Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Kapag nasa bakasyon,
pwede kang maging kahit sino.
Pwede mong gawin ang kahit ano.
Pwede kang tumambay maghapon sa beach.
Ikaw lang at ang mainit na sikat ng araw sa mukha mo at maaliwalas na kalangitan.
O kapag nasa bakasyon,
nagiging ibang version ka ng sarili mo.
Dahil pag nasa bakasyon, nakikipag-usap ka sa ibang bakasyonista.
...sa bahay ng parents niya.
Mas palakaibigan ka, mas confident ka.
Sorry.
Hindi, alam mo kung bakit? Pag nasa bakasyon, malaya ka.
Malaya kang i-nourish ang soul mo.
Malaya kang sundin ang puso mo.
At malay mo, may guwapong lalaki na gustong makuha ang atensyon mo.
O baka magkaroon ka lang ng oras para mapag-isa.
Dahil masaya ang magbakasyon nang mag-isa.
Walang commitments.
Walang expectations.
Kahit ano pwedeng mangyari.
Malaya ka, di ba?
Malaya kang madulas sa sosyal na banyo.
Malayang rumatay nang ilang araw
dahil nilagay mo ang "do not disturb" sign.
Unti-unti nang naaagnas ang katawan mo
hanggang mapansin ng tagalinis ang bulok—
Poppy.
Swapna.
Tama ba ang nabasa kong
"unti-unting naaagnas" sa screen mo?
Hindi.
Ano... oo.
Ano lang... May sinusubukan lang akong bago.
Saka hindi pa 'to tapos. Kasama 'to...
Kasama 'to sa process ko.
- Medyo nakakabahala ang process mo. - Oo nga.
Pero, kasi, di ba medyo malungkot...
ang magbakasyon?
Poppy, pinapaalala ko lang
na trabaho mo ang magbakasyon.
Nagpapatayan ang iba para sa trabaho mo.
Five years ago nga, sabi mo, handa kang pumatay para dito.
- Alam ko. - Ipakita mo sa gawa mo!
Inggitin mo 'ko
ng bata, cool, walang iniintindi at masayang buhay.
At kung di ko maiisip na iwanan ang asawa't mga anak ko
pagkatapos basahin ang article mo, mali ang ginagawa mo, okay?
Okay.
Oo, nakabalik na 'ko sa America nang ligtas at maayos.
Poppy! Di namin alam na nakabalik ka na.
Sorry, di ako nakatawag.
Alam ko.
Kumusta ang mga halaman?
Kumusta ang mga halaman ko?
Ma, patay na silang lahat.
Dapat makasuhan ako sa mga ginawa ko sa mga halaman.
May recipe ka ba na gumagamit ng tuyot na lime, hot sauce,
mustard, at wala nang iba?
Ano? Wala.
Kumusta 'yong bakasyon?
Sige na. Ibababa ko na. I love you.
David, kumusta?
Kumusta? Eto, ikakasal ako sa Barcelona.
Nabalitaan ko nga. Congrats.
Ba't wala ka pang RSVP?
In-invite kita, ilang buwan na.
Shit.
Naku, sorry.
Nasa Prague kasi ako.
Tapos sa Kyoto, tapos...
Kailangan kong balikan 'yong...
Tambak na 'yong mga mail ko kasi—
Pero ayos lang dahil nahanap ko na.
Wow.
Ang ganda!
Shit, ngayong weekend na?
Sorry, David. Baka di ako makapunta.
Sobrang dami mong airline points. Mag-book ka na.
Hindi 'yon ang problema.
Pupunta akong Santorini para sa hotel opening.
Boo!
Saka, baka ayaw rin nina Sarah at Alex na nando'n ako.
Teka, di niya sinabi sa 'yo? Wala na sila.
Alam kong weird ang mga bagay. Pero di ko inakalang gano'n ka-weird.
Ako rin.
Best friend mo siya. Maaayos n'yo 'yan.
May open bar kami.
- Sino 'yan? - Si Poppy.
- Hi, Poppy! - Hi daw, sabi ni Nam.
Hi, Nam.
Poppy naman, masaya ka sa kasal. Nagagawa mong fun ang pamilya ko, okay?
Kailangan kita dito. Kalimutan mo na 'yong nangyari sa inyo ni Alex.
Okay? At pumunta ka na sa Barcelona.
David, kasi...
Hello? David?
David?
Alex?
Hi!
Uy!
Hi!
Ako si Poppy. At ikaw si Alex, duh.
Nag-aaral ka sa Boston College?
Joke lang. Gusto ko ang school spirit mo.
Go... Eagles? Eagles ba? Dito rin ako nag-aaral, promise.
Maraming salamat uli sa pagsabay sa 'kin. Mas okay ka kesa sa bus.
At hindi ako makapaniwalang meron ding taga-Linfield, Ohio dito
na ngayon ko lang nakilala.
Alam kong sa West Linfield ka nag-aral tapos ako sa East Linfield,
pero nakakagulat pa rin.
Baka nagkasalubong na pala tayo, di lang natin alam.
Buti sinabi ni Bonnie na mag-carpool tayo.
Isang oras kang late.
Di ba sabi mo, 8:00-ish?
9:00 na.
Di ko sinabing "ish."
Sorry, kasalanan ko.
Bumili ako ng almusal. Di pwedeng di ako kumain.
Ano'ng ginagawa mo?
Hinarangan mo ang view ko, para alam mo—
- Hala! Ayos ka lang ba? - Oo.
Ayos 'yon, a.
Nakakatawa kasi akala ko, di mo na 'ko isasama sa road trip natin.
Hindi, gusto ko na lang umalis.
Mahaba ang biyahe. Ayokong abutan ng traffic.
Dude, hindi 'yan.
Magkuwento ka. Simulan mo sa umpisa.
Pinanganak ka ba sa Linfield?
Natural? C-section?
Alam kong galit ka sa 'kin, pero pag natikman mo 'tong burrito,
magbabago ang isip mo.
- Binilhan din kita. - Ayokong magkalat.
Pwede kong hawakan nang ganito para makakain ka.
Okay lang. Hindi na.
Sige. Sayang, bahala ka. Sobrang sarap...
May naisip ako. Wag muna kaya tayong mag-usap.
Kailangan ng hot sauce.
Pwede bang wag—
Sobrang napapasarap 'to nitong Tapatio.
Ang anghang!
Nasobrahan ko yata.
Mababawasan nito 'yong anghang.
- Sorry, pwede bang mag-ingat ka? - Dude, oo na.
Buwisit.
Kung pwede kang pumunta kahit saan sa mundo ngayon, saan mo gusto?
Ngayon?
Linfield, Ohio. Male-late tayo ng apat na oras.
Sabi nga nila,
sa apat na oras na wala ka sa Linfield, apat na oras kang sasaya.
Ano? Sino'ng nagsabi? Ano'ng problema sa Linfield?
Lahat.
- Masayang lumaki sa Linfield. - Hindi ako agree diyan.
Ako naman. Sa Paris ako pupunta.
Iinom ako ng cortado.
At magyoyosi sa café.
- Nagyoyosi ka? - Hindi.
Pag sa Paris, oo.
Ikaw naman. At wag mong sabihing Linfield.
Sa Boston siguro.
Ang boring naman. Japan ang pangalawa ko.
Okay.
Canada.
Balikan natin, ang top three destinations mo
ay ang pupuntahan natin, pinanggalingan,
at mas magalang na version ng US?
- Gusto mong magpatugtog? - Oo!
Teka, sige ba.
- Grabe. Ay, sorry. Okay na. - Dahan-dahan. Ayan.
Ayaw mo ng kantang 'to. Bakit di mo 'to gusto?
Dahil sa saxophone.
Ano'ng problema mo sa saxophone?
Magbigay ka ng kanta na pinaganda ng tunog ng saxophone. Kahit isa lang.
Kaya kong magbigay ng daan-daan.
- Okay. - Sa catalog pa lang 'yon ni Kenny G.
- Joke ba 'yon? - Ano pa'ng ayaw mo?
- Sabihin mo. - Flip-flops.
- Flip-flops? - Oo.
- Okay. - Christmas music.
- Ano? - Reality TV.
Holding hands.
Gusto ko lahat ng 'yon.
Oo. Sigurado, lahat gusto mo.
Oo.
Di totoo 'yon. Ayokong tumatakbo.
Ano?
Hilig ko 'yon.
Aminin na natin, Alex. Hindi tayo para sa isa't isa.
May girlfriend ako, kaya...
Ayos 'yon.
Pwede pa rin naman tayong magkaroon
ng casual sax.
Bibili ako ng kape. May gusto ka?
- Wala. - Okay.
Ano'ng ginagawa mo?
Ang ganda, 'no?
Balon lang 'yan.
Hindi, wishing well siya
na katabi ng gasolinahan sa gitna ng kawalan.
Magwi-wish ka?
Wala akong pera.
Salamat.
Okay, ikaw naman.
- 'Yon lang ang barya ko. - Ha? Ba't di mo sinabi?
- Kinuha ko ang wish mo. - Ayos lang. Tara na.
- Gusto mong malaman ang wish ko? - Di na 'yon matutupad.
Tara na.
- Pero gusto ko talagang sabihin sa 'yo. - Wag.
Bakit?
- Ni-lock mo ba 'tong kotse? - Oo.
Baka may magnakaw. Akala ko, nasa 'yo 'yong susi!
- Diyos ko naman! - Naku...
Paano na?
Baka wala pa 'yong Triple-A kasi naiwan nila 'yong susi sa truck.
Sino'ng tatawagan nila?
Quadruple-A?
Hi.
'Yong pinakamaganda n'yong room, dalawa.
Pinakamura.
Masuwerte kayo. May dalawang rooms kaming available.
Room 106 at...
Sandali.
Uy, Phil, ano'ng balita do'n sa malaking mantsa sa 108?
- Sa 106 na lang. - Sa 106 na lang.
Oo.
Pa, wag ka nang mag-drive pa-Pennsylvania nang limang oras para lang sunduin ako.
Oo, gusto na kitang makita.
Oo. Lalaki si Alex.
Mga 95% akong siguradong di siya mamamatay-tao.
Ang totoo...
Uy, girlfriend ni Alex, mamamatay-tao ba siya?
- Nagbibiro lang siya. Wag mong pansinin. - Di niya sinagot.
Sa sahig ako matutulog. Promise.
Virgo siya, kaya baka hindi.
- Bukas na lang. Bye. - Okay. Love you. Bye.
Teka, taga-Linfield ang girlfriend mo?
Oo.
High school sweethearts?
Good for you.
Pareho kami ng gusto. Close ang pamilya namin. Masaya.
Uy, kung pasado siya kay Mama, ibig sabihin, okay siya.
Di nakilala ni Mama si Sarah.
Namatay siya no'ng bata ako.
Shit.
Di ko ma-imagine. Ang hirap siguro no'n.
Bata pa kami no'n ng kapatid ko.
Mas mahirap para sa tatay ko.
Ang tagal bago siya bumalik sa, alam mo na...
normal.
Malaking tulong ang lola ko.
- Ayaw mong humiga nang magkabaligtad? - Hindi na.
Okay.
Ano'ng meron sa 'yo at sa Linfield?
Lumipat kami do'n no'ng 11 ako.
At sobrang lungkot ko.
Lagi akong di kasali sa lahat.
Tapos sa wakas, na-invite ako sa party.
Bago mag-high school.
Naglaro kami ng Seven Minutes in Heaven.
Hinalikan ako ni Brian Kelvey.
Sobrang pangit na experience.
Kinabukasan sa school,
pinagtatawanan ako ng lahat.
Ayun pala...
sinabi niya sa lahat na sinubo ko siya.
'Yong tatlong taong sumunod, Porny Poppy ang tawag sa 'kin.
Ang lala no'n.
Ma-karma sana sila.
'Yan ang problema sa maliliit na bayan.
Pag nagdesisyon na sila kung sino ka, wala na.
Kaya gusto kong mag-travel.
Pwede kang maging kung anong gusto mo, di 'yong kung sino ka para sa kanila.
Di ko alam kung makakatulong,
pero kung kilala kita, di kita tatawaging gano'n.
Alam mo, naniniwala ako sa 'yo.
At salamat.
Para saan?
Ikaw ang unang taong kinuwentuhan ko no'n
na di nagtanong kung ginawa ko talaga 'yon.
Good night, Poppy.
Good night, Alex.
Di ako makapaniwalang tumakbo ka ngayong umaga.
Akala ko iniwan mo na 'ko.
Muntik na 'kong mag-hitchhike sa mukhang adik na trucker.
Mukhang adik. Ayos 'yon. Mabilis silang mag-drive.
Pero masaya 'ko na hindi kita natakot.
Nakakatakot ka sa maraming dahilan, pero four feet ka lang.
- Di ako takot sa 'yo. - Hoy!
Maliit ako, pero matapang.
Maliit na palaban.
Sandali.
Gusto ko 'yon.
Okay, base sa huling 24 oras,
ano'ng opinyon ni Alex Nilsen sa pagta-travel?
Gusto mo o ayaw?
Di pa 'ko nakakapag-travel kahit saan.
Pero kaninang umaga,
nakakita ako ng magandang sunrise sa lugar na ngayon ko lang napuntahan.
At di ako makakapunta do'n kung nasunod ang plano natin, kaya...
gusto.
Sa tingin ko, gusto ko.
Okay.
So, idiretso na ba natin sa Canada ang road trip na 'to?
Alam kong 'yon ang una sa listahan mo.
Maging friends muna tayo.
Oo nga.
Di nagkakamay ang magkaibigan.
Ayos.
'Yan lang ba ang kaya n'yo?
Itaas n'yo ang mga pwet n'yo!
Tuloy lang!
Di ako pwedeng pumunta sa kasal.
Di ba?
Oo.
Kalokohan 'yon.
Kabaliwan.
Saka, pupunta 'kong Santorini, kaya di ko na kailangang magdahilan.
- May dahilan na 'ko. - Oo.
Atras na.
Buti naman.
Pero siguro binibigyan na 'ko ng sign ng universe.
Hindi gano'n 'yon.
- Bored ka at sinusubukan mong bumalik. - Ano?
Bored ka at sinusubukan mong bumalik sa nakaraan
para ayusin ang friendship na nasira mo!
Grabe ka.
- Pinapahamak mo 'ko. - Ano tayo, ten years old?
Di nila tayo naririnig.
Naririnig kayo ng lahat.
Angat. Itodo natin.
Ngayon na!
Ano, mag-uusap pa kayo?
Seryoso? Parang...
- Ayoko na. - I know, right?
Pahirap na, mahal pa, pero babalik ako sa Lunes.
Ano'ng ginagawa mo?
- Tatawagan ko si Alex. - Ngayon?
Post-workout adrenaline. Maduduwag ako pag pinatagal ko pa.
Sige, sasabihin ko na lang na di ako pupunta.
- Para di niya isiping dahil sa kanya. - O, sige.
Nagri-ring na.
Teka, paano mo ginawa 'yong sa paa?
- Wiggle tapos hila. - Ginagawa ko na.
Igalaw mo lang...
Hello?
- Tulong naman. Ginagalaw ko na nga. - Lakasan mo pa!
Hinihila ko.
Hello?
- Poppy? - Ano?
Sorry, sino 'to?
Ikaw ang tumawag.
Speaker.
Oo nga.
Tungkol ba 'to sa kasal ng kapatid ko?
Oo. Ayun na nga.
Ang problema, may trabaho ako ngayong weekend, kaya...
Okay.
Sige, mas mabuti na rin siguro 'yon.
Mas mabuti?
Sobrang stressed kasi si David sa seating arrangement, kaya...
Saan ka ipapadala ng R&R ngayon?
Santorini.
- Poppy... - Barcelona.
- Ano? - Akin na 'yan!
Oo, nakakatawa. Grabeng coincidence.
May gagawing feature ang R&R sa Barcelona.
- Talaga? - At makakapunta 'ko sa kasal.
Okay. Wow. Ayos.
- Ano'ng ginagawa mo? - Ewan!
- Ano'ng ginagawa mo? - Lumabas lang bigla!
Sabihin mo sa kanyang sa Santorini ka pupunta—
Nandiyan ka pa ba?
- Oo, pero– - Tumahimik ka.
Oo, sana makapag-catch up tayo, pare.
Pare?
Sige, kung gano'n...
see you soon.
Bye.
Wow. Naramdaman ko nang mangyayari 'yon.
Saan ba 'yong kasal? Sabihin mong sa magandang lugar.
Barcelona.
Sige, hihintayin ko ang article tungkol sa mga wedding destination sa Barcelona
sa inbox ko pagbalik mo.
Salamat.
- Nitong nakaraan, medyo— - Palpak ka?
- Oo. - Oo.
Pero tingin ko, makakatulong 'to sa 'kin.
Mabuti.
Dahil miss ko na ang favorite writer ko.
Umalis ka na.
Okay.
Hi.
- Hi. - Alex.
Hindi ko inaasahang makita ka... agad.
Oo, kakalapag ko lang.
Ang lakas mong kumanta.
Oo, naunang lumabas ang bag ko, at...
di 'yon nangyayari, so...
Ayos.
Long time no see.
Ilang taon na rin.
E, di...
Nakikipagkamay ka.
Di ko kasi alam kung ano'ng...
dapat gawin.
Sobrang weird nito. Nahihirapan akong di ka yakapin.
Kasi mahilig mangyakap 'yong pamilya namin.
Alam ko.
Hi. Kayo siguro si Mr. Wright. Ako si—
Alex! Halika.
Halika rito.
Mahal?
Nandito na si Alex. Pwedeng pumasok?
Pag sinabi ko bang hindi, di ka papasok?
Ano?
Ta-da!
Ano 'yan? Condom ba 'yan?
Pwede 'kong i-demo sa saging kung gusto mo.
Hindi, Ma. Di na kailangan.
Anak, gusto ko lang na maging safe kayo, 'yon lang.
Ilang beses ko bang sasabihin sa 'yo? Hindi kami...
Friends lang kami ni Alex. 'Yon lang.
Wag mong alugin ang condom box para iparating ang gusto mo.
Tama na, please.
Ma, ikaw ang papatay sa 'kin.
Mama! Okay, Wanda!
Di ba sabi mo, break na si Alex at ang girlfriend niya?
Oo, hiniwalayan siya,
kaya kami pupunta sa camping, para makalimutan niya.
Di ko type si Alex at di niya 'ko type, kaya di namin kailangan ng condom.
Lalong di namin kailangan ng 500 dahil hindi kami isang batalyon.
Lambskin 'to.
Oh my God.
Alam mo, parang sobrang kabado siya do'n sa baba.
Di ka kakabahan kung kaibigan ang kasama mo.
Magtiwala ka. Alam ko. Naranasan ko na.
Ma, kinakabahan siya sa flight
kasi unang beses niya 'to.
Nakailang kape ka ba at sobrang kabado mo?
Parang alam ko na kung bakit.
First time mo ba?
Sinabi ni Poppy sa inyo?
Hindi na kailangan. Kitang-kita sa mukha mo.
Malaking bagay 'tong ginagawa n'yo.
'Yan ang sinabi ko, at pinagtawanan ako ni Poppy.
- Mali 'yon. - Di ba?
Lagi raw ginagawa 'yon ng mga tao.
Totoo, pero di ibig sabihing madali pag unang beses.
Mismo, binasa ko 'yong science tungkol 'don
para mapakalma ako.
Pero mas lalo kong nakikita kung sa'n pwedeng magkamali.
Tulad saan?
Minsan...
bumabagsak na lang.
Nang walang dahilan. Mechanical failure.
Oo, pwede.
Nangyayari 'yon minsan.
Pero bata ka pa, kaya mababa pa ang tsansang mangyari sa 'yo 'yon.
Habang tumatanda ka, tataas na at pwedeng maging problema 'yon.
Pero bata ka pa. Wag kang mawalan ng kumpiyansa.
Hindi 'to kumpiyansa. Ayokong mamatay.
Bakit ka mamamatay?
May sakit ka ba sa puso?
Ano sa tingin mo'ng pinag-uusapan natin?
Sex. Ano sa tingin mo'ng pinag-uusapan natin?
Ay, hindi.
Hindi, sir. Hindi 'yan— Di namin ginagawa 'yon ni Poppy.
- Bakit mo naisip 'yan? - Uy.
May space ba sa bag mo para diyan sa box ng condom
pag nag-sex tayo?
Poppy, pinapahiya mo siya.
Alam mo, kinakabahan din ako pag sumasakay sa eroplano,
pero may beta blockers ako galing sa kaibigan kong si Rita
na nagpa-veneers sa Mexico.
Mas mura lahat doon.
Bale, kailangan mo lang na uminom ng dalawa nito bago ang takeoff.
Drugs at condoms.
Tapos na ang trabaho natin.
Alex.
Uy. Alex.
Alex! Gising. Dali na.
Okay. Di siya patay. Naka-drugs lang siya.
Hindi 'yong gano'ng klase ng drugs.
Binigay ng nanay ko sa kanya. Galing sa Mexico.
Alex!
"Ang Squamish ay kilalang outdoor recreation capital ng Canada."
"Para mag-enjoy sa inyong trip, sundin ang itinerary na ito."
"Pumunta sa Shannon Falls, akyatin ang Chief para sa magandang view,
at tapusin ang trip sa pagbisita sa Lil'wat Cultural Center."
Nakalagay ba diyan kung kailan tayo dapat mag-CR, o tayo na'ng bahala?
Ano'ng mali sa itinerary?
'Yan ang gagawin ng lahat.
Pare-pareho lang ang pupuntahan natin pati pictures natin.
Wag na nating planuhin.
Wag planuhin?
Magpadala lang tayo sa agos.
Anong nandito?
Ayos ka lang.
May bintana.
Kung tatayo ka diyan magdamag, ayos na sa 'kin 'to.
Di mo na kailangan ng poles.
Hoy!
Sabi sa 'yo, e.
Ayos 'yong apoy.
- Ayos nga. - Ang galing mo.
Kita mo?
Sabi ko sa 'yo, e.
- Ano'ng sabi ko? - Ang cool nga.
Ang ganda naman.
- Hi. - Hi.
- Ito'ng sinasabi ko. - Oo nga.
Pinakamagandang travel souvenir.
Higanteng chainsaw sculpture na kasya sa maleta mo.
Kinakausap niya 'ko.
"Iuwi mo 'ko."
Poppy, pag-isipan mo muna sandali.
Sobrang laki niya. Paano natin siya iuuwi?
Alex...
kapag kinausap ka ng art,
gagawa ka ng paraan para mangyari 'yon.
Sige. Pero hindi ko siya bubuhatin.
Bilisan natin, baka maiwan tayo ng water taxi.
Ba't parang kasalanan ko?
Mahirap paniwalaan, pero nasa finance ako dati,
at iniwan ko ang buhay na 'yon.
Sabi ko, "Bahala na," alam n'yo 'yon? Gusto kong makilala ang sarili ko...
Naririnig mo ba siya?
- Naririnig mo ba siya? - Hindi.
Bakit ka nakangiti at tumatango?
Wala akong paki sa sinasabi niya. Tingnan mo siya. Ang hot niya.
Pag sinabi ko 'yon sa babae, sasabihin mong creepy ako.
Alam ko. Hindi patas na double standard.
Grabe. Gusto mo siyang landiin.
Pwede.
May babaeng napatay ng oso do'n. Wag kayong mag-alala, ligtas kayo.
Gusto ka niyang landiin!
Hoy!
Ano?
- Gusto ka niyang landiin! - Tumahimik ka!
Wala akong marinig dito. Ang ingay. Teka.
Sabi ko, gusto ka niyang tirahin!
Nagbibiro lang siya.
Sayang naman.
Sayang.
Mukhang masaya kayong kasama.
May pupuntahan kaming magandang spot ng mga kaibigan ko.
Sa may McNab Creek. Puro at natural na kalikasan.
Mapupuntahan lang ng bangka.
Pero suwerte kayo, may kilala kayong may bangka.
Mukhang masaya,
pero nasa camp lahat ng gamit namin, kaya...
Ayos lang. May extra kaming tent.
- Naaamoy n'yo 'yon? - Oo.
Ang bango.
Hala.
- Nahuhulog ang pantalon ko. - Ang ganda dito.
Oo, siguradong babagay ako.
Uy, guys!
- May bago akong friends. Galing sila ng... - Uy!
- Ohio. - Boston.
- Ohio, Boston. Di pa 'ko nakakapunta do'n. - Uy.
Hi.
Ako si Daisy.
Hi. Ako si Poppy.
- Bulaklak din. Ang galing. - Grabe, ang galing.
Teka, kayo ba?
- Friends lang kami. - Friends lang kami.
Magkaibigang magkasamang nagta-travel.
- Ayos. - Ayos.
Gusto n'yong ibaba ang gamit n'yo?
Pwede kayo do'n sa tent ni Chip.
- Di magagalit si Chip? - Hindi.
Naaresto siya.
Ang suwerte natin.
- Mi casa, tu casa. Tara na. - Okay!
- Oo. Ayos ka. - Su casa.
- Su casa, basta, pareho lang 'yon. - Okay.
Susunod ako.
Poppy, may bayad 'yan.
- Magkano? - Mura lang.
- Singilin mo 'ko mamaya. - Okay.
- Salamat. - Okay.
Ayan, nandito na tayo.
Anong meron "dito"?
Nasa'n ba tayo?
Dito kung saan tayo dinala ng agos, Alex.
Nakita mo kung pa'no ka tingnan ni Daisy?
Tingin ko, high lang siya.
Kakaiba ka talaga.
Di ibig sabihing di ka niya gusto.
- Di ko alam. - Alex. Nasa bakasyon ka.
Kapag nasa bakasyon, gumagawa ka ng kalokohan
kasama ang mga taong di mo na makikita uli.
Di ako gumagawa ng kalokohan.
Siguro, pero...
baka si Vacation Alex , oo.
Ang ganda ng nature, di ba?
Sobrang payapa lang, 'no?
Sobrang—
Payapa.
Oo.
Ayos ka lang?
Ano'ng nakakatawa?
Ayos ka lang?
Oo.
Okay, guys, sino'ng gustong mag-skinny-dipping?
Si Alex.
Hindi, ayaw ni Alex.
Gusto niya.
Gusto mo bang sumama, o...?
- Gusto mong makita ang tent ko? - Oo.
Halika.
Tara na, Ohio.
Sige, sasama na ako. Oo, tara na.
Wow, naghuhubad na kayo at sobrang layo pa sa tubig.
Di ka naman biglang nahiya, ano?
Magkita tayo do'n.
Sige.
Okay.
Vacation Alex.
Halika dito!
Eto na!
Vacation Alex.
Vacation Alex!
Eto na!
Sige pa.
Wow.
- Ang tindi ng tattoo na 'yan. - Hindi.
Memento Mori ' to.
"Tandaang ikaw ay mamamatay" sa Latin.
Dahil mamamatay tayo.
Mamamatay ka.
Ayos.
Oo.
Uy.
Tara mag-cliff diving tayo!
Bibilib ka dito.
Okay.
Teka. Sasama ako.
Gago.
Poppy?
Magkakamukha lahat ng tent.
Poppy?
Sorry.
Okay ka lang?
Parang tumamlay ka.
- Sorry. - Ano?
- Hindi. - HIndi, sabihin mo sa 'kin.
Di ko maalis sa isip ko 'yong kamatayan.
Oo. Okay.
- Mas okay ba kung magdadamit ako? - Oo!
Para di ka na mag-isip at sundan mo na lang ang katawan mo.
Poppy?
Boses ata ng kaibigan mo 'yon.
Poppy?
Kailangan niya yata ng tulong ko.
Ewan. Tingin ko, magiging okay naman siya.
Kasama niya si Daisy. Okay siya.
Poppy!
Paano kung di ako lumabas, at mamatay siya?
E di, baka oras na niya.
Hindi, biro lang.
Pero tulungan mo siya. Parang di siya okay.
- Oo, sige. - Oo.
Alex.
Ba't ka nakahubad?
Nasa dagat ang damit ko.
Ano?
Nasa dagat ang damit ko.
Okay. Ano'ng gusto mong gawin ko?
Pahinging damit!
Ngayon na.
Okay.
Kahit ano.
Sorry!
Ano ba 'to?
Romper 'yan. Parang overalls.
- Ano'ng tinitingnan mo? - Puwit mo, p're.
Macho ka pala?
Ano?
Hindi, tumahimik ka.
Akalain mo 'yon?
Nagsusuot ng pambabae si Vacation Alex.
Ano 'yan?
Ano— Ew!
Nakakadiri. Alis. Pumasok ka na sa tent.
- Di ko alam kung alin ang tent natin. - Hindi ko alam.
Uy, Poppy.
Bakit?
Sorry, sinira ko 'yong gabi n'yo ni Buck.
Wala kang sinira.
Di ko mapigilang isipin 'yong open-casket funeral ng lolo ko.
Ano?
Mahabang kuwento. Sa susunod na lang.
Ikaw ang pinaka-weird kong kaibigan.
At wag mong kakalimutan 'yon.
Magiging friends pa rin kaya tayo kung di tayo pareho ng school?
Ibig mong sabihin...
pagka-graduate natin?
Ibig kong sabihin...
kunwari lang.
Pag di ako bumalik next semester,
at ginamit ko ang tuition ko para kumuha ng pangit na apartment sa New York
at mag-intern sa magazine at gawin ang blog ko.
Kunwari daw, pero sobrang specific.
Makikita pa ba kita ulit?
Ganito.
Kada summer,
nasa'n man tayo,
anuman ang ginagawa natin,
kahit sino'ng kasama natin...
magkita tayo kahit saan sa mundo para magbakasyon.
Sige.
Kumusta ang flight?
Ayos lang. Halos tulog ako buong biyahe.
Magaling.
Gusto mo bang magsabay sa taxi?
Nagrenta 'ko ng kotse.
A, ayos.
Gusto mong sumabay?
Mas mainit pala kesa sa akala ko.
Oo. Sa Linfield din.
Pinakamainit na summer nitong huling mga taon.
Grabe, Alex. Ang saklap nito.
Paano tayo umabot sa puntong weather na ang pinag-uusapan?
Ibig bang sabihin, matanda na talaga tayo?
Inaayos ko nga uli 'yong HVAC system sa bahay ko.
Teka, may bahay ka?
Kay Lola Betty talaga.
Iniwan niya sa 'kin.
Wala na si Lola Betty?
Alam mo na, matanda na.
Di siya nahirapan.
Iwan mo na lang.
Seryoso, di mo kailangang ipasok ang mga bag ko.
- Tumulong ka na lang sa kasal. - Ayos lang.
Wow.
Parang sauna dito.
Thirty-two degrees Celsius. Mainit ba 'yon?
Parang 90 degrees Fahrenheit.
Tama. Mainit nga.
Sige, bubuksan ko na lang ang mga bintana.
Wag na pala.
Mag-iiwan ako ng negative review pagka-checkout.
Sira yata 'to.
Hindi, gumagana daw ang aircon, e.
Dapat ibaba nang paisa-isa at ipahinga in between.
- Ano'ng ibig sabihin no'n? - Ewan, binabasa ko lang dito.
Okay.
Isa-isa lang.
Teka, mukhang gumana nga.
Hindi.
Uy, hindi mo kailangang mag-stay. Matatagalan 'to, kaya...
Kalokohan. Aayusin ko na lang.
Lilinawin ko lang, di ako nakiusap na gawin mo 'yan para sa 'kin.
Pag namatay ka sa heat stroke,
magugulo ang seating arrangement at magagalit si David.
Oo nga naman. Buti, dry heat siya.
Para sa buhok ko.
A, oo nga.
'Yong Poppy poof.
Oo.
Pinag-uusapan pa rin 'yon sa New Orleans.
Okay, masaya sa Napa last year, pero iba na 'to.
May listahan si Julian ng mga dapat nating puntahang kainan.
May itinerary ka. Hindi 'yon si Poppy.
Hindi 'to itinerary. Pwedeng di natin pagsunod-sunurin.
May po'boy siyang nakain na sobrang sarap.
Mukhang may perks ang pagkakaroon ng boyfriend na chef.
- Buti okay lang sa kanyang sumama ka. - Non-negotiable ang summer trips.
Cheers tayo diyan.
Masaya akong di pinatay ni Grad-School Alex si Vacation Alex.
Seryoso ka ba? Buhay at masigla si Vacation Alex.
Thank you.
Ayos.
Cheers!
Grabe. Sobrang sarap nito.
Siguro dapat inuna natin ang beignets at kape
bago ang Hurricanes.
- Tingin ko, tama lang ang ginawa natin. - Okay.
Libreng beignets para sa lovebirds. Enjoy kayo sa honeymoon n'yo.
Salamat!
Ayoko.
Uy.
Uy, grabe, kayo rin?
Bagong kasal din kami!
- Ang sweet naman. - Congrats sa inyo.
Sagot na namin ang drinks at chips. Enjoy kayo sa honeymoon n'yo.
- Grabe! Salamat! - Maraming salamat.
Bagong kasal kami!
Ano'ng gusto n'yo?
- Gin at tonic, please. - Hindi, sir.
O-order tayo ng dalawang Sazerac dahil kailangan nating sumunod sa theme.
Oo nga. Mahalaga ang theme.
- Oo. - Kayo 'yong bagong kasal din, di ba?
Oh my God. Oo nga. Teka, sweetie. Tingnan mo kung sino'ng nandito.
Oo. 'Yong beignet buddies natin.
Muntik na kitang di makilala sa wig mo.
Ako si Stacy Pagano. Ito si Bob.
Gladys Vivant.
At ito ang asawa ko... si Keith.
Paano siya nag-propose?
Dinala ako ni Keith sa Paris.
Sabi niya, para sa trabaho daw 'yon. Ang talino.
Tapos lumuhod siya, at sobrang bilis ng mga pangyayari.
Trabaho sa Paris. Ano'ng trabaho mo, Keith?
Sa gobyerno 'ko nagtatrabaho.
Di mo kailangang mahiya, baby. Mapagkakatiwalaan sila.
CIA siya.
Wow. Kumusta naman do'n?
Ang daming coups.
Mga assassination.
Mga nakakabagot na bagay.
Pero maganda ang benepisyo.
Grabe.
Delikado ba 'yon?
Wala 'yon kompara sa trabaho ni Gladys sa oil rigs.
Wow. Kakaiba kayong dalawa. Paano kayo nagkakilala?
Mahabang kuwento. Nag—
Nagbabakasyon ako, di ba?
Tapos undercover si Keith
bilang professional dancer.
Magaling sumayaw 'to.
Alam n'yo, dapat nakita n'yo 'yong first dance namin sa kasal.
Si Keith ang nag-choreograph ng lahat.
Gusto kong makita 'yon. May video ka ba?
- Wala, sorry. - Hindi, pero may naisip ako.
Mr. Bartender, pwede bang makahiram ng auxiliary cord?
Gladys, walang gustong makakita no'n.
- Gusto namin. - Oo.
Gusto namin ng show.
Parang gusto nilang makita, e.
Ibigay natin ang gusto nila.
Paghihintayin mo 'yong magandang babae?
Ayan! Halika rito!
Sige na, Vacation Alex. 'Yan lang ba ang kaya mo?
Okay.
Ginusto mo 'to.
Ayan!
Gustong-gusto ko pag nagiging weird ka.
Weird lang ako pag kasama ka.
Oh my God.
Ang daming alak.
Masyadong maraming alak.
Ano'ng tingin mo sa kanya? Kay Julian. 'Yong totoo.
Di kami masyadong nagkasama no'ng pumunta 'ko sa New York.
Pero mukha namang okay siya.
Oo, pero lagi niyang sinasabi, "Mahal kita. Ikaw na ang the one."
Ano'ng ibig sabihin no'n? Paano mo nalaman?
May ilang bilyong tao sa mundo.
Nakilala na ba niya lahat?
Hindi, parang nala-love-bomb ako.
Sira ba 'ko?
Hindi ka sira. Mapili ka lang.
- Oo, pero ang dali ng pag-ibig sa 'yo. - Ano?
Oo, sobrang natural n'yo ni Sarah. Bagay na bagay kayo.
Poppy. Ni hindi nga kami. Palagi kaming naghihiwalay.
Oo, pero laging kayong nagkakabalikan.
Parang magnet. Ako 'yong kabilang side ng magnet.
Pag napapalapit ako sa lalaki, mas gusto ko siyang itulak palayo.
Ang ganda no'n. Naisip ko 'yon?
Tingin ko makikilala mo ang tamang tao sa tamang panahon.
At baka si Julian 'yon o–
Hindi!
Parang di kami para sa isa't isa.
Pwede ba 'kong maging honest?
- Oo? - Oo.
Nakakainis si Julian.
- Oo! - Oo.
Oo. Nakakainis nga siya.
"Al" ang tawag niya sa 'kin, 30 na siya, at pinapa-wax niya ang kilikili niya.
Uy, sa 'ting dalawa lang 'yan.
Mamamatay akong mag-isa, Alex.
Uy...
gusto mo bang mamatay tayong mag-isa nang magkasama?
Sige.
- Hala. Ayos ka lang? - Hindi.
Ayos ka lang?
Oh my God. May nakausli bang buto?
Wala, pero mukhang na-sprain ata.
Buti naman.
Pagulungin mo na lang kaya ako sa kalye? Gusto ko 'yon.
Hindi. Ito ang gagawin natin.
Bubuhatin kita pabalik sa hotel
pero di mo ko pwedeng tawaging Seabiscuit
at di ka sisigaw ng "bilis" sa tenga ko, okay?
Paano mo nalaman na gusto kong gawin 'yon?
Kilala kita.
Okay. Tara na.
- Ready ka na? - Oo.
Salamat.
- I'm the king of the world! - Parang pareho lang sila ng "Seabiscuit."
Heto na!
- Grabe! - Poppy.
Julian?
Uy, pare.
Surprise.
Ano 'to?
- Hi. - Ano'ng ginagawa mo dito?
May nag-cover ng shift ko.
Nagulat ka?
Oo. Sobra.
Nakakaabala ba 'ko?
- Hindi, napilay siya— - Napilayan ako.
Kaya buhat ko siya.
May dahilan, hindi katuwaan lang.
- Ayos ka lang? - Oo.
Text ako nang text sa 'yo.
Hala, pasensiya na. Kanina pa patay 'yong phone ko.
- Kukuha 'ko ng yelo. - Kaya na namin.
Ako na'ng bahala.
Okay, ikaw na'ng bahala.
Alam ko.
Good night, Al.
Good night.
- Hi. - Nambibigla ka.
- Naka-wig ka. - Bagay ba?
- Ang ganda. - Maganda, di ba?
Sobrang ganda.
Wow.
Shit!
- Bakit? - Shit!
- 'Yong likod ko! Aray. - Ano? Alex?
- Aray. 'Yong likod ko. Pinupulikat. - Okay.
Ayos ka...? Pwede bang...?
- Wag mo 'kong hawakan. - Okay.
- Sorry. Salamat.
Di ko alam ang hinahanap ko. Kailangan mo ng splint? Tama ba?
Ano ba 'yong splint?
- Kailangan ko lang huminga. - Okay.
- Gusto mo bang tulungan kitang bumaba? - Hindi. Oo.
Sige.
- Ingat. - Kailangan mong bumaba.
- Gusto mo bang maupo? - Oo.
At... touchdown.
- Sorry. - Salamat. Sorry.
Ano'ng nangyari?
- Namali ako ng liyad. - Namali ng liyad?
Shit, tumatanda na ba 'ko?
Temporally challenged.
Sige, baka may yelo sa freezer.
- Okay ka? - Oo.
Sorry, di ka tuloy nakasama sa groomsman wine tasting.
Hindi mo 'ko pinilit.
Sa katunayan, sinabi mong di mo kailangan ng tulong ko.
Ako ang may kasalanan nito.
Ikaw ang nagsabi n'yan.
O.
Alam kong bihira lang tayong nagkausap nitong mga nakaraang taon...
pero sana kinuwento mo 'yong tungkol kay Lola Betty.
Alam ko.
Pati kay Sarah.
Pwede ba nating pag-usapan 'to pag medyo mas okay na 'ko?
- Sige. - Sige.
Okay.
- Kaya ko yatang mag-drive. Aalis na 'ko. - Di mo pa kaya.
At di mo kailangang tumakas.
Di kita pipiliting magkuwento.
Promise?
Promise.
Dito ka na matulog. Ikaw sa kuwarto. Sa sofa na 'ko.
- Di ko alam kung– - Bawal tumanggi.
Salamat.
Binabalik ko lang ang pabor no'ng sa Norway.
Isa sa mga paborito kong biyahe.
Ako rin.
Uy.
Sorry, di ko nasagot ang tawag mo. Dumaan kasi ako sa security.
Alex...
Alam kong three hours pa bago ang flight ko,
pero tapos na 'ko sa thesis defense,
at sobrang excited na 'kong magbakasyon.
Alex, wag kang magagalit.
Kagigising ko lang at ang taas ng lagnat ko,
at ngayon lang sumama nang ganito ang pakiramdam ko.
Ay, naku.
Wag mo namang palalain pa 'yong nararamdaman ko.
Hindi, ano...
Ayos lang.
Totoo. Ayos lang. Kaya lang...
Ito lang ang linggong libre ako.
Pero pwede tayong pumunta sa Norway next summer.
Hindi! Alex, R&R ang magbabayad.
Bayad na lahat.
Tumuloy ka.
Hindi ako aalis nang wala ka.
Bakit? Kung ayaw mong mag-isa, pwede kang mag-aya ng iba.
Ayain mo si Sarah.
Wala na kami.
Oo, pero 'yan ang lagi mong sinasabi
at walang nagugulat kapag nagkakabalikan kayo.
Alam ko, pero...
Iba ang pakiramdam ko ngayon.
Isa pang dahilan kung bakit excited ako sa Norway.
Kainis naman.
Sorry, Alex.
Ayos lang. Seryoso.
Magpagaling ka.
Sumakay ka na sa eroplano, Alex.
Okay.
Bye.
Naku, Poppy.
Nananaginip yata ako.
Hindi ka nananaginip, pero sobrang init mo.
Pero nasa Norway ka.
Malinaw na wala.
Okay, humiga ka na uli. Tingnan natin kung mawawala ang lagnat mo.
Pero paano ka— Male-late ka na sa flight mo.
Dalawang oras nang nakalipad 'yon. Sige na.
Pero dapat nasa Norway ka.
Ano'ng silbi ng pagpunta sa Norway kung wala ka?
Dadalhin dapat kita sa hotel na gawa sa yelo.
Mamaya, ipasok natin ang mga ulo natin sa freezer
para kunwari nando'n tayo, okay?
- Hindi. - Sige na.
Higa na.
Okay.
Mahahawa ka sa 'kin.
Buong linggo akong walang pasok.
Kaya sige lang.
Hindi kita deserve.
Alam ko.
Chicken noodle soup?
Chicken noodle soup.
Tumakbo ka?
Baliw ka na.
Dinededma mo ba 'ko?
Alex.
Hello. Alex!
Wow. Alex. Hello? Alex!
Sorry!
Gago, sorry. Nagulat ako.
- Grabe ang noise-cancelling n'yan. - Oo.
- Morning. - Good morning.
Kumusta ang tulog mo?
Sobrang komportable.
Para 'kong kini-cremate.
Oo, ako rin.
Tumakbo ka? Paano 'yong likod mo?
Hindi, ayos lang. Nakakagaan ng pakiramdam.
'Yan ang akala mo,
pero di pa 'ko nakatakbo kahit kailan, at okay ang likod ko.
Ano, di ka pa nakakatakbo kahit kailan?
Muntik na 'kong bumagsak sa PE.
Dahil doon.
Eto. Gumawa ako ng kape.
Salamat.
Hindi ko alam kung ano'ng plano mo ngayon, pero...
gusto mong sumama sa rehearsal dinner mamaya?
Oh.
Invited ba 'ko?
Di ba 'yon para lang sa pamilya at sa wedding party?
Oo, pero...
Pamilya ka na rin, Poppy.
At tingin ko, matutuwa si David pag pumunta ka.
Sige.
- Hi. - Hi.
Kailan ka pa dumating sa tamang oras?
Kailan ka pa naging maporma?
Ang ganda mo.
Salamat.
Si Miss Poppy Wright ba 'yan?
Halika dito, Mr. Nilsen. Oh my gosh!
Na-miss kita!
Congratulations.
Salamat.
Bakit di kita nakikita sa Linfield?
Dahil ayaw niya do'n, Pa.
Sinungaling at duwag ang anak mo. Gusto ko sa Linfield.
Tingin ko nga, dapat magpalagay tayo ng matching Linfield tattoo. Ano, Ed?
- Ano'ng nangyayari dito? - David!
Oh my God!
Magpapa-matching tramp stamp kami ng tatay mo.
- Di pa sigurado si Alex. - Kaya gusto kong nandito ka.
Grabe, ang guwapo mo.
Teka, kailangan mong makilala...
Nam, hi!
Sa wakas!
Hindi, tama ka.
Di gagawin ni Alex 'yon. Di siya magsi-skinny dip.
Pero si Vacation Alex...
Okay, para lang malinaw,
di optional ang pagdadamit sa kasal bukas.
Sana irespeto mo 'yon.
Wag tayong magbitaw ng salitang di na mababawi.
Salamat.
'Di ko pa yata nakilala 'yang si Vacation Alex.
Sayang. Masayang kasama 'yon.
Alam mo, isang beses nahuli ko siyang sinusuot ang romper ko.
Okay, di buo ang kuwento mo.
Gusto mo bang buuin ko?
Dapat may picture na patunay.
Buti nagawan mo ng paraan 'yong trabaho mo.
Makakapaghintay ang Greece.
Salamat sa paghatid.
Kita na lang tayo bukas.
Ba't pumunta ka dito?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ang ibig kong sabihin, sinabi mo, pinapunta ka ng R&R sa Barcelona.
Pero hindi totoo 'yon, 'no?
Miss ko na ang best friend ko.
Na-miss din kita.
Sana lang...
pwede tayong bumalik sa dati bago 'yong sa Tuscany.
Imposible na yata 'yon.
Kita na lang tayo bukas.
Wow.
Grabe...
ang laki.
Wow.
Hi!
- Ayan na siya. - Nandito na kayo!
- Oo! - Poppy, ito si Sarah.
- Sarah, si Poppy. - Hi.
- Hello. Hi. - Uy.
- Oh my gosh, ang— - Ay! Sobrang weird.
- Parang matagal na kitang kilala. - Ako rin.
Di ako makapaniwalang nakilala ko na rin si Poppy.
Sobrang ganda ng lugar na 'to.
- Maraming salamat sa pag-imbita sa 'min. - Ay, hindi.
Salamat sa R&R. Wala akong ginawa para makuha 'to.
- Hi! Uy. - Benvenuto.
Ito si Trey.
- Hi, Trey. - Hi, Trey.
Lagi ka niyang pinupuri.
Di totoo. Wala akong ginawa kundi ireklamo ka.
Tara. Pasok tayo.
Ang ganda sa loob.
Tigil!
- Cheers! - Cheers!
Ang sarap.
Ang ganda nito.
May walong klase ng cheese.
- Aba. Ayos. - Wow. Ang galing.
Pag natikman n'yo na lahat, ira-rank natin sila.
Ira-rank?
- Medyo sumobra ako. - Hindi.
Sobrang excited lang ako na magkakasama tayong lahat,
at tingin ko, dapat matagal na natin 'tong ginawa.
Medyo kakaiba na nandito ka. Kasi sino na'ng ite-text ni Alex?
Okay lang ba ang wine? May Chablis ako. 'Yong nagustuhan mo sa Napa.
Masarap nga 'yon.
Hindi, okay na 'to.
Sige.
Ilang taon akong naging professional surfer.
Tapos nagsimulang ma-publish nang madalas ang pictures ko.
Nagsimula akong mag-freelance sa R&R.
Nakakapag-travel na 'ko kasama ang girlfriend ko.
Libre pa.
Ang saya no'n.
Di ko alam na may mga ganiyang trabaho.
Irereklamo ko ang high school guidance counselor ko.
Maganda ang trabaho mo. Kasama mo ang pamilya mo, tama?
Oo, baka mainip lang kayo. Di 'yon kasing-cool ng inyo.
Sa tingin ko, di namin kakayanin ni Poppy na mag-stay sa isang lugar.
Mortgage. Mailbox.
Wala kayong mailbox?
May wanderlust kami.
Kaya bagay kami.
Nomads kami, pare.
Di ba?
Okay.
Lilinisin ko na 'yong mesa.
Ganito ang magaling na hostess.
Mababaliw ako sa gano'ng buhay.
Ano?
Natutuwa ka sa mga bagong lugar.
Oo.
Pero gusto ko ring umuuwi pagkatapos.
'Yon ang nagpapa-special sa mga biyaheng 'yon, tama?
Dahil nakakauwi ka.
Ano'ng problema sa pag-uwi?
Agree ako diyan.
Pwedeng pakiabot n'yan?
'Yong kaibigan mo, si Alex, medyo basag-trip siya, 'no?
Biro lang. Ano ba.
- Ayos ka lang? - Aahon na siguro 'ko.
Uy, kakalusong mo lang.
Masama ang pakiramdam ko. Magpapahinga na 'ko.
Okay.
Shit.
Hindi sila magtatagal.
Bakit naman?
Nomads sila.
Hulaan ko.
Oo, tarantang-taranta siya.
Grabe.
Dapat siguro puntahan ko siya, 'no?
Oo, ayos lang. Sige. Kumustahin mo ang kaibigan mo.
- Talaga? - Oo.
Matutulog na 'ko.
- Okay. - Sige.
- Okay. I love you. - Kiss. Love you.
- Okay. - Bye.
- Sorry. - Ayos lang.
- Sorry. - Bakit? Ano'ng problema?
Buntis yata ako.
Hindi maganda 'yon.
Di ko alam ang gagawin.
Bakit wala si Trey dito?
Di ko sinabi sa kanya.
Kailangan mong mag-test.
Negative.
Uy.
Okay 'yon, di ba?
Gumaan ang loob ko. Pero...
natatakot ako.
Oo. Ayos lang 'yan.
Okay lang 'yan.
Hinga, okay?
Huminga ka lang.
Nandito ako.
Para sa 'yo. Nandito ako, okay?
Lagi lang akong nandito.
Sandali.
Sorry.
Ano 'yon?
Di ko sinasadya.
Hindi, nalilito lang ako, saka...
naguguluhan.
Pero di ko sinasadya.
Ano ba ako sa 'yo?
Kaibigan kita.
Best friend kita.
Ayokong sirain 'yon.
Sorry.
Hindi.
Ayos lang.
Pumunta ka dito!
Ano?
Halika! Pumunta ka dito!
- Sige. - Nakakagulat 'to!
Dali, babe. Kailangan mo 'tong makita.
Dali!
- Ano? - Tingnan mo!
Grabe.
Nag-yes ako!
Grabe.
Nag-propose siya sa pinakamagandang lugar na nadaanan namin.
Sobrang romantic niya.
Oh my God!
Congratulations! Ano?
Salamat! Sobrang saya ko!
- Salamat. Salamat. - Teka.
Umalis ka kaninang umaga at bumili ng singsing?
Hindi, matagal na sa 'kin 'to.
Naghihintay lang ng tamang pagkakataon.
Halika dito. Patingin ng singsing.
Tara.
Oh my God!
Masaya ako para sa 'yo.
Totoo.
Salamat.
Oo, ito na 'yon.
Ano'ng plano? Ano'ng gagawin mo?
Sa Linfield kami titira.
Ano?
Paano 'yong PhD mo?
Paano 'yong pagtuturo mo sa Europe?
O sa New York?
- Lagi mong sinasabi na pangarap mo 'yon. - Oo.
- Ano'ng gagawin mo sa Linfield? - Magtuturo ako sa high school.
Si Sarah na ang magpapatakbo ng negosyo ng tatay niya.
Ano'ng kinalaman no'n sa gusto mo?
Well...
gusto ko ng matatag na relasyon kung saan nagmamahalan kami.
Minsan kailangan mong magsakripisyo.
Compromise ang tawag do'n.
Alex, paubaya ang tawag do'n.
Oo.
'Yan ang iniisip mo dahil nabubuhay ka sa pantasya, Poppy.
Laging tumatakas papunta sa mga bagong lugar.
Mga bagong kaibigan.
Bagong koneksiyon.
Pero kami ni Sarah, may binubuo kami nang magkasama.
Totoo ang binubuo namin.
Parang si Sarah ang may gusto niyan.
'Yon ang gusto ko.
Ito na siguro ang huling bakasyon natin.
Ayaw kong bumalik sa dati bago 'yong sa Tuscany.
Ayoko na ng gano'n.
Masyadong mainit dito.
Ayokong pag-usapan 'to.
Ang hirap huminga dito.
Kailangan ko...
ng hangin.
Narinig mo ba 'ko?
Narinig kita.
Ba't kayo naghiwalay ni Sarah?
- Maraming dahilan. - Kalokohan.
Noong huli kitang nakita, kaka-propose mo lang,
tapos dalawang taon mo 'kong di kinausap.
Tapos di n'yo tinuloy ang engagement.
- Ngayon, ayaw mong pag-usapan. - Ano'ng gusto mong sabihin ko?
Gusto kong sabihin mo na di ko kasalanan.
Sabihin mong di ako ang dahilan bakit di ka pa kasal ngayon.
Sabihin mo na hindi dahil sa 'kin.
Siyempre dahil sa 'yo.
Oo nga naman.
Ano'ng ginagawa mo?
Poppy.
- Poppy, ano'ng ginagawa mo? - Kailangan ko ng hangin!
Poppy.
Nagkamali ako, okay?
Kung ano man tayo, kung ano man 'to, ang dami kong hiningi sa 'yo.
Wala dapat gano'ng expectations sa magkaibigan.
Ayokong maging kaibigan mo, Poppy.
Ikaw ang gusto ko.
Pero ikaw, hindi mo alam ang gusto mo. Kahit kailan.
Gusto rin kita.
- Di totoo 'yan. - Wag mo 'kong pangunahan.
Sa tingin mo, ba't ako nandito?
Kasi mahal kita.
Kailan pa?
Baka no'ng una pa lang.
Hindi ka tumakbo.
Ayokong umalis.
Ayoko nang umalis.
So...
ano'ng nasa itinerary ngayon?
Bahala na.
Paki-clip 'yong damit ko.
Ayoko.
Nam at David, tinatanggap n'yo bang
maging kabiyak ang isa't isa?
- Oo naman. - Siyempre. Oo.
At ngayon, sa kapangyarihang ipinagkaloob sa 'kin,
ipinapahayag kong kayo ay ganap nang mag-asawa.
Maaari na kayong maghalikan.
Grabe ang batang 'yan.
Oo.
So...
Ano na ngayon?
Pagkatapos nito?
Sa tingin ko,
matamis...
at naka-aircon na lambingan.
Oo.
Pero pagkatapos no'n?
May nakikita ka bang future sa Linfield?
O sa New York?
Ano?
Kailangan ba nating pag-usapan 'to ngayon?
Pinapaalala ko lang, may flight ka mamaya kaya...
Oo, pero tatawagan kita pagdating ko sa New York.
Alam ko.
Pero pareho tayong nandito ngayon, kaya...
pwede na tayong magkasundo sa mga timeline.
'Wag mong sirain 'yong moment dahil sa itinerary.
Uy, biro lang.
Hindi— Ano...
i-enjoy lang natin ang gabi.
Saka na natin pag-usapan ang totoong buhay.
Totoong buhay 'to.
Unless, bakasyon lang din 'to para sa 'yo.
Hindi. Teka, okay.
Alex, pwede...
bigyan mo 'ko ng oras?
Ang bilis kasi.
Pasensiya na kung kailangan ko ng konting oras para...
para pag-isipan 'to.
Bakit hindi mo pa rin alam ang gusto mo?
Lagi kang tatakas.
Oo, mas okay na 'yon kesa ma-stuck at maghintay sa Linfield.
Para saan?
Hindi ko alam. Ano nga?
Ikaw ang hinihintay ko.
Hindi 'to magwo-work.
Hindi ngayon, hindi sa susunod na ten years.
Hangga't 'yan ka at ito ako.
- Hindi... - Teka, Alex.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Pero...
di pag-ibig ang problema natin.
Poppy Wright?
Oh my God.
- Sarah. Hi. - Uy.
Wow, kailan pa 'to?
Mga isang taon na.
Gusto kong makipagkuwentuhan, pero late na 'ko sa pre-flight ko.
- Pero masaya 'kong makita ka. - Oo.
Uy, sandali, Sarah.
Masyado akong naging iresponsable.
'Yong friendship namin ni Alex...
di 'yon fair sa 'yo.
Sorry.
Alam mo, matagal kitang sinisi sa mga problema namin.
Akala ko pag umalis ka, magiging okay na lahat.
Tapos umalis ka, at lalo lang lumala ang relasyon namin.
Pero sa totoo lang, ginawan mo 'ko ng pabor.
Akala ko alam ko na ang gusto ko sa buhay.
Hindi pa pala.
Bye, Poppy.
Hindi na 'to gumagana...
tama?
"Kailangan kong huminto."
"Kailangan kong manatili sa isang lugar pansamantala."
"Marami ang kailangang magbakasyon sa buhay nila."
"At di ko naging problema 'yon."
"'Yong buhay 'yong kailangan ko."
Ito ang pinakamagandang sinulat mo ngayong taon.
Di ako makapaniwalang resignation letter 'to.
Sorry.
Ayos lang. Wag kang mag-alala.
Di ako magmamakaawang mag-stay ka.
Marami ang may gusto nito. Di fair sa kanila.
Saka, ayokong nandito ka kung ayaw mo dito.
Alam ko.
Di ko 'to sinasabi bilang boss mo. Sinasabi ko 'to bilang...
tagahanga mo.
Ituloy mo ang pagsulat.
Kahit hindi dito. Lalo na kung hindi dito.
Tingin ko, may potential 'to.
Saan na pupunta ang babaeng kung saan-saan na nakarating?
Kung pwede kang pumunta kahit saan sa mundo ngayon, saan mo gusto?
Nakapunta ka na ba sa Linfield, Ohio?
Hindi pa.
May kailangan ba 'kong makita do'n?
Wala naman.
Pero ako yata, meron.
Alex?
Teka, Alex!
Alex! Teka, uy!
Alex!
Ayoko talagang tumatakbo.
Alex!
Alex! Teka, Alex!
Alex!
Oh my God.
- Poppy? - Sandali...
Ano'ng ginagawa mo dito?
Dito mo sabihin.
Pakiramdam ko palagi...
kapag nagtagal ako sa isang lugar...
mararamdaman n'yong mahirap akong kasama.
Kahit ikaw.
Kaya 'yong isang linggo kada taong kasama ka...
safe 'yon.
Akala ko 'yon lang ang pwede sa 'kin.
Pero mahal kita.
Lagi kitang mamahalin.
Kaya walang isang bagay sa buhay ko
na hindi ko isusuko...
para bumuo ng bago kasama ka.
Dahil...
kapag malungkot ako o may sakit...
ikaw lang ang gusto ko.
At kapag masaya ako, mas napapasaya mo pa 'ko.
At alam kong marami pa 'kong dapat malaman,
pero kung may isang bagay akong sigurado,
'yon ay kung nasaan ka man sa mundo,
doon din ako uuwi.
Hindi ka bakasyon sa 'kin, Alex. Ikaw ang tahanan ko.
At tingin ko, gano'n din ako sa 'yo.
Pwede kang...
Pwede ka nang magsalita.
Magsalita ka na.
So ano na'ng plano ngayon?
Basta kasama kita, wala na 'kong paki.
Kapag iniisip ng tao ang tahanan,
iniisip nila kung saan sila nakatira,
o kung saan sila lumaki.
Kenny G, wag. Wag mong awayin ang kapatid mo.
Di tahanan para sa 'kin ang mga lugar na 'yon.
Sandali.
Nagtuturo ka ba sa Sarah Lawrence?
Ano ba. Bigay mo 'to. Bawal mo 'kong asarin.
Gusto ko ang school spirit mo.
Ano nga ulit 'yong mascot? 'Yong nag-aaway na... Sarah Lawrences?
Griffins.
Pwede mo na bang iabot ang butter?
Ginugol ko ang buong buhay ko para hanapin kung saan ang lugar ko.
At maniwala ka, hinanap ko 'yon kahit saan.
Pero may maliit na pagkakaiba ang paghahanap at pagtakas.
Hi, baby.
Kaya pagkatapos ng lahat ng paghahanap ko, ito ang natutuhan ko.
Hi, Kenny G.
Ang tahanan ay kung saan kaya mong magpakatotoo.
Sa katunayan, di kailangang maging lugar ang tahanan.
Hindi mahalaga kung saan ka pumunta o ano'ng ginagawa mo.
Kapag kasama mo ang taong mahal ka kung sino ka...
lagi kang nasa tahanan.
Kahit sa bakasyon.
BATAY SA AKLAT NI EMILY HENRY
Nagsalin ng Subtitle: Erica A.