Dość, nie chcę.
Wracaj…
Co ty robisz? Wsiadaj!
- Mamo, czuję, że marnuję tylko czas. - Ty tak serio?
Wsiadaj z powrotem. No już.
Mówię, że nie chcę. Kropka.
Jude! Nie poddawaj się.
Następnym razem wygrasz.
Pokonaj strach,
zanim on pokona…
To było…
Serio?
Teraz się śmiejesz?
Wsiadaj.
Pokaż, co umiesz, słońce.
Zachowaj spokój.
Tak, skarbie!
Naprzód!
- Dobra już. - Dajesz.
Brawo!
Widzisz? A nie mówiłam!
A nie mówiłam!
Najpierw gołębie,
a teraz konie. Jest coś, czego nie umiesz poskromić?
Tak.
Nastolatki. Zwłaszcza jednej.
- No tak. - To Jude.
- Nie powinno cię tu być. - Jak to? Wydasz mnie?
Tak.
Jestem ważnym członkiem klubu.
- Poważnie? - Trzeba dbać o standardy klubu.
Prawda, moja pani?
Prawda.
Tak jest.
Swoją drogą, czy usłyszałeś już,
że Alpha pozbierała się po wtopie na szczycie w Kairze?
Dzięki Bogu skończyło się dobrze.
Szkoda tylko,
że wycofaliście się z Saudem. Chciałam z wami pracować.
Kto ci powiedział,
że się wycofujemy?
Nie chcę przedobrzyć,
ale radzę ci pomówić z Saudem.
Czasami wystarczy trochę wzajemnych ustępstw.
No proszę!
Rety!
Brawo!
Brawo, Juju!
KRÓLOWE GIEŁDY 2
Muniro, nie dałaś mi znać,
co myślisz o nowej pościeli w twojej sypialni?
Jeśli celem było wyrzucenie mnie z domu, to ci się udało.
Cel osiągnięty.
Tato, czy Qassar wypowiedział się na temat moich warunków?
- Nie. - To dobrze.
Bo ja mam wieści.
Może to wpłynąć na mnie i Qassara.
W jaki sposób?
Ktoś inny chce mnie poślubić.
Może istotnie poprawić pozycję naszej rodziny.
Któż to taki?
Rakan Saad.
Syn Sabihy.
Widzę,
że teraz Saud Salim to zbyt niskie progi.
Doskonale.
Dobre wieści.
Chodzą jednak słuchy, że ten mężczyzna ma dość delikatną naturę.
- Skąd ta nagła oferta zaręczyn? - Świetnie ogarniam ich ofertę publiczną.
U boku Rakana pomogę Alphie być na topie.
Poza tym jego matka mnie uwielbia.
Oczywiście, skarbie. Uwielbia cię, lecz swojego syn jeszcze bardziej.
Bądź ostrożna, jeśli tak to odbierasz.
Wyjaśnij mi jedno.
Wolisz kogoś słabego, a nie znanego, szanowanego mężczyznę?
Ja to mam farta!
Gdy tak do mnie mówisz, czuję głębię twojej miłości.
Nawet dajecie mi wybór.
A dlaczego chcesz to zrobić? Aby nas zawieść i upokorzyć ojca?
Tato, chciałeś, aby Qassar zainwestował w twój nowy interes.
Gwarantuję, że Rakan może go zastąpić.
Dla twojego szczęścia i komfortu
zgadzam się.
Ale czy możesz mnie zapewnić, że Rakan dotrzyma słowa?
Niebawem.
Niebawem wrócę z odpowiedzią.
Wybaczcie, praca wzywa.
Nóg nie czuję.
To Rose.
Powinnyśmy się przywitać.
Mam ubrudzone ubrania.
No to…
Ty idź się przywitać.
Jasne.
- Cześć. - Hej!
Co u ciebie?
Dobrze.
Jak leci?
Dobrze. A u ciebie?
Całkiem nieźle.
- Napisałaś, że masz nowego trenera. - Tak!
- Poważnie? - Na to liczę.
- Poproszę, aby cię potrenował. - Oby.
- Na razie. - Powodzenia!
- Dziękuję. Pa. - Powodzenia! Pa.
Zatrudniła nawet trenera do nowego konia.
Nazwała konia Calista Fire.
„Calista Fire”?
Co to w ogóle znaczy?
Nie wiem, ale brzmi czadowo.
Jeszcze jedno.
Rose zapytała mnie, czy przyjdziesz na ślub.
Jak cudownie z jej strony!
- Wspomniała, kiedy się odbędzie? - Nie.
Chyba niebawem.
Dobra.
Zabiorę cię na zakupy i kupię ci sukienkę.
Albo, wybacz, pójdź ze swoją ukochaną Rose.
Dlaczego jej nie lubisz?
A skąd! Uwielbiam ją. O co ci chodzi?
To nie przez nią mieszkam teraz u ojca.
Wiadomo, że nie. To zasługa twojego ojca.
Wciąż nie wiem, jak cię przekonał,
ale to nieważne.
Nie przekonał mnie, nie miałam wyboru.
Martwię się o ciebie. Naprawdę cię kocham. Chcę cię chronić.
Nie znam tej Rose.
Musisz przywyknąć do jej obecności.
Bo Rose stanie się częścią rodziny.
Rodziny.
No tak, masz rację. Muszę.
KUWEJCKA GIEŁDA PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
NIERUCHOMOŚCI FAILAKA
Po udanym ostatnim dniu w Kairze
uzbieraliśmy 33 171 200 dinarów.
Całe szczęście,
że wtedy Munira okazała się głosem rozsądku.
Niech Bóg ma ją w opiece.
Mimo to
wciąż mamy istotne braki.
Nadal nie mamy głównego inwestora.
Cóż…
Przypadkiem wpadłam na Laitha Nasira w ten weekend.
Zasugerował, że holding Al Fajr
wciąż rozważa współpracę, pomimo tego, co zaszło w Kairze.
Przypadkiem wpadłaś na Laitha? Cóż za przypadek!
No tak. To było krótkie spotkanie w klubie jeździeckim mojej córki.
To najbardziej odpowiedni i logiczny partner.
Zgadzam się, że Laith jest idealnym partnerem.
Najwyższy czas
porozmawiać z Saudem.
Idealny dla nas i dla branży.
- Śmiało, idź pierwsza. - Nie! Jesteś bohaterką szczytu.
- Załatwiłaś nam Laitha. - Dalej, Mannour.
Ty tu rządzisz. Łap byka za rogi!
Nikt tu nie rządzi.
Razem walczymy o partnera, który porzucił nas w trakcie imprezy.
O Boże!
Na złość mi poszłaś do dyskoteki w Kairze.
Moja sytuacja z Saudem jest delikatna.
Lepiej, abyś ty z nim pogadała.
Co?
Proszę, Muniro. Każda odpowiedzialność mnie przerasta.
W tym wobec córki.
Sama mówiłaś w Kairze, że jestem okropną matką.
W porządku.
Wyszło na to, że wszyscy są zgodni.
Słyszałam, co Omar zrobił podczas zawodów.
Szczerze ci współczuję.
Wyleciałaś z Kairu i wpakowałaś się w to?
Spokojnie, przywykłam. Zawsze uwielbiał dramy.
Nie przejmuj się. Wszyscy mówią, że koń go przyćmił.
Każdy może, nawet on.
Chcę z tobą porozmawiać.
Idź przodem.
Śmiało.
Zobaczę, co powie kryształowa kula.
Niestety, obraz jest rozmyty.
Pokazuje,
że jesteście zdesperowani
i szukacie
głównego inwestora.
- Nie jestem zdesperowana. - Jesteś.
Chcielibyśmy…
Chcielibyśmy porozmawiać bez publiczności.
Proszę wybaczyć.
W kwestii publiczności
wspominałem Nabilowi o konferencji prasowej.
Rakan robił dobre wrażenie, był stylowo ubrany i uczesany.
Aż nagle przypominał zmoknięty ręcznik.
Najlepsze, że córka Hijaziego, Munira,
w pojedynkę ocaliła sytuację.
Teraz każdy wie, że Rakan ma nie jedną matkę,
ale dwie.
Wszystko z siebie wyrzuciłeś? Czy potrzebujesz jeszcze minutki?
Nabilu,
dokończmy później.
- Wpadłaś na Abu Nasira? - W klubie jeździeckim.
- Ty wpadłaś na niego czy on na ciebie? - Jeszcze nie skończył.
Saudzie, daj spokój.
Według Laitha są wciąż szanse
i wciąż tli się szansa na układ.
Przyszłaś podsycić płomienie?
Laith to słowny człowiek.
- A wy znowu przyciągnęliście naszą uwagę. - Co się zmieniło?
Nic.
Skąd te nerwy?
Mogłem wziąć więcej pistacji.
Zmieniło się to,
że macie projekt przyciągający dużych międzynarodowych inwestorów.
Wasi prezesi są jakąś kpiną.
Chciałbym wiedzieć, jak to zrobiliście.
Przejęłam kontrolę.
Gratuluję.
Wznawiamy współpracę.
Momencik.
- Mam tylko drobny warunek. - Jaki?
On chce dorwać Rakana?
Chce dorwać Rakana?
Twierdzi, że są otwarci na bycie głównym inwestorem.
- Jeśli Rakan ustąpi z wiceprezesostwa. - Zalazł za skórę Saudowi czy co?
TARABESQUE RECORDS
Zjawiła się!
- Duża dostawa? - Tak jest.
Importer przywiózł towar.
Przepraszam za zeszły tydzień.
Zmartwiłem się.
Nie dałaś znać.
Mówiłeś komuś?
Mojej matce?
Walidowi lub Hasanowi?
- Nie. - Dziękuję.
Wolę nie robić nikomu problemów.
Ale powiesz, dlaczego nie przyszłaś?
Tu mnie nie było, ale pracowałam w terenie.
No i?
Aż tyle?
Rany! Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć.
Zabierz dowolne kasety.
Bierz, co chcesz!
- Wszystko dla ciebie. - Dobrze.
Mam swoje metody.
Rany.
- Dziękuję za przyjęcie zaproszenia. - Zaprosiłem cię pierwszy.
Wolałbym miejsce bardziej prywatne,
ale jest dobrze.
Kiedyś przejmowałam się zdaniem innych,
ale już nie. To kolacja służbowa, prawda?
Jestem 35-letnim singlem, a ty singielką i moją rówieśniczką.
Mamy te same zainteresowania zawodowe,
tę samą obojętność i żadnych obciążeń.
Całkiem opłacalny związek. Co o tym sądzisz?
- Jesteś taki romantyczny! - A ty taka mądra.
To jak miałoby wyglądać nasze partnerstwo?
Bylibyśmy sobie równorzędni.
Równorzędni!
To małżeński mit.
Większość mężczyzn nie pozwoliłoby na to, ale ja nie zamierzam tobą sterować.
Czego więc oczekujesz?
Uznaj mnie za skromną, ale dziwi mnie twoje zainteresowanie mną.
Nie wiem, czy mnie interesujesz.
To może zmienić się z czasem, ale wraz z matką interesuje nas zysk.
Zwłaszcza że matka wie, co ludzie o mnie myślą.
Nie chce, aby to wpłynęło
na nasze wejście na giełdę.
Poznała cię i coś jej zaświtało.
Myślałam, że wybrała mnie do zespołu, bo znam się na swojej pracy.
A jednak się myliłam.
Matka nie dopuściłaby cię do Alphy lub do mnie,
gdybyś nie była mocna w pracy.
Masz też lepsze cechy.
Alpha uważa mnie za pionek?
Wybacz.
Nie wezmę ślubu z firmą.
Wiesz już, na czym stoimy.
A twoja rodzina? Co myślą o tym partnerstwie?
Wiedzą o nim?
Tak.
Ale decyzja należy do mnie.
I będzie na moich warunkach.
Rakanie.
Jak wyglądałoby nasze życie?
Dwoje obcych sobie ludzi pod jednym dachem? Żadnego dialogu?
A gdy się spotykamy, prawimy sobie komplementy?
Wolność.
Bylibyśmy wolni.
To małżeństwo byłoby korzystne dla nas obojga,
dla naszych rodzin i interesów.
Ale co z nami?
Co z tym, czego my chcemy?
A czego ty chcesz?
Kogoś, kto pragnie mnie. Na zawsze, a nie na dzień.
Wzięłam to ze sklepu.
Umish pozwolił mi je wziąć, bo wie, że je sprzedam.
Mam pytanie.
Wiedziałaś, że twój tata się zaręczy?
Nie powiedział ci o zaręczynach? Ani o Rose?
Nie, ale mogłam się domyślić.
- Jak to? - Matka Rose przyjaźni się z babcią Jinan.
To babcia kazała ojcu zapisać mnie na jazdę konną,
aby on mógł zbliżyć się do Rose.
W porządku. Przynajmniej nauczyłam się jazdy konnej.
Myślałem, że konia kupił dla ciebie.
Ja też.
Nie musi mi podarować konia.
Na córce nie musi robić wrażenia.
No tak.
Halo?
Dzień dobry, ślicznotko.
Wyspałaś się?
Przed pracą muszę zawieźć Jude do szkoły. Czego chcesz?
Mishari dzwonił, zmiana planów.
Saud chce się z nami spotkać na farmie Laitha.
- Jego farmie? - No.
Już czuję ten zwierzęcy fetor.
Nieważne.
Nie chcę zakurzyć nowego auta. Wskoczysz po mnie?
A co jeśli też nie chcę zakurzyć swojego wozu?
Farido!
Masz już stary pojazd. Podrzuć Jude i wpadnij po mnie. Pa.
Jak udała się wczorajsza kolacja?
Dobrze.
Saadowie są mną zainteresowani.
- I nowym interesem taty. - Serio?
Wkrótce owinę ich sobie wokół palca.
- Daj mi trochę czasu. - Ile?
Och, zapomniałam.
Kiedy byłaś w Kairze,
podrzuciłam Laili parę pomysłów.
- Mojej dekoratorce wnętrz? - Właśnie!
Laili Botros.
We własnej osobie. Uzgodniłyśmy, że trzeba urozmaicić twój pokój.
Wykorzystamy wolną przestrzeń.
Laila zaprojektowała mi niesamowitą szafę wnękową.
Tobie?
A w czym problem? Nie będę tego robić teraz.
Wiadomo, ruszę z tym, gdy opuścisz dom,
Jakaś ty łaskawa!
Powiedziałam jej, że za miesiąc. Zgadza się?
Kuzynko?
Wiesz, z jakimi kataklizmami się borykam,
ale co słychać u ciebie? Po Kairze coś się zmieniło?
Poza tym, że moja droga matka zamienia moją sypialnię w swoją szafę?
Nie, nic.
Nie gadaj!
Jaskinia diwy zniknie?
Jaka szkoda.
Już po niej.
Z drugiej strony pojawił się nowy adorator.
No to do boju!
Widzisz?
Mówiłam, że znajdziesz wyjście.
Tak jak na konferencji prasowej.
Wbijasz klin klinem.
Na konferencji zrobiłam tylko swoją pracę.
Problemem pozostaje brak głównego inwestora.
Cóż, Laith i Saud chyba jednak wejdą. Inaczej byśmy się nie spotykali.
Ale coś nam umyka.
Musimy poznać ich reguły gry.
- I jak możemy ich rozegrać. - My?
Ktoś musi przejąć dowodzenie.
Bo jak zwykle
Sabiha i Amir żrą się jak para kogutów,
zamiast znaleźć rozwiązanie.
A co do Rakana…
interesuje go tylko pozostanie prezesem.
Piłka jest teraz po stronie Laitha i Sauda.
Mają nad nami przewagę.
- Zagnali nas w kozi róg. - A nie mówiłam?
Ktoś musi tu dowodzić.
A jak tam Jude?
Wiadomo, wróciła znów do mnie do domu.
Choć mam wrażenie, że woli być
ze swoją przyjaciółką i macochą,
Rose.
Czy Jude ją akceptuje?
Nie opowiadałaś mi nic o Rose. Jak wygląda? Opowiedz mi o niej.
Co miałabym ci powiedzieć?
Jest czystą kartą. Omar też to we mnie na początku lubił.
Nie obwiniaj się. Byłaś młoda i naiwna.
A on to wykorzystał.
- Omara nie należy lekceważyć. - Zgadzam się.
Problem w tym, że zbyt późno się orientujemy,
że w małżeństwie nie chodzi o miłość, zauroczenie, namiętność
czy romans.
A to od kiedy?
Od kiedy to nie wierzysz w miłość, zazdrość, pasję
i wszystko, co dobre w życiu?
Ludzie się zmieniają.
Wielcy jak ja też.
Mówisz poważnie?
- Witamy! - Dziękuję.
Dzień dobry.
Witam, moja pani.
Witaj, matko Rakana.
- Dziękuję. - Witaj, panie Amirze.
Proszę wejść.
Sądziłam, że będzie bardziej elegancko.
Rozumiesz, do czego piję?
Laith jest bogaty.
Nawet bardzo.
Nie wiem.
Lubię to miejsce.
Ma charakter, jakiś godny uwagi wzór czy historię.
Ale przydałaby mu się subtelniejsza pomocna dłoń.
Domyślam się, że jego żona przejęła główną willę.
A on wybrał ten dom.
Dla kawalera.
Kawalera?
Po rozstaniu
postanowił tu zamieszkać.
Laith się rozwiódł?
Rozstał się.
Na stałe.
Tak plotkują panie przy porannej herbatce.
Mannour! To mój gołąb!
- Skąd wiesz, że twój? - Instynkt macierzyński.
Cześć, mała!
Już ci lepiej?
Mówiłem, że ją wyleczę.
Znowu jest zdrowa.
Zagoiło się i można ją uwolnić.
- Naprawdę? - Tak.
- Kiedy? - Można było już kilka dni temu.
Jakoś nie potrafiłem. Chyba się w niej zadurzyłem.
Przemyśleliśmy to z Laithem.
Jesteśmy gotowi zostać głównym inwestorem.
Ale oczekujemy paru zmian.
- Podasz nam kwotę? - Liczby nie mają tu znaczenia.
Wszystko rozbija się o współprezesa.
Rakan może nie mieć doświadczenia, ale nie musi prowadzić firmy w pojedynkę.
Obaj byliśmy świadkami.
W Kairze jedno potknięcie mogło prowadzić do poważnych konsekwencji.
Nie można prosić Laitha, aby zainwestował miliony.
- Prezes tej firmy nie potrafi… - Nie.
Znam reputację Rakana.
Ma ją dzięki mojemu zmarłemu mężowi.
Czas położyć temu kres.
Mój syn zostanie.
Zatem doszliśmy do impasu.
Saudzie.
A jeśli dam ci akcje z trzyprocentowym upustem?
Czteroprocentowym.
Może pokazałbym wam konie?
Spalimy też trochę z posiłku.
Farido.
Twoja córka… Jude, tak?
Na pewno spodobałyby się jej nasze rasowe konie arabskie.
Niech mnie kiedyś odwiedzi.
Oczywiście. Dziękuję.
Teraz głowę zaprzątają mi sokoły.
Nie ma kto opiekować się końmi.
Pomogłyby mi, gdybyście przyszły z córką.
Abu Nasirze,
posiłek był wyśmienity.
Niestety, musimy wyruszyć przed zmierzchem.
To wykluczone.
Biedna Farida nie umie kierować po zmroku. Raz stuknęła mi wóz w parkingu giełdy.
Poprosimy kwotę, aby to przyspieszyć.
Pięć procent.
- Napijmy się herbaty. - Przynieś, chłopcze.
Przepraszam, ale to było niespodziewane.
To znaczy…
Przeciągają to, bo wyczuwają naszą desperację.
Pierwsza zasada negocjacji: nie pozwól rywalowi wyznaczać cenę.
Nie obchodzą mnie zasady.
Jest wiele sposobów na osiągnięcie celu w interesie.
To je znajdźmy.
Im dłużej tu jesteśmy, tym słabsze nasze karty przetargowe.
Stosuję starą zasadę.
Dziel i rządź.
Saud ewidentnie tym dowodzi.
Pomówię z nim na osobności.
Wy odwróćcie uwagę Laitha jakimiś błyskotkami.
Nie powinno być trudno.
Co najważniejsze,
nie omawiajcie z nim liczb.
Liczby trzeba dogadać z Saudem.
Amirze.
W końcu. Młodzi sobie poszli.
Dorośli mogą ponegocjować i poplanować.
Sabiha słusznie zauważyła,
że Laith celowo zmienia temat,
aby zyskać na czasie i naciskać na nas.
Właśnie.
Strategia Sabihy jest właściwa,
ale obrała zły cel.
Twierdzi, że to Saud ma ostatnie słowo. Nieprawda. Należy do Laitha.
Skoro Saud tu rządzi, po co tu jesteśmy?
Szczerze?
Saud wciąż ma fiksację na moim punkcie.
Dziwisz się? Ześwirował przez ciebie.
Niestety, Saud potraktował moją relację z Rakanem osobiście.
Świetnie znam Sauda. Pomówię z nim.
A ty?
Idź ponegocjować z Laithem.
Dobrze, powiedzmy, że to zrobię.
Jak?
Wie, że jesteśmy zdesperowani.
Farido.
Dasz radę.
Odegraj przy nim damę w opałach.
która czeka na ratunek księcia.
Pokaż słodkie spojrzenie.
Właśnie.
Jesteś urodzona do tej roli.
Pomóż mi!
Musisz przeciągnąć Laitha na swoją stronę.
Chodź.
Świetny pomysł.
Uciekliśmy ze spotkania.
Cóż…
Uwielbiam świeże powietrze.
Piękna farma.
Dobrze.
Chyba wystarczyło czasu do namysłu.
Dzięki Bogu, Saudzie.
Podejrzewam,
że masz ostateczną kwotę.
Mówiłem już, że problemem nie są liczby.
Jeśli to moja rola współprezesa
stanowi problem,
nie owijaj w bawełnę i mów wszystko.
Tak po męsku.
Po pierwsze,
chcę, aby Nabil
był preferowanym brokerem przy debiucie.
Ufam mu.
Innym nie.
Po drugie, chcę uzyskać dwa miejsca…
w zarządzie.
Nabila przełknę.
Co do drugiej sprawy…
Po co ci dwa miejsca w zarządzie?
Jedno wystarczy. Po co dwa?
Jedno dla Laitha,
drugie dla mnie.
- Aby bacznie obserwować waszą dwójkę. - Czyli chodzi o mnie?
Ponoć coś cię łączy ze współprezesem.
Żal mi ciebie.
Dlatego rzuciłaś się, aby bronić Rakana w Kairze.
- Wszystko nabrało sensu. - Naprawdę mi żal.
To prawda czy nie?
Posłuchaj.
Życie prywatne odkładamy na bok.
Chyba że
wpływa to na twoje zawodowe obowiązki, jako współprezesa.
Chcę wiedzieć, kto tu rządzi. Sabiha?
Rakan? A może Munira?
Pilnuj się.
Przegiąłeś.
Tylko ja wiem, że wymyśliłeś część tych warunków.
Grasz na czas,
bo Laith w życiu nie upoważniłby cię
do podjęcia decyzji.
- Jesteś jego oswojonym koniem. - Ja koniem?
Raczej lwem!
Wybrał mnie, bo mam serce lwa.
Nie jestem w czepku urodzony, jak co niektórzy.
Biedactwo! Twój ojciec stracił wszystko podczas krachu giełdy w 1982 roku.
Odrobiłem to po tysiąckroć!
Pomogłem powiększyć kapitał Banku Przyszłości,
zanim mnie zdradzili.
Nie dokonałeś tego w pojedynkę.
Miałeś zespół.
A twoje wyniki wystrzeliły, kiedy do niego dołączyłam. Ja!
Teraz jestem w ekipie Rakana.
Przestańmy już.
W ten sposób
się nie porozumiemy.
Dwa miejsca.
Dwa miejsca w zarządzie.
Dwa.
Wiedziałaś, że sokoły płci żeńskiej są większe,
silniejsze i wyższe?
- Naprawdę? - Tak.
Ptaki drapieżne to niezwykłe stwory.
U większości stworzeń odkryjesz, że mężczyźni są więksi.
Ale nie tutaj.
U tych ptaków jest na odwrót.
Kobieta
jest silniejsza od mężczyzny.
Naprawdę?
To dlaczego
mężczyzna nie dzieli gniazda z kobietą?
- Odstrasza go jej siła? - Być może.
A może wie, że ona potrzebuje przestrzeni.
Taki miałeś układ z żoną?
Rozstaliśmy się.
Słyszałaś o tym?
Chciałem mieć partnerkę.
Ale nie poszczęściło mi się.
A ty?
Jak układało się tobie z byłym mężem?
Zawsze chciał, abym była trzy kroki do tyłu.
Więc odeszłam.
Ale nasza walka o dominację,
niestety, jeszcze się toczy.
Kto to wie?
Może jest samcem sokoła, który zżera padlinę.
Bez wątpienia!
Masz rację.
Masz wielkie oczy.
Niczym sokół.
Zakładam, że nasi przyjaciele,
Sabiha i Amir, myślą o jakiejś kwocie.
Podzieliłabyś się nią ze mną?
Pewnie.
Należało przyjąć ofertę pięciu procent Rakana.
Stwierdził, że to jego ostatnia oferta.
Jednak nie przyszłaś tu ze mną, aby powdychać świeże powietrze.
Niestety.
Albo przyjmiesz ofertę…
albo wrócimy na giełdę i z kimś innym sobie pospacerujemy.
Sześć procent!
Dajesz, Farido!
Ile razy zatrzepotałaś powiekami, zanim Laith przystał na sześć procent?
Przestań!
Przez chwilę był gotów przystać na pięć.
Wtedy jechałabym na masce!
Ale sześć procent to dobry wynik.
Daleko zaszłyśmy. Dzięki Bogu.
- Dzięki Bogu. - I wyszłyśmy z tego cało.
Co? Jedno miejsce w zarządzie? Dobrze.
Wiedziałam, że Saud jest tylko mocny w gębie!
Stawiam ci kolację. Co ty na to?
Muszę odebrać Jude z jazdy konnej.
Kto tu rządzi!
My tu rządzimy, laska!
Dajemy!
- Nie pogratulujesz mi? - Oczywiście. Gratulacje.
Niech Bóg da ci szczęście.
Będę szczęśliwszy, niż w pierwszym małżeństwie.
Staram się zachować spokój.
A ty ani myślisz okazać mi nieco szacunku.
Nie szanowałaś siebie, kiedy byłaś z tamtym mężczyzną.
A tobie co? Oszalałeś? O czym ty mówisz?
Rzuciłaś się na niego.
Myślisz, że nie wiem, co robisz?
Śledzisz mnie?
Nie. A po co?
To było publicznie. Wszyscy widzieli.
A czego ty chcesz?
Masz obowiązek szanować mnie do końca mojego życia.
Dość już! Męczy mnie już ta gra.
Nigdy. To nie jest gra.
Nie, po prostu znów chcesz mnie kontrolować.
Zostałeś zdemaskowany.
Zabrałeś ją, abym wróciła wcześniej i zobaczyła twoje oświadczyny.
Wykorzystałeś biedną dziewczynkę, żeby mnie upokorzyć!
Jesteś chamski,
małostkowy i pozbawiony zasad!
Tego uczą was na giełdzie?
Tak mówisz przy mojej córce?
Przysięgam, zachowuj się,
bo już nigdy nie zobaczysz Jude! Jasne?
Co się dzieje?
Popisujesz się swoją męskością?
Mężczyzna nie obraża kobiety.
Mężczyzna pozwala córce pracować z wilkami i rozgryzać jej ciało?
Nie zostawiłem ją z wilkami. Dobrze ją wychowałem.
Moja córka jest lepsza niż 60 bezwartościowych ludzi twojego pokroju.
Człowiek bezwartościowy nie potrafi utrzymać rodziny.
Ja, na przykład,
nie pozwoliłbym córce ani wnuczce pracować,
bo nie mogę ich utrzymać.
- Chamidło śmie zwracać do mnie! - Tato!
Masz rację.
Mężczyźni, z którymi pracowałam, byli wredni.
Nie szanują mnie i chcą zniszczyć.
Kiedy zaczęłam tam pracować, byłam w szoku.
Czułam się poniżana, nawet się bałam. Wtedy dotarło do mnie,
że ta ich wredota
jest niczym w porównaniu z moim czasem spędzonym z tobą.
Tyle mi zapewniłeś.
Za to dziękuję.
Szczerze dziękuję.
Chodź, skarbie.
Napisy: Przemysław Stępień