- Wyjaśnię. - Słyszysz, Ray?
Śmiało! Dawno, dawno temu...
- Wydymałem was. - Wiemy.
- Jesteśmy, Greg. - Gregory.
- Greg pasuje. - Gdzie forsa?!
Jeśli powiem, będziecie mnie mogli zabić.
Dalej jestem górą.
Wcinać!
Żyjesz, bo z natury nie jesteśmy brutalni.
- Grałem w NFL. - Zabiłeś kogoś?
- Nie. - To mogę?
Chodzi o to, że pewnie szybko cię nie zaciukamy.
- To potrwa dni. - Bo się nie znamy.
Albo oddasz forsę i znikamy.
Zawsze oskarżają nas o łamanie nóg. Spróbujmy tego.
Racja. Trafiłeś.
Ale żeby nie wyszło mu na zdrowie.
- Mówisz o tytanowych kolanach? - Super.
- Od razu zaczynasz chodzić. - To zmiażdżymy orzeszki.
- Właśnie! - To jak?
- Wynajmuję tu willę... - Możesz mówić dom?
- Wynajmuję tu dom. Tam są pieniądze. - Lepiej.
- Chodź, póki możesz. - Jak mnie znaleźliście? Zatarłem ślady.
Wynająłeś willę w stolicy światowego hazardu.
Mają schronisko dla małp, które wsparłem.
- Czyli to była małpa. - Cześć, chłopcy!
Kiepski moment.
- Ciekawe. - Co za Bazooka Joe?
- Wisi nam forsę. - Zemsta?
- Chcecie klamkę? - Żadnej broni.
Zostanę w pobliżu, jeśli zmienicie zdanie.
BUKMACHER
WIELORYB W POMONIE
WYSTĘPUJĄ
- Słyszycie? To dzięki waszym pieniądzom. - Otwieraj, dupku.
- To piękna willa. - Dziękuję. Willa.
- Gdzie ona jest? - Ci panowie nie byli częścią umowy.
- Jakiej? - Możecie wyjść?
Jesteśmy kumplami.
- Zwraca nam forsę. - Zwraca? To nie zakład?
- Nie do końca. - Czyli?
Ukradł ją nam.
Ile?
Trzy miliony dolców.
- Jezu! - Ja pierdolę!
Ktoś musiał to zrobić.
- Wcale nie! - Nie wiemy, gdzie forsa.
- A tak. - To musimy przeszukać.
My? To naszą forsę ukradł!
Ale to ja mam dowód zbrodni.
- Pomysł? - Ty bierzesz psychola, ja drugiego.
- Coś w łazience? - Porno z dzieciakami.
- Wiedziałem! Mówiłem, że to zbok! - Lata temu.
Czyli wyświadczyłem światu przysługę.
- Co teraz? - Zgłodniałem.
- Meksykańskie? - Chcesz jeść? Jaja sobie robisz?
- Wybacz, księżniczko. Boli brzuszek? - Pierdol się!
Cześć.
- Znaleźliśmy naszą forsę. - Naszą?
Mówię.
Cześć, Nick.
Spytałem, czy recepcjonistka i jej siostra chcą zarobić 10 tys.
i siedzę z pałą w garści. Przepraszam.
Mamy kłopoty z chłopakami z Bostonu.
- Od kogo? - Spread 'Em Sports.
- Wiadomo. Daj na głośnik.
Chłopcy, nie znamy się. Jestem Nick Quatrani.
- Q Tip? - Czyli słyszeliście.
Ci panowie to moi kumple.
- Nie wiedzieliśmy, panie Quatrani. - Już wiecie.
- Ostrożnie. - Tak jest.
Danny, Ray, dogadani?
- Tak. - Dzięki.
Skoro to jasne...
chcę powiedzieć, że nie cierpię Red Sox.
Za mało wazeliny.
- Dzięki. - Skończyłeś?
Wiedz, że się męczę.
Chcesz się tłumaczyć celnikom? Zrób to!
Zrobić? Jakbym potrafił...
Może kondom z diamentami obkurczy ci prostatę?
I brama zamknięta.
Nie pierdzieć. Nie pierdzieć.
Jest tu kto?
Wróciłem.
W mordę.
Gdzie poznałaś Carla?
Long Beach Harbour.
- W knajpie? - Kontenerze.
Romantyczne.
- Na wymianę. - Dzięki.
- Co się mówi? - Proszę, tatusiu!
Moja dziewczyna.
Co z Juniorem? Niezbyt towarzyski, co?
- Nietypowy. - Bardzo kreatywny.
Nie robię profilowania, ale miejcie go na oku.
- Że niby co? - Jeśli ukrzyżuje wiewiórkę, wołajcie.
Szukałem was!
Witaj w domu! Jak poszło?
Nie tutaj, ale dobrze.
- Gdzie byłeś? - Tu i tam.
Chodź tu, przestępczy chujku.
Przedstawię cię kolegom.
- Lester Pinkus, SWAT. - Jak leci?
Tu jest Ron Bullock.
- Kradzieże. - Cześć.
Rety, to Hank Wilbury! Kiedyś zabójstwa, teraz pies tropiący.
Strzelił żonie w dupsko. Bo niby kręciła się koło domu.
Legenda.
Patrz. Wszyscy tutaj to moi kumple.
Jak ty, czyli to też twoi kumple.
- Świetnie. - Słuchaj, potrzebuję przysługi.
Zabrakło bułek?
Pamiętasz, jak usunąłem ci kilku złoli?
- Dostałeś rekompensatę. - Ocaliłem twoje gówno warte życie.
Jasne.
Widzisz tego wystrzyżonego grubego chuja z wąsem?
- Doprecyzuj. - Koszula w paski, zaczesany.
- Jasne. - Kapuś musi zniknąć.
- Czyli... - Właśnie.
Poczekaj chwilę. Tak się rzucił na żarcie, że nie doczeka świąt.
- Musi zniknąć teraz. - Znasz mnie, Carl.
Jestem cieniasem! Nie jadam całych ryb, bo patrzą.
- Znasz ludzi od mokrej roboty. - Ciebie.
Zacznij, kurwa, myśleć
i powiedz, jak ta gnida zniknie!
Nie rób mi tego.
Żartuję!
To mój brat, Tommy.
Tommy, poznaj mojego sąsiada. To bandzior!
Bandzior!
Spójrz na niego!
Kiedy Rayfield był mały, czekałam, aż zaśnie,
i wychodziłam na palcach, żeby deski nie skrzypiały.
A jego rodzice?
Mama, moja córka, była żołnierką. Zginęła w katastrofie śmigłowca.
- Okropne. A tata? - Dobre pytanie.
Udało nam się zawęzić do członków 13. Oddziału Ekspedycyjnego Marines.
Była nowoczesną kobietą.
- Czyli nie znał rodziców? - Byłam mamą i tatą.
- Wiem, że bardzo cię kocha. - Oby! Wielki głupol.
- Co was śmieszy? - Ty.
A kto nie wiedział, kim jest Billy Dee Williams?
- Serio? - Harry Belafonte?
Sammy Davis Jr., Flip Wilson?
O czym wy gadacie?
Za dużo nie gadamy.
Stąd twoja przypadłość.
Dasz nam chwilkę?
Dzięki.
- Musisz ją poślubić. - Co? Czemu?!
Dusza Franka nie może wrócić w ciele bękarta.
- Skończ z tymi bredniami o Franku. - Uważaj, co gadasz!
We śnie powiedział mi, że nadchodzi.
Ja też mam sny. I w żadnym nie żenię się z Janelle.
Czemu nie? Bystra, piękna, z dobrym sercem...
Wrobiła mnie! Mówiła, że możemy, a potem wycofała bramkarza!
- Że co? - Hokej.
To podstępna, zdradziecka cwaniara.
Z którą możesz żyć.
Zamiast zakładać się z wami, wysyłacie faceta na naszą stronę,
a my mamy jego dane, historię i wzorce do analizowania.
- A forsa? - Kryptowaluty.
Inaczej waluta bez podatku.
Chyba kapujemy.
Jeden z naszych chłopaków wyczaił waszego klienta, 978.
- Shelly. - Załatwił nas.
Nie dziwię się. Jest podstawiony.
To Arthur Fredericks. Robi dla niejakiego Walta Dinty'ego.
- Jak? - Dinty. D-I-N-T-Y. Znacie?
- Jasna cholera! - Czyli tak.
- Skurwiel nas wykiwał. - Skurwiele tak mają.
- Wujek Nick ma pomóc? - Damy radę.
- Tak? - Tak, Ray!
Nie przy wujku!
Czemu mam ci darować?
Obaj wiemy, że ty nie z tych, co...
- A może jednak! - Jak nas wydymałeś na WNBA?
Uśmiejesz się. Przyjąłem kiepski zakład od mózgów z MIT.
Potem kopiowałem ich ruchy.
- U nas? - Nie tylko!
Wydymałem też Rodriguezów z Camarillo.
Mózgi postawiły na wynik poniżej średniej?
Dziwaki. Wiesz, czym mnie załatwili? Golfem!
Wytypowali zwycięzcę Waste Management Open.
Kurwa!
Nowe drapieżniki czekają na takie gazele jak my.
Ty lepiej martw się mną.
Nie mam algorytmów, college'u, a nawet liceum!
Mam tylko potrzebę, żeby urwać ci łeb i wydymać gębę!
- Chętnie zobaczę. - Przepraszam!
Nie dymaj mnie.
Słuchaj uważnie.
W Orange County rób, co chcesz.
Wetknij nos do Los Angeles, to cię wykończę.
A Pomona? Mam tam wieloryba.
- Nie przeginaj! - Jasne.
A co z moim większościowym udziałem w waszym interesie?
- Dymanie! - Żartuję! Żartuję!
- Myślałem, że go zabijesz. - Naboje zostały w aucie.
- Pokazywaliście je komuś? - A co?
Tak dobre kamyki oznaczają smutek.
- Co? - Słyszałeś o krwawych diamentach?
Te są jak winda w "Lśnieniu".
- To problem? - Jeśli masz etykę i zasady.
- Bierzesz? - Tak!
- Ile? - 2 mln.
- 3,5. - 2,75.
- 3. - Stoi.
Czekaj. Za łatwo poszło.
Przy tak dobrym towarze Kowboj nie tańczy.
- Dogadani. - Muszę zebrać gotówkę.
- Pewnie. - Oprawić coś
dla dam waszych serc?
Obejdzie się.
NAJSTARSZY BAR W HOLLYWOOD
- Dziękuję. - Dzięki.
- Przerażające. - Serce wali mi jak królikowi.
Za Grega! Gnij w piekle, gnido.
To Gregory.
Zanim zapomnę, nie parkuj pode mną, tylko wcześniej.
- A co? - Nasz glina kupił dom po samobójcach.
- Zabawne? - Komiczne!
A jak ci się układa z mamuśką?
Babcia naciska na ślub,
żeby ten, którego zabiła, nie wrócił jako bękart.
Logiczne.
Uwaga.
W mordę!
- Cześć. - Tęskniliście?
- A wy tu czego? - Chlamy i śpimy w basenie.
- I odwiedzamy kumpli. - Ciebie, księżniczko.
Nick wyjaśnił, że jesteśmy nietykalni.
Owszem. Niestety przedwcześnie zszedł.
Na wiecie co.
- Rak? - Klif.
- Co tu robisz? - Swoje.
- Twoje? - Głupio mi po tamtej wpadce.
Dlatego postawiłem sobie za punkt honoru,
żeby wykorzystać wszystkie dojścia
- i znaleźć waszego typa. - Chuck...
- To nie ten! - Na pewno?
Pewnie! Tak.
A niech mnie.
- Do roboty. - Nie!
- Nic już nie rób! - Wiadomo. Biorę go na siebie.
Nie zabijaj go!
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Wojtek Stybliński