BIURO PODRÓŻY MIAMI
Czyli otrzymałaś wiadomość.
Nie dam rady podrzucić Judy.
Pomożesz nam wybrać?
Co takiego?
Wyprawę konną.
- To ostatnia oferta. - Proszę mi pokazać.
Pustynia Wahiba.
Ma niezwykłe wydmy i doliny.
„Tylko dla prawdziwych jeźdźców”.
Napisano, że to raj na ziemi.
Gdybyś to ty z nią wyjeżdżała,
dokąd byś się wybrała?
To wybór Jude.
Oczywiście. Jej, nie twój.
Choć raz bądź dobrą matką i pokieruj nią.
Wiem, że jesteś podekscytowana wyjazdem,
ale nie rób sobie nadziei.
Uważasz, że nie pojedzie ze mną?
Wiesz co?
Nieważne. Pojedziesz, pójdzie ci doskonale i uczcisz zwycięstwo.
Tak będzie.
KRÓLOWE GIEŁDY 2
GIEŁDA W KUWEJCIE
Ostatni dzień przygotowań.
W Kairze padną trudne pytania.
Poćwiczmy odpowiedzi na nie.
Jak pani poradzi sobie z rozrostem firmy,
skoro pani mąż, „architekt waszego sukcesu”, nie żyje?
Ważne pytanie. Każda duża firma zmienia się z czasem…
„Rozwija się”.
Postawiliśmy na to słowo.
Każda duża firma
rozwija się z czasem.
Szczęśliwie mój mąż umożliwił mi rozwój wraz z firmą,
a teraz mogę rozwijać jego spuściznę przy pomocy naszego syna.
Skoro mowa o synu,
czy może nam pan przybliżyć projekt Giza, największą porażkę Alphy?
Był pan przyczyną tej porażki.
Hotel-kasyno w Gizie skończył się klapą.
Niepokoi nas wciąż,
że część inwestorów nie odzyskało swojego wkładu.
Część? A może wszyscy?
Projekt Giza był ważną nauczką
i nabytą wiedzę wykorzystamy przy projekcie Failaka. I tak dalej.
Jak znajdzie pan czas na zarządzanie tak dużą firmą, jak Alpha
w przerwach między dopasowywaniem skarpet do poszetek?
Bez przesady.
Nikt na szczycie nie zapyta mnie o skarpety!
Ale one przyciągają uwagę.
Hassanie, Walidzie, skupcie się na roli fotografów.
Dość przygotowań.
Było nieźle. Dziesięć minut przerwy.
Jestem taka szczęśliwa!
Ta praca nie była jeszcze nigdy tak wciągająca.
Ciekawsza niż praca z Saudem?
Ale masz rację.
Dla odmiany to Rakan i Sabiha się napocili.
Muszę trzymać ich na wodzy w Kairze.
Farido,
gdybyś jechała z nami do Kairu,
zabrałabym cię na tańce w Zamalek.
Tańce? Ostatni raz tańczyłyśmy, kiedy odwiedziłam cię na studiach.
Pozazdrościłaś, że chłopaki mnie zarywali i zostawiłaś samą.
- Naprawdę? - Wiesz, że tak.
Byłyśmy młode. Wyrosłyśmy z tego.
Próba wypadła wyśmienicie.
Zwłaszcza Sabiha i Rakan.
Kto jest gotowy na Kair?
Arabski Szczyt Inwestorów trwa cztery dni.
Gramy o wszystko.
Słusznie się emocjonujecie. Wszyscy jedziemy.
Zapomniał, że lecimy bez ciebie.
Ale to nie jest wydarzenie rozrywkowe.
Celem tej podróży jest zabezpieczenie 70% kapitalizacji.
Laith Nasir i Saud Salim to możliwi główni inwestorzy…
Kazałem Mishariemu oznaczyć spotkanie z nimi jako kluczowe.
Oczywiście.
Wielkie podziękowania dla Faridy za sprowadzenie nam Laitha i Sauda.
W nagrodę za to dołączysz do nas w Kairze.
Mishari wspomniał o ograniczeniach budżetowych.
Nie powinniśmy zwiększać kosztów.
Muniro, doceniam twoją troskę, ale Saud nalegał na obecność Faridy.
Byłoby błędem jej nie zabrać.
Oby nagłe zaproszenie wypaliło. Decyzja w twoich rękach.
Chciałabym dołączyć, ale moja córka ma w piątek zawody jeździeckie.
Mogę wrócić w ostatnim dniu szczytu?
Żaden problem, Mishari to ogarnie.
To widzimy się skoro świt.
Nie spóźnijcie się.
Doceniam zmianę zdania w sprawie Alphy. To będzie udane partnerstwo.
Pewnie. Ostatnim razem się sprawdziło.
Czyżbyś robił się miękki na starość?
Ja? Miękki?
To jak wyjaśnisz pomaganie nam z Alphą,
skoro zarzekałeś się, że tego nie zrobisz?
- Farida była przekonująca. - Bardziej ode mnie?
Czasem ważniejsze od słów jest to, kto je wypowiada.
Zapewne podzieliłeś się tą myślą z Amirem.
Być może.
Wspomniałem, że obecność Faridy w Kairze może być pomocna.
A dlaczego pytasz?
Niespodzianka.
Co?
Dla mnie?
Tak.
Nie wierzę!
O rany!
Juju!
Prześliczny!
Musiał być drogi.
Mamo, mam pracę. Stać mnie.
Będziesz stylowo ubrana na zawodach.
W sprawie zawodów.
Jutro rano lecę w sprawach służbowych do Kairu.
Jutro?
- Przegapisz zawody? - Na pewno tam będę.
Obiecuję, że wrócę. Poprosiłam ich, by móc wylecieć wcześniej.
Ale nie będzie mnie dwa dni. Poradzisz sobie z tym?
Jasne. Nie jestem dzieckiem.
Może ja sobie z tym nie radzę. Pomyślałaś o tym?
- Kiedy Mama Nojood zabrała cię na zakupy? - Poszłam z Rose.
Chwała mu. Wywiesił białą flagę.
Poczynił hojne ustępstwa.
Pozwoli ci dalej pracować,
skoro to tak uwielbiasz. Nie wadzi mu to.
A w przyszłości, jeśli zechcesz założyć własną firmę,
nie będzie oponować.
Chętnie sfinansuje wszystko, co uzgodnicie.
Omówiliście kwestie spadku?
W końcu
Qassar jest leciwy i ma córki z poprzedniego małżeństwa.
Zadowoli mnie, jeśli zgodzi się na mój warunek.
Nie dam mu dziedzica.
Nie pomówię z mężczyzną na takie tematy.
Uzgodnicie to między sobą po ślubie.
Chcę na wstępie postawić jasne warunki.
Tato, nie chciałbyś chyba
zaczynać od zawarcia wadliwego układu z nowym partnerem?
Muniro, skarbie, masz 33 lata.
Nie możesz już odkładać rodzicielstwa.
Nie chcę tego zostawiać przypadkowi. Ty z nim pomów albo ja to zrobię.
Skoro jesteś niewdzięczna i nie doceniasz jego oferty,
omówię to z nim.
Mamo, dlaczego nie poszłaś z Jude kupić ten kapelusz?
Chciała to zrobić z koleżanką, więc się zgodziłam.
- Dlaczego? Coś się stało? - Coś?
Mamo, przypilnuj ją pod moją nieobecność.
Nie chcę, aby spędzała czas z obcą dziewczyną!
Skoro stawiasz takie żądania, siedź w domu i sama ją wychowuj.
- Mamo! - Co?
Nie wezmę na siebie odpowiedzialności za nią,
gdy ty zwiedzasz sobie piramidy.
Przepraszam.
Nie chciałam. Potrzebuję cię.
Stresuję się tą podróżą i pozostawieniem Jude.
Proszę, możesz mieć ją na oku?
Skoro tak się martwisz, zgoda.
Ale nie powiedziałaś mi, co zamierzasz zwiedzać.
No powiedz!
To podróż służbowa. Nie opuszczę nawet hotelu.
KAIR
To dobry projekt i zainwestujemy w niego.
Mówiąc wprost, to inwestycja marzeń.
Urzeczywistnimy wasz sen.
Skąd wiadomo, że Failaka nie skończy jak projekt Giza?
Wciąż jesteśmy rozczarowani,
bo część inwestorów nie odzyskało wkładu.
Część?
To była bolesna nauczka,
ale wiele z niej wynieśliśmy.
Sądzę, że powtórka jest wykluczona.
To była naprawdę trudna lekcja.
O co chodzi?
Kim jesteś?
Jestem księżniczką i uczynię z ciebie księżniczkę.
Słuchaj.
Zgoda, ale zaczekajmy na rachunek. Wtedy możesz mnie uratować.
Czary-mary.
Skarbie. Gdzie twoja mama?
Jesteś małą księżniczką.
Taka urocza.
W porządku.
Kontynuujmy.
Dziewczynka chyba rzuciła na mnie urok.
Może powiedzmy im,
że wchodzimy w to?
Wygląda na to, że będziemy dziś świętować.
Rozchmurz się.
Dogadaliśmy się!
Wreszcie znaleźliśmy głównego inwestora.
Zauważyłaś, że nikt inny nie dzieli pokoju?
Amir miał rację.
Jesteśmy kuzynkami. Nasze matki to siostry.
Nie, dołączyłaś w ostatniej chwili. Teraz ja cierpię z tego powodu.
Zgoda. A wiesz czemu?
Zasłużyłam na to, aby tu być.
Munier!
Chodźmy potańczyć.
Ten brokat we włosach pasuje do brokatu na mojej sukience.
Jak bosko!
„Jak bosko!”
- Nie idziemy tańczyć. - Chodź, starczy nam energii.
Jak za dawnych lat.
Nie ma czasu. Pierwsze spotkanie jest o 9.00.
Zatańczmy w ostatnią noc gdy sprawy będą załatwione.
Poważnie?
Wiesz, że mnie wtedy nie będzie.
Zawody Jude!
Przepraszam, zapomniałam.
Nadałaś priorytet swojemu nudnemu życiu osobistemu
kosztem kariery. Długo się nie utrzymasz.
Obyś nigdy nie doświadczyła życia pracującej matki!
Obyś nigdy nie przełożyła rozrywki nad interesy.
Jak to? Taniec to był twój pomysł.
Mówię do ciebie!
Nie obejdzie się bez salonu fryzjerskiego.
Gdzie znajdę salon, który będzie otwarty przed 9.00?
Salon Faridy. Jak pani pomóc?
W życiu.
Mówiłam, że trzeba było wyjść.
Mogłyśmy się wyszaleć.
Swędzi mnie skóra głowy przez ten brokat. Nie mogę zasnąć.
Szkoda, że magiczny pył tak źle na ciebie wpływa.
Dziewczynka przypomniała mi, że Jude została sama.
Możesz mi nie wierzyć,
ale przez ostatnie 13 lat nigdy nie spędziłam nocy z dala od niej.
Możesz nie mówić przy mnie o Jude?
Przypominasz mi o tym, czego nie mam.
Ty tak na serio?
Od kiedy chcesz mieć dzieci? Nigdy nie chciałaś.
A skąd to wiesz?
Daj spokój!
Co się z tobą dzieje?
Z reguły jesteś wredna, a nie smutna. Co cię gryzie?
W domu kończy mi się czas. Rodzice znaleźli dla mnie zalotnika.
Kochają cię za bardzo, żeby pozwolić ci zmarnować młodość.
Uwierz, że nie chodzi o miłość.
Nie wiem, jak to jest z zalotnikami.
Znałam tylko Omara, a małżeństwo okazało się katastrofą.
Zrezygnowałaś z wszystkiego dla niego. Nawet z Londynu.
Zawsze znajdujesz wyjście, więc nie martwię się o ciebie.
Nie tym razem.
Nie mam wyjścia.
Ten wyjazd był moją ostatnią szansą, aby być sama.
I ty to popsułaś.
- Kto jest zalotnikiem? - Czy to ważne?
Tak. Kim jest?
Dla mnie to nie ma znaczenia.
Zresztą to jest zły układ.
Muniro, nie zgadzaj się na to.
Nie mam wyboru.
Wiesz co?
To moja wina.
Bo miałam inny wybór.
Chodzi o Sauda?
Jak zajęcia jeździeckie?
Instruktorka dodała mi kolejny skok do zawodów.
Zaimponowałaś jej.
Na moim pierwszym konkursie wykonałam jeden skok.
Trenowałam mniej od ciebie.
Tak, ale Rose sądzi, że to dla mnie za dużo.
Nie jest twoją instruktorką!
Dobrze. Mama Nojood chce z tobą pogadać.
Omar chce, żebyś się odezwała.
- Zadzwoń do niego. - Omar?
- Co tym razem? - Nie wiem.
Miałam przekazać wiadomość.
Dobra.
- Dobra, mamo. Spróbuję. Pa. - Pa.
Dzień dobry.
Dobrze spałaś?
A owszem, choć Farida chrapała niemiłosiernie.
Wypoczęłam. Potrzebuję dziś energii.
Zwalisz ich z nóg.
Wszedłem w układ,
choć miałem opory z racji projektu Giza.
Niepokoisz się o Rakana.
Nawet jego ojciec nie wierzył w niego.
Słyszałam, że rozsiewasz plotki,
choć nie rozumiem tego.
Po co więc inwestujesz?
Oferta publiczna to krótkoterminowa inwestycja.
Nie interesuje mnie przyszłość Alphy.
Nie zdradziłaś, kogo Amir dziś przyatakuje.
Chce, abyśmy zebrali 30 milionów, ale jak?
Nie do wiary!
Nerwowa?
- Ja? Nigdy! - Ale raz już przy mnie stchórzyłaś.
Podejdź.
Nie ugryzę.
Chodź.
Zaklęcie księżniczki wróżki.
Muszę iść. Wyruszamy za dziesięć minut.
Powodzenia, partnerze.
Dzisiaj kluczowe jest pozyskanie 30 milionów.
Pamiętajcie, że bez tych środków
sytuacja będzie ciężka i projekt możesz upaść.
Gdzie jest Farida?
Halo?
Omarze? Mama mówiła, że chcesz pogadać.
- Jest zmęczona. - Mów.
Twoja mama od tygodnia bawi się w rodzica Jude.
Od tygodnia? Od dwóch dni.
Nie doceniasz skali problemu.
Nasza córka potrzebuje opiekuńczej matki, która nie przedkłada pracy ponad nią.
Szukasz sporu? Krzyczenie na siebie w lustro to za mało?
Omarze, jestem naprawdę zajęta.
- Znajdź sobie kogoś innego do sparingu. - Chwila. Zawody Jude.
Będziesz czy nie?
Po raz setny: tak!
Już mam to ustawione. Jude wie, że przyjdę, więc skończ już.
Musisz tam być.
Na razie!
Przepraszam za spóźnienie.
Liczę na udany dzień.
Jesteśmy gotowi.
Ja też.
To sprzedawajmy!
ARABSKI SZCZYT INWESTORÓW
Dzień dobry.
FUNDUSZ INWESTYCYJNY NAJD
SUDAŃSKA GRUPA FINANSOWA
MAROKO, OMAN, ARABIA SAUDYJSKA
ARABSKA GRUPA INWESTYCYJNA
LIBIA
EMIRATY ARABSKIE
Jak sytuacja?
Mamy 19 980 000 z 30 milionów.
Ile?
ARABSKI SZCZYT INWESTORÓW CEL: 30 000 000
Farido, porozmawiajmy na zewnątrz.
Martwię się, czy dobijemy do naszego celu.
Dlatego zespół musi być w całości.
Nie tak się umawialiśmy,
ale chcę, abyś została do końca.
Niech to będzie twój priorytet.
Co sądzisz o odpowiedziach Rakana na pytania o projekt Giza?
Dobrze mu radziłaś. Powinien trzymać się scenariusza.
Zgadza się.
Biedny Rakan. Nie zasłużył na swoją złą reputację.
Jego ojciec był zbyt surowy wobec niego.
Mogłam zainterweniować więcej.
Ponoć najtrudniejsze w byciu kobietą
jest odgrywanie kilku ról.
Po mistrzowsku opanowałam wszystkie moje role.
Jedne wolałam od innych.
Ale nie byłaś w stanie uzyskać wszystkiego.
To już nie jest ważne. Najważniejsze, że próbowałam.
Słyszałam, że Rakan zaprosił cię na kolację,
ale nie byłaś głodna.
Choć dobrze wiem, jaka jesteś nienasycona.
Jakby co, oferta pozostaje aktualna.
Dziękuję. Pochlebia mi to,
ale z profesjonalnego punktu widzenia to konflikt interesów.
Uczucia mogłyby zagrozić debiutowi giełdowemu.
Nie.
Tu nie chodzi o uczucia.
Tylko o partnerstwo.
Obserwuję cię uważnie.
Świetnie pasowałabyś do Rakana.
On nawet nie myśli o takich sprawach.
Drobna rada.
Rozważając przyszłego męża,
nie skupiaj się na samym mężczyźnie, ale też na jego rodzinie.
A nasza dostrzega w tobie duży potencjał.
Chcemy, abyś sama wybrała rolę dla siebie.
To naprawdę intrygująca opcja.
Niestety, mam inną propozycję.
Poważnie?
Cenimy sobie przyjacielską rywalizację.
Próbowałam się wykręcić. Naprawdę.
Nie dotrę na zawody.
- Ale… - Skarbie, naprawdę przepraszam.
Obiecałaś, że przylecisz! Powtarzałaś to pięciokrotnie!
Okłamałaś mnie!
Nieprawda! To niesprawiedliwe!
Bardziej się tym przejmuję niż ty.
Tata mówił, że tak skończy się wycieczka.
To nie wycieczka! Twój tata jest…
TELEFON
Twój tata nie ma pojęcia, jak wygląda moja praca. Rozumiesz?
Świetnie. No to muszę lecieć.
Jutro mam szkołę i pracę.
Stanę się kobietą, która przedkłada karierę nad córkę!
Tak, Jude. Dobranoc.
Farido. Wszystko w porządku?
Nie wolno mi mówić o Jude. Pamiętasz?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
ARABSKI SZCZYT INWESTORÓW KAIR, 9 LUTEGO 1988
Mogę?
Sprawdzam notatki przed konferencją.
Na pewno masz uwagi.
Oczywiście.
Nie naprawię twoich błędów.
Nie wiem, co zaszło w projekcie Giza.
Wiem tylko, że to nie ty zawiniłeś.
Skąd ta pewność?
Być może rozumiem cię lepiej niż reszta.
Wiem, jak to jest, gdy ojciec narzuca ci swoje plany.
Giza to był ukochany projekt mojego ojca.
Miał obsesję na punkcie piramid. „Synu,
to wciąż jeden z istniejących cudów świata
i największa atrakcja turystyczna.
Hotel w Gizie to pewna inwestycja”.
Ale się pomylił.
Byłby sukcesem,
gdyby mama jak zwykle zarządzała projektem.
Lecz oddała mu władzę i byłem pod nim.
To miało nas zbliżyć do siebie.
Mój ojciec był chciwy.
Połowę czasu spędzał w kasynach w Kairze.
Przez resztę stawiał niemożliwe żądania. W końcu straciliśmy wszystko.
Aby ocalić swoją reputację, poświęcił twoją.
Byłem jego asem w rękawie.
Użył mnie niczym żetonu w pokerze, aby wygrać.
Moja mama w pojedynkę uratowała Alphę,
a tata przypisał sobie zasługi.
Tak to wyglądało.
Przypominasz mi ją.
Z reguły kobiety źle reagują na takie słowa.
Moja mama nie jest typową kobietą.
Co racja, to racja.
Śmiało, mów, co myślisz.
- Proszę o komentarz. - Mam prostą poradę.
Nie mów nic z tego na konferencji.
Pożrą cię żywcem.
Trzymamy się tego, co ustaliliśmy.
A co najważniejsze, musisz emanować pewnością siebie.
Rozumiem.
Trzymamy się scenariusza.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Cześć.
RAMZES: PREZENTY I ANTYKI
Tak też myślałem, że to ty.
Robisz zakupy?
Szukam czegoś, co powie:
„Wybacz, najdroższa. Błagam cię”.
Czyli coś
poważnego.
Kogo tak uniżenie przepraszasz?
Córkę.
Nieraz wręczałem taki prezent.
Naprawdę?
Mam dwie córki.
I dwóch synów.
Mieszkają z matką, nie ze mną.
Na pewno się domyślasz, jak jest.
Ostrzegam, im starsze,
tym droższe te prezenty.
Miałam być na jej pierwszych zawodach jeździeckich.
W klubie jeździeckim w ten weekend?
Mam tam konia.
- Wyjątkowe wydarzenie. - Ale i tak nie dotrę…
CENTRUM HANDLOWE
Mówiłam, że warto było ominąć pracę dla tego ciasta.
Pewnie!
Moja mama przeoczy zawody z powodu głupiej pracy.
Po co mam się nudzić w swojej?
Dlaczego ty masz pracę, a ja nie?
- Co? A co ty robisz przez cały dzień? - Ostatnio szukam męża.
Bardziej się spełnię jako żona niż jako studentka.
Jasne. Jesteś zaręczona?
Nie, ale już niebawem.
- Skąd wiesz? - Jego prezenty są coraz droższe.
Gratulacje, Rose.
Kim on jest?
Nie powiem. Jeszcze mnie przeklniesz spojrzeniem.
Widziałam, że kuszą cię moje kolczyki.
Kiedy byłam młoda,
mój świętej pamięci ojciec
zabierał mnie na plażę, abym pobawiła się muszelkami.
Taki był szczyt naszej rozrywki.
Ale obecnie…
Farida Ma’mun?
- Nie ma czasu na zabawę. - Pilna rozmowa.
Świat się zmienia.
Inwestujemy
w duże firmy.
A Alpha
to inwestycja, która pozwoli nam wszystkim współpracować.
Mamo?
Co się stało?
Co?
Jude nic nie jest? Mamo?
Omar zabrał Jude z zajęć jazdy konnej.
- Zabrał? Jak to? Gdzie są? - Nie mam pojęcia.
Zwiedzasz sobie Kair, a wszystko ciąży na mnie.
Sama go zapytaj!
Miałaś ją pilnować!
Dzięki Bogu mamy doskonałą sytuację i nic nas nie hamuje.
Mamy tylko czas
na dwa pytania.
- Proszę. - Projekt Giza.
Szczegółowo to omówiliśmy.
- Nie wiem, gdzie są moje pieniądze. - Zmarnowali je.
Stracił pieniądze.
Już to omawialiśmy, ale znów przypomnę,
że projekt Giza była dużym niepowodzeniem.
Niektórzy inwestorzy nie mogli odzyskać swojego wkładu.
Bardzo nas to dotknęło.
Oczekuję odszkodowania.
Proszę wybaczyć.
Jeśli ktoś chce poruszyć ten temat,
musi poznać wszystkie szczegóły.
A wtedy jasne się stanie,
że
to mój ojciec stracił te pieniądze, a nie ja.
A teraz muszę usprawiedliwiać jego błędy.
Mamy wierzyć na słowo? Tylko twoja matka za ciebie ręczy.
Ja ręczę za niego.
„Dziękuję, Manouro, że pomogłaś mi zachować pracę”.
„Nie ma za co, Faroudo. Taka moja rola”.
„Nie mogę przypisać sobie zasług”.
„Nie twierdzę, że mój mały wyskok,
ta krótka przemowa, uratowała debiut giełdowy”.
- Co ty robisz? - Muszę wieczorem wrócić do Kuwejtu.
Wiedziałam! Powinnam była obstawić!
To moja córka, Muniro.
Znowu ta sama wymówka. Drugi raz ją użyłaś.
Widzisz? Dlatego twierdzę, że nie chcesz mieć dzieci,
bo byłabyś okropną matką.
Ty za to jesteś matką roku!
Milcz!
Chciałam ci zaproponować pójście do dyskoteki.
Dlaczego? Żebyś mogła mnie znowu porzucić?
Nie porzuciłam cię.
- Czyli to ja porzuciłam ciebie? - Tak jest.
Gdy poszłyśmy tańczyć w Londynie,
to ja zostawiłam cię w metrze?
Ty porzuciłaś mnie.
Wyjechałaś z Londynu. Rzuciłaś studia.
Pomogłam ci się tam dostać i miałyśmy mieszkanie.
Czemu mnie zostawiłaś i wróciłaś do Kuwejtu?
Bo porzuciłaś mnie samą w metrze.
Jesteś samolubna, wymagająca i egocentryczna!
Dlatego nie wyszłaś za mąż.
Zależy ci tylko na sobie samej.
Naprawdę, Farido?
Myślę tylko o sobie?
To ty wróciłaś do Kuwejtu.
Poznałaś Omara i przez trzy miesiące się do mnie nie odzywałaś.
- Dowiedziałam się od matki. - „Jak to, Farido?”
Zastanawiałaś się dlaczego?
Tak było łatwiej,
bo jesteś słaba, głupiutka i nie nadążałaś za mną.
Bo miałam więcej ograniczeń od ciebie.
Moich rodziców nie było stać na Londyn. Wiesz? Więc musiałam wyjechać!
Nie wiedziałaś.
A ty? Zobacz, co mają twoi rodzice i ile ci dali.
Masz wszystko. Co zrobiłaś lepiej ode mnie?
Jak byś to rozwiązałaś? Nijak!
Wciąż jesteś samolubnym dzieckiem, któremu zawsze za mało.
Bo zawsze jest za mało!
Chcę więcej.
I więcej.
Bo jestem tego warta.
Ty zresztą też.
Wiesz, jaki masz problem?
Nigdy nie domagasz się swoich praw.
Bierzesz, co ci dają, godzisz się na to.
Robiłaś tak, zanim związałaś się z Omarem.
I teraz znowu to robisz.
Pogrążasz nas obie.
Ani myślę się na to godzić.
Chcę więcej.
Rozumiesz?
Saud zadzwonił.
Czeka na dole.
Dobrze.
Streszczę się.
Mam dziś wielkie plany i muszę je zrealizować.
Po pierwsze, dziękuję Munirze za jej trud.
Bez jej wsparcia
konferencja wymknęłaby się spod kontroli. Reakcja Rakana
sugeruje, że raczej nie poradzi sobie
z zarządzaniem spółki handlowej.
Postanowiliśmy więc,
że wyciągamy środki Abu Nasira.
- Abu Nasir na to przystał? - To moja decyzja.
Tylko i wyłącznie moja.
Międzynarodowe fundusze jutro pokryją brakujące środki.
Projekt Failaka jest wart realizacji. Wszyscy to wiemy.
W każdym razie,
z grzeczności chciałem was powiadomić osobiście.
No cóż,
czas na mnie.
Boże! Jestem spóźniony!
Nie chciałbym zakłócić dzisiejszych planów.
Dbajcie o siebie.
Wciąż zamierzasz wyjechać?
Przykro mi, ale muszę.
Na zawody jeździeckie?
Przykro mi, powinnam była bardziej uważać.
Mieć na nią oko. Przepraszam.
Nie przejmuj się. Nie zawiniłaś.
Omar taki jest.
Przepraszam.
- Cześć, tato. - Cześć.
- Cześć.
- Cześć, mamo. - Cześć.
Jednak wróciłaś.
Miło cię widzieć.
A teraz debiutantka Jude Omar
na koniu arabskim, Um Al Saharim.
Jude!
Tu jestem.
- Usiądź. - Jude musi się skupić.
Jej rywalka, Rose, nie straciła wciąż punktów.
Brawo!
Czy łatwo będzie pokonać Rose?
Świetna runda dla Jude, ale straciła punkty za czas.
Brawo!
Jude Omar na trzecim miejscu.
Hurra!
Brawo!
Gratuluję.
A na pierwszym miejscu zasłużona zwyciężczyni, Rose Youssef.
Co on robi?
Wyjdziesz za mnie?
Napisy: Przemysław Stępień