เป้าหมายการเดินทางของฉันคือนี่ต่างหาก
เพื่อไปสมทบเพื่อนซี้ที่ออกเดินทางเมื่อสิบปีก่อน
รู้จุดหมายของกอริลล่าแล้วเหรอ
ทัวร์
เมืองการค้าใจกลางกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ
อยู่ทางตะวันออกไกลออกไปจากที่นี่
ฝั่งตรงข้ามกับออยซาสต์สินะ
อา
ฟรีเรน
ฉันออกเดินทางเพื่อไล่ตามกอริลล่า
รู้แล้วน่า
เอาเป็นว่าตะวันใกล้ตกดินแล้ว
ไว้ค่อยตัดสินใจพรุ่งนี้ดีไหมคะ
ขอยืมกระท่อมในหมู่บ้านมาแล้วนะ
เขาบอกว่าให้ใช้ได้ตามสบายแน่ะ
ขอบใจ
เธอเป็นดั่งสายลมพัดผ่าน
หลับตาลงยามตะวันลับขอบฟ้า
เหลือเพียงความสงสัยว่าภายในใจเธอคิดเช่นไร
ยามเธอลืมตาขึ้น
ดวงตาเธอเปล่งประกายดั่งแก้ว
เหมือนได้กลิ่นจาง ๆ ของวันที่ฟ้าแจ่มใส
ท้องฟ้าจงปลอดโปร่ง ให้ดอกไม้ได้เบ่งบาน
เพราะเมื่อเบ่งบานและปลอดโปร่ง
หากสายฝนหยุดตกแล้วไซร้
เธอคงถูกประดับประดาด้วยแสงตะวัน
สงบเสียงสะท้อนที่ก้องภายในใจ
เราจะก้าวต่อไปดั่งสายลมอบอุ่น
ทะยานข้ามไปเหนือหมู่เมฆา
ไปให้ไกล สุดไกลโพ้น
เอาฟืนมาให้แล้วนะ
ซื้อวัตถุดิบทํามื้อเย็นมาแล้วค่ะ
มือเย็นเจี๊ยบเลย
เพราะอากาศเริ่มหนาวขึ้นมากแหละนะ
จริงด้วยแฮะ
สุดยอด นี่อาจจะเป็นสถิติใหม่ก็ได้นะ
ไหน ๆ
จริงด้วยแฮะ เย็นเฉียบเลย
ใช่ไหมล่ะ
โอ้...
อย่าสิ
สถิติใหม่เลยใช่ไหมล่ะ
อืม เย็นเจี๊ยบเลย
ให้ตายสิ
หิมะตกสินะคะ
ต้องรอให้ผ่านฤดูหนาวอีกแล้วเหรอคะ
คราวนี้เราไม่ได้จะฝ่าเทือกเขาสักหน่อยนี่
ถ้าพายุหิมะไม่ถล่มหนักก็ไม่เป็นไรหรอก
หนักแล้วนะคะเนี่ย
หนักแล้วสิ
หนักแล้ว
จะมีคลื่นอากาศหนาวพัดผ่านแถบนี้ไปอีกหนึ่งเดือน
อย่าออกไปไกลนักจะดีกว่านะ
จะใช้กระท่อมไปสักพักก็ได้ไม่เป็นไร
จะเอาไงล่ะซายน์
ออกเดินทางเลยไหม
มันจําเป็นต้องถามเหรอ
ไปไหนไม่ได้จนกว่าคลื่นอากาศหนาวจะผ่านไปสินะ
ก็คงงั้นแหละ
แต่ก็นะ
มีทั้งร้านเหล้า ร้านขายของชํา กระท่อมก็กว้าง
เทียบกับกระท่อมบนภูเขาครั้งก่อน ถือว่าดีกว่าเป็นโขนั่นแหละ
และสําคัญเลยคือที่หมู่บ้านนี้
มีร้านเวทมนตร์ที่เปิดโดยชายชราน่าสงสัยอยู่ด้วย
จากประสบการณ์ของฉัน
ในที่แบบนั้นจะมีเวทมนตร์ระดับตํานานอยู่
ถือว่าโชคดีเลยที่ได้งมหาที่นั่นยาว ๆ
เวทมนตร์ระดับตํานาน
แล้วที่ผ่านมาเจอเวทมนตร์แบบไหนล่ะ
เวทมนตร์ทําให้เชื้อราหายไป
และเวทมนตร์ทําให้คราบน้ํามันขจัดยากหลุดออกน่ะ
สุดยอด
มันก็สะดวกถึงขั้นเปลี่ยนโลกจริง ๆ นั่นแหละค่ะ
ภูมิปัญญาของคุณยายสินะ
เอาเป็นว่าตอนนี้ทําได้แค่รอ
ถ้าดูถูกหน้าหนาวของกลุ่มประเทศ ทางตอนเหนือจะตายเอาได้
เอาจริง ๆ ท่านสตาร์ค ก็เกือบตายที่เทือกเขาสแวร์จริง ๆ แล้วแหละค่ะ
ฉันเป็นคนของกลุ่มประเทศทางตอนเหนือนะ
เรื่องแค่นั้นรู้อยู่แล้วน่า
แต่ว่า
ท่าทางจะต้องอยู่ด้วยกันอีกสักพักสินะ
ช่วงคลื่นอากาศหนาวพัดผ่านใกล้จบลงแล้ว
ในที่สุดพวกคุณนักผจญภัยก็จะได้ออกเดินทางแล้วสินะ
อา นั่นสินะ
อ้าว?
พวกเราแทบจะไม่ได้อยู่ด้วยกันเลยนี่หว่า
ซายน์
หือ?
ขอเวลาเดี๋ยวได้ไหม
มีอะไรงั้นเหรอฟรีเรน
หายากนะที่มาร้านเหล้า
ท่าทีของสตาร์คกับเฟรุนแปลก ๆ ไปน่ะ
น่าจะทะเลาะกัน
ช่วยไกล่เกลี่ยให้หน่อยสิ
ก็ได้อยู่หรอก
แต่ทําไมมาขอร้องฉันล่ะ
ก็การไกล่เกลี่ยเป็นงานของนักบวชไง
ใช่เหรอ
สถานการณ์เลวร้ายเลยนะ
เฮ้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ท่านสตาร์คเป็นฝ่ายผิดค่ะ
ครับ ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง
ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด
ผลัดกันเข้าห้องมาทีละคนซะ
เอาละ
เกิดอะไรขึ้นกันล่ะ
ตอนที่มาอยู่ที่กระท่อมนี้ใหม่ ๆ
เฟรุนเคยเอามือเย็น ๆ มาแตะแก้มฉันใช่ไหมล่ะ
อา เคยมีอยู่นะ
วันนี้พอทําคืน
เฟรุนก็ฟิวส์ขาด
เป็นเด็กรึไง
เฮ้อ
มีเด็กผู้หญิงคนไหน ถูกสัมผัสใบหน้าแล้วจะรู้สึกดีกันล่ะ
คิดว่าเป็นแบบนี้ต่อไปดีแล้วเหรอ
อยากคืนดีครับ
สตาร์ค
นายเป็นคนจิตใจดีไม่เหมือนกับฉัน
แค่พูดความรู้สึกออกไปตรง ๆ ก็พอ
ถ้าอยากคืนดีก็บอกอีกฝ่ายเขาไปแบบนั้น
ฟรีเรนไม่ช่วยไกล่เกลี่ยเรื่องการทะเลาะให้หรอกนะ
อา ฉันเข้าใจ
จะไปขอโทษเฟรุนแล้วกัน
สตาร์คเขาสํานึกผิดแล้ว
หมอนั่นยังเด็ก
ไม่ได้คิดร้ายอะไรหรอก
ฉันเข้าใจค่ะ
เพราะฉันดื้อดึงไป
ก็เลยอยากขอโทษค่ะ
จะว่าไปแล้วเดิมทีมันก็เป็นเพราะฉันด้วย
ฉันไม่ได้คิดมากเรื่องถูกสัมผัสหรอกค่ะ
เพียงแต่
กําลังแขนที่กดไหล่มันหนัก
จนทําให้รู้สึกกลัวขึ้นมานิดหน่อยค่ะ
เกลียดสตาร์คเขาเหรอ
ทําไมถึงถามอย่างนั้นล่ะคะ
เห็นเป็นแบบนั้นเหรอคะ
งั้นก็บอกสิ่งที่กลัวไปแล้วคืนดีกันนะ
อ่อนโยนกว่านี้สิ
ขอโทษคร้าบ
คบ ๆ กันไปเหอะ!
ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจก็เถอะ แต่ฉันว่าซายน์พยายามมากแล้วละ
ขอบใจนะ ช่วยได้มากจริง ๆ
ฟรีเรน มีแค่เธอเนี่ยแหละ
ที่ชมฉันเหมือนเป็นเด็กได้
จริง ๆ ก็เป็นเด็กไม่ใช่เหรอ
ก็นะ แบบนั้นก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรหรอก
นี่ ฉันสงสัยมาตลอดเลยน่ะ
ตอนที่ชวนฉันออกเดินทางก็ด้วย
ทําไมต้องใส่ใจคนอย่างฉันขนาดนี้ด้วยล่ะ
คงเพราะเกลียดพวกเดียวกันจริง ๆ แหละมั้ง
ฉันฉุกคิดขึ้นมาว่าซายน์ที่ไม่คิดจะออกเดินทาง
คล้ายกับฉันก่อนที่จะออกเดินทางปราบราชาปีศาจน่ะ
นั่นมันเป็นเหตุผลที่ใส่ใจได้ที่ไหน
เพราะงั้นละมั้ง
ถึงทําให้ฉันอยากมอบเหตุผลให้นาย
อะไรล่ะนั่น
หมายถึงถ้าเป็นผู้กล้าฮิมเมลก็คงทําอย่างนั้นไง
ยื่นมือมาสิ ฟรีเรน
คนที่ทําให้เธอออกเดินทางคือผมคนนี้
พวกฮิมเมลสอนฉันถึงความกล้าในการออกเดินทาง
และความสนุกที่ได้ใช้เวลาร่วมกับเพื่อนพ้อง
ว่าไง ซายน์
สนุกใช่ไหมล่ะ
อา
สนุกมากเลยละ
พวกเราจะเป็นวีรบุรุษ ที่ไม่ถูกลืมเหมือนผู้กล้าฮิมเมล
ฉันกําลังพูดถึงตอนนี้ต่างหาก
ซายน์
เพราะงั้นผมถึงได้เชื่อในคําพูดของเธอ
กอริลล่าชอบเล่าเรื่องของนายให้ฟังบ่อย ๆ
บอกว่า "จะเป็นวีรบุรุษ ที่ทิ้งชื่อไว้ในประวัติศาสตร์ตลอดไปด้วยกัน" น่ะ
ฉันจะไปตามหากอริลล่าจริง ๆ นั่นแหละ
ไม่อยากเสียใจเอาทีหลังอีกแล้วน่ะ
ฉันเข้าใจ
งั้นขอให้สบายดีล่ะ
ไว้เจอกันนะ
ไว้เจอกัน
บอกลากันง่ายน่าดูเลยนี่นา
เพราะซายน์เป็นผู้ใหญ่ไม่เหมือนกับทั้งสองคนไง
น่าจะไปได้สวยแหละ
พออยู่คนเดียวแล้วเงียบขนาดนี้เลยแฮะ
อ้าว?
ยังหลับอยู่แบบนี้หายากนะแฮะ
อ้าว
ช่วงนี้เดินไม่พักเลยคงเหนื่อยนั่นแหละ
อืม ช่างมันละกัน
เฮ้ อาหารเช้าเสร็จแล้วนะ
ตื่นได้แล้ว
เฟรุน?
เฮ้ ฟรีเรนตื่นขึ้นมาหน่อยสิ
ขออีกครึ่งวัน
นอนขนาดนั้นไม่ได้สิ
ที่สําคัญกว่านั้นเฟรุนอาการดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่
เฮ้
อย่าสิ
อา มีไข้แฮะ
ต้องให้นอนอย่างอบอุ่น
เอ่อ
อ้าว? แปลกจัง
เอาน้ํามาให้แล้วนะ
เจอแล้ว
หือ นั่นมันอะไรเหรอ
สมุดบันทึกที่ซายน์ เขียนเกี่ยวกับสมุนไพรเอาไว้ให้น่ะ
เห ของซายน์นี่เอง
ถ้าวินิจฉัยอาการป่วยด้วยเวทมนตร์ ก็จะรู้ว่าใช้สมุนไพรอะไรรักษาได้
แต่วินิจฉัยอาการป่วยมันเป็นเวทมนตร์ ของเทพธิดาไม่ใช่เหรอ
ถ้าจําไม่ผิด เห็นบอกว่าใช้ได้แค่ผู้ที่ถือครองพระคัมภีร์
กับแค่พระคัมภีร์ฉันก็มีอยู่หรอก
เอ๊ะ?
เอามารองหม้อซะงั้น!
แม้แต่ฉันที่ไม่มีความสามารถด้านบาทหลวง
ก็สามารถวินิจฉัยอาการป่วยง่าย ๆ ได้นะ
แต่ไม่รู้อาการป่วยยาก ๆ
จะไหวไหมเนี่ย
อืม แค่ไข้ธรรมดาสินะ
สมุนไพรในท้องถิ่นที่ใช้ได้...
จะว่าไป ที่ที่เคยหาสมุนไพรกับพวกฮิมเมลอยู่ใกล้ ๆ นี้มั้ง
เอาเป็นว่าไปต่อจนกว่าหาที่หลบหนาวได้ก่อนเถอะ
นั่นสินะ
อ้าว?
แหม รอดไปที
ไม่นึกเลยว่ากลางภูเขาแบบนี้จะมีคนอาศัยอยู่ด้วย
แต่ที่มาครั้งก่อนเคยเป็นหมู่บ้านนะ
เรื่องเมื่อหลายสิบปีก่อนแล้วละ
เป็นหมู่บ้านที่มีประวัติว่าผู้กล้าเคยมาแวะพักน่ะ
น่า เอาเป็นว่าพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ
ขอบใจนะ
ว่าแต่แถวนี้มีต้นซากุระเสาน้ําแข็งอยู่ใช่ไหม
ใช่จ้ะ อยู่ขึ้นไปทางเหนือจากที่นี่
แต่มันเป็นที่ที่เข้าไปยากหน่อยนะ
ไม่ต้องห่วง
เมื่อก่อนเคยมาแล้วน่ะ
งั้นฉันขอตัวไปทํางานก่อนนะ
รอก่อนนะเฟรุน
ฉันจะไปหาสมุนไพรทํายามาให้
ตั้งแต่มาที่นี่ก็กุมมือไว้ตลอดเลยนะ
เพราะดูท่าจะทรมานนี่นา
ตอนที่เฟรุนเป็นไข้
พอกุมมือไว้เธอจะอุ่นใจน่ะ
เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว
เป็นอะไรไปล่ะ
ท่านฟรีเรนคะ
ฉันอายค่ะ
ทําไมล่ะ
อย่าทําเหมือนฉันเป็นเด็ก... ด้วยเถอะค่ะ
งั้นเหรอ นั่นสินะ
อีกสองปีก็กลายเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วสินะ
ก่อนหน้านี้ ไม่นานยังเป็นเด็กผู้หญิงตัวแค่นี้อยู่เลย
แต่ตอนนี้สูงแซงฉันไปไกลแล้ว
แค่แป๊บเดียวจริง ๆ
ในใจฉัน
เฟรุนก็ยังคงเป็นเด็กอยู่
คงอาจจะเป็นแบบนั้นตลอดไปนั่นแหละ
ฟรีเรน
ต้องรีบหาสมุนไพรแล้วเนอะ
อา
ใกล้ถึงที่ตั้งของต้นซากุระเสาน้ําแข็งแล้วละ
ต้นซากุระเสาน้ําแข็งที่ว่า
เป็นวัตถุดิบสุดท้ายของยาเหรอ
ที่ใช้เป็นเห็ดที่งอกบนรากมันน่ะ
สวยจังเนอะ
อยากให้เฟรุนเห็นด้วยจัง
ชอบที่สุดในบรรดาดอกไม้ที่บานช่วงฤดูหนาวแล้วละมั้ง
ดอกมันมีพิษระวังด้วยล่ะ
นี่
ทําไมถึงกุมมือเฟรุนไว้ล่ะ
ปกติก็ไม่ได้ทําเหมือนเป็นเด็กขนาดนั้นนี่นา
ไม่ได้จะทําเหมือนเป็นเด็กหรอก
เพราะเฟรุนดูท่าจะทรมานเลยกุมมือเอาไว้ก็เท่านั้น
เพราะฉันรู้วิธีบรรเทาความเจ็บปวดให้แค่วิธีนั้นน่ะ
ฉันต้องทํายังไงกันแน่นะ
งั้นคงมีแต่จะต้องทําในสิ่งที่อยากทําแล้วละมั้ง
อย่างน้อย ๆ อาจารย์ก็ทําแบบนั้นน่ะ
บางทีคนเราก็จําเป็นต้องมีที่พึ่งทางใจ
ไม่มีใครรู้สึกแย่เมื่อมีคนให้พึ่งพาหรอก
ตั้งใจจะทําอะไร
เห็นเธอส่งเสียงทรมานน่ะ
เพราะตอนเป็นไข้จิตใจคนเราจะบอบบาง
แม่ที่เสียไปตอนยังเด็กมักจะกุมมือผมไว้แบบนี้
ใจมันสงบอย่างน่าประหลาดเลย
นั่นเป็นเรื่องเมื่อตอนเด็กไม่ใช่เหรอ
คนที่จําเป็นต้องมีที่พึ่งทางใจ ไม่ได้มีแค่เด็กเท่านั้นหรอก
เธอเองไม่ได้รู้สึกแย่จริงไหม
นั่นสินะ
มันอาจจะไม่ได้แย่ก็ได้
ตอนผมเอาใจใส่คนอื่นก็หล่อเหมือนกันใช่ไหมล่ะ
เงียบไปเถอะ
ยาได้แล้วนะครับ
ไม่แน่ว่าที่เฟรุนอาย
อาจจะเป็นเพราะมีฉันอยู่ด้วย
คงไม่อยากให้ใครเห็นตอนถูกเอาใจแหละมั้ง
ขอบใจนะสตาร์ค
ฉันจะลองทําอย่างที่อยากทําดูแล้วกัน
เพื่อเป็นการขอบคุณตอนที่สตาร์ค เป็นไข้ฉันจะกุมมือให้เอง
ไม่เอาอะ น่าอาย
เอาละ ไปเก็บเห็ดกันเถอะ
เอ้าฮึบ
ใหญ่กว่าที่คิดอีก! สยอง!
ที่เหลือก็ใส่วัตถุดิบอื่น ๆ ลงไป
คนให้เข้ากัน คนให้เข้ากัน
ยังกับแม่มด! โคตรสยอง!
อ้าปากสิเฟรุน
เธอเก่งดีจังนะ ช่วยได้มากเลย
จริงเหรอ
ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว
ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะคะท่านฟรีเรน
ฉันรู้
รู้อยู่แล้วละ
รักษาสุขภาพให้ดีด้วยล่ะ
ขอบคุณมากจริง ๆ ค่ะ
ดีขึ้นเยอะเลยนะ
เป็นเพราะท่านฟรีเรน ท่านสตาร์ค
และสมุดบันทึกของท่านซายน์เลยค่ะ
แล้วก็คุณเจ้าของบ้านหลังนั้นด้วย
ช่วยฉันได้มากเลยค่ะ
เอาละ
งั้นไปกันเถอะ
จุดหมายเราคือเมืองเวทมนตร์ออยซาสต์
And I'm alright
Yeah, I hear you
สายลมพัดหยอกเย้าเส้นผมที่ยาวขึ้นแล้ว
ทุกสิ่งล้วนมีความหมาย
แม้จะเป็นวันที่หยุดอยู่กับที่ก็ตาม
เพิ่งเข้าใจเอาตอนนี้ ว่าฉันไล่ตามคุณทันแล้ว
ดูสิ สิ่งที่ไม่อาจมองเห็นได้
หากไม่ใช่ดวงตาคู่นี้
ทําไมมันถึงได้เอ่อล้นออกมา
ฉันจะไม่พูดว่าอยากเจอคุณอีกแล้ว แต่อย่างน้อย
ขอให้ฉันจดจําช่วงเวลาที่ผ่านมาได้ไหม แค่เพียงวันนี้ก็เพียงพอ
เพราะฉะนั้นหากได้หวนกลับมาพบคุณอีกครั้ง
ฉันก็คงเลือกช่วงเวลานี้ไว้ ไม่ลังเลอีกแล้ว
Anytime, anywhere, yah
Anytime, anywhere
I'll be there
ฉันรับรู้ความคิดของเธอได้เสมอ
แม้ว่ามันอาจจะไม่ได้สมบูรณ์แบบก็ตาม
จะหลั่งน้ําตาก็ไม่เป็นไร รุ่งอรุณจะต้องมาเยือนแน่นอน
I'm whispering our lullaby for you to come back home
- ขอดูเจ้านั่นหน่อยได้ไหม - ก็ลองดูสิ
- พักสักหน่อยแล้วกันเนอะ - ปีนี้รวมคนเก่งไว้เยอะเลยนะครับเนี่ย
จะเอาหรือไงหา
- ฉันคนเดียวไม่ไหวหรอกค่ะ - ก็เล่นมองแบบจะฆ่าจะแกงนี่นา
- อย่าเรียกจอมเวทเฒ่าสิ - ไม่รู้
ต่อจากนี้จะขอเริ่มต้น "การสอบคัดเลือกจอมเวทชั้นหนึ่ง"