- Grałem na gitarze… - To fakt.
Wiesz, czego się nauczyłem?
- Ściemniasz. - Skarbie…
Wybacz, Max. Nie chodzi o mnie, tylko o ciebie.
- Co? - Hej.
- Nie rób tego. - Co tu robicie?
Powstrzymujemy cię, nim nas pogrążysz.
Matthew wszystko nam powiedział.
Cholera. Poszedł.
- Musimy iść. - Najpierw zabiję gnoja.
Coś wymyślimy.
Wiesz, że nie tędy droga.
- Kurwa. - Słyszycie moje serce?
- Czuję, że żyję. - Brałeś kokę?
- Wciągnąłem jej w chuj. Świetne uczucie. - Zajebiście się bawi.
- Potrzymam ci broń. - Wynośmy się.
- Idź. - Mamy pole golfowe.
Świetnie.
A Ahmad nie żyje. Raj jest wolny. Zatańczmy.
Trzeba dorwać Darów.
Mają coś wspólnego ze śmiercią Saeeda Ahmada.
Którą?
Bardzo śmieszne.
Mieli przysłać kogoś z jednostki specjalnej.
- Dzwonię do komendanta. - Nie radzę.
Ma dość twojej krucjaty przeciwko Darom. Dlatego przysłali mnie.
To tylko orgia w klubie ze striptizem.
Więc mnie zbywają?
Jeszcze im pokażę, gdy dorwiemy największych bossów w mieście.
Będziemy musieli.
Poparcie spada, zwłaszcza wśród kobiet.
Ludzie chcą dopisać do listy Dymankowego Zbrodniarza.
Wydyma mnie Dymankowy Zbrodniarz.
Mam flat white.
- Dla mnie. - I precel z musztardą.
Pycha. Masz papkę zamiast mózgu?
- Nie. Tak? - Szperałeś w moich aktach?
Znalazłem te włosy w mojej szafce.
- To… - To twoje tłuste kłaki.
Sprzątałem biurko.
Nie, węszyłeś.
Nie ufam ci już. Zwalniam cię.
- Błagam! - Nie dotykaj mojej twarzy.
- Proszę! - Dino, weź się w garść.
Kurwa!
Jak mówiłem, załatwię ich raz na zawsze.
Powtarzam się, ale tym razem jest inaczej.
- Tym razem mamy… - Maxa Sugara.
- Carl, zwalniam cię. To moja kwestia. - Niech to.
Mój stand-up i tak się rozkręca. Mam to w dupie.
Kurwa!
Robi miszmasz postaci.
Zawsze miałem wątpliwości co do Maxa.
- Akurat. - Nie kłóćmy się.
Tego właśnie chce Max.
Mężczyźni błagają, byś otworzyła serce, a potem je wyrywają.
Wszyscy są.
Nie jesteś na zebraniu?
- Zła wiadomość jest taka, że mnie wylali. - A dobra?
Nie ma dobrej. Są tylko gorsze wieści.
Chadwater mnie zwolnił, zanim poznałem jego plany
naszej destrukcji i zanim nawiązałem relacje zawodowe.
Kurwa!
- Kulą w płot. - Nie rzucaj.
- Kurwa. - Zawiodłem cię, Saabie.
- Co jest? - Okaż mi łaskę śmierci!
- Co z tobą? - To norma.
Puść.
- Rany. Złaź ze mnie. - Dziękuję.
Pomyślcie. Kto wie, co Max powiedział Chadwaterowi.
Johnnys rządzi!
Marzenia Baby i nasze plany – dopięte.
- Mogą nas zgarnąć w każdej chwili. - Mamy przejebane.
On wie o nas wszystko.
Pożegnamy się z całym biznesem.
Która to oktawa?
Już wiem.
Załatwimy Chadwatera i Maxa…
O Boże.
…jedną kulą.
Już nie zapalisz mojej trawki.
Kochanie, wróciłam.
Lucky. Co za niespodzianka.
Zabawa z nożem.
Podoba mi się. Jakie hasło bezpieczeństwa?
Może „Chadwater”?
Kiepskie. A „banan”?
Daruj sobie.
Wiem, że z nim pracujesz i ustawiłeś napad na sklep.
Tryb paniki. Tony.
Powiedziałam mu, że potrzebujemy czasu dla siebie,
więc poszedł do knajpy.
Zniknął na kilka godzin.
Uzależnił się od skee-balla. Dobra, napad to moja sprawka.
Chciałem z wami pracować. To wszystko.
Nie sądziłem, że się zakocham.
Oszukałeś mnie.
Nikt tego nie robi.
Gadaj, co wie Chadwater,
albo ten nóż stanie się twoim dildem.
Wie tylko o moim udziale. To wszystko.
O praniu pieniędzy w kasynie. Nie chciałem cię wydać.
Musiałem wybrać między tobą a Seven. Wiesz, że ją kocham.
Ma większe problemy niż Chadwater.
Gdzie, kurwa, jest moja córka?
Omówmy to jeszcze raz.
Wykorzystamy Seven jako przynętę, by jej ojciec pomógł sabotować Chadwatera.
- Czego nie rozumiesz? - Nie roztrząsaj tego.
W razie czego będziemy tutaj, w samochodzie, gdzieś indziej.
Co? Sam mam to zrobić?
Lepiej, jeśli dwóch śniadych gości
porwie białą kobietę?
PR by tego nie tknął.
- Pomyśl. - Nie kwestionuj rozkazów Saabów.
Wybacz. Potrzebujemy cię.
No weź.
Dobra. Nie zawiodę was.
- Dobrze. - Naprawdę was kocham.
Hej.
Ja ciebie też.
Dziękuję.
No dobra.
Dasz radę, Jedediaszu.
- Spieprzajmy stąd. - Zdecydowanie.
Jako amisz wygląda lepiej. Oby nie zginął.
Dobry wieczór, siostro. Jestem Jedediasz. Na polecenie twojego taty
mam cię chronić przed złymi siłami.
Akurat robię sobie maraton Jess i chłopaki.
Zaczekasz na zewnątrz?
Jakże bym chciał obejrzeć telewizję, choć raz w życiu.
Buntowniczy z ciebie amisz, co?
Jestem czarną owcą wioski.
Muszę się pakować do Francji, ale możesz wejść.
- Zapraszam. - Dziękuję.
- Napijesz się kawy? - Co to jest kawa?
Piłem tylko mleko od Esther, mojej krowy.
Jesteś chora. I to nie w sposób, który lubię.
Chcesz mnie zabić.
Wiem, że mnie nienawidzisz. Rozumiem.
Błagam cię, nie krzywdź jej.
To tylko dziecko.
Rób, co ci każę, albo zrobię jej coś gorszego.
- Nie miałem wyboru. - Cicho, zdrajco.
Nie chciałem, żeby tak wyszło.
A może powiesz im, jak chciałeś, bym ich dla ciebie porzuciła?
Mówił, że ciągniecie mnie w dół.
Nastawia nas przeciwko sobie.
Klasyczna zagrywka. Jak Brytyjczycy w Indiach i Pakistanie.
Wal się.
To nie była zagrywka. Nie znoszę was.
Obu? A nie tylko jego? Podziwiałeś moją pracę.
Znowu to robi.
Nie wierzę, że kupiłem twoje pismo.
Posłuchaj, Judaszu Brutusie. Oto plan.
Zaprosisz Chadwatera do swojego biura i powiesz:
„Wiem, jak możesz przyskrzynić Darów”.
A on krzyknie jakąś głupotę w stylu: „Do sedna, Sugar.
Nie panuję nad gniewem z powodu małego penisa”.
„Co tydzień podrzucają brudną kasę do kasyna.
Można ją powiązać z ich narkotykowym imperium”.
„Bierzemy się za dilerów, a banki i korporacje
wyniszczają klasę średnią. Wtedy…”
Gdy uzna, że ma nas w garści…
Wtedy dorwiemy tego aroganckiego krzykacza.
Zagramy na nim jak na sitarze.
Więc uważacie, że wasze aresztowanie
zmienicie w aresztowanie prokuratora Filadelfii.
- Tak. Wal się. - Co może pójść nie tak.
W następnym odcinku Winston szuka dziewczyny dla kota.
To mi się podobało.
- Mówiłeś, że nie oglądałeś telewizji. - Nie, ale podoba mi się to, co mówisz.
Mam pomysł.
Chcesz zobaczyć tradycyjny taniec amiszów?
Nie, dziękuję.
Pokażę ci, bo jesteśmy już przyjaciółmi.
Gdy słońce wschodzi nad ostatnią górą, czas udać się do pracy.
Krowa, co do naszej rodziny należy,
mleko nam oferuje.
A kiedy mleko zostanie zebrane, czas na odpoczynek.
Taniec się kończy, gdy papa dostanie owsiankę.
Tęsknię za kobietą, którą byłam, gdy tego nie widziałam.
Była idealna.
Kiedy wejdą z pieniędzmi,
wpadamy tam i ich łapiemy.
Wiesz, że naruszamy wszelkie protokoły?
Przyłapali cię na orgii w klubie ze striptizem.
Jak się uda, obaj wrócimy na szczyt.
Max.
Możecie już iść.
Wielkie dzięki.
Stać, przestępcy handlujący narkotykami! Mamy was.
- O nie, to gliny. - Co?
- To jeszcze nie koniec! - Co za koszmar.
Wszyscy w komplecie.
Andrew Chadwater. Myślałem, że nas nie złapiesz.
Wtrącenie was do więzienia to perfekcyjny gol Chadskiego.
Bum! Dzięki za pomoc, Max.
- Co? - Co takiego?
Pracujesz z Maxem?
Nie. Co?
Powinnaś z nim zerwać. Był niegrzeczny.
Wiesz, Chadwater,
- nie sądziłem, że jesteś tak bystry. - Albo wcale.
Z Pomidorowym Jasiem ci się poszczęściło.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Wygoogluj Pomidorowego Jasia.
To ryzykowne, by wrobić ich jak Pomidorowego Jasia.
Mówiłem ci o tym, nie?
Nie spinaj się tak. Wszyscy oglądali wiadomości.
Gliny znalazły broń w samochodzie.
Ty nic nie zrobiłeś.
To żaden wstyd być nijaką suką,
która nic nie potrafi.
Wszyscy tu znają takich frajerów.
To ja wsadziłem Pomidorowego Jasia za kratki.
Podłożyłem mu broń w aucie.
Wrobiłeś go?
Myślałem, że tylko ty nie jesteś skorumpowany.
Nie jestem. To świat jest skorumpowany.
Jeśli czasem muszę kogoś wrobić, by wygrać sprawę, trudno.
To brudne miasto potrzebuje bohatera, więc jestem.
- Przepraszam. - Tak?
Jak wyglądam?
- Niesamowicie. - Co robisz?
Chcę zobaczyć, jak wypadnę na nagraniu, na którym przyznajesz, że kogoś wrobiłeś.
Pytanko. Jak to jest zostać wydymanym przez Dymankowego Zbrodniarza?
Przywitaj się. Nagrała cię kamera „zostałeś moją suką”.
Blefujecie.
Nie. Jesteś podręcznikowym chwalipiętą. Nie mogłeś się powstrzymać, co?
- Trudno było na to patrzeć. - Wiecie co?
Chyba czas zadzwonić po prawdziwą policję.
Pierwszy raz to mówię. Ale to miłe uczucie.
- Naturalne. - Rany.
Już po mnie. Załatwili mnie na amen.
Pikantne z was demony.
- Co to było? - To miało podłoże rasowe.
Każdy może być pikantny.
Chyba nic tu po mnie.
Jesteśmy kwita, więc do zobaczenia.
Och, Max, nie jesteśmy kwita i jeszcze nie skończyliśmy.
Właśnie.
Ty podstępny srebrny zjebie, to dopiero pierwsza część.
Część druga.
Gdybym miała zgadywać,
nie chcesz iść do więzienia. Prawda, Andy?
Z takim tyłkiem? Rozerwą mnie w try miga.
Gdybym ja miał zgadywać, chcesz aresztować bossa narkotykowego, by wygrać wybory.
Zgadza się, Andy?
Taki był plan. Ale wróciłem do punktu wyjścia.
A gdybym ci powiedział, że stoisz
przed największym baronem narkotykowym w mieście?
- Nie rozumiem. - Też się pogubiłem.
Podejdź.
Oto paleta kokainy Maxa.
Spójrz.
Co, do diaska?
- Tego nie było w planie. - Było.
O tej części nie wiedziałeś. Jakie to uczucie?
Max Sugar to prawdziwy król Johnnys. Jestem w szoku.
To ustawka. Nie handluję narkotykami.
Obaj jesteśmy inteligentni.
Ja jestem mądrzejszy po Drexelu,
ale narkotyki w kasynie i jego dossier chyba wystarczą, by go aresztować.
Wtedy nikt nie zobaczy nagrania?
Chadwater, daj spokój. Chad. Jak to?
Ja?
Zawarliśmy umowę.
Zacytuję cię: „lojalność, sralność”.
Wchodzę w to.
Dobry tekst.
Mocny uścisk.
- Hej! - Ma broń!
- Nie! - Nie dam się wrobić.
- Zostaw mojego brata. - Odłóż to.
A może zamorduję twojego prawie syna?
Nie!
Dawaj nagranie albo zginie.
- Cofnij się. - Ach tak?
Zdradziłeś mnie.
- Ty zdradzasz mnie teraz. - Ty byłeś pierwszy.
Zrób to z bronią.
- Cholera! - Wystarczy.
Max Sugar, jesteś aresztowany za posiadanie.
Masz prawo milczeć.
Wszystko, co powiesz, bla, bla, bla. Łapiesz. Nieważne.
- Wykiwałaś mnie. - Ty mnie pierwszy.
Oboje przegraliśmy.
Ty wykiwałeś mnie bardziej.
Ale w tej grze oboje przegraliśmy i dobrze o tym wiesz.
Pozwól mi mieć ostatnie słowo. Dziękuję.
- Baw się dobrze w kiciu. - Zabierz go stąd!
Pa, pa.
Wygląda na to, że jednak kogoś zamkniesz, Chadwater.
Nie jestem faworytem w wyborach.
Zbrodniarz zaprzepaścił moje szanse na wygraną.
Mamy na to plan. Prawda, Raj?
Jeśli nie będziesz przeszkadzać.
Co tam, Filadelfio? Jestem Raj. Znacie mnie jako Dymankowego Zbrodniarza.
Dla mnie to Wybaczalski Przyjaciel.
Ludzie mogą się zmienić, stać się lepszymi.
A za to należy ich nagradzać.
- Dzięki, Raj. Pikantne. - Niezbyt.
Dlatego oficjalnie popieram Andrew Chadwatera.
Powiedz „nie” narkotykom.
Powiedz „tak” halal.
Andrew Chadwater zatwierdza ten przekaz.
Pierwsze 100 dni burmistrza Chadwatera
Co tu robisz? Przyszłaś się chełpić?
Seksownie wyglądasz w tym wdzianku. Prawie żałuję, że cię tu wpakowałam.
- Tak? - Zadarłeś z niewłaściwą osobą.
I nie powinieneś był zostawiać Danyalowi pełnomocnictwa do prowadzenia kasyna.
Chodźmy tam, gdzie był nasz pierwszy pocałunek.
- To… - Podpisz pieprzone papiery, kutta.
- Dobrze. - Danyal.
Wyśmienicie prosperuje z nowym właścicielem.
Dobrze.
Cóż…
Pójdę już.
Chyba jednak przyszłam się chełpić.
I sprawdzić, jak Seven radzi sobie w Paryżu.
Napisała, że szlifuje francuski.
Cieszę się, że cię nie porzuciła.
Byłabyś świetną macochą.
Bycie cioteczką mi wystarczy.
Żegnaj, Max.
Jeszcze się spotkamy. To nie koniec gry.
KASYNO LUCKY’S PALACE
Wspaniale. Zrób coś dla mnie.
Zróbmy to zamiast stołu do andar bahar w strefie wysokich stawek
i niech biedacy pograją sobie w chińczyka.
Nie, to lepsze niż blackjack.
Słuchaj. Brat chce tam sprzedawać.
Więc tak będzie.
Umówiłem się z panem Abedim na jutro. W porządku?
- Johnnys w Lahaur? - W pieprzonym Lahaur.
- Tak, kurwa. - Widzimy się jutro na naszym polu.
Wspaniale widzieć, jak dwóch Saabów rządzi twardą ręką
Tak nas nauczyłaś. Ale mniej nękamy.
I kontroluję Chadwatera.
Nowy budynek na polu golfowym jest niesamowity. Seksowny.
Chce, by go znów wybrali.
- Wszyscy to wiedzą. - Dostawy idą gładko.
Odnowiliśmy biuro Maxa i w końcu masz czas,
by gdzieś wyjechać.
Dzięki, beta.
Ale jestem tu, gdzie chcę. I mam dla was to.
Znów, idioci, nie zjedliście lunchu, więc…
Kanapka keema?
- Dla mnie bez groszku? - Nie.
- Potrzebujesz błonnika. - Ja mam groszek?
- To głównie groszek. - Jedzcie.
- Przyszedł prezent. - Mamy za dużo prezentów.
- Co to? - Ciasto.
Zabierz je. Albo ty je weź.
Dzięki. Tu jest wiadomość.
- Czemu dajesz to mnie? - Chyba dobrze czytasz.
„Gratuluję sukcesu.
Teraz chcę swój kawałek tortu”.
- Zabawne. - „Najstarszy Dar”?
Ja jestem najstarszy. To ty?
Nie jedz tego!
Kurwa.
Napisy: Karolina Gruszczyńska