W 1991 roku
jakaś para konno przemierzała pola śmierci.
Wyczuli coś w powietrzu.
Wezwano policję.
Znaleziono kolejne rozkładające się ciało
pod drzewem na polu śmierci.
Czwarte ciało w tym samym miejscu.
Nie znamy jej tożsamości.
To biała kobieta, metr pięćdziesiąt siedem wzrostu.
Ofiara, którą policja nazwała Janet Doe,
miała od 30 do 50 lat.
Do tej pory na polu śmierci znaleziono trzy dziewczyny.
A Ellen Beason zmarła w podejrzanych okolicznościach.
Znowu to samo. Jak déjà vu.
Kolejne znalezisko nas zszokowało.
To jedno z czterech ciał znalezionych na tym polu
w latach 1983-1991.
Morderca odwiedzał własny cmentarz.
Co się tam działo?
Społeczność mocno to przeżyła.
Zwłaszcza młode kobiety.
Bałyśmy się.
Płakałam, oglądając wiadomości,
bo nie chciałam dorosnąć.
Nie chciałam urosnąć, bo się bałam.
Odkrywane są kolejne ciała. Dziewczyny znikają.
Musimy coś zrobić.
Sprawca był na wolności, porywał dziewczyny.
- Dlaczego? - Wszyscy się ewidentnie bali.
To wyglądało jak dzieło genialnego, zdeprawowanego seryjnego zabójcy.
NETFLIX — SERIAL DOKUMENTALNY
Sprawy z pól śmierci przy Calder Road
okryły League City hańbą, bo pozostawały nierozwiązane.
Tim Miller podejrzewał, kto mógł zabić
jego córkę i trzy pozostałe ofiary.
Clyde Hedrick pracował dla firmy budowlanej.
Clyde często bywał w League City,
przesiadywał w Texas Moon i innych barach.
Czy Clyde został wtedy wytypowany
na podejrzanego w tym morderstwach?
Nie mogę powiedzieć ze względu na otwarte dochodzenie.
Nie mogę niczego ujawnić.
Ogólnie rzecz biorąc,
policja nie skreśla nikogo z listy podejrzanych ot tak.
Śledczy nie mogą wierzyć komuś na słowo…
i ślepo kogoś ścigać.
Należy przeprowadzić dokładne śledztwo i kierować się dowodami.
POLE PRZY CALDER ROAD
Pierwszy trzy ciała odkryto w ciągu dwóch lat.
Leżały 45 metrów od siebie.
Pięć lat później
w tym samym miejscu znaleziono kolejne zwłoki.
Setki metrów dalej.
Zabił ją ten sam morderca czy ktoś inny?
Ktoś, kto przeczytał o polach śmierci
i dorzucił tam swoją ofiarę.
Ciała znaleziono w zaawansowanym stanie rozkładu.
Laurę Miller zidentyfikowano dzięki danym dentystycznym.
Heide Fye też.
Obie nieznane kobiety nie pasowały do okolicznych zaginionych osób.
Miasto miało ograniczone środki, wydział policji był mały.
Nie ustalono jej tożsamości, mimo że w 1991
można było przetestować ślady DNA.
Policja nie zabezpieczyła dowodów odpowiednio.
Nie było czego sprawdzać.
W rozwikłaniu morderstw z pól śmierci
może pomóc rekonstrukcja dwóch głów.
Policja na wiele sposobów próbowała ustalić
tożsamość obu nieznanych kobiet.
Zrekonstruowano czaszkę,
na którą nałożono modelinę, by ustalić wygląd ofiary
w nadziei na nowe tropy w sprawie.
Policja prosi
o jakiekolwiek informacje o dwóch nieznany kobietach.
Ludzi oburzało, że nie ustalono tożsamości tych kobiet.
I dlaczego nie ustalono, kto je zabił?
Wywołany rozgłos zmusił policję
do podjęcia jakichś działań w tych sprawach.
Opowiemy o śledczych, którzy badają
zbieżności w sprawach i przedstawią wnioski FBI.
Chodziło o seryjnego zabójcę, więc sprawą zajęło się FBI.
Przeprowadziłem wywiad z dowódcą grupy zadaniowej FBI w Houston.
Reporterów nie dopuszcza się do agentów FBI.
Dlaczego zaprosił mnie dyrektor FBI?
Bo oni nie wiedzieli, co robić.
Byli w kropce.
Liczyli na jakiś rozgłos.
Liczyli, że ktoś się zgłosi
i wskaże sprawcę.
Po przeczesaniu miejsca zbrodni agenci tworzą profil,
by ustalić charakterystykę mordercy.
Agenci stworzyli profil mordercy z pól śmierci.
SERYJNI PRZESTĘPCY SEKSUALNI
Profil pasował do faceta, który mieszkał przy Calder Road.
Z profilu FBI wynikało,
że sprawca mieszkał w pobliżu pól.
Że zbierał wycinki z gazet.
Że był arogancki
i nie układało mu się z kobietami.
Według policji
pewien mężczyzna był właścicielem dwóch działek obok pól śmierci.
Był mądry, nie szło mu z kobietami, bił zwierzęta.
FBI uznało, że mogło chodzić o niego.
Zadzwonili do mnie z policji.
Wyjaśnili, że sprawdzali niejakiego Clyde’a Hedricka.
„Ale zaczęliśmy się przyglądać Robertowi Abelowi”.
Robert Abel był genialny, kiedyś pracował w NASA.
Pomógł opracować rakietę Saturn,
którą ludzie polecieli na Księżyc.
Kiedy w 1991 znaleziono ciało Janet Doe,
teren wokół pól śmierci należał już do Roberta Abela.
Na części terenu założył stadninę.
Podejrzane było to, że Robert był bardzo skory do pomocy.
Chciał pomóc policji ze sprzętem, z karczowaniem terenu,
ze wszystkim.
Uporczywie wkręcał się w śledztwo,
tak czasami postępują mordercy.
Pewne fakty z jego przeszłości sprawiły,
że stał się podejrzanym.
Trzykrotnie się rozwodził.
Jednej z byłych żon groził śmiercią,
jeśli by go nie zaspokajała seksualnie.
Jego byłe żony twierdziły, że Robert tłukł konie.
Gdy jedno z koni umierał,
Robert zostawiał go na polu,
podobnie jak zwłoki dziewczyn znalezione w polu śmierci.
No chodź.
Tim prześwietlał Clyde’a Hedricka
ze względu na Ellen Beason.
Rozmawiał o nim z policją.
Clyde zaprzeczał udziałowi w morderstwach.
Policja nie była skora do wszczynania śledztwa.
Ze względu na stworzony przez FBI profil, gdy znaleziono Janet Doe,
Clyde Hedrick poszedł w odstawkę.
Powszechnie uznano, że Robert Abel był lepszym podejrzanym.
Nagle mój główny podejrzany…
Zastanawiałem się, czy się pomyliłem.
Na podstawie profilu FBI i zeznań dwóch byłych żon
policja uznała, że Robert William Abel jest mordercą.
W upublicznionym oświadczeniu policja wskazała
Roberta Abela, naukowca NASA,
jako rzekomego seksualnego seryjnego mordercę.
Miał on rzekomo zabić cztery młode kobiety
na polach śmierci niedaleko swojej stadniny.
Wokół tych morderstw zrobiło się głośno.
W wydziałach policji w miastach wzdłuż autostrady I-45
śledczy zaczęli się zastanawiać, czy Abel był sprawcą w ich sprawach.
Czy to pan zabił kobiety, których ciała tutaj znaleziono?
Absolutnie nie.
Policjanci przeczesali jego posiadłość.
Szukali trofeów, włosów,
czegoś na potwierdzenie, że Abel był sprawcą.
Znaleźli pewne osobliwe przedmioty.
Stare artykuły na temat morderstw przy Calder Road.
Ludzkie zęby…
ze złotymi koronkami.
I broń kalibru 5,6 mm.
Taką bronią zabito NN.
Po przeprowadzeniu autopsji
lekarz sądowy hrabstwa Galveston, dr Korndofer wygotował pocisk,
gdy wygotował kości.
Zniszczeniu uległy cechy charakterystyczne,
które pozwoliłby powiązać pocisk z bronią.
Chyba nie było niezbitych dowodów na niewinność Roberta Abela.
Raczej nie znaleziono dowodów potwierdzających jego udział.
Policja miała związane ręce.
Chciałem spotkać się z naukowcem NASA, którego oskarżono
o seryjne morderstwa.
Zadzwoniłem do niego, spodziewałem się, że się rozłączy.
A on zaprosił mnie do siebie.
W tym miejscu
odkryto Laurę Miller.
Chodziliśmy po polu od grobu do grobu.
Tutaj ponoć odkryto Heide Fye.
Miał zeszyt z wycinkami z gazet
i cztery zdjęcia miejsc, w których znaleziono ciała.
Powiedziałem mu, że to wyglądało, jakby chwalił się zdobyczami.
Odparł, że to wyniki jego własnego dochodzenia.
Ni stąd, ni zowąd ludzie twierdzili, że pasuję do profilu
konkretnego przestępcy.
Do profilu mordercy tych dziewczyn.
To go…
dręczyło, mnie też.
Zastanawiałem się,
czy robił to na pokaz.
A może podchodził do tego naukowo?
Szukał dowodów na potwierdzenie zdarzeń?
Co działo się na jego posesji?
Koniec końców policja nie miała dowodów na winę Abela.
Jest podejrzany.
Być może nie zabił tych kobiet,
a być może je zabił.
Nie został wykluczony.
Nadal jest w kręgu podejrzanych.
W League City nadal go podejrzewano.
Co z tego wynikło? Nic.
Najgorsze jest to, że rodzice nadal opłakują swoje córki.
Wielokrotnie przeszukiwałem ten teren,
mając nadzieję, że natrafię na ubranie czy naszyjnik Laury.
Byłem tu w porze obiadu. W nocy.
Nocami wrzeszczałem tam wniebogłosy.
„Jestem tu. Chodź do mnie, tchórzu”.
Strzeliłem w ziemię sześć razy.
Liczyłem, że policja się zjawi.
Nikt się nie zjawił.
Byłem tam wiele razy.
W pobliżu krzyża mówiłem: „Lauro, nie znienawidź mnie.
Nie mogę tu już przychodzić.
Muszę się pożegnać. Muszę na nowo poukładać sobie życie”.
Gdy odchodziłem…
słyszałem głosik, który prosił, bym się nie poddawał.
To wtedy wpadłem na pomysł
niesienia pomocy rodzinom, które utraciły kogoś bliskiego.
Pojechałam do biura EquuSearch, Tim spędził cały dzień ze mną.
Opowiadał, jak śmierć Laury wpłynęła na niego i jego rodzinę.
Opowiadał, dlaczego założył EquuSearch.
Próbował pomagać innym ludziom.
Weź sobie odpuść, co?
Odpuść sobie.
Jestem znany jako Tim, pan EquuSearch.
Straciłem swoją tożsamość. Nie wiem, kim jest Tim Miller.
Nie odpuściłem.
Nie było łatwo, ale nie poddałem się.
Próbowałem się pożegnać.
Nie potrafię.
Przysiągłem Bogu i Laurze, że pomogę każdej rodzinie.
Nie sądziłem, że będzie ich aż tyle.
POLE PRZY CALDER ROAD
Córka rano poszła pobiegać.
Nie ma jej dłużej, niż się spodziewałem.
Wyszła o dziewiątej, jest 10:04?
Tak. Nie dałaby rady tyle biegać.
W kwietniu 1997 Laura Smither, dwunastoletnia baletnica,
wyszła z domu we Friendswood.
I zniknęła bez śladu.
LAURA SMITHER, 12 LAT
ZAGINĘŁA 3 KWIETNIA 1997 ROKU FRIENDSWOOD, TEKSAS
Miała wrócić za 20 minut, robiliśmy naleśniki.
Miała wrócić na śniadanie. Wcześniej chciała pobiegać.
Byliśmy tacy naiwni.
Zaczęłam wydzwaniać po ludziach.
„Laura zaginęła. Nie możemy jej znaleźć. Pomóżcie nam ją znaleźć”.
Wszystko było na opak.
Nic się nie składało.
Nie wiedzieliśmy, gdzie była, nie mogliśmy jej znaleźć.
Dzień zaczął się ponuro.
Przemoczona Gay Smither
rozdaje ulotki, licząc na czyjąś pomoc.
Pierwsze dni po zniknięciu Laury
zlewają się
w jeden koszmar.
Nikt nie chce przyznać, że to się wydarzyło.
Wpadłam w histerię.
Chodziłam, szukałam, wykrzykiwałam imię Laury.
Laura!
Nie znaleźliśmy jej.
Miała prawie 13 lat.
Mieszkańcy twierdzą, że takie rzeczy się tu nie zdarzają.
Miasto było w czołówce bezpiecznych miejsc do życia.
Ludzie nie zamykali drzwi na klucz.
Friendswood jest jednym z miasteczek wzdłuż I-45.
Ma reputację…
wyjątkowo bezpiecznego.
Założyli je kwakrzy.
Wierzyli w pokojowe nastawienie.
Zaginięcie dwunastoletniej biegaczki
wywołało ogromne oburzenie.
Kieruję te słowa do sprawcy
w imieniu tego zespołu.
Nie szczędzimy wysiłków,
by cię znaleźć i oskarżyć.
Zazwyczaj policja stwierdza: „Córka uciekła z domu”.
Tą sprawą policja zajęła się natychmiast.
Policja z Friendswood, biuro szeryfa hrabstwa Harris.
Zaangażowano też FBI.
Gdy Laura zaginęła,
odłożyliśmy nasze dochodzenie i zaczęliśmy jej szukać.
O tej sprawie było tutaj głośno.
Ustawcie się w szeregu.
Mieszkańcy Friendswood pomagają w poszukiwaniach.
Ochotnicy przeczesują zarośla, grząski teren.
Sprawca może porwać kolejne dziecko.
Nie chcemy, byście przez to przechodzili.
Laury szukało
sześć tysięcy osób.
Zaangażowano sześć tysięcy ludzi.
W tym oddział komandosów.
Obawiamy się tego, co znajdziemy…
biedna rodzina.
Muszą poznać prawdę.
Przyprowadziliśmy tu psy,
żeby się wybiegały wokół zbiornika.
Poczuliśmy okropny fetor.
Sądziliśmy, że w wodzie jest martwe zwierzę.
Jason, mój syn, stwierdził, że zwierzęta nie noszą skarpet.
Na miejscu znaleziono pierścionek z jej inicjałami.
Wiemy też, że nosiła aparat na zęby.
Uważamy, że ta młoda kobieta
to Laura Kate Smither.
Zaginęła trzeciego kwietnia 1997.
Był 20 kwietnia.
Siedemnaście dni…
koszmaru.
Dawno go nie przeglądaliśmy.
- Spójrz na jej buźkę. - Tak.
Urocza.
Uwielbiam to zdjęcie.
Bóg chciał, żebym została mamą Laury.
Jej pierwszy występ.
Zmieniała kostium cztery razy.
Pamiętam.
Laura miała roczek.
Jej mama zmarła na raka piersi.
Jej tata, Bob, kompletnie się załamał.
Ciężko to przeżył.
Jedna z babć zasugerowała, by pomóc znaleźć mu opiekunkę.
Tak się poznaliśmy.
Polubiłam Laurę, szybko się zżyłyśmy.
Gdy się poznałyśmy, siedziałyśmy na podłodze.
Wywiązała się między nami więź.
Od razu ją pokochałam.
Czerwony Kapturek, tak mi się wydaje.
Pobraliśmy się cztery miesiące później.
Istny żywioł.
Teraz sądzę, że wtedy oszalałam.
Oszalałam.
Zaadoptowałam Laurę.
Była złotym dzieckiem.
Jestem dumna, że byłam jej mamą.
Szkoda tylko…
że tak to się skończyło.
Ta tragedia
była dla nas jak wyrok.
Jej śmierć to dla nas wyrok.
Morderstwo Laury to tylko jedna z 35 nierozwiązanych spraw,
w których ofiarami są młode kobiety z trzech hrabstw.
Poszukiwania Laury skupiły uwagę
na naszej okolicy.
Pojawiło się wiele pytań
odnośnie do tego, co się tu działo.
Reporterka Houston Chronicle opisała nierozwiązane morderstwa.
W gazecie pojawiła się mapa
nierozwiązanych spraw z okolic autostrady.
Mapa miała na celu nagłośnić fakt,
że ktoś zabijał kobiety.
A ich morderstwa często były bagatelizowane.
Dowiedzieliśmy się, że rodziny innych ofiar
w ogóle nie otrzymały pomocy.
Zrobiło nam się żal,
że o cioci Heide mówiono w ten sposób.
Autostopowiczka, uciekinierka, kelnerka.
To się ludziom źle kojarzy.
Policja najwyraźniej
nie chciała marnować zasobów na poszukiwania.
Nigdy nie zapomnę,
co mówili niektórzy policjanci z League City.
Heide była ćpunką, Laura uciekała z domu,
a NN i Janet były włóczęgami.
I dlatego ktoś mógł je zabić?
To niechciane dzieci? Laura nie była niechciana.
Zaginięcia nastolatków, którzy są na bakier z prawem albo ćpają,
są bagatelizowane, w przeciwieństwie do zaginięć dzieciaków,
które zachowują się przykładnie.
Nadal tak jest.
W domyśle taka osoba sprowokowała własne morderstwo.
Ktoś taki, z różnych powodów,
liczył się mniej.
Laura Smither była bezbronna.
Była dobrą dziewczynką z dobrej rodziny i dobrej okolicy.
Ludzie wyraźnie się oburzyli.
Na ludzi padł blady strach.
Skoro ofiarą padła Laura, kto jeszcze mógł zginąć?
Porywacze naszych dzieci, naszych córek,
byli bezkarni.
Flagi we Friendswood zostały opuszczone do połowy.
Miasto opłakuje dwunastolatkę.
Mamy do czynienia z morderstwem.
Na wieść o losie Laury Smither…
ludzie znów zaczęli mówić o polu śmierci.
I o autostradzie I-45.
Ludzie snuli domysły co do motywów sprawcy
i czemu nie został on zidentyfikowany.
Ktoś porywa i zabija dziewczynki.
To się musi skończyć.
To ma wpływ na moją córkę. I na całe miasto.
To chyba oczywiste.
Minęło sześć lat,
odkąd znaleziono ciała przy Calder Road.
Ludzie zaczęli się bać, że sprawca powrócił.
Znowu ginęły kobiety.
Nikt nie został oskarżony.
Mieszkańcy bardzo się bali.
ZESTAW DO IDENTYFIKACJI
przydadzą się próbki DNA i odciski palców.
Friendswood ogarnęła panika.
W szkołach rozdawano zestawy
do pobierania odcisków palców i próbek włosów dzieci.
W razie zaginięcia dziecka
rodzice mieliby próbki
pozwalające zidentyfikować ciało.
Kto i dlaczego zabił dwunastoletnią Laurę?
To pytanie dręczy komendanta Jareda Stouta.
Mieszkańcy muszą być czujniejsi.
Policjanci i strażacy osuszają zbiornik.
Szukają jakichkolwiek śladów podejrzanego.
Policja przejrzała listy przestępców seksualnych
z Galveston, hrabstwa Harris i okolic.
Do listy dopisali kilka tysięcy nazwisk.
Nie znałam pojęcia „przestępca seksualny”.
Było mi obce.
Ale je poznałam.
W okolicy mieszkało wielu przestępców seksualnych.
Dziewczynom
rodzice wpajają ostrożność i zasady bezpieczeństwa.
W gronie znajomych
i w trasie, po zdobyciu prawka.
Gdy moja matka wyszła za Clyde’a,
tata spytał mnie, czy Clyde skrzywdził mnie albo brata.
Wtedy tego nie rozumiałam.
To tutaj.
Gdy moja matka mieszkała w Dickison,
jeździliśmy do niej.
Tam jest basen.
Clyde zabrał mnie i brata na basen.
Brat był na drugim końcu basenu, ja byłam blisko Clyde’a.
Kazał mi zanurkować, bo chciał mi coś pokazać.
No dobra.
Zanurkowałam.
Ściągnął spodenki i się obnażył…
OBNAŻYŁ SIĘ
pod wodą.
Uciekłam do mieszkania.
Brat pobiegł za mną. Wbiegłam do mieszkania.
Powiedziałam matce.
Zaczęli się kłócić.
Clyde zaprzeczał.
Wcisnął matce jakąś bajkę.
Bolało, bo uwierzyła mu.
Mam dość.
Tego miejsca.
Patrząc na charakterystykę podejrzanych
w sprawach z okolic I-45, dostrzegamy pewne wzorce.
To dominujący mężczyźni, wybuchowi przybysze.
Ludzie pokroju Hedricka.
Hedrick pasuje do profilu osób, z którymi rozmawialiśmy,
a które do Houston przyciągnął boom budowlany
w latach 70. i 80.
Na Florydzie siedział w więzieniu.
Jego byłe żony i dziewczyny oskarżyły go
o przemoc i agresję.
PRZYCZEPY KEMPINGOWE
To tutaj.
W tym miejscu.
Teraz jest tu inaczej. Tego tutaj nie było.
Przyczepa stała tam.
Nie cierpię wymawiać jego imienia.
To nie do opisania.
Wyprowadziłam się po maturze.
Matka powiedziała mi, że odeszła od niego.
Odwiedziła mnie i powiedziała,
że pokaże mi, co on zrobił.
Wujek i matka poprosili mnie, żebym wróciła
do przyczepy w Galveston.
Była totalnie zdemolowana.
Ale nie to chcieli mi pokazać.
Matka wskazała konkretne miejsce na ścianie.
Powiedziała, że w ścianie była dziura.
Clyde przez nią…
mnie podglądał.
Wielokrotnie czułam, że ktoś mnie obserwował.
Nie uroiłam sobie tego.
Wujek zabrał nas
na policję do Galveston.
Zabrał też zdjęcia.
Na miejscu ktoś
spisał moje zeznania i odesłał do domu.
Zrobiłam swoje.
Mogli aresztować Clyde’a.
Mogłam zeznawać…
na temat jego poczynań.
Nikt nic nie zrobił.
Jeśli jakiś mężczyzna krzywdzi dziecko,
to powinien być zatrzymany, by nie krzywdzić innych dzieci.
A mimo to morderca Laury nadal był na wolności.
To był początek koszmarnego roku.
15 LIPCA 1997
TRZY MIESIĄCE PO ODKRYCIU CIAŁA LAURY SMITHER
Dzień jak co dzień.
Moja córka, Kelli, podrzuciła Alexis.
Powiedziałam,
że ją kocham i życzyłam jej miłego dnia. „Pogadamy później”.
To były moje ostatnie słowa do niej.
Kelli Cox, matka, córka, zniknęła w tajemniczych okolicznościach.
W lipcu 1997 roku,
w Houston o tym nie wiedzieli,
w Denton w Teksasie zaginęła niejaka Kelli Ann Cox.
W ramach zajęć z prawa karnego zwiedzała miejski areszt.
Kiedy wróciła do auta,
nie mogła otworzyć drzwi swoim kluczykiem.
Kelli zadzwoniła do chłopaka z prośbą o zapasowe kluczyki.
To tutaj widziano ją po raz ostatni.
Zniknęła nagle i bez śladu.
KELLI COX 20 LAT
ZAGINĘŁA 15 LIPCA 1997 DENTON, TEKSAS
Śledczy przeszukali jej auto,
ale nie znaleźli wielu poszlak.
Policja twierdzi, że choć Kelli nie skontaktowała się z rodziną,
mogło nie dojść do zbrodni.
Jest za wcześnie, by stwierdzić udział osób trzecich.
Niemal dokładnie miesiąc od zaginięcia Kelli
zaginęła Jessica Cain.
Nastolatkę ostatni raz widziano przy restauracji Webster.
Jej wóz znaleziono przy Gulf Freeway. W środku była jej torebka.
Zawsze nas informowała o wyjazdach.
Dzwoniła do nas.
Dlatego wiemy, że coś się stało.
Musimy ją znaleźć.
Jessica Cain była z grupą teatralną.
Wyszła z zajęć i zniknęła bez śladu.
JESSICA CAIN 17 LAT
Wyruszyliśmy na koniach.
Miałem pojechać tam, gdzie znaleziono wóz Jessiki
i poszukać miejsca na centrum dowodzenia.
Wielka akcja poszukiwawcza.
Rodzice Bob i Gay Smither dołączyli do grupy poszukiwaczy.
Nie zapomnę widoku ojca Jessiki.
Wiedziałam, przez co przechodził.
Oczywiście liczyłam na inny wynik.
W 1997, gdy Jessica zaginęła,
tata mieszkał w Tiki Island.
Jessica przyjaźniła się z byłą żoną mojego brata.
Były sobie bliskie.
Dołączyłam do poszukiwań.
Chodziliśmy w kamizelkach i z kijkami.
Po zaginięciu Laury nie przespałem wielu nocy.
Podobnie, gdy zaginęła Jessica.
I w ciągu ostatnich 38 lat.
Bez względu na ich wysiłki i obecność policji…
Serce mi pęka.
…komuś udawało się przedzierać na ten teren.
Będziemy dalej szukać Jessiki.
Jak to wyjaśnić?
Wśród nas jest ktoś lub coś, jakiś potwór.
Jak go powstrzymać?
Oczywiście uważałem,
że to ta sama osoba, która zabiła dziewczyny w Calder.
Czy tam mogło być aż tylu seryjnych morderców?
W głowie krzątały mi się szalone myśli.
Nastolatka z Tiki Island zaginęła 17 sierpnia.
Ludzie byli coraz bardziej podejrzliwi.
Zaczęli zaglądać sobie przez ramię,
zastanawiali się, kim był morderca.
To zżera człowieka od środka.
Szukałam Jessiki w parku Jacka Brooksa.
Była młodą kobietą.
Wracała do domu.
Ewidentnie była sama.
Pomyślałam wtedy o tym…
co spotkało moją matkę.
O tym, co jej zrobił.
Wiem, że się bała, ale kiedy wyjeżdżał,
to znikał na długo.
Zawsze wpuszczała go z powrotem.
Kiedyś wrócił
cały we krwi z nożem ubroczonym krwią.
I…
Powiedział jej, że znowu to zrobił.
Mając na uwadze wydarzenia z Ellen…
i jego kryminalną przeszłość…
Po tym, co mi zrobił…
Nie wiem.
Nie wiedzieliśmy, czy Laurę, Jessicę i Kelli coś łączyło
z morderstwami przy Calder Road.
Ale musieliśmy rozważyć taką ewentualność.
Jeśli zabijał ten sam człowiek, czemu minęło tyle czasu od 1991 roku
do znalezienia Janet Doe w 1997?
Zaczął działać inaczej.
Nie zostawiał ciał w polu.
SZCZĄTKI LAURY SMITHER
Mieliśmy więcej pytań niż odpowiedzi.
Gdy zaginęła Laura,
ludzie masowo dzwonili z informacjami na policję we Friendswood.
Policja sprawdzała wielu podejrzanych.
Nikt jednak nie został powiązany ani wykluczony.
Niedawno zginęła Laura Smither, trwają poszukiwania Jessiki Cain.
Robert Abel bał się, że policja powiąże go z tymi przestępstwami.
Według policji Robert nie został wykluczony z kręgu podejrzanych.
Wciąż głośno mówiono o Robercie Abelu.
Nie dziwi więc, że Tim Miller podejrzewał, że to Abel był mordercą.
Mieliśmy powody podejrzewać, że te sprawy są powiązane.
Tim za wszelką cenę chciał udowodnić, że to Abel zabijał.
Ten metalowy budynek tutaj.
Domagał się przekopania posesji Abela.
Dokładniejszego przesłuchania Abela.
Przez 17 miesięcy, kiedy nie wiedział, gdzie była Laura, pogrążył się w rozpaczy.
Wiedział, że przez to samo przechodziły inne rodziny…
Miał świadomość, że policja nie kwapiła się
do poszukiwań sprawcy i kolejnych ofiar…
Nie pogodził się z tym.
Dlatego sam zaczął działać.
Frustracja i żal
napędzały zemstę wobec Abela.
Postanowił dręczyć Abela,
wydzwaniał do niego, nagrywał wiadomości.
Mam kogoś, kto by cię zgarnął i zabrał
do Las Vegas, by spuścić ci łomot
i cię kropnąć.
A potem by cię zakopał.
Tim był przekonany, że postępuje słusznie.
Dobra, zaznacz…
Zaznacz to miejsce przy ogrodzeniu.
Wielokrotnie przeszukiwałem jego posesję w poszukiwaniu kolejnych zakopanych ciał.
Zebrał grupę ochotników, by przekopać ten teren.
Dokładnie przeszukujemy każdy centymetr.
Pożyczył od kogoś koparkę.
Ktoś inny sprowadził psy przeszkolone w poszukiwaniu ciał.
Psy zebrały się w jednym miejscu.
Znalazły coś.
Wszyscy zaczęli kopać wokół tego miejsca.
Odkopali torebkę i damskie ubrania.
Tim sądził, że to rzeczy kolejnej ofiary,
ale nie można było tego dowieść.
Abel tak bardzo się przeraził,
że złożył wniosek o zakaz zbliżania się wobec Tima.
SKŁADAM PROŚBĘ O OCHRONĘ POLICYJNĄ
Abel cierpiał całymi latami.
Był wyrzutkiem w League City.
W końcu miał dość.
Zamknął stadninę.
Przeprowadził się z rodziną do innego hrabstwa w Teksasie.
Na dobre opuścił League City.
Lato 1997 roku.
Policja nadal nikogo nie aresztowała.
Uprowadzono dwie dziewczyny.
Kelli Cox i Jessicę Cain.
Ktoś na pewno coś wie.
Jeśli ktoś zna los Jessiki, proszę, niech nasze cierpienie się skończy.
Zamordowano Laurę Smither.
Jakoś sobie radzimy.
Zaangażowano wszystkie okoliczne służby.
Z Houston wysłano policjantów do pomocy.
Wspólny wysiłek początkowo nie dawał rezultatów.
MAJ 1997
Numer alarmowy.
Przyjedźcie do Waffle House.
Ktoś właśnie zgłosił uprowadzenie.
Media o tym trąbiły.
Kobieta robiła zakupy w sklepie spożywczym.
Jakiś facet się jej przyglądał.
Wsiadła do wozu.
Auto zaczęło szwankować.
Kobieta się zatrzymała.
I…
Gość ze sklepu podszedł do niej i stwierdził,
że złapała gumę, zaoferował jej pomoc.
Chwilę potem facet stanął za nią
i przyłożył jej nóż do gardła.
Wepchnął ją do swojego wozu
i ruszył z piskiem opon.
Przy Waffle House?
Są na parkingu.
Ona potrzebuje lekarza. Nie może iść.
Ponoć ściągnęli ją z autostrady.
Nazywa się Sandra.
Sandra była przełomem w śledztwie.
Zgłoszenie przy 959 West Nasa Road.
Kobieta wyskoczyła z białego pikapa.
Numer rejestracji nieznany. Jechał na północ.
Napisy: Łukasz Białk