Przejdź powoli z pokoju nauczycielskiego do bramy.
Co to za zdjęcie? Czemu wywołałeś?
Żeby grozić Min Sunhie, żeby się wypisała.
Co tu robisz?
Ja tylko...
właśnie wracam, bo ćwiczyłem.
Idę po rower.
Pierwszy raz tędy jadę. Sprawdzam, czy jest szybciej.
Nie ma tu świateł.
O tej porze bez różnicy.
Faktycznie.
Tam przy zjeździe z górki
jest dziura na drodze.
- Trzeba uważać. - Naprawdę? Będę uważać.
Trzymaj się.
Dobra...
Też się trzymaj.
W SZALE ZEMSTY
Co tu robisz?
PARK WONSEOK
Gdy zmarł Park Wonseok...
szczerze się ucieszyłam.
Dlaczego taki byłeś?
Co ja mam teraz zrobić?
JI SOOMIN
BURGER BULGOGI
Soomin.
Jak się masz?
Minęły już trzy lata.
Mam się dobrze, mama też.
No dobra, kłamię.
U mnie nie tak dobrze.
Ale sam się sobą zajmę.
Dlatego...
ty opiekuj się mamą.
SALA NADZIEI
JI SOOMIN
Właśnie minęły dokładnie trzy lata.
Mój starszy brat.
Nie znałaś mojego brata, prawda?
Oczywiście, że nie.
Właściwie...
Chodzi o to...
PARK WONSEOK
PARK PAMIĘCI NEULPUREUM
Nie wiedziałem...
że Wonseok też tu będzie.
Mam prośbę.
Czy mógłbyś dochować tajemnicy?
Że był moim bliźniakiem.
Bo nie chcę,
żeby ludzie traktowali mnie inaczej.
Mogliby przestać mówić mi o nim prawdę,
gdyby się dowiedzieli.
Nie jesteś głodna?
Co?
Tutaj niedaleko jest świetny lokal z bułkami.
Chodźmy.
DZISIAJ ZAMKNIĘTE
BUŁECZKI NA PARZE Z RYŻEM HANBONGAM
Chcesz może to?
Nie, dzięki.
Zjem w szkole.
Nie powinno się tego jeść, co?
Nie, nie miałam tego na myśli...
Mój brat uwielbiał hamburgery.
Czekaj!
- A ty dokąd? - Tak nie wolno.
Na początku było tak, że uwzięli się na mojego brata.
Chodź tu.
- Silacz? - Przestań!
Nie puszczali go do łazienki.
Kazali mu płakać i błagać.
Klęczeć, aż się czołgał po podłodze.
Dopiero wtedy go puszczali.
Tamtego dnia
zamiast błagać, wywalczył wyjście.
- Chodź! - Luzik.
- Spokój. - Stój.
Jaki on spięty.
Serio? O kurde.
Zsikał się!
Powinienem nagrywać, co nie?
- Patrz tutaj. Chociaż raz. - Ale mu nie wyszło.
- No weź, chociaż raz. - Uśmiech do kamery.
Nie udało mu się.
Dzień dobry.
Gdy mama wracała wtedy do domu...
Czekaj!
...usłyszała głośny łomot.
- O Boże! - Dzwońcie po karetkę!
O nie!
To był mój brat.
Mama go zobaczyła.
Nie...
Soomin!
Soomin! Nie...
Soomin!
Dlatego...
Jak naprawdę nazywał się Park Wonseok?
Ok Chankyu.
LICEUM YONGTAN KĄCIK LITERACKI
Słuchajcie.
Rzucił szkołę.
Ten gwałciciel, Sa Joongkyung.
- Rzucił szkołę! - Co?
Bez sensu.
Tak się starał, żeby wrócić, a teraz rzuca szkołę?
No serio! Nauczyciele zdziwieni.
Podobno rodzice też chcieli go wypisać.
Patrzcie! Tam jest Joongkyung!
- Żegnaj! - Żegnaj, ścierwo!
- Było do przewidzenia! - Nie wracaj tu!
- Uważaj, bo będę cię śledzić! - Teraz się popraw!
Krzyżyk na drogę!
Zmądrzej trochę, padalcu!
Nara! Byłeś do kitu!
Taki los cię czeka!
Jak cię spotkam, to nie żyjesz!
Spadówa!
Nie śpij spokojnie!
Czemu wyjeżdża na wózku, skoro może jechać samochodem?
Robi z siebie widowisko.
Ktoś go pobił i tak mu kazał.
Co?
Żeby się wypisał i żeby wyszedł bramą.
Cholera.
- Ale akcja. - Czemu Joongkyung jeździ na wózku?
Podobno ktoś w nocy zmiażdżył mu stopy.
- Gdzie? - W ciemni.
Miał zmiażdżone palce u stóp.
Gwałciciel sobie zasłużył.
Napastnik miał mu grozić śmiercią.
Dlatego odchodzi bez słowa.
Niesamowity był ten ktoś.
- Zgadzam się. - Bohater.
- Serio. - Podobno ktoś go wczoraj widział.
Ktoś widział naszego bohatera? Niedobrze.
- Kto nim jest? - Nie wiemy.
Był sam i w masce.
Ktoś widział, jak skacze przez mur.
Miał maskę.
Co za ulga.
Dobrze.
- Naprawdę. - Ulżyło mi.
Co się dzieje?
Coś się stało?
A oni co?
Ji Sooheon i Ok Chanmi?
Urwali się razem i razem wracają?
Klasa trzecia!
- Co z nim? - Otrząśnij się!
Klasa trzecia!
Gdzie byliście z Sooheonem rano?
Co?
Wyszłaś z Sooheonem, co nie?
W sumie tak.
Dokąd poszliście?
Musieliśmy w jedno miejsce.
Chodzicie ze sobą?
Co? Nie ma mowy.
Dobrze.
Dlaczego dobrze?
Już miałam cię nienawidzić.
Do przodu!
Zablokuj go!
Sooheon, jesteś super!
- Sooheon! - Sooheon!
- Osung! - Osung!
A nie możesz sam?
Ona zaszła w ciąże z Osungiem. Po co się wtrącasz, Wonseok?
Chciałaś się wzbogacić kłamstwami o ciąży?
Masz nas za idiotów?
Próbujesz nas oszukać?
- Zablokuj go! - Sooheon!
Nieźle.
- Sooheon. - Przepraszam.
- Sooheon! - Sooheon!
Przerwać grę!
Przesuń się.
Sooheon.
Sooheon?
Sooheon, słyszysz mnie?
No dalej, Sooheon.
- Obudź się. - Raz, dwa, trzy.
Przewodniczący, zabierajcie klasy.
Osung.
- Nie wstyd ci? - Czego?
Pchnąłeś go jak tchórz.
Wiedziałeś, że nie masz z nim szans.
Taka walka o piłkę jest normalna.
Pchnąłeś go, jakbyś chciał zabić!
- O czym ty mówisz? - Czemu taki jesteś?
Żałosny kretyn.
- Jihyun, życie ci niemiłe? - A co, zabijasz każdego?
- Zamknij się. - Czekaj!
- Chcesz mnie uderzyć? Śmiało! - Puśćcie mnie.
Ty...
- Spokój. - No chodź.
Komu rozkazujesz?
Dawaj!
Spokój.
- Puść mnie! - Proszę cię!
Chanmi.
Cześć.
- Jaebum. - Tak?
Wyświadczysz mi przysługę?
Przysługę?
Jaką?
Jesteś cały?
Spociłeś się.
Co? Dzięki.
Chyba nic mi nie jest.
Lekarz powiedział, że miałeś drobny wstrząs
i będziesz spać.
- Póki leki działają. - Trochę się przespałem.
To moje?
Tak.
Twój strój i plecak.
Dzięki.
Nie masz dodatkowych lekcji?
Nie muszę mieć.
Jestem głodna. Zjemy coś?
Wybierz menu. Tak się odwdzięczę.
Może coś ostrego?
- Postawi cię na nogi. - Jasne.
Przepraszam.
Jaka niegrzeczna. Czekaj!
Chodźmy jeść. Jestem głodny.
Ostre jedzenie pozwoli mi o niej zapomnieć.
Co zjemy?
Co chcesz.
Co ostrego lubisz...
Wszyscy buczeli i klaskali, a on wyszedł bez słowa.
Dosłownie go wywalili.
Ale super było oglądać gnojka,
jak go wywalają...
Czemu płaczesz? Powinnaś uśmiechać się od ucha do ucha.
Tak się cieszę...
Chyba już nic mnie nie boli.
Zasraniec może już nigdy nie stanąć na własne nogi.
Ale...
kto mu to zrobił?
Nikt nie wie. Jakiś typ w masce.
Wszyscy nazywają go bohaterem.
KOMISARIAT POLICJI YONGTAN
Proszę.
Detektyw Jin.
KOMENDANT POLICJI W YONGTAN GI WANGDO
Dostała pani akt oskarżenia w sprawie z liceum Yongtan?
Tak.
Przypisali mi sprawę przed chwilą.
Napastnik przesadził.
Jak mógł rozwalić uczniowi palce u stóp w szkole?
Niewybaczalne.
Natychmiast go aresztujcie i zero tolerancji.
Tak jest. Tak zrobię.
Co tam?
Czemu nie w szkole?
Urwałem się z zajęć, bo Jaebum nalegał, żebym przyszedł.
Dzięki.
Chciałam cię o coś zapytać.
Byłabym wdzięczna za szczerą odpowiedź.
No co?
Jestem ciekaw.
Chodzi o...
Parka Wonseoka.
Tak?
Spotkałam się z Im Somi. Zmieniła szkołę.
Tak było.
Czy ona żądała, żebyś wziął odpowiedzialność
za jej ciążę,
a Park Wonseok odkrył, że kłamała?
Przepraszam.
Za szybko z grubej rury?
To o czym chcesz pogadać?
Czemu Park Wonseok miał z nią rozmawiać?
Dlaczego wypytywał Somi o jej kłamstwa?
Czemu sam tego nie zrobiłeś?
Parka Wonseoka
już z nami nie ma.
Nie mówmy o tym. Ze względu na pamięć o nim.
A jeśli będziemy mówić, skończy się na oczernianiu?
Skąd ty go w ogóle znałaś?
Z klubu strzeleckiego.
Chcę tylko wiedzieć, dlaczego Wonseok rozwiązywał twój problem.
A czemu chcesz?
No bo...
jestem ciekawa.
Park Wonseok bił się najlepiej, co nie?
Czemu więc słuchał ciebie i...
Pomagał mi i tyle.
Byliśmy blisko.
Zawsze był dla mnie dobry.
Miły był z niego gość.
Był miły?
To znaczy...
Jaki właściwie był Park Wonseok?
Był dobrym człowiekiem?
Czy okropnym, zasługującym na śmierć?
Nie wierzę, że mógł się zabić.
Trochę trudno mi o tym mówić.
Skoro się znaliście, na pewno wiesz, co nie?
Co się wtedy stało?
Czy mógł dawać znać, że chce się zabić?
Naprawdę myślisz, że sam się zabił?
Przepraszam, ale nie mówmy o tym.
- Muszę iść. - Ale...
GI WANGDO
Gi Wangdo.
Gi Osung.
To samo nazwisko.
Kto tam?
Dzień dobry. ja...
jestem z liceum Yongtan.
Znam osobę, która tu mieszka.
Rozumiem. Chwileczkę.
GI WANGDO
Kook Jihyun?
Jak... Co ty tu robisz?
Ty...
Mieszkasz tu?
A po co przyszłaś?
Proszę.
Przyszłam oddać komórkę Gi Osungowi. Zostawił ją.
Ej, czego chcesz?
Byłeś z Ok Chanmi?
Przyniosła ci komórkę pod sam dom.
Ok Chanmi do nas przyszła?
Ona cię widziała?
Jutro rano wszyscy się dowiedzą, nie?
Że mieszkamy razem i jesteśmy rodzeństwem!
Super, nie?
Twój bałagan. Ty posprzątaj.
Napraw wszystko, kretynie.
Włożyłem trochę więcej niż uzgodniliśmy.
Nie musiał pan.
Podobno jest ciężko ranny.
Nie z pana winy.
Pan tylko zapłacił.
Nie chodzi o poczucie winy.
Jestem wdzięczny.
Nie wiem, kim jest ta osoba,
ale podziękuj jej ode mnie.
Dobrze.
Na pewno jej to powiem.
Chyba nie muszę dodawać,
że się nie znamy, prawda?
Już nigdy więcej się nie spotkamy.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Pychotka.
Starsze klasy muszą dbać o siły.
Dawaj dzieciakom dużo białka.
Tak robię.
Te lubi Osung, a te Jihyun.
Bogate w białko.
A ja?
Ty sobie dojesz na mieście.
Obyście dostali się na najlepsze uczelnie.
Niczego więcej nie pragnę.
Tato, przepraszam, ale muszę być wcześniej w szkole.
Może zjesz ciut więcej?
Dobrze. Idź, jeśli jesteś zajęty.
- Tak. - Weź trochę suszonego mięsa.
Nie trzeba.
MYJNIA
- Czekałeś na mnie? - Ponoć jesteś tu zawsze rano.
Zdziwiła cię obecność Jihyun?
Tak, trochę zdziwiła.
Jak widziałaś,
mieszkamy w jednym domu.
Dla jednych jesteśmy rodzeństwem, dla innych nie.
Mój ojciec ożenił się z mamą Jihyun dwa lata temu.
Niewiele osób wie.
Jak wiesz, nie dogaduję się z Jihyun.
Nie lubię jej, a ona nie lubi mnie.
Jeśli ktoś się dowie,
że jesteśmy rodzeństwem,
to będzie mi wstyd tam chodzić.
Nie martw się.
Nikomu nie powiem.
Możesz mi zaufać. Będę milczeć.
Dzięki, Chanmi.
- Mogę coś dla ciebie zrobić? - Nie, nic takiego.
- Idę na zajęcia. - Powiedz, jeśli mogę w czymś pomóc.
- Dobra? - O której wyszłaś wczoraj z treningu?
Kiedy to było? Nie pamiętam.
Dzięki, oddaję.
Że jak?
Nawet uprasowałeś.
Wiesz, że cenię świeżość.
Dzięki raz jeszcze.
Słuchajcie, gliny przyjechały.
Joongkyung jest z nimi.
Badają jego sprawę?
Co z nimi?
Czemu chcą złapać bohatera,
zamiast wyjaśnić gwałt Joongkyunga?
Ja pierdzielę.
Jin, sprawdzę pobliski monitoring.
Sprawdź też kamery na ulicy za murem.
Jasne. Pogadam też ze świadkami.
Zdradzisz mi okoliczności napadu w ciemni?
Tak.
- Nie aresztujcie bohatera! - Zostawcie go!
- Prosimy! - Wracajcie do siebie!
- Odejdźcie, co? - Już!
Sio stąd!
- Możecie wracać? - Idźcie i już!
Na razie!
Zostawcie bohatera!
Stopy Sa Joongkyunga zostały zmiażdżone około 21.30...
Po napaści w ciemni
Sa zadzwonił na policję o 21.36.
Na nagraniu widać godzinę 21.08.
Rozmawiałeś ze świadkiem, który był obok budynku z ciemnią?
Para tam randkowała i powiedzieli,
że był ktoś przy ścianie.
Za murem jest alejka, w której zrobiono to nagranie.
- Kiedy widziano sprawcę? - Chwilę po 21.
Czas się zgadza z nagraniem.
Ta uczennica liceum Yongtan.
Nie wygląda, jakby się zatrzymała, bo kogoś widzi?
Chyba tak.
Ile dziewczyn jeździ na skuterze w liceum Yongtan?
Niesamowite, co?
- Co? - Seungwoo.
Powiedz jej to, co mnie.
O tym kimś, kto pobił Joongkyunga.
Zastanawiałem się, czy ta sama osoba nie ukarała Parka Wonseoka.
Mam gęsią skórkę.
Masz rację. Ustalenia policji nie były przekonujące.
Po co ktoś miałby skakać z pracowni?
Tamten bohater nie zabijałby kogoś, byle go ukarać.
Pewnie miał inny plan.
Wonseok mógł wypaść,
kiedy wymierzano mu karę.
Tak zakładam.
W każdym razie myślę, że jego celem był Wonseok.
Wonseok skrzywdził wiele osób.
Gdy usłyszałam, że się zabił,
pomyślałam, że sprawiedliwości stało się zadość.
Po jego śmierci pewnie wiele osób świętowało.
Groził ludziom.
Park Wonseok był ścierwem.
Czy to możliwe, że mój brat został zabity przez tę samą osobę?
Co tu robisz?
Idę po rower.
Dzień dobry.
Hej.
Panie Choi, czy wie pan może, gdzie mieszka Ji Sooheon?
Sooheon?
Tak, muszę mu coś dać. Zastanawiałam się, czy pan wie.
Nie wiesz, że nad siłownią?
Rozumiem. Dziękuję.
Jasne.
STADION GOGO
Dawno cię nie widziałem.
Gdzie byłeś?
AKADEMIK CHUNGMA
Co u ciebie?
Dzień dobry.
Muszę cię o coś spytać. Masz chwilę?
Oczywiście.
Proszę.
Dziękuję.
Czy możesz potwierdzić, że widać cię na nagraniu?
Tak, to jestem ja.
Wiesz, gdzie i kiedy zrobiono nagranie?
Dwa dni temu w alejce obok szkoły.
Spotkałaś tam kogoś znajomego.
- Słucham? - Dlatego się zatrzymałaś?
Tak.
Kto to był?
Ji Sooheon.
Ji Sooheon?
Planowaliście się tam spotkać?
Nie, wpadłam na niego.
Byli tam inni uczniowie albo przechodnie?
Nie, był tylko Sooheon.
Wiesz, co robił tam sam?
Czy zauważyłaś w nim coś dziwnego?
Może na przykład coś niósł,
może miał coś dziwnego na sobie, śpieszył się albo coś?
Pamiętasz cokolwiek?
Pani detektyw.
Dziękuję. Zapraszamy ponownie.
Dziękuję.
Witamy.
KRĘGIELNIA KING KONG
Słyszałeś o napadzie w ciemni
w ośrodku uczniowskim?
Tak.
Twoja koleżanka, Ok Chanmi twierdzi, że spotkaliście się
w alejce za murem obok tego centrum tamtej nocy.
Czy to prawda?
Czy tamtej nocy spotkałeś w alejce Ok Chanmi?
Tak, wpadłem na nią.
Czy mógłbyś opisać sytuację, gdy na nią wpadłeś?
Sytuację?
Innymi słowy
co robiłeś w tej alejce zanim ją spotkałeś.
Dokąd poszedłeś po tym spotkaniu?
- O to pytamy. - Ale czemu?
Wolisz porozmawiać na komendzie?
- Wolisz? - Sooheon.
Nie musisz nic mówić, jeśli nie chcesz.
Mogę już iść?
Tamtej nocy...
wracałem do warsztatu odebrać motocykl
po tym, jak biegałem w Unmacheon.
Na pewno już mnie sprawdziliście.
Ćwiczę sztuki walki.
BOKS STADION GOGO
Sooheon.
Wyglądasz na zmęczonego.
- Idź już odpocząć. - Dobrze. Do zobaczenia.
- Nie zapomnij zamknąć. - Dobrze.
Choćby mnie złapali...
nic na to nie poradzę, prawda?
BLACHARSTWO, LAKIERNICTWO YONGTAN
Słuchaj.
Rozmawiałeś może wczoraj z detektywami?
„Może”?
Ty ich do mnie przysłałaś.
Nie udawaj, że o niczym nie wiesz.
Wiedziałam, że źle zrozumiesz, dlatego pytam.
Pokazali mi nagranie z kamery
i spytali, kogo spotkałam w alejce.
- Odparłam, że ciebie. - Podejrzewasz mnie.
Pewnie powiedziałaś,
że to ja jestem tym bohaterem.
- Nieprawda. - Moje cholerne buty.
Czemu mi je ukradłaś z pokoju?
Dałaś je policji, tak?
Pani detektyw.
Nie mam nic do powiedzenia.
Przepraszam.
Źle zrozumiałam.
Wybacz, że je zabrałam.
Nie wiem, co powiedzieć więcej. Przepraszam cię.
Może nie przyjmiesz przeprosin,
ale i tak przepraszam.
Przeniosłaś się tu,
żeby złapać zabójcę Wonseoka, prawda?
Jego śmierć nie ma nic wspólnego z tym, co myślisz, że zaszło.
Ten cały bohater go nie zabił. Wracaj do dawnej szkoły.
Skąd wiesz?
Czekaj. Sooheon?
Czemu tak mówisz?
Odpowiadaj! Co to znaczy?
Nie odchodź, gdy do ciebie mówię.
Powiedz, o co ci chodzi.
- Wystarczy. Wyjdź. - Jak to wystarczy?
Myślisz, że możesz gadać, a potem milczeć?
Idź już.
Sooheon. Wyjdź ze mną. Co to miało znaczyć?
Sooheon.
Słuchaj, on już powiedział, że ma dość.
Odczep się. Nie twoja sprawa.
Sooheon.
Wstawaj. Co to miało znaczyć?
Co one robią?
Chanmi.
Pozwalasz sobie, bo znasz o mnie sekret?
Nie interesuje mnie twój sekret.
Nie będę rozsiewać plotek.
Przestań z tą paranoją.
Paranoją?
Jihyun.
Nie chcę się kłócić. Nie interesuję się tobą.
Pilnujmy swoich spraw.
Dlaczego się tu przeniosłaś
i zachowujesz jak brudna guma pod moim butem?
Niech but uważa na tę gumę.
Czy guma chciała się przylepić?
KRĘGIELNIA KING KONG
Ciężko pracujesz, co?
Nie patrz tak na mnie.
Przyszłam jako klientka.
Muszę pracować.
Mówię prawdę. Nie przejmuj się mną. Wracaj do pracy.
Kochanie, tutaj!
- Kochanie. - Co?
Zemdlałeś tak nagle, ponieważ...
masz guza mózgu.
Bardzo niebezpiecznego.
Przepraszam za spóźnienie.
Spotkałeś rodziców jakiegoś pacjenta?
Nie mogę ich zbywać, gdy zadają pytania.
Pograjmy trochę w kręgle.
- Przegrany stawia? - Dobra.
- Witamy. - Dzień dobry.
- Dwie osoby? - Tak.
- Jaki rozmiar... - Dla mnie 38,5.
Jedne 38,5 i jedne 43.
Rozumiem.
OK CHANMI, ZDRADZĘ CI SEKRET W AUDYTORIUM PO LEKCJACH
Kim jesteś? Mieliśmy się tu spotkać.
Chanmi!
PRZELEW
Dzień dobry.
Jestem synem pacjentki Shin Yukyung.
Właśnie przelałem za mamy rachunki.
Przepraszam za zwłokę.
Dziękuję.
BANK DAEHAN
Wstrząs mózgu.
Pozszywałam cię, bo trochę krwawiłaś.
Czy wciąż czujesz zawroty głowy?
Trochę boli mnie głowa.
Musimy cię obserwować przez resztę dnia. Odpoczywaj.
Dobrze, dziękuję.
Głodna? Na co masz ochotę? Przyniosę ci.
Nie, dziękuję.
Nie dziękuj.
Jesteś w szpitalu, bo zemdlałaś.
Musisz jeść.
Jaebum, jak ci się odwdzięczę?
Nie trzeba. Nie martw się.
Ale co w ogóle robiłaś w audytorium?
Zdziwiłem się, jak cię tam zobaczyłem.
Szukałam spokojnego miejsca, żeby pomyśleć.
A ty co tam robiłeś?
Oglądałem ćwiczenia baseballistów na boisku
i zobaczyłem ciebie.
Długo nie wychodziłaś,
więc poszedłem tam.
Życie mi uratowałeś.
Dlatego teraz masz jeść, żebyś...
znowu nie mdlała.
Co się dzieje?
Patrz.
Co ona ma na sobie?
Co z wami?
Co się dzieje? Co wy robicie? Denerwujecie mnie.
Jesteś.
Co to?
Cała szkoła aż huczy.
Chanmi.
Co tu robisz? Nie jesteś w szkole?
Lekarz chce, żebyś została dzień dłużej. Na pewno wolisz iść?
Tak, nic mi nie jest. Nie muszę zostawać.
Przy okazji rachunek musi być drogi.
U kogo mam uregulować?
Twój lekarz powiedział, że rachunek za szpital został uregulowany.
Co?
Niemożliwe. Coś tu nie gra. Muszę o to zapytać.
Nie, bo...
Bo wiesz,
szpital należy do mojej rodziny.
Kiedyś ci oddam.
Naprawdę to doceniam. Oddam ci pieniądze.
Co? Czego ode mnie chcecie?
Co to za przerobiona fotka?
Sprawdziliśmy, od kogo wyszła.
Dayeon, ty byłaś pierwsza.
Seungwoo, dzban jeden. Miał nikomu nie wysyłać.
Ty je zrobiłaś?
Dlaczego?
Czym ja ci zawiniłam?
To nie ja.
Dostałam je od Ok Chanmi.
Co?
Ok Chanmi?
Przepraszam, że się rozniosło.
- Ale ja dostałam od Ok Chanmi! - Pokaż telefon.
OK CHANMI KOOK JIHYUN JEST FAŁSZYWA, NIE ZNOSZĘ JEJ
Serio to Chanmi?
Zwariowała?
Niewiarygodne.
Nie wiedziałam, że taka jest.
Chyba jej na łeb padło.
Mówiłem.
- Idzie Ok Chanmi. - Ok Chanmi.
Idzie.
Ok Chanmi.
Czemu to zrobiłaś?
Co ty...
- Cała czerwona. - Walnęła ją!
Może wezwać nauczycielkę?
Co?
- Sooheon? - Co oni robią?
Napisy: Cezary Kucharski