ZAKOCHANY BOGACZ 2
- Cześć! Gdzie Teto? - Na górze.
Dzięki.
Dzień dobry.
SPÓŁDZIELNIA PRODUCENTÓW POMIDORÓW
Dzień dobry.
Nigdy nie nauczyłem żegnać się
Nie wiem, czy do tego przywyknę
Serio?
Patrzę w oczy twe
I wiem, że to spojrzenie
Na zawsze ze mną będzie
Nigdy nie nauczyłem żegnać się
Ale pozwolę ci odejść
Nie wylewając łez
Pożegnanie, choć tak bolesne
To zima jednak minie
I razem!
I ból mój przeminie
Co za ancymon.
Zostań.
Moja ulubiona lekarka nie może wyjechać.
Ja też będę tęsknić.
- Powodzenia w Amazonii. - Dzięki.
- Cześć, Alana. - Chodź tu.
- Cześć. - Mamusia przyszła.
Mamusia…
Mamusia nie rozumie, czemu nie mamy normalnego biura.
Z windą i klimą.
To poświęcenie niewarte naszych zarobków w Teto Fresco.
Czuję się jak zgniły pomidor.
Firma się rozwija. Niedługo zaczniemy zarabiać.
A ja zatrzymam dziecko w łonie na pięć lat,
by było mnie stać na żłobek!
Zabiegałem o schody ruchome. Nie chcieliście.
Albo nawet windę panoramiczną.
- Kolejkę linową. - Tak!
Omówimy to, gdy będziesz masował mi stopy.
Z tobą u boku Teto zachowywał resztki rozsądku.
Poradzisz sobie.
Mam dość edukowania smarkacza. Zabierz mnie ze sobą.
- Zostanę lekarką. - Jasne, przez weekend.
- Wracam do roboty. - To było niemiłe!
Będę tęskniła za tymi niespodziankami.
Zostanę tu jak porzucony pies. Taki mój los.
Muszę jechać. To ważne.
Wiem. Ale aż do Amazonii?
- Mamy tam sporo do zrobienia. - Ty i doktor Tawan?
- Nie zaczynaj. - Żartowałem.
Bez przerwy go chwalisz.
Cieszę się, że w końcu pozna mojego ojca.
- Ja też. - Tak?
Dr Tawan otworzył pierwszą klinikę w Porto Remanso nad Rio Negro.
Usłyszałam o tym na studiach. Zachwycił mnie.
Chciałam do niego dołączyć.
- Miło cię mieć. - Wzajemnie.
To naprawdę świetny projekt, ale co powiedzielibyście na to,
by przenieść go w inne miejsce?
- Jak to? - Powiedz im, tato.
Teto opowiedział mi o waszej pracy. Byłem pod wrażeniem.
- Podsunął mi pomysł. - Sam na niego wpadłeś.
- Jaki? - Powiedz im, tato.
Zatrudnię was, byście utworzyli podobny program
w Paty do Alferes. Na koszt Trancoso Tomates.
To taki prezent urodzinowy.
Nie mam urodzin i tutaj nie chodzi o nas.
Chętnie skorzystałbym z pomocy i pracował w Paty do Alferes,
ale na razie musimy skupić się na Amazonii.
Już mu to wyjaśniałam.
Mówiłaś, że musicie zaopiekować się ludźmi.
- Tu też są ludzie. - Wiem, kto może wam pomóc.
- Co? - Everaldo Coimbra.
Był asystentem taty na naszej farmie.
To prezes największego producenta pomidorów na północy kraju, EverNorte.
Nie znam go. Kto to?
Nie pamiętasz go, byłeś malutki.
Zostałby naszym sponsorem?
Jasne. Jest bogaty i nie ma konkurencji.
Zarabia krocie na pomidorach.
- Świetny plan. - Tak.
Super.
Co z nami?
Będę za tobą tęsknić.
Już doświadczyliśmy rozłąki.
Poradzimy sobie.
Będę dzwonić.
Też dzwoń, kiedy zatęsknisz.
- Będzie dobrze. - Wiem.
Wstawaj, Teto!
- Żyjesz? - Ale tu syf.
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Kąpałeś się przez ten miesiąc?
Cześć, Paula. To znowu ja. Nie mogę się do ciebie dodzwonić.
- Idź do niego. - Jesteś cała?
Twój tata jest w Rio. Chce się spotkać w firmie.
Poproś go, by Trancoso podniosło nam stawkę za pomidory.
- Potrzebujemy tego. - Wstawaj, stary.
Niestety Trancoso Tomates nie przedłuży umowy z Teto Fresco.
- Nie rób mi tego. - To decyzja udziałowców.
Mamy już dość pomidorów.
Ale nasze pomidory poprawiają wizerunek firmy.
To koniec, Teto.
Masz świetną pracę, ale nie jesteś prezesem Trancoso.
Stanowisko czeka na ciebie od śmierci dziadka.
Weź się w garść. Teto Fresco nie osiągnie sukcesu.
Południowy wschód jest przesycony.
Większa produkcja, mniejszy zysk.
A co z tym gościem z EverNorte?
Ile zarabia na pomidorach?
PORTO REMANSO, AMAZONIA
Pij dużo wody, wysypiaj się i bierz ten lek.
W razie czego zgłoś się.
- Dobranoc. - Dobranoc.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Co tam? Jak ci minął dzień?
Jak zwykle.
Kolejni pacjenci z dziwnymi objawami.
- Prawda? - Tak.
Coś jeszcze jest dziwne.
Że wciąż tu jesteś.
Musisz odpoczywać.
Zwłaszcza dziś.
Niespodzianka!
- Nie wierzę. To dla mnie? - Sto lat!
- Tak. Wszystkiego najlepszego. - Pomyślę życzenie.
Za życie!
- Czekam, pani doktor! - Teto?
- Chyba tak. - Wyjdź tu!
- To on. - Chyba tak.
Kocham cię!
Jej chłopak.
Nilza, odłożysz tort?
Wszystkiego najlepszego!
Sto lat, kochana!
Uwaga na jubilatkę!
Co się dzieje?
Niespodzianka.
To klinika. Mamy tu chorych.
No tak, wybacz.
- Już. - Całą masę chorych.
- Wszyscy są zestresowani. - Posłuchaj.
Musisz być wypoczęta, by dobrze pracować.
Potrzebujesz rozrywki.
A kto ci w tym pomoże?
- Ja. - Daj spokój.
Przenoszę tu Teto Fresco,
by być bliżej ciebie.
- Przenosisz tu firmę? - Tak.
Przepraszam. Siemasz, Teto.
Nagły wypadek.
Muszę lecieć.
- Złuszczenie na ręce. - Na drugiej też.
Sprawdzę ciśnienie.
Ciężko panu oddychać?
- Tak. - Głęboki oddech.
- Mdłości? Nudności? - Tak.
- Gdzie byliście? - Milcz, synu.
Musi odpocząć.
Też ma niskie ciśnienie.
Chłopak chciał coś powiedzieć.
- To było dziwne. - Tak.
Przestańcie gadać o pracy.
- Czas na odpoczynek. - Racja.
Jutro długa podróż.
- W porządku. - Dobranoc.
PROJEKT KAKYDAN
- Jedziecie gdzieś jutro? - Nie zdążyłam ci powiedzieć.
Pomożemy rdzennej ludności.
- Jest tam wielu chorych. - Jutro?
Jak przyjechałem?
Nie wiedziałam o tym.
- Próbowałem się dodzwonić. - Byłam zajęta. Jest ciężko.
Chciałem to trochę ułatwić, ale jakoś się nie cieszysz.
Jasne, że się cieszę.
Wolałabym być z tobą, ale muszę pracować.
Wierzę w ten projekt. Muszę pojechać.
Bo ten ważniak tak chce?
Dopiero dotarłem, a już mi cię zabiera.
To nie ma związku z tobą. Było ustalone wcześniej.
Jasne.
- W porządku. - Chodźmy.
- Dobrze. - No chodź.
Śpisz tu?
Mam dziś urodziny.
Nie chcę tracić czasu na kłótnię.
- Szczęście jest proste. - A my je komplikujemy.
- Dzień dobry, panie Everaldo. - Tylko nie „panie”. Znam cię od małego.
Chcę podziękować za wsparcie projektu Pauli.
Żaden problem.
Zadzwoń, gdy ją odwiedzisz.
Właśnie tu jestem. Zakładam firmę w Porto Remanso.
Produkcję pomidorów?
Słyszałeś o spółdzielni Teto Fresco?
Spółdzielni?
No jasne.
Łatwo zapomnieć o zyskach, gdy wszystko ma się na tacy.
Mam do ciebie prośbę.
Dopiero przyjechałem, a ją przenieśli do rdzennej ludności.
Pomóż mi ją zatrzymać jako sponsor tej inicjatywy.
Teraz gadasz jak Trancoso.
- Myślę o niej. - Jasne.
Ale nic nie mogę zrobić.
Doktor Tawan zarządza projektem.
- To on decyduje. - Nie mógłbyś…
- Nie wierzę. To nasza łódź? - Boże!
Muszę kończyć. Zadzwonię potem.
Dzięki za rozmowę.
Cholera.
- Gdzie on jest? - Tam.
Jesteście, kochani!
- Oszalałeś? - Czemu?
Zostawiamy cię na jeden dzień, a ty wynajmujesz skuter?
Nie wynająłem, tylko kupiłem.
Mogłeś zapytać.
Nie pomyślałeś o serwisie i paliwie.
Pomoże nam z reklamą Teto Fresco.
Trzeba myśleć nieszablonowo i ryzykować.
Nie boisz się skakać, bo tylko ty masz spadochron.
Coś ze złota?
Nic im pan nie sprzeda. To skąpiradła.
Proszę sobie iść.
Tęskniłam za wami. Nie mogłam uwierzyć w tę nowinę.
- Tęskniłam. - Cześć.
- Co tam? - Cześć.
Dzień dobry!
Miło cię widzieć, ale mam ochotę kogoś zabić.
Na pewno zasługuje.
Miłego dnia w pracy. Muszę się spakować. Dziś wyjeżdżam.
Wypływam o 17.00.
Przyjdę się pożegnać.
Znowu.
Teraz zaprezentuję wam pływające Teto Fresco.
- Super. - A skuter?
- Spodoba ci się. - Jestem w mniejszości?
Tobie też się spodoba, kiedy się przejdziesz.
TARGOWISKO
Dzień dobry. Podpisze pan petycję?
EKOLOGICZNE POMIDORY
Przeciw nielegalnemu górnictwu.
Podpisze pani petycję?
Moi drodzy.
Prosimy o uwagę. Podejdźcie.
Wprowadzamy naszą spółdzielnię do Porto Remanso.
Produkcja odbywa się u was.
Teto Fresco zajmie się technologią, materiałami i sprzedażą.
Będziecie uprawiać pomidory premium.
Są wyśmienite.
To prawdziwa ewolucja tego włoskiego owocu.
- Hej. - Tak?
- Proszę. - Pomidory nie są włoskie.
Co?
Mieliśmy je tu przed Europejczykami.
Pojawiły się, gdy Makunaima
powalił drzewo Wazaká i rozlał jego owoce po Ziemi.
Ale ten jest premium.
- Jest pyszny. - Nie, dzięki.
Najlepsze pomidory rosną na mojej ziemi.
Złote i słodkie.
- Złote? - Chodźcie.
Coś się dzieje.
Nie mamy pozwolenia na handel.
A potrzebujemy?
- Bierzcie je. - Co się dzieje?
To własność firmy! Pomocy!
To moje!
Zostawcie je!
Teto…
- Powinieneś zdobyć zezwolenie. - Nie wiedziałem.
WSPÓLNA ŁAZIENKA
- Wspólna łazienka. - Na więcej nas nie stać.
Spoko. Nie jestem wybredny.
Nie zostaję tu! Monique! Igor! Pomóżcie!
Poraziło mnie. Chyba umieram.
- Chodź. - Umieram!
Umrę. Zadzwońcie do Pauli.
Źle się czuję.
Witam. Komórka Teto.
Everaldo Coimbra z EverNorte.
Oczywiście, odbierze.
Masz.
- Co słychać, Everaldo? - Cześć, Teto.
Nie mogę rozmawiać. Jestem zajęty.
Domyślam się.
Moi prawnicy rozmawiali z radą miasta.
EverNorte ma umowę na wyłączność.
To ty na nas doniosłeś?
Jesteśmy małą firmą. Nie zagrażamy ci.
Zawrzyjmy umowę.
Jasne, mam dla ciebie propozycję.
Mogę odkupić od ciebie Teto Fresco.
- Odkupić? - Co?
To nie rozmowa na telefon.
W weekend będę gościem honorowym imprezy w Manaus.
Zapraszam ciebie i Paulę.
Nie chcę żadnych zaproszeń i nie sprzedamy ci firmy.
Zastanów się i oddzwoń.
- Odkupić… - Teto Fresco?
Chce nas wydymać.
Everaldo z EverNorte chce odkupić Teto Fresco?
- A ty od razu odmówiłeś? - To jakiś absurd.
Wysłuchajmy go.
Boże, Paula. Muszę lecieć.
- Teto. - Zaczekaj!
- Nie mam czasu. - Jasne.
Jander mówi, że nie możemy już czekać.
- W porządku. - Niedługo się ściemni.
- Płyńmy. - Tak?
Hej!
Paula!
Teto.
- Odpłynęła. - No tak.
To z jej powodu pośpiesznie przeniosłeś tu firmę?
Jasne, że nie. Staram się uratować Teto Fresco.
Uratować?
Na razie wychodzimy na zero.
Ale już niedługo.
Trancoso przestanie kupować nasze pomidory.
- I nie powiedziałeś nam? - Zacząłem działać.
Potrzebujemy nowego rynku.
- Coś ze złota? - Nie, dzięki.
Nie ma wyjścia. Musisz wysłuchać jego oferty.
Sprzedajmy firmę, póki jest coś warta.
Nie możemy się wycofać.
Będę walczyć o Teto Fresco i o Paulę.
Hej, kolego!
- Masz pierścionki? - Tak.
Ten.
Dzięki.
- Co robisz? - Oświadczę się.
- Teraz? - Tak.
Oszalałeś? Wracaj.
- A Everaldo? - Później.
W porządku?
- Paula. - Co?
W porządku?
- Tak. - Na pewno?
Nie wierzę.
Nie!
Cholera!
Rozmawiałam z Trancoso. Nasza umowa wygasła.
Teto sprowadził nas na manowce, choć o tym wiedział.
To rozpuszczony dzieciak!
Jak może odrzucać ofertę EverNorte?
Od EverNorte? Dostałam coś od nich.
Chwileczkę.
Zaproszenie dla Teto i Pauli na imprezę w Manaus.
Zapomnij. Romansują w dziczy.
Gdyby nie mój stan i napuchnięte stopy,
upolowałabym go w tej dziczy i zapędziła na tę imprezę.
- Nie stresuj się. - Spokojnie.
Mam lepszy pomysł.
Cześć. Szukam tutejszej lekarki, Pauli.
Tak, Pauli!
Nie rozumiem.
Nie droczcie się z nim. Miał wypadek.
Pani od złotych pomidorów!
- Jestem Wunin. - Miło mi. Teto.
Szukam mojej lekarki, Pauli.
- Gdzie ona jest? - Paula?
Ja się tobą zajmowałam.
Doktor Paula powinna tu być.
Z projektem Kakydan.
Przyjadą tu lekarze, ale dopiero za tydzień.
Za tydzień?
Opiekuję się naszymi chorymi.
Choroby z zewnątrz to spory problem.
To przez nielegalne odkrywki.
To stąd ta petycja?
Niedługo nas wysiedlą.
Rany. Kiepsko się czuję.
Wiem.
To nie tylko z powodu wypadku.
Pomogę ci.
To tu.
To miejsce zamieszkane przez duchy lasu.
- Są bardzo pomocne. - Duchy lasu?
Potrzebuję czegoś na ból.
- Napij się. - Co to?
Coś na wzmocnienie.
Tylko trochę. To mocne.
Idź.
- Co się stało? - W porządku?
Widziałem Paulę. Co się stało?
Kontakt z lasem pozwala nam zrozumieć siebie.
Chodźmy.
Igor, oddzwoń, gdy to odsłuchasz.
Musimy porozmawiać.
Boże.
- Cześć. - Teto Trancoso!
Cieszę się, że zobaczymy się w Manaus.
- Jak to? - Z tobą i doktor Paulą.
Potwierdziliście obecność e-mailem.
Zarezerwowałem wam hotel, w którym sam nocuję.
Będziemy mogli ponegocjować.
Wunin!
- Potrzebuję łodzi. - A co z lekarką?
Muszę popłynąć do Manaus i wyłowić dwie flądry.
Dzień dobry. Jesteście na liście?
- Teto Trancoso i Paula Souto. - Jasne.
Teto Trancoso i Paula Souto. Zapraszam.
- Udanej zabawy. - Dzięki.
Przejdź na tyły. Ktoś da ci coś do jedzenia.
Dzięki, lamparcico.
- Kolego! - Nie mam pieniędzy.
Ja dam ci pieniądze i cię zastąpię.
Od razu zrobię przelew.
Oszalałeś?
Zmiataj stąd.
No weź.
Jak leci? Jestem Teto.
- To się źle skończy. - Igor.
Już podszywałeś się pod Teto.
Rozglądaj się. Udawaj, że jesteś lepszy od reszty.
Jestem Teto.
Wspaniały bogacz.
- Jestem Teto. - Jasne, że tak.
Wdałeś się w dziadka!
Everaldo?
I słynna doktor Paula z projektu Kakydan.
Tak, miło mi.
Dziękujemy za zaproszenie i zainteresowanie firmą.
Mogę na chwilę ukraść twojego chłopaka?
Pogadamy o interesach.
Rozerwij się trochę.
Teto. Nie wierzę.
Wracaj tu!
Wiem, że to ty.
- Teto! - Co?
- Co się dzieje? - Sprzedajecie po kryjomu firmę.
Uciekłeś. Nie mogliśmy przegapić okazji.
Powiem wszystko Everaldo.
Nie kupi od was pomidorów.
Coś się dzieje?
Dokucza ci?
Nie, wyjaśniał mi, co jest w Krwawej Mary.
Pomidory.
Dzięki, mam dość pomidorów.
Przepraszam.
Wybacz, pomyliłam się.
Nic się nie stało.
Pełno tu dziwnych typów.
Tak.
Moją pracą dla Trancoso zdobyłem zaufanie twojego dziadka.
Byłem dzieciakiem bez grosza przy duszy,
a twój dziadek przyjął mnie do rodziny.
- Rozumiem. - On planował, ja robiłem.
Kiedy chciał wrobić rywala,
podrobić dokumenty, przesunąć ogrodzenia
lub coś w tym stylu, zlecał to mnie.
Mieliśmy umowę.
To był mój teren.
Miałem nie mieć konkurencji, zwłaszcza ze strony Trancoso.
- Nie wiedziałem. - Jasne, że nie.
Ukrył to przed tobą i twoim ojcem.
Wysłał mnie tutaj, by mnie ukryć.
Nie pracuję dla Trancoso.
Założyłem ze wspólnikami spółdzielnię Teto Fresco.
W porządku. Pogadajmy o Teto Fresco.
Przepraszam. Ogarnij się, kolego.
Organizator chciał zaoszczędzić. Proszę z nim pogadać.
- Pewnie tak. - Tak.
- Byłaś tu kiedyś? - Nie.
Nigdy?
- Pięknie tu. - Tak.
- Tędy? - Tak.
Nie chciał jej wpuścić, bo niby już weszła.
Ale udało się.
Mnie to nie grozi. Tawan to rzadkie imię.
- Nie znam wielu Tawanów. - Chodź.
- Ja też nie. - Zaraz wrócę.
- Co się dzieje? - Miałaś być w dżungli.
Co ty masz na sobie?
Chodź.
- Chodź. - Co tu robisz?
Miałaś pracować, a nie jeździć z Tawanem.
To impreza organizowana przez sponsora.
Co tu robisz?
PRZYJACIEL LASU
- Dla niej. - Dzięki.
Podoba ci się impreza?
Nie rozumiem tylko jednego.
Imprezę zorganizowało EverNorte,
a nagrodę odbiera właściciel firmy?
- Bez komentarza. - Oszalał z bogactwa?
- Cóż… - Córa!
- Tato. - Paula.
Poznałaś Solange.
- Córka? - Doktor Paula z Kakydan.
A to Teodoro Trancoso Neto, Teto.
- Szef spółdzielni. - Tak.
Ma ją ze wspólnikami, Igorem i Monique, których tu nie ma.
- Miło mi. Solange. - Miło mi.
Pracuje ze mną w EverNorte.
Chcę, by przejęła Teto Fresco w Rio de Janeiro.
Musimy to jeszcze przedyskutować.
Mamy sporo czasu do rozmów.
- Jesteśmy w tym samym hotelu. - Tak?
Nie wiesz? Mówiłem mu to przez telefon.
- No tak! - Mówiłem jej.
Wspomniałem jej o tym. Przepraszam.
Lecę. Czas na przemowę.
Pa, kochanie.
Przepraszam. Muszę się czymś zająć.
Cudownie. Kolejna pomidorowa księżniczka.
- Co się dzieje? - Palnęłam coś.
Może wszystko zepsuć.
- Albo Teto. - Co?
Przyjechałeś mnie szpiegować?
Szpieguję swoich wspólników, by twój sponsor nie wykupił firmy.
- To moja duma. - Dość!
To absurd, że latasz w kostiumie, kiedy jestem w pracy.
Nie wiedziałem, że tu będziesz. Popłynąłem za tobą na skuterze.
- Nie przyszedłeś. - Zaczekaj.
Nie wiem, czy to zasługa losu, czy duchów lasu.
- Co? - Ważne, że tu jesteś.
Co się dzieje?
Upiłeś się? Nabiłeś guza?
Coś piłem, ale nie oszalałem.
Wiem, czego chcę. Być z tobą na zawsze.
- Zaryzykowałem dla ciebie. - Wstawaj.
Przestań gadać, że coś dla mnie poświęciłeś.
Zrobiłeś to wszystko dla siebie.
Jesteś rozpuszczonym egoistą. Nie widzisz, że mam własne życie?
Ślub w tym momencie?
Nie mogę.
Nie mogę być z kimś, to nie szanuje moich priorytetów.
Myślałem, że ja nim jestem.
Widzisz?
Nie mogę.
To koniec.
- Paula! - Już czas!
Czas na co?
Brawa.
Brawo!
Ta niebieska ara nie wie, co robi.
Jasne, że nie. To Teto.
- Pójdę, bo wszystko zepsuje. - Everaldo!
Uwielbiam to miejsce, moi drodzy.
Chodź. Musimy pogadać.
Solange?
To tajemnica!
Bez drinka się nie obędzie.
Gdzie jesteś, Paula?
Oddzwoń, gdy to odsłuchasz.
Co się dzieje? Chcesz wszystko zepsuć?
Wy wszystko niszczycie, a ja jestem tym złym?
To koniec.
Mamy odrzucić jedyną szansę, by nasz trud się zwrócił?
Istnieją inne wyjścia.
Mam plan, jak uratować firmę.
Nieważne. Moje życie to nie twoja gierka.
Zostanę ojcem.
- Muszę myśleć o dziecku. - No proszę!
Pojawi się mały Trancoso.
Jesteś w ciąży, Paula? Gratulacje.
Tak.
- Nie powinnaś tego pić. - Przecież to lekarka, tato.
Ma rację. Wzięłam to dla Teto.
Dzięki.
- Hej! - Co ty wyrabiasz?
- Ja? - To Igor.
Nasz drugi wspólnik.
Przyjechałeś potańczyć?
Nie. Usłyszałem, że negocjują sprzedaż Teto Fresco.
- To prawda? - Chwila.
Znam cię.
Nie do wiary!
Jesteś synem Antônia i… Jak jej było?
- Rose. - Tak!
- Gospodyni na farmie. - Tak.
- A teraz robicie interesy. - Jesteśmy jak bracia.
Stworzyliśmy tę firmę razem. Nie możemy się poddawać.
Pomyśl trochę o sobie.
Ja mogę liczyć na ojca, ale ty…
Wiem, jak uratować firmę.
- Boże. - Serio.
Chcę nawiązać współpracę z rdzenną ludnością Hipanaa
w obszarze agroleśnictwa.
Będą mogli uprawiać, co zechcą.
- Niezły plan. - A zgodzili się na to?
Jeszcze nie.
Nie chcę cię zniechęcać, ale masz marne szanse.
To nasza największa szansa.
Nie złoży nam lepszej oferty.
Daję dziewięć milionów.
Po trzy dla wspólnika.
W porządku?
- Dławi się. - Pomidorem.
- Spójrzcie na jego twarz. - Jest tu lekarz?
Ty jesteś lekarką. Przebij mu gardło!
- Masz mój nóż. - Co?
Trzeba wbić długopis do tchawicy.
- Właśnie. - Tak?
- Mam to zrobić? - Inaczej umrze!
- Nóż? - Raz, dwa…
Przepraszam.
Musisz przebić tchawicę.
To na nic.
- Boże! - W porządku?
- Obędzie się bez tego. Dzięki.
Proszę.
Tawan.
Co z Paulą?
- Gdzie ona jest? - Wyjechała.
Źle się czuła.
Nie chcę się wtrącać, ale daj jej spokój.
Zostaw ją.
Muszę lecieć.
Tam jest.
- Teto. - Hej.
- Trzymasz się? - Co za różnica.
- Jestem rozpuszczony, nie? - Serio?
Daruj sobie.
Chcę tylko zawrzeć umowę.
- Nie możemy ryzykować jak dzieciaki. - Spokojnie.
Nawiążę współpracę z ludnością Hipanaa.
Dajcie mi tydzień.
Firma jest warta więcej, niż zaoferował.
Wiem, mam 1000 wad, a wy macie 1000 powodów,
by mi nie ufać, ale dajcie mi tylko ten tydzień.
Wtedy sprzedamy firmę, jeśli nie zmienicie zdania.
- No nie wiem. - Proszę was.
Tylko jeden tydzień.
- Spiszemy szkic umowy. - Tak!
- Tydzień. - Tak.
Zaufajcie mi. Uda się.
To tam.
Dziękuję.
Wunin?
Potrzebuję twojej pomocy.
- Dzień dobry. - Solange!
- Przywiozłam stroje kąpielowe. - Dzięki!
Jeszcze jedno!
Mam polecieć z tobą do Rio, by zobaczyć Teto Fresco.
Jasne. Z przyjemnością.
- Do zobaczenia. - Pa.
Przykro mi. Nie mogę ci pomóc.
- Mam sporo na głowie. - Zastanów się nad tym.
Ludzie nie musieliby pracować przy odkrywce.
- Jak to? - Będziecie zarabiać na pomidorach.
Nie będą ryzykować życia.
To umocniłoby społeczność.
- Tak. - Moglibyśmy tu zostać.
Umowa?
Wolnego. Myślisz, że to takie proste?
Chcę ci pomóc, ale mamy kilku liderów.
Decydujemy razem.
Ciężko będzie ci zdobyć ich zaufanie, bo jesteś…
Rozpuszczony? Wiem.
Biały, ale to też.
Ta twoja lekarka jest u sąsiedniej społeczności.
Dzięki, ale teraz skupiam się na pracy.
Zaraz wrócę, dobrze?
Mają takie same objawy jak ludzie z Porto Remanso.
Chodź.
Paula.
Matka Tapuyi dała mi tę rybę.
- To ostatnie, co jej córka zjadła. - Matka pomyśli o wszystkim.
Poddamy rybę analizie i zrobimy wyniki dziewczynce.
Nie pobierzemy próbki krwi.
- Matka nie zgadza się na podróż. - Ma tu zostać?
- Nie! - Szamanka się nią zajmie.
Ona musi jechać do szpitala.
Chodź.
- Wiesz, co to jest? - Nie.
Skórka chinowca.
Lek na malarię.
To tubylcy to odkryli.
A to kora wierzby, aspiryna.
Patoślin to krople do oczu. Breu branco działa przeciwzapalnie.
Zaufaj tutejszej medycynie. Niektórzy szukają tu leku na raka.
Martwię się o Tapuyę.
Szamanka opiekuje się nimi dłużej, niż ty żyjesz.
Pomogę, jak będę mogła.
Będzie dobrze.
Wiesz co?
Dobrze, że Solange leci z wami do Rio.
Chcę, by przejęła Teto Fresco również dlatego,
by nasze rodziny znów były blisko.
Dobrze na tym wyjdzie. Zawiąże nowe przyjaźnie.
- Prawda, kochanie? - A obecne są złe?
Nie, ale nie porównuj ich do ludzi klasy Teto czy Pauli.
- Ty będziesz gadał o klasie? - Zawsze mierzę wysoko.
Dlatego tu jesteśmy.
Chodź, Teto. Musimy pogadać na poważnie.
Jasne.
Ojciec nienawidzi moich znajomych. Dobrze, że nie wie o grupie tanecznej.
Domyślam się.
Dzięki, że mu nie powiedziałaś.
Żaden problem.
Szkoda, że ukrywasz coś tak pięknego.
Powinnaś być z tego dumna.
- Obie mamy swoje tajemnice. - Jakie?
Możesz mi zaufać.
Tak naprawdę nie jestem Paulą.
Wiem, jesteś Monique.
Wczoraj cię sprawdziłam. Jesteś wspólniczką w Teto Fresco.
Przykro mi, że ukrywasz coś, z czego powinnaś być dumna.
- Przyznam się. - Oszalałaś?
Nie znasz ojca.
Jeśli chcecie dobić targu, musisz grać do końca.
Muszę ci coś zdradzić na temat twojego wspólnika.
Nie jest osobą, za którą go masz.
Jak to?
Zdradzę ci tajemnicę twojego dziadka.
Ojca twojego ojca.
Miał nieślubnego syna.
Nie wiem, jakim cudem to ukrył.
Ten dzieciak to Trancoso.
Nie rozumiem.
Igor, którego masz za swojego wspólnika,
to syn twojego dziadka.
Oddałem go do wychowania opiekunom farmy.
- Ale… - Uważaj na niego.
Znam tych ludzi.
Spróbuje ci odebrać przynajmniej połowę fortuny.
Brak mi słów.
Po prostu podziękuj.
Musisz się wykazać, by zdobyć zaufanie ludzi.
- Jasne? - Tak.
Maria de Terra to jedna z liderek,
która decyduje o tym, kto może do nas dołączyć.
Naucza nas podstawowych czynności.
- Roli, łowienia, rękodzieła. - Dorastałem na farmie.
Poradzę sobie.
Serio.
Śmiało.
Rany.
Lepiej idź spać. Wstajemy o 4.00 rano.
Czemu?
O 10.00 jest już za gorąco, by pracować.
Nie dam rady wstać tak wcześnie.
Pośpię trochę dłużej. Wolę popracować w słońcu.
Nie mogę uwierzyć.
Teto Fresco zaczęło się od sprzedaży auta,
a teraz jest warte dziewięć milionów.
Mogli zaokrąglić do góry.
- W porządku? - Boli mnie głowa.
Mnie nie oszukasz. Gadaj.
- Nie chcę cię stresować. - Już to robisz!
Mam tu zacząć rodzić?
- Co? - Spokojnie.
Wychowałam się w takiej społeczności.
Cieszę się, że choć trochę zmieniam ich świat.
Niesamowite. Nigdy nie dowiem się, jakie to uczucie.
Nie chcę zostawiać Manaus ani grupy tanecznej.
Ale widzę też coś pięknego w przeprowadzce do Rio.
Cieszy cię ten projekt?
Nie mówię tylko o projekcie.
Samo się stało.
Prawda?
Mówię poważnie. Jak możemy to sprawdzić?
Zawsze wiedziałem, że ktoś podrzucił mnie na farmę.
Everaldo powiedział tak rodzicom.
Potrzebujemy kasy z Teto Fresco, bo to będzie niezła jatka.
Jaka jatka?
Zatrudnimy prawnika i dowiedziemy więzów krwi.
Nie chcę żadnych pieniędzy. Nie jestem taki.
Oszalałeś? A jaki jesteś?
Zrzekniesz się swych praw? Praw swojego syna?
Obiecałam kochać i szanować cię w biedzie, a nie w głupocie.
Dobry wieczór.
Moja charyzma działa.
Żniwa, których dziś nie zebrałeś, ludzie mieli jeść jutro.
Wynagrodzę to pomidorami.
Serio. Wciąż ich nie spróbowałaś.
Masz.
I jak?
Bardzo dobre.
- Lepsze niż Macunajma? - Macunaíma.
I w życiu.
- Spróbowałbym ich. - Przegapiłeś szansę.
Jadłam je w młodości, gdy mieszkałam na granicy kraju.
Nie jesteś stąd?
Było tam pięknie.
Ale odebrali nam ziemię. Tu chcą zrobić to samo.
Dlatego musimy sobie pomagać.
By pomagać, musisz nauczyć się jednej rzeczy.
- Co to znaczy? - Żyć w grupie.
Staram się.
Wszystko robisz po swojemu.
Naucz się widzieć i słuchać innych,
tak jak oczekiwałbyś tego od innych.
Wstawaj. Już 4.00.
Hej.
Tuyuka, prawda?
Pawi. Tuyuka jest tam.
- Cześć. - Cześć.
Dzięki za uratowanie życia.
- Jasne. - Dzięki.
Brawo!
Cacuri to rodzaj pułapki. Zobacz.
Ryba poczuje skórkę manioku, wpłynie do dziury
i utknie wewnątrz kosza.
Cacuri, tak? Super.
Umieścimy je aż to Aanu.
Super.
Chodźmy.
- Temperatura spadła. - Tak.
Gratulacje, mała.
- Cześć. - Dobrze, że jesteś.
Przepraszam, Tawan.
- Nie musisz. - Muszę.
Byłam uparta. Gdybym ją zabrała
i coś by się jej stało, nie wybaczyłabym sobie tego.
- Daj spokój. - Czasami mam się za wszechwiedzącą.
Nie chcę być taka rozpuszczona.
- Co? - Naprawdę.
Spójrz, co robisz.
Kwestionujesz swoje przekonania. To wymaga odwagi.
Chcesz mnie tylko pocieszyć.
Mogłam nic nie mówić.
Nie wierzę.
Naprawdę przepraszasz za przeprosiny?
- Co? - Szkoda gadać.
Mówię poważnie.
Co jest złego w lekkim uporze?
To siła woli i determinacja.
Nic złego.
To piękne i silne.
Fascynujące.
Chodź, Teto.
Idziemy.
Masz wyniki badań?
To zatrucie rtęcią.
- Stężenie było wysokie. - No i jasne.
- Nielegalne odkrywki. - Tak.
Dlatego ludzie milczą.
Musimy coś zrobić.
Pokażemy to ministerstwu zdrowia. Złożymy skargę.
Nie wiem, czy to pomoże.
Te skargi nic tu nie znaczą.
Przebadaliśmy już ludność Aanu.
To samo chcemy powtórzyć wśród społeczności Hipanaa.
Świetnie. Zapraszamy was na świętowanie.
- Mieliśmy wyczucie czasu. - Tak.
Cześć, Teto.
Zaraz przyjdę.
W porządku?
- O co cię prosiłam? - Nie jestem tu dla ciebie.
- Staram się współpracować. - Tak?
Gdyby nie to, że to naprawdę ważne,
zostawiłbym was w spokoju.
Nie martw się. Nie będę was męczył.
- Idziemy? - Tak.
Mówi, że przyjmują dziś nowego członka społeczności.
Perkassana, który dowiódł swojej wartości.
To Teto?
- Dobrze przetłumaczyłeś? - A wątpisz?
To Teto.
- Co to? - Oznaka zaufania.
Oczy to jedyna część ciała, która nie kłamie.
Witamy w społeczności.
Dziękuję, przyjaciele.
Dziękuję.
Wszystko w porządku?
Jak najbardziej.
Mylisz kroki. To nie sertanejo.
Teraz grają forró. To potrafię.
Ciężko harujemy, a to tobie urządzają imprezę.
- Co zrobić? - Nigdy się nie zmienisz.
Nieprawda.
Chcę zmienić się na lepsze.
- Pa. - Pa.
Pa.
Dokąd jedziesz, Tawan?
Zabieram testy do Porto Remanso.
- Mam też spotkanie projektu. - Super.
Nie mieliśmy okazji pogadać.
No wiesz, o pocałunku.
Chciałam…
Paula.
Przepraszam.
Naprawdę przepraszam.
To chyba z powodu wyzdrowienia Tapuyi.
- Poniosło mnie. - Mnie też.
Pocałowałam cię.
Tawan.
Byłoby nam razem świetnie.
Ale takich rzeczy się nie wybiera.
Nie chcę utracić naszej przyjaźni.
Jest dla mnie najważniejsza.
Jasne.
- Pa. - Powodzenia. Trzymaj się!
Pa!
Nie szukałem cię.
- Niosę maniok. - Cześć.
Tylko przechodziłem.
Wiedz, że szanuję ciebie i twoją relację z Tawanem.
Nie, żeby mi się to podobało, ale nie musi.
Szanuję to i mam nadzieję, że jesteś szczęśliwa.
- Jeśli go lubisz… - Lubię ciebie.
Kocham cię.
Ale czy warto upierać się przy związku, który nie działa?
A nie?
Cieszy mnie, że dojrzewasz.
Naprawdę to w tobie podziwiam.
Nie boisz się zmian i rozwoju.
Ale nie chcę czuć, że to z mojego powodu.
- Nie zniosę tego. - To nie tak.
Chcę wiedzieć, kim chcę być.
Kim mogę być.
To nie twoja odpowiedzialność. Dzięki za pomoc.
Świetnie.
Pójdziesz ze mną?
Warto.
Zobacz.
Warto było?
Zdecydowanie.
Chodź.
No chodź.
Bardzo chcę ci uwierzyć.
Bardzo.
Skąd mam wiedzieć, że nie udajesz, by mnie oszukać?
Nauczyłem się tego.
Oko to jedyna część ciała, która nie kłamie.
Obiecuję ci.
Nie będę próbował cię kontrolować.
Obiecuję.
Ślisko tu.
Ostrożnie.
- Słyszałeś to? - Tak.
- Dziwne. - Chodź.
- No dalej! - Mocniej!
- No dalej! - Pchajcie!
Znam ich. Niedawno byli chorzy.
Pchajcie!
Chodźcie.
Do roboty!
Kucnijcie.
Bądźcie dokładni.
- Od tego ludzie chorują. - Co?
To rtęć. Jest toksyczna.
Zatruwa wodę i jedzenie.
Wiedzą o tym?
Twój pierścionek pewnie pochodził z takiego miejsca.
- Nie pomyślałem o tym. - Właśnie. A oni nie mają wyboru.
Boże. Everaldo.
Z EverNorte?
Podobno zdobył bogactwo na sprzedaży pomidorów.
Chyba jednak na złocie.
Zaraz wrócę.
Teto!
- Witaj, przyjacielu. - Dzięki.
Chodźmy za nim.
To pozwoli nam kupić maszynę i poszerzyć obszar odkrywki.
I opłacić łapówki. Wszystko będzie legalne.
A ta spółdzielnia producentów pomidorów?
Sprawią nam problem?
- Wystraszyłaś mnie! - Chodź!
- To niebezpieczne. - Mówi o Teto Fresco.
Wiem, czemu chce kupić firmę.
Dziś podpiszemy umowę wykupu.
Ufam Trancoso. Spokojnie.
Przyprowadź go.
- Trzymaj się. - Wyjaśnię. Spokojnie.
- Cześć. - Cześć.
Wybacz, że kazałem ci przypłynąć tu po pieniądze,
ale musimy porozmawiać.
Wysłałeś do zbadania próbki krwi.
- Czemu? - To moja praca.
Wiele osób miało poważne objawy.
Myślę, że to przez rtęć, którą tu wykorzystujecie.
Jak widzisz, to dzięki rtęci otrzymujesz swoją zapłatę.
Zrób coś dla mnie.
Do czasu uzyskania zezwolenia na wydobycie
nie przyciągaj tutaj niepotrzebnej uwagi.
Za rok to ty otrzymasz nagrodę Przyjaciela Lasu.
Twój projekt zostanie patronem szpitala, który wybuduje EverNorte.
Ale do tego czasu siedź cicho.
To samo tyczy się twoich lekarzy.
W porządku.
Mam jeszcze prośbę dotyczącą doktor Pauli.
Odeślij ją do Rio.
To prośba Teto, jej chłopaka.
Powinni teraz brać ślub i zakładać rodzinę.
To też wyjaśnię.
Zrobiłem to, by ci pomóc.
Nie chciałeś mi pomóc.
Nie chcę cię słuchać. To mój błąd.
Mogłam to zrozumieć po pierwszym kłamstwie.
Wybacz mi.
Już ci wybaczyłam.
A potem zrobiłeś coś jeszcze gorszego.
Twierdzisz, że się zmieniłeś.
Znów mnie zwodzisz.
Wunin!
Wunin, posłuchaj mnie.
Nie mam czasu na twoje kłamstwa.
Trzymasz z perkassanem, który stoi za odkrywką.
Mamy tylko dwa wyjścia.
Opuścić świętą ziemię lub zostać i umrzeć.
- Wyjaśnię to. - Nie! To twoja wina.
Ostrzegali mnie, by ci nie ufać.
Czemu musicie odejść?
Porwali Pawiego.
Chcą prowadzić tu odkrywkę. Wypuszczą go, jeśli odejdziemy.
Spokojnie. Chodźmy.
- Igor. - Teto.
Płyniemy do Manaus, by sprzedać Teto Fresco.
Nie! Nie znacie Everaldo.
- To niebezpieczny gość. - Ja nie wiem nic, a ty wszystko.
Spotkajmy się.
Podpiszemy umowę przed spotkaniem.
Z Everaldo?
W porządku, ale to ja wybiorę miejsce.
Wiem, że was zawiodłem, ale chciałem pomóc.
Już ci nie ufam.
Wiem, jak to naprawić. Szybko.
Jeśli macie mnie dość, w porządku, zniknę na zawsze.
Jaki masz plan?
Słyszeliście o cacuri?
Gdzie jesteś, Teto? Everaldo zaraz tu będzie.
- Zabiję go. - Co robimy?
Teto Trancoso.
Czym się denerwujecie?
To przez ochroniarzy.
Wasze pieniądze. Musimy uważać.
Zostaną na nabrzeżu.
- Płyniemy? - Tak.
Chodźmy.
Gdzie wasi wspólnicy?
Monique już podpisała umowę, a Igor dojedzie.
Gotowe.
Zaczekajmy na Igora.
Dwa podpisy dadzą większość. Złóżcie je.
Wyłącz to!
Nie ruszaj się, Everaldo!
- Igor? - Każ ludziom zostać.
Płyń do wioski Hipanaa.
- Co się dzieje? - Spokojnie.
- Co? - Everaldo to przestępca.
Zarabia na nielegalnym wydobyciu złota.
- Tato? - Bzdury.
- Chcą wpakować mnie w kłopoty. - Chcemy zawrzeć umowę.
Jaką umowę?
Twoi ludzie weszli na teren ludności Hipanaa.
Porwali jednego z nas.
Wypuśćcie go, a cię puścimy.
To nie ja go porwałem.
Załatw to, bo zabierzemy cię na policję.
Każ temu dupkowi spadać, Teto.
- Stracisz połowę fortuny. - O czym on mówi?
Zdradzić Igorowi naszą tajemnicę?
To ja jestem Teto, durniu. Igor jest dla mnie niczym brat.
A raczej wujek.
- Wziął mnie za ciebie. - Chce nas skłócić.
Jako mój wujek zasługujesz na połowę fortuny ojca.
Jesteś bogatszy ode mnie.
- Nie wiem, czy to prawda. - Nieważne. Możesz na mnie liczyć.
Wujku.
- Czemu nic nie powiedziałeś? - Próbował.
Ale zaślepiły nas pieniądze.
Jasne. Tylko szybko!
- I co? - Już tu płyną.
Ale nie mieliście prawa mnie w to wciągać.
Nie obchodzi mnie, co tu robią. Jestem tylko inwestorem.
- A nie producentem pomidorów? - Pomidory zostawię tobie.
- Złoto jest warte więcej. - Od ludzkiego życia?
Od czystego sumienia?
Nie bądź naiwna. Jeśli nie ja, kopalnię otworzy ktoś inny.
Chcecie pomóc tubylcom?
Zaczekajcie.
Nie wiedziałam.
To dla was.
Rozwiąże sporo waszych problemów.
Wcale nie. Moja społeczność nie jest jedyna.
Mieszkają tu setki ludzi.
Posłuchaj mnie uważnie.
Jeśli ujawnię brudy Trancoso, stracicie wszystko.
Śmiało.
To Pawi.
Pójdę po niego.
Płyńcie do Hipanaa. Dołączę potem.
Idziesz?
Co robisz, Solange?
Miałam znaleźć nowych przyjaciół.
Idź.
Chodź, Teto. Mają Pawiego.
- Ty zostajesz! - Co?
Porwałeś mnie. Zrozumieją, jeśli cię zabiję.
Zachowujesz się jak ktoś lepszy, a zawdzięczasz mi wszystko.
- Nie jestem jak dziadek. - Teto!
- Połóż się. - Ostrożnie.
- Spokojnie.
Zatamuję krwawienie bandażem.
- Boli. - Wiem.
To złagodzi ból.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Bardzo cię kocham.
Wyjdzie z tego. Farba go ochroni.
I jak?
Musimy zaczekać. Niech śpi.
Zrobiliśmy, co mogliśmy.
Paula?
Co się stało?
Twój partner postrzelił Teto.
- Co? Jaki partner? - Everaldo.
- To nie mój partner. - Jak to?
Zobacz.
To dzięki rtęci otrzymujesz swoją zapłatę.
Zrób coś dla mnie.
Dobra robota.
- Wszyscy to oglądają. - Podziękujmy ludziom.
Do czasu uzyskania zezwolenia na wydobycie…
…to dzięki rtęci otrzymujesz swoją zapłatę.
…nie przyciągaj tutaj niepotrzebnej uwagi.
Po ujawnieniu nagrania z próbą przekupstwa
sąd nakazał aresztowanie Everalda Coimbry.
Oskarżono go nielegalne wydobycie.
Policja przejęła ponad dziewięć milionów w gotówce.
- Aua! - Dziecko kopie?
Po prostu nie mogę tego oglądać.
- To przez przemoc. - Wcale nie.
Szkoda mi tej całej kasy.
- Synu! - Mama.
Chodźcie.
- Goście przyszli. - Dam radę.
Sama wstanę. Chodźmy.
To ciąża, nie śmierć.
Igor!
- Panie Teodoro. - Mów mi po imieniu.
Teodoro lub Teo. Albo „braciszku”.
Nie przeginaj.
Wybrałem dla was coś, co ułatwi wam transport dzieci.
Leć po to.
Da ci samochód!
- Nie musiałeś. - Nonsens.
Ludzie dają to, co podpowiada im serce.
Niespodzianka!
- Super. - Większe auto też się przyda.
Ale jesteś teraz Trancoso.
Jako wiceprezes wybierzesz sobie takie auto, jakie ci się wymarzy.
Teo.
To zaszczyt, ale nie mogę.
Uzgodniłem z Alaną,
że ona wróci do pracy, a ja zajmę się dzieckiem i skończę studia.
- Co teraz? - Tu masz świetną panią prezes.
- Mnie? - Tak.
Mam sporo pracy jako prezeska Teto Fresco.
Udziałowcy domagają się nowej twarzy.
Skoro nie mamy ani Monique,
ani Igora, ostatecznie zostaje…
Jakie „ostatecznie”?
Chciałeś kogoś z rodziny.
- Postaw na ciocię. - Ciocię?
Nawet się nie waż!
ROK PÓŹNIEJ
Nie mogę, wybacz.
Proszę, Monique. Musisz mi pomóc.
Powinnaś się cieszyć,
że Trancoso znów chce pomidorów Teto Fresco.
Spokojnie, Alana. Produkcja w Rio jest już rozdzielona.
W Amazonii sprawy mają się świetnie.
Jestem szczęśliwa, ale mam sporo na głowie.
Teto wciąż milczy?
Dawno się nie odzywał.
Igor ma dziecko, ty masz Trancoso. Wszystko spoczywa na mnie.
Jesteś matką chrzestną mojego syna. Pomóż mi.
Sprzedajcie nam chociaż 4000 ton.
Nie wiem, co ci powiedzieć. Pa!
- Kochanie! - Cześć.
To chociaż 2000 ton. Co powiesz?
Monique?
- Jak występ? - Cudownie.
A tutaj?
Nęka mnie królowa pomidorów.
- Odbierzesz? - Nie teraz.
Widziałaś słońce? Już 10.30.
Czas na hamak.
- Nudności? - Zmalały.
To zasługa Wunin.
Jej leki i opieka pomogły.
- A dziecko? - Urodzi się zdrowe.
Nasza społeczność zyska kolejnego cennego członka.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Wyniki badań są dużo lepsze. - Naprawdę?
Skażenie rtęcią znacznie spadło.
- Świetnie! - Misja zakończona.
Jakie masz teraz plany?
Dzień dobry.
- Tuiré? - Tak. Doktor Paula?
Witamy w naszej społeczności.
Nie szukałem cię. Naprawdę.
Sprowadziły cię tu duchy lasu.
A raczej Wunin.
Powiedziała, gdzie jesteś.
Ale nie dlaczego.
Pokażę ci.
Szukałem tego od dłuższego czasu.
I udało się?
Zobacz.
Przyjechałeś tu dla pomidorów?
Nie. Potrzebowałem nowego celu w życiu.
Staram się rozwijać.
- By na ciebie zasłużyć. - Nie mów tak.
Wiem, że jestem surowa.
Nawet wobec siebie. Czasem ciężko mi to znieść.
Ale pokazałeś mi, że możemy się rozwijać.
Stawać się lepsi.
Wprowadziłeś do mojego życia czułość oraz szczęście.
Nawet w takich detalach.
Jak kogoś może cieszyć pomidor?
Spróbuj go, a zrozumiesz.
- Proszę. - Dobra.
- I co? - Pyszny!
To prawdziwe bogactwo tego lasu.
Życie w harmonii z otoczeniem. Naturą, ludźmi i kulturami.
To prawda.
Ten pomidor to szansa, by pokazać to światu.
Jesteś taki nadęty. Podarujesz go światu?
Nie. Najpierw oddam go Wunin oraz jej społeczności.
I jeśli mi pozwolą, zabiorę go tam, gdzie będziesz.
Jeśli zechcesz.
Wiesz, czego chcę?
PRODUKCJA TO DZIEŁO FIKCJI. PODOBIEŃSTWO DO NAZWISK,
LUDZI, FAKTÓW LUB WYDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Krzysztof Zając