Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Dwa jabłka
W latach 1832-1834, w wieku 22 lat,
nieznany wówczas angielski przyrodnik Karol Darwin,
odwiedził Argentynę z wyprawą Beagle.
Podróż, mająca istotne znaczenie dla jego późniejszych teorii,
pozwoliło mu poznać znanego Juana Manuela de Rosas.
Brygadier prowadził wówczas kampanię przeciwko „niewiernym”,
w krytycznym okresie, który rozdzielił jego dwie administracje.
Poniższa relacja jest przesadzona
i z konieczności błędną hipotezę tego przelotnego spotkania.
Musimy iść.
NIE.
Nie, nie możemy tego zostawić.
Nie skończyliśmy zadania.
Nie obchodziło mnie, czy zakończyliśmy naszą pracę, czy nie.
Musimy już iść.
Iemiczny!
Gdzie oni mają być?
Byli tam...
...na zawsze
Którędy pójdziemy?
Jeśli ruszymy teraz, dotrzemy do obozu przed zmrokiem
Powitanie!
Niemądrze jest spacerować...
...niezapowiedziane.
Jest wielu wściekłych… tubylców.
To nie jest mądre...
Doradzaliśmy władzom.
Mamy nasze listy polecające.
Tutaj papiery są do niczego.
Mało kto tu czyta.
Zwłaszcza tubylcy.
Czy możesz mi to przeczytać?
-Na jakiej podstawie ode mnie oczekujesz..? -Na tym.
Tutaj papiery są do niczego.
Specjalnie dla Ciebie przygotowaliśmy namiot.
Musieliśmy zostawić część naszych rzeczy w lagunie.
Niezwykle ważne jest, abyśmy je odzyskali.
Tak. Zostaliśmy już ostrzeżeni przez naszych zwiadowców.
Brygadier został zauważony.
On podejmie decyzję w tej sprawie.
Rosas przesłucha cię tak szybko, jak będzie to możliwe.
"Przesłuchać"?
Jesteśmy w zagranicznym obozie wojskowym,
robienie notatek, rysowanie map
oraz kradzież okazów i próbek. To rozsądne.
Kradzież? Nie kradniemy.
Poza tym posiadamy list upoważniający.
Prawdopodobnie ten, kto zezwolił na naszą wyprawę
miał już odciętą głowę.
Nikt o nas nie wie.
Jeśli chce nas przesłuchiwać, kto go powstrzyma?
Prawdopodobnie powstanie tutaj, mam na myśli wiatr,
i przypuszczam, że burze również.
Przepraszam za spóźnienie
ale nie spodziewaliśmy się ciebie przez kilka dni.
Wypadek przyspieszył nasze przybycie.
Karol Darwin, przyrodnik.
Róże...
...naturalnie.
Czy wyobrażałeś sobie mnie jako „bielszego”?
blondynka?
starszy?
podły?
To samo dla wszystkich.
Usiądź.
-Przyjeżdżasz z południa? -Tak.
Prowadziliśmy badania na terenie wokół zalewu,
kiedy tropiciel dał nam znać.
Indian nie musisz się bać,
handlujemy z nimi.
Czy handel z Indianami nie jest zabroniony?
Ramiona prawa nie są tu tak długie.
Tam rzeczy prawie nie mają nazwy.
Dobrze, że rzeczy mają nazwę...
...na głębokim południu.
Nazwaliśmy kilka rzeczy.
Nazwałeś je...
Rzeczy...
a może i ludzie...
należą do tych, którzy potrafią je nazwać.
Ale nie oszukuj się, panie Darwin,
te ziemie nie są ani puste, ani dziewicze.
Nazwy nie są ostateczne, proszę pana.
Stanowią one jedynie sposób na identyfikację odkryć występujących w przyrodzie.
Niosę oficjalne dokumenty z Buenos Aires,
upoważniającą nas do przeprowadzenia tego typu dochodzenia.
Buenos Aires nie jest przez nikogo rządzone, przynajmniej na razie.
Poza tym nie wiedzą, co się tutaj dzieje.
Potrzebujesz tylko naszego pozwolenia.
Jesteśmy obcokrajowcami, proszę pana.
Ta wojna nie jest naszym zmartwieniem.
Będziesz musiał się do tego przyzwyczaić.
Widzieć...
Tutaj chodzi o granice i granice.
Na granicy
są tylko dwie strony. Albo jesteś tutaj...
albo jesteś po drugiej stronie.
A żeby nie mieć dwóch wrogów,
trzeba stanąć po jednej ze stron.
Nosisz broń.
Wiesz co...?
Noszenie ramion jest tu niedozwolone.
To nakaz, który obowiązuje wszystkich
aby uniknąć bójek i sprzeczek.
To niedobrze, że się nawzajem zabijamy, nie sądzisz?
Chociaż...
są chwile, kiedy...
nie ma innego wyjścia niż walka na śmierć i życie, nawet wśród braci.
A każda śmierć jest zwycięstwem, prawda?
Jeżeli warunkiem pobytu w obozie jest
moja broń jest do twojej dyspozycji.
Zachowaj to.
Wolałbym, żebyś to zatrzymał.
Poza tym jesteś gościem.
Obiecuję nie zakłócać spokoju tego miejsca.
Jestem po prostu przyrodnikiem w podróży eksploracyjnej.
Przydałaby mi się twoja pomoc, żeby odzyskać moje rzeczy.
Ty i twoje rzeczy... Już o tym wiem.
Są nad laguną.
Wyślę kilku ludzi, żeby odzyskali twój wóz.
Nie martw się, moi ludzie zajmą się twoimi sprawami.
A teraz idź odpocząć, to może być długa noc.
Zabierzesz ze sobą jeńca.
Poślę po nią, żebyś mógł się z nią spotkać.
Dziękuję panu,
ale nie ma takiej potrzeby.
Poza tym jestem chrześcijaninem.
Jestem także chrześcijaninem.
Nie uważam za chrześcijańskie rozdawać ludzi tak, jakby byli własnością.
"Rozdać..."
Jak myślisz, jakimi bestiami jesteśmy?
Oczywiście, że nie rozdajesz ludzi.
Nazywa się Dora Donovan,
Urodziła się jako Brytyjka.
Uratowaliśmy ją z rąk Indian kilka tygodni temu.
Potrzebujemy, żebyś zabrał ją do Buenos Aires.
aby mogła ponownie połączyć się z rodziną.
Nie będzie żadnych przeszkód, proszę pana.
O ile uda jej się dostosować do dynamiki wyprawy.
Ktoś, kto tak długo żył wśród dzikusów...
...z łatwością dopasuje się do każdego innego potwora.
A teraz odpocznij.
Przepraszam, że narzucam Ci czas
ale dotyczy to sprawy poufnej.
Jesteś jedyną osobą w obozie, która nosi broń.
Panie Darwinie...
Chcę, żebyś zabił Rosas.
Jesteś jedyną osobą, która może to udźwignąć.
-Nie rozumiem. -Nie masz nic do zrozumienia
Rosas jest twoim wrogiem,
przynajmniej wrogiem waszego kraju i najprawdopodobniej także naszego.
Myślisz, że jestem „Tym drugim”?
Drugi?
Druga Rosa, ta prawdziwa.
Jesteś... fałszywy?
podróbka...
Jestem Mariano Rosas,
Wódz Ranquelesów
Jestem kartografem, tłumaczem
i okazjonalny koneser tych ziem i zwyczajów.
Od dziecka mieszkałem na ziemiach Juana Manuela,
on jest moim ojcem chrzestnym.
Noszę jego imię na jego cześć.
Wygląda na to, że nigdy wcześniej nie byłeś tak blisko niewiernego.
Nadal nie odpowiedziałeś.
Zamierzasz zabić Rosas, tak czy nie?
Myślałem, że żartujesz, proszę pana.
Przyszłość mojego narodu nie jest powodem do śmiechu.
Rzeczywiście tak jest.
Słuchaj uważnie,
Rosas będzie chciała z tobą porozmawiać,
nadrobić zaległości w sprawach świata.
To da nam złotą szansę.
Będzie zrelaksowany.
Żołnierze właśnie wrócili z kampanii
i są oszołomieni alkoholem i wyczerpaniem.
Mam dwa konie, które zabiorą nas szybko na bezpieczny ląd.
Za sześć dni będziemy bezpiecznie w Chile.
Pomyliłeś mnie z kimś innym, proszę pana.
I w pewnym sensie mnie to obraża.
Nie wiem, jakie masz o mnie wrażenie.
Nie mam motywu, żeby zabić pana Rosasa,
ale przede wszystkim nie jestem mordercą.
Nie jesteś Anglikiem?
-Czy to czyni mnie mordercą? -NIE,
to daje ci motyw.
Rosas był i zawsze będzie wrogiem Brytyjczyków.
Interesy Twojego kraju przyniosłyby ogromne korzyści
gdyby Rosas miała zostać wyeliminowana.
Dlaczego zakładasz, że mamy interesy w twoim kraju?
Nazywacie nasze rzeki, nasze góry. Przyprowadzasz swojego boga,
wasze statki pływają po naszych morzach,
wasze armie lądują na naszych brzegach...
Jak inaczej to nazwiesz, jak nie zainteresowanie?
Zakładając, że masz swoje powody,
Zapewniam cię, że nie znalazłeś jeszcze mordercy.
W pewnym momencie trzeba być wiernym nakazom kraju.
Co do mnie, wiem, że prędzej czy później będę musiał stawić czoła chrześcijaninowi.
Tutaj masz szansę być wiernym interesom swojego kraju.
Przykro mi, proszę pana, ale myślę, że rozmawia pan z niewłaściwym człowiekiem.
Prześpij się z tym, panie Darwin.
Śpij na tym.
Masz całą noc na podjęcie decyzji.
Przepraszam, myślałem, że jesteś jednym z tych dzikusów, którzy mnie atakują.
Chciałem ci tylko pomóc z twoimi sprawami.
Co trzymasz w tych pudełkach?
Skała, rośliny, chrząszcze,
kości, kwiaty, owady, ptaki...
Jako dziecko zbierałem motyle.
W pewnym sensie ja też.
Czy zastanawiałeś się kiedyś, czy bolało Cię za każdym razem, gdy je ukłułeś?
Spędzałem godziny, patrząc na nie.
śledząc każdą najmniejszą linię ich projektów,
zdumiony każdym kapryśnym uderzeniem natury.
W ten sam sposób, w jaki patrzyli na mnie dzień po dniu,
próbując znaleźć każdą najmniejszą różnicę,
szturchając każdego z nich, aż mieli dość.
Wtedy dotarło do mnie,
nie ma lepszego błogosławieństwa niż bycie zapomnianym.
Kiedy wrócę do domu, zakładając, że nadal istnieje,
pierwszą rzeczą, którą zrobię, będzie pozbycie się mojej kolekcji motyli.
Przepraszam, nie przedstawiłem się,
Jestem Dora Donovan.
Mam nadzieję, że przyjmiecie mnie w swojej podróży powrotnej do Buenos Aires.
Mój pobyt tutaj stał się zbyt długi.
Będzie nam miło, jeśli do nas dołączysz.
Co trzymasz w tych pudełkach?
Próbki gatunków dotychczas nieznanych,
przynajmniej w Europie.
Czy mogę je zobaczyć?
Tylko jeśli masz pewność, że nie przywołają złych wspomnień.
W tej chwili nie mam innych wspomnień.
Czy mogę?
-Znasz pana Rosasa? -Oczywiście, że tak.
Wiele się o nim mówi.
Czy któraś z tych opowieści jest prawdziwa?
Jak myślisz, co mógłbym powiedzieć?
Czyż nie wszyscy są ślepi, gdy ogarnia ich pasja?
Mówię o pasji pana Rosasa, nie o mojej.
Co wzbudza pasję pana Rosasa?
Oprócz prowadzenia tych barbarzyńców przeciwko innym barbarzyńcom.
Nie przystoi narodowi chrześcijańskiemu prowadzić kampanię eksterminacji.
Jesteś nieostrożny, jeśli nie honorujesz swojego statusu gościa.
Nie chciałem cię urazić, panno Donovan.
Ale zgódźmy się, że pogłoski o metodach pana Rosasa...
...wzbudziły zbyt wiele podejrzeń.
Niektórzy mówią, że jest patriotą,
jeśli zajdzie taka potrzeba, gotów jest oddać życie za ojczyznę.
Podczas gdy inni...
...powiedzmy, że jest brutalnym, żądnym krwi i żądnym władzy mordercą.
Prawdziwa Rosas musi znajdować się gdzieś pomiędzy tymi dwoma obrazami.
To rozległy teren.
Czyż nie jest to każdy człowiek, panie Darwin?
Czy sądzisz, że człowiek, który wróci do Anglii...
...czy ten sam mężczyzna siedzi tu ze mną?
Przypuszczam, że nie będzie się bardzo różnić.
Nadal jesteś nieostrożny, nie doceniając kaprysów losu.
W każdym razie,
Trudno mi zaakceptować przemoc
w dążeniu do pozornie godnego celu.
Urodziłem się w Anglii.
i nie różniłam się od żadnej z tych pełnych wdzięku młodych kobiet
wiesz i tęsknisz.
Czy uwierzyłbyś, że którykolwiek z nich zabiłby tylko dla odrobiny jedzenia?
Przemoc nigdy nie jest nieusprawiedliwiona.
Wybitny odnowiciel prawa prowincji Buenos Aires
dzięki pracy i łasce rewolucji federalnej...
...daje swoją obecność pod hasłem....
W tych krainach nawet cienie robią, co im się podoba.
...śmierć dzikusom, szalonym i zdradzieckim unitarianom...
Nasz najwspanialszy, wszechmocny...
...Generał brygady Don Juan Manuel de Rosas jest obecny.
-Pan. Darwin, miło cię poznać. -Przyjemność po mojej stronie.
Pani Donovan...
-Powiedziano mi, że nie jesteś sam. -To prawda.
Jestem w towarzystwie ilustratora wyprawy.
Dlaczego go tu nie ma?
Wykonuje właśnie ilustracje obozu.
W środku nocy.
W środku nocy, proszę pana. - Anglik jest uzbrojony -
Jest to, delikatnie mówiąc, dość osobliwa osoba.
Miejmy nadzieję, że te ilustracje będą dla nas korzystne.
W tej chwili jest tu trochę bałaganu.
Na pewno pominę te, które nie są pochlebne.
Noszę ze sobą kilka listów wysłanych przez ambasadora.
Mam nadzieję, że nie są one wypowiedzeniem wojny.
Przypuszczam, że do tego zadania wykorzystaliby bardziej wykwalifikowanego posłańca.
Nie bądź taki pewien,
Jestem pewien, że wyślą kogoś, kogo mogliby oszczędzić.
Nigdy nie wiadomo, jak zareaguje wróg
lub jakie intencje może mieć posłaniec.
Mam też swoje listy polecające
Nie ma potrzeby, mój dobry człowieku.
Co może zrobić dwóch obcokrajowców w tak niegościnnym miejscu,
to nie jest godne szacunku?
Błagam, uważaj.
Grzyby, grzyby Hymenophallus.
Cuchnie jak odcięta głowa.
Tak z ciekawości i oczywiście jeśli to nie przeszkadza,
Czy mógłbyś pokazać nam kilka swoich próbek?
Owady fosforyzujące.
Nawet po ścięciu ich pierścienie nadal świecą.
Te dwuznaczne istoty oscylują
pomiędzy królestwem zwierząt i roślin.
Niektóre stworzenia nas mylą.
Wyglądają na ludzi, ale w rzeczywistości są zwierzętami.
Są też zwierzęta, które wyglądają jak ludzie.
Wszyscy jesteśmy zwierzętami, jeśli mogę tak powiedzieć, panno Donovan.
-Ja jestem jeden, ty jesteś jeden. -Brygadier jest jeden.
Czyż nie wszyscy karmiliśmy się piersią od mamy po urodzeniu?
Ale Bóg stworzył nas na swój obraz.
Herezją byłoby porównywanie nas do nich.
Trudno jest poznać i zrozumieć Boga.
Natura natomiast oddaje się swobodnie naszym oczom.
Pokornie to obserwuję.
To najdziwniejszy egzemplarz w mojej kolekcji storczyków.
Nazywa się „Rugorosa Sensualis”.
Swoją nazwę zawdzięcza prowokacyjnemu sposobowi nawożenia.
Kiedy nadejdzie czas zapłodnienia Rugorosa,
zaczyna zmieniać swój kolor,
staje się coraz bardziej różowy,
jego znamiona gęstnieją,
płatki stają się bardziej mięsiste, elastyczne,
a wszystko to emanuje intensywną, pachnącą wilgocią.
Cały ten pokaz ma na celu umożliwienie wyłonienia się łagiewki pyłkowej
i zapłodnić okrytozalążkowe.
Oj, panie Darwin,
to całkiem bezwstydne zachowanie.
Natura nie ma wstydu, panie Rosas,
Tylko potężny i nieokiełznany popęd każdego człowieka.
Najważniejsza jest ciągłość gatunku.
Wystarczy, panie Darwin.
Dołączysz do nas na kolację?
-Oczywiście. -Pani Donovan...
Do zobaczenia. Przepraszam.
Przepraszam.
Proszę wejść.
Wygląda na to, że twojemu przyjacielowi nie spieszy się ze mną spotkać.
Prawdopodobnie nadal pracuje nad ilustracjami.
Mam nadzieję, że nie pokładasz wielkich nadziei w jakości naszej żywności.
Kampania zmusza nas do oszczędzania.
I powiedz mi, jak traktuje Cię nasz niegościnny krajobraz?
Pustynia ma swoje zalety,
nie został jeszcze skażony obecnością człowieka,
co pozwala na niezwykłe odkrycia.
Jednak nie byłbym aż tak kategoryczny.
Chociaż może wydawać się pusty, zapewniam cię, że jest pełen obecności.
To prawda.
Ale dla nas pozostaje to terra incognita.
A kim byśmy „my” byli, panie Darwin?
Chcę moje mapy. Gdzie są moje mapy?
W porządku, uspokój się.
Proszę mi wybaczyć, trochę się rozproszyłem, szpiegując.
Proszę usiąść.
Moi ludzie mówią mi, że przewozicie w wozie tajemniczy szkielet.
Ze zdziwieniem myślę, że takie zwierzę kiedykolwiek żyło na tej ziemi.
Tak, to z pewnością ciekawe,
ale dowody rozwiewają wszelkie wątpliwości.
Jaki to mógł być rozmiar?
Nie da się na to odpowiedzieć z całą pewnością,
może około trzech metrów wzrostu, a może i więcej,
i około pięciu metrów długości.
Możliwe, że mógł stanąć na tylnych łapach,
i mógł mieć pazury, sądząc po jego kończynach.
Iemowski
To wymarły gatunek.
Niewiarygodne jest to, że mając taką moc,
nie mógł przetrwać do naszych czasów.
Przyrodzie zawsze udaje się zastąpić wymarłe zwierzęta.
Anglika zawsze poprzedza ironia.
Powiedziano mi, że jesteś artystą.
Jestem ledwie ilustratorem próbującym przedstawić naturę rzeczy.
To nie jest małe zadanie.
Weź pod uwagę, że piękno i groza będą widoczne w przyszłości
na podstawie Twoich ilustracji.
Ale...
Czy da się przełożyć ten ogrom na papier?
Obrazy są w gorszej sytuacji niż słowa.
Historię poznaje się po tym, co pisali ludzie
a nie przez to, co narysowali.
Spójrzmy na Twój przypadek np.
Być może nie trzeba podawać przykładu pana Rosasa,
kogo nie znamy
i biorąc pod uwagę nasz stan jako gości. . .
Nie ma problemu.
Ciekaw jestem Waszych opinii, śmiało.
Mógłbym cię przedstawić, ale
czy byłoby sprawiedliwe interpretować człowieka na podstawie tego, co mówi jego wizerunek?
Jeśli w ogóle może coś powiedzieć.
Jednak to, co się o Was powie i napisze, da nam
dokładniejszą miarę Twojej osobowości i temperamentu.
Czy sugerujesz, że to, co widzisz, niekoniecznie musi być prawdziwe?
Przynajmniej będzie niewystarczające.
„Ale ja, który nie jestem stworzony do sportowych sztuczek,
Ani nie został stworzony, aby zabiegać o miłosne lustro;
Ja, który zostałem niegrzecznie ostemplowany,
bez majestatycznego wdzięku, by dumnie kroczyć przed nimfą
bezmyślnej pewności siebie.
Ja, który jestem ograniczony w tej sprawiedliwej proporcji,
Cecha oszukana przez oszukiwanie natury, zdeformowana,
niedokończone, wysłane przed moim czasem,
-I to takie kiepskie i niemodne... -I to takie kiepskie i niemodne...
-Że psy szczekają na mnie, gdy się przy nich zatrzymuję, -Że psy szczekają na mnie, gdy się przy nich zatrzymuję,
dlaczego ja, w tym słabym czasie pokoju,
-Nie masz przyjemności tracić czasu, -Nie masz przyjemności tracić czasu,
-Chyba że zobaczę swój cień w słońcu... -Chyba że zobaczę swój cień w słońcu...
-I zejdź na moją własną deformację. -I zejdź na moją własną deformację.
I dlatego,
ponieważ nie mogę udowodnić kochanka,
aby zabawiać te piękne, dobrze mówione dni,
Jestem zdeterminowany, aby udowodnić, że jestem złoczyńcą
i nienawidzę próżnych przyjemności tych dni.”
Jesteś wobec siebie trochę niesprawiedliwy
w porównaniu z najwybitniejszym pisarzem w swoim kraju.
Jestem jednak pewien, że będziesz miał swój własny.
I zobaczysz, czy cokolwiek o Tobie napisano...
...będzie miał prawdę, z jaką Szekspir przedstawił swojego tyrana.
Są naprawdę piękne.
ale są to narzędzia w służbie imperium.
Wiadomo, że nauka jest pretekstem
Twoje imperium poznaje świat.
Precyzja i szczegóły tych map służą przede wszystkim
oczywiście dla wypraw wojskowych i kupców.
Zjemy?
Powiedz mi, jak długo planujesz zostać na obozie?
Wyjeżdżamy jutro, jeśli wagon jest dostępny.
Jutro? Nie sądziłem, że to będzie tak szybko.
Twój wóz tu będzie, nie martw się.
Mam jednak nadzieję, że skorzystasz jeszcze z mojej skromnej gościnności
i odpocznij od całej tej pustyni.
W tym kraju nie jest łatwo przyzwyczaić się do odległości.
jeden idzie do przodu i zawsze wydaje się, że jesteś w tym samym miejscu.
To prawda.
W pewnym sensie wszystko tutaj jest wieczne.
Wygląda na to, że rządy nie.
To niekoniecznie jest coś złego, prawda?
Co o tym myślisz, panie Darwin?
NIE...
Rozumiem, że jesteś na etapie organizacji.
Zmiany zazwyczaj powodują niepewność.
Niepewność nie jest zła, przynajmniej nie zawsze.
Miłość to jedyny przypadek, w którym cenię ambicję wieczności.
Być może dlatego miłość jest mylona ze zdaniem.
Przyjemne, ale jednak zdanie.
Być może nie wszystko jest wieczne, panno Donovan,
niezależnie od tego, jak bardzo by się tego chciało.
Przypuszczam, że szkielet, który ze sobą zabrałeś, może świadczyć o twojej teorii.
To nie jest teoria, to tylko opinia.
No ale to opinia poparta rzeczywistością.
A może nie uważacie, że te gigantyczne bestie były wieczne?
Bestie zawsze w końcu się mylą.
Życie jest prymitywnym zjawiskiem, którego przeznaczeniem jest całkowite zaniknięcie.
Ale zniknięcie nie jest i nie będzie szybkie.
-Pan. Róże. -Mówić.
Ekspedycja przybyła. Mają rzeczy pana Darwina.
Iemowski
Widzisz, że dotrzymuję słowa
Skończmy już, proszę.
Jak myślisz, co sprawiło, że zniknęły?
Mam kilka pomysłów, ale nie mam solidnych dowodów.
Brak dowodów? Jesteś bardziej ślepy niż myślałem.
Zostały zniszczone przez Potop.
Przepraszam, ale czy nawiązujesz do historii Noego i jego łodzi?
Historia Noego i jego arki jest opisana w Piśmie Świętym.
To wiarygodny pomysł.
Wiele badań i wypraw próbuje znaleźć
ślady takiego zdarzenia.
Przepraszam,
ale wydaje mi się dziwne, że tak bardzo starają się to udowodnić
coś, co wiara może rozwiązać bez żadnego ryzyka.
Jakie byłoby ryzyko?
Na przykład, żeby nic nie było prawdą.
Co masz na myśli?
Może lepiej mnie nie słuchać.
Jestem człowiekiem czynu, który ignoruje niemal wszystko, czego nie da się udowodnić.
Sugerujesz możliwość, że Boga nie ma?
Nie, nigdy bym się na to nie odważyła.
Ale być może nie stworzył wszechświata
i prawdopodobnie niewiele przejmuje się działaniami ludzi.
Tak czy inaczej, była to zwykła uwaga.
To bardzo nierozważny pomysł, panie Rosas.
Masz całkowitą rację, wybacz.
A teraz wybacz, jutro mam długą podróż.
Pozwól, że cię odprowadzę, proszę.
-Do jutra, panowie. -Przepraszam, panowie.
Prowokujesz człowieka, który nam pomaga.
Agregat? Posłuchaj mnie...
Podejrzewam, że szykuje się spisek przeciwko Rosas,
korzystając z naszej obecności.
Może mądrze będzie go ostrzec.
Dam ci radę, nie wtrącaj się.
Niech ci dzicy zajmą się swoimi sprawami.
Nazywasz go mordercą?
Bestia? niewykształcony?
Mógłby nas tak po prostu zabić i nikt by się o nas nie dowiedział.
Zatem zgadzasz się, że jest mordercą.
Nie, mówię tylko, że nie można być bezczelnym wobec tak potężnego człowieka.
Nie może nas tak po prostu pozbyć.
Nasza historia nas chroni.
Mógłby pozbyć się waszego biednego człowieczeństwa,
twojego biednego człowieczeństwa, mógłby pozbyć się,
bez protestu rządu brytyjskiego.
Nie wzdychaj, jeśli powiem ci, że twoje życie jest w niebezpieczeństwie.
Nie przejmuj się, jeśli powiem Ci, że Twoje życie jest westchnieniem.
Jeśli brygadier sobie tego życzy,
wykończy cię strzałem.
Jesteś lekkomyślnym człowiekiem i powinieneś zastosować się do rady pana Darwina.
Wasze życie zależy teraz od woli Rosas.
Na jakiej podstawie miałby nas zabić?
Rosas nie potrzebuje powodów.
Powiedziałby, że jesteście szpiegami i że nie potrzebuje niczego więcej.
To nie byłby pierwszy raz
rząd brytyjski przeocza jedną z wpadek Juana Manuela.
W końcu kogo obchodzi kilku nieznanych profanatorów, panie Darwin.
Dziś błagałem Cię o przysługę Twojemu imperium,
ale obawiam się, że okoliczności się zmieniły.
Uważam, że twoje bezpieczeństwo jest teraz zagrożone.
A ty?
Może powinieneś poszukać na swoich rysunkach przebłysku wschodu słońca,
bo to może być ostatni, którego zobaczysz
po twoim głupim zachowaniu.
Lepiej chodźmy.
Rosas zaoferowała nam ochronę.
Nie wygląda na człowieka, który łamałby dane słowo.
Może nie powinniśmy zostać i się przekonać.
Mamy nasze próbki, nasze papiery,
nie możemy tak po prostu zostawić pracy.
Jeśli zostaniemy, będziemy „okazami”
Naprawdę myślisz, że Rosas jest w stanie nas zabić?
Wiem tylko, że nikt nie może uciec przed jego wpływem i jego wolą.
Ale jeśli wykonasz swoją część, wszystko będzie dobrze.
Moja część?
Co to jest „wszystko”?
Przyszłość naszego kraju,
wolność mojego własnego ludu
i interesy rządu angielskiego.
Przede wszystkim własne życie.
Zabij Rosas.
Zabiorę twojego ilustratora na bezpieczny grunt.
Zwykle odpoczywa do południa, nikt mu nie przeszkadza.
abyś miał dość czasu na odejście.
Jedź w stronę słońca, a znajdziesz nas.
Wszystko jest w Twoich rękach,
wszystko jest w Twoich rękach.
Nadchodzi „mały”!
Rysuj teraz!, no dalej, rysuj!
Przepraszam, zaskoczyłem cię.
Wygląda na to, że moim przeznaczeniem jest straszyć niewinnych.
-Jesteś zajęty? -NIE.
Nie masz nic przeciwko, jeśli do ciebie dołączę? Nagle wszyscy zniknęli.
Uporządkowałam wszystko.
Zamówienie,
cecha, którą należy cenić u mężczyzn.
U przyrodnika nieporządek może mieć katastrofalne skutki.
Dla narodu także.
Ale bądźcie spokojni, nie będę Was dręczyć refleksjami politycznymi.
Żyję przytłoczony sprawami państwowymi,
i jestem wyczerpany sprawami wojennymi.
Ale gdybym miał wybierać, wolałbym wojnę.
To wszystko jest o wiele bardziej szczere.
Wolałbym jednak rozmawiać o czymkolwiek innym niż o zabitych i rannych.
Czasami brakuje mi nawet błahych obelg ze strony moich wrogów politycznych.
Wbrew temu, co mówią moi przyjaciele,
jasne jest, że moim przeznaczeniem nie jest pozostanie w tym samym miejscu.
Być może wolisz odpocząć, a ja ci przeszkodziłem.
Mi też brakuje rozmów z kimś
który nie jest moim ilustratorem.
Twój ilustrator...
miły człowiek, trochę luźny język, ale dowcipny.
Przepraszam za jego zachowanie,
co jest tak dalekie od zasad grzeczności.
Nie ma nic bardziej bezużytecznego niż uprzejmość na odludziu.
Proszę usiąść.
Rozgość się.
Nie obrażaj mnie, śmiało, pij.
Powiedz mi, czy podoba ci się podróż?
Tak.
Z wyjątkiem sytuacji, gdy jesteśmy na morzu.
Nienawidzę morza i statków, które po nim pływają.
Nienawidzę każdej fali w oceanie.
Ja też jestem obywatelem tej ziemi.
Nie miałbym innego losu niż być pozostałością po potopie.
Powiedz mi, co myślisz o teorii panny Donovan?
Jak mówiłem, jest to rozsądna hipoteza.
Ale wygląda na to, że Cię to nie przekonuje.
Jeśli morze zalało kontynenty, nie sądzę, żeby było to dziełem Boga.
-W co wierzysz? -Nie ma znaczenia, w co wierzę.
Chciałem tylko zainspirować twoje obowiązki.
Mój obowiązek?
Jesteś naturalistą, twoim obowiązkiem są fakty, a nie wiara.
Obydwa interesy mogą współistnieć.
Nie sądzę.
Człowiek jest tylko tym, co potrafi najlepiej.
A kim pan jest, panie Rosas?
Być może po prostu nieświadomy bohater tych pełnych przemocy czasów.
Kilka chwil temu wyraziłeś swoje preferencje dotyczące wojny,
więc nie sądzę, że możesz nazywać siebie „nieświadomym”.
Wojna to nic innego jak obowiązkowy sposób na szybkie osiągnięcie pokoju.
Jest to w pewnym stopniu niewytłumaczalne.
Podobnie jest z wiarą.
Być może, patrząc na to w inny sposób,
ty i ja jesteśmy niczym więcej niż instrumentem.
Wybrałem miecz, aby osiągnąć pokój,
A ty wybrałeś naukę, żeby obalić prawdę.
Przepraszam, nie jestem pewien, czy rozumiem.
Czy mogę postawić nieco ryzykowną hipotezę?
Oczywiście.
Wyobraź sobie, że nie ma nic,
że Potop to pomysł absurdalny,
zwykła mikstura rozgorączkowanego umysłu.
Coś, czego nie da się udowodnić,
lub, co gorsza, coś, co można udowodnić, że nigdy nie istniało.
Trudno wyobrazić sobie świat bez odrobiny wiary.
Dlatego ostrzegałem Cię przed bluźnierczą naturą mojego pomysłu,
ale proszę dać mi dokończyć.
Gdybyś mógł udowodnić nieistnienie Potopu,
Co by pozostało?
Pomyśl o tym.
Pozostaje tylko wiara.
Jest to jedyny prawdziwy i nieskończony dowód na istnienie Boga.
Twoim zadaniem może być misja boskości,
aby wymazać jakiekolwiek poparcie dla prawdy z Pisma Świętego
jest zredukowanie istnienia Boga do jego najczystszej formy.
Prawdę można znaleźć w wierze.
Czy jest Pan człowiekiem wiary, Panie Rosas?
To luksus, na który mnie nie stać,
Muszę nie ufać wszystkiemu.
Co więc robisz, zagubiony na tych ziemiach?
Z armią, która bardziej przypomina bandę bandytów niż armię.
Nie daj się zwieść, dobry człowieku.
Rewolucję na tych ziemiach, jak i na waszych, dokonały obdarte armie.
I pewnie,
rzeczywiście jesteśmy zgubieni, ale kto nie jest?
Nie odnajdziemy siebie, dopóki się nie zgubimy.
Pytanie zatem brzmi: jak się zgubić, prawda?
A jak myślisz, gdzie w końcu się znajdziesz?
Kto wie?
Z Buenos Aires ci sami ludzie
którzy spiskowali, abym odszedł, wzywają mnie do powrotu.
Wydaje się, że im dalej od Buenos Aires, tym
tym więcej ludzi uważa, że ​​powinienem wrócić.
A ty w to nie wierzysz?
Wygląda na to, że wracamy do rozmów o wierze.
Nie odpowiedziałeś mi.
Co?
O powrocie do Buenos Aires.
Czy ponownie zostaniesz gubernatorem?
Zachowujesz się teraz jak prawdziwy Anglik.
Dlaczego tak mówisz?
W każdym Angliku jest szpieg,
zwłaszcza jeśli sam jest przyrodnikiem.
Moje pytanie było natury osobistej,
Nie miałem innego zamiaru.
Nie obrażaj się, dobry człowieku,
Wiem, że mogę zaufać Twojej dyskrecji.
Czy możesz?
Skąd to wiesz? Prawie mnie nie znasz.
To właśnie odróżnia mnie od innych mężczyzn moich czasów.
Widzę rzeczy, których inni nie widzą.
To dziwna cnota.
W Anglii nazywamy to wszechmocą.
I wydaje się, że jest to wspólne dla wszystkich naszych władców.
Spójrz na to,
tutaj nazywamy to po prostu przebiegłością.
Powiedz mi...
podjąłeś decyzję?
Decyzja? Jaka decyzja?
Zabije mnie pan, panie Darwin?
Czy odważysz się to zrobić?
Nie spiesz się,
czego mogę cię po prostu nauczyć
że trzeba mierzyć konsekwencje swoich odpowiedzi,
więc pozwól, że oszczędzę ci ryzyka.
I...
Nie... Nie myślałem...
"Myśleć"?
Pomyśl, może rzeczywiście o tym myślałeś.
Ale nie o to chodzi.
To, co jest naprawdę ważne, to to
wiedziałeś, że był spisek przeciwko mnie, ale mi nie powiedziałeś.
Ja... nie wierzyłem...
Doceniam twoją dyskrecję.
Dobrze wiedzieć, że potrafisz dotrzymać powierzonych Ci tajemnic.
Dzięki temu mogę ze spokojem rozmawiać z Tobą.
Panie Rosas, nie planowałem się przyłączyć.
Nie martw się,
zdrajca jest już poza obozem,
ale wkrótce wróci.
To już nie twoja sprawa.
Co będzie, to będzie.
Na razie możemy zająć się mniej istotnymi sprawami.
Dlaczego nie powiesz mi o zwierzęciu, które ze sobą nosisz?
Jak myślisz, co się z tym stało?
Przepraszam, co się stanie z moim ilustratorem?
Znajdziesz go tam, gdzie ci powiedziano, że będzie.
Mówiłem ci, żebyś się nie martwił,
będziesz mógł bez pośpiechu nosić swoje rzeczy.
Teraz powiedz mi,
dlaczego myślisz, że przestało istnieć?
Zakładając, że to nie była powódź,
może to był brak jedzenia,
lub pogoda.
Czy naprawdę tak myślisz?
Ja nie.
Każdy organizm potrafi przystosować się do najbardziej niesprzyjających warunków.
Czy przetrwałbyś brak jedzenia?
Wrogi klimat?
brak wszelkich przywilejów, do których mamy prawo jako cywilizowani ludzie?
Przypuszczam, że Dora Donovan jest wystarczającą odpowiedzią na twoje pytanie.
Ludzie dostosowują się, zmieniają według swoich potrzeb,
tak jak to robią zwierzęta.
Dora Donovan nie traciła nadziei na odzyskanie dawnego życia.
Nigdy nie straciła wiary.
Zwierzęta nie mogą osiągnąć tej nadziei.
Wygląda więc na to, że wracamy do mówienia o woli Bożej.
O wierze
i Potop.
Panie Darwin, nie będzie pan mógł uciec z tego labiryntu.
W pewnym momencie będziesz musiał wybrać jedno z dwóch jabłek.
Dwa jabłka?
Czy nie zauważyłeś, że istnieją dwa jabłka, które wyjaśniają świat?
Pierwsza dotyczy grzechu pierworodnego.
Ten, który Ewa dała Adamowi,
źródło wszelkiego zła i ten, który prowadzi nas do istnienia prawa Bożego.
Drugi, nieco mniej znany,
ten, który widział twój rodak spadający z drzewa.
-Niuton? -To ten.
To ona prowadzi nas do prawa natury.
Moim skromnym zdaniem jedno z drugim nie może współistnieć.
Każdy z nich wyjaśnia świat w zupełnie odmienny sposób.
W pewnym momencie będziesz musiał wybrać jedno z nich.
Podobnie jak ty.
Nie muszę wybierać.
Nie studiuję ich,
Jem je.
W końcu będziesz musiał podjąć decyzję
niezależnie od tego, czy jesteś zwykłym człowiekiem, czy niezwykłym.
A jak myślisz?
Mówiłeś, że podziwiasz moją dyskrecję.
Ułatwię Ci pracę,
możesz powiedzieć swojemu rządowi
że będę trzymać się z daleka od politycznych wzlotów i upadków mojego kraju.
I powiedz im też,
że przejdę na emeryturę i zajmę się życiem duszpasterskim
kiedy ta kampania się skończy.
Czy mogę w to wątpić?
Już Ci mówiłem, wątpienie to moja praca,
Twoim zadaniem jest dać pewność.
Może uda ci się oswoić pumę,
ale prędzej czy później żyjące w nim zwierzę wypłynie na powierzchnię.
Sam to powiedziałeś: „Jedno jest tym, co robi się najlepiej”.
Potraktuję to jako komplement,
ale redukujesz mnie do zwykłego zwierzęcia,
i zapominasz o wierze.
Wrócisz do bycia człowiekiem publicznym,
bo w tym przypadku nie twoja wiara się liczy,
ale wiara, którą pokładają w Tobie inni.
Uważnie przestudiuję Twoje pomysły.
A ja przestudiuję twoje.
Muszę już iść, mam sprawy do załatwienia.
Uważaj, do Buenos Aires długa droga,
i to są trudne czasy.
Rozmowa z tobą była przyjemnością.
Przyjemność była po mojej stronie.
Swoją drogą, nie oszukuj się co do Dory Donovan.
Ona już nigdy nie będzie taka sama.
To, co ją spotkało, uczyniło ją nieodwracalnie inną.
Pani Donovan.
Panie Darwin, w końcu mnie znalazłeś.
To nie było trudne,
wystarczyło pojechać w stronę słońca.
Widzisz, odnalezienie się może być bardzo łatwe
jeśli ścieżki są wolne.
Jeśli mogę, radzę nie wracać do obozu.
-Rosas musi na ciebie czekać. -Tak, jest.
Będzie chciał wiedzieć, jaka była twoja reakcja.
Moja reakcja?
Fabuła...
To był pomysł Rosas, gra
Chciał sprawdzić twoją dyskrecję.
Powinienem był wiedzieć.
W każdym razie...
w pewnym momencie miałem nadzieję, że naprawdę się na to zdecydujesz.
Nadzieja?
Tak to się nazywa, prawda?
Kiedy masz nadzieję, że nadchodzące czasy nie będą takie ponure.
Niestety nie udało się odnaleźć zabójcy,
i będę musiał poczekać, aż nadejdzie mój czas i miejsce
stawić czoła najeźdźcy.
Być może dobrze by było, gdybyś wziął odpowiedzialność za swój los.
Wszystko w swoim czasie, panie Darwin
Wszystko w swoim czasie.
Miłej podróży.
Wyjdźmy natychmiast z tego piekła.