Wolę z kokardą.
PRACOWNIA AL BAJAA
W porządku?
Tak, wybacz.
- Co mówiłaś? - Że wolę te z kokardą.
Te są cztery razy droższe.
Co z tymi jest nie tak?
- Są ładne, praktyczne. - I tak te przymierzę.
Farido!
Dzień dobry!
Skarbie.
Jeśli tak ci tu źle,
ale się wstydzisz, śmiało możesz wyjść.
Zostanę.
Przyszłam tu dla Jude.
Ona nie potrzebuje opieki.
Zajęliśmy się nią, gdy bawiłaś się na wakacjach.
Ciociu? Co o tym sądzisz?
Niesamowita! Oszałamiająca!
Wprost obłędna! Wyglądasz w niej bosko.
- Spróbuj się przejść. - Dobrze.
Rany!
- Pięknie wyglądasz. - Dziękuję!
Każdy musi dobrze wyglądać.
Stać cię na lepsze buty.
Podobają mi się Ferragamo z kokardkami.
Przepraszam!
Poproszę buty Ferragamo z kokardkami.
W jej rozmiarze.
Niesamowite!
- Trochę luźna. - Mogą zwęzić.
Co? Zapłacę z własnych pieniędzy.
Posłuchaj mnie.
Nie przyzwyczajaj się do życia ponad stan.
Kupiłaś mi kapelusz Ascot. Dziękuję.
Teraz te buty.
Łatwo wpaść w pułapkę życia ponad stan.
Dałaś mi tę pracę, abym zaczęła ogarniać takie tematy.
Oto buty!
Pokaż.
O wiele ładniejsze! O wiele!
- Tak, są śliczne. - Zaufaj mi. Będziesz obłędnie wyglądać.
Wiadomo.
Ale to niewłaściwe, są zbyt drogie.
Omar za nie zapłaci.
Nie chodzi o pieniądze, Rose. Naprawdę!
Tylko o zasady życiowe.
Założy je na tę jedną noc. Nie ma sensu wydawać aż tyle kasy.
Ale muszę je przymierzyć.
KRÓLOWE GIEŁDY 2
Dzięki.
Co kupiłaś?
Parę butów.
Za ile?
Co się stało? Coś cię niepokoi w pracy?
Chciałabym, tato.
Ostatnio to moje najmniejsze zmartwienie.
Kiedy bank wpuści Alphę na giełdę?
Za dwa dni. A co? Jest jakiś problem?
Ze względów etycznych nie mogę zdradzić ci zbyt wiele,
ale jest problem z wyspą.
Failaka? A co z nią?
Tato, błagam, powiedz mi.
Przykro mi. Więcej nie mogę ci zdradzić.
Zgodziliśmy się już,
że maklerzy muszą zaufać Rakanowi.
Zwłaszcza za dwa dni, kiedy ruszy nasza oferta publiczna.
Miałabym podpisać akt małżeństwa?
Co z tego będę miała?
Poza dołączeniem do rodziny, która okaże ci wsparcie
i zapewni bogactwo?
Kobiety marzą o takich warunkach ślubu, ale ja jestem Munira Hijazi.
Pytam o to, co wyjątkowego mogę zyskać?
Podaj warunki i omówimy to.
Chcę stanowisko w firmie. Zarządcze.
Myśleliśmy o dyrektorce finansowej. Też tak zaczynałam.
- Interesuje mnie stanowisko prezeski. - Ja jestem prezesem.
Akceptowalna byłaby wiceprezesura.
Byłabym lwicą bez kłów.
Nadal z pazurami.
Z całym szacunkiem, ale nie chciałabym być na pani miejscu.
Czyli?
Gdzie ja wykonam całą pracę, ale zasługi będą przypisywane mężowi.
Osiągnęłam tyle
dzięki ciężkiej pracy.
Sama też możesz się tego dopracować.
Zatem…
jesteśmy dogadani?
Czy mam też włączyć klauzulę dotyczącą moich wnuków?
Błagam, nie!
To prywatna sprawa.
Żaden problem.
Przemyśl to.
Oferty, które nie można przegapić, mają datę ważności.
Damy ci dwa dni na odpowiedź.
Chcę to ogłosić w dniu debiutu giełdowego.
Po tej dacie
twoja wartość znacznie spadnie.
GIEŁDA W KUWEJCIE
Do końca dnia
trzeba powiadomić kierownictwo o jutrzejszym kursie Alphy.
Muszę mieć pewność, że rynek chętnie wykupi akcje.
Konferencję opuściliśmy z tarczą. Mamy poważnego inwestora.
Projekt Failaka wzbudza zainteresowanie.
Alpha rozpoczęła kampanię. Reklamują się na autobusach i w radiu.
Gazety w dziale ekonomii napisały o tym dwa artykuły.
Jest dobrze.
Co z tobą? Dlaczego wciąż się krzywisz?
Coś się dzieje? Śmiało, mów.
Nie sądzę, aby debiut publiczny poszedł zgodnie z oczekiwaniami.
A dlaczego?
Po prostu. Moim zdaniem nic nie jest pewne.
Dlatego chciałbym, abyście ten dzień spędzili na parkiecie.
Nie chcę, by kaprys ustalił nam cenę akcji.
Wyczujcie maklerów.
Dowiedzcie się, co mówią.
Nikogo nie pomińcie! Zaczepcie każdego! Nawet asystentów!
Chcę znać nastroje na giełdzie.
A po lunchu spotkamy się i ustalimy ostateczną cenę akcji.
Z Bogiem.
Nie chciałem niepokoić zespołu.
Teraz wyjaw mi, co ukrywasz.
Ukażą się artykuły o Failaka. O negatywnym wydźwięku.
Wiesz to od ojca?
Z przyczyn etycznych i moralnych
więcej mi nie wyjawił.
Przepraszam.
To Appetite For Destruction. Dam ci Straight Outta Compton za miesiąc.
Jude, masz wszystko!
Płyta Dalidy.
Albo George’a Wassoufa.
Czyli podwójna dawka deprechy.
Ej! Kaseta, którą kupiłam tydzień temu, zacięła mi się w walkmanie.
Mówiłam, żeby nie odtwarzać w kółko jednej piosenki!
Uwielbiasz Ihaba Tawfika, ale daj mu chwilę wytchnienia!
Chcę forsę, idiotko!
Mais, spokojnie. Nie rób afery.
Jude!
Mama nie odbiera. Może być macocha?
Tak.
Proszę mi wybaczyć. Pomyślałam, że…
Drzwi były zamknięte.
Może zamknęliśmy, abyś nas nie słyszała?
Nakryła nas!
Zresztą już skończyliśmy. Nabil jest cały twój.
Proszę wybaczyć.
Dziękuję.
To dla ciebie, Abu Khaledzie.
- Choć to mogę dać. - Dziękuję.
- Nie, to ja dziękuję. - Idź z Bogiem.
Cóż…
- Dzień dobry i do widzenia! - Dzień dobry i witamy!
Najpierw
Laith Nasir.
A teraz ty.
Wygląda na to, że akcje rosną dziś w siłę.
Fakt.
To zdanie banku, a także Alphy.
Omawialiśmy właśnie tę waszą ofertę publiczną.
Laith wydaje się bardzo miły.
Dobry człowiek!
Bystry i do rzeczy.
Do tego bogaty.
Potrafi wywęszyć obiecujące projekty.
Więc…
dostrzegasz potencjał Alphy?
Muniro, jestem skromnym maklerem.
Jesteś tu głównym maklerem, wielkim szefem.
Chcę poznać zdanie twoich klientów.
To Amir ustala ostateczną cenę.
Sprawdzasz tylko, co w trawie piszczy?
W kraju aż huczy o projekcie Failaka. Mój wujek nazywa to narodowym triumfem…
No i właśnie.
Teraz wiesz.
Powiedz Amirowi, aby nie przesadził z ceną.
Niech będzie pewny siebie.
- Jak poszło? - A tobie?
Dzięki Bogu. Mam wysokie oczekiwania wobec Alphy.
- Co powiedział Khalifa? - Nic.
Nie było go ani w biurze, ani na parkiecie.
Nie sprawdziłaś starej miejscówy?
Słyszałem o tobie wiele dobrego.
Skoro się poznaliśmy, to dobra okazja…
Mam trochę akcji. Mogę ci je sprzedać…
Farida Ma’mun!
Młodszy kupiec. Bank Przyszłości.
Wojowniczka na parkiecie.
Laith Nasir.
Jest jak generał.
Wiem, już się znamy.
Miło pana widzieć, generale!
Cała przyjemność po mojej stronie.
Po staremu?
Łyżeczka herbaty i cukru, trzy mleka goździkowego?
Trzy łyżeczki mleka?
Niech cię nie zwiedzie to szczupłe ciało! Wcina ciastka pudełkami!
Proszę wybaczyć.
Zapraszam znowu. Kiedy tylko pasuje.
Będę w pobliżu. Będziemy się codziennie widywać.
A ciebie
spotkam na polu bitwy.
Wyglądasz na zrelaksowanego. Szczęśliwego.
Niedługo zostanę ojcem.
Chyba za długo siedziałam na piętrze.
Dłużej, niż sądziłam.
Już od dawna byłem zaręczony.
Moje gratulacje.
- Gratuluję oferty publicznej. - Dzięki.
A co właściwie o niej sądzisz?
- Jaki odbiór? Virtue ma jakieś uwagi? - Wręcz przeciwnie!
Zazdrościmy wam tego kontraktu. Bank Przyszłości ma farta.
Dzięki za herbatę, Khalifo.
Wyśmienita.
Khalifa i Nabil mówią tylko pozytywnie o Failaka.
Czyli czeka nas sukces?
Idzie dobrze, ale sama nie wiem.
Mam złe przeczucie. Coś tu nie gra.
Jude?
Co tu robisz? Nie jesteś w szkole?
Musimy pogadać.
Chodź do mnie.
Rose, proszę.
Chodź tu!
Puszczaj.
- Dlaczego tu jesteś? - Jude nabroiła w szkole.
Dzwonili do ciebie?
W końcu
to nasza wspólna sprawa.
Oczywiście.
Ale może nie tutaj?
O, czyż to nie najlepsza sprzedawczyni w Zatoce!
Czemu zawdzięczamy tę wizytę?
- Chcesz zabrać mi pracę? - Przyjaciółka?
Skoro panienka zaszczyciła nas swoją obecnością,
z wielką chęcią udzielimy nieco rad finansowych.
Hasanie, Walidzie. To jest Rose.
Narzeczona byłego męża Faridy.
Witam! Wesela to moja bajka!
Mamy świetny zespół. Pozwól, że ci pokażę.
Więc mamy zespół.
Gramy na imprezach i weselach. Spodoba ci się. Proszę, usiądź.
A wy to muchy krążące wokół padliny?
Powiedz, co się stało w szkole.
Jude?
Halo?
Już idziemy na górę.
Siedź. Mam spotkanie, a potem to sobie omówimy.
Amir wzywa nas na górę.
Natychmiast.
Boże, wy naprawdę rozumiecie, co znaczą te światełka
na dużych ekranach?
Proszę jej wybaczyć. Musi wyjść, bo się spóźni.
Dziękuję wam. Jesteście kochani.
- Ale co z… - Wystarczy. Chodź.
- Pa! - Pa!
Wybacz, skarbie. Naprawdę mi przykro. Mamy ważne spotkanie zarządu.
Jakie ogromne światełka!
Ale nie porozmawialiśmy o Jude.
Zostanie ze mną i potem zajmę się szkolną sprawą.
Idź już.
Na pewno nie chcesz tego omówić wspólnie?
Na pewno.
- Też poniekąd jestem jej matką. - Jasne.
Nie martw się. Możesz śmiało wracać do domu.
Dalej. Dziękuję.
- Obejrzyj się. - Co się dzieje?
Dobrze, że sobie poszła.
- Wszyscy. - Wszyscy?
- Nie ruszaj się. - Chodźmy.
Cały dzień spędziliśmy z maklerami.
Rozmawialiśmy z każdym z nich.
Większość z nich docenia projekt Failaka.
Musimy więc pomówić o cenach akcji.
Jeszcze nie.
Zadzwoniono do mnie.
Szereg miejscowych sprzeciwia się projektowi.
Są przeciwko?
I co nam zrobią?
Odezwali się do dziennikarza z gazety Al-Haq.
Jutro historia trafi na okładkę.
Nie wyrażają zgody na sprzedaż domów, chcą zniweczyć wasz projekt.
Cały kraj przeczyta artykuł przed jutrzejszym dzwonkiem otwarcia.
- To gazeta twojego ojca, nie? - On nie jest autorem artykułu.
- Dałaś mu informacje? - Słucham?
A skąd! Nie mam z tym nic wspólnego.
Mówiliście, że właściciele domów poparli projekt i każdy na nim skorzysta!
Tak było, ale widać parę osób zmieniło zdanie!
Kobieta jest rzeczniczką tych osób.
Niejaka Um Badr.
Macie tam razem pojechać i ponegocjować.
Co możemy jej zaoferować?
To może się przydać.
To wasze najważniejsze zadanie, odkąd przyjął was bank.
Chcę, abyście złożyły jej ofertę.
Niech Um Badr zadzwoni do reportera i wycofa się ze wszystkiego.
Wszystkie chwyty dozwolone, dopóki nie pozbędziecie się problemu.
Sabiho.
Jacht może wypłynąć?
Już dobrze.
Mam za swoje, bo niosłam ci torbę.
Farido, to i tak twoja rola w życiu.
- A co myślałaś? - Przysięgam, to moja wina.
Przysięgam, to moja wina!
„Przysięgam, to moja wina!”
Dobra.
Ludzie!
Przepraszam!
Chodź.
Proszę!
Bóg mi was zesłał. Wiedzą panie, gdzie jest dom Um Badr?
Tak.
Prosto i pierwszy dom po prawej.
Chodźmy. Dziękuję.
Jakie to ciężkie!
Widzisz ten samotnie stojący dom?
- Gdzie? - Tam w środku.
- Ten? - Tak.
To dom Um Badr. Innego nie ma.
Chodźmy. Pokaż, jaka jesteś mocna, ekspertko.
Masz.
Teraz rozumiem.
Za mną.
Panie są z gazety czy z rządu?
- Ani to, ani to. Jesteśmy z banku. - Z banku?
Ponoć odwiedził was reporter.
Rozmawiał z panią jako rzeczniczką miejscowych.
Mów mi po imieniu. Jestem Um Badr.
Um Badr, nie wolno cię lekceważyć.
Idealne wyczucie czasu.
Zmusiłaś ich do działania.
Czy firma postanowiła kontynuować projekt?
Nie o to chodzi.
Firma przysłała nas, aby wynegocjować wam lepsze warunki.
Skąd ten pomysł, że chcemy negocjować?
Nie wiem, jak to ująć,
ale rząd zatwierdził projekt Alphy dotyczący rozwoju Failaka.
Możecie opóźnić projekt, ale go nie powstrzymacie.
W porządku.
To się jeszcze okaże.
Proszę pani.
Wcale sobie pani nie pomaga.
Projekt i tak zostanie przeforsowany.
Ufam więc, że pani to przyjmie.
Droga pani,
skąd ta wiara, że jesteśmy z rządu?
Bo sama pani wie, że nie ma innego wyjścia.
Rozwój projektu Failaka jest nieunikniony.
Zmieniają się czasy i okoliczności, trzeba się przystosować.
Ale nasz bank
chce wam zapewnić wygodną, bezbolesną przeprowadzkę.
Pani wnuki
nie zaznają już trudów i znoju.
Spełni pani wszystkie swoje marzenia.
Naszego życia nie można zmienić.
To nasz wybór i chcemy go zachować.
Nie kupicie nas za żadne pieniądze! Słyszycie mnie?
Dobrze.
Martwi mnie, że po wszystkim zostaniecie z niczym.
Dlatego radzę
skorzystać z okazji,
dopóki tu jesteśmy.
Nasze wartości nie są towarem!
Nie sprzedamy naszego dziedzictwa!
Posiadacie coś bezcennego?
Chcę trwać przy swoich korzeniach!
I zostać tu, na tej ziemi!
Nowoczesne panie tego nie zrozumieją.
Nie rozumiem, dlaczego Sabiha robi to mnie!
Tyle dałam z siebie przy debiucie, a nawet dla niej osobiście.
Zasługuję na o wiele więcej.
Właśnie ja! Jak śmie się mną wyręczać?
Oczarowano cię, Mannour.
Pieniędzmi i władzą.
Nic nie wiesz.
Ona chce mnie przy sobie.
Mam do nich przystąpić. Stać się jedną z nich!
To druga oferta, o której ci nie mówiłam.
Rakan.
Syn Sabihy mi się oświadczył.
Imponujące! Trzy oświadczyny w ciągu pięciu miesięcy?
Skarbie, jestem Munira Hijazi.
Mam 33 lata, nie jestem mężatką, pochodzę z dobrej rodziny.
Taki los.
Wiesz, w czym problem?
Sama zagoniłam się w kozi róg.
A teraz jestem zmuszona…
przyjąć ofertę Sabihy.
Słucham?
- Powinnaś odmówić. - Muszę się zgodzić.
Wcale nie musisz. Dobrze wiesz, że gadasz bzdury.
Pamiętasz, co mówiłyśmy Um Badr?
Trzeba korzystać z okazji. Bo jeśli ją przegapisz, to twój koniec.
- Nie w tym przypadku. - Dlaczego?
Chodzi o Rakana.
W Kairze twierdziłaś, że nie zadowoli cię bylejakość.
Um Badr ma rację, co?
Niektóre rzeczy są bezcenne.
Na czele z poczuciem własnej wartości.
Poczucie własnej wartości?
Gdzie odnajdę je w naszej sytuacji?
Straciłam wszystko.
Wszystko, co kochałam.
Saud odszedł.
Nie ma go.
Naprawdę odszedł?
Tak.
Teraz wyraźniej widzę
swoje wybory.
Jedno jest pewne pod tym względem.
Nie mam już innego wyboru.
Uświadomiłam sobie coś, gdy Rose weszła na giełdę z Jude.
Zrozumiałam, że będę musiała dzielić z nią Jude.
Nie mam wyboru.
Boże!
Jestem okropną matką!
Przestań.
Zostawiłam ją samą na cały dzień na giełdzie!
Co jest ze mną nie tak?
Nie wiedziałaś, że to nam się przytrafi.
I co z tego?
Trzeba było rzucić wszystko, aby z nią być.
- Nie mogłaś. - Jasne.
Ale Rose mogła. Dlatego Jude do niej zadzwoniła.
Rozumiem, skąd poczucie winy,
ale Jude cię kocha.
Zadzwoniła do Rose,
bo wiedziała, że nie wywoła w niej poczucia winy.
Ona nie chce być z Rose.
Kocha ciebie, bo jesteś najlepszą matką.
Farido.
Musisz wyznaczyć Rose granicę.
Nie! Nie odezwę się do niej!
Czemu nie? To tylko dzieciak, poradzisz sobie.
Kolejna sprawa. Ostrzeż ją przed Omarem.
- W życiu! - Kuzynko.
Nie żałujesz, że ciebie nikt nie ostrzegł?
GIEŁDA W KUWEJCIE
- Halo? - Tato.
Farido? Nic ci nie jest?
Jude jest ze mną na giełdzie.
Przyjedziesz po nią?
Pewnie.
Już jadę.
Dzięki, tato.
Wybacz, że nie byłam tu dla ciebie.
Ja przepraszam, że tu jestem.
Muszę iść.
Mnie wciąż zastanawia,
jak twój ojciec wywołał ten skandal bez twojej wiedzy.
A ty!
Nie sposób mi pojąć,
jak stara, niewykształcona kobieta zniszczyła twoje argumenty.
Ta historia może mi kiedyś zapewnić rozrywkę,
gdy będę miała ochotę posłuchać o twojej porażce!
Domniemywam, że jacht nie był przyjemną wycieczką.
Sądzę, że zasługujesz na więcej.
Pa!
Jesteś już gotowa omówić to, co się stało dziś w szkole Jude?
Nie.
Chciałam cię bliżej poznać, skoro będziesz…
ważną częścią życia Jude.
Jestem pewna, że będziesz cudowną matką.
Nie sądzisz, że ciężko
będzie 21-latce nagle zostać matką trzynastolatki?
Posłuchaj.
Zbliżyłam się ostatnio do Jude.
Zaprzyjaźniłyśmy się.
Dlatego zadzwoniła dziś do mnie. Bo mi ufa.
Doceniam twoją troskę i priorytetowe traktowanie Jude.
Tak.
Będę wzorem do naśladowania. Ona potrzebuje autorytetu.
Wybacz. Długi dzień, stopy mnie bolą.
W porządku.
Wczorajsze zajście w atelier to idealny przykład tego,
dlaczego musimy zacieśnić współpracę jako udziałowcy.
Pracujesz w miejscu pławiącym się w pieniądzach.
a nie stać cię na zakup designerskich butów dla córki?
Nie chodzi o to, czy mnie stać. Kwestią nie są buty czy ich cena…
Rose. Niektóre rzeczy w życiu są bezcenne.
I wpajam te wartości Jude!
To te wartości spowodowały, że Jude sprzedawała kasety w szkole?
Ma obsesję na punkcie pieniędzy.
Właśnie to chciałam omówić u ciebie w biurze.
Chwileczkę. Jude sprzedawała kasety w szkole?
Tak.
Powiedzmy, że każda z nas ma swoją rację.
Według twojej Jude zrobiła źle.
Ale w mojej
Jude rozpoznała zaniedbany rynek,
wykorzystała swoje zasoby i przeanalizowała, jak zaspokoić popyt.
Zbudowała bazę klientów w wieku 13 lat!
Rety!
Skrzywdziła kogoś? Oszukała?
To odpuść jej!
Odkryła coś, w czym jest dobra!
Ja będę ją wspierać.
Trzeba odkryć siebie, aby budować swoją przyszłość.
Mam coś jeszcze do omówienia z tobą.
Omara.
Nie.
Nie poruszaj ze mną tego tematu. Ty i Omar to jedno,
ale Omar i ja to co innego.
Chciałabym! Serio!
- Ale nic nie wiesz. - Wiem.
Nie jestem tobą.
Będę dla niego darem,
więc nasze życie będzie idealne.
Będę mu posłuszna, podporządkuję się jego zasadom.
Między mną a Omarem nie będzie w ogóle problemów.
Nigdy nie jest tak prosto. Ty możesz tak to postrzegać, ale…
Nie.
- Zapomnijmy o tym. - Zgoda.
Jude to nasza córka,
ale Omar jest tylko mój.
Cóż to za pilna sprawa, że zmusiłaś mnie
do przyjścia tutaj na rozmowę?
Mam kłopoty.
Jest ci nieswojo, gdy ich nie masz.
Nudzisz się.
Tak, ale tym razem jest inaczej.
Chcesz mnie wpakować w kłopoty, abyś się nie nudzić?
Czego ode mnie potrzebujesz?
Nie potrzebuję cię.
Chcę ciebie.
Miałeś rację.
W czym?
Rakan, Kair, wszystko.
Jestem zaręczona.
Gratulacje.
Nigdy nie zamknęliśmy spraw między nami.
Wszystko zostało zakończone.
To dlaczego tu jesteś?
Czego teraz chcesz?
Chcę wiedzieć, czy masz lepszą ofertę.
Sam powiedziałeś, że zasługuję na coś więcej.
On tam jest?
Rakan? Jest na szczycie wieży?
Nie.
Nie Rakan. Sabiha.
Świetna oferta!
Nie mam lepszej.
Nie wypuszczaj jej z rąk.
Życzę wam szczęścia.
A zatem?
Przemyślałaś wszystko?
Podjęłaś decyzję?
Tak.
Napisy: Przemysław Stępień