மண் மண்ணை நோக்கும்.
அன்பின் பாய்ச்சல் போல.
நானா இங்கு வரலை.
நீங்க தான், பாலைவன மக்கள் தான், என்னை இங்கு வர சொன்னீங்க.
உங்க அழைப்பை ஏற்றேன்.
மண் மண்ணை நோக்கும். விஷம், வாளை.
எண்ணெயும், ரத்தமும். அன்பும், கனவும்.
எப்படி இருக்க?
பயங்கர புயல். இது நிக்காதுனு தோணுது.
வெறும் தண்ணிதான், ரொசாரியோ.
வெளியே வா, நாய் மகனே!
-தியோதோரோ? -என்ன?
மக்கள் கூட்டம்?
அவர்களைப்பத்தி என்ன?
சமூக ஊடகத்தில் திட்டமிட்டு இங்கே கூடினாங்க.
ஸ்டேஷனில் போராட்டம் சொரொச்சேவின் வன்முறை, இனவெறியை எதிர்த்து.
இவர்களிடம் சல்லிக்காசில்லை, ஃபோன் இருக்கு.
நிறைய பேர் வந்தாச்சு.
ஒரு மாறுதலுக்கு, உதவி வருமா?
-மழை முக்கிய சாலையை முடக்கியது. -அது அரி.
சரி. அப்போ இந்த மக்கள் எப்படி வந்தாங்க?
சரி.
நீ அறிவாய்...
உள்ளே வந்தா, சுட்டு அவர்களை எச்சரி.
கவலைப் படாதே. உனக்கு ஒண்ணும் ஆகாது.
என் அன்பே.
ப்ளீஸ், இல்லை.
-ஹை, எலி. -என்ன ஆச்சு? எங்கே இருக்க?
அமைதியாகு, எலி.
உன்னைத் தேடி வர்றதா சொன்னாங்க. உண்மையா?
நான் நலம். நீ ஏன் முழிச்சிருக்க?
வேற என்ன செய்ய? கீழே வாசல் மணி அடிச்சாங்க.
-யாரு? -தெரியலை. அடிச்சுட்டே இருந்தாங்க.
என்ன வேணுமாம்?
தெரியலை. பால்கனியில் தக்காளி, முட்டைலாம் அடிச்சாங்க.
எப்போ? சொல்றதை கேளு. சில்வியா வீட்டுக்கு போ. புரிஞ்சுதா?
கதவை திறக்காதே. அமைதியாகும் வரை காத்திருந்த பின் கிளம்பு. ஓட்ட முடியுமா?
என்னை பயமுறுத்தாதே.
பயமுறுத்தலை.
குழந்தை என்ன பண்றான்? தூங்கறானா?
மணி அடிச்சப்போ முழிச்சான், இப்போ தூங்கிட்டான்.
நீ கிளம்பும்போது அவனையும் கூட்டிட்டு போயிடு.
கேட்டுதா? பிறகு செய்தி அனுப்பு.
-ஆனா என்ன நடந்தது? -ஒண்ணுமில்லை.
ஒண்ணும் நடக்கலை, நடக்காது.
சொல்றது கேட்குதா?
புரியுது.
உடை மாற்ற போறேன்.
இல்லை, இப்பவே போ. நேரத்தை வீணாக்காதே.
நான் ஃபோனை வைக்கணும். பிறகு அழைக்கறேன்.
டியேகோ, இரு!
உன் கைகளை காட்டு.
நீ இங்கு நல்ல வெயில் காயலாம்னு வந்திருக்கறதா நினைச்சுட்டிருக்க.
காத்து வாங்கலாம்னு வந்த போல. ஆனா நீ இப்போ இங்கில்லை, ஆபிஸர்.
அந்த பக்கம் போயிட்ட.
அவர்களுடன் நடக்கற.
அவங்க உன்கிட்ட பேசறது கேட்கும். பார்க்கவும் தொடங்குவ.
பார்க்கற தானே?
சிலர் உன்னைப் போலுள்ளனர்.
பெரும்பாலானோர்.
-வலிக்குமா? -வலிக்கும்.
உனக்கு என்ன வேணும்?
எது காண்கிறோமோ, கிட்டும்.
எப்படி இருக்கோ அப்படியே.
என் குழந்தை?
உன் குழந்தையா? எலிசபெத் பத்தி கேட்க மாட்டியா?
நான் இல்லாம எலிசபெத் நல்லா இருப்பா.
உன் குழந்தை நல்லா வளரும்.
இடம் பெயர்வான்.
குழந்தைகளிருக்கும்.
தாத்தா ஆவேனா?
பாட்டி.
உன் மனைவி.
உன் பாவப்பட்ட மனைவி.
அப்போ நான்?
என்னவாவேன், கால்கா?
எப்பவும் என்னவா இருந்தியோ அது, ஆபிஸர்.
இது மற்றும் அது.
எங்க இருக்க, நாய் மகனே?
பின்னாடி போ!
வேசி மகன்!
நாய் மகனே!
வெளியே போ!
கார்மென், போவோம்!
-கார்மென்! -இல்லை.
-கார்மென்! போவோம்! -இல்லை.
-ப்ளீஸ், கிளம்புவோம்.
கிளம்புவோம்.
போவோம், சீக்கிரம்!
வா, ஏறு!
கார்மென், அங்கே நிக்காதே. காரினுள் ஏறு!
-எங்கே போறோம்? -தெரியலை.
மன்னிச்சுடு.
போவோம்.
இங்கே வா. அதை ஆஃப் செய். இங்கே வா.
-சொரொச்சே, பொறுக்கி! -பின்னாடி போ!
மன்னிச்சுடு, கார்மென்.
என் சகோதரியின் வாழ்வை கெடுத்தேன்.
உன் வாழ்வையும்.
மன்னிச்சுடு.
உன் இதயத்தை கிழித்தெடுப்பேன், பிசாசே.
ஹோர்தன்.
ஹோர்தன்!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு பிரசன்னா சிவராமன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்