POTWÓR Z GYEONGSEONGU
Przeprowadziliśmy gruntowne badania i testy
dotyczące ograniczeń ludzkiego ciała.
Podczas jednego z eksperymentów odkryliśmy istnienie najinów.
Zatem to był przypadek?
Niczym Penicillium na szalce Petriego.
Tak jak tamto fortunne odkrycie grzyba zmieniło
bieg historii ludzkich chorób…
tak odnalezienie najinów
wzniesie ludzkość na wyższy szczebel ewolucji.
Mowa o zdolności uzdrawiania?
Być może.
Wierzymy, że potencjał jest większy.
Rozumiem.
Dziękuję panu za wyjaśnienie.
Dyrektor Ichiro niebawem wraca do Japonii.
Może pan objąć jego posadę w szpitalu Ongseong,
aby dokończyć realizowane eksperymenty.
Wesprę pana wszelkimi możliwymi środkami.
Nie zagwarantuję, ile to potrwa ani ile wsparcia będzie potrzebne.
Na razie nic nie jest pewne.
To bez znaczenia.
Ostatecznie chodzi mi o Seishin.
Pan ma sprawić, aby była mi na wskroś posłuszna.
Tylko tego oczekuję.
Panie Ishikawa.
A więc to była twoja sprawka.
Czyli włóczysz się w tymże stanie
i mordujesz ludzi od trzech dni?
Panie Ishikawa.
Co, do licha, stało się z tobą, Akiko?
Proszę o pomoc, panie Ishikawa.
Wróć do szpitala Ongseong.
Zamordowałaś co najmniej dziesięć osób.
I tak zostaniesz stracona.
A co z dzieckiem?
Z naszym dzieckiem…
Spójrz na siebie!
Śmiesz oczekiwać, że uznam to dziecko za swoje?
Nie utrudniaj mi tego jeszcze bardziej.
Wejdź tam samodzielnie.
To ostatni akt dobroci, jaki mogę ci ofiarować.
Dość tego zwlekania. Wejdź tam.
Właź!
Co ty robisz?
Komisarzu!
Komisarzu Ishikawa!
Zanieście go do wozu!
Komisarzu! Proszę się trzymać!
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY DRAPIEŻCĄ A OFIARĄ
ODCINEK 9: BESTIALSTWO
Ojcze.
Wchodzę.
Chae-ok.
Zmierzam do twojej matki.
Kto idzie?
Stać!
Stój, bo strzelimy!
Przybyłem odnaleźć żonę.
Proszę przekazać niejakiemu Kato,
że Seishin, na której eksperymentujecie w podziemnym laboratorium,
to moja żona.
Wypełnię swą ostatnią powinność jako jej mąż.
Dlatego, Chae-ok,
żyj, proszę, dalej.
Proszę,
ceń swoje życie ponad wszystko.
Pułkowniku, przyprowadziliśmy tego mężczyznę.
Jest pan mężem Seishin?
Tak.
Pozwólcie mi zobaczyć żonę.
Minęło dziesięć lat, prawda?
Jakie to uczucie?
Zobaczyć znów żonę
po raz pierwszy od dziesięciu lat.
Wy nikczemni dranie.
Jak…
Jak mogliście…
Wy sukinsyny!
Cholerni dranie!
Puśćcie mnie!
Sukinsyny!
Wy dranie, jak mogliście to zrobić?
Jak mogliście?
Uspokoiliśmy stwora pokarmem,
ale co teraz? Znów robi się agresywny.
Podejrzewam,
że jedynym wyjściem jest odnalezienie jego dziecka.
Co zrobimy?
Nie da się przymknąć oczu.
Ale niewiele zdziałamy, jeśli chcielibyśmy jej pomóc.
Musimy coś wymyślić.
Nie może pan wrócić do szpitala Ongseong.
Proszę nawet tego nie rozważać.
Hej ty!
Kto, na Boga, czyni takie okropieństwa?
W szpitalu powinno leczyć się ludzi, a nie tworzyć potwory.
Cóż,
nie za bardzo wiem, co tam się dzieje.
Teraz wiesz! Więc wymyśl plan.
Tak zwany śledczy policji
odkrył coś nielegalnego. Będziesz siedzieć bezczynnie?
Wykonuję tylko rozkazy, więc nawet jeśli miałbym coś zrobić,
nie mam żadnej władzy.
Jesteś bezsilny!
Czy to wymówka, żeby godzić się na każdy niecny czyn?
Proszę wybaczyć…
Być może tu rządzicie,
ale pewnych rzeczy nie należy czynić ludziom!
Jeśli nie stawiasz granic, śmiesz się zwać człowiekiem?
Czym się różnisz od zwierzęcia?
Ma pani rację.
Zamknijmy sklep, dopóki sytuacja się nie rozwiąże.
Bezpieczniej będzie przenieść gdzieś pana Gu.
Co mistrz planuje?
Problem należy zawsze zdusić w zarodku.
Mistrzu!
Z bliska zobaczyłem, co się dzieje w szpitalu Ongseong.
Takie rzeczy nie powinny nigdy spotkać żadnego człowieka.
Zapewne będą stanowczo zaprzeczać
i wmawiać światu, że do niczego takiego nie dochodziło.
Myeong-ja zabiła tylu ludzi, ale proszę zobaczyć –
żadna gazeta nie pisała o mordach.
To ich schemat działania.
Zatajają, jakby to nigdy nie miało miejsca.
Ale, panie…
Jak pani mówiła, podział na dobro i zło bywa wyrazisty.
Jeśli przymkniemy oko, bo teraz nas to nie dotyczy,
kiedyś to samo może spotkać każdego z nas.
Proszę powiedzieć…
jak możemy mistrzowi pomóc.
Obawiam się, że niewiele możemy zrobić.
Rany tętnic i na twarzy są zbyt rozległe i głębokie,
aby powstrzymać krwawienie.
- Zrobimy, co w naszej mocy. - Tamować!
- Jeśli będzie dalej krwawić… - Więcej gazy! Już!
Lady Maeda, przykro mi to mówić,
ale może nie przeżyć nocy.
Jakże to niefortunne.
Słucham?
W każdym razie
proszę zatroszczyć się o mego męża.
Dobranoc.
Znalazłam.
Lady Maeda, wiadomość od pana Shiro.
Co robiłaś?
Po prostu
obserwuję.
Stąd świat wydaje się taki spokojny, prawda?
Znika ból,
śmierć…
i niesprawiedliwość.
Panuje cisza.
Oczy teraz z trudem przenikają tę ciemność,
ale zapewne każdy
wstrzymuje oddech i czeka, aż noc przeminie.
A co z Myeong-ją?
Co się z nią stało?
Trafiła chyba z powrotem do szpitala Ongseong.
Zdaje się, że podczas całego zajścia Ishikawa został poważnie ranny.
Ojciec i Myeong-ja znów są w szpitalu.
Czy to możliwe…
że nigdy nie uda nam się ich powstrzymać?
Pójdziesz ze mną?
Chciałem ci coś pokazać.
Co to jest?
Moja kolekcja.
Wszystko, co zastawiono i już nie wykupiono.
Plus moje okazjonalne nabytki.
Taka jest natura lombardu.
Każdy przyjęty przedmiot ma własną historię.
Tak.
Ten gramofon należał do Wang Su-bok, kurtyzany z Pjongjangu.
No i…
tamten wiszący płaszcz
zastawił poeta Yun Dong-ju, aby kupić kolegom ze studiów żywność.
Nie wrócił, aby go odkupić.
A to prace malarki Na Hye-seok.
Jej genialne prace trafiły do Wystawy Sztuki w Joseonie.
Życie artystki pewnie rzadko jest z górki.
Pani Nawol zbeształa mnie, rzekomo przepłaciłem za tani obraz,
ale lubiłem jej dzieła.
Mam jeszcze kilka jej prac.
Czy mogłabyś
podać mi rękę?
Kupiłem tę srebrną bransoletkę od amerykańskiego misjonarza.
W samym środku osadzono kamień zwany opalem.
W Europie uchodzi za szczęśliwy kamień.
Proszę.
Od tej chwili czeka cię tylko szczęście.
Mam wiele innych ciekawych przedmiotów.
Możemy ich poszukać w wolnym czasie.
Złóżmy
sobie obietnicę.
Jeśli któreś z nas umrze pierwsze…
osoba, która przeżyła, musi zapamiętać…
tę drugą.
Co myślisz?
Nie smuci mnie myśl o śmierci…
ale jeśli nie zachowałby się choćby cień pamięci o moim istnieniu…
wtedy poczułabym się…
dość samotna.
Przykro mi, ale nie dojdzie do tego.
Bo my oboje
dotrwamy razem dobrych czasów.
Naprawdę myślisz…
że przyjdą jeszcze dobre czasy?
Tak.
Zadbam o to…
abyśmy ich doczekali.
Więc…
Zostań ze mną.
Zostań…
tu przy mnie.
Proszę wrócić cały.
Dbajcie o siebie.
Zaopiekuj się sklepem. Nie zapomnij zamknąć drzwi na klucz.
Tak jest. Do widzenia.
Tae-sangu!
Jesteś bezpieczny. Jak dobrze.
Kamień z serca.
Moje najszczersze kondolencje.
Obawiam się, że nie mam wyboru.
Muszę to zrobić, aby zachować swoją posadę.
Urazę proszę kierować do lady Maedy.
Taka jest jej wola.
Nie…
Pomocy…
Życzyłabym sobie bardziej godnej śmierci dla swojego męża.
Komisarz gubernatorstwa
zamordowany przez kurtyzanę z Joseonu.
Proszę sobie wyobrazić, jaki wstyd przyniesie to też policji.
Tak jest.
KOMISARZ GINIE PODCZAS ARESZTOWANIA ZABÓJCZYNI Z JOSEONU
Ishikawa zmarł dziś rano.
Kogoś z Joseonu znów zrobiono sprawcą.
Schemat się nie zmienia.
Zatajają, fabrykują i rozmywają fakty, by ukryć swe niecne czyny.
Jeśli to się nie sprawdzi, znów skierują broń na lud z Joseonu.
Patrz – trzęsienie ziemi w Kantō.
Widać jesteśmy im nieodzowni.
Zawsze można zrzucić na nas winę.
Jak zawsze wybiorą jedną z dwóch metod.
Wyżyją się na niewinnych obywatelach…
Lub na nas.
Dlaczego na nas? Jakie popełniliśmy przestępstwo?
Takie, że wiemy zbyt wiele.
O podziemnym laboratorium, o tym, co tam zaszło i co spotkało Myeong-ję.
Więc jaki masz plan?
Powiedz mi.
Wezwałeś mnie o tej porze, bo uknułeś już jakiś plan.
Zależy mi na ochronieniu kogoś.
Dlatego…
rozważam postawienie własnego życia na szali.
Czego naprawdę się lękam?
Posiadania marzeń
w tym świecie obdartym z nadziei.
Dyrektorze Ichiro, życzę szczęśliwej podróży.
Towarzyszu Kwon.
Obawiam się, że przez płonne nadzieje osłabnie mi determinacja,
przez co zawaham się i zawiodę w godzinie próby.
Tego się lękam.
Dlatego też żegnam się z tobą.
Dziękuję za wszystko.
Dziękuję, mistrzu Jang.
Zapamiętam cię na zawsze.
Chwileczkę!
Żegnam.
Stój!
Wiesz co?
Najbardziej lękam się tego,
że odejdą ci, których nie chcę utracić.
Dyrektor Ichiro został postrzelony! Dorwać ją!
Co pan powiedział?
Ile bomb można wykonać
z posiadanego przez was dynamitu?
Dlaczego pan pyta?
Dołącza pan do ruchu oporu?
Niestety, ale nie dojdzie do imprezy w Bumingwan.
Co?
Wygląda na to, że gubernia organizuje ceremonię pogrzebową.
Bumingwan został przełożony aż do odwołania.
To potwierdzona informacja? Nasze źródło o niczym takim nie doniosło.
Informacja jest ze środka. Jestem pewien.
Ręczę za dokładność i wiarygodność wywiadu.
W każdym razie, skąd to pytanie o bomby?
- Powstanie jest na straconej pozycji. - Zamierzałem je wykorzystać.
Czyli nie zamierza pan pomóc, tylko chce zabrać ładunki?
Dość już się nasłuchałem.
Proszę wyjść.
Jak pan chce wykorzystać bomby?
- Towarzyszu Lee. - Na szpital Ongseong.
Mój plan to…
zmieść go z powierzchni ziemi.
Pułkowniku Kato!
Pułkowniku!
Mamy problem, mistrzu.
Ta indagatorka Yoon Chae-ok…
sprawiła spore zamieszanie.
Co się stało? Gdzie jest okaz?
Nie widzimy go.
Obserwujemy od godziny i nie ma żadnego ruchu.
A winda?
Wyłączona.
To jedyne wejście na wyższe poziomy,
więc okaz powinien być wciąż na dole.
Do czego zmierzasz?
Chae-ok zniknęła? Gdzie?
Też tego nie wiemy.
Gdy ta kobieta zastrzeliła dyrektora Ichiro,
pobliscy funkcjonariusze od razu ją dopadli,
ale potem zniknęła.
Policjanci z posterunku Jongno i komisariatu
szukają jej stąd aż do Bonjeongu.
Zapadła się pod ziemię.
Właśnie zarządzili przeszukanie pana sklepu.
- Znaleźć ją! Przeszukać lokal! - Tak jest!
Co wy robicie?
Sytuacja
tylko się pogarsza.
Być może po raz ostatni
udzielam panu takich informacji.
Dziękuję.
To była bardzo przydatna wiedza. Proszę już iść.
Lepiej chwilowo mnie unikać.
Czy to jasne?
Niech pan będzie ostrożny.
Niewidzialna ręka
steruje wszystkim.
Jak szef policji mógł do tego dopuścić?
Strzelanina w biały dzień przed domem lady Maedy?
W trakcie jej żałoby!
Z głębi serca przepraszam! Należało być bardziej czujnym.
To nie jest zwykła prowokacja,
lecz ewidentny akt terroru.
Musicie natychmiast ustalić osoby odpowiedzialne!
Proszę skorzystać z okazji, aby unicestwić wywrotowców w Gyeongseongu.
Trzeba pozbyć się każdego mąciciela!
- Zgadza się! - Tak!
- Tak nie może być. - Pozbyć się wszystkich!
Halo?
Shiro?
Co się dzieje?
Obiecano, że Dom Złotego Skarbca pozostanie nietknięty!
Miałem tylko powiedzieć państwu, gdzie jest indagatorka!
Ale policja przyszła i wywróciła wszystko do góry nogami!
Nie, dłużej tak nie mogę.
Rezygnuję. Proszę dać mi tylko pieniądze.
Obiecaliście wysłać mnie statkiem do Tokio.
To nieodpowiednia chwila.
Pogadamy później.
Halo?
Panie Gu…
Wciąż żadnego ruchu?
Nie.
Rzućcie mu ofiarę.
Skończyły się obiekty badań.
Został jeden.
Hej, wyłaź.
Hej!
Pomóż mi.
Yukiko Maeda?
Ojej.
Już pani wie, kim jestem.
Panno Yoon Chae-ok.
Dziwna sprawa.
Japońscy funkcjonariusze nagle odpuścili.
Gazety! Kupujcie gazety!
Gazety!
Kupujcie gazety!
Gazety!
A posterunek w Jongno?
Zdaje się, że nie ustalili miejsca pobytu Yoon Chae-ok.
Dlaczego więc sprawa nagle ucichła?
Normalnie wywróciliby Bonjeong i Jongno do góry nogami.
Niezależnie od przyczyny podejście wyraźnie się zmieniło.
Milczą też w sprawie śmierci Ichira.
Mistrzu.
Pani Nawol. Jak poszło?
Dobrze.
Ale mistrz chyba musi zejść na dół.
Panicz ma gościa.
Zatem
zostawiam was samych.
- Co ją tu sprowadza? - Nie jestem pewna.
Siedzą i niewiele mają sobie do powiedzenia.
- Nie widzę Beom-o. Gdzie się podział? - Proszę go nie szukać.
Już nie wróci.
Ta kobieta, pani Nawol,
jest godna zaufania?
Stanowi rodzinę, odkąd byłem dzieckiem.
Rodzinie nie trzeba koniecznie wierzyć.
Zbyt łatwo obdarza pan ludzi zaufaniem.
Nie dlatego zdradzają, bo są nikczemni.
Ale dlatego, że są słabi.
A większość ludzi jest słaba.
Jaki jest powód tej wizyty?
Niech pan na nic nie liczy.
Panna Yoon Chae-ok nie wróci.
To znaczy?
Powiedziałam swoje.
Zdrada wynika nie z nikczemności, a ze słabości.
Tamta kobieta nie była dość silna, aby pozostać u twego boku.
Wie pani, gdzie jest?
Gdzie ona jest?
Lady Maeda!
Nie żyje.
Wie pan co?
O wiele bardziej lubiłam pana przed tą wizytą w szpitalu Ongseong.
Jasno rozróżniał pan, co przyniesie zysk, a co stratę.
Prostoduszność,
która daje moc.
Proszę
wrócić do tego, kim pan był,
i zapomnieć o Ishikawie, Akiko i szpitalu Ongseong.
A nawet o Yoon Chae-ok.
Zapomnieć o tej kobiecie.
Proszę żyć tak jak dawniej,
jakby nigdy nic się nie stało.
Zrobi pan tak, a pan i Dom Złotego Skarbca
będziecie bezpieczni.
Niech pan będzie ostrożny.
Niewidzialna ręka
steruje wszystkim.
Skąd pani wie?
Użyłem wszystkich kontaktów
w Bonjeongu i Jongno, ale słuch po niej zaginął.
Zatem jak…
pani wie o jej śmierci?
Gdyby nie ja,
już by pana aresztowano.
Pana koneksje z kobietą, która zastrzeliła dyrektora Ichiro
wystarczą, aby zostać uznanym za wywrotowca.
Więc
proszę unikać ryzykownych ruchów,
panie Jang.
Gdzie jest Yoon Chae-ok?
Jak mówiłam, nie żyje.
Proszę mi pokazać ciało.
Czas przestać…
mnie zawodzić.
- Nie chcę, abyśmy stali się wrogami. - Yoon Chae-ok!
Gdzie ona jest?
Już nigdy jej pan nie zobaczy.
Nieważne, co jej pani zrobiła, odnajdę ją.
Choćby nie żyła, znajdę ją bez względu na wszystko.
Czyli chce pan wystąpić przeciwko mnie?
Jak ktoś taki jak ja może się równać z panią?
Japońska obywatelka z władzą, pochodząca z potężnej rodziny…
Skoro pan to wie, proszę siedzieć cicho. To zapewni panu bezpieczeństwo.
Nieważne!
Chodzi o Yoon Chae-ok.
Być może prowadzę szemrany lombard.
Być może żyłem bez honoru,
plugawiłem się, aby przetrwać, ale ten jeden raz w życiu
chciałem ją ochronić, choćbym miał stracić wszystko.
No i?
Jak zamierza mi się pan przeciwstawić?
Z czym?
Oby nie z tymi śmieciami u pana boku.
Waż słowa! To moi ludzie!
A jest pan świadom, jakiej zdrady się dopuścili?
Ta kobieta, pani Nawol, rzeczona rodzina,
przed laty wydała pana matkę.
Moja matka też tam się znajduje.
Widziała ją pani?
Nazywa się Sim Sun-deok.
Zna ją pani?
Nie.
Nazwiska pani też nie słyszała?
Niestety nie.
SIM SUN-DEOK
Ten mężczyzna, Gu Gap-pyeong,
niedawno pana zdradził w sali tortur komisariatu policji.
Powiem…
panu wszystko.
Wszystko…
A ów chłopak, Beom-o?
Szuka matki w Japonii, która porzuciła go jako dziecko.
Więc zdradził pana.
Sprzedał za tani bilet na statek,
choć przyjął go pan do siebie jak rodzinę.
A pana rzekomy przyjaciel?
Po zaledwie paru godzinach wyznał, że pan i pana bliscy to wywrotowcy.
Tak robią ludzie, gdy są żałośnie słabi.
Zdesperowani chcą ratować własną skórę, niepomni tego, co dostawali.
Brak im moralności.
A jednak
co pan pragnie zrobić z tymi śmieciami?
Przeciwstawić się mnie?
Choć tylko ja wspierałam pana aż do tej chwili?
Zdradzi mnie pan?
Czy to chce mi pan uzmysłowić?
Dobrze.
Może i ma pani rację.
Ale
czy wie pani,
że żadna z tych osób
nie musiałaby przejść przez to wszystko, gdyby świat był inny?
Gdyby świat był inny,
nie wylądowaliby w więzieniu
i nie byliby bliscy śmierci, zmuszani do zdrady.
Nie przypalano by ich i nie wyrywano by im paznokci.
Nie musieliby się poddać, wyjawiać imion przyjaciół
i zadręczać się tym przez resztę życia.
Choć przeszli przez to,
zaciekle walczą, mimo bólu,
bo chcą przetrwać, nie bacząc na upokorzenia i wstyd!
Musimy przeżyć.
Inaczej nikt nie zapamięta, przez co przeszliśmy.
Niech się pani nie waży nazywać ich śmieciami.
Żadne z nich
nie zasłużyło na to określenie z ust kogoś takiego jak pani.
Zatem…
dokonał pan wyboru.
Właśnie.
Oto mój wybór.
Między nami to już koniec.
Lady Maeda.
Wejdźmy do środka.
Noc wciąż
jest chłodna.
Mistrzu!
Mistrzu.
Co ja…
Co ja tam właśnie powiedziałem?
Byłeś sobą.
Powiedziałeś swoje i wszedłeś.
Poczekaj.
Znajdę wskazówki dotyczące…
miejsca pobytu Yoon Chae-ok…
Zanim przywitam się ze śmiercią.
Tae-sangu.
Od kiedy wiedziałeś?
Że…
wydałam…
nazwisko twojej matki?
Wkrótce…
po jej śmierci…
Mimo to…
mnie…
przygarnąłeś?
Nie uważałem, że to twoja wina.
Nie przejmuj się zanadto.
Kiedy pan Gu
już się na coś uprze,
zawsze znajduje jakiś trop.
Zaczekajmy.
A jeśli to prawda?
A jeśli naprawdę nie żyje?
Ofiara jest gotowa?
Lady Maeda przysłała nam joseońską sukę.
Napisy: Przemysław Stępień