- To ty zabiłeś Parka Wonseoka, tak? - Oszalałeś!
Mam tego dość. Wypad!
Osung, trzeba cię zabić.
Ty psycholu!
WSPOMNIENIA ROK TEMU, 22.04.21
ROK TEMU W PUSAN 22.04.21
To było w budynku obok.
Jutro minie rok.
Poszliśmy do stajni, bo to był Dzień Szkoły.
22 kwietnia
Ty szmaciarzu!
Ji Sooheon!
Nie rób tego.
Nie jest tego wart.
Wystarczy.
Osung.
Podobno widziałeś, jak Park Wonseok
spycha mnie z dachu.
Przyłapałeś go.
Co z tego?
Mówiłeś, że milczałeś na ten temat,
bo on znał twoją słabość.
No i co z tego?
Jaka to słabość? Dlaczego przyparł cię do muru?
Czemu miałbym ci o tym mówić?
Żeby mnie przekonać.
Zapomnij.
Spadaj stąd.
Zejdź mi z oczu.
Co robiłeś w przyczepie?
Gi Osung miał wyłączony telefon, więc podzwoniłem po ludziach.
Ma Nakjun powiedział,
że Joongkyung poszedł do Osunga i razem gdzieś pojechali.
Wybacz, że spytam, ale…
Czy w twoim wypadku…
to Park Wonseok próbował cię zabić?
Wypadkiem samochodowym kłamstwo.
Tak naprawdę spadłem z budynku firmowego.
Osung twierdzi, że Park Wonseok zepchnął mnie z dachu.
Mieliście na pieńku? Na tyle, żeby chciał cię zabić?
Nie wiem.
Nie pamiętam.
Osung wypełniał mi luki w pamięci.
Ale wczoraj…
powiedział mi o tym wypadku.
Że to Wonseok próbował mnie zabić.
Że niby zepchnął mnie z dachu.
Byłem w szoku.
Chanmi się dowiedziała i wyjechała.
Ale skąd Osung o tym wiedział?
No i czemu nie mówił wcześniej?
Co między wami zaszło?
Co się działo rok temu?
Ja tam…
jestem coraz bardziej przekonany, że to Osung
zabił Parka Wonseoka.
Możliwe, że cię okłamał.
Przyszedłem to potwierdzić.
To ja, Chanmi. Możemy porozmawiać?
Chanmi.
Chanmi, gdzie jesteś?
Czemu nas tak zbywasz? Nie możesz robić czegoś takiego.
Wiesz, jak się poczuliśmy?
Pogadajmy na żywo. Gdzie jesteś?
Nie mów, że w Pusan.
Dobra.
Nie zdradzę. Mów.
Co?
Teraz?
Mów, co się dzieje.
Słuchamy.
Jakie miałaś plany?
Dokładnie rok temu zrobiliśmy to zdjęcie w Pusan.
Równo rok temu?
W Dzień Szkoły.
Jaebum, co do twojego wypadku…
Jeśli Osung mówi prawdę, Park Wonseok nie mógł być wtedy w Pusan.
Osung kłamał.
Co za ścierwo.
Próbował wrobić Parka Wonseoka.
Chanmi, ty…
Czemu tego nie sprawdziłaś?
Gdyby telefon ci tego nie pokazał,
urwałabyś z nami kontakt jak po ucieczce.
Cholerny Osung.
Czemu Osung skłamał, żeby wrobić mojego brata?
Zwłaszcza, że mojego brata nie było wtedy w budynku?
Bo Park Wonseok już nie żyje.
Sam się nie obroni.
Ten Osung to prawdziwa szuja.
Wydaje mi się…
że Osung mógł gadać takie rzeczy nawet za życia Wonseoka.
W SZALE ZEMSTY
W coś ty się znowu wpakował, u licha?
Kto ci to zrobił?
Kto ci tak załatwił twarz?
Nazwisko.
Nikt. Wdaliśmy się w bójkę.
On też mocno oberwał.
Czemu się pobiliście?
- Wkurzyliśmy się. - To ktoś ze szkoły?
Czemu nie odpowiadasz? Sam mam się tym zająć?
Sa Joongkyung.
Sa Joongkyung…
Naprawdę jesteś zamieszany w jego sprawę?
Nie, nie mam z tym nic wspólnego.
- Twoja twarz mówi co innego. - Nieprawda!
Wiesz, co myśli policja?
Ten twój paragon, który znaleźli na miejscu zbrodni.
To ich kluczowy dowód.
A więc sprawcą jesteś ty lub ktoś z twojego otoczenia.
- Jesteś głównym podejrzanym! - Mówiłem, że to nie ja.
- Nie wiem, skąd ten paragon. - Proszę cię!
Zastanów się nad swoją sytuacją, zanim zrobisz coś głupiego.
Miałeś się nie wychylać.
Unikać kłopotów.
Nie pomogę ci,
jeśli nie wiem, o co chodzi.
Czy zabójstwo w warsztacie
to twoja sprawka?
Nie.
Czy zabójstwo Parka Wonseoka
to twoja sprawka?
Nie.
Ji Sooheon go zabił.
Musicie dopaść Ji Sooheona.
Zostawiłaś to.
No tak.
Zostawiłaś też list.
Faktycznie.
Nie wiedziałam, że tak szybko wrócę.
Nie powinniśmy powiadomić policji?
W sprawie Osunga?
Wtedy musielibyśmy też powiedzieć o Joongkyungu.
Nie chcę, żebyś oberwał.
Nic mi nie będzie.
Musimy złapać sprawcę.
Nie.
Masz być wolny.
Nie mogą cię aresztować.
Czas jest bardzo cenny.
Czas każdego jest bardzo cenny.
Twój szczególnie.
- Bo niewiele mi zostało? - Nie mów tak.
Lekarz mówił, że możesz mieć czas,
jeśli ci się poszczęści.
A ty jak sądzisz?
Poszczęści mi się?
Na pewno.
Wykorzystałeś już całego pecha.
Zostało ci samo szczęście.
Chyba zaczynam z tym szczęściem.
Idziemy?
Pójdziesz przodem?
Zostawiłam torbę z sklepie.
STADION GOGO
Chodźmy razem. Pomogę ci nieść.
Nie trzeba. To tylko jedna torba.
Idź już.
Dobra.
- Idź. - Ty też.
Dzień dobry. Zostawiłam tu wczoraj torbę.
Ach, pamiętam.
Uczennica, która zostawiła torbę.
Pracownik pewnie zaniósł na zaplecze.
Zapraszam, poszukamy.
Dobrze.
Co jest…
Co ty wyprawiasz?
Boże święty.
A tej co?
Nie wtrącaj się.
Wezwij policję, a gość nie żyje.
- Jedziemy. - Stój!
Nie!
Otwieraj!
Spokojnie. Tylko spokojnie.
Halo?
To ja, Chanmi. Stało się coś złego.
Co jest, Chanmi? Co takiego?
Sa Joongkyung i jakieś zbiry porwali Sooheona.
- Co mam robić? - Sa Joongkyung?
Groził, że zabije Sooheona, jeśli wezwę policję.
Co teraz?
Nie wzywaj jeszcze policji.
Spróbuję ich znaleźć.
Dasz radę?
Jeśli do jutra go nie znajdziemy, wezwiemy policję.
A do jutra nic mu nie zrobią?
Coś wymyślę.
Halo, głowa do góry.
Otwieraj usta.
Otwieraj usta i się nie ruszaj.
Właśnie.
Tak samo mi zrobiłeś wtedy w ciemni.
W masce i w ogóle.
No co? Niezbyt wygodnie po tej stronie?
Ale wiesz, sprawdziłem co nieco.
Ta maszyna służy do cięcia ziół.
Fajnie działa.
Obetnie też palce u stóp i rąk czy coś innego.
Nie błagasz o litość?
Błagaj o litość, frajerze!
Szczekaj tutaj jak piesek.
Spoko, co nie?
Gdzie cię walnąć? Tutaj? A może tutaj?
Albo nie!
Chyba najlepiej w palce.
Skoro rozwaliłeś moje.
Joongkyung. Weź się pośpiesz.
A co? Przecież i tak czekamy do rana.
Pieprzony Osung sam chce go załatwić.
Dlatego my…
Kuźwa!
Co za kretyn!
Ty pieprzony…
Pieprzony dupku.
Miałeś szczekać jak piesek, zasrańcu!
Osung…
To był Osung.
STADION GOGO
SEOK JAEBUM
Jaebum.
Chanmi, chyba wiem, gdzie jest Sooheon. Nie dzwoń na policję.
Naprawdę?
Nie martw się. Zadzwonię później.
No dobra.
Dzięki.
Przepraszam.
Pierwszy zobaczyłem taksówkę.
Ja pierwszy dotknąłem.
- Byłem pierwszy… - Bo ja wiem?
Właśnie do niej wsiadałem.
Chyba komuś się śpieszy.
Proszę, śmiało.
Pojedziemy drugą.
- Jadłeś już śniadanie? - Jadłem.
- Stary! - Nie widzisz, że jemy?
Musisz mi coś później powiedzieć.
Muszę usłyszeć prawdę.
Jeśli skłamiesz, to zobaczysz.
LOKALIZACJA
Prosto i w prawo.
Tak jest.
Miałam niedawno telefon od brata.
Słucham?
O czym ty mówisz?
Morderca Joo Hyukguna był na pewno leworęczny.
Ktoś dzwonił do Ok Chanmi z telefonu Parka Wonseoka.
Pewnie ktoś inny.
Jego umowa wygasła, więc pewnie kto inny ma ten numer.
Nie zebrali odcisków z szyi ofiary.
Czyli tak?
Morderca Joo Hyukguna…
jest leworęczny?
Czyli Sooheon nie jest już podejrzany.
Co za ulga.
Ok Chanmi.
- Tak? - Odebrałaś telefon?
Słyszałaś czyjś głos?
Nie, ta osoba nic nie mówiła.
Dlaczego teraz nam o tym mówisz?
Trochę zbyt zuchwały ruch, nie?
Bo czemu by do niej dzwonił?
Mam nagranie z rozmowy ósmego kwietnia.
„Ok Chankyu” to mój brat.
OK CHANKYU 8 KWIETNIA 2022
Spytajcie operatora sieci.
Może przenieśli jego numer.
Jeśli numer jest aktywny, to ktoś wciąż płaci jego rachunki.
Tak można?
Jeśli ten ktoś dzwonił do Chanmi z telefonu Parka Wonseoka…
to nasz główny podejrzany.
Tak.
Dzwoń do operatora.
Robi się.
Ten dzwoniący to chyba wariat.
Na pewno wiedział, że dowiemy się, skąd dzwonił.
To Gi Osung.
Znajdźcie na niego dowody, proszę.
Skąd masz pewność, że to Gi Osung?
Potwierdźcie to.
Bo ja już jestem pewna.
Zadam ci kilka pytań.
Zastanów się, zanim odpowiesz.
Po pierwsze. Drań, który związał Sa Joongkyunga
i zmiażdżył jego stopę w ciemni.
To byłeś ty, prawda?
Co za szmaciarz.
Dobrze.
O to chodzi.
Czyli co, zgrywałeś bohatera, bijąc gnębicieli?
Dlatego zabiłeś Parka Wonseoka?
- Nie. - Nie?
To nie ty?
Od teraz za każdą odpowiedź, która mi nie pasuje,
stracisz jeden palec.
Park Wonseok prześladował wielu chłopaków.
Idealny cel dla bohatera.
Ale zakładam, że nie planowałeś go zabić.
Pewnie chciałeś go wystraszyć.
Pomyśl, zanim odpowiesz.
Czy to ty zabiłeś…
Parka Wonseoka?
Nie.
Parka Wonseoka zabiłeś ty.
Próbujesz mnie wrobić?
Dlatego zostawiłeś mój paragon w warsztacie, ty pieprzony morderco?
Zabiłeś Parka Wonseoka, co? Odpowiadaj.
Odpowiadaj!
- A wy co za jedni? - Gnoje!
Szlag.
Nie ruszać się.
Zabiję was, jeśli czegoś spróbujecie.
Przepraszam.
Tak, my sobie poczekamy.
Co ty wyprawiasz?
Czemu mnie okłamałeś, co?
Cholerny psychopata. O czym ty gadasz?
Masz mnie za idiotę.
O czym ty w ogóle mówisz?
Oszukiwałeś mnie…
Lepiej tu posprzątajmy i chodźmy.
Podpisz, że sprawa rozwiązana.
Firma zajmie się płatnością.
SEOK JAEJUN
Chyba zrobiłeś literówkę.
Jesteś Seok Jaebum, nie „Jaejun”?
Racja.
SEOK JAEBUM
Wszystkim się tu zajmiemy.
Możesz jechać.
Dobrze, dziękuję.
Trzymasz się?
Tak. Żyję.
Chodźmy.
STADION GOGO
Nic ci nie jest?
Tak, nie oberwałem za mocno.
Dzięki Jaebumowi.
Udało mi się go znaleźć, bo za porwaniem stał Osung.
Cały dzień nic nie jadłeś, tak?
Chcesz coś zjeść?
Może zabierzemy go najpierw do szpitala?
Zjemy po drodze. Kupię coś do jedzenia.
Na pewno jesteś cały?
Stało się coś dziwnego.
Ale co?
No co?
Między Jaebumem
a Osungiem.
Co się między nimi stało?
Jin, operator sieci się odezwał.
Nikt nie usunął numeru Parka Wonseoka.
Faktury były wystawiane na jakiś kościół.
Widzisz połączenie z Ok Chanmi?
Tak, z ósmego kwietnia.
Z parku treningowego Yongtan.
Teraz telefon jest wyłączony.
Myślisz, że trzymają tam nagrania z ósmego?
- Sprawdzę. - Dobrze.
Na pewno był leworęczny?
Rany są znacznie mocniejsze po tej stronie.
Jeśli tu był kciuk,
musiał go trzymać jakoś tak.
Najwięcej siły byłoby z kciuka.
Wiesz, czy Gi Osung jest leworęczny?
- A Ji Sooheon? - Mam sprawdzić?
Nie, sama sprawdzę.
Ty sprawdź nagrania z parku.
- Jasne. - Dobrze.
Osung i Joongkyung znowu udowodnili, jakie z nich śmiecie.
Jak mogli kogoś porwać?
Nie zasłużyli na szybką śmierć.
Powinni wisieć jak ryby,
żeby się mrozić i topnieć na zmianę.
Muszą długo cierpieć.
Co z Sooheonem?
Oberwał, ale nie jakoś mocno.
Dobrze słyszeć.
Brawa dla Jaebuma.
Uratował Sooheona.
Tak.
Jaebum wiele dla nas zrobił.
A Sooheon…
jak on się czuje?
Pytam o sprawę z głową.
Jeśli mu się poszczęści, to dalej będzie, jak jest.
Ale może być gorzej.
Czyli nie wyzdrowieje, ale może umrzeć.
Chanmi.
Wczoraj odwiedził mnie detektyw.
Pokazał mi nagrania, jak spotykam się z tatą Min Sunhy.
Poważnie?
Oczywiście. Mówię, że to nie ja.
Ale nie uwierzył.
Powiedział, że wyznaczam Sooheonowi ofiary.
Spytałam o to wujka.
Jeśli Sooheon nie brał kasy za bicie,
zostałby oskarżony o napaść.
Ale jeśli brał kasę,
może długo posiedzieć.
Co za masakra.
Co robimy?
Najgorsze…
że to sprawa Joo Hyukguna.
Jeśli sądzą, że ja wyznaczam ofiary,
to pogadają z matką Sim Eunjin, jego ofiary.
Przeszukają nagrania i w ogóle co tam mogą.
Powinnam zniknąć.
Jeśli nie będzie nikogo,
kto pokazywał ofiary i płacił,
to co policja zrobi Sooheonowi?
Jak to chcesz zniknąć?
Rzucę szkołę,
przefarbuję włosy
i ukryję się gdzieś na wsi.
Potrafię o siebie zadbać.
Nie wyślą za mną listu gończego.
Podjęłam już decyzję.
Chciałam ci powiedzieć osobiście.
Dziś wieczorem zniknę.
Nie ma innego sposobu?
Nie.
Nie mów Sooheonowi.
Nie martw się o mnie.
Poradzę sobie wszędzie.
Proszę,
dbaj o Sooheona.
Spadam.
Żegnacie się?
A może była jakaś kłótnia?
A teraz zgoda?
Chociaż nie wygląda to na kłótnię.
Czyli może mówiłyście „pa, pa”.
Możemy coś świętować.
Pewnie, można się przytulać z radości. Ale co takiego świętujecie?
No nie wyrobię.
- Jak on nas znalazł? Śledził nas? - O czym tam mówisz?
Do zobaczenia.
Tae Soyeon! Lepiej, żebyś się przyznała.
Byłoby lepiej dla ciebie.
Ok Chanmi.
Gdy podejrzany do ciebie zadzwonił,
byłaś w Pusan.
Zgadza się.
Czy wiesz, że kiedy odebrałaś,
podejrzany dzwonił z tego parku?
Naprawdę?
Spyta pan Gi Osunga, czemu do mnie stąd dzwonił?
Chciałabym wiedzieć.
Gi Osung.
Tak, to Osung.
Gra z nami w kosza. Czemu pan pyta?
Mam do niego sprawę.
Ostatnio nie wpadał pograć.
- No tak. - Coś się stało?
Nie, nic. Dzięki.
Grajcie sobie. Powodzenia!
- Co to za koleś? - Serio.
KOMISARIAT YONGTAN
Nie przychodź na komisariat.
Przynajmniej do zamknięcia spraw.
Co tu robisz?
Chodzi o tę sprawę.
Którą sprawę?
Niedługo…
pojawi się kolejna.
A właściwie…
zostanie ujawnione zdarzenie.
O czym teraz mówisz?
Wyjaśnij.
Wszystko, co się zdarzy,
to wina Kook Jihyun.
Jihyun?
Co z nią?
Bo ona…
mi się podobała.
Nadal mi się podoba.
Osung…
- O czym ty mówisz? - Słyszałeś.
Czuję coś do Jihyun.
Wszystko, co teraz się stanie,
to dlatego, że ona mi się podoba.
Gdybym ci powiedział później,
tobyś mi nie uwierzył.
Dlatego mówię ci od razu.
Osung…
Tak nie można.
Mimo że prawnie nie jesteśmy rodziną,
a to nie jest twoja siostra biologiczna,
nie powinieneś tak o niej myśleć.
Teraz to nie ma znaczenia.
Już za późno.
Mówię nie i już!
Tak nie wolno.
A co ma się wydarzyć?
Jaka nowa sprawa?
Chodzi o zabójstwo
Parka Wonseoka.
Jihyun.
- Jaebum? - Wracasz z korepetycji?
Zazdroszczę ci. Niektórzy z nas ślęczą na korkach.
Chcesz się rozerwać?
Serio?
KOMENDANT POLICJI
Przepraszam, Gi Osung.
Proszę.
Co to?
Nie twój portfel? Leżał na podłodze.
To nie mój.
Jasne.
Przyszedłeś do komendanta?
Czyli poszłaś na policję, żeby im o tym powiedzieć?
Tak, bo uznałam, że powinni aresztować Osunga,
zanim znów cię skrzywdzi.
Sprawdzili u operatora sieci, skąd dzwonił telefon.
Z parku treningowego.
No i było coś jeszcze.
Usłyszałam coś ważnego na policji.
Morderca Joo Hyukguna był leworęczny.
Sooheon, chyba w końcu skreślili cię z listy.
Dzisiaj sami leworęczni.
A kto jeszcze?
Rano przed tym magazynem, o którym ci mówiłem…
zauważyłem, że Jaebum dobrze pisze lewą ręką.
Ale prawą też.
Może jest oburęczny?
Było spytać.
Nie wiem czemu, ale poczułem…
jakbym odkrył sekret.
Jakoś nie dałem rady spytać.
A co chciałeś mi wcześniej powiedzieć?
Że stało się coś dziwnego między Osungiem a Jaebumem.
Masz mnie za idiotę.
O czym ty w ogóle mówisz?
Oszukiwałeś mnie…
Ma go za idiotę?
Tak.
Osung zwyzywał Jaebuma.
A przecież tak się z nim przyjaźni.
To było zaskakujące.
Ma go za idiotę?
Co to ma być?
Mówiłam, żeby wracać. Co tu robimy?
- O co ci chodzi? - Cicho.
Jaebum!
Odwieź mnie do domu.
Kazałem ci być cicho.
Podobasz się Osungowi.
Całowaliście się.
Dlatego bądź cicho.
Pewnie ci niewygodnie z zabandażowaną lewą dłonią.
Chyba po to mamy dwie.
Czy osoba leworęczna jest też lewonożna?
Przy grze w piłkę, kopaniu?
Z siłowni wiem, że tak.
Jak kopią,
to zwykle…
lewą nogą.
Wonseok.
Nagranie z audytorium.
Jak Wonseok spada.
Zabójca wykopał Wonseoka nogą.
Lewą nogą?
Nie wiem. Nie jestem pewien.
Myślisz, że Kwon Sejin wciąż ma to nagranie?
Zadzwońmy do niego.
Jest już w Stanach.
No tak.
Ale nigdy nie wiadomo.
KWON SEJIN
Wybrany numer jest nieaktywny.
- Numer jest nieaktywny. - E-mail.
- E-maila się nie zmienia. - Nie znam.
Może jest jakiś inny sposób?
Jestem. Wypuść Jihyun.
Ona musi zostać.
Potrzebuję świadka.
Muszę wiedzieć, o co chodzi. Gadajcie wreszcie.
W zeszłym roku
zostałem zepchnięty z dachu budynku
przez ciebie, Osung.
Co?
Naprawdę?
Naprawdę go zepchnąłeś?
Posłuchaj uważnie.
On jest z tych, co potrafią kłamać na zawołanie.
A ja straciłem pamięć.
Ludzie uwierzą jemu, a nie mnie.
Czemu to zrobiłeś?
- Żeby mnie zabić? - Niekoniecznie.
Byłem na ciebie zły.
Co cię tak zezłościło?
Bo zabroniłem ci dręczyć Parka Wonseoka?
Jihyun.
Pewnie wiesz, jak Osung dręczył Wonseoka.
Inni myśleli, że Wonseok to gnębiciel, bo męczył uczniów,
ale Osung mu kazał.
Jihyun.
Wiedziałaś o tym.
Tak, wiedziałam.
Powiedziałem ci, żebyś zostawił Wonseoka w spokoju
i tak się wściekłeś, że chciałeś mnie zabić?
Powiedz mi, Osung.
Tamtego dnia…
zobaczyłem pewne nagranie
na telefonie Osunga.
No właśnie…
To było coś, czego się nie spodziewałem.
Na nagraniu…
całowaliście się.
Oczywiście ty ją zmusiłeś do pocałunku.
Pewnie to było częścią planu.
Nagrałeś wszystko bez jej wiedzy.
W każdym razie…
nie mogłeś już dręczyć Wonseoka…
jak mu powiedziałem o nagraniu.
Dlatego byłeś taki na mnie zły?
Aż tak, żeby mnie zepchnąć?
Bydlak.
Teraz zacznie się zabawa.
Szkoda, że bez niej.
Słuchaj.
Kiedy się dowiedziałeś, że mam dwie osobowości?
Twoja mama mi powiedziała.
Sam wiem od niedawna.
A od wczoraj wiem też,
że to nie Wonseok mnie zepchnął,
tylko ty.
Rozgryzłeś sprawę.
Poza tym najważniejszym.
STADION GOGO
Dobranoc.
A właśnie, co do Jaebuma.
Czemu się podpisał lewą ręką
a potem zmienił na prawą?
Jaki w tym sens?
Chyba zrobiłeś literówkę.
Jesteś Seok Jaebum, nie Jaejun?
Racja.
Zrobił błąd w imieniu.
„Seok Jaejun”.
Potem napisał „Seok Jaebum” prawą ręką.
Czy to nie dziwne?
W trakcie lata w pierwszej gimnazjum…
nagle zmarł.
Był młodszym bliźniakiem.
Trudno to wyjaśnić…
W każdym razie czuję, że nie jestem sam, że ktoś mi towarzyszy.
Co tam?
Co?
Coś jest nie tak.
To manipulacja psychiczna.
Przez ciebie uwierzyłem, że Park Wonseok zepchnął mnie z dachu.
Polegałem na tobie w kwestii wspomnień.
Dlatego zacząłeś nienawidzić Wonseoka?
Że aż sam wypchnąłeś go z okna?
Dzień dobry.
Czym mogę służyć?
Mam pytanie o Kwona Sejina.
Brał tu lekcje przed wyjazdem do USA.
Jestem Ok Chanmi, koleżanka ze szkoły.
Pamiętam Sejina. Co u niego?
Zmienił numer telefonu.
Czy mogłabym dostać jego adres e-mail?
Adres e-mail?
Muszę go o coś spytać.
KWON SEJIN: CHANMI, TU MASZ NAGRANIE
DZIĘKI, ŻE SIĘ ODEZWAŁAŚ I WYBACZ,
ŻE WYJECHAŁEM. ZNAJDŹ SPRAWCĘ.
Czy jesteś pewna…
że chcesz to obejrzeć?
Tak.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Nie wiem, czy to prawa, czy lewa noga.
Chyba lewa.
Mówisz?
Załóżmy, że lewa.
W takim razie…
Jeśli lewa, to może nie należeć do Osunga.
A tak byliśmy pewni, że on jest winny.
Przepraszam.
Chanmi idzie jutro na komendę.
Na komendę?
- W sprawie Parka Wonseoka? - Tak.
Myślałem, że nie ufa policji.
Nie umiemy zbierać odcisków palców, ani analizować nagrań…
Jasne.
- Jak ręka? - W porządku.
Po co mnie zapraszałeś zamiast goić rany?
Chciałem ci podziękować.
Poza tym z głodu.
Przepraszam.
Posłuchaj.
Nie musiałeś się fatygować.
Pewnie masz rację.
- Dobra, jedzmy już. - Jasne.
Dzięki.
Smacznego.
Jestem pełny.
Smakowało?
Pewnie.
Odniosę, skoro zjadłeś.
Na pewno?
Dam radę jedną ręką.
Dzięki.
WYŁĄCZ
Coś się stało?
Mój telefon.
Zniknął. A był tutaj.
Co?
Nie wiedziałem. Poszedłem do łazienki.
Mogłem się rozejrzeć.
Dobra, powiedzmy komuś z obsługi.
Kto by go tak szybko zgarnął?
Porozmawiam z nimi.
Sooheon.
Co tu robisz?
Gdzie byłaś?
Na strzelnicy. Wracam z treningu.
- Pójdziesz ze mną kupić nowy telefon? - Telefon?
Musisz mi jakiś wybrać.
Nic tu nie ma.
NAJLEPSZY SKLEP W MIEŚCIE
Chodźmy tam.
Szukają państwo jakiegoś modelu?
Ten.
Mogę zobaczyć ten?
- Ten? - Tak, mogę go zobaczyć?
Nowszy model, ale tańszy.
- Jest lepszy. - Podziękuję. Biorę ten drugi.
Jaki operator?
Chcę kupić bez abonamentu.
Dobrze.
Tego używał Wonseok?
Tak, tego samego.
Jaebum.
Cześć, Sooheon.
Nie zabieram ci za dużo czasu?
Gdzie tam. Odpoczywałem właśnie. Chodź.
Co się stało?
Kuzyn Sa Joongkyunga i reszta bandy
czekali na mnie pod domem.
Uciekłem, żeby się nie bić.
Ale czemu ja uciekam?
Dobrze zrobiłeś. Oni nie są tego warci.
Kiedy to się wreszcie skończy?
Nie przejmuj się.
Może chcesz coś do picia?
Wystarczy mi woda.
- Z lodem, jeśli masz. - Zaczekaj chwilę.
SEOK JAEBUM
Proszę. Z lodem.
Dzięki.
WYSŁANO ZDJĘCIE
MAM TELEFON WONSEOKA. TO TY GO ZABIŁEŚ
Sooheon, przepraszam cię najmocniej.
Wypadło mi coś pilnego. Muszę iść.
Żaden kłopot. Pójdę sobie.
Przepraszam cię.
Nie martw się.
Dzięki.
Przepraszam.
Do zobaczenia.
Na razie.
Jaebum.
Napisy: Cezary Kucharski