Ale niespodzianka!
Co powiesz na taki ocean w środku zimy?
Czy ukoi choć trochę twoją zepsutą duszę?
Plaża o tej porze roku? Umieram z zazdrości.
Nie masz dziś meczu?
Myśl, zanim coś powiesz, dobra?
- Ceremonia otwarcia jest jutro. - Weź.
Trochę szacunku. Gadasz ze starszym.
Może tym razem wygrasz złoto
i powiesisz na szyi brata?
Wonseok.
No?
Chyba po twoim trupie.
Jesteś starszy o całe dziesięć minut.
Oczywiście.
Starszy brat na zawsze.
Dobra!
Starszy bracie.
Starszy bracie!
Zadowolony?
Jutro ferie zimowe. Będę w Pusan w niedzielę.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Tak? Co takiego?
Osobiście.
No co? Powiedz!
Nic więcej nie zdradzisz? Daj wskazówkę.
O co chodzi?
Zaczekaj chwilę.
Co jest?
Co to takiego?
OK CHANKYU
W SZALE ZEMSTY
LICEUM YONGTAN
- Ej! - Co się dzieje?
SZKOLNY ŁOWCA
Pierwsza seria. Załadować broń.
Uwaga.
Stop. Rozładować.
Ok Chanmi z liceum Suyeong w Pusan prowadzi z pięcioma trafieniami.
Na drugim miejscu Lee Yoonsun z liceum Haegil.
Dzieli ich różnica jednego trafienia.
Kolejna seria. Załadować broń.
Uwaga.
Gdy byłam małą dziewczynką,
mojego bliźniaka i mnie porzucono w Jinhae,
gdzie odbywał się festiwal kwitnącej wiśni.
Gdy tylko słyszałam o psach porzucanych przy atrakcjach turystycznych,
- myślałam o sobie. - Stop.
Podium rozstrzygnięte.
Brązowy medal trafia do Ok Chanmi z liceum Suyeong.
Gratulacje.
SUYEONG PO ZŁOTO
Ja przynajmniej miałam brata, gdy nas porzucono.
Byliśmy we dwoje...
bardzo sobie bliscy.
Brązowa medalistka z liceum Suyeong w Pusan, Ok Chanmi.
Srebrna medalistka, Ha Sungmin...
Trzecie miejsce w pistolecie na 25 metrów.
Mogłam wygrać, ale popełniłam durny błąd.
Złoty medal otrzymuje...
W trakcie strzelania
wspominałam ostatnią rozmowę z bratem bliźniakiem.
Sportowców prosi się o ukłon.
Gratulacje.
Właśnie tak. Raz, dwa, trzy.
DRUŻYNA STRZELECKA LICEUM SUYEONG
Chanmi, co robisz?
Mogę przysiąc, że miałam trzy rzeczy, a teraz jednej mi brak.
A co masz na ramieniu?
Boże, a skąd on tutaj?
Widzę wyraźne oznaki wczesnej demencji.
- Dzień dobry. - Świeża ryba.
- Smacznego. - Dziękujemy.
Napijmy się.
Abonent czasowo...
Co jest? Od trzech dni nie dzwoni.
KRĘGIELNIA KING KONG
Proszę.
Mówcie, jeśli nie pasują.
- Bawcie się dobrze. - Dzięki.
Czy mógłbym wyjść o czwartej?
Jest sobota. Miałbym cię wypuścić tak wcześnie?
Prosiłem pana tydzień temu i nie miał pan nic przeciwko.
Ktoś musi cię zastąpić.
Kyungseok dziś nie przyszedł. Co się z nim dzieje?
Patrz, ktoś rozlał napój przy torze siódmym. Leć tam.
Przepraszam.
To nic. Nie oblałyście się?
- Nie. - Nic nam nie jest.
Będziemy uważać.
Dziękujemy.
Trenerze, to pilne. Może mnie trener zastąpić na kręgielni?
Ale tak teraz.
TRENER WYBACZ, NIE MOGĘ
Sooheon! Kręgiel się zablokował na piątce!
Już.
Sooheon.
Co? Czemu wszyscy...
Trenerze, mówiłeś, że nie możesz.
Będziesz mi winien przysługę za przysługę, dobra?
Partnerze, wolne popołudnie?
„Partnerze”?
Jak ty nazywasz naszego gospodarza?
Muszę spłacić dług Sooheonowi.
Uczy mnie tańczyć.
Jasne.
Pan oficer Park.
- Zignorował pan moją wiadomość. - Przecież przyszedłem, nie?
- Ale nie za dużo nas? - Co teraz?
Nie wiem. Wymyślcie coś we trzech.
Przepraszam i dziękuję!
- Ej! - Sooheon!
Poszedł sobie?
- Dzień dobry. - Jak leci, Sooheon?
Proszę.
Miałeś nic nie przynosić
- Jak z moją mamą? - Wszystko dobrze.
Przepraszam, że to mówię,
ale rachunki się piętrzą.
Przepraszam. Wpłacę pieniądze jak najszybciej.
Przepraszam.
Zarząd mówi, żeby wypuścić twoją mamę...
Przepraszam. Prześlę pieniądze od razu.
Pójdę po twoją mamę.
- Cześć, synku. - Mamo.
Przyszedłeś.
Jak się masz?
Dobrze.
Mamo, ładnie dziś wyglądasz.
Ty też, przystojniaku.
Zawsze byłem przystojny, mamo.
Dobrze ci idzie w szkole?
Pewnie, że dobrze.
- A ty dobrze sypiasz w nocy? - Tak.
Nie musisz mnie już tak często odwiedzać. Skup się na nauce.
Nie mogę się skupić, jeśli nie wiem, czy ci dobrze.
Dostaniesz się w przyszłym roku na jakiś dobry uniwersytet?
W przyszłym?
Oczywiście. Za rok się dostanę.
Nie martw się, mamo.
Dzwoń po karetkę!
- Co z nim? - Ludzie.
Nie dotykajcie go!
Człowieku, żyjesz? O nie.
- Co jest? - Halo, słyszysz?
Halo!
DOM DZIECKA HANSUNG
Proszę.
Macie.
Ale superaśne!
Czadowe!
Dziękujemy, Chanmi!
Daję wam po jednej, żebyście się nie kłóciły.
Dobrze.
- Już późno, lećcie spać. - Dobranoc.
- Dobranoc wam.
Co to takiego?
Ręce na ramiona.
Tak z boku. Właśnie.
Już robię. Uśmiech.
Raz, dwa, trzy.
Przechylcie trochę głowy. Właśnie tak.
Uśmiech. Ależ ślicznie wyglądacie!
Raz, dwa, trzy.
Może szerszy uśmiech?
Tak, głowy razem. Właśnie tak...
Szeroki uśmiech. Raz, dwa, trzy!
Chankyu, Chanmi, obejmijcie się. Dobrze, a teraz uśmiech.
Ostatnie zdjęcie. Może szerszy uśmiech? Raz, dwa, trzy.
Dobrze.
Jesteście gotowi się pożegnać?
Chankyu.
Na razie.
Cześć, Chanmi.
Jesteś chłopakiem. Czemu tak się smucisz?
Obiecaliśmy, że nie będziemy się smucić.
Nie smucę się.
Spotkamy się w wojsku, jak podrośniemy.
Tak. Do zobaczenia w wojsku.
Chankyu, chodźmy.
Dziękuję.
Wonseok...
Chodźmy, Wonseok.
- Chanmi. - Tak?
Pomożesz mi wybrać?
To jest najlepsze.
To?
A jak wy myślicie?
- Podoba mi się. - Mnie też.
Dobra. Włożymy do ramki tak ładnej jak Chanmi.
Dziękujemy.
Czadowo!
Interesujący duet.
Poprosiły o zdjęcie zupełnie jak ty z bratem.
Macie jakąś nić porozumienia bliźniaków?
Jiwon, jutro jadę do Seulu.
Jedziesz się spotkać z Chankyu?
- Tak. - Dobra.
LICEUM YONGTAN
Przepraszam.
Znacie może Oka Chankyu? Chodzi do drugiej klasy.
Ok Chankyu?
Mamy kogoś takiego?
Ok Chankyu?
Bo ja wiem?
No dobra.
Zaraz, chwila.
Znaczy Park Wonseok.
Znacie Parka Wonseoka?
Znacie go, prawda?
A czemu pytasz?
Nie mogę się z nim skontaktować.
Pomyślałam, że znajdę go poprzez znajomych.
Nie stalkuję go ani nic.
- Serio nie odbiera. - Park Wonseok...
nie żyje.
Co?
Dlaczego Chankyu...
nie żyje?
Halo? Dom Dziecka Hansung.
Ok Chankyu? Oczywiście. Dobrze go znam.
Mieszkał tu kiedyś z nami. A w czym rzecz?
Słucham?
Co takiego?
Chankyu...
zmarł?
PARK WONSEOK
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje,
przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj
i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy
naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.
Bo Twoje jest królestwo,
potęga i chwała na wieki.
Amen.
Dziękuję.
PARK WONSEOK
Jesteś jego siostrą?
Tak.
Czemu wcześniej się nie odezwaliście?
Czemu mój brat zginął?
Czemu się zabił?
Młoda damo, chcesz się pokłócić?
Kochanie.
Boże święty.
Nie wiedziałam, że utrzymujesz kontakt z Wonseokiem.
Sprzątałam jego rzeczy i zobaczyłam wasze zdjęcie z Pusan.
Dzwoniłam do sierocińca.
Wonseok nigdy nie powiedział nam,
że utrzymuje kontakt z siostrą bliźniaczką.
Ukrywał o wiele więcej.
Skusił go diabeł, przez co żył w grzechu.
A pani to jego matka?
Jak pani może tak o nim mówić?
Nie czuje pani skruchy? Ani krzty winy?
Możesz mieć za złe tylko Wonseokowi.
Młoda damo.
Samobójstwo
jest niewybaczalne.
To grzech śmiertelny.
Jest nam wstyd pokazać twarze w kościele.
W ogóle go nie opłakujecie?
Jak śmiesz...!
Ty mała, niewdzięczna...
Chodźmy.
Dajcie mi telefon brata.
Że co?
Telefon, z którego korzystał.
- Nie mam go. - Proszę pani!
Proszę mi oddać jego telefon!
Proszę mi go oddać!
Zostaw!
Niby jak? Policja go nie znalazła.
Nie rób tu sceny, wredna smarkulo.
Proszę!
Proszę dać jego telefon.
- Pomocy! - Chcę telefon!
Policja go nie znalazła na miejscu!
WYDZIAŁ DS. KOBIET I NIELETNICH
Przepraszam.
Tę sprawę zamknięto dwa dni przed twoim przyjściem.
Wiem. Tak sobie tylko oglądam.
Tak długo byłaś w Wydziale Kryminalnym, więc tutaj się pewnie nudzisz.
- Rozumiem. - Nie idziesz zjeść?
Jin.
Wegetarianie tak nie znoszą mięsa?
Opieram się chęci na mięso.
Rozumiem tych, którzy chcą je jeść.
No pewnie.
W takim razie pójdę coś upolować i zaraz wracam.
Kto to?
Chciała zobaczyć prowadzącego śledztwo.
Młodsza siostra tego ucznia, co popełnił samobójstwo.
Z Yongtan?
- Młodsza siostra? - Tak.
Usiądziemy i porozmawiamy?
Ja tutaj dowodzę. Słucham.
To nie było...
samobójstwo.
Nie popełnił samobójstwa.
On nigdy by tego nie zrobił.
Co to ma być?
Park Wonseok z liceum Yongtan był jedynakiem.
Jaka siostra? Kim jesteś?
Jego bliźniaczką.
Tamta rodzina go adoptowała, gdy mieliśmy po osiem lat.
Nazywam się Ok Chanmi.
Jestem z Domu Dziecka Hansung w Pusan.
Przed adopcją on się nazywał Ok Chankyu.
Nie samobójstwo?
Czyli ktoś zabił twojego brata?
Tamtego dnia...
prowadziliśmy zwykłą wideorozmowę i mieliśmy plany, żeby się spotkać.
Ostatnie rozmowy często mają taki przebieg.
Pani detektyw, mój brat...
nie zrobiłby czegoś takiego bez rozmowy ze mną.
Nie był typem osoby...
Samobójstwa często są impulsywne, nie zaś zaplanowane.
Nie.
Mój brat taki nie był.
Co takiego?
Zaczekaj chwilę.
Ktoś tam wtedy wszedł.
Zaraz po tym połączenie zostało przerwane.
To ten ktoś je zakończył.
Wiele osób wchodzi i wychodzi z klasy.
Rozmowa została rozłączona, co nie znaczy, że ktoś go zabił.
Nawet jego rodzice zaakceptowali wynik dochodzenia.
Orzeczono samobójstwo.
W takim razie gdzie jest komórka mojego brata?
Tamta osoba ją zabrała.
Ta, która tam była. Ten ktoś.
Twoje emocje są zrozumiałe...
Pani detektyw.
Znam go.
Mój brat...
nigdy by się nie zabił.
Musimy złapać sprawcę.
Co w tej sprawie robi policja?
Nie siedźcie tak i nie gadajcie, że sprawa zamknięta.
Zginął człowiek...
Tak nie wolno w stosunku do zmarłego.
Znajdźcie mordercę.
Musicie znaleźć mordercę!
NEUROCHIRURG JEON INSUN
Dzień dobry.
Proszę usiąść.
Jak się czujesz?
Odczuwasz jakiś ból albo dyskomfort?
Nie, nic.
Dlaczego zemdlałem?
Wróć za tydzień, proszę. Z opiekunem.
Nie mam nikogo takiego.
Moja mama jest w domu opieki.
Zaraz kończysz liceum, prawda?
Może być nauczyciel.
Dobrze.
Chankyu.
Nie ma mowy, żebyś skoczył z takiej wysokości.
Dzień dobry.
Chwileczkę.
- Smacznego. - Dziękuję.
SZPITAL WOOSEONG, NEUROLOGIA
KONTAKTUJEMY SIĘ W SPRAWIE NIEOBECNOŚCI NA WIZYCIE
Przecież czuję się dobrze.
STRZELNICA
Nie spóźniłam się.
Czemu nikogo nie ma?
Dzień dobry.
Chanmi, nie miałaś być w Changwon?
Co?
Drużyna zebrała się o ósmej i już pojechała autobusem.
Pojechali na mecz towarzyski.
- Miłego dnia. - Wzajemnie.
Arim.
Zostawiłaś mnie, trudno.
Nie musisz się czuć z tym źle.
Czemu, u licha, nagle mówisz, że będziesz mieszkać w Seulu?
Przez to będzie nam trudno zdobyć punkty drużynowe.
A potem dostać na studia czy pójść do pracy.
Rozumiem.
Czyli zdradziłam was?
Przenosisz się w ostatniej klasie? Na mózg ci padło?
Odbiło ci?
Czemu to robisz?
Weź się ogarnij, dziewczyno!
DWORZEC PUSAN
ODJAZD: 9:06 CEL: SEUL
Przenoszę się do szkoły w Seulu,
żeby znaleźć mordercę mojego brata.
STADION GOGO
Zabierzcie go!
Stop!
Przestań!
- Przestań! - Co w ciebie wstąpiło?
Przepraszam.
Słuchaj, co ty go tak otłukujesz,
skoro pojutrze ma zawody?
Przepraszam.
Sooheon, pogadajmy na poważnie.
Zostań u mnie zawodowcem. Zrobię z ciebie mistrza.
Nie trzeba.
Ile razy mam mówić, że wolę studiować?
W szkole do bani, a zgrywasz ważniaka.
Arogant.
Ale pomyśl nad tym pod prysznicem, co?
Myślisz, że pytam z nudów?
Cholera.
UŻYWANE SKUTERY
Pomyślałeś?
Trenerze.
Serio myślisz, że ktoś wystawi twój skradziony skuter?
- Na to wygląda. - Co?
Widzi trener? Mój.
Takie samo wgniecenie
i zadrapania.
Koleś ma tupet. Wystawił w okolicy.
WYMIENIĘ PRZED POCZTĄ
Trenerze.
Mogę wziąć motocykl?
Jasne, bierz.
Sprzedałam rower za 300 000 wonów. Może dostanę zniżkę?
Nie targuję się. Mam wielu chętnych.
Proszę.
Zatrzymaj sobie łańcuch. Szerokości.
Dziękuję.
Halo?
Dzień dobry, czy to akademik? Dzwoniłam wcześniej.
Będę za jakieś 20 minut.
Tak, wiem.
- Co jest? - Do zobaczenia.
- Ona mi go ukradła? - Dobrze, dziękuję.
Czekaj, stój. Gdzie się wybierasz?
Zsiadaj.
Zsiadaj już.
Co z tym kolesiem?
Weź się ogarnij. Zostaw mnie.
- Bo wezwę gliny. - To mój skuter.
Otwórz bagażnik. Będzie tam naklejka z czaszką.
Zapłaciłam za niego gotówką. Jest mój.
Ukradli mi go. Kupiłaś kradziony. Jesteś pośrednikiem w przestępstwie.
Pośredniczką.
Co za bzdury.
Słuchaj, kupiłam za kasę, więc jest mój.
Coś nie pasuje? Złap złodzieja.
- Daj mi kasę, dam ci skuter. - Nie słyszysz?
Zadzwońmy na policję.
Proszę odjechać motocyklem!
Cholera.
Stój tu.
Co z nim? Czemu nie odpala?
Ja pierdzielę.
AKADEMIK CHUNGMA
Czyli mieszkasz tu od dzisiaj.
To twój jedyny bagaż?
Resztę przyślą z Pusan.
Jesteś z Pusan?
Tak, przenoszę się.
Przenosisz się?
Myślałem, że studiujesz. Nie przyjmuję uczniów z liceum.
Ale ja...
przenoszę się z uczelni.
Tak.
Jestem licealistką.
Obiecuję, że będę cicho. Nikt się nie dowie, że tu jestem.
Będę tylko spać.
Proszę pozwolić mi zostać. Bardzo proszę.
Dobra, zwolnij. Jesteśmy.
AKADEMIK CHUNGMA
Co robicie?
Kradniecie ten skuter, który już niby sprzedaliście?
Ale z was sprytne ścierwa.
A w cholerę!
Masz, gnoju!
Czekaj!
Oddawaj kasę za mój skuter.
Nie mam jej.
Mówię, że nie mam!
- Już. - Dobra, oddam ci.
O rety.
Wiesz, kto to jest „ratujący życie”?
Ja, bo uratowałam ci życie.
Jesteśmy kwita.
Kupiłam skuter za własne pieniądze, a tobie ocaliłam życie.
Dzięki za ratunek, ale...
Ty na tym lepiej wyszedłeś.
Wytrzyj się, bo woda zimna.
LICEUM YONGTAN
WITAMY PIERWSZOKLASISTÓW W LICEUM YONGTAN
AKADEMIK CHUNGMA
Pierwszy raz idę do szkoły brata.
Chodzę do szkoły z jego mordercą.
Znowu ty?
Weź się...
Potrąciłeś człowieka.
Nic ci nie jest?
Inaczej bym nie wstała.
JI SOOHEON
Śmierdzę jak cholera. Co teraz?
Nic mi nie jest, jedź.
W szkole też mnie zobaczysz.
To mój pierwszy dzień.
No jedź już.
Lej jeszcze.
Nie schodzi.
- Masz. - Co?
Co?
JI SOOHEON
MYJNIA RĘCZNA BLACHARSTWO, LAKIERNICTWO
Czemu parkujesz obok...
Zaraz, halo.
To nie parking.
Nie? Ale...
On tutaj... Znaczy...
On tu zaparkował...
- Jesteś dziewczyną Sooheona? - Co?
Skoro nosisz jego ubrania.
Okej!
Ale...
Patrz tam.
Co z nią? Ma chłopięcą marynarkę.
Chyba jest nowa. Jakaś wariatka.
Patrz! To plakietka Ji Sooheona.
Niezła nowina.
- Co będzie z Kook Jihyun? - Dobre pytanie.
Przepraszam, wiecie którędy na strzelnicę?
Możesz iść tędy.
Albo tamtędy.
Że co? Jakaś dziunia nosi jego mundurek?
Chyba właśnie się przeniosła.
Na ostatnim roku?
Nie w tym problem.
Tylko w tym, że nosi mundurek Sooheona.
Jak jej na imię?
Miała plakietkę z Sooheonem, więc nie mogłam przeczytać.
Chwila.
Skoro dopiero się przeniosła, skąd...
tak dobrze zna Sooheona?
Chanmi.
Nie było łatwo cię tu wpisać,
więc ucz się pilnie
- i trenuj zawzięcie. - Tak, trenerze.
- Kapitanie? - Tak?
Pomóż jej.
SEO DAYEON
- Zabierz ją do biura. - Tak jest.
Chodźmy.
Chanmi, dobrze strzelasz?
W sumie tak.
Musisz być dobra, skoro jesteś zawodowcem.
W wojsku byłem w artylerii.
Słyszałaś o K9, 155 mm z samobieżną haubicą?
To chyba nie było śmieszne.
Proszę o ciszę.
- Ej, to ona. - Tak.
Uwaga. Ukłon.
Dzień dobry.
Mamy nową uczennicę.
Jak widzicie, Chanmi jest sportsmenką.
Bądźcie mili.
Tak jest.
Przywitaj się.
Jestem Ok Chanmi.
Z drużyny strzeleckiej...
i z Pusan.
Niewiele wiem o życiu w Seulu, więc liczę na waszą wyrozumiałość.
Miło was poznać.
Chanmi, usiądź na wolnym miejscu.
Dobre wieści.
W trakcie przerwy Kook Jihyun wygrała krajowy konkurs na esej.
Proszę o brawa.
Sooheon, co z twoją marynarką? Sprzedałeś?
Lubisz zaszaleć w klasie?
Zachowuj się jak na ostatnią klasę.
Gdzie marynarka?
- Bo ja... - Tutaj jest jego marynarka.
- Co? - Co się dzieje?
Jak to?
Ale skąd ona...
- To nie tak. - Jaki lowelas!
- O czym ty mówisz? - Ale że już?
Cicho...
Cisza.
Dzień dobry.
Panie dyrektorze.
Witaj, Jaebum. Miło cię widzieć.
- Dzień dobry. - Dobrze.
Zapraszam do środka.
Jestem wychowawcą.
Podjęli państwo trudną decyzję, by Jaebum powtarzał ostatni rok.
A więc my zrobimy wszystko, by go wspierać.
Liczyłam, że zacznie studia w USA,
ale to zalecenia lekarzy.
Może odzyskać wspomnienia, jeśli wróci do szkoły,
do której chodził przed wypadkiem.
Jaebum zgodził się wrócić.
Osung będzie musiał mu pomóc.
Tak.
Znam Jaebuma od dawna, więc bez obaw.
Pomogę Jaebumowi w szkole,
żeby nie miał trudności.
Dobrze, Osung. Liczę na ciebie.
Jaebum, jeśli Osung może ci w czymś pomóc,
od razu dawaj znać, dobrze?
Miałem skończyć szkołę rok temu, ale wróciłem do ostatniej klasy.
Traktujcie mnie jak równego sobie,
a nie jak starszego.
Obym był dla was kolegą z klasy.
Miło was poznać.
Dobrze. Sprawdzimy obecność?
- Kang Younghoon. - Jestem.
- Gi Osung. - Jestem.
Kim Seojun.
- Kim Seojun? - Jestem.
- Kim Eunyoung. - Jestem.
- Park Eunhye. - Jestem.
Dobrze. Park Jimin.
Jesteś.
Jiwon tutaj.
Bang Jinwon.
- Jest. - Dobrze.
Chankyu nie dotrwał do ostatniej klasy.
Gdyby żył,
nadal chodziłby po tym korytarzu z nazwiskiem Park Wonseok.
Nie chciałam straszyć.
Ani ja się wystraszyć.
Chodźmy.
Nie idziesz na studia?
Zdam egzamin na oficera marynarki.
Czyli wojsko.
Jedna konkurentka mniej w drodze na studia.
Słuchaj, czy może...
Tak?
Znałaś Parka Wonseoka?
Słyszałaś już o śmierci Wonseoka?
Jego bliscy musieli być w szoku.
Blisko Wonseoka była tylko Hong Ajung.
Chodzili ze sobą.
O proszę, wygląda jak gwiazda.
Jaka śliczna.
Zadowolona?
Jak ma na imię?
Hong Ajung.
Jest w mojej klasie,
ale dziś nie przyszła.
Dasz mi jej numer?
Jej numer? Nawet jej nie znasz.
Chce być piosenkarką, nie?
- Mam do niej kilka pytań. - Dobra.
Wyślę ci jej numer.
Przepraszam.
Dokąd idziesz? Lekcja się zaczyna.
Mam trening strzelania.
- Spadam. - No dobra.
- Sooheon, a ty co? - Wypuszczają mnie wcześniej.
ODKRYJ SWOJĄ KARIERĘ NA OBOZIE
HONG AJUNG
Halo?
Czemu ludzie dzwonią i nic nie mówią?
HONG AJUNG
Co jest?
Co...
Czemu on ma komórkę Hong Ajung?
SZPITAL WOOSUNG
Szpital?
Ji Sooheon?
Dzień dobry.
Wreszcie jesteś. Po groźbach, że zadzwonię do szkoły.
Możemy porozmawiać tutaj, zamiast w gabinecie?
Proszę usiąść.
Odczuwałeś jakiś ból w czasie poza szpitalem?
Nic mi nie było.
Choć raz trochę bolała mnie głowa.
Bałeś się usłyszeć wyniki?
Sooheon...
Nie masz opiekuna, więc poinformuję cię i już.
Zemdlałeś tak nagle, ponieważ...
masz guza mózgu.
Guza...
mózgu?
Tak, bardzo niebezpiecznego.
Czyli...
muszę mieć operację?
Nie da się go zoperować.
Umiejscowienie guza powoduje, że operacja byłaby bardzo ryzykowna.
Czyli...
co ze mną będzie?
Na razie nie możemy nic zrobić.
Musimy mieć nadzieję, że guz nie urośnie.
Czy ja...
umrę młodo?
Doktorze.
Proszę powiedzieć mi prawdę.
Ile mi zostało?
Sześć miesięcy.
Do roku.
W obecnym stanie może nieco dłużej.
- Chanmi. - Tak?
Czy z Sooheonem ostatnio jest coś nie tak? Nie widziałem go.
Nie mam pojęcia.
- Pójdę już. - Dobrze.
NIEBEZPIECZEŃSTWO, NIE WCHODZIĆ PRACOWNIA CHWILOWO ZAMKNIĘTA
Oczywiście. Starszy brat na zawsze.
Dobra!
Starszy bracie.
Starszy bracie!
Zadowolony?
Jutro ferie zimowe. Będę w Pusan w niedzielę.
Muszę ci coś powiedzieć.
Tak?
Co takiego?
Osobiście.
No co?
Nic więcej nie zdradzisz?
Daj wskazówkę.
- No nie. - Co?
Zaczekaj chwilę.
Wystraszyłem cię?
Nie chciałem. Przepraszam.
Nie szkodzi.
Co ty tu w ogóle robisz?
Bo wiesz, ja...
- A ty? - No...
Coś mi się przypomniało.
Przed feriami...
chłopak popełnił tu samobójstwo.
Skoczył.
Z mojej klasy.
Co...
ci się przypomniało?
Myślałem o nim dzisiaj.
Chociaż nie trzymaliśmy się razem.
Park Wonseok.
Ale widziałem, jak spada...
i wezwałem policję.
Napisy: Cezary Kucharski