Ik raakte geobsedeerd door die plek.
Ik kwam hier een keer 's avonds, met m'n .357 Magnum.
Ik heb dat ding zes keer afgeschoten…
…in de hoop dat de politie kwam.
Er kwam niemand.
Ik ben nu 75. Denk je dat ik dit nog elke dag wil doen?
Maar ik doe het wel.
DOODLOPENDE WEG
Ik vecht tot m'n laatste adem, om te weten wie m'n dochter vermoordde.
De Calder-velden zijn gewoon een raadsel.
Er gebeuren nare dingen daar.
De politie is verbijsterd over wat sommigen nu een moordveld noemen.
Ze werden gevonden in het League City-veld.
De Velden des Doods.
Je kunt er makkelijk een lijk dumpen en er dan mee wegkomen.
Het waren wrede moorden.
En gewoon in onze achtertuin.
Sinds 1983 kent Galveston County…
…een ongewoon groot aantal mysterieuze verdwijningen.
Op meters van deze drukke snelweg…
…werden ontvoerde meisjes en vrouwen vermoord en gedumpt.
Alsof ze zomaar in rook was opgegaan.
Ze was weg.
Er waren meer dan 24 slachtoffers.
Van één, of van meerdere moordenaars?
Wil je een misdaad plegen, doe het hier, ze lossen het toch niet op.
Het is een beangstigend verhaal. We laten seriemoordenaars ermee wegkomen.
Jullie gaven hem toestemming om onze meisjes te blijven vermoorden.
Dit zijn beruchte zaken.
De wereld is het dan vergeten, maar die families niet.
Ik wil dat de dader gestraft wordt.
Ze verdienen antwoorden.
Onze dierbaren verdienen gerechtigheid.
Zet daar een markering, bij het hek.
Deze nieuwe informatie kan de hele zaak helpen oplossen.
Na wat ik heb gezien en gehoord…
…wil ik de situatie weer belichten.
De zaak moet uit het duister.
EEN NETFLIX-DOCUMENTAIREREEKS
Als je nu over de I-45 rijdt…
…zul je twee werelden zien.
De voorstedelijke, op het zuiden gericht…
…en de laatste overblijfselen van de oude wereld van South Coast…
…die men praktisch vergeten is.
Als je vanuit Houston naar het zuiden rijdt op de I-45…
…zie je veel kleine stadjes aan weerszijden ervan.
Er zijn veel lege velden, moerassen, retentievijvers…
…en de petrochemische fabrieken liggen allemaal langs de kust.
Er liggen veel oude olievelden en moerassen tussen Houston en Galveston.
Veel van die plekken zijn nog altijd erg afgelegen.
Moordenaars konden daar vrij simpel lichamen verbergen.
Op sommige plekken verdwijnt 't lijk.
Je doet je deur dicht, rijdt door en je bent er vanaf.
Dit staat bekend als de Velden des Doods.
De Calder Road-velden waren in bezit van een petrochemisch bedrijf.
Een groot stuk land met niets erop, behalve een bedrijf voor paardentochten.
Een onverharde weg die doodliep.
Met erg weinig eromheen.
Ik ben Richard Rennison, leidinggevend speciaal agent voor de FBI in Texas City.
Ik begon m'n carrière bij de politie van League City.
Toen maakte ik kennis met de Velden des Doods.
Het was een grote zaak voor ons kleine korps.
Aan zoiets wilde ik graag eens werken, als ik de ervaring had.
Toen ik bij de FBI kwam, kon ik eraan werken.
Achter de bomen aan de overkant staan huizen en trailers.
Dat is best ver weg, een goeie 300 meter. Dus…
Een stel had een huis aan Calder Road.
Hun kind speelde in de tuin en hun hond rende het bos in.
Even later kwam hij terug en had hij iets ronds in z'n bek.
Ze dachten dat het een bal was.
Dus ze gingen kijken wat het was.
Het bleek een menselijke schedel.
Ze hebben ook een skelet gevonden.
Twee jaar later…
…fietsten er een paar jongens langs diezelfde plek.
Ze vonden een skelet van nog een jonge vrouw.
En terwijl de politie het gebied doorzocht naar aanwijzingen…
…wie het tweede meisje kon zijn…
…vonden ze een derde skelet…
…op 23 meter van het tweede meisje.
Dit zag er zo anders uit toen. Veel dichtbegroeider, zonder paadjes.
Je kon er echt niet zo rondlopen.
Dit is de plek…
…waar ze zijn gevonden.
Drie van de slachtoffers, op meters van elkaar. Erg dichtbij elkaar.
De dader kwam steeds terug naar dezelfde plek.
De Calder Road-moorden…
…hebben dit deel van Texas erg lang in hun ban gehouden.
En toen lieten ze mij ook niet meer los.
M'n man en ik reden vaak van Houston naar Galveston…
…voor een weekendje of een dagje strand.
Er stond een billboard met een van de meisjes erop.
Onderweg naar een fijn visdiner…
…denk je dan alleen maar:
waarom zouden er hier zo veel vrouwen sterven?
Ik bleef de artikelen verzamelen die erover verschenen.
Toen begon ik aan het boek.
Het waren oude zaken, toen ik begon, lag het onderzoek stil.
Maar de families hielden de zaken open.
En Tim Miller is een van de eerste mensen die ik benaderde.
Als we een nieuwe zaak hebben…
…ben ik een van de mensen die de familie kan zeggen dat ik weet wat ze doormaken.
Ik ken het.
Je begint te verharen.
Toen ik m'n eerste lijk vond, zat ik op dat paard.
Daarom heet het nu EquuSearch.
We zijn in 42 staten in 11 landen geweest, we hebben er nooit wat voor gevraagd.
Tim Miller is een bekende figuur hier aan de Golfkust.
Het idee dat er ergens iemand vermist wordt…
…en er niemand zoekt, is gewoon te veel voor hem.
Dus gaat hij het zelf doen, maar…
…ik vraag me soms af of hij ook nog op zoek is naar Laura.
Ik neem even pauze.
Ik zal de dag nooit vergeten waarop m'n dochter verdween.
Het is alsof het gisteren was.
Ik stond buiten geparkeerd, kwart voor zeven, Laura wou me spreken.
Ik zei: 'Prima, zeg het eens.' 'Is het goed dat Vernon vanavond komt?'
Vernon was haar vriendje. Ik zei: 'Ja, lijkt me een goed idee.
Mama gaat spullen opruimen en ik ga buiten barbecueën.
Als mama zo thuiskomt, brengt ze je naar de telefooncel.'
We waren daar net komen wonen.
De telefoon was destijds nog niet gelijk aangesloten.
Laura's moeder kwam thuis, bracht haar naar de telefooncel.
Laura stond te bellen.
Haar moeder: 'Laura, schiet op. Ik kom te laat op m'n werk.'
'Ik wil nog even met Vernon praten. Ik loop wel naar huis.'
Nog geen kilometer van de telefooncel.
Later kwam ik thuis, Laura's moeder kwam ook thuis.
Er werd aangeklopt. Vernon. Ik vroeg: 'Waar is Laura?'
'Geen idee.'
Laura kwam nooit thuis.
VERDWENEN OP 10 SEPTEMBER 1984 IN LEAGUE CITY, TEXAS
We raakten in paniek.
Ze was 16. Ze had epileptische aanvallen.
Laura kreeg problemen als ze niet twee keer per dag haar medicatie nam.
'Laura liep van de winkel naar huis.
Ze heeft een aanval gekregen.
Nu ligt ze als onbekende in een van de ziekenhuizen.'
We zijn er naar twee geweest in de buurt. Geen onbekenden, geen Laura.
We hebben haar als vermist opgegeven. De politie zei dat ze weggelopen was.
'Ga naar huis, wacht bij de telefoon. Laura belt wel.'
De Millers kregen het antwoord dat zo veel ouders kregen:
'Ze is gewoon weggelopen.
Ze is bij vrienden. Heb geduld. Ze komt wel terug.'
Ze hield van muziek.
Linda Ronstadt. Fleetwood Mac.
Had veel vrienden.
Ze ging met wat ruigere jongeren om.
Er rookten er wat wiet, ze haalden kattenkwaad uit.
Iedereen wil door iemand geaccepteerd worden.
De Millers woonden in Dickinson, en verhuisden naar League City, vlakbij…
…zodat Laura naar een andere school kon.
HUIS VAN LAURA MILLER
Om haar een nieuwe start te geven.
Ik vertelde de politie dat Laura haar medicatie moest hebben.
Ik vergeet nooit dat die rechercheur zei:
'Laura heeft connecties, ze kan overal aan haar medicijnen komen.'
De politie nam Laura's verdwijning veel minder serieus dan had gemoeten.
Maar Tim wist niet dat er al meer jonge vrouwen waren verdwenen.
Ook een ander meisje, Heide Fye.
ELF MAANDEN VOOR DE VERDWIJNING VAN LAURA MILLER
De volgende opname…
…is van een paar jaar geleden.
De stemmen zijn van Heide, van mama en van mezelf.
Op een dag, rond Kerst, had Heide een bandrecorder voor me gekocht.
Zeg iets om de naald te laten bewegen.
Naald, beweeg eens.
Heide werd in 1958 geboren.
Haar ouders waren Joe en Janie Villareal, mijn grootouders.
Iedereen kent haar als Heide Fye.
Maar onze familie noemt haar liefkozend Heide.
M'n tante kon de ruimte laten oplichten.
En dat licht doofde, toen ze verdween.
Zeven oktober, 1983.
M'n dochter Heide was onderweg naar Houston.
Naar de stacaravan…
…die haar vriend zou opknappen.
Ze zouden hun caravan in m'n moeders achtertuin zetten.
Voor een tijdje, om geld te sparen.
Ze had haar spullen gepakt, stak haar hoofd om de hoek, en zei:
'Tot morgen, pap.'
Ze zou naar de winkel lopen.
Ze stond vast bij die telefooncel…
…om haar vrienden te bellen of ze een lift kon krijgen.
Maar…
…ze is nooit in Houston gekomen.
VERDWENEN OP 7 OKTOBER 1983 LEAGUE CITY, TEXAS
De winkelbediende zei dat ze haar had zien bellen…
…vanuit die telefooncel.
Er is daar geen mens op straat, waar ze stond te bellen.
Er staan nergens lantaarnpalen.
We besloten naar de politie te gaan.
Ik ken de precieze omstandigheden niet, want…
…niemand weet 't zeker.
Maar ze was een normaal 25-jarig meisje dat in een bar werkte, de Texas Moon.
Toen verdween ze.
De politie van League City zei feitelijk tegen ons:
'Maak je geen zorgen. Ze wil er gewoon even tussenuit.
Wacht een paar dagen. Ze komt wel terug.
Jullie hoeven niet naar de media, of posters op te hangen.
We geven het even de tijd.'
M'n opa wilde absoluut niet gaan zitten wachten.
Zo zit hij niet in elkaar.
De kleine en ik zijn te belangrijk voor haar…
…om dat te doen.
Ik ga haar zoeken.
M'n opa ging elke dag op zoek naar haar.
M'n opa ondervroeg mensen in nachtclubs…
…en reed de stad door, zonder het ons te vertellen.
Ik schreef op wat ze me vertelden.
En dan ging ik terug en sprak ik het in op de band.
Hij nam soms twee of drie keer per dag wat op.
Hij beschreef de mensen met wie hij sprak, hij schreef namen en telefoonnummers op.
Ik weet verdomd goed dat deze mensen iets weten.
Ze weten het.
Haar stoffelijk overschot werd pas in april 1984 gevonden.
Zes maanden later.
En de ontdekking ervan op het Calder-veld was nogal afschuwelijk.
STOFFELIJK OVERSCHOT VAN HEIDE FYE
Achter de bomen aan de overkant…
…bij een van die huizen bracht de hond haar resten.
Hij had een mensenschedel.
GEÏDENTIFICEERD VIA GEBIT HEIDE M. VILLAREAL
Dat was Heides schedel.
De politie gaf gehoor en kwam het veld doorzoeken.
Ze vonden Heides lichaam onder een boom.
Sorry.
STOFFELIJK OVERSCHOT GEVONDEN OP 6 APRIL 1984
Ze was in verregaande staat van ontbinding.
Veel botten waren verspreid door dieren, dus kenmerken waren niet te vinden…
…die bij de moordenaar hoorden.
Dat leverde dus weinig informatie op.
Ze is vermoedelijk overleden aan de gevolgen van mishandeling.
Ernstige ribbreuken.
Pas na de vondst van haar stoffelijk overschot…
…kreeg haar zaak echt aandacht van de politie.
'Goed, misschien hadden we naar haar familie moeten luisteren.'
Het is nu 21.15 uur.
Ik ga weer naar de Texas Moon.
Gerekend vanaf de Texas Moon, waar Heide werkte…
…ligt Calder Road gok ik zo'n zeven kilometer verderop.
Ik heb de politie namen gegeven om na te trekken.
En er komen er nog meer, want ik blijf gewoon zoeken.
Er waren verschillende verdachten, die zo dicht bij Heide stonden…
…dat hij echt vond dat ze ondervraagd moesten worden…
…maar ze gaven hem niet de antwoorden waar hij op had gehoopt.
Er waren meerdere verdachten…
…maar tegen geen van hen was genoeg bewijs.
Als je z'n dagboeken leest, of z'n opnames luistert…
…merk je vaak zijn teleurstelling.
Er moet iets gebeuren.
Mijn kleine meid kan niet straffeloos sterven.
Heide's lichaam werd gevonden in april 1984.
En toen verdween Laura in september.
Op deze hoek was een telefooncel.
De telefooncel waar Laura voor het laatst is gezien…
…is ook de plek waar Heide voor het laatst is gezien.
Het was snel duidelijk dat er een verband kon zijn.
We gingen terug naar de politie:
'We weten dat jullie een meisje hebben gevonden, Heide Fye.
Ze wonen hier vlakbij.'
Die rechercheur onderbrak me gelijk:
'Allereerst zei ik al dat dat een geïsoleerd incident was.
Heide werkte in een bar. Ze is daar meegenomen.
Diegene vermoordde haar en dumpte haar.
En ga nou niet met Heide's familie praten. Ze willen hun verlies verwerken.'
Heides ouders kenden Tim niet echt.
En zij mochten er ook met niemand over praten.
We hebben onze mond gehouden, omdat ze ons hebben verteld…
…dat we dit alleen met elkaar mochten bespreken.
De families voelden zich alleen, ze voelden zich echt in de steek gelaten.
Er gebeurde zo weinig, dat de ouders gedwongen werden het zelf uit te zoeken.
Ik smeekte ze het gebied waar Heide was gevonden te doorzoeken.
Ik vroeg de politie: 'Waar is ze gevonden?
We willen er graag gaan kijken.'
Ze zeiden: 'Het is privéterrein.
Het is helemaal omheind. Niemand kan daar komen.'
Ik smeekte ze.
'Dit is net gebeurd. Kan er geen overeenkomst zijn?'
Ze deden hun best me te overtuigen dat ik gek was geworden.
Er was een pad dat hierlangs liep.
Het lag vol met afval en oude koelkasten en dingen die mensen hadden gedumpt.
Er reden wat jongens op een crossmotor en ze roken daar een vieze geur.
Ze gingen erheen en…
…er lag een meisje.
Toen de rechercheurs en onderzoekers de plaats delict kwamen bekijken…
…wisten ze niet wie ze was…
…maar de lijkschouwer gaf ons wat informatie.
Ze was tussen de 20 en 30 jaar oud. Ze had een spleet tussen haar tanden.
Geen idee wie ze was, dus ze werd het onbekende meisje.
De rechercheurs en onderzoekers zochten nog verder naar ander bewijs.
Ze vonden toen het lichaam van een andere vrouw.
We vonden een ongeïdentificeerd lichaam…
…in het veld, op zo'n 90 meter van de locatie van het eerste.
Ik las het die ochtend in de krant.
Overblijfselen van twee vrouwen gevonden.
Die dag vergeet ik niet.
De lichamen waren onder bomen gelegd, ze lagen vrij dicht bij elkaar.
En ze lagen op hun rug.
Het leek wel of ze er waren gepositioneerd.
Het onbekende meisje was neergeschoten met een .22 kaliber.
Er zat een kogel in haar ruggengraat.
Toen begonnen ze het andere lichaam te onderzoeken.
Ze keken naar gebitsgegevens.
Het bleek Laura's stoffelijk overschot te zijn.
STOFFELIJK OVERSCHOT GEVONDEN OP 2 FEBRUARI 1986
Er werd een blauw geruit westernshirt in de buurt van Laura's lichaam gevonden.
Er zaten vlekken op het shirt…
…en in de jaren 80 hadden we nog geen DNA.
Maar de politie markeerde het shirt met het dossiernummer van Laura's moord.
Twee lichamen op dezelfde dag.
Vanaf die dag in februari 1986 ging het pas echt goed mis.
In 1984 kwam er een film uit over de Rode Khmer, De Velden des Doods.
Toen er meer lichamen werden gevonden aan Calder Road…
…noemden mensen het steeds vaker de Velden des Doods van Texas.
Het kreeg toen opeens veel meer aandacht.
De een na de ander werd gevonden.
Rituele moorden op jonge vrouwen…
…allemaal opgesteld alsof het een kunstwerk betrof.
En niemand kon alle puzzelstukjes in elkaar passen.
Laura heeft daar de volle 17 maanden gelegen.
Bijna precies waar ik ze vroeg te gaan kijken.
Wat als ze hadden gedaan wat ik vroeg? Dan hadden ze haar gevonden.
Ze was wel al dood geweest, maar…
…er zou waarschijnlijk bewijs zijn gevonden.
En ze hadden een doodsoorzaak kunnen vaststellen.
Daar zit veel pijn.
Ik ben degene die…
…door had moeten zetten, met Heides ouders moeten praten.
En dat heb ik niet gedaan.
Ik weet hoe het is om verlamd te zijn, niet te weten wat je moet doen…
…want ik weet wat ik niet heb gedaan…
…voor m'n eigen dochter.
Als Heide's vader en ik elkaar in het begin al hadden gesproken…
…waren we hier nu jaren later niet weer.
En weet je? Dit is waar Heides vader ver voor z'n tijd aan is overleden.
De stakker stierf aan een gebroken hart.
Een dochter verliezen?
Kan ik me niet voorstellen.
Als er in een klein stadje, waar weinig geweld is…
…ineens, binnen twee jaar…
…ontvoeringen en moorden plaatsvinden, is dat erg ongebruikelijk.
Op dat moment beseften mensen…
…dat dit een seriemoordenaar was, dat dit echt in hun gemeenschap gebeurde.
Het feit dat iemand…
…mensen vermoordt en ermee wegkomt, zit me dwars.
Wat was er hier aan de hand?
De moorden op jonge vrouwen vonden al sinds 1971 plaats.
In de jaren 70 had Houston een miljoen inwoners.
Het ruimtecentrum van NASA was er.
Er werd veel verdiend aan olie.
Exxon bouwde wat een van de grootste raffinaderijen ter wereld zou worden.
Een stad in de lift.
We wilden weten hoe een grotere stad was, het is geweldig.
Houston is het centrum van de olie-industrie.
Ik ben een geoloog. Dus ik wilde het proberen.
Het is duidelijk leuk hier.
Er was werk, door wat er in Houston gebeurde.
Er kwamen veel mensen wonen, er was veel verkeer.
En er waren ook kleinere spoorwegsteden langs de I-45…
…die uitgroeiden tot een soort buitenwijken.
Winkelcentra, wijken, en forensensteden. Die namen allemaal toe.
En tegelijkertijd kreeg je zwervers.
Mannen met een crimineel verleden.
Er zijn veel trekkers, met de stranden. Een weekendje hier, en dan weer weg.
Die twee culturen botsten op een gegeven moment.
Dit is Maria Johnson.
En dit is haar beste vriendin, Debbie Ackerman.
Ze waren 15, toen ze in november 1971 verdwenen.
Debbie Ackerman was waterski-kampioene.
Vijftien jaar oud.
Beste vriendinnen.
Jonge, actieve surfmeiden…
…die zich uitleefden in de jaren 70.
En toen verdwenen ze.
Ze werden vrij snel gevonden.
Op 17 november vond men het lichaam van de 15-jarige Maria Johnson…
…in een plas water 80 kilometer ten westen van Houston.
De volgende dag werd de 15-jarige Debbie Ackerman daar ook gevonden.
Ik schat dat het lichaam zo'n 48 tot 60 uur in het water heeft gelegen.
Toen ze verdwenen, waren er al andere mysterieuze verdwijningen geweest.
Op 26 november werd het gedeeltelijke skelet van de 13-jarige Colette Wilson…
…gevonden bij Addicks Reservoir, 16 km ten westen van Houston.
Allemaal tieners die op mysterieuze wijze plotseling waren verdwenen langs de I-45.
Alleen of in paren.
Er zijn in zes maanden zeven tienermeisjes en jonge vrouwen tussen de 13 tot 21 jaar…
…vermoord gevonden in de buurt van Houston, Texas.
De jaren stapelden zich op. Ze werden op brute wijze vermoord.
En niemand had enig idee wie het deed.
Agenten zoeken hoopvol naar aanwijzingen, maar zijn bang meer lijken te vinden.
Van 1971 tot 1977.
Elf meisjes.
Geen antwoorden.
Vergeet niet dat er destijds geen camera's waren op parkeerterreinen.
Ook geen kentekenlezers langs de snelweg.
Er waren 11 verschillende rechtsgebieden.
Dat was een probleem, want de politie deelde niets.
Dat toont denk ik aan dat als langs de I-45…
…iemand weg kan komen met een moord, diegene dat ook kan met een tweede.
Of zelfs met nog meer.
In de jaren 80 zien we weer een nieuwe groep moorden…
…die langs een ander stuk van de I-45 begonnen plaats te vinden, in League City.
De Velden des Doods van Texas.
We reisden over dat stuk snelweg, van en naar Galveston.
M'n hele leven.
En als vrouw…
…praten je ouders met je over veiligheid en voorzichtigheid.
Mijn ouders zijn gescheiden voor ik op de kleuterschool zat.
Alles veranderde toen ik in groep zeven zat.
Toen ontmoette…
…m'n moeder een nieuw iemand.
Ze nam hem mee…
…om mij en m'n broer te ontmoeten.
Voor mij was het gewoon weer een vriendje, ik wist niet hoelang…
…hij nog zou blijven.
Ze vond hem leuk.
Hij heette Clyde Hedrick.
Hier was vroeger de dansclub…
…waar hij m'n moeder 'toevallig' tegenkwam.
Waarom zeg je dat zo?
Omdat hij het zo gepland had.
Clyde Hedrick was toen een knappe man.
Hij droeg graag een zwarte cowboyhoed.
Hij ging graag naar bars, naar danswedstrijden.
En die wedstrijden won hij ook vaak.
Hij vond zichzelf een ware Casanova.
Hij was eerder een oplichter met gladde praatjes.
Hij kwam precies genoeg te weten…
…om te weten…
…waar ze altijd heenging.
En ze ontmoetten elkaar in de bar.
En ze nam hem mee naar huis.
Omdat…
…hij kon dansen.
In de jaren 70 en 80 trok Houston Clyde Hedrick aan, vanwege de bouwhausse.
Hij verhuisde uit Florida hierheen…
…en kreeg werk als dakdekker.
Je krijgt snel een baan in de bouw zonder nagetrokken te worden.
We hadden toen geen idee wie hij was, maar we begonnen…
…achter meer dingen te komen…
…omdat m'n vader hem had nagetrokken.
Hij had een afdruk van z'n strafblad.
Waarvoor had Clyde toen vastgezeten?
Volgens mij had hij vastgezeten voor…
…misbruik van een lijk.
MISBRUIK VAN LIJK
Het bleek dat Hedrick betrokken was bij een mysterieuze dood.
Van een vrouw die Ellen Beason heette.
DRIE MAANDEN VOOR DE VERDWIJNING VAN LAURA MILLER
Ellen Beason was een jonge vrouw…
…die met haar ouders en broer in Friendswood, Texas woonde.
Ze was in de twintig, ze had een goede baan.
Ze danste graag.
Dat veranderde allemaal toen ze Clyde Hedrick ontmoette.
In juli 1984 nam haar vriendin Candy Gifford Ellen Beason mee…
…naar een plaatselijke bar, de Texas Moon…
…en stelde Ellen voor aan Clyde Hedrick.
Het klikte aardig.
Toen Ellen Beason de volgende dag niet kwam werken…
…en haar vrienden en familie haar niet konden vinden…
…deden ze navraag bij Clyde.
Waar is ze? Wat was er?
Hij zei dat hij Ellen Beason had zien vertrekken in een pick-up…
…dat ze gewoon met vrienden mee was gegaan.
Toen de weken verstreken…
…ging ze zich zorgen maken.
Candy begon vaak over Ellen, als ze met Clyde sprak.
Daar kon hij steeds minder goed tegen.
Op een dag had Clyde er genoeg van.
Tijdens een woordenwisseling zei hij: 'Ik laat je wel zien waar ze is.'
Hij reed met Candy Gifford naar een plek…
…net voor de brug van het vasteland naar Galveston Island.
Het was een onverharde, wat ruwere weg.
Er stond een gebouwtje bij het spoor.
Er lagen wat banden op een oude bank, die langs de weg waren weggegooid.
Die haalde hij weg.
Daar zag ze het stoffelijk overschot van Ellen Beason.
Zes maanden na de vermissing van Ellen.
Waarom Candy pas na nog eens zes, zeven maanden naar de politie ging…
…weet ik echt niet.
Maar ik denk dat ze bang was voor Clyde, omdat hij die avond…
…tegen haar zei: 'Als je het iemand zegt, kan dit jou ook overkomen.'
We weten dat de Texas Moon die kant uit was…
…en niet vlakbij, maar zeker 30 tot 40 kilometer die kant uit.
Er is weinig verkeer, en je ziet dat het onkruid hoog genoeg is.
Je krijgt het gevoel dat dit iets verborgens was.
Dat hij haar feitelijk dumpte…
…zoals je een bank of een matras of allerlei andere dingen hier zou dumpen.
De politie vond haar in verregaande staat van ontbinding.
Ze droeg nog steeds de ketting die ze die avond in de Texas Moon droeg.
Clyde zei dat Ellen en hij naar een zwemplek waren gegaan…
…en dat zij had willen naaktzwemmen.
Hij zei dat hij naar haar zocht, en dat hij haar op het water zag drijven.
Ze was verdronken.
Dit is hoe Clyde het verhaal vertelde van Ellen Beason die verdronk.
Hij raakte in paniek, legde haar achterin de wagen…
…en besloot, naar eigen zeggen, op weg naar het ziekenhuis…
…het lichaam te dumpen uit angst verdacht te worden van een misdrijf.
Toen legde hij haar onder de bank en de banden.
Iemand die een lichaam dumpt op een plek waar alleen afval ligt…
…zag diegene haar niet als een persoon. Hij zag haar niet als een mens.
Hij zag haar als afval dat hij moest verbergen voor de politie.
Dat zegt erg veel over iemand.
Ellen Beasons stoffelijke resten zijn naar de lijkschouwer gebracht.
De banden beschermden haar niet tegen de omgeving, het is een nat gebied.
De huid was allang vergaan door het weer. Er waren alleen botten over.
De lijkschouwer gaf aan dat de doodsoorzaak…
…en hoe Ellen was gestorven niet kon worden vastgesteld.
De enige aanklacht die de OvJ kon indienen was het manipuleren van bewijs…
…het dumpen van Ellen Beasons lichaam.
Die aanklacht heette toen misbruik van een lijk.
Hij werd veroordeeld tot een boete van 2000 dollar en een jaar celstraf.
Na de lijkmisbruikszaak en een jaar in de gevangenis…
…was Clyde Hedrick weer een vrij man.
Hij was berecht. Hij was veroordeeld.
We konden er op dat moment niet veel meer aan doen.
Zonder wetenschappelijk bewijs sta je voor veel uitdagingen.
In dit deel van Houston kennen we behoorlijk zwaar weer.
De storm beukte op de kust met stortregens en overstromingen.
Het ligt op een kustvlakte.
We hebben orkanen.
En het overstroomt bij ons.
In heel Zuid-Texas wordt gewaarschuwd voor overstromingen.
Als de orkanen komen, houden ze behoorlijk huis.
Orkaan Gilbert is verantwoordelijk…
…voor minstens 66 doden en miljarden aan schade.
Mensen begrijpen dat water bewijzen kan vernietigen…
…dat het DNA verwoest…
…en veel van wat de politie zoekt als ze een misdaad proberen op te lossen.
Water versnelt de ontbinding, maar dat doet de hitte hier ook.
Het kan hier ongelooflijk warm zijn.
Dus vaak werd van de lichamen van de meisjes alleen het skelet gevonden.
De Calder Road-zaken waren enigszins verstrengeld…
…vooral door het tijdsbestek, met de zaak van Ellen Beason.
Waren er overeenkomsten, dan kon het dezelfde dader zijn.
Omdat Ellen verdween in 1984, het jaar na de verdwijning van Heide Fye…
…moesten we dat overwegen.
Het verhaal van Clyde over Ellen Beason sloeg nergens op.
En haar dood vond plaats in dezelfde periode…
…waarin de andere drie vrouwen werden gevonden in de Velden des Doods.
League City en Dickinson liggen niet ver uit elkaar.
Dus toen Clyde Hedrick de hoofdverdachte werd…
…van de moord op Ellen Beason…
…werd hij ook een van de hoofdverdachten van de Velden des Doods van Texas.
Maar destijds, omdat het nog onopgeloste zaken waren…
…deed de politie net zo moeilijk tegen mij als ze nu tegen jou doen.
DE POLITIE VAN LEAGUE CITY WILDE NIET GEÏNTERVIEWD WORDEN VOOR DEZE DOCUMENTAIRE
De eerste keer dat ik contact zocht met Tim Miller, waren we een dag samen.
Hij vertelde over Laura, en over hoe hij nog z'n best deed…
…om de moordenaar van z'n dochter te vinden.
Tim zei vrijwel gelijk:
'Ik zou vooral naar de zaak Ellen Beason en Clyde Hedrick kijken.'
Ik had hem gelijk in het vizier toen ik hoorde over Ellen Beason.
Zoals elke ouder, ging ik vragen stellen om meer over hem te weten te komen.
Dit is m'n huis in Dickinson.
Er staan twee huizen tussen mijn huis en dat van Clyde.
Hier woonde Clyde.
Ik heb hem nooit gekend.
Volgens mij gaf ik hem een keer een band, toen hij een lekke band had.
Ik ging naar m'n garage, daar had ik nog band op een velg.
Die heb ik hem gebracht, en zei: 'Ik heb er een die past.'
'Wat ben ik je schuldig?' 'Niets. Je lijkt me een harde werker.'
Volgens mij was dat Clyde.
Een vriendinnetje van Laura dat nog steeds contact opneemt…
…vertelde dat ze met Laura ging wandelen en ze dan helemaal omliepen…
…omdat Laura bang was voor Clyde Hedrick.
Ik kan alleen maar speculeren hoe het die ochtend is gegaan.
Of het nu een ongeluk was, of iets wat op natuurlijke wijze gebeurde…
…waarom zou je een lichaam dumpen…
…zoals hij dat deed, langs de weg, alsof het afval was…
…als er niet wat anders speelde?
Ellen Beason.
M'n moeder vroeg Clyde ernaar, en…
…zij vond wat hij antwoordde prima, want ze ging niet bij hem weg.
Hij mocht blijven.
En dus…
…zijn ze getrouwd.
Wat het met dit soort moorden is, is dat de politie niet cynisch was.
Ze waren niet sceptisch, ze wisten gewoon niet wat ze moesten.
Wil je een misdaad plegen, doe 't hier, ze lossen 't toch niet op.
In de jaren 70 was er een tiental moorden in dit deel van de staat.
En in 1986 werden er binnen twee jaar drie lichamen gevonden…
…binnen 50 meter van elkaar.
Was het één moordenaar?
Waren het er meer?
Wat was hier aan de hand?
Er was geen antwoord op.
En toen gebeurde het weer.
De politie is verbijsterd over wat men nu een Veld des Doods noemt.
Een vierde slachtoffer, een vrouw, werd twee weken geleden gevonden.
Er werd nog een lichaam gevonden op hetzelfde stuk land.
Een vierde lichaam, gevonden op dezelfde locatie.
Daar gaan we weer.
Ondertiteld door: Martijn Beunk