POLICJA
TRZY GODZINY WCZEŚNIEJ
Chanmi.
Chanmi!
Co?
Sejin!
Ale...
Skąd to masz?
Wiedziałem, że jesteś jego siostrą.
Nie chciałem ci mówić, zanim sama mi nie powiesz.
Mój brat ci o mnie mówił?
Tak.
Pokazał mi to zdjęcie.
Chyba bardzo ci ufał.
Ale...
Co tu robisz tak wcześnie?
Mam już datę wyjazdu do Stanów.
- Lecę za dziesięć dni. - To bardzo niedługo.
Mamy mało czasu.
Dlatego uznałem, że powiem ci wszystko, co wiem.
To ja zostawiłem...
liścik w szafce.
Co?
To byłeś ty?
Chciałem powiedzieć ci prawdę.
Ale dowiedziałeś się o kawiarni
i sama przyjechałaś.
Skąd wiedziałeś, że jestem w Seulu?
Trzeci, czwarty dzień semestru.
Chanmi! Pośpiesz się.
Dobra, już idę.
Po rzuceniu szkoły przyszedłem po papiery.
Wtedy cię zobaczyłem.
Ok Chanmi?
Potem często się szwendałem koło szkoły.
Widziałem, jak jeździsz na skuterze.
Dużo myślałem o tym, jak mam ci się przedstawić.
Potem pomyślałem:
„Po co mam się przedstawiać?”. No i się poddałem.
Ale wtedy...
Wtedy co?
Bo...
Muszę ci coś powiedzieć.
Nagranie, na którym Wonseok wypada, puszczone w audytorium...
Ja je puściłem.
Co?
Skąd masz to nagranie?
Sam je nagrałem komórką.
23 GRUDNIA ZESZŁEGO ROKU
Wonseok...
Tak się wystraszyłem.
Byłem w szoku. Miałem złamane serce.
Uciekłem.
Czemu od razu nie powiedziałeś policji o nagraniu
i że on został zabity?
Też myślałem, że to samobójstwo.
Nie mogłem znieść myśli, że mógł się zabić.
Dlatego rzuciłem szkołę, kupiłem nowy telefon
i mam nowy numer.
Zerwałem kontakt ze wszystkimi.
Bo po prostu nie mogłem...
znowu oglądać tego nagrania.
Po wyjeździe już nigdy tu nie wrócę.
Dlatego chcę wszystko wyjaśnić.
Długo się nad tym zastanawiałem.
W końcu jednak wyjąłem telefon i odtworzyłem tamto nagranie.
Samo oglądanie było torturą, ale...
Zauważyłem też, że ktoś go wypchnął.
Było jeszcze gorzej.
Wtedy pomyślałem, że musisz o tym wiedzieć.
Że muszą też wiedzieć inni uczniowie i nauczyciele.
Dlatego odtworzyłem je w audytorium.
To Park Wonseok!
Jeśli policja znajdzie mordercę,
stracimy szansę, żeby się zemścić.
Myślę o tym samym.
Znajdźmy mordercę.
Sejin.
Masz jakiegoś podejrzanego, prawda?
Kto mógł to zrobić?
Ji Sooheon.
Ji... Sooheon?
Dobrze ci wczoraj poszło?
Wszystko dobrze.
Okej.
Ten dupek pójdzie do niej przeprosić.
Tacy jak on zasługują na śmierć.
Dobra robota.
Sooheon!
Jaebum.
Gdzie cię wczoraj wieczorem poniosło?
Przepraszam.
Wypadło mi coś pilnego. Bardzo przepraszam.
Trzeba było napisać albo przynajmniej odebrać telefon.
Byłem zły.
Ale napisałem ci, że nie mogę być.
Naprawdę? Nie dostałem SMS-a.
- Patrz, nie ma. - Co za masakra.
Wyłączyłem telefon i SMS nie poszedł.
Nieporozumienie i kłótnia gotowa.
Przepraszam, naprawdę.
W porządku. To nie twoja wina. Czasem coś wypada.
Rany.
Naprawdę mi przykro.
Nic się nie stało. Może następnym razem.
Serio mówię.
- Chodźmy na lunch. - Na pewno chcesz ze mną?
Daj spokój.
Czyli tym razem...
to Ji Sooheon.
Cześć, Osung.
DZIEŃ WCZEŚNIEJ
Osung!
Co z tobą?
Coś nie tak z tym zdjęciem?
Jaebum.
Nie wiesz, że sprawą Wonseoka
zajmuje się masa glin?
Znałem Wonseoka i co z tego?
Zdjęcia z nim to problem?
Powiedzmy,
że przynosisz zdjęcie do szkoły i inni je zobaczyli.
Przyciąga to uwagę policji.
Potem jakiś detektyw spyta,
czemu się kolegowaliście, będąc z różnych roczników.
Co byś odparł?
Może, że nie pamiętasz?
Myślisz, że ci odpuszczą?
Będą węszyć.
Pytać innych twoich znajomych.
Nic z tego dobrego nie wyjdzie.
Jaebum.
Zaufaj mi i zapamiętaj.
Nie znałeś Parka Wonseoka.
POLICJA
WARSZTAT TUNINGOWY INNO MOTORS
To mi przypomina zdarzenie z ciemni w liceum Yongtan.
Tamtego też przywiązano taśmą do krzesła.
W SZALE ZEMSTY
„Czerwone słońce jest nad zachodnią górą”.
Mamy wieczór. Słońce zachodzi.
Obraz ruchu słońca w dół
wzmacnia atmosferę żałoby.
Zachody słońca często symbolizują upadek,
zagładę, zniszczenie lub śmierć.
Spójrzmy na następne zdanie...
Masz jakiś powód, by sądzić, że Sooheon jest sprawcą?
Widziałem go.
Widziałeś...
Sooheona?
Wiemy na pewno, że przemawiający,
oglądając sarnę, czuje smutek.
Możemy powiedzieć, że przerzuca ten smutek na sarnę.
Dlatego także niektórzy mawiają, że w tym fragmencie
smutek przemawiającego zaczyna rozlewać się na świat.
W pierwszym akapicie...
- Że co? Nie do wiary. - O co chodzi?
Ok Chanmi. Ale jazda.
Co jest...
Ona jest siostrą Parka Wonseoka.
Co?
Ktoś usłyszał od policjanta pracującego nad sprawą.
Są rodzeństwem.
Ale z niej typiara.
Czyli co, nie mówiła nikomu? Dlaczego?
To Ji Sooheon.
Widziałem go.
Widziałem jego czerwone sznurówki.
Hej.
Jesteś siostrą Wonseoka.
Czyli to prawda...
Wygrałaś.
No bo co?
Pleciesz jęzorem, że Osung jest moim bratem?
Przecież ci mówiłam, że to nie ja.
Daj już spokój.
Z czym?
Jeszcze nie zaczęłam.
Czemu ukrywałaś?
Żebyś mogła grzebać w śmierci Wonseoka?
Fajnie udawać głupią i bawić się w policję?
Pewnie było super tak sobie latać po szkole.
Jihyun.
Uważaj na słowa. Kolega z klasy nam umarł.
No jasne.
Trzymasz stronę siostry byłego?
Może się poprzytulacie i popłaczecie?
Zamknij się.
To było słabe.
Spadaj, bo cię walnę i się poryczysz...
Ej! Puść mnie!
- Ty... - Zostaw!
- Ej! - Rozdzielcie je!
- Co jest? - Puść mnie!
- Powalona jesteś! - Zróbcie coś!
Chanmi, przestań już!
Co za...
Wystarczy.
Uspokój się.
Panie Gu, co się dzieje w tej szkole?
Co zrobili mojej córce?
Bardzo przepraszam.
To nie była bójka. Ktoś ją pobił.
Uczniowie mówią to samo.
Proszę tamtą wydalić.
Inaczej rozpętamy piekło.
Jednak...
podobno ojciec Osunga także należy do państwa rodziny.
Słyszałem niedawno.
Skoro jej ojciec jest komendantem...
Dlatego nie zamierzam tego tak zostawić.
Proszę ją wydalić.
Dobrze się czujesz?
- Jem jak nigdy. - Kiedy poznam twojego męża?
Poczekaj. Przyjdzie odpowiedni moment.
Jakby na to nie spojrzeć, zdecydowanie jesteś stuknięta.
Raczej się zgadzam. Jestem trochę chaotyczna.
Co powiedział nauczyciel?
Mam zostać w domu na kilka dni i unikać kłopotów.
Postara się, żeby mnie nie zawiesili.
Jaki dobroduszny, co nie?
Trochę z niego łajdak, ale to dobry człowiek.
Tacy brzydcy powinni przynajmniej być mili.
Wszystko jasne.
Dziwiło mnie twoje zaciekawienie Wonseokiem.
Ale na pewno wiele przeszłaś.
Wcale nie.
Możemy o nim porozmawiać?
Oczywiście, że tak.
Na tym mi zależało, ukrywając naszą relację.
Bo widzisz, Wonseok był fajnym chłopakiem aż do drugiej klasy.
Też tak słyszałam.
Że był silny, ale nikogo nie gnębił.
Chronił innych przed gnębieniem.
A potem coś mu kompletnie odbiło.
Zaczął bić ludzi i dołączył do innych gnębicieli.
Jak mu coś nie szło,
to od razu robił aferę.
Ale z tego, co wiem,
to przez Gi Osunga.
Gi Osunga?
Że niby Osung zrobił z niego gnębiciela?
Osung to przewodniczący klasy, który zgrywa nerda.
Wonseok był popularny.
Bił się o wiele lepiej.
Nie słuchałby Osunga.
Mówię ci. Robił, co Osung kazał.
Nikomu o tym nie mówiłam,
ale Osung manipulował Wonseokiem.
Mniej więcej wtedy...
zaczęłam się spotykać z moim misiem.
Przeżywaliśmy intymną chwilę.
Osung.
Co chciałeś mi powiedzieć?
Wonseok.
Myślisz, że żartuję? Czemu mnie nie posłuchałeś?
Miałeś powstrzymać Somi,
żeby nie rozsiewała plotek, że ze mną zaszła.
Jak niby mam sprawić, żeby nie chlapała jęzorem?
Odkąd z nią zerwałem,
próbuje mnie zniszczyć, wmawiając wszystkim, że jest w ciąży.
Nieważne jak. Zmuś ją do milczenia.
To ostatnie ostrzeżenie.
- Dobra. Ale ostatni raz. - Zależy, jak ci wyjdzie.
KAWIARNIA PIANINO
Czyli faktycznie.
Osung naprawdę miał coś na Wonseoka.
Tak mi się właśnie wydawało.
- Co miał na Wonseoka? - Co?
Też tego nie wiem.
Co takiego mógł mieć na mojego brata,
że ten robił, co chciał?
Czemu mój brat miałby robić tyle złego?
Czegoś tu nie rozumiem.
Pod koniec drugiego semestru
Wonseok miał przewagę nad Osungiem.
Jakby sytuacja zupełnie się zmieniła.
Zdjęcie po lewej pochodzi z warsztatu.
Z rana.
Po prawej mamy zdjęcie po napaści,
do której doszło 17 marca w liceum Yongtan.
obie sprawy łączy to,
że ofiary były wcześniej zamieszane w przemoc w szkole.
Obie ofiary zostały unieruchomione taśmą przyklejoną do krzeseł.
Czekamy na wyniki z laboratorium,
ale możliwe, że to ta sama taśma.
W jednym przypadku ofiara zmarła.
W drugim została poważnie ranna.
W sprawie napaści zmiażdżono ofierze palce u stóp.
Przyczyną śmierci ofiary w warsztacie,
jak mniemamy, było uduszenie.
Ustalimy, czy istnieje związek
między tymi dwiema sprawami.
Kryminalni powinni przejąć morderstwo.
Jednak widzę tu pewien związek.
Sojung, wy też to bierzcie.
Tak jest.
OLEJE, GEOMETRIA KÓŁ, WYTRZYMAŁE OPONY
Nie pamiętam, bo nie widziałem jego twarzy.
Było mi trudno, skoro ciągle obrywałem.
WYTRZYMAŁE OPONY
W każdym razie miał wyraźny zapach.
Powiesz coś więcej?
Śmierdział olejem i alkoholem.
Jakim olejem? Takim jak tutaj?
Czy takim z restauracji?
A może benzyną, smarem, olejem silnikowym,
- do smażenia... - Fabrycznym.
Jakby olejem z maszyny.
Olejem z maszyny.
A alkohol? Może coś wypił wcześniej?
To jakby szpitalny alkohol do wcierania.
Do wcierania...
Czy możesz jeszcze raz opisać moment pierwszego spotkania
z napastnikiem?
Żaden z tego moment.
Trochę wstyd mówić.
Straciłem przytomność po jednym ciosie.
Skubany.
Niezły ma cios, co?
Może być jakimś zawodowcem.
Profesjonalnym bokserem?
Nie.
Nie zawodowym sportowcem, a gangsterem.
A sposób mówienia? Poza zniekształconym głosem.
Poza tym nie wiem...
Miał akcent albo mówił jak gangster?
Właściwie to nie brzmiał jak gangster.
Olej, alkohol, mocny cios, żadnego akcentu.
Jak zagadka z kryminałów, co nie?
Chodzi o napaść w ciemni?
Pyta pan o Sa Joongkyunga?
Wpadłaś wtedy na Ji Sooheona.
- Czy pamiętasz coś... - Chwila.
Panie detektywie.
Czy wy nie prowadzicie sprawy mojego brata?
Przesłuchuję cię, bo coś je łączy.
Sugeruje pan,
że to ten sam sprawca?
Nie...
Nie to miałem na myśli.
Chodzi mi o to, że rozważamy wszelkie możliwości.
Przypomnij sobie, jak to wpadłaś na Ji Sooheona.
Każdy detal się liczy.
Oczywiście nie muszę mówić,
że nikomu o tym ani słowa.
- Chanmi. - Czy morderca mojego brata
i napastnik w ciemni...
to ta sama osoba?
Chcesz złapać mordercę brata,
więc przypomnij sobie, czy Sooheon nie zachowywał się dziwnie.
Sa Joongkyung?
Nic do niego nie miałem. W ogóle się nim nie interesowałem.
Często tam ćwiczysz?
- Słucham? - Tamtej nocy
ćwiczyłeś w Unmacheon
i wpadłeś na Ok Chanmi po drodze.
Tak, czasami.
Myślałam, że zwykle ćwiczysz w tej siłowni.
Ale tamtej nocy wybrałeś Unmacheon?
To nie był jedyny raz, kiedy tam ćwiczyłem.
Czasami tam się zapędzam.
Od kiedy trenujesz sztuki walki?
Od dziewiątej klasy.
Boże.
Musisz być niezły.
Pewnie masz mocny cios. Planujesz zawodowstwo?
To tylko hobby.
Pytam, bo jedna rzecz mnie ciekawi.
Czy można kogoś znokautować jednym ciosem?
Jeśli się dobrze trafi,
to możliwe.
W szczękę albo skronie?
Pewnie tak.
Tobie się kiedyś udało?
Nie.
Siedemnastego marca,
w noc napaści na Sa Joongkyunga w ciemni
przed ośrodkiem uczniowskim byli świadkowie.
Chłopak i dziewczyna.
Zeznali, że ktoś w masce przeskoczył przez mur.
Gdybyś to był ty,
znalazłbyś się w alejce z Ok Chanmi.
Widziałeś tam kogoś jeszcze?
Kogoś podejrzanego?
Wpadłem tylko na Chanmi.
Często nosisz takie sznurówki do butów?
Ładne.
Ostatnio wymieniłem.
Bo mam taki przesąd.
A jaki, jeśli wolno spytać?
Wolę o tym nie mówić, jeśli to nie ma związku ze śledztwem.
Rozumiem.
Wybacz.
Przepraszam.
Mamo, to ja.
Wszystko dobrze.
Przepraszam. Nie martwcie się.
Słuchaj, mamo...
bo ja nie wiem, gdzie jestem.
Dzieci już zaczęły jeść.
Osung, co robiłeś, kiedy bili Jihyun?
Czemu winisz Osunga?
Myślisz, że by na to pozwolił?
Nie mógł temu zapobiec.
W każdym razie nie odpuszczę jej.
Wydalenie to za mało.
Wniosę oskarżenie.
Bądź stanowczy w rozmowach ze szkołą.
Oczywiście, że będę.
Uważajcie na to liceum. Tam się coś niedobrego dzieje.
Ten napastnik z ciemni
to uczeń waszej szkoły.
Czy nie lepiej tego z ciemni po prostu zostawić?
Sa Joongkyung dostał, na co zasłużył. Sprawiedliwość.
O czym ty mówisz?
Sprawiedliwość wymierza policja.
Nie ścigaliśmy go, więc popełnił morderstwo!
Ktoś umarł?
Nie mówcie nikomu w szkole.
Dzieci wiedzą, że nie wolno.
Ale uważajcie na swoje słowa.
Ktoś tu na pewno powinien.
Ej.
Nie powinieneś iść tam?
Czemu miałbym iść naokoło? Wszyscy już wiedzą.
Tędy jest krócej.
Ok Chanmi zrujnowała mi reputację.
- Wywalisz ją ze szkoły? - Nie mogę.
Ma zostać i być grzeczna.
Ma się trząść na każdy mój widok.
Dam jej prawdziwą nauczkę.
Będziesz miała sporo na głowie.
Im więcej myślę, tym bardziej się wkurzam.
Ok Chanmi i Park Wonseok są rodzeństwem.
Pewnie nas szpiegowała. Każdy był podejrzany.
Nie mogę jej wybaczyć. Zabiję...
Boże.
Jihyun, nawet nie myśl, żeby dzwonić po kumpele i ją pobić.
Coś pójdzie nie tak i dostaniesz naganę.
- A wtedy żegnaj, college’u. - Znam się.
Nic nie rób.
Ja się tym zajmę.
Spodoba ci się.
Co za kpina.
Osung manipulował Wonseokiem. Wciągnął go we wszystko.
Ciężko pracujesz.
Dostałam stypendium od szkoły.
Powinnam chociaż udawać, że ciężko pracuję. A ty nie masz zajęć?
Mam coś ważniejszego. Komisja ds. przemocy cię czeka.
- Przyszedłeś po przeprosiny? - Nie.
Ja pierwszy.
Przepraszam. Jihyun była dla ciebie okrutna.
Może być tak,
że sprawy się skomplikują, jeśli zostaniesz zawieszona lub wydalona.
Mój tata...
Znaczy tata Jihyun jest komendantem.
Jeśli się wkurzy, sprawy mogą się skomplikować.
Dlatego to mówię.
Zrobię wszystko, żeby cię nie wyrzucili.
Ale czemu?
Mam wobec Wonseoka dług za rzeczy,
za które go nie przeprosiłem.
Ale nie wiem, czy mogę mu to tak wynagrodzić.
Liczę, że uwierzysz w moją szczerość.
Udanych ćwiczeń.
Jeszcze jedno.
Pomogę ci znaleźć mordercę Wonseoka. Zrobię, co w mojej mocy.
HEJ, OSUNG
Ji Sooheon, ty flecie. Chodź tu.
Halo, mówię coś do ciebie, zasrańcu.
Moje ziomki do ciebie przyszły.
Czy można kogoś znokautować jednym ciosem?
Tobie się kiedyś udało?
Gnój!
- Wstawaj. - Ty śmieciu.
Ej.
Gdzie twoje jaja, leszczu?
Dowalcie mu.
Cholera.
Stary, chyba wystarczy.
Ktoś już pewnie zawołał gliny.
Ale oberwał.
On się w ogóle umie bić?
Co z nim? Czy tamtego dnia był nabuzowany?
Myślałem, że umie się bić.
Chyba nie wygląda.
MOK JEONGHYEON POŁOŻNICTWO I GINEKOLOGIA
Przyszedł cztery dni temu.
MOK JEONGHYEON
Mogę spytać, o co chodzi?
Chodzi o morderstwo.
Słucham?
- Znowu kogoś zabił? - Nie.
Sam został zamordowany.
Co takiego?
Nie żyje?
Wiem, że przypominanie sobie szczegółów sprawy córki może być nieprzyjemne,
ale czy mogę zadać kilka pytań?
Oczywiście.
Gdy Joo Hyukgun był tu cztery dni temu,
co pani powiedział?
Kazał mi wycofać pozew.
Zadźgał moją córkę i wyszedł na wolność,
ale wciąż miał tylko 18 lat.
Wróciłby do społeczeństwa, jak gdyby nigdy nic.
W wieku ledwo 18 lat.
Dlatego...
jako matka...
musiałam coś zrobić,
żeby nie zapomniał, że zadźgał moją córkę.
Dlatego złożyłam pozew.
Chciałam przeciągać sprawę.
Przyszedł i kazał mi wycofać.
Miałam żałować, jeśli nie wycofam.
Czy zdarzyło się coś jeszcze?
Tylko tyle.
Nie było pani łatwo.
ASPIRANT JIN SOJUNG
Jeśli coś sobie pani przypomni, proszę dać nam znać.
Czemu nie zgłosiła pani tego na policję,
skoro on pani groził, żeby się wycofała?
Zostawcie bohatera!
- Wracajcie do siebie! - Odejdźcie, co?
Przepraszam.
Tak?
Pani torebka.
Boże. Dziękuję.
Proszę.
Umówiłaś się innym nazwiskiem?
Tak.
Usunę dokumentację medyczną. Już się nie zobaczymy.
Była tu policja?
Coś się stało?
Nie wiesz?
To znaczy?
Pewnie dlatego tu jesteś.
Joo Hyukgun
nie żyje.
Słucham?
Sooheon...
JI SOOHEON
- Dzień dobry. - Ty tutaj? Trzymaj się.
KAMERA UCHWYCIŁA PODEJRZANEGO PRZED MIEJSCEM ZBRODNI
3. DANE OFIARY: JOO HYUKGUN
Czołem.
Nigdy tego nie widziałeś, jasne?
Zapomnij i już. Rozumiesz?
Tak.
Dobrze.
O co chodzi?
Znowu lepiej tutaj niż w domu?
Ta, która pobiła Jihyun.
Ukarz ją, proszę, ale nie wywalaj.
O czym ty mówisz?
Wywalą ją i oskarżą.
Jihyun nie byłaby zadowolona.
Tato.
Trochę mi jej żal.
Jihyun też zawiniła.
Jeśli przekonam Jihyun, żeby się z nią pogodziła,
reputacja Jihyun na tym zyska.
Naprawdę myślisz, że przekonasz Jihyun?
Tak.
Tylko udawaj, że nic nie wiesz.
Zachowuj się normalnie.
Chcesz, żeby same rozwiązały tę sprawę.
DOCHODZENIE W SPRAWIE MORDERSTWA W INNO MOTORS
- Dzień dobry. - Dobra robota.
Dziękuję.
- Halo? - Cześć, skarbie.
Wyjdziesz o czasie?
Tak, wyjdę o czasie, a ty?
Urwę się z pracy razem z tobą.
O której będziesz w kręgielni?
Za 40 minut?
Okej, do zobaczenia.
Do zobaczenia. Pa.
Wygląda jak sprawca, ale o dziwo chodzi z plecakiem.
Korzystał z wielu narzędzi.
Maska, taśma klejąca, rękawiczki, pianka poliuretanowa do zasłonięcia kamer.
Śmierdział olejem i alkoholem.
Jak mogłam to przeoczyć?
Słucham?
Zapach oleju, zapach alkoholu...
To kręgielnia.
To olejek na kręglach i alkohol, którym je wycierał.
Sooheon!
Koleżanka przyszła.
Nie żyje?
Czemu Joo Hyukgun nie żyje?
To na pewno nie pomyłka?
Gliny były u lekarki.
Cholera.
To nie ja.
Ja tego nie zrobiłem.
Sooheon. Lepiej weź się w garść.
Nie przeszkadza mi, co zrobiłeś.
Musimy tylko zdecydować, co dalej.
Uderzyłem go kilka razy i tyle.
Pomyśl jeszcze.
Mówisz, że mnie poniosło i go zabiłem?
Ja pierdzielę.
Jak umarł?
Nie wiem.
Gdy wychodziłem z warsztatu,
Joo Hyukgun błagał o wybaczenie!
On wtedy żył!
To może powiemy policji?
Powiemy, że tylko go uderzyłeś.
To nic nie da.
Lepiej to niż łatka mordercy.
Nie mogę iść do więzienia.
Nie teraz.
Ja pierniczę!
Dobry wieczór.
Jesteśmy z komisariatu Yongtan.
W czym mogę pomóc?
Pracuje tu Ji Sooheon, prawda?
- Gdzie trzyma swoje rzeczy? - Jego rzeczy osobiste są w szafce,
bo musi je zamykać.
Chcemy obejrzeć.
Przepraszam, a o co chodzi?
Sooheon ma jakieś kłopoty?
Czemu przeszukujecie jego rzeczy?
Co się dzieje?
Nie potrzebujecie nakazu?
Ji Sooheon.
Jeśli nie otworzysz szafki,
zawieziemy cię na komendę, a sami rozwalimy drzwiczki.
Nakaz zdobędziemy później.
Ty decydujesz.
Co?
To tylko mundurek i plecak.
To jest uczeń.
Mogę zamknąć?
Przepraszam, że zapytam, ale czego w ogóle szukacie?
Podejrzewacie go o coś? Proszę wyjaśnić!
Co złego zrobił Sooheon?
Detektywie Hyun. Idź po klucz główny i sprawdź każdą szafkę.
Maszynownię też.
Ja sprawdzę kręgielnię.
Tak jest.
Zaraz...
Że niby chcecie sprawdzić każdą szafkę?
Mogę najpierw przeszukać maszynownię?
DWA DNI WCZEŚNIEJ
DETEKTYW HYUN JONGGUK
- Tak, Jin. - Cześć.
Jadę do siłowni Ji Sooheona.
Nic nie mów, tylko go tam trzymaj.
Załatwione.
A gdzie Ji Sooheon?
Gdzie on jest?
WEJŚCIE DO BUDYNKU
Tak, detektywie Hyun.
Co?
Zgubiłeś Ji Sooheona?
Dobrze, rozłączam się.
STADION GOGO
JI SOOHEON
Zaraz, chwila.
Czy to nie przesada?
Od razu tak z nożycami?
- A nakaz? - W przypadku ryzyka
zniszczenia dowodów, nakaz załatwimy później.
- Proszę się odsunąć. - Wystarczy. Proszę wyjść.
Wynocha z mojej siłowni. Co z tego, że jest pani z policji?
Jeśli tkniesz glinę, stanie ci się krzywda.
Chodzi o morderstwo.
Nie przeszkadzaj.
JI SOOHEON
Serio.
To jakiś absurd.
Chyba się pani pomyliło.
Czego dokładnie pani szuka?
Pani mówi, że chodzi o morderstwo.
Zaraz z nią nie wytrzymam.
Co za tupet.
Mogę zobaczyć twój pokój?
Najpierw pani powie, o co chodzi.
Czego ode mnie chcecie?
Jakie morderstwo?
Jeśli pani nie idzie praca,
proszę ją zmienić.
I dać mi spokój.
SKRZYNKA POCZTOWA KP ODBIORCA: DOM DZIECKA HANSUNG
Doliczyć torbę?
Nie trzeba.
JI SOOHEON
Kto mógł...
zabrać plecak?
Byłem tu...
zeszłej nocy.
Jaebum.
Przypomniałeś sobie o swoim ośrodku jeździeckim?
Nie.
Nie żebym pamiętał to miejsce.
Obudziłem się i byłem sam w stajni w środku nocy.
Zadzwoniłem do mamy i powiedziałem, że obok mnie stoi koń.
Przyjechała mnie odebrać.
Chyba przyjechałem tu taksówką.
Siedziałem sam w stajni w nocy.
Jakby ktoś mnie podrzucił.
To było straszne.
Jasne, stary.
Jeśli chcesz gdzieś jechać,
to dzwoń do mnie.
Pewnie, dzięki.
Ale zeszłej nocy
odzyskałem pewne wspomnienia przez ten strach.
Nie doznałem urazu w wypadku.
To nie po wypadku samochodowym wylądowałem w szpitalu na pół roku.
Jaebum.
Ja...
chciałem się zabić w stajni.
Wszyscy mnie okłamali.
- Prawda? - Jaebum.
- Ale... - Wiem.
Robiłeś, co kazała ci moja mama.
Jestem za to wdzięczny.
Ale, Osung,
czy obiecasz, że już będziesz ze mną szczery?
Oczywiście, Jaebum.
Zawsze będę po twojej stronie i będę z tobą szczery.
Osung.
Czy Parka Wonseoka...
zabiłem ja?
Chanmi.
Możemy porozmawiać?
- O czym? - Nie chcesz mi niczego powiedzieć?
To znaczy?
Ty zacząłeś.
Gliny przeszukały dziś moją szafkę.
Nie jesteś ciekawa po co?
Sprawa z ciemni. Sa Joonkyung.
Podejrzewają cię.
Mnie też przesłuchiwała policja.
Wypytywali o tę noc, kiedy wpadłam na ciebie w alejce.
Nie po to przyszli?
- Po to. - Gdy tutaj szukali...
to coś się stało?
- Nie. - Czyli wszystko gra.
- Co chciałeś mi powiedzieć? - No tak.
Nic takiego. Chciałem tylko zapytać.
- Późno już. Odpocznij. - Dobra.
Ty też.
DOM DZIECKA HANSUNG
Boże. Chanmi!
Dawno cię tu nie było. Może wejdziesz?
Przepraszam, pani An.
- Idę na spotkanie. - Czemu nie wpadłaś wcześniej?
Oto przesyłka od ciebie.
Dziękuję.
Jak się pani ma?
Ja dobrze, a ty?
Też dobrze.
Wpadnij do Pusan po plecak.
Chanmi.
DWORZEC PUSAN
ŁATWOPALNE
Chanmi.
Chanmi?
Jeszcze cię tu nie ma?
Chanmi.
Chanmi, co ty robisz?
Wyjdź.
Wysłuchaj mnie.
Ani kroku dalej. Nie ruszaj się.
Czemu to robisz?
Wszystko wyjaśnię. Wyjdź.
Chanmi.
Nie zabiłem go.
Naprawdę.
To nie jest śmieszne.
Chanmi.
Co robisz?
Chyba czegoś nie rozumiesz.
Zanieś plecak na policję.
To nie byłem ja.
Nie zabiłem go.
Napisy: Cezary Kucharski