Jaebum.
Sooheon.
Co ty tu robisz?
Co tam masz?
To?
Telefon.
Telefon Parka Wonseoka.
- Co? - To telefon Parka Wonseoka.
Daj mi go.
Osung.
Co tu robisz?
O to pytasz?
Muszę wiedzieć, co się dzieje.
Przyszedłeś tu, bo wysłali ci zdjęcie telefonu Parka Wonseoka?
Nie wiedziałeś, że Sooheon cię śledzi.
On to wszystko zaplanował.
Sooheon był ze mną, kiedy dostałem wiadomość.
Czyli Chanmi ją wysłała.
Oboje w tym siedzą.
Chanmi to wysłała?
Dobrze, że zobaczyłem go, jak do ciebie szedłem.
Skąd masz telefon Wonseoka?
Chcesz się przyznać, że go zabiłeś, czy co?
Co to jest?
Mój zgubiony telefon.
Ukradłeś go?
Musiałem znać twoje plany przed moim ruchem.
Powinieneś mi dziękować.
Dziękować?
Wiedziałeś o wszystkim od początku?
Kiedy się ogarnąłeś?
Kiedy wróciła ci pamięć?
Czemu nie odbiera?
Kiedy wróciła mi pamięć?
Gdy tylko sobie przypomniałem,
że to ty mnie zepchnąłeś, a nie Park Wonseok.
Ale ty wiedziałeś od początku?
Skąd?
Skąd wiedziałeś, że to ja?
Może i tego nie widziałem,
ale to było oczywiste.
- Skąd? - Nie wiesz, co teraz jest ważne?
Podziękuj mi, że tak długo cię kryłem.
Co teraz zrobisz?
Skoro ta łajza już cię dorwała?
Odpowiedz.
Skąd ta pewność, że to ja zabiłem Wonseoka?
Ogarnij się, jeśli nie chcesz iść do paki.
Wiedziałeś, że ktoś we mnie jest.
Wykorzystałeś to.
Podrzucałeś mi wtedy fałszywe wspomnienia.
Upierałeś się, że to Park Wonseok
zepchnął mnie z dachu.
Tak właśnie mówiłeś.
Zabiłem go, tak.
A ty mnie do tego zmusiłeś.
Dlatego pomogłem ci wyciszyć sprawę.
Nigdy bym go nie zabił, gdyby nie ty!
Ostrzegam cię.
Nie chrzań.
Chciałeś tylko ukryć, że zepchnąłeś mnie z dachu.
Tak?
- Dlatego wrobiłeś Parka. - Skończ z wymówkami.
Nieważne, co powiesz…
i tak jesteś mordercą.
Niech cię szlag, śmieciu!
Ty gnoju!
Już ja ci…
Ścierwo!
DZWOŃ
JI SOOHEON
Abonent czasowo niedostępny. Zostaw wiadomość…
Ojej, Sooheon!
Rety, co z twoim czołem?
Co ci się stało?
Pójdę po apteczkę.
To był Seok Jaebum.
Seok Jaebum
miał telefon Parka Wonseoka.
Seok Jaebum to zrobił.
W SZALE ZEMSTY
Głównymi motywami Przemiany Kafki
są utrata człowieczeństwa i wyobcowanie.
Gregor był pracowitym człowiekiem, który zapewniał byt swojej rodzinie.
Pewnego dnia obudził się przemieniony w robaka.
Autor tego opowiadania wskazuje na nowy model rodziny.
Jaebum nie przyszedł do szkoły.
Nie przyjdzie, skoro go przyłapałeś.
Co teraz zrobisz?
Chyba pójdę na policję.
Trzeba powiedzieć, że ma komórkę mojego brata.
Poza tym
musimy wyjaśnić, że Osung nie jest mordercą,
skoro tak ich zapewnialiśmy.
Jak sądzisz…
kto mi przyłożył?
On może mieć wspólnika.
To też zgłosimy policji.
TECHNICY, WYDZIAŁ ŚLEDCZY
Czyli Seok Jaebum miał komórkę Parka Wonseoka,
o której mi wcześniej mówiłaś?
Tak.
Czyli pojechałeś za nim do stajni,
gdzie zobaczyłeś, jak Seok Jaebum wyciąga komórkę Parka Wonseoka?
Tak.
Przykro mi,
ale nie mamy pewności, że to była komórka Parka Wonseoka.
To znaczy…
Czy to nie oczywiste, skoro pojechał prosto do stajni, żeby ją sprawdzić,
jak dostał zdjęcie?
Gdybyśmy zrobili tak jak wy wczoraj,
byłaby to prowokacja.
Takiego czegoś nie można uznać za dowód.
Aresztujcie Jaebuma.
Tym razem musicie się postarać.
Seok Jaebum
został uznany rano za zaginionego.
Jego samochód znaleziono przy rzece niedaleko stajni.
Policja właśnie go szuka.
Ji Sooheon.
Muszę zadać ci kilka pytań w pokoju przesłuchań.
Pójdziemy?
Proszę.
Czyli osoba, która uderzyła cię w głowę,
to jego wspólnik?
To bardzo prawdopodobne.
Nie uderzyłeś się podczas szarpaniny z Seokiem?
Nie, straciłem przytomność, kiedy ten ktoś mnie walnął w głowę.
Czyli nikogo tam nie widziałeś, gdy odzyskałeś przytomność.
O której to się stało?
Nie patrzyłem na zegarek.
A o której wróciłeś do domu?
Nie wiem.
Chanmi pewnie wie.
Kiepsko to dla ciebie wygląda, Sooheon,
że Seok Jaebum zaginął.
Co mogło spotkać Jaebuma?
Jakim cudem zaginął?
Nie zaginął. Pewnie uciekł.
Porzucił auto i upozorował zniknięcie?
Jest zdolny do wszystkiego.
Co za szuja.
Gdy dowiedziałam się, że jest mordercą,
ręce i nogi zaczęły mi drżeć, takie miałam ciarki.
Jak mógł być dla mnie taki miły?
Wobec mnie też zawsze był w porządku.
Chcę go zapytać, dlaczego zabił mojego brata.
Nie ma żadnego uzasadnionego powodu do zabicia drugiego człowieka.
Tylko zadałabyś sobie ból.
Zapomnij o nim.
Znalazłeś coś?
Tak.
Dwa ślady krwi na ziemi. Pobrałem próbki.
Nic istotnego.
Jasne.
Rodzina Seoka Jaebuma posiada taki ośrodek jeździecki?
Tuż obok siedziby ich firmy.
Seok Jaebum nie miał nic wspólnego ze sprawą Parka Wonseoka, prawda?
Nie, aż się wtrącił w tamtą transmisję.
Wparował w masce zamiast Ji Sooheona.
Czyli kiedy pojawił się w przyczepie,
można było zakładać, że jest po stronie Ok Chanmi i Ji Sooheona?
Chyba tak.
A teraz Ji Sooheon i Ok Chanmi
uznali go za mordercę Parka Wonseoka
i stał się wrogiem.
Tych dwoje zawsze nas wyprzedza.
Jin.
Mamy nagrania z kamer w parku,
gdy podejrzany dzwonił do Ok Chanmi.
Naprawdę?
Zobaczmy.
Czy to nie Gi Osung i Seok Jaebum?
Tak, byli wtedy w parku.
Byli? Na razie wystarczy.
Jedziemy.
Tak tu stał rano, gdy go znaleźliśmy.
Zostawił otwarte drzwi,
bo sytuacja była nagła,
albo wydawało mu się, że może upozorować swoje zniknięcie.
Jedno z dwóch.
Cokolwiek to było,
Seok Jaebum ma jakiś związek ze sprawą.
Musimy go znaleźć.
Jin, coś mi tu śmierdzi.
Co?
To.
Nie wygląda znajomo?
Ajung, chodź jeść.
Dobrze, już idę.
Tylko porozkładam nowy towar.
Zdecydowanie widać podobieństwo.
Kształt twarzy, ruchy ciała.
Wyglądają jak jedna osoba.
- Wyślijmy to do techników. - Już.
Dzięki, że przyszedłeś.
Nie mogłem nie przyjść,
skoro chcesz przeprosić za oskarżenia.
Przepraszam.
To było nieporozumienie.
Wybacz mi.
Powiem szczerze,
że nie było mi łatwo.
Zastanów się,
jakie to wkurzające mieć łatkę mordercy
i być niewinnym.
„Przepraszam”.
Jedno słowo chyba nie wystarczy.
Naprawdę przepraszam.
Przykro mi.
Przeprosiny
liczą się tylko wtedy, kiedy są przyjęte.
Nie powiedziałaś mi najważniejszego.
W takim razie…
kto zabił Parka Wonseoka?
Przecież wiesz.
Co?
Wiesz, prawda?
Skąd mam wiedzieć?
Byłeś wczoraj w stajni.
Sooheon mnie tam widział?
A myślałem, że nie widzi.
A więc to ty.
Zaatakowałeś Sooheona od tyłu.
Zemdlał, kiedy uderzyłem go łopatą.
Całkiem dobry zamach.
Nie zapomnę tego uczucia.
Spytam grzecznie.
Gdzie jest
Seok Jaebum?
Rodzina zgłosiła zaginięcie.
- Skąd ja niby mam wiedzieć? - Gdzie jest?
Nie wiem.
Daj już spokój.
- Jesteście wspólnikami, tak? - Słuchaj, ty…
Razem zabiliście mojego brata?
A ona znowu zaczyna.
Wiedziałem, że coś nie gra z tymi przeprosinami.
Jesteś wkurzająca.
Powiedz prawdę.
Gdzie jest Seok Jaebum?
Co za…
Przestań pieprzyć.
Poczekaj.
Wyłączę nagrywanie.
Tylko szybko zadzwonię.
Sekundę.
DETEKTYW JIN SOJUNG
Halo?
Pani detektyw Jin Sojung, tu Ok Chanmi.
Gi Osung był wczoraj w stajni.
Zaatakował tam Ji Sooheona łopatą.
Proszę go przesłuchać i odkryć, gdzie jest Seok Jaebum.
Tak.
Wyślę pani nagranie.
Chanmi.
W końcu cię zabiję.
Będziesz kwilić jak zwierzę i błagać o wybaczenie.
Wtedy mnie przeprosisz.
Mówię prawdę.
Skąd mam wiedzieć, gdzie jest, skoro uznano go za zaginionego?
Może nie zaginął.
Może uciekł.
Seok Jaebum…
zabił Parka Wonseoka.
Co ty mówisz?
- Jaebum jest mordercą? - Jestem pewien.
Seok Jaebum próbował chronić Wonseoka. Dlaczego miałby go zabić?
Jesteś pewien, że to nie pomyłka?
Jestem pewien.
Jihyun.
Może zaginął, może się ukrył. Ale trzeba go znaleźć.
Żeby nie było więcej ofiar.
Jak ja niby mogę pomóc?
Co to?
Nadajnik GPS.
Włożysz do plecaka Osunga, żeby się nie zorientował?
Osung pewnie pojedzie tam, gdzie jest Seok Jaebum.
Musi się przyznać,
żeby nie było gorzej.
Jihyun.
Dziękuję ci.
Co robiłeś w stajni?
Spotkałem się z Jaebumem.
Czy takie spotkanie to zbrodnia?
Poszedłeś tuż po tym, jak dostałeś zdjęcie komórki?
Nie.
To zdjęcie to jakiś żart.
Nic mnie nie interesowało.
Pewnie kojarzysz to miejsce.
Park treningowy, gdzie chętnie grasz w kosza.
Główny podejrzany w sprawie Parka Wonseoka
zadzwonił do Ok Chanmi z jego komórki.
Właśnie tamtej nocy z parku.
Byliście tam wtedy z Seokiem Jaebumem.
Komórkę Parka Wonseoka ukryto w stajni.
Baliście się, że ktoś ją znalazł,
więc razem z Seokiem Jaebumem ruszyliście sprawdzić.
Ji Sooheon, który szukał dowodów, pojechał do stajni,
gdzie oberwał łopatą od ciebie i stracił przytomność.
Nazajutrz przy rzece znaleziono samochód Seoka Jaebuma,
który to został uznany za zaginionego.
Całkiem niezła historia.
Nie mam pojęcia, o czym pani mówi.
W porządku.
Zaprzeczanie wszystkiemu nijak ci nie pomoże w sądzie.
W sądzie?
W tej chwili
Osung pewnie się złości, że go przesłuchują.
Wkurzy się
i pobiegnie do Seok Jaebuma.
Musimy złapać Jaebuma przed policją.
Naprawdę myślisz, że Jihyun nam pomoże
podłożyć ten nadajnik Osungowi?
Na pewno.
Ale wiesz…
oni są rodzeństwem.
Co robisz w moim pokoju?
Gdzie moje zdjęcia?
Na komórce. Nigdzie indziej.
A komórkę zabrał mi tata.
- Nie masz ich na żadnym dysku? - Mówię prawdę.
Sooheon, Chanmi.
Nie biegaj. Musisz dbać o swoje dziecko.
Nie szkodzi.
Chodzi o tę świruskę…
Odzywała się do was Soyeon?
Jeszcze nie.
Chyba serio świruje.
Co z nią, że tak nagle zniknęła?
Jak ją dorwę,
to wyrwę jej wszystkie włosy.
Co za szajbuska…
Ej!
Sooheon.
Co tam?
KROK 1. PODKŁAD
HONG AJUNG: GDZIE TY JESTEŚ?
Wariatka.
HONG AJUNG: GDZIE JESTEŚ, PYTAM?
POŁĄCZENIE WIDEO OD HONG JUNG
Soyeon.
Co to za strój?
Ja z tobą nie mogę. Znalazłaś jakąś pracę czy co?
Muszę zarabiać na życie, nie?
Pieprzyć to. Gdzie jesteś?
Nie twoja sprawa.
Jak się masz?
- Chanmi. - Boże.
Cieszę się, że żyjesz.
Ktoś jeszcze umarł?
Seok Jaebum zaginął. Mamy tu niezłą akcję.
Seok Jaebum zaginął?
- Dlaczego? - Nie wiem.
Mówi się, że zabił Parka Wonseoka.
Co? Seok Jaebuma?
To on jest sprawcą?
- Ale był mecz. - Trzy bramki…
Rozłączam się.
Nie mów nikomu, że gadałyśmy.
Już wiadomo, czemu oni tyle zarabiają.
Gdybym ja tyle zarobił, tobym poszedł na emeryturkę.
Seok Jaebum zaginął. Mamy tu niezłą akcję.
Mówi się, że zabił Parka Wonseoka.
Osung.
Odkąd wrócił do domu, ani drgnął.
Gdy spytałaś o to nagranie, jak spada Wonseok,
poczułem się tchórzem, że uciekłem do USA.
To jeszcze nie koniec.
Seok Jaebum go zabił.
Czekaj.
Seok Jaebum, a nie Gi Osung?
Tak.
Chciałabym zapytać Jaebuma, dlaczego to zrobił, ale zniknął.
Dosłownie zniknął.
Właściwie to ja…
spotykałem się z Wonseokiem.
Gdy byliśmy raz w pracowni,
zrobiono nam zdjęcia.
- Mógłbym już umrzeć. - Co? Czemu tak mówisz?
Bo jestem szczęśliwy.
Gi Osung wykorzystał to przeciwko Wonseokowi i zaczął go nękać.
Igrał z Wonseokiem. Zmuszał go do złych rzeczy.
Osung nie musiał sobie brudzić rąk.
Zlecał Wonseokowi całą brudną robotę.
Dlatego Wonseok był nielubiany.
Jaebum…
próbował chronić Wonseoka przed Osungiem.
Jak do tego doszło?
Muszę się dowiedzieć.
KOMISARIAT YONGTAN
Chwila. To Seok Jaebum.
Jin, to naprawdę był Seok Jaebum.
Seok Jaebum.
- Wydajemy nakaz aresztowania. - Tak jest.
Tak późno wychodzisz?
Do Ajung.
Zaprosiła mnie, bo się czuje samotna.
Chodzi o dziecko.
- Mówisz? - Pójdę już.
Weź.
Zjem po drodze. Dzięki.
Spóźnię się. Zmykam.
Chanmi.
Czemu go zabiłeś?
Czemu zabiłeś mojego brata?
Chanmi.
Stój tam.
Nie zbliżaj się.
- Chanmi! - Zrób coś głupiego, a strzelę.
Już koniec.
Powiedz wszystko.
Czemu go zabiłeś?
Jak go zabiłeś? Szybko, odpowiadaj!
Nie masz dziś meczu?
Weź.
Trochę szacunku. Gadasz ze starszym.
Może tym razem wygrasz złoto
i powiesisz na szyi brata?
Oczywiście. Starszy brat na zawsze.
Jutro ferie zimowe. Będę w Pusan w niedzielę.
Muszę ci coś powiedzieć.
Osobiście.
Zaczekaj chwilę.
Jaebum, wypuścili cię ze szpitala?
Czujesz się już lepiej?
Ale dziwne. Co się z tobą dzieje?
Zapłacisz za to…
co mi zrobiłeś.
Co?
Jak to zapłacę? O czym mówisz?
OK CHANMI
Okłamujesz mnie od początku?
Byłeś miły, uśmiechałeś się, chociaż go zabiłeś?
Nie.
Nie chciałem! Nie wiedziałem.
Nie zdawałem sobie z tego sprawy.
Nawet nie pamiętałem, że wypchnąłem Parka Wonseoka przez okno.
Przypomniałem sobie parę dni temu.
O wszystkim, co robiła ta druga osoba.
Pamiętałem tylko telefon do ciebie
z komórki Parka Wonseoka.
Mówię prawdę.
ZADZWOŃ: OK CHANMI
Halo?
Kim jesteś?
Skąd masz telefon Wonseoka?
Halo?
Usłyszałam ten dzwonek,
bo telefon Osunga dzwonił obok?
Dlatego źle założyłam, że Osung jest winny.
A to ty go zabiłeś.
Jaebum.
Może i masz w sobie drugą osobę, ale to bez znaczenia.
Racja.
Chanmi, możesz mnie już zabić?
Nie ruszaj się!
Daj mi broń. Sam to zrobię.
Nie ruszaj się, mówię!
Jaebum.
Nie.
Jesteś Jaejun, prawda?
- Jaejun… - Przestań mówić moje imię.
Jak śmiesz? Nic o mnie nie wiesz.
Seok Jaejun.
Przecież ty nie żyjesz.
Czemu używasz ciała Jaebuma, żeby dopuszczać się tego zła?
Zamknij się. Myślisz, że cię nie zabiję?
Puść Jaebuma, proszę.
Jesteśmy jedną osobą.
Jestem Jaebumem,
a Jaebum to ja.
Nieprawda.
Jaebum nie jest diabłem jak ty.
Diabłem?
Tak, jestem diabłem.
Jak myślisz, czemu się nim stałem?
Kto mnie takim uczynił?
Co jest?
- Co robisz w moim pokoju? - Z kim idziesz na mecz?
Pytam, z kim idziesz.
Z Ji Sooheonem.
Spóźnię się. Muszę już iść.
Dobra, spadam stąd.
Jaebum, ale myśl też o moich uczuciach.
Co to?
KAWIARNIA GEUPJAE PARAGON
Abonent czasowo…
JI SOOHEON
Sooheon nie odbierał telefonu,
bo pewnie spotkał się z kim innym.
Dlatego Jaebum się wściekł.
Sooheon!
Taxi!
Tamtego wieczoru…
nie powinien był go śledzić.
To była wina Jaebuma. Rozumiesz już?
WARSZTAT TUNINGOWY
Przepraszam.
Nic ci nie jest?
Znam cię.
Seok Jaebum, prawda?
Bogaty dzieciak z gimnazjum Cheongwoo.
To nie byłem ja.
- Jak to? - Mówię, że to nie ja.
- Ty zasrańcu! - To nie ja…
- Chodź! - Ale…
Myślisz, że ujdzie ci to na sucho?
Proszę. To nie ja.
Nic nie zrobiłem. On uciekł.
Mówię, że to nie ja.
Niech to szlag!
- Ty sukin… - Mówiłem, że to nie ja!
Trzeba było słuchać, jak mówiłem, że to nie ja.
Strasznie mnie wkurzasz.
Joo Hyukgun widział twarz Jaebuma.
Jaebum nigdy by nie wydał Sooheona.
Musiałem uciszyć Joo Hyukguna.
Wszystko dla Jaebuma.
Jesteśmy jednością.
To była wina Jaebuma.
Park Wonseok i Joo Hyukgun…
Zabiliśmy ich z razem z Jaebumem.
Przestań szukać wymówek.
To twoja sprawka.
Jaebum taki nie jest.
To dobry człowiek.
Ufam Jaebumowi.
Wierzę, że ma w sobie dobro.
Ty mu ufasz…
Ufasz Jaebumowi…
mimo że zabiliśmy twojego brata?
Puść Jaebuma, proszę.
Jest mi źle bez brata. Czuję okropną pustkę.
Ale już go nie odzyskam.
A ty się niepotrzebnie trzymasz.
Opuściłeś ten świat dawno temu.
Przeszłości nie zmienisz.
Opuść ciało Jaebuma.
To jedyne, co możesz zrobić dla brata.
Ok Chanmi.
Przykro mi.
Policja nie potrafiła ci pomóc.
Nie szkodzi.
Idziemy.
OK CHANMI
Znalazłam Seoka Jaebuma. Przyznał się do wszystkiego.
Detektyw Jin Sojung go zgarnęła.
Nie martw się. Już jadę.
Co tam?
Klasy trzecia i czwarta mają razem WF.
Chodźmy pograć w kosza. Przebierz się.
- Zaraz przyjdę. - Dobra.
Musimy porozmawiać o Osungu.
Chodź na dach. Teraz.
WSTĘP WZBRONIONY
Co ci odwala?
Nadajnika ci się zachciało?
A ty mnie zdradzasz?
Nic nie zrobiła. Puść ją.
Sam ją zmusiłem. Przepraszam.
Puść ją.
Jihyun, tobą się zajmę, jak już załatwię Sooheona.
Zaczekaj tu.
Na kolana.
Na kolana, mówię.
Dobra, już.
Wisisz mi przeprosiny.
Pochyl głowę.
Pochyl głowę!
Przepraszam.
Proszę, puść ją.
Ty śmieciu!
Co teraz powiesz?
Podoba ci się, dupku?
Ścierwo!
O co ci chodzi?
Cholera, wołają już.
Zniszczę cię moimi umiejętnościami.
Giń już, śmieciu!
Cholera!
- Za tobą. - Co jest?
- Co to? - O rety.
- Co, do diabła? - Co się stało?
Gi Osung, nie?
To on.
To naprawdę Gi Osung.
Gi Osung.
Boże, co z nim?
Dzwońcie na policję!
Co robisz? Dzwoń!
- Co jest? - Co się dzieje?
- Ji Sooheon? - Czy to Sooheon?
- Niemożliwe. On jest miły. - Sooheon?
- To on. - O nie.
Ji Sooheon?
Ji Sooheon go wyrzucił?
- Nie wierzę. - Serio?
Musimy zadzwonić na policję.
Żyje?
Nie wziąłem komórki.
Czy on nie żyje?
- Chyba nie oddycha. - Boże.
Nie stać tak.
- Do klas! - Natychmiast do klas!
Przestańcie robić zdjęcia. Do klas, już!
Wracać!
Ji Sooheon na dachu?
On go wypchnął?
Aresztują go?
A co innego by tam robił? Po co miałby tam wchodzić?
Ej!
Macie wiadomość?
Szybko się rozchodzi.
Jaką wiadomość?
- Tutaj. - Już mam.
- Co to? - „Prześlij to, proszę,
swoim znajomym obok”.
- Co? - Prześlij to, proszę,
- swoim znajomym obok. - To ona.
Jestem Min Sunha. Sooheon był bohaterem, który ukarał gwałciciela Sa Joongkyunga.
Trzymaj za niego kciuki.
- Boże! Ji Sooheon był tym bohaterem? - Cholera!
Ji Sooheon?
- Niesamowite. - To czemu bił się
z Gi Osungiem na dachu?
Może się nie bił. Może go ukarał?
Chyba tak.
- Ji Sooheon, rany. - Ukarał go.
Koleś jest fajny.
Czyli to była kara.
Bohater, nie?
Hej.
Gi Osung groził Kook Jihyun nożem na dachu.
- Co? - Jak to?
Są rodzeństwem.
Jak on mógł?
Nie do wiary.
Ale mnie ciarki przeszły.
Za wszystkim stał Gi Osung.
Ponoć Park Wonseok był takim gnojem,
bo Gi Osung go szantażował.
- Serio? - Co za masakra.
- Pamiętacie jego plotki? - Ej.
Policja aresztowała mordercę Parka.
- Sprawcą był Seok Jaebum. - Seok Jaebum?
- Po co miałby to robić? - Seok Jaebum?
Kiedy Jaebum stracił pamięć,
Osung to wykorzystał i dlatego ten zabił Parka.
- Czyli w sumie zabił go Gi Osung. - Okrutne.
Postradał zmysły?
Gi Osung zepchnął Seoka Jaebuma z dachu, żeby go zabić
i tak Seok stracił pamięć.
- Serio? - Tak było.
Ale że serio? Gi Osung to niezła szuja.
Prawdziwy psychopata.
Cholera. Zasłużył sobie.
- Wiedziałam, że tak będzie. - No.
POLICJA, WSTĘP WZBRONIONY
Chodźmy.
Czy Gi Osung bił się z kimś na dachu?
Nie, chyba nie.
Chyba sam skoczył.
Był tam ktoś jeszcze?
Widziałam tam tylko Gi Osunga.
Był tam tylko Gi Osung.
Był tam sam?
Widziałem tylko jego.
No i chyba Kook Jihyun.
Chyba tylko ona.
No tak, był tam tylko Gi Osung.
Wyglądało, jakby Gi Osung z kimś się tam bił.
- Nie. - Nie.
- Nie wiem.
- Nie sądzę. - Nie.
- Nie widziałem. - Był tam sam.
- Nie widziałem. - Nikogo tam nie widziałem.
- Kolegowałeś się z Gi Osungiem? - Tak.
Wiesz, z kim spotkał się na dachu?
Nie wiem.
Widziałem tylko Osunga.
Tak, samego Osunga.
Czyżby?
Coś ciepłego do picia.
Osung postradał rozum i groził, że mnie zabije.
A potem…
skoczył z dachu.
Z nikim się nie bił?
Tam…
nikogo nie było.
Nie wygląda to na morderstwo.
Jeśli wszyscy kłamią…
kłamstwo staje się prawdą.
LICEUM YONGTAN
Wakacje się skończyły.
- Masz świetną fryzurę. - Zrobiliśmy zdjęcia na zakończenie nauki.
- Jihyun, pośpiesz się. - Szybko!
- Co z tobą? - Ale ładnie.
Będzie pamiątka.
Muszę to robić?
A czemu nie?
Śnieżka pośrodku i uśmiech.
Raz, dwa, trzy!
Idealnie.
Zaczynamy. Raz, dwa, trzy!
Patrzymy tutaj. Raz, dwa, trzy!
Dobrze. Wspaniała robota.
- Dzięki. - Dzięki.
Dobra, zaczynamy.
Raz, dwa, trzy!
- Dobrze wyszło? - Wygląda świetnie.
Myślałam o tych, których zabrakło
podczas sesji.
- Zróbmy bez tego. - Chanmi.
Zróbmy sobie razem.
- Chodź! - Chanmi.
- Szybko! - Raz, dwa, trzy!
- Świetne ujęcie. - Chwila.
Teraz wszyscy razem.
- Wszyscy! - Chodźcie!
Siadać.
Do tyłu.
W porządku.
- Przygotujmy się. - Tak.
Zaczynamy. Raz, dwa, trzy!
Skaczemy! Raz, dwa, trzy!
Ji Sooheon nie robił zdjęć z nami.
Odszedł ze szkoły.
Mówił, że chce się trochę rozerwać.
Sooheon!
Pa, Sooheon!
Trzymaj się, Sooheon.
Na razie!
Nie narób sobie kłopotów.
Tylko tam jedz zdrowo!
Wiesz, że cię kochamy, co?
Dbaj o siebie. Nie choruj!
Rządzisz, koleś, wiesz?
Na razie!
Jesteś super!
A mnie przyjęli do piechoty morskiej, gdzie służę jako podoficer.
Z kolei…
czerwona bransoletka…
nadal przynosi nam szczęście.
Napisy: Cezary Kucharski