Błoto miesza się z błotem.
Niczym dźgnięcie miłości...
Nie prosiłam się o to, by tu przybyć.
To wy, mieszkańcy pustyni, mnie tu zaprosiliście.
I oto jestem.
Błoto miesza się z błotem. Trucizna na ostrzu miecza.
Łój i krew. Miłość i sen.
Jak się czujesz?
Leje jak z cebra. Chyba nieprędko przestanie.
To tylko woda, Rosario.
Wyłaź, skurwysynie!
- A Teodoro? - Co?
Co z tym tłumem?
A co ma być?
Zwołują ludzi w mediach społecznościowych.
PROTEST POD KOMISARIATEM PRZECIW PRZEMOCY I RASIZMOWI SORROCHE
Narzekają na biedę, a stać ich na komórki.
Tłum się zwalił.
Możemy liczyć na posiłki?
- Ulewa odcięła dojazd. - No tak.
Jasne. A oni jak tu dotarli?
Dobra.
No cóż...
Jeśli się wedrą, strzelamy ostrzegawczo.
Nie martw się. Nic ci się nie stanie.
Mój kochany.
Proszę, nie.
- Cześć, Eli. - Co się stało? Gdzie jesteś?
Spokojnie.
Podobno chcą cię dopaść. To prawda?
Nic mi nie jest. Czemu nie śpisz?
Jak mam spać? Dzwonili do drzwi.
- Kto? - Nie wiem. Ktoś bez przerwy dzwonił.
Po co?
Nie wiem. Rzucali w balkon pomidorami i jajkami.
Kiedy? Posłuchaj. Idź do Silvii. Słyszysz?
Nie otwieraj drzwi. Zaczekaj, aż się uciszy. Możesz prowadzić?
Kurwa, nie strasz mnie.
Nie straszę cię.
A jak tam mały? Śpi?
Obudził się, jak dzwonili, ale teraz śpi.
Jak będziesz gotowa, zabierz go i jedźcie.
Słyszysz? I pisz do mnie.
- Ale co się stało? - Nic.
Nic się nie stało i nic się nie stanie.
Słyszysz?
Tak.
Pójdę się przebrać.
Nie, Eli. Nie trać czasu.
Muszę kończyć. Zadzwonię później.
Diego, czekaj!
Daj ręce.
Dawaj ręce.
Wydaje ci się, że tu jesteś i że ogrzewa cię słońce.
Że czujesz przyjemną bryzę. Ale jesteś już gdzie indziej.
Po drugiej stronie.
Wędrujesz z nimi.
Może słyszysz, jak do ciebie mówią. Może ich widzisz.
Nie widzisz ich?
Niektórzy są tacy jak ty.
Większość z nich.
- Będzie bolało? - Będzie.
Czego chcesz?
Nie ma co zmyślać.
Jest jak jest.
A moje dziecko?
Dziecko? Nie zapytasz o Elisabet?
Jej będzie lepiej beze mnie.
Twój syn dorośnie.
Wyjedzie stąd.
Będzie miał dzieci.
Będę dziadkiem?
Będzie babcią.
Twoja żona.
Twoja biedna żona.
A ja?
Co będzie ze mną?
To, co zawsze.
Ten i tamten.
Gdzie jesteś, skurwysynie?
Cofnąć się!
Skurwysyn!
Wynocha!
Carmen, idziemy!
- Carmen! - Nie.
- Carmen! Chodź! - Nie.
- Chodź, proszę.
Idziemy.
Szybko!
Wsiadaj!
Nie stercz tak, wsiadaj wreszcie!
- Dokąd jedziemy? - Nie wiem.
Przepraszam.
Chodźmy.
Chodź tu. Zgaś to. Tutaj.
- Sorroche, ty draniu! - Cofnąć się!
Wybacz, Carmen.
Spieprzyłem życie swojej siostrze.
I tobie też.
Przepraszam.
Wyrwę ci serce, demonie.
Jordán.
Jordán!
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska