حرفه‌ای‌ترین اپلیکیشن پخش آنلاین ایرانی "فیلامینگو" تقدیم می‌کند
[‏71 روز و 13 ساعت و 31 دقیقه و 29 ثانیه]
‫کوسیمایو!
‫عزیزم، ناهار آماده‌ست.
‫غذای موردعلاقه‌ات رو درست کردیم.
‫خودشه؟
‫آره. خودشه.
‫دیگه چیزی نمونده.
‫هیجان داری... یا مضطربی؟
‫هیجان دارم.
‫اما نیم ساعته دارم همین‌جا رو جارو می‌زنم.
‫متوجه شدیم.
‫خیلی تمیز شده.
‫آبیِ آسمون امروز خیلی قشنگه.
‫هوا هم بوی خوبی می‌ده.
‫حس امید می‌ده.
‫اومدش؟
‫آره.
‫اصلا نترس عزیزم.
‫اصلا نمی‌ترسم.
‫درد داره؟
‫نه کوسیمایو. اصلا درد نداره.
‫ما هیچ‌وقت بهت آسیب نمی‌زنم.
‫آماده‌ای؟
‫سه... دو... یک...
فیلامینگو را در اینستاگرام دنبال کنید .:: filamingo.official ::.
[پلوریبوس]
‫کِی می‌رسه اینجا؟
‫حدود دو ساعت دیگه.
‫این همونیه که وقتی توی هواپیما بودیم، ‫سرش داد زدم؟
‫اون موقع خیلی ذهنت درگیر بود.
‫- الان سوار آمبولانسه؟ ‫- اوهوم.
‫داستانش مفصله.
‫چی می‌خواد؟
‫با ما صحبت نمی‌کنه، پس...
‫ویدئوی اولت به دستش رسیده.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫شاید داره به درخواستت جواب می‌ده.
‫به‌نظر ما...
‫به‌نظر من...
‫بهتره وقتی می‌رسه، اینجا نباشم.
‫این‌طوری ناراحت می‌شه.
‫تو هم مجبور نیستی اینجا باشی کارول. ‫تصمیمش کاملا با خودته.
‫این‌همه راه از... پاراگوئه اومده؟
‫خب، دیگه حداقل باید وایسم تا بیاد، نه؟
‫حرف‌هاش رو می‌شنوم و می‌فرستمش بره.
‫طرف آدم خطرناکی که نیست.
‫هست؟ خطرناکه؟
‫فکر نمی‌کنیم به تو آسیبی بزنه.
«مترجم: سـپهـر» ::. Overhaul .::
::. @OverhaulSubs :کانال تلگرام .::
[‏60 روز و 16 ساعت و 40 دقیقه و 14 ثانیه]
‫اسم من مانوسوس اوویه‌دو ئه.
‫من یکی از اونا نیستم.
‫من می‌خوام دنیا رو نجات بدم.
‫سلام. اسم من کارول استورکاست.
‫خوش اومدی به... به... خونه‌ی من.
‫سلام.
‫صحبت کنیم؟
‫آره. آره، صحبت کنیم.
‫ول‍ـ... ولی... بدون... بدون ساطور.
‫من خطرناک نیستم.
‫اینجا امنه.
‫خیلی‌خب. بریم؟
‫اینجا صحبت می‌کنیم.
‫عه... بریم توی خونه‌ی من صحبت کنیم.
‫بهتر نیست؟ بهتر؟
‫توی آمبولانس صحبت می‌کنیم.
‫نه. توی خونه صحبت می‌کنیم.
‫ببخشید، اما من سوار یه آمبولانس عجیب با یه...
‫هی! داری چی کار می‌کنی؟
‫بده‌ش به من.
‫دیوونه شدی؟ دارن گوش می‌کنن.
‫این‌طوری می‌فهمن نقشه‌مون چیه.
‫من احمق نیستم. روی حالت پروازه. ‫حالت پرواز.
‫آنتن نمی‌ده. بده‌ش به من. بده.
‫نه. بده‌ش! بده‌ش... به من!
‫- نه! ‫- نه.
‫لعنت بهت.
‫شوخیت گرفته؟
‫می‌دونی چیه؟
‫برو سوار آمبولانست شو و گورت رو گم کن.
‫دیگه حرفی ندارم.
‫- کارول استورکا. ‫- کلمه یا اسم ناشناخته.
‫خداحافظ.
‫واقعا عالی شد.
‫شانس ما رو باش.
‫نُه هزار کیلومتر برای این آشغال اومدم.
‫گاله رو ببند.
‫خیلی‌خب. تو بردی. ‫گوشی، آره. آمبولانس، نه.
‫اما یه چتر لازم دارم.
‫بیا. بیا اینجا.
‫برای چی؟ واقعا برای چی؟
‫این دیوونه‌ها توی آسمون، چشم دارن.
‫می‌تونن از فضا، لب‌خوانی کنن.
‫پس... بیا بریم داخل. ‫پهپادهاشون اونجا نمی‌تونن جاسوسی‌مون رو بکنن.
‫معلومه که می‌تونن. با میکروفون. ‫میکروفون‌های جاسوسی.
‫فکر می‌کنی زاغ سیاهم رو چوب می‌زنن؟
‫- زاغ؟ زاغ کجاست؟ ‫- زا... نه، زاغ نه...
‫زاغ نه. منظورم اینه که...
‫صبر کن. وایسا. تو نه.
‫آخه چرا باید توی خونه‌ی من، ‫جاسوسی‌مون رو بکنن؟
‫تو مخالف‌شونی، نه؟ ‫خودم ویدئوت رو دیدم.
‫چرا باید اون ویدئو رو برام بفرستن؟
‫چون من ازشون خواستم.
‫کارول استورکا.
‫کلمه یا اسم ناشناخته.
‫چرا باید به دوتا انسان کمک کنن تا ‫با هم متحد بشن و نابودشون کنن؟
‫نابود؟ من... وایسا. من حرفی از نابودی نزدم.
‫این موجودات، پلیدن.
‫روحِ همه رو دزدیدن.
‫اگه نتونیم درست‌شون کنیم، ‫همون بهتر که بمیرن.
‫- اونا هنوز انسانن. ‫- اونا انسان نیستن!
‫چرا، هستن. اونا... انسانن.
‫انسانن. صرفا... فقط... فرق می‌کنن.
‫خب... آره، عجیب‌غریبن.
‫- خیلی مهربونن، آره. اما اصلا... ‫- آروم. یواش.
‫اونا پلید نیستن.
‫حتی آزارشون به یه مورچه هم نمی‌رسه.
‫اینکه ارزش یه انسان و مورچه رو برابر بدونی، ‫پلیدانه نیست؟
‫اصلا تا حالا سعی کردی باهاشون صحبت کنی؟ ‫شاید یه چندتا چیزی یاد بگیری.
‫اصلا نمی‌تونن دروغ بگن. می‌دونستی؟
‫گفتی این عجیب‌غریب‌ها تنهات گذاشتن؟
‫آره. 40 روز.
‫چرا برگشتن؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا نمی‌تونن از درخت، سیب بچینن؟
‫- واقعا مسخره‌ست. ‫- واقعا مسخره‌ست.
‫من می‌رم داخل.
[هلن]
‫بهت که گفتم. میکروفونی نیست.
‫راضی شدی؟
‫موبایل.
‫زبون بشکنی بلند نیستم.
‫ها؟
‫موبایلت رو می‌دی؟
‫لطفا؟
‫اون 11 بازمانده‌ی دیگه چی؟ ‫جوابی به ویدئوت ندادن؟
‫- نه. ‫- نه.
‫حتی نخواستن صحبت کنن؟
‫با من که نه.
‫اما مطمئنم عاشق شخصیت باانگیزه‌ی تو بشن.
‫هیچی پیدا نمی‌کنی.
‫می‌رم یه نوشیدنی بریزم.
‫نوشیدنی می‌خوای؟ آره، می‌خوای.
‫هی. می‌شه بس کنی؟
‫چه مرگته؟
‫خیلی‌خب. رفیق، نمی‌دونم رفتارِ مهمون‌ها ‫توی پاراگوئه چه‌جوریه...
‫اما اینجا توی آلبوکرکی،
‫اینکه نذاری یه نفر نوشیدنیش رو بخوره، ‫اشتباه خیلی بزرگیه.
‫اصلا گوش نمی‌دی.
‫آها!
‫کلمه یا اسم ناشناخته.
‫این چه کوفتیه؟
‫شاید یه سنسور باشه.
‫- سلام کارول. ‫- داشتید جاسوسیم رو می‌کردید؟
‫- جاسوسی؟ ‫- یه چیزی توی قفسه‌ی نوشیدنی‌هامه.
‫چه چیزی؟
‫نمی‌دونم. یه چیز مستطیلی پلاستیکی... ‫با ظاهر عجیب‌غریب...
‫مثل دستگاه‌های فیلم‌های جیمز باند.
‫کاملا مطمئنم از اول توی قفسه نبوده.
‫شماها گذاشتیدش اونجا؟
‫اوه، درسته. کار ما نبود کارول.
‫ماه مه سال 2011 رو یادته؟ ‫داشتی تخمک‌هات رو منجمد می‌کردی.
‫آره. خب؟
‫اون دستگاه یه سنسور حرکتیه.
‫باز شدن قفسه رو تشخیص می‌ده و ثبتش می‌کنه.
‫دوباره می‌گم، ما نذاشتیمش اونجا.
‫هلن.
‫متاسفیم کارول.
‫نه، نه، نه.
‫عیبی نداره.
‫بعدا بهتون زنگ می‌زنم.
‫کار اونا نبوده.
‫کار عجیب‌غریب‌ها نبوده.
‫کار کی بوده؟
‫کار زنم.
‫خوشش نمی‌اومد زیاد...
‫حالا دیگه واقعا نوشیدنی لازمم.
‫تلفنی با کی صحبت می‌کردی؟
‫اونا. همیشه اونان.
‫«دیگران».
‫خسته‌ام.
‫فردا دنیا رو نجات می‌دیم.
‫خب...
‫توی آشپزخونه یه‌عالمه غذا هست.
‫ملافه‌ی تمیز روی تخت، ‫و حوله توی دست‌شویی هست.
‫فردا بیش‌تر صحبت می‌کنیم. شب بخیر.
‫خوب بخوابی.
‫اینجا خونه‌ی کیه؟
‫فکر کنم اسم‌شون «ویلسون» باشه.
‫ببین، اگه یه روزی برگردن، ‫حسابم رو باهاشون صاف می‌کنم.
‫وای، اگه این‌طوری بشه که خیلی عالیه.
‫اینجا خونه‌ی تو نیست.
‫خونه‌ی منم نیست، خب؟ ‫نمی‌تونم بمونم.
‫اون وقت اون ماشین زردی که بیرون پارکه، ‫آمبولانسِ خودته؟
‫اصلا برو توی همون بخواب.
‫ودکام داره گرم می‌شه.
‫و خواهش می‌کنم.
‫سلام مانوسوس. ‫خیلی خوش‌حالیم بهمون زنگ زدی.
‫چه کمکی از دست‌مون برمیاد؟
‫الان دارم با همونی صحبت می‌کنم ‫که کارول استورکا باهاش صحبت کرد؟
‫نه. اون یه شخص دیگه بود.
‫اسم اون شخص چیه؟
‫زوشا.
‫می‌خوام با زوشا صحبت کنم.
ترجمه و زیرنویس توسط اپلیکیشن فیلامینگو
‫یعنی چی؟
‫سلام کارول.
‫اینجا چه خبره؟
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫- گفتی باید صحبت کنم. دارم صحبت می‌کنم. ‫- نه با اون.
‫در مورد چی حرف زدید؟
‫زوشا؟ چی بهش گفتی؟
‫«تودو». به زبون شما چی می‌شه؟
‫همه‌چیز.
‫خودم می‌دونم «تودو» یعنی چی.
‫بلند شو. بیا بریم.
‫زوشا. بیا بریم.
‫یکی دیگه رو برام بفرستید.
‫همه‌چیز.
‫هرچی بود و نبود؟
‫دقیقا در مورد چی‌ها صحبت کردید؟
‫- ببخشید کارول. ‫- بهش گفتی که...
‫دقیقا چی بهش گفتی؟
‫ما سرخود چیزی بهش نگفتیم.
‫ازمون یه‌سری سوال خاص پرسید. ‫سوال‌های دقیق.
‫خیلی دقیق و مصر بود.
‫و...
‫این ذات‌مونه. مجبور بودیم جواب بدیم.
‫آره. مجبور بودید. درسته. می‌دونم.
‫چرا باید انقدر روراست باشید؟
‫- ما نمی‌تونیم بهت دروغ بگیم. ‫- به من آره، ولی نه به اون.
‫می‌دونم درکش سخته اما همون‌قدر که ‫تو رو دوست داریم، اون رو هم دوست داریم.
‫نه.
‫نمی‌تونید همون‌قدر دوستش داشته باشید. ‫مثل هم نیست. فرق می‌کنه.
‫اون یه غریبه‌ست.
‫هیچی در موردش نمی‌دونید. ‫خودت بهم گفتی.
‫و ما... ما...
‫تو...
‫تو همراه منی.
‫مال منی.
‫آره.
‫درسته.
‫- اما... ‫- دیگه نمی‌خوام نزدیکش بشی.
‫باشه؟
‫اصلا... اون ساطورش رو دیدی؟
‫باید می‌شنیدی چی‌ها در موردتون می‌گه. ‫عجیب‌غریب. پلید...
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- ببخشید کارول.
‫یه اتفاقی قراره بیفته.
‫چی؟
‫لطفا نگران نشو.
‫زوشا؟
‫خدای من. زوشا! زوش‍ـ...
‫هی. هی!
‫چه خبره؟ من اصلا... من... چطور...
‫گندش بزنن.
‫خدای بزرگ.
‫زود باش ازش دور شو.
‫آهای.
‫با توام.
‫آهای!
‫آهای.
‫واقعا روانی‌ای، می‌دونستی؟
‫می‌دونی الان احتمالا چند نفر رو کُشتی؟
‫هی.
‫چیزی نیست. حالت خوبه.
‫آروم باش.
‫چرا این‌جوری می‌کنی؟
‫ریک.
‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی.
‫من کمکت می‌کنم.
‫من اینجام.
‫گوش کن ریک. من اینجام.
‫برگرد، باشه؟
‫از پسش برمیای.
‫گوش کن، گوش کن. ‫گوش کن ریک.
‫یادت میاد. یادته؟
‫صدام رو می‌شنوی. ‫هنوز توی این کالبدی اما برگرد.
‫ریک، می‌دونم هنوز خودتی ‫اما فقط یادت نمیاد. می...
‫می‌تونی برگردی. می‌تونی برگردی.
‫من اینجام.
‫گوش کن ریک. ‫ریک، من رو ببین.
‫ازش فاصله بگیر. سریع.
‫سلام.
‫بیا. به صندلی تکیه بده.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫می‌شه برامون آب بیاری؟
‫آره. آره، حتما.
‫ممنون.
‫آروم. عجله... عجله نکن.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫آره. فقط تشنه‌مونه.
‫حال‌مون...
‫حالم خوب می‌شه. ممنون.
‫نمی‌خوای جواب بدی ببینی کیه؟
‫می‌دونم کیه.
‫این دفعه کار من نبود.
‫گور بابای خودت لاکشمی.
‫کارول، واقعا متاسفم.
‫می‌دونی مجبوریم چی کار کنیم.
‫مانوسوس کجاست، کارول؟
‫حالش خوبه. نگرانش نباشید.
‫راستش رو بخوای، قبلش بهمون هشدار داده بود.
‫قبل از اینکه...
‫اون کار رو بکنه.
‫لطفا از طرف ما ازش معذرت‌خواهی کن ‫که این‌طوری شد.
‫دارن دوباره می‌رن. ‫همه‌شون. کل مردم شهر.
‫سعی کردم بهت بگم.
‫خب که چی؟
‫کاملا ارزشش رو داشت. ‫حالا چیزهای بیش‌تری می‌دونم.
‫حق با تو بود. فکر کنم یه راهی ‫برای درست کردن شرایط باشه.
‫بیا بریم.
‫حالا کارمون شروع می‌شه.
‫کارول استورکا.
‫کلمه یا اسم ناشناخته.
‫آب و برق هست.
‫اگه چیز دیگه‌ای لازم داشتی... ‫مثلا غذا یا هرچیزی، شماره‌ی صفر رو بگیر.
‫کارول استورکا...
‫کلمه یا اسم ناشناخته. می‌خوای دنیا رو نجات بدی ‫یا به اون دختره برسی؟
‫ممنون.
‫بفرما.
‫خیلی‌خب.
‫خوشمزه‌ست.
‫خیلی ساکتی.
‫نه. داشتم فکر می‌کردم.
‫به چی فکر می‌کردی؟
‫هیچی.
‫نه، داشتم...
‫داشتم به این فکر می‌کردم که تو... ‫این شخص...
‫- زوشای ملحق‌نشده... ‫- متوجه شدم.
‫که زوشا...
‫که قبلا کسی رو داشته؟
‫آره. مال خیلی وقت پیش بوده.
‫و آخرش چی شده؟
‫اونم هست؟ الان پیش شماست؟
‫نه.
‫نیست.
‫خیلی متاسفم.
‫فکر کنم بلد نیستم همین‌طوری خوش‌حال باشم.
‫چی باعثش می‌شه؟
‫- باعث چی؟ ‫- باعث خوش‌حالی آدم.
‫کدوم ماده‌ی شیمیایی توی بدن ‫این کار رو می‌کنه؟
‫ترکیبی از چند مواده.
‫سروتونین، دوپامین، وازوپرسین و البته اکسی‌توسین.
‫یه نکته‌ی جالب.
‫تحقیقات روی گورخرماهی نشون داده ‫که حدود 200 میلیون سال قبل،
‫اکسی‌توسین باعث ایجاد حس همدلی
‫توی مهره‌داران شده.
‫حتما الان یه‌عالمه ماده شیمیایی شادکننده ‫توی خونم جریان داره.
‫هی حس می‌کنم الان از بین می‌ره، اما نه...
‫و دلم نمی‌خواد از بین بره.
‫خوش‌حالم.
‫از این هم بهتر می‌شه.
‫بهتر؟
‫منظورت ملحق شدن که نیست؟
‫این اصلا...
‫گفتید برای این کار ‫به سلول‌های بنیادیم نیاز دارید.
‫نکنه تغییر کرده؟
‫نه. درسته.
‫پس بدون سلول‌های بنیادیم، ‫نمی‌تونید من رو تغییر بدید.
‫و تا وقتی خودم بهتون اجازه ندم ‫یه سوزن گُنده رو بکنید توی لگنم،
‫نمی‌تونید ازم سلول بنیادی بگیرید ‫و من، خودم می‌مونم. درسته؟
‫تا حدی درسته.
‫تا حدی.
‫راه دیگه‌ای که برای گرفتن ‫سلول‌های بنیادیم نیست، هست؟
‫اگه راهی نبود، می‌گفتی.
‫پس یه راهی هست.
‫تخمک‌هام.
‫همون‌هایی که با هلن منجمد کردم.
‫دست شماست، نه؟
‫آره.
‫و می‌تونید تبدیل‌شون کنید به سلول بنیادی، نه؟
‫زمان و صبر لازم داره. ‫همین‌طور یه‌خرده شانس.
‫اما دارید روش کار می‌کنید.
‫درسته.
‫باید درک کنی چقدر زیباست کارول.
‫بعدا می‌فهمی چرا باید به اشتراک بذاریمش.
‫این شادی‌ای که تجربه کردی، ‫تازه یه چشمه‌اشه.
‫در واقع کوسیمایو. ‫همون دختر جوون اهل پرو.
‫همین چند وقت پیش بهمون ملحق شد.
‫و باور کن، الان از همیشه خوش‌حال‌تره.
‫اگه می‌خوای، می‌تونی از زبون خودش بشنوی.
‫چقدر زمان دارم؟
‫سلول‌های بنیادی پُرتوان القایی می‌تونن ‫خیلی حساس باشن.
‫- مخصوصا که با سلول‌های هاپلوئید طرفیم... ‫- چقدر؟
‫یک ماه.
‫امیدواریم بیش‌تر از دو یا سه ماه نشه.
‫اگه دوستم داشتی، ‫اصلا این کار رو نمی‌کردی.
‫کارول.
‫لطفا درک کن که مجبوریم این کار رو بکنیم، ‫چون دوستت داریم.
‫چون من دوستت دارم.
‫کارول.
[‏74 روز و 18 ساعت و 30 دقیقه و 21 ثانیه]
‫تو بردی.
‫دنیا رو نجات می‌دیم.
‫کارول استورکا.
‫این چیه؟
‫بمب اتم.
«زیرنویـس از: سـپهـر» ::. @OverhaulSubs :کانال تلگرام .::
فیلامینگو را در اینستاگرام دنبال کنید filamingo.official