tom.
Lisa.
Ano'ng trabaho mo, Lisa?
Manunulat ako.
Mama, tara na!
Manonood ba kayo ng paputok?
Ayaw naming palampasin.
-May alam akong lugar. -Madalas kami sa--
Windy saddle lookout.
Aba.
Nagtataka akong 'di pa tayo nagkita ro
Siguro 'di natin alam ang hahanapin.
-Mmm. Mmm! -Ooh.
-Uy, purple 'yon. -Ganda no'n. Mmhm.
Gusto ko 'yong purple.
Ano…
May paborito ka bang restaurant?
Oo.
Sinabi ko, oo,
at dinala na ako no'n sa Denver.
Masaya akong nandito ka. Ah.
Mukhang may nagpaparamdam na.
Trick or treat!
Ella, dahan-dahan!
'Di tumama.
'Yan.
Ohh.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Mm.
Ohh.
-Good night. -Good night.
25 ARAW BAGO ANG PASKO…
Limang buwan na.
'Di pa kita nakita noon na ganito kasaya.
Grabe nga rin.
Mhm. At grabe. Gustong-gusto ni Ella si Tom.
'Di ba?
Mhm.
Kaya ano'ng 'di ko makita?
Ano?
'Di puwedeng ganito siya kaperpekto. Kaya ano'ng 'di ko makita?
Lis.
Hindi ko hahayaang pakawalan mo 'to.
-Ano ba'ng puwedeng mangyari? -Diyos ko po!
Uy, pasensiya na, 'di ko nakita. Ayos ka lang?
Oo, nagulat lang ako. 'Yon lang.
Kailangan bigatin ang Pasko, 'no?
-Oo. Tama. Salamat. -Oo. Tara na. Ako na'ng bahala.
Maligayang Pasko.
Ilagay ko kaya 'yon sa artikulo ko sa Pasko.
Teka, pinasulat ka ni Grant ng artikulo tungkol sa Pasko?
Pambihira.
'Di na ako makapaghintay sa kalalabasan.
Aww. Ang sweet naman.
'Musta, Assan? Ayos lang ba ang lahat?
Oo naman, kayo pa.
Akin na ang mga coat ninyo.
Mababawi naman namin, ano?
Siyempre, gusto lang ni Tom na komportable kayo.
Medyo tinatakot mo ako.
-'Di mo lang alam. -Ano'ng sinabi mo?
Maligayang pagdating sa Pasko.
Tama ba ang pinasukan natin?
Uy, pasensiya na. Nahuli ako. Welcome.
Maligayang Pasko!
-Hi, Sharon. -Hi.
Hi. Maligayang Pasko.
Oo, ano'ng mayroon? Totoo ba 'to?
Totoo 'to, lahat.
Anumang contest 'yan, panalo ka na.
Hindi, para lang 'to sa pagdiriwang.
Hmm.
-Pakita mo sa kanila ang photo wall. -Ah, oo, dito.
-Hm. -Oh!
Oo, hinanda ko lahat dito.
Naisip naming mag-pose tayo na may props at si Santa mismo.
Sige, hashtag North Pole fever.
Pina-prank n'yo ba ako?
Ho ho ho!
Sharon, may kinalaman ka ba?
'Wag mo ako tingnan.
Ayaw mo?
Alam ng lahat na 'di ko gusto.
'Di ko pa ba nakuwento?
Siguradong maalala ko na sinabi mo kung oo.
Taon-taon mo 'tong ginagawa?
Oo.
Pero para kanino?
Sa 'kin. At sa inyo ngayong gabi. Madalas dahil Pasko lang.
Paalala lang na buhayin ang diwa ng Pasko.
'Di ba puwedeng isulat mo na lang sa ref?
Parang malaking Post-It note ang tingin ko rito.
Sige, pero hindi ba 'to mahal?
Hindi.
Oo. Kung susumahin, mahal nga talaga.
Pero karamihan nito akin na bata pa lang ako.
'Di naman ako taon-taon bumibili.
Oo, pero para pa rin sa Pasko ang mga 'to.
May bibili ba ng nut cracker
o stuffed reindeer kung hindi Pasko?
Pero 'di mo kailangan gumastos sa dekorasyon, 'di ba?
Marami akong gawa-gawang dekorasyon. Para lang 'to sa diwa ng Pasko.
Ito ba ang sinabi mong gagawin mo?
Oo. Ito ang masaya. Ang mahirap ay ayusin lahat ng trabaho ko hanggang sa opisina.
Ba't 'di mo sinabi sa 'kin?
Gusto kitang sorpresahin.
Nagawa mo na.
Ginawa ko 'yong tren.
Hmm. Sana may sticker ka kay Tom.
Sandali, hindi lang dekorasyon, ha?
Tungkol din ang Pasko sa iba't ibang holiday.
Napakaraming bagay na nangyayari. Heto, tingnan ninyo.
Sigurado akong nakapunta na kayo sa ilan.
Lahat na napuntahan ko.
At may pagpapailaw sa puno, pangangaroling, mga holiday production.
Masayang maglakad-lakad at damdamin ang diwa ng Pasko.
Talaga ba?
Sige, naiintindihan ko na.
Ayaw mo sa Pasko, pero hayaan mo na ipakita ko sa 'yo gaano kasaya.
Siguro nga magugustuhan ni Ella ang mga 'to.
Ah.
Kasama ba ni Ella ang papa niya?
May cardboard sledding competition sila.
Pusta ko na alam ko ang susi. Duct tape.
-Ano? Duct tape? -Alam mo na?
Kung 'di uubra ang duct tape sa problema, kulang pa ang duct tape na gamit mo.
Ah, sasabihin ko sa iba 'yan.
Ah! Sandali lang, mayroon pa.
Ah, pagkain pa?
-Oo. -Naku po.
May gusto ba ng pumpkin pie?
Titingnan ko.
Ako rin. Tabi riyan, rice balls.
Salamat.
-Paalam. -Paalam.
-Si Pasha ba? -Oo. Ako si Lisa.
Kung gano'n Lisa, ayaw sa Pasko.
Ramdam ko nga.
Nagawa naman niyang lampasan.
Mmm.
-Pansin kong 'di mo binanggit si Santa. -Ah, 'di pa ako handa ro'n.
Siguro puwede ko siya turuan.
Pambi-- Ayos ka lang ba?
Ayos lang kami. Pasensiya na. Magmaneho ka lang.
May iniisip lang siya.
Gusto ng boyfriend ko ang Pasko.
-Boyfriend ko. -Oo, 'di ko nga inasahan.
Ano na'ng gagawin ko?
Makipaghiwalay tapos balikan sa January?
Bagay na bagay kaya kayo ni Tom. Matitiis mo naman ang Pasko.
Hindi 'yon nakakatuwa. Weird 'yon.
Lahat ng dekorasyon, buong oras na 'yon.
Inabot siya ng tatlong araw para gawin 'yon.
Tipo siya na sobra kung tumutok. Ugaling abogado niya 'yon.
At tipo ng lalaking abala sa weekdays
tapos biglang may panahon sa Paskong 'to?
'Yon ang maganda.
At 'yong mga pinagkukuwento niya
at sleigh rides, at Christmas movies, basta,
makikita ninyo ang isa't isa araw-araw.
Para ipagdiwang ang Pasko.
'Yon talaga ang hamon.
At alam kong mapapasubo ka talaga.
Akin na phone mo.
Akin na ang phone mo. Salamat.
Ayos! Galing ko.
Salamat sa tulong, Spielberg.
Ginawa ko ang tren.
Oo.
Si Lisa 'yan.
Pasensiya na, pare. Naging masaya naman kayo.
Hindi, gusto niyang ipakita ko ang mga naisip kong dekorasyon.
"Bukas kasama si Ella paglabas ng school. Gusto ko pagbigyan ang Pasko."
Aba. Hindi 'yan ang inasahan ko pagkatapos nilang umalis.
'Yan ang magic ng Pasko.
Bukas pupunta ako sa storage unit ko,
kukunin ang ibang palamuti. Magagamit ko 'yon sa puno niya
dahil technically wala pa rin akong gastos.
May trabaho ka bukas.
May sakit ako.
Kunwari may sakit ka?
Oo, bakit? Paano mo sasabihin? Tatawag ka sa opisina ng nurse?
-May opisina ba sa law firm ko? -Itawag mo sa assistant mo.
Tama. Tawagan ang assistant ko.
-Tom. -Ano?
Huminga ka naman.
Sige pa.
Reply ka lang kay Lisa.
Ah, tama. Oo. Heto na…
Sige.
Ano na?
Pumayag na siya bukas, Lunes.
Bukas ng gabi?
Buong araw.
-Hallelujah! -Masyado kayong palasigaw.
Pero Pasha, Pasko ngayon.
IHANDA AT I-DECORATE ANG PUNO NI LISA!
-Uy. -Tom.
Lisa, aalis ka na?
Akala ko 11:00 ka pa darating.
Patawad, gising ako, tapos bukas ang storage,
at umalis na ako at naisip na maaga kang…
Pupunta pa ako sa opisina.
Hindi ka work from home ngayon?
May staff meeting kami.
Lahat ba 'yan gagamitin?
May dalawa pang kahon sa kotse.
Ayos ka lang ba mag-isa rito?
Oo naman. Oo. Hindi, kailangan ko pa tingnan
ang nakatabing palamuting mayroon ako.
At may mga palamuti ka ba?
-Oo. -Tingnan ko kung ilan.
'Yan ang Christmas box ko.
Sige. Titingnan ko ang kahon at mga palamuti.
Magtatrabaho ka. Ako na ang bahala.
-May ilang kape pang tira. -May cocoa ka ba?
-Kailan ka pa umiinom ng tsokolate? -Cocoa?
'Yon ang isa sa mga kagandahan ng Pasko.
Ah, sige. Hindi, wala akong cocoa.
Kukuha ako.
-Sige. -Sige.
Muah! Trabaho na ako.
Sige.
Kailangan pa natin ng clicks. Walang nagpapalapit sa atin.
At kung walang nagpapalapit, hindi tayo magtatrabaho.
Kaya gusto natin silang may makita na makakapagpanatili sa kanila
at pumunta sa susunod. Lisa, nakikinig ka ba?
Oo, Grant.
Sige. Kailangan nating mag-isip ng mga bagong idea.
Mas marami pang usapan.
May nagsabi tungkol sa hipsters climbers club.
Pagkahilig ni Glenn sa ASMR. Ni 'di ko alam kung ano 'yon.
Buti na lang 'di sila pumunta. Paaalisin--
Pasko, hilig ng isang lalaki, bangungot ng isang babae.
Tada! Cocoa!
Grabe, sosyal niyan.
Naglagay ako ng kaunting nutmeg para mas magkalasa.
-May nutmeg ako? -Bumili ako sa labas.
Kailangan mo pinuhin o mawawalan ng lasa.
-Talaga ba? -Tama.
Bueno, 'di naman mainit na tsokolate ni mama mo.
Ah, hindi. Cocoa 'to.
-Mmm. Wow. -Oh!
-Ang sarap nito. -Sige.
-Puwede ko ba ipakita ang ginawa ko? -Oo ba, sige lang.
Palamuti. Handa nang isabit. Kailangan lang ng hook ng ilan.
Mga pailaw. Tiningnan ko na lahat kung may pundido.
Ayaw mo naman mabigla.
At puno. Naisip ko na ayusin banda rito.
-Oo. -'Di ba? Sige. Halika.
At project station handa nang gumawa ng dekorasyon gamit ang kamay.
Dami mong ginawa ah.
Nakakatuwa kaya. 'Musta ang trabaho?
Oo, may problema ako sa isang artikulo.
Lalabas nga pala si Ella ng 3:00. Tara tanghalian?
Talaga? Tapusin mo cocoa mo at tara na.
Hindi talaga ninyo ipinagdiwang ang Pasko ng pamilya mo?
Hindi rin talaga gusto ng mga magulang ko.
Siguro dahil walang may suot sa kanilang ganito.
Hindi. Mm-mm.
Ayos 'to. Tingnan mo. Para sa akin.
Ah. At may lugar nga pala na gumagawa ng Christmas cupcakes
kung saan kinukuha nila ang icing, pasensiya gilid ka muna.
Mapanganib lang talaga rito.
-Tirahin siya! -Whoa! Ilag.
Yuko! Sige, takbo na! Sige na. Hindi ngayon, Freckles!
Naisip mo na ba ang listahan mo para kay Santa?
May ilan akong naisip.
Gaya ng ano?
-iPhone. -Ha.
Tingin ko walang iPhone ang mga elf.
Kaya nila gumawa ng iPhone.
Sigurado akong walang mga iPhone sa North Pole.
Kaya nilang gawin anumang gusto mo sa North Pole.
Ah, um, Tom, makisama ka. Sabi nila may age limit daw ang iPhone.
Sabi ni Santa 11 daw.
Labing-isa?
Ah, um, 'di nagbibigay si Santa ng regalo sa mga batang mas matanda sa 10.
'Yon na nga, Tom.
Sabi nila masyado pa raw bata ang walo para sa iPhone.
Ah, tama. Tama ang mama mo. Alam ni Santa lahat tungkol sa 'yo
at 'di ka niya puwede padalhan ng regalo na bawal pa.
Sige na nga.
Halika na, kuha tayo ng puno. Tara na.
Dapat nasa mga anim na talampakan ang puno para sa bahay mo.
Kaya sasabihin ko na ang mga 'to. Ito ang unang posible nating kunin.
Kailangan ko na lang ng inspector
-para siguruhing walang patay. -Heto na.
Sige. Tingnan mo ang likod. Diyan madalas sumulpot.
Ayos lang ang mga sanga. Maganda.
-Kung gano'n may puno na tayo. -Ganda nito.
Pero sandali, 'di pa tapos. Nabalot na ba kayo ng niyebe dati?
Akalain mo nga naman?
Ang ganda. Ano pa puwede natin lagyan?
Puno lang muna ngayon. Sige. Iwan natin magdamag para matuyo,
pero puwede natin ihanda lahat ng palamuti.
Para maka-decorate na tayo bukas. Ha? Sige. Tara na.
Tingnan mo!
Aba! Ayan na. 'Yan na nga.
"Nahuli ang Grinch ng munting Who na ito
na kababangon lang para sa malamig na tubig."
"At tumingin siya sa Grinch at sinabing,
'Santa Claus, bakit?
Bakit mo kinukuha ang Christmas tree ko? Bakit?'"
"Pero alam mo, ang Grinch na 'yon ay mautak at mahusay,
nagsinungaling siya, at mabilis niya 'yong naisip.
'Bakit munting bata…'"
Merry Christmas.
Ohh.
Grabeng araw.
Nagustuhan mo ba?
Aaminin kong oo.
Talaga?
Oo. Pero karamihan dahil magkasama tayo
at laging masaya kapag magkasama tayo.
Oo, pero mas pinapaganda ng Pasko.
Sinadya ng Pasko na Lunes.
Tama.
Ah, siya nga pala, may isa pa akong ginawa na
'di ko pa napakita sa 'yo.
Naku po. Ano pa?
Ito.
Aba. Ano 'yan? Cilantro?
Mm-mm. Mistletoe ito.
Ah. Narinig ko na 'yan.
Mm-hm.
-May dapat ba tayong gawin? -Mmm.
Maligaya nga ang Pasko.
Mm.
PALAMUTIAN ANG PUNO!
Dumating lang 'yon pag-alis ko, kaya 'di ako 'yan.
Sige, ilagay mo lang sa mesa ko. Titingnan ko bukas ng umaga.
Ho ho ho ho ho ho! Merry Christmas!
'Wag kalimutang iwan ng carrot si Rudolph.
Balot na ako.
Sobrang ganda.
'Di ba?
-Naku, tom, coat mo. -Ano?
Eww! Mukhang balot na ako.
Huli na 'yon. Huli na, pangako.
-Pasok ka na. -Sige.
'Di ko kailangan ng tulong. Wow. Kaya ko na.
Matagal ko ring 'di nakita 'to.
Ako 'to noong nasa edad mo 'ko.
-Ano'ng nangyari sa buhok ninyo? -Ginugupitan pa 'ko niyan ni Nana Joy.
Ah. Ang cute niyan.
Totoo ba si Santa?
Ano? Oo naman.
Sabi ng bata sa school 'di raw,
na magulang mo lang 'yon na bumibili ng regalo.
Ba't naman niya iisipin 'yon?
Sinabi ng kuya niya.
Mga kuya nga naman.
-Ano'ng pangalan ng batang 'to? -Connor.
Sige. Sabihin nating ikaw si Santa
at 'di naniniwala si Connor sa 'yo. Bibigyan mo ba siya?
Paanong 'di siya maniniwala sa 'kin? Totoo ako.
Oo. Pati rin si Santa. 'Di ba? Kaya kung 'di naniniwala si Connor,
magbibigay ba si Santa ng regalo?
-Tingin ko hindi. -Kaya problema 'yon ni Connor.
Pero 'di mo problema 'yon. Hanggang naniniwala ka.
Gagawa ako ng listahan sakali lang.
Tingin ko maganda 'yan.
Handa na? Three, two, one.
Ang ganda.
Pinakamagandang puno na namin 'yan.
Nandito na siya.
Ah.
Uy. Ako ba?
Ayos ka lang?
Hirap magsulat.
Buong linggo ka nagdiwang ng Pasko pero 'di mo pa rin alam ang isusulat?
Mas nalilito ako ngayon.
Buong linggo kaming nagsasaya.
Pero bakit kailangang napakahalaga ng isang holiday na 'to?
-Lisa. -Ano, Grant?
Artikulo mo sa Pasko.
Pinupulido ko pa lang, boss.
Parating na si Santa Claus at may ibebenta pa siyang ads.
Cha-ching. Sige na.
Sige.
Kaya mukha siyang Grinch.
HAPUNAN SA BAHAY KO
Kaya tinanong ni Ella paano namatay si Scrooge pero hindi.
Baka may nakaligtaan siya, pero tingin ko kuha niya naman.
Hindi, gusto niya.
-Oo, oo. -Ayos 'yan.
Pasensiya na, Tom,
pero magpapahinga na sana ako ng isang taon sa A Christmas Carol.
Insulto 'yan.
Sa ngalan namin ni Ebenezer, napakasensitibo niya.
Pasensiya na.
Sobrang eye-opening ng buong linggong 'to.
Tingnan mo nga naman! Proud ako sa 'yo.
Mmm. Salamat. Hala, oo nga pala Tom.
Salamat sa sinabi mo kay Ella.
'Di ko talaga magawa 'yon.
Bakit naman?
Ayoko namang sirain kung masaya siya sa paniniwala kay Santa,
pero ayoko magsinungaling sa kaniya at ayokong asarin siya
sa school dahil naniniwala siya.
Grabe. Asar-talo ako noong grade three.
Mayroon 'tong mayamang babae, si Jennifer Alerdese,
na hawak ang buong klase.
Noong 'di na siya naniniwala, dapat lahat din.
Ako ang kahuli-hulihan nang Paskong 'yon.
Grabe naman.
Kawawang Sharon. Pasensiya na.
'Di ba? Grabe.
Pero pa'no kung totoo siya?
Sino? Si Santa?
Oo, pa'no kung tama ang mga naniniwala?
At mali ang mga nagdududa?
-Noong grade three? -Hindi, kahit kailan.
Na totoo si Santa Claus?
Oo.
Manahimik ka nga.
Hindi, totoo nga.
Tom.
Naku po.
Sige, tingin mo may totoong tao na umiikot sa buong mundo gabi-gabi
-at nagbibigay ng regalo sa lahat? -Sa mga bata lang pero oo.
Nagbibiro ka lang.
Tingin mo may taong nakatira sa North Pole
at may mga elf na gumagawa ng laruan.
Tumpak. Lahat 'yon.
Pero imposible 'yon, Tom.
Kaya tumitigil na maniwala ang mga bata, dahil nakakaintindi na sila ng logic
at kalokohan 'yon.
Hindi 'to tungkol sa logic. Tungkol 'to sa magic.
Ano, tingin mo totoo ang magic?
Magic ng pasko. Oo.
-O sige, tingnan natin. -Mhm. Oo.
Sige. Bale tingin mo may sleigh ang taong 'to
at hila-hila ng reindeer.
Oo.
Kaya lumipad ng reindeer?
Oo. Dahil sa magic ng Pasko.
At may sako siya na puno ng milyon-milyong laruan?
Oo, mayroon nga.
-Dahil sa magic ng Pasko. -Imposibleng wala.
'Di ko masabi kung seryoso ka ba o hindi.
Sige, paano naman niya naiikot ang buong mundo ng isang gabi?
At 'wag mong mabanggit ang magic ng Pasko.
Pero parte 'yon.
Pero siyempre nasa ibang bersiyon din siya ng oras na iba sa atin.
-Ano? -Pag-isipan mo.
Naiikot niya ang mundo ng isang gabi.
Mas mahaba ang buhay niya.
Tungkol lang 'yon sa konsepto ng oras.
Iba ang takbo ng oras niya. At iba rin sa atin.
Akala ko ba ikaw 'yong tao na tinatrabaho ang mga patakaran
at pruweba at logic.
Oo. Usapang logic ba? Tingnan natin sa panig mo.
Ang sinasabi mo ay may gawa-gawang kuwento
na pinagkakaisahan ng dalawang bilyong tao?
Na bawat magulang sa Amerika ay bahagi ng sabwatang magsinungaling,
pero ng parehong kasinungalingan.
Mas hindi ata logical 'yon kaysa na may totoong tao
na may magic ng Pasko.
Pero 'di lahat nagdiriwang ng Pasko.
Karamihan sa mundo, oo.
Assan, Muslim ka, may sasabihin ka ba?
Ilang taon ko na nilabanan 'to. Kayo na'ng bahala.
-Ipinagdiriwang ni Assan ang Pasko. -Sigurado akong hindi.
'Di Pasko bilang religious holiday.
Pasko ni Santa ang tinutukoy ko.
Kapag bigla kang napapahuni
sa Christmas carol sa radyo, nagdiriwang ka ng Pasko.
Kapag pupunta ka ng holiday party o planong makita ang pamilya,
-ipinagdiriwang mo ang Pasko. -Nakagawian lang 'yon sa holiday
na hindi maiiwasan.
Para mo nang sinabing nakakulong tayo,
pero hindi. Inaabangan natin ang Pasko taon-taon.
Dahil pinagbubuklod tayo nito.
At gusto mong sabihin sa akin na ang bagay na nagbubuklod,
isang pandaigdigang pangyayari hindi lang pambansa at panrelihiyon
ay hindi dahil sa totoong tao?
Palagay ko si Santa bilang diwa ng Pasko
ay totoo gaya mo.
Tama ka. Oo, pero 'di ako nagbibiro.
Naniniwala ako kay Santa Claus.
-Ayos ka lang? -Ayos lang siya.
Hayaan mo na. Maneho ka lang.
Ha? Ayos lang kami. Sige. Maneho na.
Naniniwala ang boyfriend ko kay Santa Claus.
Asawa ko, sa astrology.
-Hindi ka kausap. -Pasensiya.
-Gemini. -Grabe 'to.
May mga magandang punto naman siya.
Mapapaisip ka.
Hindi, Sharon, hindi puwede. Gusto mo bang palampasin ko 'to?
Sinabi mong ayos ang linggo mo kasama si Tom.
Oo, kasama si Tom at Santa.
At Ella.
Pambihira! Ngayon dalawa na sila na kukumbinsihin kong 'di totoo si Santa.
-Hindi siya nagdabog palabas. -Ayaw niya pero.
Walang may gusto, Tom. Masyado kang umaasa.
Akala ko gusto mo?
Gusto kita, pare. Pero itong Santa, ewan.
Tingin mo baliw din ako?
Hindi ko sinabi 'yon.
Makinig ka, kung 'di natin malalamang totoo si Santa,
masaya na akong maniwala kasama ka, para sa 'yo, para sa pagkakaibigan natin.
Hindi ako kasing tapang mo
dahil 'di rin naman gano'n kahalaga sa 'kin.
Ano'ng gagawin ko? May tree lighting ako sa Lunes.
Minsan kailangan mo baguhin ang schedule mo para sa ibang tao.
Gusto mo magsulat ng pambihirang artikulo tungkol sa Pasko? Tingin ko nahanap mo na.
Parang hindi ko kaya.
'Wag mo takasan. Laliman mo pa. Marami ka pang dapat malaman.
Mas maganda pa 'to sa artikulo na sobrang dali.
Puwede 'tong isulat ni Santa.
-Basta mahal mo siya. -Oo nga.
-At mahal ka niya. -Ayos. Sana nga.
Kaya tiwala ka lang na tatanggapin ka niya nang buo.
Susubukan kong magtiwala.
-Oo. Salamat. -Sige.
Hoy, ganiyan talaga ang mga elf.
Oo. Ikaw na talaga.
-Good night. -Night.
TULOY PA BA TAYO SA LUNES?
SIGE, LUNES.
Ano'ng kinalaman ng tree lightning sa magic ng Pasko?
Dapat natin panatilihin ang diwa ng Pasko. Doon galing ang magic ng Pasko.
Sa pagsabit ng pailaw sa puno?
Pailaw ang paputok ng Pasko,
pero tinitingnan natin 'to araw-araw, puno, bahay, poste ng ilaw.
Pero isang buwan kada taon
balot sila ng magandang liwanag ng kulay at pailaw,
at nagbabago ang tingin natin sa mundo.
Ang mala-batang paghanga na 'yon ang gumagawa ng magic.
Ooh!
-Ang ganda. -Oo.
Salamat sa pagdalo ngayong gabi. Tingin ko dapat na natin 'to pailawan.
Pindot na, Ben!
Woo!
Ayos! Walang problema!
Tirahin siya!
Ha!
-Atras! -Tara na!
Ayos! Whoo!
Lamunin mo 'yan, Freckles!
Ayos!
Sige. Tingnan mo ang elf.
Tingnan mo ang elf. Ho ho.
Bait ng elf ano. Tingnan mo ang elf. Naku po.
Hay.
Papatayin ba ng bata si Santa Claus?
Baka mapatay niya 'yan. Pero ayos lang ang tunay.
Si Twinkles oh.
'Musta, ho ho ho.
Salamat.
Ayos lang. Ho! ho! Merry Christmas. Ho! ho! Merry Christmas.
Ho! ho! 'Musta, halika. Kumusta.
Ho! ho! ho! Ano'ng pangalan mo?
Ako si Ella.
Nice to meet you, Bella.
-Ano'ng gusto mo sa Pasko? -Gusto ko ng iPhone.
iPhone. Naku po!
Alam mo bakit 'di mamamatay si Santa, Tom?
Bakit?
Dahil siya ang kumakatawan sa paggastos sa Pasko.
Lahat ng mga store na 'to na nagbebenta ng laruan at mga card
at mga Lexus na may mga laso ay 'di siya pakakawalan.
-Oo. -Hindi kapag lahat ay
nagbibilang ng regalo para makita kung gaano kasaya ang Pasko nila.
-Pero ang gusto ko talaga ay… -Ano?
Ah!
Gagawin ng mga kumpanya kahit ano,
pero ang isipin 'yon, ang panoorin ang isang tao na buksan ang regalo nila
at makitang sumisigla ang mata nila. Sobrang ganda no'n.
Pero 'di mo kailangan maniwala kay Santa para magregalo.
Hindi, siyempre naman.
Oo. At 'di ba dapat buong taon natin ginagawa 'yon?
-Oo. -Pagdating sa mga regalo sa Pasko
lagi silang sorpresa, kaya 'di ako mangangako. Ha?
-Malinaw ba? -Mhm.
Sige. Picture tayo.
Tingin kay Sprinkles. Uy, Sprinkles.
Ho ho ho, merry Christmas. Maraming salamat.
-Salamat, Santa. -Salamat. Merry Christmas.
Merry Christmas.
Mm.
Salamat, mama.
-Aww. -Sige, ano'ng hiniling mo kay Santa?
'Di ko sasabihin.
Bakit?
Sikreto namin ni Santa.
Ho ho ho!
Sige, sunod na tanong.
Ano ang tatlong patakaran ni Santa sa paggawa ng magandang hardin?
Ano ang tatlong patakaran ni Santa sa paggawa ng magandang hardin? Ooh.
-Nakatatlo ka na? -Tapos na. Ako'ng bahala rito.
Sige.
Kung makikita mo si Santa mapapanutayan mo.
Nakita mo na si Santa?
Hindi puwede. Hindi ka niya pupuntahan
kung hinihintay mo siya, hinuhuli.
Gusto ka niyang nakawan.
Pero kung 'di mo mapatunayan bakit ka naniniwala sa kaniya?
Dahil hindi mo mapatunayan kaya ka dapat maniwala.
Kailangan mo ng tiwala para paniwalaan ang imposible.
Sige.
Paano kung mali ka?
Mabuti nang mali akong maniwala sa bagay na napakaganda
kaysa maging mali dahil hindi ako naniwala.
Woo!
Heto na ang sagot!
Ang tatlong patakaran ni Santa para gumawa ng magandang hardin,
Hoe hoe hoe!
Tama ako. Tama ako.
Kung sinabi mo 'yon, tama ka.
Nakuha mo. Congrats.
Nangunguna pa rin.
PALIGSAHAN SA PAGGAWA NG CHRISTMAS COOKIE
Next batch po.
Ingatan ang kamay.
Ayos! Boom.
Isa pang batch?
Huling batch na 'yon, anak.
Isa na lang.
Pangalawa mo na 'yon.
Napakagaling mo, bata.
Heto. Magsipilyo ka na at pupuntahan kita para tingnan.
Hay.
Ilan pang batch, Tom?
Siguro mga anim na handa nang ipasok sa oven
at apat pa? Sapat lang ang dough para sa susunod pang apat.
-Ah. -Sinisiguro ko lang na
-mayroon para sa lahat ng listahan ko. -Listahan mo? Sige.
Uy, nalaman mo ba kung ano'ng hiniling ni Ella kay Santa?
Hindi, ayaw niya sabihin sa akin pero hula ko,
nagsisimula sa "I" at nagtatapos sa "phone".
Kawawa naman.
Marami naman akong alam na gusto niya.
Oo, pero mabuti pa rin na sinabi niya kay Santa ang gusto niya.
'Di siya dinadalhan ni Santa ng regalo. Galing sa amin ni Robert 'yon.
Hindi kung naniniwala siya.
Siguro 'wag ka na lang magkuwento tungkol kay Santa kay Ella?
Tingin ko iba ang pagkaintindi niya.
Na totoo si Santa Claus?
Oo, 'yang mensahe 'yan.
Noong sinabi ko sa kaniyang totoo si Santa,
ayos lang dahil akala mo nagsisinungaling ako at ngayong totoo na,
hindi mo gusto.
Tingin ko hindi totoo.
'Wag mo agawin kay Ella ang paniniwala niya.
Hindi naman. Hindi ngayon,
pero balang araw tatanungin niya ako…
Hindi ata patas na ipasa mo ang pagdududa mo kay Ella.
Anak ko si Ella, Tom.
Oo, tama ka.
Ayoko 'tong palakihin.
-Patawad. -Pinoprotektahan ko lang siya.
Naiintindihan ko.
Tom, puwede mo ba ako basahan ng "The Grinch" ngayong gabi?
Naku po. Kailangan ko pa magtrabaho. Pero puwede si mama mo.
'Di siya magaling bumoses kay Grinch.
-Ano? -Salamat pero kailangan talaga.
Sige na nga.
Pupunta ka ba, Mama?
Hindi ako ang mama mo. Ako ang Grinch.
Kita mo?
Oo nga.
Ako ang Grinch! Ako ang Grinch! Ako ang Grinch!
'Di ganiyan ang Grinch.
Pasko. Kung 'di ka kumbinsido, huli ka na.
BIYERNES, DECEMBER 12
Diyos ko po.
Mmm.
Nakita ko 'to at naisip kita.
Ang ganda.
Magmumukha akong napaka…
bongga.
Oo.
Ho! Ho! Ho!
Ah. Whoo-ooh.
Hay…
MAGANDANG UMAGA
Kumusta ang trabaho?
Ayos naman. Busy.
-Nandito ba si Ella? -Umalis na siya kasama ni Robert.
Hahabulin ko sana siya dahil nilagay ko lahat ng Christmas songs ko
sa flash drive na ito.
-Mamaya mo na lang ibigay. -Oo.
Iinumin natin 'yan bago ka magbihis?
Para saan?
Sa sleigh ride.
-Mamayang gabi 'yon? -Oo.
Akala ko sinabi mo Sabado.
Hindi, bukas ang Christmas carol sing-along. Ngayon ang sleigh ride.
Paano kung ipagpahinga muna natin ang mga tungkol sa Pasko?
Sold out na lahat.
Kaya ngayong gabi lang tayo makakapunta.
Oo, pero 'wag na kaya tayo pumunta?
Taon-taon ako pumupunta.
Tom. Tingnan mo nga, pagod ka na.
Hindi mo puwedeng pagsabayin ang pagod.
Kaya ko 'yon.
Sige. Hindi ko naman gusto magbihis para lang manigas sa isang sleigh ride.
May mainit silang inumin at hindi gano'n kaginaw.
-Sige, Tom. -Pagdating mo ro'n,
makikita mong napakasaya.
Tom. Sinabi ko na, ayoko pumunta.
Oo, pero plinano kong pumunta. Kaya parang kailangan ko talaga pumunta.
Sige lang.
Hindi ka sasama?
Hindi.
-Uy. 'Di mo puwede sukuan ang Pasko! -Hindi ako sumusuko, Tom.
Kailangan ko lang ng pahinga.
Pahinga ang Pasko.
Pagkakataon natin 'tong maging mas mabuti.
Ito ba 'yon?
Ang mas mabuting Tom?
-Oo. -O sige, akala ko rin.
Dahil akala ko sinisira mo lang ang schedule mo sa trabaho
para makasama kami ni Ella sa mga bagay na pang-Pasko.
Pero napagtanto ko na 'di para sa amin ang panahon mo.
Para kay Santa ang panahon mo.
Dahil pagdiriwang 'to.
Hindi, Tom. Obsession 'to.
Hindi lang 'to puro kasiyahan. Okay?
Para sa ilan, kalokohan lang 'to at mga napakong pangako at minsan Tom,
hindi talaga nakakatuwa.
Pitong taong gulang ako, may nahanap ako na Barbie sa aparador ng magulang ko.
Galing dapat 'yon kay Santa.
At nang sinabi ko sa kanila, hindi nila binigay sa akin.
Ibinalik nila at sinisi ako dahil sinira ko ang Pasko ko.
At 'di na nagpakita ulit si Santa.
-Patawad. -Inuna nila ang kalokohan nila
bago ang damdamin ng batang 'yon.
At ngayon nangyayari na naman.
Hay.
-Ano'ng magagawa ko para ayusin 'to? -Wala, Tom.
Hindi ka puwedeng mag-magic na lang at ayusin lahat 'to.
Sobrang magkaiba lang tayo.
Tingin ko hindi na dapat tayo magkita.
'Wag, Lis. Hindi 'to ang gusto ko.
'Di ko mabibigay ang gusto mo, Tom.
Ito ang gusto ko.
Sige. Um…
Alam mo, heto, ibigay mo 'to kay Ella.
Sana 'di ko na binanggit si Santa kay Lisa.
Mali ka riyan, pare.
Nasa pagkatao mo na 'yon. Papatayin ka lang no'n.
Mas pinapatay ako nang pagkawala niya.
Ano ba'ng sinabi niya?
Sinira ko ang…
Na sinira ko lahat dahil kay Santa.
'Yon ba ang sinabi niya?
Hindi, 'di gano'n. Pero…
Nakuha ko ang mensahe.
Siguro 'di naman ikaw.
Siguro personal ang problema niya sa Pasko.
Pero huli na ang lahat.
'Musta mga kaibigan. Welcome sa Christmas sing along natin.
Magsisimula kami sa paborito ng lahat, "Jolly Old St. Nicholas."
At gusto ko marinig lahat na kumakanta.
Mas bagay siguro si Lisa rito.
Tigilan mo.
Parating na ang Bisperas ng Pasko.
Ayos ka lang?
Hindi.
Gusto mo nang umalis?
-Oo. -Oo. Tara na.
Nagdesisyon na kami ni Mrs. Claus
na ito ang magiging pinakamagandang Pasko.
Ho ho ho! Mer--
"Kung paano sinira ng Pasko ang relasyon ko."
Binilisan ko talaga. Ano'ng nangyari?
'Musta, Sharon.
Kailangan ni Robert umalis ng bansa para sa trabaho.
At sa Linggo na ang sled race.
Naku po. Hindi ako gano'n kabihasa sa cardboard sleds.
Sinabi ko kay mama tawagan si Tom, pero tinawagan niya kayo.
Busy si Tom ngayong linggo.
Paano mo alam? 'Di mo nga siya tinanong.
Basta alam ko.
O sige.
Paano kung sumakay ka sa kahon tapos mag-slide pababa ng burol?
Ano?
-Pasok. -Tom.
Ella! Kumusta! Ayos.
-Na-miss kita. -Na-miss din kita.
-May project ka? -Malaki.
O sige, titingnan ko rito. Ano'ng mayroon tayo, Sharon.
Grabe. Ang ganda nito.
Ang ganda. Ang ganda rito!
Ano'ng nando'n?
Mmm. Whoops.
Paano tinakpan ng kumot na 'to si Santa Claus?
-Nagustuhan mo? -Wow. Ano'ng kaya niya gawin?
Magandang tanong.
-Ho ho ho ho ho ho ho. Merry Christmas! -Buhay siya. Mmhm.
Puwede ba laruin ang tren? -'Di ba may project ka pa?
Oo, at hindi maayos.
Kailan 'tong race?
Umaga ng Linggo.
-Kailangan natin ng marami pang duct tape. -Ano ba dapat itsura nito?
Ho ho ho ho ho ho ho. Merry Christmas!
Good night, Jen.
Grant, puwede ba tayo mag-usap?
Kakausapin mo 'ko?
Gandahan mo lang. Tungkol ba 'to sa 'di mo maipasang artikulo sa Pasko?
'Di maipasa. Big word.
Editor ako eh.
-Tingin ko 'di ko masusulat. -Hindi puwede.
Grant. Kilala mo ako, ayoko sa Pasko.
Bakit mo ibibigay sa akin 'to?
Lisa, ayokong basta na lang may sumulat ng artikulo
tungkol sa tinsel at eggnog.
Gusto ko ng may magandang pananaw tungkol sa lahat ng 'to.
At ikaw 'yon.
Ayaw mo sa Pasko.
Alam ko. Naiintindihan ko, pero hindi ang mundo.
Paano ka papapagitna?
'Yan lang ba?
Pinili kita rito dahil naniniwala ako sa 'yo.
Mahahanap mo rin.
-Uy. -Kumusta!
Pasok ka.
Salamat sa pagpayag na pumunta ako.
Oo naman.
Grabe, ang sarap!
Mapapaalala ka, pero imposibleng singgaling ng mama ko.
Oo. Siguro. Pero nagustuhan ko.
Kung gano'n…
Tom.
Oo.
Hmm.
Kailangan ko marinig ang iba.
Paanong ayos lang sa 'yo 'to?
Kailangan mo malaman na nabahala si Tom na ikinuwento niya si Santa.
Tatlong taon ko na kilala si Tom
bago niya sinabi sa akin. At akala ko alam ko na lahat
tungkol sa kaniya tapos isasampal niya sa 'kin 'yon.
Pero kalokohan pa rin.
'Yan din ang una kong naisip.
Pero ayoko siya husgahan dahil lang dito.
Gusto ko siyang kaibigan at…
'Di sa madali magkaroon ng kaibigang naniniwala sa bagay na
-walang higit sa edad 10 ang naniniwala. -'Di ba?
Tapos naisip ko ang buhay ko bilang Muslim sa Denver, Colorado.
Madalas pinapalibutan ako ng mga taong iba sa paniniwala ko.
Nakikita ko ang mukha ng ibang tao
oras na malaman nilang Muslim ako
na para bang ang paniniwala ko ay nasa kategorya nila ng mapanganib
o masama o kakaiba o ano pa 'yan na ikinakabit nila sa akin.
Oras na ikahon nila ako, 'yon na lang ako sa kanila.
Pasensiya na.
Salamat.
Pero si Tom, 'di niya ginawa sa akin 'yon.
Wala siyang pakialam na iba kami ng paniniwala.
Ba't ko gagawin sa kaniya?
Naiintindihan kita, Assan, pero hindi relihiyon si Santa.
Ang pagkakaiba lang ng relihiyon at ni Santa
ay na sa pagtanda natin, sinasabi ng matatanda
na tama ang relihiyon natin,
pero wala rin silang pruweba.
Sinasabi lang nilang totoo ang mga kuwento,
pero kay Santa, nandiyan sila para sabihing gawa-gawa ang mga kuwento,
at pinili lang ni Tom na hindi sila paniwalaan.
Mabuti kang kaibigan.
Siya rin.
Uy, pare, 'musta?
Anong oras ang The Nutcracker mamaya?
Kailangan ko magkape 30 minuto bago 'yon.
Hindi tayo pupunta.
Ano? Sandali? Sino 'to?
-Patawag si Tom. -'Di puwede. Inaayos ko ang sled ni Ella.
Napuyat na siya pero 'di pa rin namin natapos.
Ang dakilang Mouse King na tumapak sa entablado
sa Woodbury Elementary ay papalampasin ang The Nutcraker?
Mama ko ang nagsulat no'n.
Paano ang schedule mo?
Assan, 'di mo ba alam
na minsan kailangan mo baguhin ang schedule mo para sa ibang tao?
Hmm. Napakatalino no'n, pare.
Siguro henyo pa nga.
Kumusta naman?
Inaayos ko pa ngayon. Wala pa akong nasusubukan.
-Bukas na ang race, 'di ba? -'Di nakakatulong.
Alalahanin mo, duct tape.
Ibababa ko na.
"Santy Claus, bakit mo kinukuha ang Christmas tree ko? Bakit?"
Pasko. Kahit si Grinch narelsoba 'yon. Kalaunan.
Tom!
Uy, Ella! 'Musta.
'Musta.
Handa na ang mananalong sled.
-Marami bang duct tape? -Nilagay ko lahat.
Hiniram mo ba 'to kay Santa?
Hindi, pero ginaya ko nang kaunti sa kaniya.
Ang ganda, pero 'di pa natin nasusubukan. Paano kung masira?
Paano kung? Tingnan mo muna sa huling pagkakataon.
Pupunta na ako sa dulo para kumuha ng litrato.
-Good luck sa inyo. -'Wag pagiginaw.
Salamat sa oras mo, Tom. Sabik na sabik si Ella.
Gustong-gusto niya.
Ang mala-batang paghanga talaga ang gumagawa ng magic.
Hmm.
Pasensiya nga pala na idinamay ko ang Pasko.
Medyo sumobra ako.
'Di naman siguro sumobra. Pero salamat.
-Tapos na ang pagsusuri, chief. -At?
Pasado siya sa lahat.
Ayos! Sige, sakay na. Pakiramdaman mo.
Ano sa tingin mo?
Saktong-sakto.
Sige, tara na.
Good luck. Kakailanganin ninyo.
Ah, Freckles.
Kailangan na nating manalo.
O siya, riders. Sakay na.
Magsisimula na ang sled race sa isang minuto.
-Sasama ka ba sumakay, Mama? -Sumama ka.
Manonood lang sana ako rito.
-Sige na. -Oo, maluwang pa.
Sige na, Mama.
Sige na. Tutulungan kita.
Magugustuhan mo 'to.
Sige, usog lang paharap.
Medyo masikip na ata.
Ganiyan talaga. Ayos lang ba riyan, Piloto?
Ayos lang, chief.
Paano tayo magsisimula?
Ah. Um…
Umabot ba ako?
Sakto lang. Katatanong ko lang.
Sige. Kapag sinabi niyang go, itulak mo tapos kami na bahala.
Mahirap kayang tumulak.
Riders, humanda na.
-Sige, yumuko kayo. -Heto na.
Tom. Wala talaga akong alam dito.
Ayos lang 'yan. Magtiwala ka.
Hindi. Babagsak talaga tayo sa bundok.
Kita na lang sa dulo.
Riders, handa na?
At go!
Heto na!
Whoa!
Ah, nakakatakot!
Isa na lang hahabulin!
Panalo na tayo!
Mahahabol natin sila kung tatalon tayo. Kumanan ka.
Kumapit kayo!
Mas bibilis 'to sa ere.
Diyos ko po!
Hindi!
Ahh!
Sige lang!
Ayos!
-Ah! -Ayos!
Nagawa natin! Nagawa…
Panalo tayo! Oo!
O sige! Cheese!
Tinulak ko sila.
'Musta ang cocoa rito?
Ayos lang. Mas masarap pa rin sa 'yo.
Gagawan kita ng cocoa ng kampeon pag-uwi natin.
Ah, habambuhay ko ikukuwento ang team na 'to.
Maalamat tayo.
-Talaga. -Oo.
'Di natin magagawa kung 'di itinulak ni Assan.
Salamat, Assan.
Um. May gusto akong sabihin sa lahat.
-Kailangan mo tumayo? -Medyo mahalaga 'to.
Heto na.
Sige. Alam n'yo namang lahat na gusto ko ang Pasko.
Kulang 'yan.
Pero ngayong taon natutuhan ko na may mga hamon ang Pasko
pati na rin mga regalo.
At na panahon 'to para magmuni-muni, pero minsan ang hirap magmuni-muni.
Pero alam ko na sasalubungin ko anumang hatid ng panahong 'to.
At na ang makasama ang mga taong mahal mo
ang nagpapaganda sa Pasko.
Hindi lang mga palamuti o holiday events.
Amen, pare.
Oo nga.
May gusto rin akong sabihin.
Heto na.
Sige.
Alam n'yo naman na medyo alangan ako sa Pasko.
Medyo?
Pero Tom tinuro mo sa akin na 'di lang 'to tungkol sa mahigpit na tradisyon.
Puwede 'tong sumaya muli.
At 'di sa lahat ng pagkakataon may Barbie sa aparador para sirain ang lahat.
Ano raw?
'Wag ka sumabat. Maganda 'to.
Sige.
Tom.
Ginawa mo 'to para kay Ella.
Hindi dahil Pasko
pero dahil mahal mo siya at ako.
At noong kailangan ka namin, nandiyan ka parati,
at 'yon ang tipo ng magic na gusto ko paniwalaan.
Aww.
Amen, sister.
At 'yong sinabi ko noong isang gabi, puwede ko ba bawiin 'yon?
Pakiusap. Oo. Sige na.
-Sang-ayon ako, salamat. -Mmm.
Sabi ko naman.
'Di naman gano'n kahirap.
-Pero may isa pa pala ako. -Pero may isa pa ako.
-Pareho ba tayo? -'Di ko alam ang sa 'yo.
Ikaw na lang siguro muna.
-Siguro ikaw na muna. -Kahit sino na.
-Ikaw na. Ikaw na, sige na. -Sige.
Tom, ayokong mawala ang paniniwala mo kay Santa,
ang pagmamahal mo sa Pasko.
Dahil tinuro mo sa akin ang halaga ng paniniwala sa mas higit pa sa atin.
At mga 'di natin mapatunayan.
At na bawat matanda
ay dapat humugot sa mala-batang paghangang 'yon
na nagpapaganda sa buhay.
Aww.
Saglit, 'di pa sila tapos.
Diyan ka lang. Ako naman.
-Iba 'to. -Sabi ko na eh.
Ginawa ko ang listahang 'to.
Ito ang wish list ko para kay Santa ngayong taon.
'Yon na. 'Yon lang ang gusto ko.
Tayo.
Ella, ikaw ang pinakaastig na batang nakilala ko
at pinapangako ko na magiging kaibigan mo ako palagi.
At Lisa.
Mahal kita higit pa sa kaya kong sabihin. Kaya…
Sa halip, magtitiwala ako na ang pag-ibig natin
at hinaharap nating magkasama ay mas higit pa kay Santa Claus.
Hindi nga?
Ah.
Lisa Ann Russell, will you marry me?
'Di ko inasahang kasama si Santa Claus sa proposal ko.
-Oo. Mmm. -Oo. Grabe. Mmm.
Ayos! Whoo!
Ayos!
Totoo siya.
Ano?
Totoo si Santa.
'Yon ang hiniling ko sa kaniya. Na ikasal kayo ni Tom.
At nagkatotoo na.
'Di mo makokontra 'yan.
Halika. Halika.
Ako rin. Aww.
Ooh.
Nagawa ko! Ikakasal na ako!
-Whoo! Grabe, pinapawisan ako. -Ayos ka lang? Oo.
Bawat sulok.
Pasko, sa ayaw mo man o gusto,
minsan lang 'to sa isang taon kung saan nagkakasundo ang lahat,
gusto mo gawing pansamantalang Mardis Gras ang bahay mo?
'Di na kailangang mabahala kung magagalit ang kapitbahay.
Magsisipuntahan sila at hahangaan 'to.
Matagal na nawalay sa kamag-anak?
Kumalma ka lang sa naudlot mong biyahe,
dahil hindi lang kayo ang bumabiyahe para may makapiling muli.
Sa maikling panahon, ang mga pressue at mga deadline ng napakabilis na mundo
ay nagpapaubaya sa tradisyon, parehong dati na at makabago.
Pasko 'to ni Santa.
Higit pa siya sa bansa at relihiyon.
Hindi siya mapapantayan. Maniniwala ka sa kaniya…
o hindi.
At hindi dapat natin pagdudahan ang kapangyarihan nating maniwala.
Maaaring paniniwala na lang ang natitira na konseptong nagbubuklod sa mundo.
"At saka, hindi naman masama ang kaunting magic."
"Merry Christmas sa inyong lahat." Aww.
-Nagustuhan mo ba? -Gustong-gusto ko.
Ayos na ang lahat.
-Oo. -Handa na bukas.
Napakaganda.
Magpapahinga na lang tayo at si Santa na bahala.
-Tom. -Lisa.
Puwede mo paniwalaan 'yan at mahal pa rin kita.
At puwedeng 'di ka maniwala ro'n at mahal pa rin kita.
Hmm.
Napakaraming ganito ang naghihintay sa 'yo.
-Sa kama. -Aba. Gusto ko ng cilantro.
Hintayin mo 'ko!
PASKO NA
Hala! Yay!
Tom?
Naniniwala ka ba?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lawrence Arot