ท่านฟรีเรนคะ
ช้าจังนะ
ล้มออร่าได้แล้วสินะคะ
ส่วนหนึ่งที่ถูกตัดออกมา
จากการเดินทางอันแสนยาวนาน
เป็นหลักฐานบรรจบรับตอนอวสาน
ประดุจหนึ่งเรื่องปรัมปรา
นั่นเป็นความทรงจําของการเดินทางสั้น ๆ
กับผู้กล้าในการเข้าพิชิต
ความชั่วร้ายที่กาลครั้งหนึ่ง
เคยทอดเงาบนดินแดนนี้
เรื่องราวได้จบลง
ผู้กล้าเข้าสู่นิทรา
ทิ้งวันคืนอันสันติสุข
เหลือไว้แด่แผ่นดินนี้
กระแสเวลาไหลไม่หยุดยั้ง
ทําให้ผู้คนลืมเลือน
แม้แต่ปาฏิหาริย์ที่เคยมีชีวิตตรงนั้น
ก็ยังขึ้นสนิม
แต่ถึงอย่างนั้น
ทั้งถ้อยคํา ความปรารถนา และความกล้า
ของเธอตอนนี้ก็ยังคงมีชีวิตอยู่ภายในตัวฉัน
อย่างแน่นอน
ทั้งที่พวกเราแค่เลือกเส้นทางเดียวกันก็เท่านั้นเอง
แต่รู้ตัวอีกทีไม่รู้ทําไมถึงได้
อยากรู้ให้มากกว่านี้ถึงเหตุผลว่าเพราะอะไร
น้ําตาถึงได้ไหลอาบแก้ม
แม้จะสายเกินไป
แต่หากตามรอยเส้นทางที่เราได้เคยเดินร่วมกัน
ถึงที่นั่นจะไม่มีเธออยู่แล้วก็ตาม
แต่จะต้องหามันเจอแน่นอน
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ไม่นึกเลยว่าเรื่องแบบนี้...
ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน
ไม่จําเป็นต้องหนีหรอก
ท่านเคานท์เขาอภัยโทษให้ทั้งหมดแล้วแน่ะ
ทั้งที่น่าจะเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือด
แต่กลับไม่เกิดความเสียหายรุนแรงเลย
ขอขอบคุณจริง ๆ
ที่ให้ความเคารพต่อเหล่าวีรบุรุษ แห่งกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ
เมื่อก่อนถล่มเละยิ่งกว่านี้อีกหรอก
แต่เพราะโดนฮิมเมลโกรธเอาน่ะ
ก็แหงละนะ
สมควรโดนโกรธอยู่แล้ว
เป็นฉันก็โกรธ
ท่านฮิมเมลอบรมท่านฟรีเรนเก่งดีนะคะ
อย่าพูดอบรมสิ
แต่ก็... นั่นสินะ
เป็นการตอบสนองปกตินั่นแหละ
หมายถึงอะไรเหรอคะ
พูดคนเดียวน่ะ
เฟรุน
สตาร์ค
ทําได้ดีมากที่ล้มพวกลุคน่าลงได้
เก่งมาก
แต่ถ้าไม่สะบักสะบอมจะดีกว่านี้นะ
สําหรับนักรบแล้วแค่นี้ธรรมดาออก
ธรรมดายังไงคะน่ะ
แผลเต็มตัวเลยไม่ใช่รึไง
จัดพิธีศพให้อย่างเหมาะสมซะ
ส่งพวกเธอไปจนถึงเมืองด้วย
ครับ
ท่านครับ
มีอะไร
ฟรีเรน
ข้าไม่เคยรู้สึกขอบคุณใครมากเท่าวันนี้มาก่อน
ฟรีเรน
จริงอยู่ที่ข้าบอกว่าจะมอบรางวัลในขอบเขตที่ให้ทําได้
สิ่งที่เจ้าต้องการคือ
หนังสือเวทมนตร์ของจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ฟรังเม
ที่สืบทอดกันมาในตระกูลกราแนท
ที่บันทึกเกี่ยวกับบาเรียป้องกัน
แน่ใจแล้วเหรอว่าจะรับหนังสือเวทมนตร์พรรค์นี้ไป
หนังสือเวทมนตร์เล่มนี้มัน...
เป็นของปลอม
ถูกต้อง
ถึงจะถูกเรียกเหมือนกันกับบาเรียป้องกันของเมือง
ที่สืบทอดกันมาจากปากสู่ปาก
แต่เป็นสิ่งที่ไม่เหมือนกันเลย
ฉันทราบดีค่ะท่าน
แต่นี่เป็นเพียงงานอดิเรกค่ะ
งั้นเหรอ
ที่สําคัญกว่านั้นเลิกใช้คําพูดทางการเถอะ
ในสายตาเจ้าข้าก็คงเป็นแค่ทารกน้อยใช่ไหมล่ะ
เพราะตอนเริ่มออกเดินทางปราบราชาปีศาจ
เจอดีเข้าน่ะค่ะ
จะว่าไป... ท่านไฮเตอร์ก็พูดอยู่นะคะ
ว่าการแสดงความไร้มารยาท ต่อขุนนางที่เมืองหลวงมีโทษประหาร
ฮิมเมลกับไอเซ็น ไปพูดเป็นกันเองกับพระราชาจนเกือบโดนประหารแน่ะ
น่าคิดถึงดีนะ
ใบหน้าตอนฮิมเมลร้องคร่ําครวญ
ประหารชีวิตอะไรเกินไปม้าง
แล้วก็นะเจ้าเด็กโง่
การใช้คําพูดไม่สุภาพกับข้านั้น ถือเป็นโทษหนักในเมืองนี้
โทษทีนะลุง
คงต้องพังเก้าอี้ที่น่าจะแพงตัวนี้แล้วละ
กลุ่มประเทศส่วนกลางป่าเถื่อนจังเลยนะครับท่าน
เอาจริงเรอะ
ตัดต้นไม้ในสวนหลังบ้านเสร็จแล้วครับ
ดีมาก
ก็นั่นแหละ
ตอนนั้นแค่พูดสร้างเรื่องให้เจ้าหนูหนีไปน่ะ
เมืองนี้ไม่มีกฎหมาย ที่จับคนพูดจาไม่สุภาพโยนเข้าคุกหรอก
ทําตัวตามสบายอย่าได้เกรงใจเลย
ถ้าว่าอย่างนั้นก็...
โล่งอกไปทีนะคะท่านสตาร์ค
เป็นลมไปแล้ว
ข้าป่าวประกาศข่าวการปราบออร่า ให้กับชาวเมืองได้ทราบแล้ว
ทุกคนน่าจะอยากแสดงความขอบคุณกับเหล่าวีรบุรุษ
ทําตัวตามสบายเถอะ
ลอยได้ด้วย
ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
นามนี้ที่คอยปกป้องฉัน
ถูกเสียงนั้นเพรียกหาอย่างอ่อนโยน
มันโอบกอดเธอเอาไว้
เพื่อไม่ให้ต้องหลับตาอย่างเดียวดาย
จูงฝ่ามืออันนุ่มนวลนั้น
เพื่อไม่ให้ลืมเลือน
เมื่อข้ามผ่านรัตติกาลที่สะพรั่งไปด้วยบุษบา
คงกลับไปหาเธอได้ใช่ไหม
ฝ่าเกลียวคลื่น ปลดเปลื้องอันธการ
อยู่ภายในความฝันไร้ความขุ่นมัว
สู่ถนนสีครามที่ทอดยาว
ซื้อของเสร็จแล้วนะ
ถ้างั้น ไปกันเลยไหมคะ
จะออกเดินทางแล้วเหรอฟรีเรน
ท่านเคานท์กราแนท
ข้าจะไปส่งถึงหน้าประตูแล้วกัน
ฟรีเรน
เห็นเจ้าตั้งเป้าหมายจะไปเอ็นเด้
ที่อยู่ตอนเหนือสุดของทวีป ซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทราชาปีศาจถูกไหม
แต่ว่า
เหมือนว่าสถานการณ์ในที่ราบสูงตอนเหนือ ในตอนนี้ไม่สู้ดีนัก
ทําให้มีการจํากัดการผ่านทางของประชาชน
ดูเหมือนแม้แต่นักผจญภัยเอง
ก็จําเป็นต้องมีจอมเวทชั้นหนึ่งร่วมทางไปด้วย
ถ้างั้น เรามีท่านฟรีเรนอยู่คงไม่น่ามีปัญหานะคะ
อะไรหว่า จอมเวทชั้นหนึ่งที่ว่านั่น
ท่านฟรีเรนไม่รู้จักเหรอคะ
เป็นคุณวุฒิของจอมเวท ที่ออกโดยสมาคมเวทมนตร์แห่งภาคพื้นทวีปไงคะ
คุณวุฒิเหรอ
ฉันเองก็ได้มาจากนครศักดิ์สิทธิ์ตอนก่อนออกเดินทาง
นี่ไงคะ
ใบรับรองจอมเวทชั้นสาม
จะว่าไปก็เคยด้วยแฮะ
คุณวุฒิในตอนนี้เป็นแบบนี้นี่เอง
ท่านฟรีเรนคะ
อย่าบอกนะคะว่าท่านเป็นจอมเวทเถื่อนที่ไม่มีใบอนุญาต
อย่าพูดยังกับฉันเป็นหมอเถื่อนสิ
ก็องค์กรที่คอยควบคุมจอมเวท มันชอบเปลี่ยนอยู่บ่อย ๆ นี่นา
จะให้ไปสอบบ่อย ๆ ก็ใช่เรื่อง
ดูท่าตราไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์นี่คงใช้ไม่ได้แล้วล่ะสิ
ของโบราณนั่นมันคืออะไรคะน่ะ
ขนาดฉันก็รู้จักสมาคมเวทมนตร์แห่งภาคพื้นทวีปเลยนะ
อย่างน้อย ๆ ก็มีมาตั้งครึ่งศตวรรษแล้ว
เพิ่งมีเร็ว ๆ นี้เองนี่นา
ลําบากจังนะ พอเปลี่ยนเกณฑ์การควบคุม
เอาเป็นว่า
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ได้ไปต่อกันค่ะ
ถึงจะรู้ไม่ค่อยละเอียดเท่าไหร่
แต่กลุ่มประเทศทางตอนเหนือเอง
ก็มีสถานที่จัดการสอบชั้นหนึ่งด้วยใช่ไหมคะ
เมืองเวทมนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ
"ออยซาสต์" สินะ
อยู่ข้ามเทือกเขาสแวร์ไปอีกไกล
ไปตามทางหลวงก็ได้หรอก แต่คงเป็นเส้นทางที่ยาวไกลน่าดู
ฟรีเรน
ตระกูลกราแนทจะไม่มีวันลืมบุญคุณนี้อย่างแน่นอน
ขอให้เป็นการเดินทางที่ดี
หิมะแฮะ
ถึงหน้าหนาวแล้วสินะคะ
หน้าหนาวแถวนี้หนักหนามากระวังตัวด้วยล่ะ
ถ้าดูถูกอาจจะตายได้เลยนะ
มันอันตรายขนาดนั้นเลยเหรอคะ
ไม่รู้เหรอ
สิ่งที่พรากชีวิตผู้คนไปมากที่สุด ในการทําศึกกับกองทัพราชาปีศาจก็คือ
ฤดูหนาวที่กลุ่มประเทศทางตอนเหนือนี่แหละ
เห็นไหม
หลงแล้วสิ
เอาไงดี
หลงแล้วสิ
จบเห่ก่อนถึงเทือกเขาสแวร์ไม่ใช่เรื่องตลกเลยนะ
ท่านสตาร์คตื่นค่ะ
มัวแต่นอนเดี๋ยวจะตายเอานะคะ
จัมโบเบอร์รีสเปเชียลมันเล็กขนาดนี้จริงอะ
ไม่รู้หรอกค่ะเรื่องพรรค์นั้น
ทํายังไงดีคะ
ลมแรงขนาดนี้คงแบกไปด้วยเวทมนตร์ไม่ไหวมั้ง
ดีไม่ดีอาจจะปลิวไปที่ไหนก็ได้
มีแต่จะต้องแบกไปสินะคะ
หนักจัง...
ทําไมเขาถึงได้หนักขนาดนี้กันนะคะ
กลิ่นหอมจัง
ขอทิ้งไว้ได้หรือเปล่าคะ
ทนหน่อยสิ
ถ้าไปจนถึงตีนเขาได้น่าจะมีกระท่อมอยู่
นั่นเป็นความรู้เมื่อแปดสิบปีก่อนถูกไหมคะ
มันจะไม่เป็นไรแน่เหรอคะ
ค่อยยังชั่ว
ดูเหมือนจะถูกดูแลอย่างสม่ําเสมอนะ
เหมือนมีคนอยู่เลยค่ะ
น่าจะมีคนมาก่อนแล้วนะคะ
เอาเป็นว่าเข้าไปก่อนเถอะ
ขืนอยู่แบบนี้ได้กลายเป็นน้ําแข็งแน่
ดี ดีมาก
เริ่มอุ่นขึ้นแล้ว
รบกวนด้วยค่ะ
ท่านฟรีเรนคะ
ที่นี่ไม่ได้ค่ะ
ไปหาที่อื่นกันเถอะค่ะ
เอ๋? ทําไมล่ะ
เพราะข้างในมีโรคจิตอยู่ไงคะ
มาว่าโรคจิตเนี่ยเจ็บจังเลยนะ
ไปกันเถอะค่ะ ท่านฟรีเรน
หือ? เดี๋ยวก่อน
นี่เธอเป็นเอลฟ์เหรอ
ประมาณสามร้อยปีได้แล้วมั้ง ที่ได้เจอเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ล่าสุด
นึกว่าเอลฟ์จะสูญพันธุ์ไปแล้วซะอีกแน่ะ
ฉันก็เหมือนกัน
ขอบคุณสําหรับไฟของคุณหนูด้วยนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
โชคดีจริง ๆ ที่ได้เจอจอมเวท
เป็นการชี้นําของท่านเทพธิดาสินะ
ถึงข้ามเทือกเขาสแวร์มาได้แล้ว
แต่เชื้อเพลิงดันมาหมดเพราะพายุหิมะ
ฉันเลยต่อชีวิตด้วยการสควอช ในกระท่อมที่เย็นเฉียบนี่แหละ
อย่างนี้นี่เอง
ไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ
ฉันคราฟต์เป็นมังก์
จอมเวทฟรีเรน
ฉันเฟรุนเป็นจอมเวทเช่นกันค่ะ
ทางนี้คือท่านสตาร์คเป็นนักรบ
ว่าแต่โอเรออล...
การเดินทางมุ่งไปสู่สวรรค์เหรอ
การมีศรัทธาที่แรงกล้าเป็นเรื่องที่ดีนะ
แต่ก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งนั่นแหละ
ท่านฟรีเรนคะ
อุณหภูมิร่างกายของท่านสตาร์ค
อบอุ่นสบายใจจัง
ว่าแต่
จับโบเบอร์รีสเปเชียลใหญ่ขนาดนั้น
เกิดอะไร
ขึ้นกับเรากันแน่
ถ้าจําไม่ผิดเราเจอกับพายุหิมะ
ตาลุงนี่ใครฟะ
หนวกหูจริง
อุตส่าห์ให้ความอุ่นด้วยผิวหนังแท้ ๆ
แล้วท่าทีแบบนั้นมันคืออะไร
ผิวหนังเหรอ
คุณลุงมีร่างกายที่ดีเลยนะเนี่ย
ท่านสตาร์คคะ
เอ่อ ไม่ได้หมายความอย่างนั้น
เป็นร่างกายที่ได้รับการขัดเกลามาอย่างดีเลย
นี่คุณแข็งแกร่งสุด ๆ เลยล่ะสิ
คุณลุงชื่ออะไรงั้นเหรอ
คราฟต์เป็นมังก์
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยแฮะ
แต่เป็นมังก์ที่มีชื่อเสียงแน่ ๆ ใช่ไหม
สตาร์ค
นายพักที่นี่ไปก่อนเถอะ
ทั้งสองคนมาช่วยขนอาหารที
ใกล้ ๆ มีรถเข็นกับสัมภาระของฉันอยู่น่ะ
ดีจริง ๆ ที่ได้เจอกับพวกเธอ
เลยน่าจะทําอะไรสักอย่างกับอาหารที่แข็งพวกนี้ได้
ใช้ได้เลยไม่ต้องเกรงใจนะ
มีเยอะเพียงพอเลยนะคะเนี่ย
ฝืนฝ่าเทือกเขาสแวร์ไปก็เหมือนฆ่าตัวตายด้วยสิ
คงต้องอยู่ที่นี่ไปสักพักนั่นแหละ
ว่าแต่ฟรีเรน
เธอรู้จักฉันหรือเปล่า
ไม่เลย
ก็แหงละ
ฉันเองก็ไม่รู้จักเธอเลยสักนิด
เป็นถึงจอมเวทของคณะผู้กล้าเลยนะคะ
ก่อนหน้านั้นล่ะ
อยากพูดอะไรงั้นเหรอ
นั่นแหละคือเอลฟ์อย่างพวกเรา
ใกล้ครึ่งปีแล้วสินะ
เพราะพวกเธอเลยถึงได้ผ่านพ้น...
ฤดูหนาวของกลุ่มประเทศทางตอนเหนือ อันยาวนานมาได้อย่างปลอดภัย
เจ้านี่
เอาไปให้เฟรุนทีสิ
เธอเป็นเด็กดีที่มีศรัทธาแรงกล้า
คงเป็นอิทธิพลที่มาจากการเลี้ยงดูโดยบาทหลวง
ทําให้เธอยังไม่ลืมความขอบคุณต่อท่านเทพธิดา
ทําไมคราฟต์ถึงเชื่อเรื่องท่านเทพธิดาล่ะ
ฟรีเรน ไม่เชื่อสินะ
ท่านเทพธิดาที่สรรค์สร้างฟ้าดิน นอกจากในยุคตํานานแล้ว
ก็ไม่เคยปรากฏตัวจริง ๆ เลยแม้แต่ครั้งเดียว
ในตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของโลกใบนี้
เยาว์วัยจังน้า
เมื่อก่อนฉันก็เป็นแบบนั้น
แต่ว่าตอนนี้
ฉันเชื่อในท่านเทพธิดาจากก้นบึ้งของหัวใจ
ไม่สิ
ถ้าท่านไม่มีสิจะแย่
เพราะคนที่รู้เกี่ยวกับผลงาน และความถูกต้องที่ฉันทําไว้
ทุกคนล้วนตายจากไปหมดแล้ว
เพราะอย่างนั้น...
ฉันจึงอยากให้ท่านเทพธิดา ชื่นชมที่สวรรค์หลังจากตายไป
"พยายามได้ดีมากคราฟต์"
"ชีวิตของเจ้านั้นยอดเยี่ยมมาก"
เข้าใจใช่ไหมล่ะ ฟรีเรน
การที่ไม่มีใครจําร่องรอยชีวิตของตนเองได้
มันค่อนข้างโหดร้ายเลย
พวกเรานั้นผ่านชีวิตอันยืนยาวจนมาอยู่ที่นี่เชียวนะ
คราฟต์
นั่นมันก็แค่ความปรารถนาของพวกเรา
นั่นสินะ
สวรรค์ก็ด้วยเหรอ
ฟรีเรน
ช่างเถอะ
เล่าเรื่องของเธอให้ฟังสิ ฉันเองก็จะเล่าเรื่องฉันให้ฟังด้วย
ถ้าเธอบอกว่าไม่เชื่อละก็
ฉันจะชื่นชมเธอแทนท่านเทพธิดาเอง
นึกไม่ถึงเหรอครับ
อืม
ไม่นึกเลยว่าไฮเตอร์ จะออกเงินช่วยฟื้นฟูบ้านเด็กกําพร้าของหมู่บ้านนี้น่ะ
ที่จริงแล้วนะครับ
ผมก็เป็นเด็กกําพร้าด้วยเหมือนกัน
ท่านเทพธิดาเองก็คงชื่นชมผม ที่ใช้ชีวิตอย่างบริสุทธิ์และถูกต้องครับ
ทั้งที่ดื่มเหล้าแต่ยังกล้าพูดออกมาอีกนะ ตาพระนอกรีตนี่
ฟรีเรน
มีคนที่ชื่นชมคุณหรือเปล่าครับ
จู่ ๆ ถามอะไรน่ะ
เพราะดูเหมือนคุณจะไม่เชื่อในท่านเทพธิดาน่ะครับ
ถ้าคุณเล่าเรื่องตัวเองให้ฟัง ผมจะชื่นชมให้แทนเองครับ
ก็แค่ใช้ชีวิตเรื่อยเฉื่อยไปวัน ๆ เท่านั้นแหละ
ไม่มีเรื่องอะไรน่าชื่นชมหรอก
ทั้งที่จํากัดพลังเวทไว้ตลอดเวลาน่ะเหรอครับ
ผมว่านั่นเป็นสิ่งที่ได้มาความพยายามแทบรากเลือด
หรือไม่ก็ทุ่มเทด้วยชีวิตเลยนะครับ
รู้ด้วยงั้นเหรอ
คิดว่าผจญภัยด้วยกันมากี่ปีล่ะครับ
ไม่ใช่เรื่องน่าสนใจนักหรอกนะ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
อีกอย่างมันอาจจะเป็นประโยชน์ในภายหลังก็ได้นะครับ
ยังไงเหรอ
ไม่แน่ว่า...
ลูกของผมอาจจะเป็นจอมเวทก็ได้นะครับ
บาทหลวงต้องคงโสดชั่วชีวิตไม่ใช่รึไง
ทําไมคนที่รับใช้ท่านเทพธิดาถึงได้มีพวกแปลก ๆ กันนะ
ขอเกรงใจแล้วกัน
เพราะฉันมีคนอื่นชื่นชมแล้วน่ะ
งั้นเหรอ
มีเพื่อนที่ดีนะฟรีเรน
รักษาไว้ให้ดีล่ะ
ไม่หรอก ตอนนี้เขาคนนั้น
อยู่บนสวรรค์แล้วน่ะ
ถ้างั้น สักวันคงได้เจอกันแหละ
นั่นสินะ
ฉันไปทางนี้
ฟรีเรน
นี่คงไม่ใช่การจากลากันทั้งชีวิตหรอก
ไว้เจอกันใหม่ในอีกหลายร้อยปีหน้า
ขอให้ลุงแข็งแรง ๆ นะ
สนุกมากเลยละ
ขอบคุณสําหรับจี้นะคะ
And you alright
Can you hear me
แล่นไปตามรางรถไฟที่ไม่มีใคร
ร้องไห้รําพัน
อยากให้เธอยิ้ม
โอบกอดความทรงจําอันสดใสไว้
อยากถ่ายทอดถ้อยคําที่ล้ําค่ายิ่งกว่าคําว่าลาก่อน
แม้จะธรรมดา
แต่ก็พิเศษ
ดูสิ สิ่งที่ไม่อาจมองเห็นได้
หากไม่ใช่ดวงตาคู่นี้
ทําไมมันถึงได้เอ่อล้นออกมา
เพราะฉะนั้นต่อให้กลับชาติมาเกิดใหม่อีกครา
ฉันก็คงเลือกที่นี่เหมือนเดิม
เพราะฉะนั้นหากได้หวนกลับมาพบคุณอีกครั้ง
ฉันก็คงเลือกช่วงเวลานี้ไว้ ไม่แยกจากกันอีกแล้ว
ถึงไม่มีแม้แต่คําสัญญา
หรือเป็นวันที่สับสนจากความเดียวดาย
จะหลั่งน้ําตาก็ไม่เป็นไร รุ่งอรุณจะต้องมาเยือนแน่นอน
I'm whispering our lullaby for you to come back home
- เสื้อคลุมสีขาวไร้รอยแปดเปื้อน - ขนาดฉันที่เป็นคนอ่อนโยนยังโมโหเลยค่ะ
- เป็นหลักฐานของนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บ้านนี้ - เป็นหมู่บ้านที่ปกป้องดาบผู้กล้าเอาไว้น่ะ
- เป็นรางวัลสําหรับนักรบที่พยายามอย่างเต็มที่ - หื่น
- ของปลอมต่างหากครับ - พวกเราไม่ใช่นักรบสักหน่อยนะ
อย่าไปบอกพวกท่านพ่อล่ะ
"ผู้กล้าตัวจริง"น่ะ