Naging laman ng isip ko ang lugar na ito.
Pumunta ako rito isang gabi. Dala ko ang .357 Magnum ko.
Anim na beses ko 'yong pinaputukan
sa pag-asang darating ang pulisya.
Walang dumating.
Sa edad kong 75, mukha bang gusto ko pa rin 'tong gawin araw-araw?
Pero itutuloy ko 'to.
SARADO SA DULO
Lalaban ako hanggang sa huli
para malaman kung sino ang pumaslang sa anak ko.
Mahiwaga ang kaparangan sa Calder.
Masama ang mga pangyayari sa lugar na 'yon.
Nagulat ang pulisya sa bagong natuklasan sa tinatawag ng ilan na killing field.
Natagpuan ang mga bangkay sa parang sa League City.
Ang Killing Field.
Madaling magtapon ng bangkay roon at walang makakaalam sa ginawa mo.
Brutal na pagpaslang ito.
At nangyari ito sa sarili nating bakuran.
Simula 1983, napakarami nang nawawala sa Galveston County
nang walang paliwanag.
Ilang yarda lang mula sa highway na ito,
pinatay at itinapon ang mga dinakip na babae.
Parang bula siyang
naglaho.
Wala na siya.
May mahigit dalawang dosenang biktima.
Isa lang ba ang salarin?
Iba-iba ba sila?
Kung gusto mong gumawa ng krimen,
gawin mo 'yon dito dahil 'di nila 'yon malulutas.
Nakakapangilabot ito.
Hinahayaan nating magpagala-gala ang mga serial killer.
Pinayagan n'yo siyang magpatuloy sa pagpatay ng mga anak na babae natin.
Naging usap-usapan ang mga kasong ito.
Maaaring nakalimot na ang mundo pero hindi nakalimot ang mga pamilya.
Gusto kong maparusahan kung sinuman ang gumawa nito.
Dapat mabigyan ng sagot ang mga pamilya.
Dapat mabigyan ng hustisya ang mga taong mahal natin.
Markahan mo ang hilera ng bakod d'yan.
Posibleng nakasalalay ang buong kaso sa bagong impormasyon na ito.
Matapos ang lahat ng nakita at narinig ko,
gusto kong mabigyang-pansin ang sitwasyon.
Gusto ko itong mabigyang-linaw.
ISANG DOCUMENTARY SERIES MULA SA NETFLIX
HILAGA - DALLAS TIMOG - GALVESTON
Kung daraan ka sa I-45 ngayon,
dalawang mundo ang makikita mo.
Ang mga suburb na abot hanggang timog
at ang mga naiwang bakas ng nakaraan sa South Coast
na 'di na naaalala ng mga tao.
Kapag bumiyahe ka patimog palabas ng Houston sa I-45,
maraming maliit na bayan sa magkabilang panig nito.
Maraming kaparangan, bayou, at retention pond.
Nakahilera sa baybayin ang mga petrochemical na planta.
Maraming lumang oil field at latian
sa pagitan ng Houston at Galveston.
Marami sa mga lugar na 'yon ang sobrang liblib pa rin.
Madaling makakapagtago roon ng mga bangkay ang mga salarin.
Naglalaho ang bangkay sa ilang lugar.
Aalis ka, bibiyahe ka, at makakauwi ka nang walang problema.
Ito ang tinatawag na Killing Fields.
Pag-aari ang kaparangan sa Calder Road ng isang petrochemical na kompanya.
Ekta-ektaryang lupain na walang laman
kundi negosyong kabayuhan.
Lupang kalsada ito na sarado sa dulo.
Wala gaanong nasa paligid nito.
SARADO SA DULO
Ako si Richard Rennison.
Isa akong supervisory special agent ng FBI sa Texas City.
Nagsimula ako bilang alagad ng batas sa kapulisan ng League City.
Doon ko unang nalaman ang Killing Fields.
Napakalaking kaso nito para sa maliit na kagawaran.
Palaging nasa isip ko na gusto kong mahawakan ito
kapag bihasa na ako.
Nahawakan ko 'to pagkabalik ko bilang bahagi ng FBI.
ABRIL 6, 1984
Sa kabilang panig ng hilera ng puno at kalsada,
may mga bahay at trailer doon.
Tatlo o apat na raang yarda 'yon. May kalayuan 'yon kaya…
May mag-asawang nakatira sa Calder Road.
Naglalaro sa bakuran ang anak nila
at tumakbo sa kakahuyan ang aso nila.
Bumalik ito maya-maya nang may dalang bilog na bagay.
Akala nila, may nahanap itong bola roon.
Lumabas sila para mag-imbestiga.
Bungo ng tao ang dala ng aso.
May natagpuan din silang kalansay.
PARANG SA CALDER ROAD IKA-1 BIKTIMA
Makalipas ang 2 taon…
may mga batang nagbibisikleta sa lugar na 'yon.
Natagpuan nila ang kalansay ng isa pang kabataang babae.
IKA-1 BIKTIMA, IKA-2 BIKTIMA
Habang naghahanap ang pulisya ng ebidensya sa lugar
na maaaring makatulong para makilala ang ikalawang babae…
may natagpuan silang ikatlong kalansay…
IKA-3 BIKTIMA
…25 yarda mula sa lokasyon ng ikalawang babae.
Sobrang…
Ibang-iba 'to dati. Masukal na may makikitid na daanan.
'Di ka makakapaglakad-lakad nang ganito.
Ito ang lugar
kung saan sila natagpuan.
Tatlong biktima ang natagpuan nang ilang yarda lang ang agwat.
Talagang magkakalapit.
Pabalik-balik ang salarin sa iisang lokasyon.
Grabe.
Nagimbal ng mga pagpaslang sa Calder Road
ang bahaging ito ng Texas sa loob ng mahabang panahon.
Dumating ang punto na nagimbal din ako nito.
Pupunta kami ng asawa ko sa Galveston mula sa Houston
para gumala sa weekend o mag-beach.
At nakapaskil sa billboard ang mukha ng isa sa mga babae.
TUKUYIN ANG MGA BIKTIMA O TUMULONG SA PAGLUTAS SA KASO
Kakain ka ng masarap na lamandagat.
At ang nasa isip mo ay
"Ba't napakaraming babae na namamatay rito?"
Kinolekta ko ang mga artikulo habang tumatakbo ang kaso.
Noon ko sinimulan ang libro.
Matagal na ang mga kasong ito
at wala nang progreso noong sinimulan ko ang libro.
Pero pinanatiling buhay ng mga pamilya ang mga kasong ito.
Isa si Tim Miller sa mga unang kinausap ko.
Kapag tinatawag kami para sa isang kaso,
ako 'yong makakapagsabi sa pamilya ng
"Nauunawaan ko ang pinagdaraanan ninyo."
"Nauunawaan ko."
Naglalagas ka na.
Nakasakay ako sa kabayong 'yon noong una akong nakakita ng bangkay.
Kaya namin ito tinawag na EquuSearch.
Nakarating na kami sa 42 estado sa 11 bansa.
'Di kami kailanman naningil ng pamilya.
Medyo kilalang tao si Tim Miller dito
sa Gulf Coast.
Ang ideya na may taong nawawala sa isang lugar
at walang naghahanap sa kanya, hindi niya 'yon nasisikmura.
Kaya siya kumikilos.
Pero…
kapag kausap ko siya, naiisip ko minsan kung hinahanap pa rin niya si Laura.
Pahinga muna ako.
Hinding-hindi ko malilimutan ang araw na nawala ang anak ko.
Parang kahapon lang 'yon nangyari.
Nakaparada ako sa labas bago mag-alas-siyete.
Sabi ni Laura, "Usap tayo?"
Sabi ko, "Sige, ano 'yon?"
Sabi niya, "Ayos lang bang pumunta si Vernon ngayong gabi?"
Boyfriend niya si Vernon.
Sabi ko, "Oo, ayos 'yan."
"Magliligpit ng gamit ang nanay mo at mag-iihaw ako sa labas."
"Pag-uwi ng nanay mo para mananghalian, magpasama ka sa pay phone."
Kakalipat lang namin sa bahay na ito.
Hindi kaagad nakakonekta ang telepono noon pagkalipat n'yo.
Umuwi ang nanay ni Laura at sinamahan siya sa pay phone.
May kausap si Laura sa telepono.
Sabi ng nanay niya, "Dalian mo, Laura. Mahuhuli na 'ko sa trabaho."
Sabi ni Laura, "Gusto ko pang makipag-usap kay Vernon. Maglalakad na lang ako pauwi."
Wala pang kalahating milya ang layo ng pay phone.
Umuwi ako at umuwi ang nanay ni Laura.
Kumatok sa pinto si Vernon.
Sabi ko, "Si Laura?" Sabi niya, "Hindi ko alam."
Hindi nakauwi si Laura.
LAURA MILLER, 16 NA TAONG GULANG
NAWALA NOONG SETYEMBRE 10, 1984 LEAGUE CITY, TEXAS
Nataranta kami.
Labing-anim na taong gulang siya noon. Nagkokombulsyon siya.
Kailangang uminom ni Laura ng Dilantin dalawang beses kada araw
o baka atakihin siya.
Sabi namin, "Naku po. Naglakad pauwi si Laura."
"Nagkombulsyon siya."
"Naospital siya at hindi nila alam kung sino siya."
Pumunta kami sa dalawang ospital pero walang babaeng isinugod sa mga 'yon.
Wala si Laura.
Pumunta kami sa pulisya para iulat na nawawala siya
at sinabi nilang naglayas siya.
Sabi nila, "Umuwi na kayo. Maghintay kayo ng tawag. Tatawag si Laura."
Sinagot ang mga Miller gaya ng pagsagot sa napakaraming magulang.
"Naglayas lang siya."
"Nasa barkada lang siya."
"Maghintay lang kayo. Babalik din siya."
Mahilig sa musika si Laura.
Linda Ronstadt. Fleetwood Mac.
Marami siyang kaibigan.
Medyo magulo ang mga nakakasama niya.
May ilang nagma-marijuana at napapasok sa gulo.
Gusto ng lahat ng tao na may tumanggap sa kanila.
Nakatira noon ang mga Miller sa Dickinson, Texas
at lumipat sila sa League City, Texas na 'di kalayuan
para maipasok si Laura sa ibang sistema ng paaralan.
BAHAY NI LAURA MILLER
Para makapagsimula siyang muli.
Sabi ko sa pulisya,
"Nasa panganib si Laura. Kailangan niyang uminom ng gamot."
'Di ko malilimutan ang sinabi ng detective na
"Madiskarte si Laura at puwede niyang makuha kahit saan ang gamot niya."
Hindi sineryoso ng pulisya ang pagkawala ni Laura
gaya ng dapat na ginawa nila.
Pero hindi alam noon ni Tim
na hindi si Laura ang unang nawalang kabataang babae sa lugar.
BAHAY NI LAURA MILLER
May babaeng nagngangalang Heide Fye.
BAHAY NI HEIDE FYE
SETYEMBRE 1984
OKTUBRE 1983
11 BUWAN BAGO MAWALA SI LAURA MILLER
Ginawa ang recording na magpe-play
maraming taon na ang nakalipas.
BOSES NI JOE VILLAREAL, AMA NI HEIDE FYE
Mga boses namin ito nina Heide at Nanay.
Isang araw habang malapit na ang Pasko,
binilhan ako ni Heide ng tape recorder.
Magsalita ka para makita natin kung mapapagalaw mo ang karayom.
Karayom, galaw!
Ipinanganak si Heide noong 1958
kina Joe at Janie Villareal, ang lolo't lola ko.
Kilala siya ng mundo bilang si Heide Fye.
Pero sa pamilya namin, Heide ang tawag sa kanya.
Lumiliwanag ang paligid kapag naroon ang tita ko…
NINA EDWARDS, PAMANGKIN NI HEIDE FYE
…at talagang dumilim noong nawala siya.
Oktubre 7, 1983.
Papunta ang anak kong si Heide sa Houston.
Sa maliit na trailer na bahay na inaayos daw ng boyfriend niya.
Planong ilipat ang trailer nila sa bakuran ng nanay ko.
Titira sila roon at mag-iipon.
Noong paalis na siya, sumilip siya sa loob ng bahay.
Sabi niya, "Babalik ako bukas, Daddy."
Naglakad siya papuntang tindahan.
Tumawag siguro siya sa pay phone
para magtanong sa mga kaibigan niya kung may masasabayan siya.
Pero
hindi siya nakarating sa Houston.
HEIDE VILLAREAL FYE, 25 TAONG GULANG
NAWALA NOONG OKTUBRE 7, 1983 LEAGUE CITY, TEXAS
Sinabi ng bantay ng convenience store na nakita niyang tumawag si Heide
sa telephone booth na 'yon.
Walang tao sa lugar na pinagtawagan niya.
Walang ilaw sa kalsada.
Nagpasya kami na "Kailangan nating lumapit sa pulisya."
Hindi ko alam kung ano mismo ang nangyari noong nawala siya dahil
walang nakakatiyak nito.
Ordinaryong 25 anyos na babae siya na nagtatrabaho sa bar na Texas Moon.
Pagkatapos, nawala siya.
Para sa pulisya ng League City,
nagpakalayo lang si Heide at 'di kami dapat mag-alala.
"Ilang araw pa. Babalik din siya."
"Hindi kailangang lumapit sa media."
"Huwag kayong magpaskil ng poster."
"Maghintay muna tayo."
Hindi papayag ang lolo ko na wala siyang gagawin.
Hindi siya ganoon.
Masyado siyang malapit sa akin at sa bata para gumawa ng ganitong kalokohan.
Kailangan ko siyang hanapin.
Umaalis araw-araw ang lolo ko para hanapin siya.
Makikipag-usap ang lolo ko sa mga tao sa mga nightclub
at maglilibot siya sa bayan nang hindi kami sinasabihan.
Kailangan kong isulat ang sasabihin nila.
Ire-record ko 'yon sa tape na 'to pagkauwi ko.
Magre-record siya minsan nang dalawa o tatlong beses sa isang araw.
Ilalarawan niya ang mga nakausap niya.
Magsusulat siya ng mga pangalan at numero.
Alam kong may alam ang mga taong ito.
May alam sila.
ABRIL 6, 1984
Hindi matatagpuan ang mga labi niya hanggang Abril 1984.
Pagkalipas ng anim na buwan.
At nakakakilabot ang pagkatuklas
sa mga labi niya sa parang sa Calder.
IKA-1 BIKTIMA
LABI NI HEIDE FYE
Sa kabilang panig ng hilera ng puno,
sa isa sa mga bahay na 'yon dinala ng aso ang mga labi.
May natagpuan itong bungo ng tao.
MAY NATUKLASANG BUNGO NG TAO
NAKILALA SA PAMAMAGITAN NG NGIPIN HEIDE M. VILLAREAL
Bungo iyon ni Heide.
Rumesponde ang pulisya at nagsimula silang maghanap sa parang.
Natagpuan nila ang bangkay ni Heide sa ilalim ng isang puno.
Pasensya na.
HEIDE VILLAREAL FYE NATAGPUAN ANG LABI NOONG ABRIL 6, 1984
Malala na ang pagkaagnas niya.
Kinalat ng mga hayop ang mga buto
kaya mahirap malaman kung may anumang palatandaan
o kung ano ang ginawa ng salarin.
Wala masyadong nakuhang impormasyon doon.
NAKILALA NA ANG BANGKAY NG BABAE
Trauma ang hinihinalang sanhi ng kamatayan.
Malalang pagkabali ng mga tadyang.
Noong natagpuan ang mga labi niya,
saka lang pinansin ng pulisya ang kaso niya.
Parang "Dapat yata nakinig tayo sa pamilya niya."
1:45 na.
Babalik ako sa Texas Moon.
Mula sa Texas Moon kung saan nagtrabaho si Heide,
tinatayang apat o limang milya ang layo ng Calder Road.
PARANG SA CALDER ROAD
Ibinigay ko ang mga pangalang ito sa pulisya para siyasatin nila.
At madaragdagan pa ang mga ito dahil patuloy akong maghahanap.
SINABI SA PULISYA
May ilang kahina-hinalang tao
na malapit kay Heide
na pinaniniwalaan niyang kailangang kuwestiyunin
pero naramdaman niyang hindi sila tumutugon
gaya ng inaasahan niya.
MGA KAKILALA NI HEIDE
Maraming iba't ibang suspect
pero hindi nagkaroon ng sapat na ebidensya para may makasuhan.
Kadalasan,
kapag nagbasa ka ng journal niya o nakinig ka ng tape niya,
pagkadismaya lang ang maririnig mo.
Kailangang may gawin.
Hindi puwedeng mamatay nang ganito na lang ang anak ko.
Natagpuan ang katawan ni Heide noong Abril 1984.
At nawala si Laura pagsapit ng Setyembre.
May pay phone noon sa sulok na 'to.
Sa pay phone kung saan huling nakita si Laura,
doon din huling nakita si Heide.
Hindi kami nahirapang makita ang koneksyon.
Posibleng konektado ang mga ito.
Bumalik kami sa pulisya at sabi namin,
"Alam namin ang tungkol sa natagpuang babae na si Heide Fye."
"Nakatira sila malapit dito."
Pinatigil ako ng detective at sabi niya,
"Una, sinabi ko na sa 'yong walang koneksyon sa iba ang kasong 'yan."
"Sa bar nagtatrabaho si Heide. May nagyaya sa kanya pagkasara ng bar."
"Pinatay siya at itinapon ang bangkay niya."
Sabi nila, "Huwag n'yong kakausapin ang pamilya ni Heide."
"Sinusubukan nilang tanggapin ang kamatayan ni Heide."
Hindi magkakilala ang mga magulang ni Heide at si Tim.
Gaya ng mga Miller, sinabihan din silang huwag makipag-usap.
Gaya ng sinabi nila sa amin, hindi kami nagsasalita,
kami-kami lang ang nag-uusap, at hindi namin ito sinasabi sa iba.
Walang nasandigan ang mga pamilya.
Para sa kanila, inabanduna sila sa proseso.
Dahil wala gaanong nangyayari sa mga imbestigasyon,
napilitang kumilos ang mga magulang.
PARANG SA CALDER ROAD LABI NI HEIDE FYE
Sabi ko, "Puwede bang halughugin n'yo ang property kung saan nakita si Heide?"
Lumapit ako mismo sa pulisya. "Pakisabi sa 'kin kung saan ito."
"Gusto naming malaman para mapuntahan namin."
Sabi nila, "Pribadong property 'yon."
"May bakod 'yon. Walang makakapasok doon."
Nagmakaawa ako.
"Kailan lang 'to nangyari. Baka may pagkakatulad?"
Talagang kinumbinsi nila ako na wala na 'ko sa katinuan.
PEBRERO 2 KAPARANGAN SA CALDER ROAD
17 BUWAN MULA NANG MAWALA SI LAURA
May daan na tumatagos dito.
Puno 'yon ng basura at lumang ref
at iba pang itinapon ng mga tao.
May mga batang dumaan dito sakay ng mga dirt bike
at may naamoy silang nakakasulasok doon.
Nilapitan nila 'yon
at isa 'yong babae.
PARANG SA CALDER ROAD LABI NI HEIDE FYE, LABI NI JANE DOE
Noong pumunta ang mga detective at crime scene team para mag-imbestiga,
'di nila alam kung sino siya
pero binigyan kami ng impormasyon ng tanggapan ng medical examiner.
Edad na tinatayang 20 hanggang 30 taon.
May agwat ang mga ngipin niya.
Hindi siya nakilala kaya tinawag siyang Jane Doe.
JANE DOE, HINDI ALAM ANG EDAD NATAGPUAN ANG LABI NOONG PEBRERO 2, 1986
Habang naroon ang mga detective at crime scene team,
nilawakan nila ang paghahanap para sa iba pang ebidensya.
Natagpuan nila ang bangkay ng isa pang babae.
May natuklasan kaming hindi kilalang bangkay
sa parang tinatayang 100 yarda mula sa lokasyon ng unang katawan.
PARANG SA CALDER ROAD LABI NI HEIDE FYE
LABI NI JANE DOE IKA-3 BIKTIMA
2 KALANSAY, NATAGPUAN SA PARANG
Tanda ko ang umaga noong lumabas ang balita.
Natagpuan ang mga labi ng dalawang babae.
Kaya…
Oo, tanda ko ang araw na 'yon.
Parehong nasa ilalim ng puno ang mga katawan.
Medyo magkalapit sila.
At nakatihaya sila.
Para silang inihiga at ipinuwesto.
Ginamitan si Jane Doe ng .22 kalibreng baril.
May balang nakabaon sa gulugod niya.
Sa puntong iyon, sinimulan nilang suriin ang isa pang bangkay.
Gumamit sila ng mga dental record.
LABI NI HEIDE FYE, LABI NI JANE DOE
LABI NI LAURA MILLER
Lumabas na mga labi iyon ni Laura.
LAURA MILLER NATAGPUAN ANG LABI NOONG PEBRERO 2, 1986
May asul na plaid na western na kamiseta na natagpuan malapit sa katawan ni Laura.
May mga mantsa ang kamiseta
at wala pang DNA testing noong dekada '80.
Pero ikinabit ng pulisya sa kamiseta ang numero ng kasong pagpaslang kay Laura.
Dalawang katawan sa isang araw.
Sa araw na 'yon noong Pebrero 1986 talagang lumala ang sitwasyon.
Noong 1984, may lumabas na pelikula tungkol sa Khmer Rouge
na pinamagatang The Killing Fields.
The Killing Fields.
Noong nagsimulang matagpuan ang mga bangkay sa Calder Road,
tinawag 'yon ng mga tao na Texas Killing Field.
Nag-umpisa nang dumami ang nakatutok doon.
Sunod-sunod na natagpuan ang mga katawan
ng mga babaeng pinatay sa magkakahawig na paraan
at inayos na parang isang obra ng sining.
Walang nakakaintindi sa mga natutuklasan.
Naroon si Laura sa loob ng 17 buwan.
Sobrang lapit sa sinabi kong hanapan nila.
Paano kung sinunod nila ang sinabi ko? Nahanap sana si Laura.
Patay na siya noon pero
malamang na may ebidensya pa.
Baka natukoy pa nila ang sanhi ng kamatayan niya.
Napakasakit.
Ako ang dapat
kumilos at kinausap ko dapat ang mga magulang ni Heide.
At hindi ko 'yon ginawa.
Alam ko ang pakiramdam na para kang nabaldado at hindi mo alam ang gagawin
dahil alam ko ang hindi ko ginawa
para sa sarili kong anak.
Kung nagkausap kami ng tatay ni Heide sa simula pa lang,
hindi na natin 'to kailangang balikan ngayon.
Ito mismo ang pumatay sa tatay ni Heide
bago ang oras niya.
Namatay siya dahil sa kabiguan.
'Di ko kayang isiping mawalan ng anak.
Hindi ko kayang isipin.
Kung wala gaanong marahas na krimen sa isang maliit na bayan
at sa loob ng dalawang taon,
bigla na lang nagkaroon ng mga pagdakip at pagpaslang,
pambihira iyon.
Iyon ang punto kung kailan
napagtanto ng mga tao na may serial killer at nangyayari ito sa ating komunidad.
May taong malayang magpagala-gala
na pumapatay at hindi napapanagot.
Nababahala ako roon.
Ano ang nangyayari dito?
Ang mga pagpaslang sa mga kabataang babae,
noong 1971 pa ito nangyayari.
Noong dekada '70, milyon-milyon ang nakatira sa Houston.
Naroon ang NASA Space Center.
Napakalaki ng kita sa langis.
Sinimulang itayo ng Exxon
ang ilan sa magiging pinakamalalaking refinery sa mundo.
Biglaan ang pag-unlad.
Gusto naming maranasan ang mas malaking lungsod
at nakakamangha ito.
Ito ang sentro ng industriya ng petrolyo rito sa Houston.
Isa akong geologist. Naisip kong subukan 'to.
Makikita mong masaya rito.
Maraming trabaho dahil sa nangyayari sa Houston.
Maraming taong dumarating at nagpapalipat-lipat.
Nagkaroon din ng mas maliliit na bayan malapit sa riles sa kahabaan ng I-45
na nagsimulang lumaki at naging parang mga suburb.
Mga mall, kapitbahayan, at inuuwiang komunidad.
Lumalaki ang lahat.
Kasabay nito, may mga taong walang pirming tirahan o trabaho.
May mga taong dati nang gumawa ng krimen.
Maraming dumarayo dahil sa mga beach. Bumibisita ang mga tao kapag weekend
at umaalis agad.
Nagkrus kalaunan ang dalawang kultura.
Ito si Maria Johnson.
At ito ang matalik niyang kaibigan na si Debbie Ackerman.
Labinlimang taong gulang sila nang mawala sila noong Nobyembre 1971.
Kampeon na water-skier si Debbie Ackerman.
Labinlimang taong gulang.
Matalik na magkaibigan.
Mga aktibong kabataang babaeng surfer.
Nagsasaya sila noong dekada '70.
Pagkatapos, nawala sila.
Mabilis na natagpuan ang mga katawan nila.
Noong Nobyembre 17, natagpuan ang katawan ng 15 anyos na si Maria Johnson
sa isang sapa 50 milya sa kanluran ng Houston.
Kinabukasan, natagpuan ang katawan ng 15 anyos na si Debbie Ackerman
sa sapa ring iyon.
Ayon sa tantiya ko, 48 hanggang 60 oras nang nasa tubig ang katawan.
Noong nawala sila, may ibang tao nang
naglaho nang walang paliwanag.
Nobyembre 26. Natagpuan ang di-kumpletong kalansay
ng 13 anyos na si Colette Wilson
sa Addicks Reservoir sampung milya sa kanluran ng Houston.
Teenager silang lahat na biglang nawala malapit sa I-45
nang mag-isa o magkasama.
Sa nakalipas na anim na buwan,
pitong teenager at kabataang babae na 13 hanggang 21 taong gulang
ang natagpuang pinaslang malapit sa Houston, Texas.
Nagpatong-patong ang mga taon.
Marahas silang pinapaslang.
At hindi matukoy kung sino ang may gawa nito.
Naghahanap ng bakas ang mga alagad ng batas
pero nangangamba silang panibagong bangkay ang matagpuan nila.
Mula 1971 hanggang 1977.
Labing-isang babae.
Walang nanagot.
Tandaang noong panahong ito,
wala pang security camera sa mga paradahan.
Wala pang reader ng plaka sa gilid ng mga highway.
May 11 magkakaibang hurisdiksyon.
Problema 'yon dahil hindi nagbabahagian ng impormasyon ang pulisya.
Sa tingin ko, patunay ito na sa kahabaan ng I-45,
kung may papatay at makakatakas sa batas,
maaaring gawin niya ito nang paulit-ulit.
Noong dekada '80, muling nagkaroon ng mga pagpaslang
sa ibang bahagi ng I-45 sa League City.
PARANG SA CALDER ROAD
Ang Texas Killing Fields.
Bumibiyahe kami noon sa parteng iyon ng highway papunta at paalis ng Galveston.
Ginawa ko 'yon buong buhay ko.
HILAGA - HOUSTON TIMOG - GALVESTON
At bilang babae…
MARLA, RESIDENTE NG GALVESTON COUNTY
…kinakausap ka ng mga magulang mo tungkol sa kaligtasan at pag-iingat.
Nag-divorce ang nanay at tatay ko bago pa ako mag-kindergarten.
Nagbago ang lahat noong nasa ikalimang baitang ako.
Noong panahong iyon,
may bagong nakilala ang nanay ko.
Inuwi siya ng nanay ko
para makilala niya kami ng kapatid ko.
Para sa 'kin, panibagong boyfriend lang siya ng nanay ko
at 'di ko alam kung hanggang kailan siya tatagal.
Gusto siya ng nanay ko.
Clyde Hedrick ang pangalan niya.
Narito noon ang dance club
kung saan niya "nakasalubong" ang nanay ko.
Ba't ganoon ang pagkakasabi mo?
Dahil 'yon ang plano niya.
Guwapo noon si Clyde Hedrick.
Mahilig siyang magsuot ng itim na cowboy hat.
Mahilig siyang mag-bar at makipagtagisan sa sayawan.
Madalas siyang manalo sa mga tagisang 'yon.
Iniisip niyang suwabe siya sa mga babae.
Masasabi kong para siyang palikerong manloloko.
Natuklasan niya lang
kung saan pumupunta
ang nanay ko.
At nagkita na sila sa bar.
At inuwi siya ng nanay ko.
Dahil
marunong siyang sumayaw.
Nagpunta si Clyde Hedrick sa Houston noong dekada '70 at '80
dahil sa pagdami ng ipinapatayo.
Lumipat siya rito mula sa Florida
at nagtrabaho bilang tagagawa ng bubong.
Madaling magtrabaho sa konstruksyon nang walang background check.
Wala kaming ideya noon kung sino siya pero nagsimula kaming
makilala siya nang mas mabuti
dahil inalam ng tatay ko ang nakaraan niya.
May kopya ang tatay ko ng talaan ng mga krimen ni Clyde.
Ano ang dahilan ng pagkakakulong noon ni Clyde?
Sa pagkakaalala ko, nakulong siya dahil sa
pang-aabuso sa bangkay.
PAGKAKASALA PANG-AABUSO SA BANGKAY
Lumabas na sangkot si Hedrick sa isang hindi maipaliwanag na kamatayan.
Isang babaeng nagngangalang Ellen Beason.
HULYO 1984
TATLONG BUWAN BAGO MAWALA SI LAURA MILLER
Isang kabataang babae si Ellen Beason
na nakatira sa Friendswood kasama ng mga magulang at kapatid niya.
Edad 20 pataas siya noon.
Maganda ang trabaho niya.
Mahilig siyang magsayaw.
Nagbago ang lahat ng 'yon noong nakilala niya si Clyde Hedrick.
Noong Hulyo 1984, isinama ni Candy Gifford ang kaibigan niyang si Ellen Beason
sa lokal na bar na Texas Moon
at ipinakilala niya si Ellen kay Clyde Hedrick.
Medyo nagkamabutihan sila.
Noong 'di pumasok sa trabaho si Ellen kinabukasan
at 'di siya mahanap ng mga kaibigan at pamilya niya,
tinanong nila si Clyde.
"Nasaan siya? Ano'ng nangyari?"
Ayon kay Clyde Hedrick, sumakay ng truck si Ellen Beason
at umalis siya kasama ng ilang kaibigan.
Sa paglipas ng mga linggo,
nagsimulang mabahala si Candy.
Madalas niyang itanong si Ellen kay Clyde.
Unti-unti 'yong ikinapikon ni Clyde.
Nagsawa si Clyde isang araw.
Habang nagtatalo sila, sabi ni Clyde, "Ipapakita ko sa 'yo kung nasaan siya."
Dinala ni Clyde si Candy sa isang lokasyon
bago umabot ng tulay mula sa mainland patawid ng Galveston Island.
Lupa at malubak ang kalsada.
Maliit na gusali 'yon malapit sa riles.
May mga gulong sa lumang sofa
na itinapon sa gilid ng kalsada.
Inalis ni Clyde ang mga 'yon.
At nakita roon ni Candy ang mga labi ni Ellen Beason.
Anim na buwan na ang lumipas mula nang mawala si Ellen.
May anim o pitong buwan muling lumipas bago nagsumbong sa pulisya si Candy.
Mahirap masabi kung bakit.
Pero sa tingin ko, natakot siya kay Clyde.
Dahil noong gabing 'yon,
sinabi ni Clyde na
"Kapag ipinagsabi mo 'to, puwede ka ring magkaganito."
Alam nating nasa direksyong iyon ang Texas Moon
at hindi 'yon malapit.
Hindi iikli sa 20 hanggang 25 milya ang layo sa direksyong 'yon.
Dahil walang dumaraan, makikita mong mataas ang mga damo.
Maiisip mong liblib ito.
Pinagtapunan ito ni Clyde ng bangkay ni Ellen
na parang nagtatapon lang ng sofa o kutson
o ng iba pang bagay na itinapon dito.
Malala na ang pagkaagnas niya noong natagpuan siya ng pulisya.
Suot pa rin niya ang kuwintas na suot niya noong gabing 'yon sa Texas Moon.
Sinabi ni Clyde na pumunta sila ni Ellen sa isang sapa
at gustong lumangoy nang hubad ni Ellen.
Sinabi niya na pagkatingin niya, lumulutang na si Ellen sa tubig.
Nalunod si Ellen.
Ayon sa kuwento ni Clyde, nang malunod si Ellen noong gabing 'yon…
nataranta siya, inilagay niya si Ellen sa likod ng truck,
at habang papunta sa ospital, sabi niya, itinapon niya ang katawan
dahil sa takot na mapaghinalaang siya ang may kagagawan.
Ipinailalim niya ang katawan ni Ellen sa sofa at mga gulong.
Kapag may nagtapon
ng katawan sa lugar na puno ng basura,
hindi tao ang tingin niya sa itinapon niya.
Hindi kapwa ang turing niya roon.
Para sa kanya, basura ang taong 'yon na kailangan niyang itago
sa pulisya at awtoridad.
Makikilala mo siya roon nang lubusan.
Dinala ang labi ni Ellen Beason sa medical examiner ng Galveston County.
Nakatiwangwang ang katawan niya sa pinagtambakan sa kanya.
Basa ang lugar na 'yon.
Matagal nang nahulas ang balat dahil sa pagkakatiwangwang.
Kalansay na lang 'yon.
Isinaad ng medical examiner na 'di matukoy
ang sanhi at paraan ng pagkamatay ni Ellen Beason.
DIREKTANG SANHI HINDI MATUKOY
Makakapagsampa lang ang tanggapan ng DA
ng kasong pangingialam sa ebidensya
dahil sa pagtapon sa katawan ni Ellen Beason.
Pang-aabuso sa bangkay ang tawag sa kaso dati.
Nahatulan siya.
Pinatawan siya ng multang $2,000 at isang taong pagkakabilanggo.
Matapos ang kasong pang-aabuso sa bangkay at isang taong pagkakabilanggo,
nakalaya si Clyde Hedrick.
Nilitis siya. Nahatulan siya.
Wala kaming ibang magawa noon.
Maraming nagiging balakid kapag walang siyentipikong ebidensya.
Malala ang lagay ng panahon sa bahaging ito ng Houston.
Nagdala ang bagyo ng mabigat na pag-ulan at pagbaha sa Gulf Coast.
Kapatagan ito sa baybayin.
Binabagyo ito.
At bumabaha.
Posibleng biglaang bumaha sa buong South Texas.
Brutal ang mga dumaraang bagyo.
Nagdulot ang Bagyong Gilbert ng hindi bababa sa 66 na kamatayan
at pinsalang bilyon-bilyon ang halaga.
Batid ng mga tao na nakakapinsala ng ebidensya ang tubig,
na nasisira nito ang DNA
at marami sa hinahanap ng pulisya kapag nag-iimbestiga sila ng krimen.
Napapabilis ng tubig ang pagkaagnas pero nagagawa rin 'yon ng init dito.
Matindi ang init dito.
Kaya sa karamihan ng bangkay ng mga babae, kalansay na lang ang natagpuan.
Ang mga kaso sa Calder Road,
may kinalaman ang mga iyon
kay Ellen Beason dahil sa panahon ng pangyayari.
Kung may pagkakatulad ang mga kaso, puwedeng iisa ang salarin.
Dahil nawala si Ellen noong 1984,
ang taon pagkatapos mawala ni Heide Fye,
talagang kinailangan naming ikunsidera na konektado ang mga ito.
Hindi lohikal ang ikinuwento ni Clyde tungkol kay Ellen Beason.
At nangyari ang kamatayan niya
noong may natuklasang tatlong babae sa Texas Killing Fields.
Hindi masyadong magkalayo ang League City at Dickinson.
Noong naging pangunahing suspect si Clyde Hedrick
sa pagpaslang kay Ellen Beason,
naging isa rin siya sa mga pangunahing suspect
sa Texas Killing Fields.
Pero noon,
dahil hindi pa nalulutas ang mga kaso,
nahirapan ako sa pulisya gaya ng nararanasan n'yo ngayon.
TUMANGGI ANG PULISYA NG LEAGUE CITY NA MAKAPANAYAM PARA SA DOKUMENTARYONG ITO
Noong unang beses na lumapit ako kay Tim Miller,
buong araw ko siyang nakasama.
Ikinuwento niya si Laura at kung paanong lumalaban pa rin siya
para mahanap ang pumatay sa anak niya.
Isa sa mga unang sinabi ni Tim ang "Ang kailangan mong siyasatin
ay ang kaso ni Ellen Beason at si Clyde Hedrick."
Tinutukan ko siya noong nalaman ko ang nangyari kay Ellen Beason.
Ginawa ko ang gagawin ng sinumang magulang
at nagsimula akong magtanong para mas makilala ang tusong 'yon.
DATING BAHAY NI TIM MILLER
Ito ang bahay ko rito sa Dickinson.
May dalawang bahay sa pagitan ng bahay ko at bahay ni Clyde.
DATING BAHAY NI CLYDE HEDRICK
Dito nakatira noon si Clyde.
'Di ko siya kilala.
Baka nakita ko na siya isang beses
noong umimpis ang gulong niya at binigyan ko siya ng pamalit.
Pumunta ako sa tindahan ko roon. May gulong at rim.
Dinala ko 'yon sa kanya at sabi ko, "May pamalit ako na kakasya."
Sabi niya, "Magkano ito?"
Sabi ko, "Wala. Mukhang masipag ka."
Sa tingin ko, si Clyde iyon.
Sabi ng isa sa mga kaibigan ni Laura na nakakausap ko pa rin,
kapag naglalakad sila noon ni Laura,
mag-iiba sila ng daan
dahil natatakot si Laura kay Clyde Hedrick.
Anuman ang nangyari noong umagang 'yon,
hanggang pagsasapantaha lang ako.
Aksidente man iyon o kusang nangyari,
bakit ka magtatapon ng katawan
na parang basura sa gilid ng kalsada gaya ng ginawa ni Clyde
kung wala kang itinatago?
Ellen Beason.
Tinatanong noon ng nanay ko si Clyde tungkol doon
at sapat na para sa kanya anuman ang sagot ni Clyde
dahil hindi niya iniwan si Clyde.
Nagpatuloy ang relasyon nila.
At sila…
Nagpakasal sila.
Sa ganitong uri ng pagpaslang, hindi nang-uuyam ang pulisya.
Hindi sila nagdududa.
Sadyang hindi lang nila alam ang dapat gawin.
Kung gusto mong gumawa ng krimen,
gawin mo 'yon dito dahil 'di nila 'yon malulutas.
Noong dekada '70, may dose-dosenang pagpaslang sa bahaging ito ng estado.
Pagkatapos, noong 1986,
tatlong katawan ang natagpuan sa loob ng dalawang taon
na may agwat na hindi hihigit sa 50 yarda.
Isa lang ba ang salarin?
Iba-iba ba ang salarin?
Ano ang nangyayari?
Walang sagot sa mga ito.
Pagkatapos,
naulit ito.
Nagulat ang pulisya sa bagong natuklasan
sa tinatawag na ng ilan na killing field.
Natagpuan ang ikaapat na biktima dalawang linggo na ang nakakaraan.
May panibagong bangkay na natagpuan sa lupain ding 'yon.
May ikaapat na bangkay na natagpuan sa parehong lokasyon.
Heto na naman.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Maui Felix