VENEDİK'TE CİNAYET
VENEDİK, İTALYA 1947
Sinyor Poirot, tatlılarınızı getirdim.
Yumurtalar geldi sinyor.
-Poirot! -Poirot!
Mösyö Poirot, yardım edin.
Geçen sene annem babam, sonra da kardeşim esrarengiz biçimde öldü.
Doktorumuz açıklayamıyor.
Lütfen mösyö. Ecel teri döküyorum. Lanetlenmişsiniz diyorlar.
Ne dedim sana?
Ona bir daha dokunursan elini koparırım.
İzninizle.
Sinyor Poirot, sizinle acilen konuşmalıyım.
Mösyö Poirot...
Bir hanım geldi.
Acil bir iş için Venedik'e gelmiş.
Dostunuzmuş.
Benim dostum yoktur.
Böyle diyeceğinizi söyledi,
o yüzden bunu gönderdi.
Yazar hanım.
Merhaba delikanlı. Annen evde mi?
Korumamı bağışla. Talimatlarımı uyguluyor.
-Günde iki kez yalnız tatlıcıyı geçirir. -İki mi?
-Bilirsin, akşama dek sadece elma yerim. -Evet.
Ah, bunu çok severim.
Sizi gidi çikolatalar.
Hercule Poirot sahiden sessizliğe gömüldü.
Emekli olup dünyayla ilişkisini kesti.
Pasta inceliyor.
Böylesi daha tatminkâr.
Hayır.
Bu dediğin mutluluk, tatmin değil.
Yazarlar bilir.
Üstelik saklanmak için Venedik'i seçmişsin.
Tıpkı zihnin gibi yavaşça denize batan görkemli bir tarihî eser.
İş kelime oyunları olunca beni yabana atma.
Bir numaralı polisiye yazarıyım, en azından öyleydim.
30 kitabımdan 27'si en çok satanlar arasındaydı.
Son üç kitabıma "fasa fiso" diyen eleştirmenlere aşk olsun.
Ariadne Oliver, seni gördüğüme sevindim.
Benimle geliyorsun.
Hayatını tekrar renklendirmeliyiz.
Öyle mi?
Duymadın galiba? Acil diyorum.
Reddedemeyeceğim bir vakayla aklımı çelmeye çalışan ilk sen değilsin.
Vaka değil. Bu iş çok daha alengirli.
Dünyadan kopmuşsun. Bugün ne, farkında değil misin?
"Alengirli" de neymiş?
Cadılar Bayramı kutlu olsun!
Amerika'ya gürültülü müzik ve kötü çikolata ithal ettik
ama Cadılar Bayramı'nı da geri getirdik.
Akşam çocuklar için bir parti var.
Çocuklar! Amerika "Cadılar Bayramı kutlu olsun!" diyor.
Cadılar Bayramı kutlu olsun! Yaşasın!
Poirot, bir şey buldum. Birini.
Açıklayamıyorum.
Farklı açılardan inceledim ama bir türlü çözemiyorum.
Bir işler karıştırıyorsun dostum.
"Uğursuz Bayan Reynolds."
Cinci ya da medyum işte. Gazeteye bak,
"Geçenlerde hapisten çıkan Joyce Reynolds,
"1735 Cadılık Yasası uyarınca hapse atılan son kadındı."
Bu sözde medyumlardan çok gördüm, hepsi düpedüz sahtekârdı.
Ama o farklıydı.
Hayret verici.
Bayan Reynolds'ın bir seansına katıldım ve olağanüstü şeyler oldu.
Hepsi dümen.
Tanıdığım en zeki insanım ama çözemedim.
Bu yüzden sıra sende.
Dedektif Poirot bu balonu patlatmalı
yoksa Tanrı korusun, kadına inanacağım.
Üçkâğıdı ifşa et.
Yetimlerin Cadılar Bayramı partisine gel. Sonrasında bir seansa davetliyiz.
-Cadılar partisi var. -Kızla nereye?
Partinin tadını çıkarın. Sakın çok korkmayın.
İşte geldik.
Palazzo Lacrime dei Giovani.
Venedik'te bir söz vardır,
"Her ev perilidir
"veya lanetlidir."
Hazır mısınız çocuklar?
Evet!
Uzun zaman evvel
bu palas bir yetimhaneymiş.
İyi doktorlar ve iyi hemşireler, iyi çocuklara bakarmış.
Ta ki vebaya kadar.
Veba insanları korkutur
ve korku insanlara kötü şeyler yaptırır.
Çocuklar için fazla korkunç değil mi?
Korkunç öyküler hayatı daha az korkutucu kılar.
Çocuklar kısa süre sonra yalnız olduklarını fark etti.
Ölüme, açlığa terk edilmişlerdi.
Bağrışıp kapıları tırmalıyorlardı.
Rivayete göre çocuklar hâlâ palasta saklanıyor
ve daha fazla çocuğun onlara katılmasını istiyor.
O yüzden dikkat edin,
zira onları ölüme terk eden doktor ve hemşirelerden
intikam almak istiyorlar.
Gözünüz Çocukların İntikamı'nın işaretini arasın!
Aranızda doktor yok, değil mi?
Yok.
Ya da hemşire?
-Yok. -Yok mu?
O zaman partiye başlamamızın da bir sakıncası yok!
Durun! Koşmayın.
EDGAR ALLAN POE GİZEM VE HAYAL GÜCÜ ÖYKÜLERİ
Leopold.
Burada gerçek bir parti var ve sen kitaba gömülmüşsün.
Bir kere olsun çocuklarla oynarsın sanmıştım.
Oyunlar boş iş. Cadılar Bayramı'na korku öyküleri yakışır.
Öyle değil mi Bayan Olga?
En azından pasta istemez misin?
Pasta yetimler için.
Ben gidip babama bakayım.
Partilerle pek arası yoktur.
Rahibe alarmı.
Bayan Oliver, sizi burada görmek harika. En sevdiğim yazarsınız.
Polisiyeleriniz bana umut veriyor, günahkârlar cezasını bulur.
Maalesef gerçek hayat polisiyelerdeki gibi değil.
Evet. Bonsoir.
İyi misin?
Çok yüksek.
Anlıyorum. Burası çok karanlık, değil mi?
Evin hanımı bu mu?
-Burası benim evim. -Soprano Rowena Drake.
Bir divanın şatafatlı hayatı.
Ama burada yaşıyor.
Bütün para nereye uçtu?
Burada yaşamış herkes bir trajediye kurban gider.
En azından efsane böyle.
Çocukların İntikamı.
Bir çocuğun gölgesi duvarda görülünce bir felaket yaşanır.
Bir yıl önce kızına olanlar gibi.
Bu gece ondan haber alacağız.
Öteki dünyaya göçmüş kız.
Bu tür şeylere inanmam.
Göreceğiz.
Tatlım, bir şey olmaz.
Bayan Rowena, yine akıyor.
Baba?
İyi misin baba?
İlaç lazım mı?
Hayır.
Peki biraz panç?
Ya da istersen gidebiliriz.
Önemli değil.
Rowena'ya kalacağım dedim.
Sevindim.
Seansı iple çekiyordum.
Çocuklara büyük iyilik yapıyorsunuz madam.
Büyüklere de.
Elma yakalamak ister misiniz Bay Poirot? Eğlenceli gibi.
Eğlenmek bana göre değil.
İyi ki parti verdik.
Bu evde kahkaha duyulmayalı çok olmuştu.
Burası muhteşem bir palas.
Sizin olsun.
Ne tadilata param var ne de bakmaya tahammülüm.
Fiyat ne olursa olsun kimse almıyor. Yaşananlar...
Lütfen, Tanrım, hayır!
Bağışlayın.
Tüm bu insanları görünce acım biraz diner sanmıştım.
Bayan Rowena?
Evet?
Misafiriniz geldi.
Tanrım, çok gerginim.
Medyumlara inanır mısınız?
Bu ev beni inandırdı.
Sesler duyuyorum.
Fısıltılar.
Ağlamalar.
Kızım geceleri uyumaz, hep konuşurdu.
Bebekleriyle sanıyordum.
Kızımın
yine sesini duymak için,
tek kelime bile olsa,
Bayan Reynolds'a her şeyimi veririm.
Bu seans çok hüzünlü olacak.
Bayan Reynolds.
Salonda her şey sizin için hazırlandı.
Asistanınızın belirttiği gibi.
Eviniz çok gürültülü.
Seansa başlamadan çocuklar gidecek.
Çok var...
Her yerdeler.
Korkunç anılar.
Kızınızın odası üçüncü katta.
Bunu nereden...
Orada yapabilir miyiz?
Elbette.
Ariadne Oliver.
Baş düşmanım.
Yine karşılaştık uğursuz Bayan Joyce Reynolds.
Bu lakabı medya taktı. Hoşuma gittiğini söyleyemem.
Bonsoir madam, ne yalan söyleyeyim, daha şey birini bekliyordum...
Dramatik mi? Gülünç mü?
Kocakarı mı?
Evet, tam aradığım kelime.
Kocakarı. Yaşlı kocakarı.
Böyle biri olmayı ben seçmedim.
"Medyum" tabirini bu yüzden seviyorum, aradayım.
Ne büyüğüm ne küçük. Tam beni anlatan bir sözcük.
Ama ölülerle konuşabiliyorum.
Ya siz?
Ben Hercule Poirot'yum.
Eskiden Hercule Poirot'ydun.
Dedektif.
Medyum olmadığınız kesin. Çok ünlüsünüz.
Yeni meşhur vakanız ben miyim?
Artık vaka almıyorum, emekliyim.
Ama buraya itibarımı sarsmaya geldiniz.
Büyük yazar sizi bu yüzden getirmedi mi?
Bayan Oliver'ın ricasıyla geldim,
sizin güçlerinizi anlamaya can atıyor.
İtiraf etmeliyim ki
hayatım boyunca sizin gibiler beni hiç cezbetmedi.
Benim gibiler?
Savunmasızların sırtından geçinen fırsatçılar.
Ruhun var olmaya devam ettiğine inanmıyor musunuz?
İnancımı yitirdim.
Sizin için üzüldüm.
Evet, üzücü. Gerçek üzücüdür.
Sakın yanlış anlamayın,
şeytan, iblis veya hayalet namına
gerçekçi herhangi bir alamete kapım ardına dek açık.
Zira hayalet varsa ruh da vardır,
ruh varsa onu yaratan Tanrı da vardır.
Tanrı varsa her şeyimiz var demektir.
Hayatın anlamı, düzen, adalet...
Ama bu dünyanın her hâlini gördüm.
Sayısız suç, iki savaş, insanın azap verici kayıtsızlığı...
Vardığım sonuç şu, ne Tanrı var ne de hayalet.
Velhasıl onlarla konuşan medyum da yok...
Ne diyordunuz?
Yeterince temizlik işim yokmuş gibi.
Karanlıkta burada olmamalıydılar.
Bizi rahatsız etmezler.
Kim?
Karanlıkta ne oluyor?
Ne diyorsun, hâlâ şarlatan mı?
Tavan sudan hasar görmüş ve üzerinde yürününce olan olmuş.
Teatral zamanlamanın bir kıymeti yok demek.
Bayan Alicia'nın odası yukarıda.
Sormamın sakıncası yoksa kız nasıl öldü?
Balkondan kanala düştü.
-Boğuldu. -İntihar yani.
Kabahat onda değildi. Onu zorladılar.
Bayan Seminoff, lütfen.
Ya ne oldu Doktor?
Hastanızdı. Gördünüz.
Bir saniye.
Bu akşam buraya kim girdi?
Bayan Reynolds veya asistanı?
Hiç kimse. Tek anahtar bende.
Bayan Alicia öldüğünden beri buraya sadece ben girdim.
Toz almaya ve Harry'ye bakmaya.
Harry kim?
Alicia'nın dostu.
Ona her şeyi anlatırdı.
Alicia ölmeden önce Harry konuşurdu.
Artık sadece ağlıyor.
Her şey bıraktığı gibi.
Bayan Rowena hiçbir şeyi elletmedi.
Alicia ile ikisi ayrılmaz ikiliydi.
-Yakalayamazsın ki! -Yakalayacağım!
Bu palas onların vahasıydı.
Opera seyahatleri arasında birer haftalığına.
Ama çocukların hayaletleri Alicia'yı yalnız bırakmadı.
Büyüdükçe güzelleşti.
Sonra şef Maxime'le tanıştı.
Bir çırpıda nişanlandılar.
Âşıktılar.
Ama Alicia nişanlısıyla kavga etti.
Palasa geri döndü.
Çocukları görmeye o zaman başladı.
Çocuklar onu kendilerine istedi.
Son birkaç hafta yatağında büyük çile çekti,
bir şeyler gördü.
Gölgeler.
Çocukların onu çağırdığını söyledi.
"Seni yanlarında istiyorlar."
Aklını kaybetti.
Bayan Rowena hep yanı başındaydı,
kızını rahat bırakmaları için ruhlara yalvardı.
Bıraktıkları tek şey...
...Çocukların İntikamı'nın
işareti oldu.
Polise göre kesikler düştüğü sırada olmuş.
Polis...
Dinliyoruz.
Şimdi de bu kadın gelmiş kızın ruhunu rahatsız ediyor.
Dinliyoruz.
Bana kulak verin mösyö, bu çok yanlış.
Bu, doğaya ve Tanrı'ya karşı gelmek demek.
Birileri bedelini ödeyecek.
Dinliyoruz.
Burada çok acı var.
Baba.
Evet.
Tavşan Baba.
Maxime, hayır.
"Maxime, 22.00'de palasta ol, Alicia'yla ilgili önemli haberlerim var."
-Davet edildim. -Ben etmedim.
Hep beni kovmaya çalışıyorsun.
Geçmişte hiç işe yaramadı.
Duymam gereken bir şey varsa dinlerim.
Onu yeni nişanlına anlat.
Alicia ölünce tamı tamına altı ay bekledin.
Çok zenginmiş diye duydum.
Kral George ailesine mülkler tahsis etmiş.
Madison Bulvarı'nda bana bir bistro aldı.
Yakında zengin bir New York'lu olacağım,
zaten aşağısı kurtarmaz.
Ziyarete gel, sosisli ısmarlarım.
Dışarı atayım mı?
Kolaysa at.
Hele bir bana dokun.
Ne istiyorsan yap Maxime. Hep bildiğini okursun.
Ben de sevdiğimi kaybettim.
Kaç kişiyiz? Dokuz mu on mu?
Bilmem. On iki sandalye alalım.
Ev dolu.
Seans mı? İnanmıyorum! Bu mu yani?
Daktilo.
Ruh çağırma tahtası veya kristal küre yok mu?
Kendimi daha çok bir sekreter olarak görürüm.
Sesler konuşur...
...ben de yazarım.
Leopold, istersen git kütüphanede kitap oku.
Alicia'yı görmek istiyorum.
Benim de arkadaşımdı.
Hayaletlerden korkmuyor musun?
Burada hep hayaletlerle konuşurum.
Öyle mi?
Sahtekâr olduğunu söylüyorlar.
Trans bitene dek kimse bana dokunmasın.
Alicia Drake,
sanırım beni sen çağırdın.
Çok fazla ruh var.
Bu ev ağzına kadar ruh dolu.
Bazıları geçmişi bırakamıyor.
Duralım mı Bayan Reynolds?
Hayır.
Sesini duyurmak isteyen varsa buradayız.
Dinliyoruz.
Ey ruhlar, bağırıp çağırıyorsunuz ama kimse sizi duymuyor.
Artık dinliyoruz.
Alicia Drake,
sesini bul.
Oda soğudu. Serinliği hisseden var mı?
Kimse var mı?
"E."
Evet.
Tuşa dokunmadı, yemin ederim.
Dokunmuştur. Salak olmayın.
Bu yanlış. Çok yanlış.
Kim geldi? Alicia Drake.
Dinliyoruz.
Biz buradayız.
Dinliyoruz.
Sular çekildi.
Yakınız.
Ruhun yakın,
sesin gür.
Alicia.
"A." Alicia.
Alicia, acı çektiğini hissediyorum.
Canın mı acıyor? Lütfen söyle.
Biri canını mı yaktı?
-Evet. -Hayır!
Poirot, bırak bitirsin!
Hayır! Önce bacada saklanan suç ortağıyla
tanışmamız lazım!
Nicholas, iyi misin?
İyiyim.
Nicholas. İkinci asistan.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Delici yeşil gözlerine bakılırsa
birinci asistanın üvey kardeşisin.
Manyetik anahtar.
Alın size konuşan daktilo.
Sahtekâr mı?
Bayan Seminoff, evi daha dikkatli temizleyin.
Güya tek siz girdiniz
ama yeni dostum şöminede ayak izi bırakmış.
Anahtar deliğinde parlak çizik var, yani yakında zorlanmış.
Bayan Oliver, kitabına yeni konu bul.
Bayan Drake, başınız sağ olsun
ama bu kâhin sahtekârın teki.
Hayır!
Baba nerede?
Alicia.
Biri tavşanı aldı mı? Sen mi aldın?
Hiçbir şeye dokunmadım.
Alicia.
Anne.
Anne?
Susadım.
Çok susadım.
Alicia?
Canım acıyor.
Niye beni terk ettin?
Hayır.
İstemiyorum...
Ölmek istemiyorum.
Neler oluyor?
Alicia
bana gösteriyor.
Onu görüyorum,
balkonda.
Yalnız değil.
Atlamamış.
Katil!
Beni öldürdün. Beni öldürdün.
Kim?
Göster bana. Kim?
Beni öldürdün! Beni öldürdün!
-Beni öldürdün! -Canını kim yaktı?
Beni öldürdün!
-Beni öldürdün! -Göster!
Beni öldürdün!
Canını kim yaktı?
Ne oldu?
Cinayet!
Şeytani.
Bu kadın gerçekten uğursuz.
Alicia'nın sesiydi.
Demek ki biri onu öldürmüş.
Olanları kanıtlayamayız.
-İzlediğimiz neydi peki? -Şov. Tiyatro. Toplu histeri.
-Radyoda Dünyaların Savaşı'nı dinlemedik. -Kapı birden açıldı. Açıklaması yok.
Ben açıklarım.
Kızım yaptı.
Hayır efendim.
Tek kelime etmeden gitmek yok.
Sen de gördün, bunlar...
Sahteydi.
Gerçekti. O kadın bunun kanıtı. Yaşayan kanıt.
Kitabımın adı bu olur.
Yeni kitap belli oldu, kalıbımı basarım çok satacak.
Faso fisoyu gösteririm onlara.
Çok heyecanlıyım, yazmaya başlamalıyım.
Poirot'ya pabucunu ters giydiren kadın.
Hilelerinin hepsini şu an çözemedim, kabul ama yakında çözerim.
Çözemezsin.
Bence bir oh çekmelisin.
Dünyada gizem olduğuna inanmak, hatta bilmek ne muazzam.
Tanrı'nın ebedî ruhlar yaratacak kadar değer vermesi.
-Ölümden sonra... -Hiçbir şey yok.
Bir şeyler var.
Tanrı olsa onun için kuralını çiğnemezdi.
İyisiniz.
Umarım yarın dönersiniz.
Rowena yarın da seans yapmam için ısrar etti.
Bayan Oliver da ünlü olmaya hazırlanmamı söyledi.
-Dottore, bir kayık bulayım. -Grazie.
Buradaki ruhlar epey saldırgandı.
Seanslar bana hep bir bedel ödetir.
Müşteriler de size ödüyor.
Yetenekli bir sahtekârsınız.
Keşke sahtekâr olsam.
Daha az acı çekerdim.
Bence neden bahsettiğimi biliyorsunuz.
Biri öldüğünde yaslı sevdiklerini
açıkça gördüğümüz sırlarla teselli ederiz.
Ölüler adına konuşan,
onları fazlasıyla iyi tanıyan insanlarız.
Etrafındaki hayaletlerin çığlıklarını duyan
bir ordu hemşiresi hayal edin.
Koğuşunda, zihninde
çığlıklar duyuyor.
Dalga dalga kendilerini ölüm döşeğinde bulan ve ölen askerler.
Acıyı durduran tek şey
yas tutanlara duyduklarımı anlatmaktı.
Acılarını ancak böyle dindirebildim.
Bunu çok mu görüyorsunuz?
Bir anne sizin yüzünüzden kızının ruhunun ızdırap çektiğine inandı.
Bu yaptığınız iyi, hoş veya mütevazı değildi.
Acı hissettim.
Bir cinayet gördüm...
Onu kimin öldürdüğünü gördünüz mü?
Açıkça görülmedi. Belki yarın.
Güzel tezgâh.
-Niye... -Gidin çocukları korkutun!
Onlardan öğrenecekleriniz var.
Çocuklar acı çekebilir,
hem de o yetimler kadar
ama yine de gülüp elma yakalamaya çalışabilirler.
Hayatı yaşıyorlar.
Ama siz...
Gittiğiniz her yerde ölüm.
Hayatınız böyle geçmiş.
Askerler,
dostlarınız...
Katherine.
Bir daha görüşmeyeceğiz.
Hakiki olduğunuzda ısrarcısınız.
Değilsem ızdırap çeken kim?
Sihir siz çağırmadıkça gelmez,
hakiki olmasa gelmez.
Hayatı yaşa dostum.
Belki eğlenirsin.
Beni unutma derdim
ama zaten unutmazsın.
"Hayatı yaşa."
Mösyö Poirot!
Mösyö Poirot, beni duyuyor musunuz?
Bunu kim yaptı?
Bayan Reynolds'ın yanından ayrıldım...
Elmaların orada durdum. Salak kafam.
Maskemi kaldırdım.
Onun maskesiydi.
Bayan Reynolds nerede?
O ses neydi?
-Ne oldu? -O ses neydi?
-O muydu? -Ne oluyor?
Ne?
Eski karakolumu arayacağım.
Nöbetçi memuru tanırım.
Dolaplarım boş sanıyordum.
Partiden kalma çayı getirdim.
Balı çamaşır dolabında buldum.
Mersi.
Vitale Portfoglio.
Ne yapacağız?
O bizim biletimizdi.
Onsuz da gideriz.
Söz.
Merdivenlerde kimse görmediniz mi?
Bazı şeyler görülemez.
Belki de atladı.
Bunu yapacak tipte biri.
Hayır. Bayan Reynolds asla böyle bir şey yapmaz.
Bir cinayetten bahsetti.
Belki bir şey biliyordu.
Hâlâ bunlar gerçek mi sanıyorsun?
Sırf meşhur yazarı etkileyip parasını sağmak için
o cinayeti uydurduğu belliydi.
-O zaman niye öldü? -Yer çekimi.
Alicia'nın sesiyle konuştu.
Bana bakmayın. Yazar hanım beni sorguya çekiyordu.
Ona sorun. Sonra da doktora sorun.
Hasta herif, burada ilk cinayeti değil.
İkisi de değildi. Ne olduğunu biliyorsunuz.
Bu evde kin dolu varlıklar var.
O kadın onları çağırdı, onlar da geldi.
-Seans yapmaya başlamadan önce... -Bayan Reynolds Britanya ordusundaydı.
Malta'da görevliydi.
-Hemşire olarak. -Hemşire.
Çocukların İntikamı.
Kanallar güvenli değil.
Fırtına dinene dek kayık gelmez.
-Ne zamana diner? -Buna polis karar vermez.
Ben oturup burada bekleyemem.
Geceyi bir kere bile bu evde geçirmedim, gidiyorum.
-Hey! -Ne oluyor?
-Bayım, bunu yapamazsınız. -Bizi hapsedemezsiniz.
Ne yapıyorsunuz?
Bizi kapatamazsınız.
Bir medyum cinayet gördüm diye böbürlendi.
İfşa edilmekten korkan biri onu öldürdü, beni öldürmeye çalıştı.
Yapanı bulana dek kimse gidemez.
Komiser, kapıda nöbet tut. Mösyö Gerard, gözünüz komiserde olsun.
Şüpheli miyim? Ben eski polisim.
Bundan daha iyi sebep mi var?
Bu gece öldürdüler zaten.
Hepinize fırsat vereceğim.
Polisi tekrar ara.
Vakayı Hercule Poirot inceliyor de.
O burada mı hayatını...
Canıma kastettiklerinde
saat gece yarısını yaklaşık iki dakika geçmişti.
Cesedi şeyde ilk bulan sendin...
Sakın bana cinayet şüphelisi gibi bakma.
Biz eski dostuz.
Her katil birilerinin eski dostudur.
Ama o kadar polisiye yazdın, ilk kurbanının yanında yakalanmazsın.
Ayrıca şimdilik şef o esnada birlikte olduğunuzu söyledi,
bu yüzden soruşturmamda yardım etmeni isteyeceğim.
Ne zaman başlıyoruz?
Ev sahibesini çağırdığında.
Sende hâlâ iş var, biliyordum. Tek ihtiyacın olan bir cesetti.
Anında Hercule Poirot kesiliverdin.
Tavşan Baba?
Poirot!
Nasıl ya?
Tavşan Baba mı?
Emin misiniz?
O tablo yığının altında mıydı?
Bayan Reynolds şey olduğunda neredeydiniz?
Müzik odasındaydık.
Saat kaçtı?
Gece yarısından hemen önce.
Sonra koşarak geldiniz mi?
Bu balkonun tam altında ne var acaba?
Bu bahçe kızımla gizli sığınağımızdı.
Kızımın en sevdiği yerdi.
Burayı ölüme terk ettim.
Arılarımız.
Bal üretirdik.
Kızım bana takılırdı.
"Altı lirete alabileceğimiz bir çay kaşığı bal için
"bunca çabaya değer mi?" derdi.
Yaşarlar diye umuyordum ama...
Zavallıcıklar.
Bayan Reynolds'ı evinize hangi vesileyle davet ettiniz?
Bunu yağmurun altında konuşmasak.
Olur mu canım, gizli bahçenin tadını çıkaralım.
Dergide onunla ilgili bir yazı okudum.
Sonra unuttum gitti.
Derken bir gün, durup dururken ondan mektup aldım.
Bir yabancıdan mektup.
Sizi operadan tanıyordu herhâlde, değil mi?
Enteresan olan kullandığı isimdi.
Aspasia'dan bir mesaj aldığını söyledi.
Bu Alicia'nın bana taktığı lakaptı.
Aspasia, Pontus Kralı'nın büyük aşkı,
Mitridates'te.
Mozart'ın ilk operası.
Benim ilk başrolümdü.
Alicia iki ay öncesinde doğmuştu ve...
Onun sayesinde sesimi bulmuştum.
Şeyden beri...
Şarkı söyleyebilmem için kuliste beni beklediğini bilmem lazım.
Hâlâ söyleyemem.
Artık sahne almayacak mısınız?
Kızımın olmadığı bir dünyada müzik de yok.
Hiç düşünmeden evlenme tekliflerini reddettim.
Ama o ilk teklifi kabul ediverdi.
Yakışıklı şef Maxime Gerard'ın teklifini.
Bir zenginle evlenmeyi kafaya takmış gösteriş meraklısı.
Nişanlandıklarında
bahçedeki tüm çiçekleri yoldum
ve İstanbul'a giden gemiye bindim.
Ama o kadar zengin olmadığımı öğrenmiş olmalı.
Başkasıyla tanıştım, dediğinde hayatımın en güzel günüydü.
Sonra da yüzük attı.
En kötü günlerimiz işte o zaman başladı.
Kızınızın hastalığı.
Zihni ateşler içindeydi.
Yeniden küçük bir kıza dönüştü.
Teşekkürler Bayan Drake.
Bayan Oliver.
Çok kötü bir hizmetçiyim.
Benden iyisini bulamadı.
Bu şehirde herkes batıl inançlı.
Sizin de batıl inançlarınız var.
Bu palasın perili olduğuna inanıyorsunuz, öyle değil mi?
Bina Bayan Rowena'nın olabilir ama asıl sahibi ruhlar.
Ya siz, Madam Seminoff,
katil ruhlar Joyce Reynolds'ı da hayalete dönüştürdüğünde neredeydiniz?
Geçin siz dalganızı.
Bu soruların manası ne?
Yanlış bir şey yapmadım.
Poirot'nun işi bu. Eskiden buydu yani.
Ona yardım ediyorum, şimdilik mesleğe döndü.
İyi gidiyor.
Tam olarak ne yapıyorsunuz?
Ne mi yapıyorum?
Bir suç işlendiğinde
düzenli bir metodoloji izlerim
ve tüm enerjim yavaşça bitip tükenene dek,
şüpheye yer vermeyecek şekilde faili bulurum.
Kitaplarınızdaki
şapşal Finli dedektifiniz gibi
liste yapıyor.
Kendinizi o dedektif mi sanıyorsunuz?
Bize bu akşam nerede olduğunu söyler misin?
Liste için.
Bayan Rowena ile müzik odasındaydım.
Yanınıza gece yarısı geldi, değil mi?
Bundan yüzde yüz emin misiniz?
Saate bakıyordum, geldiğinde çok sevindim.
Ama falcı çağırmasını tasvip etmediniz.
Sanırım falcıya "şeytani" demiştiniz.
Belki de aklınıza bir ayet geldi. Mısır'dan Çıkış 22:18 olabilir mi?
"Büyücü kadını yaşatmayacaksınız."
Kitab-ı Mukaddes boşuna uyarmaz.
Cadılar Bayramı'nda bir cadı, ha?
Boğulmalı, yakılmalı veya yüksek bir balkondan atılmalı mı?
Adalet savaşçısı değilim.
Ama ayetlere hâkimsiniz.
Hem de İncil'in 4. yüzyıl Latince versiyonuna.
Kilise okulunda öğrenmiş olamazsınız,
olsa olsa manastırda öğrenmişsinizdir.
Okuma yazma öğrenmeden önce bile rahibe olmak isterdim.
Ospedale della Pietà'da dokuz yıl rahibelik yaptım.
Sonra Bay Seminoff'la tanıştım.
Çatımızı tamire gelmişti.
Tanrı bizi imtihan eder.
Âşık olunca Tanrı'yı unuttunuz.
O kadar basit değil.
Son bir sorum var.
Tabii liste için.
Pardon, bir ses duydum sandım.
Kara büyüden korkan birisiniz,
niye seansa katıldınız?
Bu denli nefret ettiğiniz bir etkinliğe katılmak için niye kaldınız?
Ben yalnızca bir güce hesap veririm.
O güç siz değilsiniz.
Poirot.
Bayan Seminoff, rahibeyken hangi azizenin adıyla anılırdınız?
Maria.
Kırık bacakla çok uzağa gidemezsin.
Tırtıklı bir silah. Pek keskin değil.
Tırnak da olabilir.
Üzerinde başka iz yok.
Malum yaradan başka tabii.
Durumunda başka herhangi bir tuhaflık yok mu?
Kanımca klasik sanatla öldürülmesi kâfi.
Peki ya sol el bileği?
Hem bir yaralanmayı
hem de tam ölüm saatini göz ardı ediyorsunuz.
Gözümden kaçmış.
Bana bakıyorsunuz.
Yeter!
Deli miyim sanıyorsunuz?
Değilim!
Baba.
İyi misin?
Evet.
İhtiyacın olursa buradayım.
Keşke bunu benden istemeseydiniz.
Savaş yaraları her zaman bedende olmaz.
Asker miydiniz?
15 Nisan 1945.
Savaş bitti dediler.
Ren Nehri'ni geçtik,
doğuya, Berlin'e doğru ilerledik.
Bergen-Belsen kampının kapısına geldik.
Tanrım.
Sözde onları kurtardık.
İskeletleri hayata döndürmeye çalıştık.
İlk gün süt içirdiğimiz için ikisi öldü. Bilmiyorduk.
Üstüne lekeli humma.
Sadece aspirin ve afyonumuz vardı.
Kulübeleri yaktık.
Leo'ya bir mektup yazdım.
Sonra kendimi göğsümden vurdum.
Yurda döndüğümde doktorluğu bıraktırdılar.
Geçen seneki hastanıza kadar yani.
Alicia Drake.
Rowena'yı kıramadım.
Kimse kıza bakmak istemedi. Palasta yani.
Uzun zamandır aile doktoruydum, reddetmeliydim.
Ama reddetmeniz mümkün değildi
zira Rowena Drake'e âşıksınız.
Hayatında olmak bile bir lütuf.
Zor günler...
Zor günler geçirdiğinizin farkındayım ama sizce
Alicia öldürülmüş olabilir mi?
Alicia gördüklerini bana anlattı.
Çocukların ona sataştığını söyledi.
Dinlemedim.
Kalbi kırık ve deliriyor diye dikkate almadım.
Yardıma ihtiyacı vardı.
Ona sakinleştirici verdim,
açlıktan ölmek üzere olanlara süt verir gibi.
Psişik olay diye bir şey yoktur.
Sadece psişik acı vardır.
Benim gibi bir deli bunu bilmeliydi.
Başka sorunuz var mı?
Mersi Doktor Ferrier.
Herhâlde listenizde yokum.
Sorgulanacaklar listesi.
Sıramı beklerim bayım.
Korku ustası Edgar Allan Poe.
Senin yaşında bir çocuk için
Charles Dickens daha uygun olmaz mı?
O biraz şapşal. Sizce de öyle değil mi?
Babam da sizin gibi gergin.
Buna savaş nevrozu diyorlar. Harp yorgunluğu.
Ama bence bu yanlış.
Babam yorgun değil ki.
Yıpranmış.
Merak ediyorsanız gece yarısı benimleydi.
İtiraf edeyim, merak ediyordum.
Gece yarısı seninleydi.
Mutfakta Bayan Rowena'yı bekliyordu.
İyi geceler demek istedi.
Elbette.
Asistanları hemen sonrasında geldi, onlar listenizde.
Herkes listemde.
Musluğu kapatmamışsınız.
Maalesef bu akşam pek kendimde değilim.
Bir şeyler hissediyorsunuz.
Sesler.
Cadılar Bayramı'ndayız.
Ölüler size hiç olmadıkları kadar yakın.
Siz de ölmüştünüz bayım.
Kısa bir anlığına bile olsa.
Bu yüzden sizi kendilerinden sayıyorlar.
Diyecek sözü olan size gelerek akıllılık eder.
Bayan Reynolds gibi konuşuyorsun.
O yalnızca biliyormuş gibi yapıyordu.
Boşuna ona küsmediler.
Ölülerle aran pek iyi.
Bazıları dostumdur.
İzninle.
Mersi Mösyö Leopold.
Rica ederim.
Hercules.
Gergin.
Nicholas ve Desdemona hazır.
Polisi bekleyebiliriz.
Ben Hercule Poirot değil miyim?
-Hayır. Evet. -Evet.
Bu işi polisten önce çözemezsem balkondan kanala ben de düşerim.
Eski hâline döndün.
Ne düşünüyorsun?
Bence katil hizmetçi.
Kitaplardan anlıyor ama dinciliği ağır basıyor.
Ayrıca kurban Rowena'ya canlı lazımdı.
Gerçi o küçük çocuk...
Amma sevimsiz.
Olabilir.
Deliller toplanmadan önce her teori gerçekmiş gibi gelir.
Düzen ve metodoloji.
-Ve listeler. -Evet.
Onu en yakından tanıyan asistanlarıyla devam.
Hizmetkârları niye yapsın ki?
Onlara "hizmetkâr" demek bile yeterli bir sebep.
Seninki yine geldi.
O iki sabıkalıya güvenemeyiz.
O çocuklar sabıkalı mı? Yeni mi söylüyorsun?
Şimdi söylüyorum ya.
Ablam da yanımda olsaydı.
Keyfi yerinde, seni bekliyor.
Kardeşim nerede?
Keyfi yerinde, seni bekliyor.
Desdemona ve Nicholas Holland.
Pasaportlarımız sahte.
Evet. Belli oluyor.
Asıl adımız Horvát Nipkin ve Dorenia. Macaristan doğumluyuz.
Köyümüz yanıp kül oldu.
Tüm ailemizden
bir şekilde sadece biz kurtulduk.
Birbirimizi kolladık.
Gece yarısı mutfaktan içki yürüttük.
O tuhaf çocuk oradaydı.
24.00'ten hemen sonra gelmişsiniz.
Yanlışı var.
Ne kadardır Bayan Reynolds'ın yanındasınız?
-Bir yıl kadar. -Emin misin?
Hayatımızın en güzel yılıydı.
Tezgâhına katıldığımızdan beri aç kalmıyoruz.
Onsuz ne yaparız bilmiyorum.
-Onsuz da idare ettik. -Tabii, çalarak.
Hırsızlık yaptık, adam öldürmedik.
Savaştan sağ çıktık ya.
Bildiği şeyler vardı. Alicia Drake öldürüldü dediyse...
Hepsi dolaptı.
Kadın sihirliydi.
Yani diyorsun ki, yaptığınız tüm bu seanslar...
Düzmeceydi.
-Ruh toplantıları düzmece, ha? -Evet.
-Hepsi mi? -Gösteriydi.
Gösteri, düzmece. Enteresan.
Bu da mı sihirli?
Konuşan daktilonun kumandası?
Birkaç numaramız vardı tabii.
Tek amaç, görülerini inandırıcı kılmaktı.
Düşesmiş gibi emir yağdırıyordu,
Nicholas'ı zapt etmek için de onunla flörtleşiyordu.
Daha kötülerini gördük.
"Onsuz da gideriz." dediniz.
Nereye gidiyorsunuz?
-Missouri'ye gidiyoruz. -Missouri.
Missouri mi?
Murrhardt Ormanı'nda saklanıyorduk.
Ot ve fareyle karnımızı doyuruyorduk.
Amerikalılar Heilbronn'dan geldi, yakalandığımızda öldük sandım.
Bize Lindy Hop dansını öğrettiler.
Hiç böyle bir şey görmemiştik.
Farklı ırktandılar. Sesleri, tenleri farklıydı.
Bir asker çarşaf astı.
Yanlarında projektör ve yarım bir film vardı.
St. Louis'de Buluşalım'ın ilk yarısını
bir ay boyunca her akşam ordu çarşafında izledik.
Defalarca izledik.
Hâlâ sonunu bilmiyorum.
Mutlu sonla bitiyor.
"St. Louis, Missouri."
Bu sözler ablama ninni gibi gelir.
Filmdeki renkler.
Güzel insanlar.
Kimse hasta değildi.
Kimse açlıktan kırılmıyordu, ölmüyordu.
Kensington Bulvarı, 5135 Numara.
Orada yaşamaya karar verdik.
Ablamın hayali benim de hayalim oldu.
Kapağı Amerika'ya atana dek düşese tahammül edecektik.
Orada yeniden başlayacaktık.
Hayal kurmak saflık.
Ama sabredemeyip arsızca ondan çalmaya başladınız.
Missouri yolcusu kalmasın.
Ne? Hayır, çalmadık.
Kardeşin itiraf etti bile.
Salak.
Ablan itiraf etti bile.
Bayan Reynolds'dan çalmadık.
Belki de çaldığınızı fark etti ve sizi tehdit etti.
Belki de polisin
yurtsuz Roman çocuklarına ettiği eziyetlerden bıktınız
ve sınır dışı edilmemek için kadını öldürdünüz.
Güvendiği hizmetkârları!
Nicholas!
Nicholas, neredesin?
Ben çıkamıyorsam sen de çıkamazsın.
Onu öldürdüm anlamına gelmez.
Öldürmüş gibi koştu ama.
Gerekçeleri var, ölüm saati ortada yoklar.
Tahminimi değiştiriyorum.
Olabilir tabii. Evet. Evet.
Yine herkesten çok şey biliyormuş havalarındasın.
Bir şey bildiğim yok. Hakikate emeksiz ulaşılamaz.
Ayıyı uykudan uyandıran, ayı tango yapınca ağlamaz.
-Böyle bir söz hiçbir dilde yok. -Devam edelim.
Duyuyor musunuz?
Dört bir yanımızda.
Ben bir şey duymadım.
Sizin müfettişin beyni yanmış.
Poirot. Başına aldığın darbe seni fena sersemletti galiba.
Bu evde başka biri daha var.
Duydunuz mu?
Evet.
Demek ikimiz de duyuyoruz.
Dinliyoruz.
Bir saniye.
Hat hâlâ kesik.
Korkma. Artık dışarı çıkabilirsin.
Başın belada değil.
Korkacak bir şey yok.
Diğer çocuklarla geldin, değil mi?
Demek bunca zamandır burada saklanıyordun.
Kadının düştüğünü duydun mu?
Gördün mü?
Onu biri mi itti?
Kiminle konuşuyorsun?
Bir çocukla.
Duymuşsundur.
Bunu duydum işte.
Bırak bizi!
Çöz bizi pis aynasız!
Bizi bırakamazsın!
-Duydunuz. Hepiniz... -Borulardandır.
Boru mu? Bombardıman gibi.
Yıllarca hiç böyle ses duymadım.
Ben duydum. Kızdıklarında.
Canlarını sıktık.
Gönüllerini nasıl hoş ederiz?
Dinleyin.
Ses bodrumdan geliyor.
Bu evin bodrumu yok ki.
"Dottore." Doktor. Çocukların İntikamı.
Aşağı mı inmek istiyorsun?
Baba?
O çocukları gerçekten kilitleyip ölüme terk etmişler.
Rahat bırakın. Endişe nöbeti bu.
Lanet olsun Ferrier. Sırası değil!
Kendine gel.
Oğlunu düşün.
-Kesin şunu! -Baba!
Kesin! Yapmayın!
Fırtına dalgaları. Hayalet değil.
-Lütfen, durun! -Yapmayın!
Baba!
Yeter.
Baba, kes şunu!
İyi misin?
-Baba, yapma! -Dur!
Lütfen yapma!
Baba. Baba.
Baba. Benim.
Benim.
Yanındayım.
Sen de benimlesin.
Beni görüyor musun?
Arada böyle oluyor.
Biliyorum.
Tamam baba.
Geçti. Baba.
Dinlenince toparlar.
Değil mi baba?
Asıl benim sana bakmam lazım.
Bakıyorsun zaten.
Dinlenin mösyö.
Kulak asmadım.
Oysa gördüm.
İblisler, kötülük,
bu evin her köşesindeler.
Senle ben aynıyız.
Nereye gidersek
ölüm de geliyor.
Tüm bunların mantıklı bir açıklaması olmalı.
Bodrumda arılar var.
Yukarıda tipik bir katil var.
Hayır.
Dinle.
İnan.
Doktor müzik odamda dinlenebilir.
Ses geçirmez sayılır.
Kendi güvenliği için kilitleyelim.
Anahtar lütfen sizde kalsın. Bizim güvenliğimiz için.
Mersi.
Gel Leopold.
-Biraz daha pastaya ne dersin? -Çok yedim.
Ben yemedim ama.
Öyle der tabii.
Onun bakış açısına göre doğru, Alicia'yı ben öldürdüm.
Rowena neye isterse ona inanır.
Medyumun teki Alicia öldürüldü dedi, suç bana kaldı.
Bayan Reynolds'ın daktilosu
gaipten mesajlar yazarken adınızın ilk harfini yazmadı mı?
Maxime'in baş harfi "M".
Perili köşk mü?
İnsanlar kaostan anlam çıkarmak için delice çırpınır,
hele de başları sıkışınca.
"Rastgele bir trilyon yıldız değil, Kraliçe Takımyıldızı o."
"Aile fotosundaki ışık hüzmesi kesin dedemin hayaletidir."
Alicia'nın akli dengesi bozuktu.
Onu öldüren bu oldu.
Ama yaşayabilirdi.
Düzgün bir doktor onu iyi tedavi ederdi. Bu kaçık yapamazdı.
Kahretsin!
Bal sür. Kesiklere iyi gelir. Antik antiseptik.
Bu, kır çiçeği balı değil.
Ne olduğunu çözemedim.
Alicia Drake.
Ne kadar da mutlu.
Yarısı yırtılmış.
Yüzüğü attığım gece Alicia odasında yırttı.
En son o zaman konuştuk.
Yüzük attığınız doğru yani.
Duydunuz ya, benim için yeterince zengin değildi.
Fotosu cebinizde. Çağrıldığınız için bu akşam geldiniz.
Bence Alicia Drake'i paradan çok seviyordunuz.
Yine de ayrıldınız.
Bazı kadınlarla evlenince annesiyle de evlenmiş olursunuz.
Annesi sizi münasip görmedi.
O Papa'yı bile münasip görmez.
Rowena yalnız yaşayamıyordu. Hıncını bahçeden alıp yurt dışına çıktı.
Alicia suçlu hissediyordu, peşinden dünyayı arşınlardı.
Sonunda hayatındaki en önemli kişi olmayacağımı fark ettim.
Sen de yüzük atıp kalbini kırdın.
Sırf bir kadın önemsiz hissetmene sebep oldu diye.
Venedik'e döndüm,
beni affetmesi için ona yalvaracaktım.
Hasta olduğunu öğrendiğimde
Rowena onu görmeme izin vermedi.
Mektuplarımı da göstermedi.
Nihayet onu gördüğümde Alicia tabuttaydı.
Belki benim hatamdı.
İzninizle davetiyeyi görebilir miyim?
Bayan Oliver.
-Basit bir not. -Dikkat çekici bir üslup kullanılmamış.
Kâğıt sade. Daktilo yazısı temiz.
Profesyonelce imzasız.
E L M A
Tamam. Bu kadar yeter. Yürü.
Sorgusunu bitirmedik.
Bir yalanını ifşa edip muhtemelen Nazi olmakla suçlayacaktın.
O da seni dövmekle tehdit edecekti. Gerek kalmadı.
İyi mi?
Bekçi köpeği, işe yara, sandalye çek.
Evet, lütfen.
Bu vakada bir dostum olması güzel.
Ne zamandır tanışıyoruz?
Canning Caddesi Belediye Hamamı Cinayeti.
Bir kitabıma araştırma yapmak için sana salça oldum.
Okuyucular kahramanın aslen sen olduğunu anladı, şöhret oldun.
Adın çıktı.
İzninle. Teşekkürler.
Teşekkürler. Benim için değil. Sen otur.
Beni mi sorgulamak istiyorsunuz?
Karışma ona.
Eski Poirot değilsin, kafana da darbe aldın.
Kendini çok zorlama. Sabah ola hayrola.
Az daha ölüyordum,
şurada.
Bu palas insana oyunlar oynuyor.
Önüme sürekli aynı şeyleri koyuyor.
Elmalar.
Zihnin oyunları.
Sonra zihnim bana bir şeyler anlatmaya çalışıyor.
Nasıl polis oldun?
Rica ediyorum, uzatma lütfen.
Sıkıntı yok. Cevaplarım.
Babam polisti.
Polislik aile mesleği yani.
Başka işten anlamam.
Buna rağmen erken emekli oldun. Hem de geçen sene.
Doğru.
Aile mesleği artık bana göre değildi.
Belki baştan beri uygun değildi.
Gücüm vardı ama mecalim yoktu.
Sürekli uykum kaçardı, ben de çareyi alkolde arardım.
Siz de vaktinde polistiniz.
Tahmin edersiniz.
Er geç öyle bir vaka gelir ki
kaldırabileceğin son vaka olduğunu ruhunda hissedersin.
Bu senin için hangi vakaydı?
Buraya önceden geldiğin belliydi, niye ilk defa geldiğin yalanını söyledin?
Saklı telefonun yerini elinle koymuş gibi buldun.
Vaka büyük yankı uyandırmıştı.
Ailenin mahremine saygı göstermeliydik.
Ama Alicia Drake ölü bulunduğunda
olay yerine gelen polis sendin.
Evet.
Onu sudan ben çıkardım.
Ertesi gün emekli oldum.
Kısa süre sonra da mükemmel korumam, kapımdaki ejder oldun,
kimseyi içeri almadın.
Ama bu sabah rutinimi bölerek
elmalı kadını tanıyıp tanımadığımı sordun.
Aylarca huzurumu kimse bozamadı, azimle beni meraklı insanlardan korudun,
koca koca adamları kanala attın.
Ama Ariadne Oliver
elini kolunu sallayarak girdi.
Niye?
Çünkü iş birliği içindesiniz.
Yazar hanım ve koruma
medyumla teşrikimesai içinde.
Onu küçümser gibi yapıp
beni seansa çektin, maksadın beni maskaraya çevirmekti.
Senin için endişeleniyorum.
Alicia Drake'in hayatına ve ölümüne dair ayrıntıları
olay yerinde bulunan polisten alıp medyuma verdin.
Medyum benimle ilgili detayları ise psişik güçleriyle değil,
senin mektubundan öğrendi.
Seansta herkesin gözü medyumdayken
senin ellerin boştaydı. İmkânsıza kanmam için
uğraşan gizli suç ortağı sendin.
Medyumlar ve sihir.
Hayaletler ve tanrılar.
Medyum şan şöhret,
komiser para kazanacaktı.
Sen de edebiyat dünyasına dönecektin.
"Poirot'ya pabucunu ters giydiren kadın."
O kadın Joyce Reynolds değil, Ariadne Oliver olacaktı.
Beni affedemez misin?
Affetmek Tanrı'ya mahsus derler.
İşimiz zor desene.
Bakalım, nasıl yapmışsın.
-Tavşan Baba? -İnce bir detaydı.
Ya nişanlıya özel davetiye?
Nişanlıyla dram yaratmayı garantiledim. Üç kitabım fiyaskoydu, bu iyi olmalıydı.
Dostumdun.
Senin dostun yok, hayranların var.
Onları da bana borçlusun.
Seni dâhi olarak betimledim,
niye seni kullanarak satışlarımı artırmayayım?
Dâhiymiş. Ahmağın tekisin. Safi egodan ibaretsin.
Ölümü kendine çeken kara bir bulutsun.
Bunu sen de bildiğin için bıraktın.
Joyce Reynolds'ı bu yüzden mi öldürdün?
Hayır. Ben öldürmedim.
Kitabın anında efsane olurdu.
Yapma, şansını zorluyorsun.
Birlikte çalıştınız.
Hayır.
Ve cinayeti örtbas ettiniz!
Çabuk, anahtar lazım!
İçeride başka biri var!
Çabuk! Acele!
Poirot!
Ne? Ne oldu? Nesi var?
Bilmiyorum.
Onu niye yalnız bıraktınız?
Tek giriş burası.
Tek anahtar sizdeydi.
Bu mümkün değil.
Hayır.
Hayır, gözünün önündeydim!
Doktor birine bağırıyordu.
Onu sevmezdim ama ölsün istemedim.
Tanrı aşkına, çocuğu var.
Ayrıca onlarla birlikte içeri girmeye çalışıyordum.
Doğru söylüyor.
Doktor içeride yalnızdı.
Yalnız değildi.
Bu evde yalnız bırakmazlar.
Doktor.
Önce hemşire, şimdi de bir doktor, Çocukların İntikamı.
Başka giriş yok.
Aklım almıyor.
Bu oda bile güvenli değilse bu evde kaçacak yer yok.
Hiçbirimizin can güvenliği yok.
Bunu bir insan yapmış olamaz.
"Bu imkânsızlıkları kanıtlamak
"bize düşer."
Dedektifi yalnız bırakın.
Bırakalım işini yapsın. Zaten biliyor.
Yakında bize de izah eder.
Hadi.
Bir kez de kendinden büyük bir şeyle karşı karşıya olduğunu kabul et.
Sordunuz ya...
Ruh çağırma seansına niye kaldım diye.
Alicia aklını yitirirken eriyip gidiyordu.
Bayan Rowena gece gündüz
yanı başındaydı.
Bir gün ondan ara verip dinlenmesini istedim.
Alicia'ya ben bakarım, dedim.
Karanlık çökünce uyuyakaldı.
Gece yarısı oldu.
Konuşma ve ayak sesleri
duydum.
Alicia mışıl mışıl uyuyordu.
Yanından ayrılınca uyanmış olmalı.
Balkona gitmiş.
Onun hayaletinden af dileyecektiniz.
O kızı seviyordum.
Aptallığım...
...ve korkaklığım yüzünden canından oldu.
Neden bir cevabın yok?
Her zaman cevabın olur.
-Hiç gelmemeliydim. -Bekle.
Arkanıza bakmadan burayı terk edin.
Sıradaki kurban olmaya hiç niyetim yok.
Bu gece...
...hepimiz korkuyoruz.
İki imkânsız cinayet yaşandı.
Her cinayeti âdeta bir hayalet işlemiş gibi görünüyor,
sanki yaşayanları hayaletler öldürmüş.
Gibi görünüyor mu? Bir şey biliyorsun.
Babamı kim öldürdü?
Bayan Reynolds'ın asistanları olabilir.
Savaştan kurtuldular, çaresizler, tehlikedeler.
Eski polis komiseri daha önce de bu eve geliyor,
her seferinde birileri ölüyor.
Yazar hanım azimli ve becerikli. Ölümcül bir zekâsı var.
İntikam meleğimiz Olga Seminoff
öyle adalet meraklısı ki adaleti kendi dağıtıyor.
Eski sevgili, doktora kin besliyor
ve mutluluğundan geriye kalan tek kare
yırtık bir fotoğraf parçası.
Ama...
Diğer iki ölümü açıklayan üçüncü bir ölüm var.
Alicia Drake cinayeti.
Bu cinayeti işleyen kişi...
...annesiydi.
Katil o.
Evladını öldüren anne, korkunç günahı saklamak için iki kez daha öldürdü.
Bu ne cüret!
Çektiğim onca çileden sonra minik kızımı incittiğimi nasıl söylersiniz!
Minik kızınız büyümüştü.
Onu başkasına kaptırmayı hayal bile edemediniz.
Rengârenk çiçeklerinizi bir hışımla söküp attınız.
Çiçek mi? Ne alaka?
Ama bahçeyi tekrar ektiniz. Bu sefer tek renk.
Mahrum kalamayacağınız şeyi size geri verebilecek tek renk.
Gece boyunca var olmayan şeyler duydum ve gördüm.
Hayaletlerin imkânsız varlığına inanmaya başladım.
Gerçekte ise halüsinojenik bir zehir yüzünden
kafam güzeldi, uyuşmuştu.
Dolaplarım boş sanıyordum.
Balı çamaşır dolabında buldum.
Rhododendron Ponticum adlı çiçeklerde bir zehir vardır.
Zehrin en konsantre hâli nektardadır
ve arıların bunu bala çevirmesiyle daha da konsantre hâle gelir.
"Altı lirete alabileceğimiz bir çay kaşığı bal için
"bunca çabaya değer mi?"
Bu, kır çiçeği balı değil.
Ne olduğunu çözemedim.
Türkiye'de "Deli bal" olarak bilinir ve doğada bulunur.
Rowena Drake oraya yalnız ve öfkeli gitti.
"Deli bal." Bu zehrin bir çay kaşığı bile
hâlsizlik, ateş ve sanrılara sebep olur.
Zehirli bal üretmek için bahçeye bu zehirli çiçeği ektiniz.
Böyle bir şey yapamam. Yapmam.
Kızınıza ruhlar musallat olmamıştı.
Kız zehirlenmişti,
hem de onu bırakamayan annesi tarafından.
Çaya sevgiyle kattığı zehirli balı, kızına kendi eliyle
kontrollü dozlar hâlinde verdi.
Pişman sevgilisiyle
tekrar birleşmesine engel olmaya yetecek kadar hasta tuttu.
Yine küçük bir çocuk gibi zayıf ve çaresizdi.
Yine sizin olmuştu.
Ta ki bir hata yapılana dek.
Siz nihayet uyurken Bayan Seminoff, Alicia'nın başucundaydı.
Gece oldu, Alicia uyandığında Olga korktu
çünkü eminim Alicia yine huzursuzlanmıştı.
Ne yapmalıydı?
Olga Seminoff gerçeği bilmediği için
sizin yapacağınızı düşündüğü şeyi yaptı
ve Alicia Drake'e balla tatlandırılmış sakinleştirici çay verdi.
Ama fazla tatlıydı.
Bilmiyordum.
Alicia Drake intihar etmek için balkona koşmadı.
Zehrinizden aşırı dozda almıştı.
Bu yüzden uyurken kalbi durdu.
Dinlenip kalktığınızda
onun öldüğünü fark ettiniz.
İşte bu noktada
canavarca bir tercih yaptınız.
Çocukların İntikamı'nın işaretini yaptınız.
Onu yaralayıp kanala atarak intihar süsü verdiniz.
Onu bir efsanenin, hayaletlerin kurbanına çevirdiniz.
Aşktan gözü kör olan aciz doktor
şüphe uyandıracak bir şey bulamadı.
Batıl inançlara inanmaya meyilli polis kolayca tatmin oldu.
Dikkatsiz hizmetçi balı çamaşır dolabında bıraktı.
Kendi çocuğunuzu öldürmeniz cezasız kalmıştı
ta ki Bayan Oliver dikkatimi bir hususa çekene dek.
Bütün para nereye uçtu?
Ne tadilata param var...
Bunun genelde tek açıklaması olur.
Şantaj.
ZEHRİ biliyorum SUS PAYI ver YOKSA HERKES ÖĞRENİR
Tahminimce birileri öğrendi.
Siz de ona sus payı verdiniz.
Hem de defalarca.
Ama servetiniz bitip ev satılamaz hâle gelince
şantajcının kıskacından kurtulmak istediniz.
Ama şantajcı kimdi?
İlk şüphelendiğiniz kişi doktordu. Belki göründüğü kadar saf değildi.
Belki de zehrin belirtilerini tanımıştı.
Derken uğursuz Bayan Reynolds'dan mektup geldi,
kaybettiğiniz kızınızdan mesaj var diyordu.
Çok fazla şey bildiğini göstererek
suçunuzu bildiğini ima ediyor, seans için fahiş bir ücret istiyordu.
Şantajcı kesin oydu.
Kurtulmanız için durdurulmalıydı.
Hem medyumun hem doktorun durdurulması elzemdi. Ama nasıl?
Cadılar Bayramı'nda perili köşkte yapılacak seansta.
Muhtemel şantajcıları öldürüp cinayetleri örtbas etmenin ideal fırsatı.
Batıl inanç, efsane ve korku perdesi.
Gece yarısında...
...hamlenizi yaptınız.
Ama aceleyle hareket ederken maskenin sahibini şaşırdınız.
Beni bırakıp hedefinizi buldunuz.
Gece yarısında Bayan Seminoff'laydım.
Doğru söylüyor.
Birlikteydik, saati gördüm.
Gördüğünüz saat müzik odasındaki saatti,
size orada beklemenizi söylemişti zira o oda ses geçirmezdi.
Odayı kendisi kapatmıştı.
Daha önce geldiğinde saatle oynamıştı,
bu yüzden gece yarısı çanını duymanız olanak dışıydı.
Saat gece yarısını gösterdiğinde...
Aslında Joyce Reynolds ölmüştü.
Ve bir sihirbaz gibi suçlayıcı kanıtı ortadan kaldırdı.
Ya Ferrier?
Doktorun yakınında bile değildi.
Doğru. Göstere göstere kapıyı kilitleyip tek anahtarı bana verdi.
Ama doktoru bıçakla değil, telefonla öldürdünüz.
Fırtına yüzünden hâliyle telefonlar kesikti
fakat iç hat çalışıyordu.
Dışarıdan telefon gelmesi mümkün değildi.
Sadece içeriden aranabilirdi.
Rowena yemek odasında.
Doktor müzik odasında kilitli.
Bana şantaj yaptığını biliyorum.
Joyce Reynolds'ı öldürdüğünüzü, öz kızınızın ölümüne
intihar süsü verdiğinizi itiraf ettiniz.
İnanmıyorum.
Sonra da onu tehdit ettiniz.
Dediklerimi harfiyen yap.
Oğlunu öldürmekle tehdit ettiniz.
Hayır! Bırak gitsin. Oğlumu bırak.
Onu hayata bağlayan tek şey...
Dediğinizi yapmazsa...
Yapmasını istediğiniz şey ise
bıçağı almasıydı.
Babamı o mu öldürdü?
Ve Bayan Reynolds'ı.
-Ve Alicia'yı. -Hayır.
Kızımı asla incitmem.
Bu bir kazaydı.
O benim her şeyimdi!
-Onu zehirledin! -Korumak için.
-Zapt etmek için! -Senden korumak için.
Onu bırakamadım.
Benimdi.
Alicia hayatımdaki en güzel şeydi.
Ruh gerçekten varsa onun ruhunu huzura kavuşturdunuz.
Mersi.
Dottore.
Bayan Drake'in ölümünü intihar olarak kayda geçecekler.
Aksi yönde bir beyanda bulunmazsanız yani.
En azından sizi eve bırakayım.
Sonra beni ihbar edersiniz.
Gündüz gözüyle
ikisi de gereksiz görünüyor.
Neticede asıl siz beni koruyorsunuz.
Gel hadi Leopold.
Üstteki düğmeyi ilikleyeyim.
Böyle kalsın.
Çok şıksın.
-Ceket istemiyorum. -Üşürsün.
Böyle iyiyim.
Hava güneşli ama soğuk.
-Böyle daha iyi. -Bayan Olga, iyiyim.
-Yakışıklı oldun. -Teşekkürler.
Madam.
Benimle, Bay Seminoff'la ve Harry'yle birlikte yaşayacak.
Kendi çocuğumuz gibi büyüteceğiz.
Daha iyimser olsa sevinirim.
Büyümüş de küçülmüşsün.
Belki de bu kadar ilgi görmekten utanıyorsundur.
Kişi kendinden bilir işi.
Bu evde olan hiçbir şey için kendini suçlamamalısın.
Niye suçlasın ki?
Ama hepsi benim suçum.
Parayı kendin için istemedin.
Babana yardım etmek istiyordun.
Babam çalışamıyordu.
Parayla sadece faturalarımızı ödedim.
Gerisini ne yapacağımı bile bilmiyordum.
Rowena Drake şantajcının sahte medyum veyahut aile doktoru olduğunu sandı
ama ikisi de değildi.
Gerçeği gören tek kişi doktorun oğluydu.
Babamın notlarından anlaşılıyordu.
Deli bal zehirlenmesi,
tıpkı Rowena'nın operasındaki Mitridates gibi.
Zehir Kralı.
Kütüphanesindeki bir kitaptan okudum.
Sonra da teoriyi test ettim.
Ona şantaj mektubu yolladın.
Sonra bir mektup daha.
Belki döşeğine sakladığın o parayla hayırlı bir iş yapılır.
Pişmanlığını hafifletir.
Bayan Reynolds'dan önce de başımızın çaresine baktık, yine bakarız.
Söz, Amerika'ya gideceğiz.
İkiniz bizimle gelin.
Karakola mı?
Biz eve, siz Amerika'ya. Missouri'yeydi, değil mi?
Size iki Amerika bileti ayarlayabiliriz diye düşünüyorum.
Teşekkürler.
Çok teşekkürler.
Leopold'a yer açın lütfen.
Vakayı çözdünüz.
Ama yardım aldınız,
değil mi?
Alicia'yı duydunuz.
Bol şans dostum.
Merak etmeyin,
bu evde ölen herkes mutlaka geri gelir.
Onları yeniden göreceğim.
Yakında görüşürüz baba.
Özür bekleme. Kitabımı mahvettin.
Hayaletler fos çıktı. Baştan yazacağım.
Kitapta adım geçmesin de.
Adını bir daha duymak istemiyorum.
Geriye boş ev kaldı. Efsane çürütüldü.
Ama inanan biri gibi bakıyorsun.
-İnanıyorsun. Bir şey gördün. -Sarhoş gibiydim.
Bilinçaltım gerçekleri mantığımdan önce çözdü.
Bir şey gördün.
Biliyorsun.
Bildiğim tek şey şu, kendi hayaletlerimizden saklanamayız.
İster gerçek ister hayalî olsunlar...
...onlarla aramızı düzeltmeliyiz.
Ve hayatı yaşamalıyız.
Öyle ya da böyle.
Sen hayatını nasıl yaşayacaksın?
Mösyö Poirot?
Anne babanız ardı ardına vefat etti.
Sonra da kardeşiniz.
Güvendiğiniz doktor aile dostunuz.
Kardeşiniz bekârdı, keza siz de öyle. Başka akrabanız yok.
Aileniz lanetli değil.
Kardeşiniz vasiyetname zeyli ile
aile fertlerinizin ölmesi hâlinde doktoru mirasçı yapmış olabilir.
Kuvvetle muhtemeldir ki doktor onları öldürdü
ve ecelleriyle öldüklerini iddia etti.
Sırada siz varsınız. Bence oturun.
Buyurun.
Yanlışım varsa düzeltin mösyö, doktor aile dostunuzdu, değil mi?
Çocukken birlikte oynardınız. Orası kesin.
Ama anneniz size daha yakındı, değil mi? Evet.
Çevirmen: Berkcan Navarro