Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Na wakacjach
możesz być kim chcesz.
Możesz robić co chcesz.
Możesz przesiedzieć cały dzień na plaży.
Z ciepłym słońcem na twarzy i błękitnym niebem nad głową.
A może na wakacjach
zmieniasz się w inną wersję siebie?
Ponieważ na wakacjach zagadujesz do innych turystów.
...u jego rodziców!
Jesteś bardziej otwarta i pewna siebie.
Sorki.
Nie, wiecie, jak to jest? Wakacje to czysta wolność.
Można karmić duszę.
Podążać za głosem serca.
A nuż jakiś przystojny nieznajomy zwali cię z nóg.
A może po prostu wreszcie spędzisz trochę czasu sama.
W końcu samotne wakacje są super.
Zero zobowiązań.
Zero oczekiwań.
Wszystko może się zdarzyć.
Jesteś wolna, pamiętasz?
Dalej, poślizgnij się pod prysznicem
i leż martwa całe dnie,
bo powiesiłaś zawieszkę „nie przeszkadzać”.
Twoje zwłoki będą gnić,
aż sprzątaczka zwabiona smrodem...
Poppy.
Swapna.
Czy ja widzę słowa
„zwłoki będą gnić” na twoim ekranie?
Nie.
No... tak.
To tylko taki eksperyment.
To nie jest skończony tekst, to tylko...
część mojego procesu.
- Niepokoi mnie ten twój proces. - Kumam.
Ale nie czujesz czasem, że podróżowanie jest...
samotne?
Poppy, czy ja ci muszę przypomnieć,
że jeżdżenie na wakacje to twoja praca?
Każdy by zabił za tę robotę.
Mało tego, pięć lat temu w tamtej sali sama mi tak powiedziałaś.
- Wiem. - Więc pokaż to w tekście!
Tak, żeby zżerała mnie zazdrość
na myśl o twoim młodym, beztroskim, wystawnym życiu.
A jeśli nie zacznę rozważać
porzucenia męża i dzieci po twoim artykule,
to coś robisz nie tak, jasne?
No dobra.
TE WAKACJE
Tak, wróciłam do Stanów. Nic mi nie jest.
Nie mieliśmy pojęcia, że wróciłaś!
Przepraszam, że nie zadzwoniłam. Wiem.
Jak roślinki?
Moje roślinki?
Mamo, zmasakrowane.
Za takie traktowanie roślin powinien grozić trybunał.
Znasz jakiś przepis z zeschniętą limonką,
ostrym sosem, musztardą i niczym więcej?
Co? Nie.
Opowiadaj, jak wyjazd?
Muszę lecieć. Kocham cię.
Cześć, David, co tam?
Co tam? Biorę ślub w Barcelonie.
- Wiem, gratulacje. - Nie potwierdziłaś zaproszenia.
Wysłałem ci je kilka miesięcy temu.
Kurde.
Strasznie cię przepraszam.
Byłam w Pradze.
A potem w Kioto i...
Muszę się odkopać
z całej góry poczty, wiesz...
Już w porządku, znalazłam.
ZAPRASZAMY NA ŚLUB
Ładniutkie!
Cholera, to w ten weekend?
Przykro mi, raczej nie dotrę.
Weź, masz tyle punktów lojalnościowych co Bóg.
Nie o to chodzi.
Miałam lecieć na Santorini na otwarcie hotelu.
Poza tym Sarah i Alex by mnie tam nie chcieli.
Nie mówił ci? Zerwali.
Wiedziałem, że się poprztykaliście, ale żeby aż tak?
- Prawda? - Przyjaźniliście się, ogarniecie to.
Mamy otwarty bar.
- Z kim gadasz? - Z Poppy.
- Hejka! - Nam pozdrawia.
Cześć, Nam.
Proszę, wymiatasz na weselach. Przy tobie moja rodzina jest fajniejsza.
Potrzebuję cię. Zapomnij o tym, co zaszło z Alexem.
Zabieraj dupsko do Barcelony.
David, to...
Halo?
David?
ALEXANDER NAJWIĘKSZY
Alex?
Cześć!
WAKACJE DZIEWIĘĆ LAT TEMU
Cześć!
Jestem Poppy. A ty to Alex, wiadomo.
Chodzisz do Boston College?
Żart. Szanuję, że się tym chwalisz.
Naprzód... Orły, prawda? Przysięgam, że też się tu uczę.
Wielkie dzięki za podwózkę, wolę jechać z tobą niż autokarem.
Aż trudno uwierzyć, że oboje jesteśmy z Linfield w Ohio,
a się nie znaliśmy.
Wiem, że ty chodziłeś do West Linfield, a ja do East Linfield,
ale to i tak niesamowite.
Dotąd pewnie się mijaliśmy.
Bonnie miała myśl z tą wspólną jazdą.
Czekam tu od godziny.
Miałam być koło ósmej.
Jest dziewiąta. I ja nie powiedziałbym „koło”.
Moja wina. Skoczyłam po śniadanie, na głodzie mi odbija.
Co ty robisz?
Zasłoniłaś całą tylną szybę, więc...
- Aleś walnął. Żyjesz? - Tak.
Nieźle przydzwoniłeś.
Śmieję się, bo już myślałam, że wywalasz mnie z auta.
Nie, po prostu chcę już ruszać.
To długa trasa, chcę uniknąć korków.
Stary, na pewno będzie dobrze.
Opowiedz mi wszystko. Od początku.
Urodziłeś się w Linfield?
Siłami natury? Cesarką?
Wiem, że jesteś wściekły, ale spróbuj tego burrito.
Zrozumiesz, że było warto.
- Dla ciebie też mam. - Tylko nabrudzę.
Spoko, ja ci potrzymam, a ty gryź, patrząc na drogę.
Nie trzeba, dzięki.
Jak chcesz. Twoja strata, to najlepsze...
Mam propozycję. Nie rozmawiajmy przez chwilę.
Przydałby się sos.
Tylko uważaj...
Ten tapatio serio wymiata.
Ale ostre!
Trochę przegięłam.
To złagodzi smak.
- Przepraszam, możesz uważać? - Gościu, wyluzuj.
Kuźwa.
Gdybyś mógł być gdziekolwiek, gdzie byś teraz był?
W tej chwili?
W Linfield w Ohio. Spóźnimy się cztery godziny.
Wiesz, jak mówią.
Każda godzina poza Linfield jest na wagę złota.
Kto tak mówi? Co ci nie pasuje w Linfield?
Wszystko.
- Super się tam dorastało. - Nie zgodzę się.
Moja kolej. Ja bym była w Paryżu.
Piłabym małe cortado.
I ćmiła dymka w kawiarni.
- Palisz? - Nie.
Ale w Paryżu bym paliła.
Twoja kolej. Ale nie możesz wybrać Linfield.
No to z powrotem w Bostonie.
Ale przynudzasz. Mój numer dwa to Japonia.
Dobra.
Kanada.
Podsumujmy, twoje trzy ulubione miejsca to:
tam, dokąd jedziemy, tam, skąd ruszyliśmy, i grzeczniejsza wersja Stanów.
- Puścisz jakąś muzykę? - Jasne!
To będzie zaszczyt.
- Jezu, sorki. Już mam. - Ostrożnie. Super.
Nie podoba ci się. Jak to możliwe, że ci się nie podoba?
To przez saksofon.
Jaki masz problem z saksofonem?
Wymień choć jedną piosenkę, której saksofon dobrze zrobił.
Mogę wymienić setki.
- Jasne. - Dyskografia Kenny’ego G.
- Bez jaj. - Czego jeszcze nienawidzisz?
- No mów. - Klapków.
- Klapków? - Tak.
- Okej. - Świątecznej muzyki.
- Co? - Programów reality.
Trzymania za ręce.
Uwielbiam wszystkie te rzeczy.
Pewnie tak jak wszystko inne.
Właśnie.
Wróć, nieprawda. Nie znoszę biegać.
No co?
Uwielbiam biegać.
Spójrzmy prawdzie w oczy, nie jesteśmy dla siebie stworzeni.
Mam dziewczynę...
No i super.
To nie znaczy, że nie możemy zaznać...
przygodnego saksu.
SKLEPIK U GENE’A
Idę po kawę, chcesz coś?
Nie, dzięki.
Co robisz?
Wspaniała, co?
To studnia.
Kurczę, to studia życzeń
obok stacji benzynowej na totalnym pustkowiu.
Pomyślisz życzenie?
Nie mam kasy.
Dzięki.
Teraz ty.
- Nie mam więcej monet. - Mogłeś powiedzieć.
- Zabrałam ci życzenie. - Nie szkodzi, chodź.
- Wiesz, czego sobie życzyłam? - Bo się nie spełni.
Chodźmy.
- Naprawdę chcę ci powiedzieć. - Nie.
Co?
- Zamknęłaś auto? - Tak.
Bałam się, że ktoś je ukradnie. Myślałam, że masz kluczyki!
- Jezu Chryste! - Ja...
Nie.
OTWARTE
Może gość z pomocy drogowej też sobie zatrzasnął kluczyki w aucie.
Kogo by wtedy wezwał?
Samopomoc drogową?
WYJŚCIE
Cześć.
Poprosimy wasze dwa najlepsze pokoje.
Najtańsze.
Macie szczęście, mamy dwa wolne.
Pokój 106 i...
Chwileczkę.
Phil, co z tą wielką plamą w 108?
- Weźmiemy 106. - Weźmiemy 106.
Nie, tato, nie musisz jechać pięć godzin do Pensylwanii.
Strasznie się za tobą stęskniłem.
Tak, Alex to chłopak.
Na 95% nie jest mordercą.
W sumie...
Dziewczyno Alexa, chodzisz z mordercą?
- Żartuje, zignoruj ją. - Unika odpowiedzi.
Obiecuję, że będę spał na podłodze.
Jest Panną, więc pewnie nie.
- Widzimy się jutro, pa. - Kocham cię, pa.
Twoja dziewczyna jest z Linfield?
Tak.
Szkolna miłość?
Brawo.
Lubimy te same rzeczy. Nasze rodziny są blisko. Jest miło.
Jeśli twoja mama ją lubi, trzymaj się jej.
Mama nigdy nie poznała Sarah.
Zmarła, gdy byłem mały.
Cholera.
Nawet sobie nie wyobrażam, jak było ci ciężko.
Ja i mój brat byliśmy dość mali.
Najgorzej zniósł to tata.
Potrzebował sporo czasu, żeby wrócić...
do normalności.
Babcia nam pomagała.
- Na pewno nie chcesz spać na łóżku? - Nie.
Okej.
To jaki masz problem z Linfield?
Przyjechaliśmy tam, gdy miałam 11 lat.
Byłam okropnie samotna.
Zawsze trzymałam się na uboczu.
Aż w końcu zaproszono mnie na imprezę.
Tuż przed liceum.
Grałam w „Siedem minut w niebie”.
Brian Kelvey mnie pocałował.
Paskudne doświadczenie.
Następnego dnia w szkole
wszyscy się ze mnie śmiali.
Jak się okazało...
rozpuścił plotkę, że mu obciągnęłam.
I przez następne trzy lata przezywano mnie Porno Poppy.
To okropne.
Walić ich.
To przekleństwo małych miasteczek.
Zaszufladkują cię i koniec.
Dlatego chcę podróżować.
Wtedy mogę być kim chcę i nie oglądać się na innych.
Nie wiem, czy to cię pocieszy,
ale gdybym cię znał, nie nazywałbym cię tak.
Nawet ci wierzę.
I dziękuję.
Za co?
Jesteś pierwszą osobą, która po tej historii
nie spytała, czy to zrobiłam.
Dobranoc, Poppy.
Dobranoc, Alex.
Nie wierzę, że poszedłeś rano biegać.
Myślałam, że uciekłeś.
Już chciałam łapać stopa u jakiegoś przyćpanego tirowca.
Przyćpanego? Sprytne, taki by zasuwał.
W każdym razie cieszę się, że cię nie odstraszyłam.
Bywasz przerażająca, ale mierzysz tyle co krasnal.
Nie przestraszysz mnie.
Jestem mała, ale wredna.
Miniwojowniczka.
Czekaj.
To mi się podoba.
Biorąc pod uwagę ostatnie 24 godziny,
jakie podejście do podróżowania ma Alex Nilsen?
Hit czy kit?
Nigdy dotąd nie podróżowałem.
Ale dzisiaj rano
ujrzałem piękny wschód słońca w miejscu, w którym nigdy nie byłem.
Wszystko przez naszą zmianę planów, więc...
hit.
Uwielbiam to.
W porządku.
Chciałbyś skoczyć do Kanady już teraz?
To twój numer jeden.
Najpierw się zaprzyjaźnijmy.
Słusznie.
Przyjaciele tak nie robią.
Nieźle.
Tylko na tyle was stać?
Pupy w górę!
TE WAKACJE
Dajecie!
Nie mogę jechać na ten ślub.
Prawda?
Prawda.
- To byłoby porypane. - Szalone.
Poza tym mam Santorini, więc nie muszę wymyślać wymówki.
- Bo jedną już mam. - Tak.
I siadamy.
Dzięki Bogu.
A może wszechświat daje mi znak?
Wcale nie.
- Miotasz się i próbujesz cofnąć czas. - Co?
Miotasz się i próbujesz cofnąć czas,
żeby uratować przyjaźń, która wzięła i zdechła.
Za ostro.
- Patrzy na nas. - To nie przedszkole. Nikt nas nie słyszy.
Wszyscy was słyszą.
W górę i podkręcamy na maksa.
Już!
Skończy się ochota na gadanie!
- Chrzanić to. - Co nie?
To tortury i kosztują majątek, ale wrócę w poniedziałek.
Co robisz?
- Dzwonię do Alexa. - Teraz?
Wyrzut adrenaliny. Jak zaczekam, to stchórzę.
Powiem mu, że nie przyjadę.
- Żeby nie myślał, że to jego wina. - Jasne.
Dzwoni.
Jak to zdjąć ze stopy?
- Gmeraj i ciągnij. - Próbuję.
Pogmeraj...
Halo?
- Pomóż mi. Gmeram. - Gmeraj mocniej!
- Ciągnę! - Kurczę.
Halo?
- Poppy? - Co?
Kto mówi?
To ty dzwonisz.
Włącz głośnik.
Zgadza się.
Chodzi o ślub mojego brata?
Tak. Wyszła taka sprawa.
Chodzi o to, że mam wyjazd z pracy w weekend.
Dobra.
Tak pewnie będzie najlepiej.
Najlepiej?
David strasznie się stresował usadzaniem gości...
Dokąd tym razem R&R cię wysyła?
Santorini.
- Poppy... - Do Barcelony.
- Co? - Boże, dawaj to!
Śmiesznie wyszło. Niesamowity zbieg okoliczności.
R&R planuje cały artykuł o Barcelonie.
- Czyżby? - I będę mogła być na ślubie.
Dobra. Rety. Fajnie.
- Co ty robisz? - Nie wiem!
- Co ty robisz? - Tak wyszło, nie wiem!
- Powiedz, że lecisz na Santorini... - Co? Mam...
Jesteś tam?
- Jasne, ale... - Zamknij się.
Fajnie będzie znowu pogadać, chłopie.
Chłopie?
Spoko, no to...
do zobaczenia.
Cześć.
W głębi serca wiedziałam, że do tego dojdzie.
Gdzie ten ślub? Powiedz, że w fajnym miejscu.
W Barcelonie.
Niech będzie. W takim razie liczę, że artykuł o ślubach w Barcelonie
będzie na mnie czekał, gdy wrócisz.
Dziękuję.
- Ostatnio byłam... - Beznadziejna?
- Tak. - Tak.
Ale myślę, że to mi w tym pomoże.
To dobrze.
Brakuje mi mojej ulubionej redaktorki.
A teraz zmykaj.
Dobra.
Cześć.
- Cześć. - Alex.
Nie spodziewałam się ciebie... jeszcze.
Właśnie wylądowałem.
Głośno śpiewałaś.
Mój bagaż wyjechał pierwszy, a to się...
nigdy nie zdarza.
Fajnie.
Dawno się nie widzieliśmy.
Kilka lat.
Podajesz mi dłoń.
Nie wiem, co by było...
odpowiednie.
Dziwnie mi. Próbuję cię teraz nie uścisnąć.
Bo w mojej rodzinie wszyscy się ściskamy.
Wiem.
WAKACJE OSIEM LAT TEMU
Dzień dobry. Pan Wright, prawda?
Alex! Chodź no tu.
No chodź.
Skarbie?
Alex przyszedł. Mogę wejść?
Jak odmówię i tak wejdziesz.
Co?
Tadam!
Co to ma być? Prezerwatywy?
Zademonstrować ci na bananie?
Nie, mamo, nie trzeba.
Ja tylko chcę, żebyście się zabezpieczali.
Ile razy mam tłumaczyć? My nie...
Alex i ja się przyjaźnimy. Tyle.
Nie potrząsaj znacząco pudełkiem kondomów.
Proszę, przestań.
Mamo, nie dobijaj mnie.
Matko! Wanda!
Mówiłaś, że zerwał ze swoją dziewczyną.
To ona zerwała z nim,
dlatego jedziemy pod namiot, żeby przestał o tym myśleć.
Nie jesteśmy w swoim typie, więc kondomy nam niepotrzebne.
A już na pewno nie 500 sztuk, bo to nie koszary.
Z jagnięcej skóry.
Boże.
Powiem ci, że aż go tam skręca z nerwów.
To nietypowe przy wyjeździe z kumpelą. Znam się. Mam doświadczenie.
Mamo, on się denerwuje lotem,
bo to jego pierwszy raz.
Drżysz jak kocur w fabryce bujanych foteli.
Chyba wiem, o co tu chodzi.
Pierwszy raz?
Poppy panu mówiła?
Nie musiała, masz to wypisane na twarzy.
To ważny krok dla was obojga.
Mówiłem to samo, a ona mnie wyśmiała.
- Nieładnie. - Prawda?
Mówi, że ludzie ciągle to robią.
To prawda, ale pierwszego razu to nie ułatwia.
Właśnie. Czytałem o tym od strony naukowej, żeby się uspokoić.
Ale przez to wiem, co może pójść nie tak.
Na przykład?
Czasami...
po prostu opada.
Bez powodu. Awaria mechaniczna.
No jasne.
To się czasami zdarza.
Ale jesteś młody, tobie się to raczej nie przytrafi.
Szanse rosną z wiekiem, i wtedy jest problem, ale ty jesteś młody.
Więcej pewności siebie.
Sęk w tym, że nie chcę zginąć.
Czemu miałbyś zginąć?
Masz chore serce?
O czym według pana rozmawiamy?
O seksie. A według ciebie?
O nie!
Ja nie o tym... My z Poppy tego nie robimy.
- Skąd ten pomysł? - Alex.
Masz miejsce w bagażu na pudło kondomów
do naszych licznych seksów?
Poppy, nie zawstydzaj go.
Słuchaj, ja też nie lubię latać,
więc mam beta-blokery od mojej koleżanki Rity.
Lata do Meksyku na licówki.
Tam jest taniej.
Wystarczy, że zażyjesz dwie przy starcie.
Piguły i kondomy.
Zrobiliśmy swoje.
Alex.
Alex, obudź się i wstawaj.
Przysięgam, że żyje, tylko wziął pigułki.
Nie takie pigułki.
Moja mama mu je dała, są z Meksyku.
Alex!
„Squamish jest kanadyjską stolicą wypoczynku na świeżym powietrzu.
Nasz sugerowany plan pozwoli wam najlepiej wykorzystać wycieczkę.
Pokonajcie tłumy pod Shannon Falls i podziwiajcie widoki ze szczytu Chief.
Wycieczkę zakończcie pouczającą wizytą w Centrum Kultury Lil’Wat”.
Napisali tam, kiedy mam iść sikać, czy sami zdecydujemy?
Co jest nie tak w planie?
To, że zawsze jest taki sam.
Wszyscy łażą tą samą trasą i robią identyczne zdjęcia.
Proponuję spontan.
Spontan?
Niech nas poniesie wiatr.
Nic ci nie jest.
Mamy okienko.
Jak dla mnie to możesz tak stać całą noc.
Na co nam pałąki.
Oż ty!
Mówiłam.
Porządne ognisko.
- Prawda. - Dobra robota.
TARGI RĘKODZIEŁA W SQUAMISH
Widzisz?
Widzisz, mówiłam ci.
- Co mówiłam? - Fajnie tu.
Jakie śliczne.
Dzień dobry.
- I to rozumiem. - No tak.
Idealna pamiątka z wyjazdu.
Drewniana rzeźba, która zmieści się w podręcznym.
On mnie woła.
„Weź mnie do domu”.
Zastanów się chociaż przez dwie sekundy.
Jest gigantyczny, jak go przewieziemy?
Alex...
gdy sztuka do ciebie przemawia,
trzeba znaleźć sposób.
Dobra. Ale ja go dźwigać nie będę.
Szybko, bo taksówka wodna odjedzie.
Mówisz, jakby to była moja wina.
Wierzcie lub nie, ale robiłem w finansach
i porzuciłem ten styl życia.
Powiedziałem „Walić to”. Chciałem odnaleźć prawdziwego siebie...
Słyszysz, co on mówi?
- Słyszysz go? - Nie.
To czemu potakujesz?
Nie obchodzi mnie, co mówi. Spójrz na niego, gość jest hotówą.
Gdybym powiedział tak o dziewczynie, wzięłabyś mnie za zboka.
Niesprawiedliwe te podwójne standardy.
Nie do wiary. Chcesz go przelecieć.
Może.
A tam niedźwiedź zabił taką laskę, ale wy jesteście bezpieczni.
Ona chce cię przelecieć!
Przestań!
Co?
- Chce cię przelecieć! - Zamknij się!
Nic nie słyszę, jest za głośno. Czekaj.
Powiedziałem, że ona chce cię przelecieć!
On tylko żartował.
No to mam pecha.
Peszek.
Chyba lubicie się zabawić.
Mamy z przyjaciółmi obóz w fajnym miejscu.
Przy McNab Creek. Wokół nieskalana, dzika przyroda.
Można tam dotrzeć tylko łódką. Macie szczęście, bo znacie gościa z łódką.
Brzmi wspaniale,
ale nasze rzeczy zostały na biwaku...
Spoko, mamy dodatkowy namiot.
- Czujecie? - Tak.
Ale super.
Kurczę.
- Spodnie mi lecą. - Niesamowite.
Tak, na pewno się tu wpasuję.
Cześć!
Poznajcie moich nowych znajomych z...
- Ohio. - Bostonu.
- Ohio w Bostonie. Nie byłem. - Cześć.
Cześć.
Jestem Daisy.
Cześć, a ja Poppy.
- Kolejny kwiatuszek, czad. - Ale bajer.
Jesteście parą czy coś?
- Przyjaciółmi. - Przyjaciółmi.
Platonicznymi towarzyszami podróży.
- Super. - Super.
Chcecie odłożyć rzeczy?
Możecie zająć namiot Chipa.
- Nie obrazi się? - Nie.
Aresztowali go.
Mamy szczęście.
Mi casa, tu casa. Chodźcie.
- Fajna jesteś. - Su casa.
- A co tam, jeden pies. - Dobra.
Już idę.
Poppy, za to się płaci.
- Ile? - Niewiele.
- Dopisz mi do rachunku. - Dobra.
- Dzięki. - Masz.
No to dotarliśmy.
W sensie gdzie?
Gdzie jesteśmy?
Tam, gdzie poniósł nas wiatr.
Daisy robi do ciebie słodkie oczy.
Po prostu jest na haju.
Niewinny chłopczyku.
Te dwie rzeczy się nie wykluczają.
- No nie wiem. - Jesteś na wakacjach.
Na wakacjach odwala się głupie akcje z ludźmi, których się więcej nie zobaczy.
- Nie odwalam głupich akcji. - Cóż...
Może wakacyjny Alex odwala.
Jak tu nie kochać natury?
Jest taka spokojna.
Taka...
spokojna.
Właśnie.
Wszystko gra?
Co cię tak bawi?
A u ciebie?
Tak.
Ludzie, kto chce popływać na golasa?
Alex chce.
Nie, Alex nie chce.
Ależ chce.
Chcesz iść z nimi...?
- Pokazać ci mój namiot? - Tak.
Tędy.
Chodź, Ohio.
Idę. Dobra, robimy to.
Rety, naprawdę się rozbieracie. I to daleko od wody.
Chyba teraz nie stchórzysz?
Widzimy się w wodzie.
Jasne.
No dobra.
Wakacyjny Alex.
No chodź!
Idę!
Wakacyjny Alex.
Wakacyjny Alex!
Dawaj!
No już.
Jezu.
- Mocny tatuaż. - Nie.
To memento mori.
Po łacinie to znaczy „pamiętaj, że musisz umrzeć”.
Bo wszyscy umrzemy.
Ty też umrzesz.
Spoko.
Tak.
Cześć.
Chodźmy poskakać z klifu!
Będziesz zachwycony.
Dobra.
Czekajcie, już idę.
O kurde.
Poppy?
Wszystkie namioty są takie same.
Poppy?
Sorki.
Wszystko w porządku?
Trochę odpłynęłaś.
- Przepraszam. - Co?
- O nie. - Powiedz mi.
Nie mogę przestać myśleć o śmierci.
No tak.
- Mam założyć koszulkę? - Tak!
Może dzięki temu zamiast skupiać się na głowie,
skupisz się na ciele.
Poppy?
Chyba słyszę twojego kumpla.
Poppy?
Zdaje się, że potrzebuje pomocy.
No nie wiem, chyba da sobie radę.
Jest z Daisy, przeżyje.
Poppy!
A jeśli nie wyjdę, a on umrze?
Może nadszedł jego czas.
Tylko żartuję.
Ale powinnaś mu pomóc, źle to brzmi.
- Dobra. - Idź.
Alex.
Czemu jesteś goły?
Moje ciuchy są w morzu.
Co?
Moje ciuchy są w morzu.
Dobra, to co ja mam zrobić?
Znajdź mi coś!
Teraz!
Dobra.
Cokolwiek.
Wybacz!
Co to w ogóle jest?
Kombinezon. Coś jak ogrodniczki.
- Świecisz mi tyłkiem! - Co się gapisz? Już.
Jesteś przypakowany!
Co?
Nie, zamknij się.
Kto by pomyślał?
Wakacyjny Alex łazi w babskich ciuchach.
Co tam masz?
Co... Fuj!
Idź sobie. Do namiotu.
- Ale który jest nasz? - Nie wiem.
Poppy.
Co?
Wybacz, że zepsułem ci noc z Buckiem.
Niczego nie zepsułeś.
Nie mogłam przestać myśleć o otwartej trumnie mojego dziadka.
Co?
Długa historia. Potem ci powiem.
Jesteś moją najdziwniejszą kumpelą.
Nigdy o tym nie zapominaj.
Przyjaźnilibyśmy się, gdybyśmy nie byli na jednej uczelni?
W sensie...
po studiach?
W sensie...
hipotetycznie.
Gdybym nie wróciła na studia,
wykorzystała czesne na obskurne mieszkanie w Nowym Jorku,
poszła na staż do magazynu i pisała bloga.
Bardzo konkretna ta hipoteza.
Widywalibyśmy się jeszcze?
Co powiesz na to?
W każde wakacje,
gdziekolwiek będziemy,
bez względu na pracę
i nasze związki...
będziemy jeździć razem na wycieczkę.
Stoi.
Jak twój lot?
W porządku, większość przespałem.
Sprytnie.
Pojedziemy razem taksówką?
Wynająłem auto.
Spoko.
Podwieźć cię?
Nie sądziłam, że będzie tak gorąco.
W Linfield jest tak samo.
Od dawna nie było tam tak gorącego lata.
Boże, ale to dobijające.
Jesteśmy ludźmi, którzy rozmawiają o pogodzie.
Czyżbyśmy oficjalnie byli dorośli?
Właśnie wymieniam całą instalację w domu.
Chwila, masz dom?
Po babci Betty.
Zapisała mi go.
Betty nie żyje?
Miała swoje lata.
Odeszła spokojnie.
Możesz je położyć.
Nie musisz mi wnosić bagaży.
- Idź szykować wesele. - W porządku.
Tu jest jak w saunie.
Pokazuje 32 stopnie, to źle?
U nas to jakieś 90.
Czyli źle.
Otworzę okna.
Albo i nie.
Wysmaruję im negatywną recenzję.
To się chyba popsuło.
Tu napisali, że klimatyzacja działa.
„Stopniowo obniżaj temperaturę o jeden stopień i czekaj”.
- Co to w ogóle znaczy? - Nie wiem, czytam z kartki.
Dobra.
O jeden stopień.
Czekaj, chyba coś się dzieje.
Nie.
Nie musisz ze mną siedzieć. To trochę potrwa.
To jakiś absurd. Naprawię ją.
Chciałabym oficjalnie zaznaczyć, że wcale o to nie proszę.
Jeśli zabije cię udar,
rozwalisz Davidowi plan sali i się wścieknie.
Jasne. Przynajmniej jest tu sucho.
Moje włosy są wdzięczne.
No tak.
Słynna szopa Poppy.
Właśnie.
W Nowym Orleanie wciąż o niej gadają.
WAKACJE SZEŚĆ LAT TEMU
Rok temu w Napie było fajnie, ale to jest wyższy poziom.
Julian dał mi listę knajp do sprawdzenia.
No popatrz, masz plan. Jak nie Poppy.
To żaden plan. Możemy je odwiedzać w dowolnej kolejności.
Jadł tu kanapkę, po której się nawrócił.
Chodzenie z kucharzem ma swoje zalety.
- Fajnie, że cię puścił. - Te wyjazdy są nienegocjowalne.
Wypijmy za to.
Cieszę się, że Alex doktorant nie zabił wakacyjnego Alexa.
Żartujesz? U wakacyjnego Alexa wszystko gra.
Dziękuję bardzo.
Dobre.
Na zdrowie!
Mój Boże.
O tak, to jest przepyszne.
Może pączki z kawą trzeba było zjeść
przed koktajlami.
- Nie, to była idealna kolejność. - Spoko.
Darmowe pączki dla zakochanych. Miłej podróży poślubnej.
Dziękujemy!
Nie.
Co za zbieg okoliczności!
My też się właśnie hajtnęliśmy!
- Jako słodko! - Gratulacje.
Drinki i czipsy na nasz koszt. Miłej podróży poślubnej.
- Boże, dziękujemy! - Bardzo dziękujemy!
Właśnie wzięliśmy ślub!
Co wam podać?
- Gin z tonikiem, proszę. - O nie.
Weźmiemy dwa sazeraki, bo trzymamy się lokalnych drinków.
Zgadza się. Lokalne drinki.
- Tak. - Czy to nasi znajomi nowożeńcy?
Boże, rzeczywiście. Kochanie, zobacz, kto przyszedł.
Nasi znajomi od pączków.
Ledwo cię poznałam w tej peruce.
Jestem Stacy Pagano, a to Bob.
Gladys Vivant.
A to mój mąż... Keith.
Jak się oświadczył?
Zabrał mnie do Paryża.
Udawał, że to podróż służbowa, podstępny małpiszon.
A potem padł na jedno kolano i reszta mi się zlewa.
Praca w Paryżu. Czym się zajmujesz?
Pracuję dla rządu.
Nie wstydź się, im można zaufać.
Jest z CIA.
Rety. Jak to jest?
Mnóstwo zamachów stanu.
Wiesz, zabójstw.
Takie nudziarstwa.
Ale mam super benefity.
Boże.
To niebezpieczne?
Nie tak jak praca Gladys na platformie wiertniczej.
Bardzo ciekawi z was ludzie. Jak się poznaliście?
To długa historia. My...
Ja byłam na wakacjach.
A Keith pracował pod przykrywką
jako zawodowy tancerz.
Ten facet rusza się jak kocica.
Szkoda, że nie widzieliście naszego pierwszego tańca.
Sam przygotował choreografię.
Chciałabym to zobaczyć. Macie wideo?
- Niestety. - Mam coś lepszego.
Czy ma pan pożyczyć kabel AUX?
Nikt nie chce tego oglądać.
- Ależ chcemy. - O tak.
Zróbcie nam show.
Oni chcą to zobaczyć.
Dajmy ludziom to, czego chcą.
Nie.
Każesz tej pięknej kobiecie czekać?
Tak! Chono tu!
No dalej, wakacyjny Alexie, na więcej cię nie stać?
No dobra.
Sama się prosiłaś.
Okej...
Uwielbiam, kiedy tak szalejesz.
Szaleję tylko przy tobie.
O Boże.
Aleśmy sobie popili!
Chyba trochę za bardzo.
To co myślisz o Julianie? Tylko szczerze.
Nie spędziliśmy dużo czasu razem, gdy byłem w Nowym Jorku,
ale chyba jest spoko.
Ciągle mówi: „Kocham cię. Jesteś tą jedyną”.
Co to w ogóle znaczy? Skąd to niby wie?
Na świecie jest z miliard ludzi.
Czy spotkał wszystkich?
Nie, to bombardowanie miłością.
Czy ja jestem popsuta?
Nie popsuta, tylko wybredna.
- Dla ciebie miłość jest prosta. - Co?
Ty i Sarah tak idealnie do siebie pasujecie.
My nawet nie jesteśmy razem, ciągle ze sobą zrywamy.
Ale zawsze się schodzicie.
Jak magnesy. Ja jestem jak przeciwny biegun magnesu.
Kiedy się do kogoś zbliżę, od razu chcę go odepchnąć.
To było dobre. Sama to wymyśliłam?
Myślę, że w odpowiednim czasie przyciągnie cię do odpowiedniej osoby.
Może to będzie Julian...
Nie!
Nie sądzę, żebyśmy do siebie pasowali.
Mogę być szczery?
- Tak? - Tak.
Julian jest do dupy.
- Wiem! - No.
To prawda, jest do dupy.
Mówi do mnie „Al”, ma 30 lat i depiluje sobie pachy.
Powiedziałam ci to w zaufaniu.
Umrę w samotności.
A może umrzemy w samotności razem?
W porządku.
- O cholera, żyjesz? - Nie.
Co ci jest?
Boże. Wystaje mi kość?
Nie, ale mogłaś skręcić kostkę.
Fantastycznie.
Czy mógłbyś przeturlać mnie po ulicy?
Nie, zrobimy tak.
Podniosę cię i zaniosę do hotelu,
o ile nie będziesz mnie nazywać Seabiscuit ani poganiać mnie do ucha, jasne?
Skąd wiedziałeś, że będę chciała to zrobić?
Bo cię znam.
Dobra, chodź.
- Gotowa? - Tak.
Dziękuję.
- Jestem królem świata! - To nie lepsze niż Seabiscuit.
- Lecimy! - Nie!
- Boże! - Poppy.
Julian?
Cześć, stary.
Niespodzianka.
Co?
- Cześć. - Co tutaj robisz?
Ktoś wziął moje zmiany.
Zaskoczona?
Tak. Bardzo.
Przeszkadzam w czymś?
- Nie, skręciła... - Kostkę.
Dlatego ją niosłem.
Z przyczyn medycznych, nie dla rozrywki.
- Jesteś cała? - Tak.
Pisałem do ciebie.
Boże, przepraszam. Bateria mi padła kilka barów temu.
- Pójdę po lód. - Nie trzeba.
Zajmę się nią.
Jest cała twoja.
Wiem.
Dobranoc, Al.
Dobranoc.
- No hej. - Szczwany lis.
- Ale peruka. - Podoba ci się?
- Fajna. - Prawda?
Superfajna.
Rety.
Kurna!
- Co? - Kurna!
- Moje plecy, cholera. - Co? Alex?
- Moje plecy. Mam skurcz. - Dobra.
Mogę jakoś...
- Nie dotykaj. - Okej.
- Przepraszam. Dzięki.
Nie wiem, czego szukać. Szyny? To się nadaje do szyny?
Co to szyna?
- Nie, muszę pooddychać. - Dobra.
- Pomóc ci zejść? - Nie. Tak.
Dobra.
- Ostrożnie. - Krok w dół.
- Chcesz usiąść? - Tak.
I... przyłożenie.
- Sorki. - Dzięki. Przepraszam.
Co się stało?
- Dziwnie się wygiąłem. - Dziwnie się wygiąłeś?
Czy to już starość?
Tymczasowa niedołężność.
Może znajdę lód w zamrażarce.
- Dobrze? - Tak.
Przeze mnie przegapiłeś degustację wina.
To nie twoja wina.
Wyraźnie zaznaczyłaś, że nie potrzebujesz pomocy.
Mogę winić tylko swoje ego.
Ty to powiedziałeś.
Masz.
Wiem, że w ostatnich latach rzadko rozmawialiśmy...
ale mogłeś mi powiedzieć o Betty.
Wiem.
I o Sarah.
Możemy o tym pogadać, gdy będzie mnie mniej bolało?
- Jasne. - Dzięki.
Dobra...
Chyba dam radę prowadzić.
Nie możesz prowadzić.
I nie musisz uciekać.
Nie będę cię zmuszać do rozmowy.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Zostań tu na noc. Weź łóżko, ja pójdę na kanapę.
- Nie wiem... - Nie przyjmę odmowy.
Dziękuję.
Rewanżuję się za Norwegię.
Moja ulubiona wycieczka.
Moja też.
WAKACJE CZTERY LATA TEMU
Cześć.
Wybacz, że nie odebrałem, właśnie mnie sprawdzali.
Alex...
Wiem, jeszcze trzy godziny do lotu, ale dopiero co się obroniłem
i w życiu tak się nie cieszyłem na wakacje.
Alex, nie znienawidź mnie.
Obudziłam się z jakąś kosmiczną gorączką.
Jeszcze nigdy nie czułam się tak chora.
O nie.
Nie dobijaj mnie jeszcze bardziej.
Nie...
Nie szkodzi.
Serio, nic się nie stało.
To był mój jedyny wolny tydzień.
Ale polecimy do Norwegii za rok.
Nie! R&R pokrywa wszystkie koszta.
Wszystko już opłacili.
Leć.
Nie polecę bez ciebie.
Czemu? Jeśli nie chcesz lecieć sam, to kogoś zaproś.
Choćby Sarah.
Między nami koniec.
Zawsze tak mówisz,
a potem do siebie wracacie i nikogo to nie dziwi.
Wiem, ale...
Tym razem jest inaczej.
To dlatego tak się cieszyłem na ten wyjazd.
Cholera.
Tak mi przykro.
Niepotrzebnie, serio.
Kuruj się.
Wsiadaj do samolotu.
Dobra.
Cześć.
Poppy.
Ja chyba śnię.
Nie śnisz, ale jesteś rozpalona.
Jesteś w Norwegii.
Jak widać nie.
Wracaj do łóżka. Spróbujemy zbić tę gorączkę.
Skąd ty w ogóle... Spóźnisz się na lot.
Samolot odleciał dwie godziny temu, no już.
Powinieneś być w Norwegii.
Jaki sens ma latanie do Norwegii bez ciebie?
Miałam cię zabrać do hotelu zrobionego z lodu.
Później możemy wsadzić głowy do zamrażarki
i udawać, że tam jesteśmy.
- Nie. - No już.
Połóż się.
Dobrze.
Jeszcze cię zarażę.
I tak wziąłem tydzień wolnego.
Daj mi popalić.
Nie zasługuję na ciebie.
Wiem.
Rosół z makaronem?
Rosół z makaronem.
Poszedłeś biegać?
Wariat.
Ignorujesz mnie?
Alex.
Halo, Alex!
Raju. Alex, halo?
Przepraszam!
Wybacz, przestraszyłaś mnie.
- Nieźle wygłuszają hałas. - O tak.
- Dzień dobry. - Dobry.
Jak spałaś?
Było mi cieplutko.
Jak w krematorium.
Mnie też.
Biegałeś? Co z twoimi plecami?
W porządku, to mnie rozluźnia.
Tak ci się wydaje.
W życiu nie biegałam i mam zdrowe plecy.
Nigdy w życiu nie biegałaś?
Prawie oblałam WF.
Z zasady.
Zrobiłem ci kawę.
Dzięki.
Nie wiem, jakie masz dzisiaj plany, ale...
przyjdziesz na przedślubną kolację?
Jestem zaproszona?
Myślałam, że to tylko dla rodziny i gości.
Tak, ale...
Praktycznie należysz do rodziny, Poppy.
David się ucieszy, jeśli przyjdziesz.
Dobrze.
Super.
- Cześć. - Cześć.
Od kiedy to elegancko zjawiasz się na czas?
Od kiedy to elegancko się ubierasz?
Pięknie wyglądasz.
Dziękuję.
Czy ja widzę pannę Poppy Wright?
Tutaj, panie Nilsen. Boże!
Tęskniłam!
Gratulacje.
Dziękuję.
Dlaczego nie widuję cię w Linfield?
Jej noga nigdy tam nie postanie, tato.
Twój syn to łgarz i tchórz. Uwielbiam Linfield.
Musimy sobie wszyscy wydziarać coś z Linfield, wchodzisz w to, Ed?
- Co tu się dzieje? - David!
Boże!
Robimy sobie z twoim tatą dziary blachary.
- Alex się waha. - Dlatego cię tu zaprosiłem.
Wyglądasz niesamowicie.
Czekaj, musisz poznać...
- Nam, cześć! - Cześć!
Wreszcie!
Masz rację.
Alex nigdy nie poszedłby pływać nago.
Ale wakacyjny Alex...
Żeby było jasne,
jutro na ślubie ubiór jest obowiązkowy.
Uszanuj to, proszę.
Bo będziesz chciał to odszczekać.
Dziękuję.
Chyba nigdy nie poznałem wakacyjnego Alexa.
Tyle stracić. Świetny gość.
Raz przyłapałam go, jak przymierzał mój kombinezon.
To wyrwane z kontekstu.
Mam wyjaśnić ten kontekst?
Bez fotek nie uwierzę.
Tak się cieszę, że wywinęłaś się z delegacji.
Do Grecji możesz lecieć zawsze.
Miło, że mnie odprowadziłeś.
No to widzimy się jutro.
Dlaczego tu przyjechałaś?
W jakim sensie?
Mówiłaś, że R&R i tak miało cię wysłać do Barcelony.
To nie była prawda, co?
Tęskniłam za przyjacielem.
Ja za tobą też.
Chciałabym...
żebyśmy mogli się cofnąć do czasów przed Toskanią.
To raczej niemożliwe.
Do jutra.
WAKACJE DWA LATA TEMU
On jest...
ogromny.
Cześć!
- Oto ona. - Dojechaliście!
- Tak! - Poppy, to jest Sarah.
- Sarah, Poppy. - Hej.
- Cześć. - Hej.
- Boże, to... - Ale dziwnie.
- Jakbym cię już znała. - Właśnie.
W końcu poznam słynną Poppy.
Niesamowite miejsce.
- Wielkie dzięki za zaproszenie. - O nie.
Dziękujcie R&R, to nie moja zasługa.
- Cześć! - Benvenuto.
To Trey.
- Cześć, Trey - Hej.
Wiele o tobie słyszałem.
Po prostu jest miły. Ciągle na ciebie narzekam.
Oprowadzę was.
W środku jest cudownie.
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
Pyszne.
Piękna zimna płyta.
Jest tu osiem rodzajów sera.
- Nieźle. - No proszę.
Spróbujecie wszystkich, to zrobimy ranking.
Ranking?
- Trochę przesadziłem. - Nie.
Po prostu cieszę się, że tu jesteśmy.
Zbyt długo to odkładaliśmy.
Dziwnie będzie mieć cię obok. Do kogo Alex będzie tyle pisał?
Wino pasuje? Mam jeszcze chablis. Smakowało ci w Napie.
Było dobre.
Nie, to jest pyszne.
W porządku.
Kilka lat byłem zawodowym surferem.
Potem moje zdjęcia zaczęły się pojawiać w mediach.
Zacząłem współpracę z R&R.
A teraz podróżuję z moją dziewczyną.
Za cudze pieniądze.
Ustawiłeś się.
Nie słyszałam o takiej pracy.
Pozwę doradcę zawodowego z mojego liceum.
Też masz świetną pracę. W rodzinnej firmie, tak?
Nie chcę przynudzać, nie jest tak fajna jak wasza.
Nas by rozniosło, gdybyśmy mieszkali w jednym miejscu.
Kredyt. Skrzynka na listy.
Nie macie skrzynki na listy?
Jesteśmy urodzonymi wędrowcami.
Dlatego tak dobrze nam razem.
Jesteśmy nomadami.
Prawda?
Starczy.
Posprzątam ze stołu.
Taka świetna ze mnie gospodyni.
Oszalałbym od takiego życia.
Co?
Lubisz poznawać nowe miejsca.
Tak.
Ale lubię też wracać do domu.
Dlatego te wyjazdy są takie wyjątkowe.
Bo wracasz z nich do domu.
Co jest nie tak z domem?
Zgadzam się.
Podasz talerz?
Ten twój Alex ma trochę kij w tyłku, co?
Żartuję, daj spokój.
- Wszystko dobrze? - Muszę stąd wyjść.
Dopiero co weszłaś.
Źle się czuję. Chyba się położę.
Dobra.
Szlag.
Rozstaną się.
Co ty?
Przecież to nomadzi.
Niech zgadnę.
Ona naprawdę wariuje.
Jezu.
Powinienem do niej pójść, prawda?
Jasne, w porządku. Idź do przyjaciółki.
- Tak? - Tak.
Ja pójdę spać.
- Okej. - Spoko.
- Kocham cię. - Buziak. Kocham.
- Dobra. - Pa.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
- Przepraszam. - Co się stało?
Chyba jestem w ciąży.
To katastrofa.
Nie wiem, co robić.
A gdzie się podział Trey?
Nie powiedziałam mu.
Kupmy test.
Negatywny.
To dobrze, prawda?
Ulżyło mi. Po prostu...
bałam się.
Wiem. Już dobrze.
Już dobrze.
Oddychaj.
Jestem tu.
Przy tobie, wiesz?
Zawsze będę.
Zaczekaj.
Przepraszam.
Co to było?
Ja nie chciałam.
Po prostu jestem skołowana...
Coś mi się pomieszało, to nie było serio.
Kim ja dla ciebie jestem?
Moim przyjacielem.
Najlepszym przyjacielem.
Nie chcę tego zniszczyć.
Przepraszam.
Nie.
Nie szkodzi.
Chodź tutaj!
Co?
Chodź, zabieraj tu tyłek!
- Co? - Ale odjazd!
Zaczekaj. Musisz to zobaczyć.
No chodź!
- Co? - Spójrz!
Rety.
Zgodziłam się!
Ale odjazd.
Oświadczył się w najpiękniejszym miejscu na spacerze.
Co za romantyk.
O mój Boże!
Gratulacje! Co?
Dziękuję! Tak się cieszę!
- Dziękujemy. - Czekajcie.
Wymknąłeś się rano, żeby kupić pierścionek?
Nie, miałem go od jakiegoś czasu.
Czekałem na odpowiedni moment.
Chodź tu i pokaż ten pierścionek.
No już.
O Boże!
Cieszę się.
Naprawdę.
Dziękuję.
To był najwyższy czas.
To co teraz planujecie?
Zostaniemy w Linfield.
Co?
A twój doktorat?
Co z nauczaniem w Europie?
Albo w Nowym Jorku?
- To było twoje marzenie. - Wiem.
- Co będziesz robił w Linfield? - Będę uczył w liceum.
Sarah przejmie firmę z nieruchomościami ojca.
A co z twoimi marzeniami?
Cóż...
moim marzeniem jest stabilny, pełen miłości związek.
Czasami to wymaga poświęceń.
To się nazywa kompromis.
Myślę, że to się nazywa odpuszczanie.
Tak.
Może ci się tak wydawać, bo żyjesz w świecie fantazji, Poppy.
Zawsze uciekasz w nowe miejsce.
Do nowych przyjaciół.
Nowych relacji.
Chcemy z Sarah zbudować coś razem.
Coś prawdziwego.
Brzmi, jakby ona tego chciała.
Ja tego chcę.
To będzie nasz ostatni wspólny wyjazd.
Nie chcę wracać do tego, co było przed Toskanią.
Mnie to nie odpowiada.
Za gorąco tu.
Nie mogę teraz o tym rozmawiać.
Tu się nie da oddychać.
Potrzebuję...
powietrza.
Słyszałaś mnie?
Słyszałam.
Dlaczego ty i Sarah zerwaliście?
Dlaczego zerwaliście?
- Z wielu powodów. - Ale chrzanisz.
Kiedy ostatnio cię widziałam, zaręczyłeś się,
a potem unikałeś mnie przez dwa lata.
Później zerwałeś zaręczyny.
- I nie potrafisz tego wyjaśnić. - Co mam ci powiedzieć?
Powiedz mi, że to nie moja wina.
Powiedz, że to nie przeze mnie nie jesteś teraz żonaty.
Powiedz, że to nie z mojego powodu.
Oczywiście, że z twojego.
No tak.
Co ty wyprawiasz?
Poppy.
- Co robisz? - Potrzebuję powietrza!
Poppy.
Spieprzyłam sprawę.
Cokolwiek między nami jest, prosiłam cię o zbyt wiele.
Przyjaciele tak nie robią.
Ja pieprzę, nie chcę być twoim przyjacielem!
Chcę ciebie.
Ale ty nie wiesz, czego chcesz. Nigdy nie wiedziałaś.
Ja też ciebie chcę.
- Nie mówisz serio. - Skąd to wiesz?
Niby dlaczego tu przyjechałam?
Bo cię kocham.
Od kiedy?
Chyba od zawsze.
Nie poszedłeś biegać.
Nie chciałem wychodzić.
Nigdy nie będę chciał.
No to...
Co mamy dzisiaj w planie?
Pójdziemy na spontanie.
Zapniesz mi sukienkę?
Nie.
Czy wy, Namie i Davidzie,
bierzecie sobie siebie nawzajem za mężów?
- No raczej. - Zdecydowanie tak.
Na mocy nadanych mi uprawnień
ogłaszam was małżeństwem.
Możesz pocałować męża.
To dopiero dziewczyna.
Tak.
A więc...
Więc?
Co dalej?
Po tym?
Powiedziałabym...
że słodki...
klimatyzowany seks.
Pewnie.
Ale co potem?
Widzisz swoje życie w Linfield?
Czy w Nowym Jorku?
Musimy o tym teraz rozmawiać?
Za jakieś sześć godzin wsiadasz do samolotu, więc...
Ale zadzwonię, kiedy dolecę do Nowego Jorku.
Wiem.
Ale teraz jesteśmy tu razem...
więc możemy się dogadać co do dalszych planów...
Nie psuj tej chwili planowaniem.
Żartuję.
Po prostu...
cieszmy się tym wieczorem.
A kwestie prawdziwego życia omówimy później.
To jest prawdziwe życie.
Chyba że dla ciebie to kolejne wakacje.
Nie, chwileczkę.
Po prostu...
daj mi chwilę, dobrze?
To wszystko takie świeże.
Przepraszam, ale potrzebuję trochę czasu...
żeby to sobie przemyśleć.
Jak to możliwe, że nadal nie wiesz, czego chcesz?
Zawsze będziesz uciekać.
To lepsze niż bezczynne czekanie w Linfield.
I na co?
Bo nie wiem. Na co?
Czekałem na ciebie.
To nam nie wyjdzie.
Ani teraz, ani za kolejne dziesięć lat.
- Nie, dopóki ty jesteś sobą, a ja mną. - Zaczekaj.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Ale...
brak miłości nie był u nas problemem.
Poppy Wright?
O mój Boże.
- Sarah, cześć. - Cześć.
Kiedy to się stało?
Jakiś rok temu.
Chciałabym pogadać, ale już jestem spóźniona na lot.
Ale miło cię zobaczyć.
Sarah, zaczekaj.
Byłam strasznie bezmyślna.
Moja przyjaźń z Alexem...
nie była wobec ciebie fair.
Przepraszam.
Bardzo długo obwiniałam cię o nasze problemy.
Myślałam, że gdybyś zniknęła, wszystko by się naprawiło.
A kiedy zniknęłaś naprawdę, nasz związek rozpadł się jeszcze bardziej.
Szczerze? Wyświadczyłaś mi przysługę.
Sądziłam, że wiem, czego chcę od życia.
A nie wiedziałam nic.
Pa, Poppy.
To mi nie wychodzi...
prawda?
„Muszę się zatrzymać.
Pomieszkać dłużej w jednym miejscu.
Większość ludzi potrzebuje wakacji od zwykłego życia.
To nigdy nie był mój problem.
Mnie tego życia brakuje”.
To najlepsze, co napisałaś przez cały rok.
Nie do wiary, że to twoja rezygnacja!
Przykro mi.
W porządku, nie martw się.
Nie będę błagać, żebyś została. Zbyt wiele osób zabija się o tę robotę.
I nie chcę cię tutaj, jeśli nie chcesz tu być.
Wiem.
Nie mówię tego jako twoja szefowa, tylko jako twoja...
fanka.
Nie rzucaj pisania.
Nawet jeśli nie będziesz pisać dla nas. Zwłaszcza wtedy.
Z tego może coś wyjść.
Dokąd uda się dziewczyna, która była już wszędzie?
Gdybyś mógł być gdziekolwiek, gdzie byś teraz był?
Byłaś kiedyś w Linfield w Ohio?
Jezu, nie.
A co, dużo tracę?
Niespecjalnie.
Ale ja tak.
Alex?
Czekaj, Alex!
Alex, stój!
Alex!
Nie znoszę biegać.
Alex!
Alex, nie!
Alex!
Jezu Chryste.
- Poppy? - Chwila...
Co ty tu robisz?
Powiesz mi tutaj?
Zawsze czułam...
że jeśli zostanę za długo w jednym miejscu...
wszyscy zobaczą, że jestem zbyt trudna.
Nawet ty.
Jeden wspólny tydzień w roku...
był bezpieczny.
Na więcej nie mogłam sobie pozwolić.
Ale ja cię kocham.
I zawsze będę cię kochać.
Więc nie ma w moim życiu takiej rzeczy,
której bym nie oddała...
żeby zbudować z tobą coś nowego.
Ponieważ...
gdy jestem smutna albo chora...
pragnę tylko ciebie.
A gdy jestem szczęśliwa, uszczęśliwiasz mnie jeszcze bardziej.
Wiem, że muszę wiele rzeczy przemyśleć,
ale jednego jestem pewna.
Gdziekolwiek na świecie byś nie był,
tam jest moje miejsce.
Nie jesteś dla mnie wakacjami, tylko domem.
I myślę, że ja dla ciebie też.
Teraz...
Teraz możesz mówić.
Powiedz coś.
To co teraz zrobimy?
Dopóki jestem z tobą, to nieważne.
NASTĘPNE WAKACJE
Kiedy ludzie myślą o domu,
myślą o miejscu, w którym mieszkają
albo w którym się wychowali.
Kenny G, nie. Bądź miły dla brata.
Dla mnie te miejsca nigdy nie były domem.
Chwila.
Wykładasz na Sarah Lawrence?
Sama mi ją kupiłaś, nie nabijaj się.
Szanuję szkolnego ducha.
Jaką macie tam maskotę? Waleczną... Sarah Lawrence?
Gryfy.
Podasz mi masło?
Większość życia spędziłam, szukając swojego miejsca.
I wierzcie mi, szukałam wszędzie.
Ale istnieje cienka granica pomiędzy szukaniem a ucieczką.
Cześć, pysiu.
Oto czego nauczyły mnie moje poszukiwania.
Cześć, Kenny G.
Dom jest tam, gdzie możesz być w pełni sobą.
W gruncie rzeczy dom nie musi być miejscem.
Nieważne, dokąd pojedziesz ani co będziesz robić.
Kiedy jesteś z kimś, kto kocha cię za to, kim jesteś...
zawsze jesteś w domu.
Nawet na wakacjach.
LUDZIE, KTÓRYCH SPOTYKAMY NA WAKACJACH
NA PODSTAWIE POWIEŚCI EMILY HENRY
Napisy: Magdalena Adamus