Ξαναγύρισες κοντά μας.
Μανούσος, μας ακούς; Πώς αισθάνεσαι;
Θυμάσαι τι σου συνέβη;
Μας κατατρόμαξες.
Το ευχάριστο είναι ότι η λοίμωξη αντιδρά στα αντιβιοτικά.
Ωστόσο, μάλλον θα χρειαστεί να μείνεις εδώ για λίγο καιρό.
Πρέπει να ανακτήσεις τις δυνάμεις σου.
Μανούσος.
Καταλαβαίνουμε ότι έχεις πολλά να διαχειριστείς.
Μα χρειάζεσαι χρόνο για να αναρρώσεις. Το σώμα σου χρειάζεται ξεκούραση, θέλει…
Φεύγω.
Τι χρωστάω;
Τον λογαριασμό! Τι χρωστάω;
Δεν μας χρωστάς τίποτα.
Σ' εσάς όχι. Στους ανθρώπους που βρίσκονταν πριν εδώ.
Στο νοσοκομείο. Ράμματα, φάρμακα. Τα πάντα κοστίζουν.
Πριν από τη Σύνδεση,
οι θεραπείες σου στο συγκεκριμένο νοσοκομείο θα είχαν κοστίσει
8.277,53, είτε σε μπαλμπόα είτε σε αμερικανικά δολάρια.
Μπαλμπόα;
Στον Παναμά είμαι;
Θα χρειαστείς αναλυτική απόδειξη;
Εγώ, ο Μανούσος Οβιέντο, οφείλω σε αυτό το νοσοκομείο $8.277,53.
Συν ένα ασθενοφόρο.
- Σε παρακαλώ, μη σηκώνεσαι. Συγγνώμη. - Χαρά μας.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε.
- Εις υγείαν. - Εις υγείαν.
Δεν είναι πολύ γλυκιά;
Πάντα φοβάμαι ότι δεν βάζω αρκετό νερό.
- Είναι τέλεια. - Ναι;
Γιατί μπορώ να προσθέσω κι άλλο αν θες. Νερό.
Ωραίος ο Ο'Κιφ εδώ.
Σκόπευα να τον επιστρέψω.
Θεωρούμε ότι είναι υπέροχος εκεί.
Τον…
Απλώς, τον πήρα για να είναι ασφαλής, βασικά.
Τριγυρνούν πολλά ζώα εδώ.
Λύκοι.
Βουβάλι. Βουβάλια.
Κι αν μπουν μέσα στα μουσεία
κι αρχίσουν να τρίβονται στους πίνακες, θα γίνει…
Ναι. Αυτό θα ήταν προβληματικό.
Μπορούμε να ασφαλίσουμε όλα αυτά τα κτίρια αν θέλεις.
Τέλεια.
Θα ήταν τέλεια.
Μη φάει τη Μόνα Λίζα κάνας βούβαλος.
Δεν ξέρω τι να συζητήσουμε.
Ποιος λέει ότι πρέπει;
Τι λες για ένα επιτραπέζιο;
- Σοβαρά; - Θα 'χει πλάκα.
Εντάξει.
Τι διάθεση έχουμε;
Bananagrams;
Όχι. Δεν θα 'χε πλάκα. Ξέρεις όλες τις λέξεις.
Σκάκι. Όχι. Χριστέ μου, όχι.
Άσε που σου λείπει ένας λευκός πύργος. Θυμάσαι;
Αλλά μπορούμε να σου φέρουμε καινούριο.
Τι άλλο έχουμε;
Risk. Παγκόσμια κυριαρχία. Ξεκαρδιστικό.
Απορώ γιατί το έχουμε καν αυτό.
Εκείνο που έπαιζες με τα ξαδέλφια σου;
Πολύ αργή.
Μ' αφήνεις να κερδίζω; Ή απλώς παίζεις χάλια;
Συνέχισε να παίζεις και θα δεις.
Χρόνια είχα να σκεφτώ αυτό το παιχνίδι.
Η γιαγιά είχε μπλε και κόκκινη τράπουλα
και μας ανάγκαζε να τις βάζουμε στα σωστά κουτιά πριν τις μαζέψουμε.
Ο χαμένος θα τις ξεχωρίσει.
Θες να έρθει να σε δει ο ξάδελφος Χένρι;
Έχεις να τον δεις απ' τα Χριστούγεννα του 2005.
Θα ήταν ακριβώς σαν να μιλάω μαζί σου, σωστά;
Τότε, μπα.
Αν δεν ήθελε να με δει 41 μέρες, γιατί τώρα;
Γιατί το λένε "spit";
- Δεν ξέρουμε ακριβώς. - Τι εννοείς; Όλα τα ξέρετε.
Έτσι; Spit.
Ξεκίνησε απ' το ΗΒ τη δεκαετία του '80.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το όνομά του, αλλά όχι σαφής απάντηση.
Έτοιμη; Spit.
Το 1986, κάποιος…
Σαν να παίζω χαρτιά με το Google, γαμώτο.
Ξαναγύρισαν όλοι;
Σχεδόν. Θα χρειαστούν μια δυο ωρίτσες.
Μήπως…
Θα μπορούσατε να το καθαρίσετε με το πιεστικό αυτό;
ΓΥΡΙΣΤΕ ΠΙΣΩ
Φυσικά.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, καλό σου βράδυ.
Κάρολ, μπορούμε να μείνουμε αν θες. Για όσο θέλεις.
Τι; Όχι, όχι, όχι. Σίγουρα θα 'χετε δουλειές.
Έχω κι εγώ ένα σωρό αγγαρείες και τέτοια.
Μόλις σκέφτηκα ότι δεν σ' έχω ρωτήσει ποτέ πού μένεις.
Δεν υπάρχει πια η έννοια της ιδιοκτησίας.
Της ακίνητης περιουσίας.
Όπου γης και πατρίς.
Καλά, μα…
Πού κοιμάσαι το βράδυ;
Θα σου δείξουμε.
Όλοι κοιμούνται μαζί;
Γιατί;
Εξοικονομούμε ρεύμα. Φυσικό αέριο.
Είναι πιο αποδοτικό να ζεσταίνεις και να ψυχραίνεις ένα μεγάλο δωμάτιο.
Δεν θα καταλήξει σαν τη σκηνή με το όργιο στο τέλος του Matrix, έτσι;
Όχι, εκτός κι αν θέλεις.
Αξιοποιούμε χώρους σαν αυτόν ανά την υφήλιο.
Εμπορικά κέντρα, εκκλησίες, συνεδριακά κέντρα.
Κάτσε. Ο σκύλος δεν είναι ένας από σας, έτσι;
Σίγουρα όχι. Παρότι είναι πολύ καλό σκυλάκι.
Τον λένε Μπέαρ Τζόρνταν.
Γεια. Γεια σου, Μπέαρ.
Γεια σου.
- Δεν ήξερα ότι έχετε κατοικίδια. - Δεν έχουμε.
Μα όποιο ζώο αρνείται να εγκαταλείψει το πρώην αφεντικό του, το φροντίζουμε.
Ο Μπέαρ συμπαθεί τον Μάλκολμ εκεί.
Θες να μείνεις μαζί μας απόψε;
Μπορούμε να σου στρώσουμε δικό σου κρεβάτι.
- Όχι. - Μόνη σου.
Δεν πειράζει. Λέω να γυρίσω σπίτι.
Ό,τι σε κάνει χαρούμενη.
Μπορούμε να σε πάμε εμείς. Ή μπορείς να πάρεις το αμάξι μας.
Κάτι θα σκεφτώ.
Σε πειράζει να ξαπλώσουμε;
Παρακαλώ.
ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΡΙΟ ΡΑΝΤΣΟ
Περάσαμε υπέροχα μαζί σου.
Χαιρόμαστε πολύ που γυρίσαμε.
Ναι.
Θες να σου φτιάξουμε πρωινό;
Όχι. Μπορώ μόνη μου.
Κι εγώ πέρασα ωραία.
Ο ΡΑΜΠΑΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ (ΠΑΛΙ;) ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΦΟΡΑ ΟΝΤΩΣ;!; (ΡΩΤΑ ΤΗ ΒΑΛ)
Η ΛΟΥΚΕΪΖΙΑ ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΜΕΝΗ ΠΕΙΡΑΤΗΣ;!
ΘΑ ΜΟΥ ΕΔΙΝΑΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ;!
ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΥΓΑ ΔΕΝ ΕΥΝΟΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΟΥΝ ΨΕΜΑΤΑ.
ΤΡΩΝΕ. ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
Ασύγκριτη θέα.
Φίλε, λατρεύω τα τρένα.
Έχει κάτι ιδιαίτερο ο ήχος της κόρνας του τρένου.
Τι έχει;
Κάποια στιγμή πρέπει να είπα σε ανθρώπινα όντα ότι αγαπώ την κόρνα των τρένων.
Νόμιζα πως ξέρατε τα πάντα για μένα.
Όχι αυτό.
Είναι…
ο πιο μοναχικός ήχος στον κόσμο.
Πώς το κάνετε αυτό;
Έχει να κάνει με το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του σώματος.
Το φυσικό ηλεκτρικό μας φορτίο, ας πούμε.
Έχεις κι εσύ, απλώς σε αχρηστία.
Δηλαδή, όπως ο ασύρματος;
Περίπου. Μα η εκπομπή του ασυρμάτου είναι σαν την ομιλία. Συνειδητή.
Η δική μας επικοινωνία είναι ασυνείδητη. Ομοιοστατική.
Σαν την αναπνοή.
Δηλαδή…
Όχι.
Υπάρχουν πολλά ακόμη που δεν καταλαβαίνουμε.
Αλήθεια, γιατί χρειάζεστε ακόμη τρένα;
Διανομή τροφίμων.
Κάρολ, είσαι καλά;
Ναι. Μια χαρά.
Συγγνώμη. Συνεχίστε.
Νιώθεις όμορφα κι εσύ;
Εννοείται.
Δηλαδή…
Πώς, ας πούμε;
Ξέρω ότι σου κάνουν μασάζ τώρα,
αλλά, ουσιαστικά, εσύ το κάνεις στον εαυτό σου.
Ναι.
Στο μεταξύ, ταυτόχρονα, κάνεις και σ' εμένα μασάζ.
- Οπότε, θέλω να πω… - Ισχύει.
Πώς γίνεται αυτό;
Όλοι αισθάνονται αυτό που αισθάνεσαι εσύ τώρα;
Όλος ο κόσμος κάνει μασάζ;
Όχι. Όχι ακριβώς.
Είναι περίπου σαν…
Το τελευταίο δεκάλεπτο,
είχαμε 1.674 θανάτους και 965 γεννήσεις.
Και…
Τώρα που μιλάμε, ένας άντρας στη Βουλγαρία παλουκώθηκε κατά λάθος σε σίδερα.
- Χριστέ μου. - Όλα καλά.
Δεν νομίζουμε να τρύπησε κάτι ζωτικό.
Αν νιώθαμε τα πάντα μεμιάς, θα ήταν αβάσταχτο.
Αλλά το γνωρίζουμε ενώ συμβαίνει.
Το αντιλαμβανόμαστε.
Αντιληφθήκαμε, ας πούμε, ότι μόλις ανατρίχιασες.
Μετά απ' όλα αυτά…
αυτό το μασάζ είναι τόσο ωραίο.
Ώστε από κει προήλθε.
Ακριβώς.
Από το άστρο του, δηλαδή.
Από τον Κέπλερ-22;
Κι ο πλανήτης που δεν βλέπεις είναι ο Κέπλερ-22b.
Έτσι τον ονομάζουμε εμείς. Δεν έχουμε ιδέα πώς τον λένε εκείνοι.
Έχει ακτίνα περίπου διπλάσια της Γης
και πιστεύουμε πως ο πλανήτης τους ίσως είναι ένας πελώριος ωκεανός.
Μερικές φορές κλείνουμε τα μάτια μας και προσπαθούμε να τον φανταστούμε.
Δεν ξέρω αν κοιτάζω στο σωστό σημείο.
Δηλαδή, βλέπω τον…
τον Κύκνο, νομίζω.
Βλέπεις κάποιο άστρο πιο λαμπρό από τα άλλα;
Ναι.
Αυτό είναι το Ντενέμπ.
Μετά, αν διανύσεις μια ευθεία προς τα πάνω από το πρώτο τμήμα του φτερού,
θα δεις μια μικροσκοπική κουκκίδα φωτός.
Δεν ξεχωρίζω τις κουκκίδες.
Υπάρχει έντονη φωτορύπανση απ' την πόλη.
Για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.
Δοκίμασε τώρα.
Μπορούμε να το τοποθετήσουμε στο κέντρο του φακού.
Ίσως το εντοπίσεις ευκολότερα.
Περίμενε λίγο. Κάτσε. Ναι, νομίζω ότι το βλέπω.
- Το βλέπω! - Ναι;
Αλήθεια.
Ναι.
Και πώς είναι οι άνθρωποι στον Κέπλερ-22b;
Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ γι' αυτούς.
Είναι υπερβολικά μακριά.
Αλλά ξέρουμε ότι τους αγαπάμε.
Και τους είμαστε ευγνώμονες.
Και θα τους το ανταποδώσουμε, όσο καιρό κι αν πάρει.
Τι θα πει αυτό;
Πρέπει να μοιραστούμε το δώρο τους με οποιονδήποτε άλλον ίσως είναι εκεί έξω.
Για να είμαστε σαφείς, εκεί έξω, "εκεί έξω";
Πώς ακριβώς θα το κάνετε αυτό;
ΣΗΜΑ ΚΕΠΛΕΡ-22b ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΓΙΓΑΝΤΙΑ ΚΕΡΑΙΑ!!!
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΙΣΧΥ ΓΙΑ ΣΗΜΑ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ!
ΚΟΙΝΟΒΙΟΣ ΥΠΝΟΣ / ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΕΞ; - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΑΠΟΔΟΤΙΚΟ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΕΣΩ ΗΛ. ΦΟΡΤΙΟΥ;; ΤΡΕΝΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ (ΜΠΛΙΑΧ)
ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΟΥ
Μου κάνεις μια χάρη;
Γεια.
Ευχαριστώ.
Χαρά μας.
Σημαίνει αυτό που νομίζουμε;
- Τι; - Γράφεις πάλι;
Γράφω…
Τα Ουαϊκάρο. Ναι.
Ναι.
Μου ήρθε μια ιδέα κι άρχισα να γεμίζω τον ασπροπίνακα
και ξαφνικά, τελείωσε ο μαρκαδόρος.
Οπότε, ναι, γράφω ξανά.
Λοιπόν, μη σε κρατάμε.
Απλώς είμαστε κατενθουσιασμένοι που θα διαβάσουμε κάτι καινούριο.
Κι άλλο ένα Ουαϊκάρο!
Μόνο αν θες να το μοιραστείς μαζί μας, φυσικά. Χωρίς καμία πίεση.
Φυσικά.
Καλή συγγραφή, Κάρολ!
ΜΑΝΤ. ΜΠΑΧΑΡΟΚΑΡΠΟΣ = ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ;! ΕΛΙΞΙΡΙΟ;!;!
ΤΙ ΞΕΡΩ ΓΙ' ΑΥΤΟΥΣ: ΘΥΜΟΣ = ΚΙΝΔΥΝΟΣ;
ΠΩΣ;!
Καλό ήταν!
Οριακά.
Μη με πατρονάρεις. Άκου που σου λέω.
Σου ορκίζομαι, μικρή έσκιζα σ' αυτό το παιχνίδι.
Το ξέρουμε.
Πλάκα μου κάνεις; Έλεος.
- Εσύ είπες ότι δεν έχεις ξαναπαίξει. - Η Ζόσια δεν έχει παίξει.
Αλλά έχουμε τη συνδυασμένη γνώση κάθε εν ζωή πρωταθλητή κροκέ,
οπότε το λες και πλεονέκτημα.
Ναι. Το καταλαβαίνω με το σκάκι, ας πούμε, αλλά η βολή είναι μυϊκή μνήμη.
Μοιράζεστε κι αυτό;
Ίσως. Ή ίσως απλώς παίζεις χάλια εσύ.
ΠΑΙΖΕΙΣ ΧΑΛΙΑ, ΚΑΡΟΛ!!!!
Κάνουμε και τέτοια.
Εντάξει.
ΖΟΣΙΑ 2 ΚΑΡΟΛ 0!
Γι' αυτό… Θα σας νικήσω όλους, και τα επτά δις.
Ναι. Οπότε…
Επτά δις πισινοί θα φάνε κλοτσιά.
- Να σου κάνουμε μια ερώτηση; - Φυσικά.
- Η καλύτερή σου μέρα όταν έγραφες; - Δεν υπάρχει αυτό.
- Αλήθεια; - Έχεις κι άλλους συγγραφείς εκεί μέσα.
Θα 'πρεπε να ξέρεις. Είναι σαν να ρωτάς "Πότε πέρασες καλύτερα στον οδοντίατρο;"
Καημένη, βασανισμένη καλλιτέχνιδα.
Παρεμπιπτόντως, ακόμη εγώ παίζω.
Γιατί ρωτάς;
ΑΝΟΙΧΤΟ 24 ΩΡΕΣ ΛΟΚΛΙΝΣ
ΑΠΥΘΜΕΝΑ ΦΛΙΤΖΑΝΙΑ ΚΑΦΕ
Πάνε χρόνια που έκλεισε αυτό το μαγαζί.
Ποτέ δεν περίμενα να ξανάρθω εδώ.
- Να κάτσουμε; - Παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Θα μας πεις τι αισθάνεσαι; Θα ήταν τιμή μας να το μοιραστούμε μαζί σου.
Βασικά…
Όλα άρχισαν εδώ. Όπως προφανώς ξέρεις.
Έγραφα στο χέρι σε κίτρινα μπλοκ.
Που έκλεβα απ' τη δουλειά μου.
Είχα καμιά εικοσαριά και πήγαινα από δω κι από κει, έσκιζα σελίδες.
Στο μεταξύ, ονειρευόμουν να μαζέψω λεφτά για ένα λάπτοπ.
Έσκιζα τις σελίδες, τις έπιανα όλες μαζί μ' ένα τεράστιο πιαστράκι,
επίσης κλεμμένο,
που ήθελε και τα δύο χέρια για ν' ανοίξει,
ίσα ίσα για να προσθέσω μία σελίδα.
Έκανα τεράστια βαθουλώματα στις παλάμες.
Μιλάμε για σκέτο εφιάλτη.
Ήταν κι εκείνη η σερβιτόρα, η Μπρι.
Τη λάτρευα. Μου γέμιζε συνέχεια καφέ.
Ποτέ δεν μου την έλεγε που έπιανα το τραπέζι όλη μέρα.
Θεέ μου.
ΜΠΡΙ
Κάτσε όση ώρα θες, αγάπη.
Αυτό το μέρος…
ήταν η διέξοδός μου.
Καταστενοχωρήθηκα όταν…
Κάτσε, κάηκε.
Το ξαναχτίσατε;
Από… Στάσου. Απ' το μηδέν;
Από άδειο οικόπεδο;
Ακριβώς.
Πώς μου λείπει εκείνη η εποχή…
Δούλευα όλη νύχτα, ώστε να γράφω όλο το πρωί, και μετά…
Ήταν η καλύτερη εποχή.
Όλα καλά;
Κάρολ;
Κάπως γρήγορα μας άφησες σήμερα.
- Όλα καλά; - Ναι, μια χαρούλα!
Ειρωνεία.
Ναι!
Θες ένα ποτό; Θες ένα ποτό.
Θα πιούμε ένα κι εμείς αν αυτό σ' ευχαριστεί.
"Εμείς". "Εμείς πιστεύουμε. Εμείς θέλουμε".
Θα σε σκότωνε να πεις "εγώ";
- Μήπως θα σε σκότωνε; - Όχι βέβαια.
Εμείς…
Εγώ το βρίσκω παράδοξο, σημασιολογικά, αλλά, φυσικά, εκείνη θα…
Εμείς θα…
Όλα τα μυαλά του κόσμου και σας μπουρδουκλώνει μια αντωνυμία.
Γι' αυτό έχεις θυμώσει;
Πού έμενε εκείνη η σερβιτόρα; Η Μπρι.
Την "Ημέρα Σύνδεσης", τότε που ήταν εκείνη, όχι εσείς.
- Πού ήταν; - Στο Μαϊάμι.
Δούλευε; Διακοπές;
Δούλευε. Ως αισθητικός.
Νιόπαντρη.
Όχι πια, όμως.
Άρα, είχε φτιάξει τη ζωή της και μετά, τι;
Τη σύρατε πάλι εδώ χάμω για να παίξει θεατράκι; Τη σερβιτόρα;
Κάρολ, δεν ξέρουμε αν καταλαβαίνουμε τι σε προβληματίζει.
Μπορείς να γίνεις πιο σαφής;
Προσπαθείς να με αποπροσανατολίσεις.
Να εκτροχιαστώ.
Ξαναχτίζεις το αγαπημένο μου καφέ,
χοροπηδάς όταν σου λέω ότι ξαναγράφω, αλλά όλα είναι θέατρο.
Είναι χειριστικές μαλακίες, επειδή ξέρεις ότι δεν έχω παραδοθεί.
Παραδέξου το.
Πες μου ότι ξέρεις πως δεν θα παραδοθώ.
Το ξέρουμε.
Μακάρι να το έκανες.
Μα αληθεύει εξίσου ότι αγαπάμε το Ουαϊκάρο.
Εντάξει, ειλικρίνεια.
Εμπρός. Ανοιχτά χαρτιά.
Σε συμπαθώ.
Εσάς όλους. Εσένα… Ό,τι είναι.
Είσαι…
Είναι πολλά αυτά που μ' αρέσουν σ' εσένα,
αλλά αυτό;
Αυτό είναι χάος.
Αυτό είναι μη βιώσιμο.
Είναι ψυχική νόσος. Είναι ψύχωση.
Λιμοκτονείς και δεν μπορείς ούτε να κόψεις ένα ρημάδι μήλο; Πώς…
Κάποιος πρέπει να επαναφέρει τον κόσμο, ακόμη κι αν με εγκαταλείψετε όλοι ξανά.
Ακόμη κι αν εγώ…
- Καλημέρα. - Γεια.
Πόση ώρα είσαι ξύπνια;
Αρκετή.
Θες να διαβάσεις το πρώτο κεφάλαιο;
Μη μ' αφήνεις σ' αγωνία!
Ο Ραμπάν…
έγινε γυναίκα.
Και πολύ άργησε.
Αλλά σκέφτηκα ότι πλέον γιατί όχι;
Λογικό.
Απλώς θα κάνεις αναδρομική αλλαγή;
Δεν χρειάζεται.
- Μπορεί να συμβεί κανονικά. - Πώς;
Η Κρήνη της Νιότης απ' το δεύτερο βιβλίο;
Όχι, αυτό δεν θα γινόταν.
- Όχι… Ναι, έχεις δίκιο. - Οι Μεταμορφικοί του Γκόλινμπρεϊ.
- Εγώ σκεφτόμουν τα Σπήλαια του… - Τα Σπήλαια του Έιβαλορ.
- Μα αυτά δεν ήταν χαμένα στον χρόνο; - Ναι, εντάξει.
Μα τι είναι ο χρόνος για κάποιον σαν τον Ραμπάν;
Αρκεί να πάρει απ' τον κάπτεν Βέρτζιλ
- τη χρονική πυξίδα και… - Την πυξίδα!
Σκέφτηκα τη Λουκέιζια να τη χρησιμοποιεί
για κάτι, που πραγματικά δεν θυμάμαι τι, αλλά είναι πιο λογικό για τον Ραμπάν.
Ναι.
Σ' αρέσει ως τώρα;
Κάρολ.
Μας…
Μου αρέσει πολύ.
Ο Τζο Πας στην κιθάρα. Ο Ρέι Μπράουν στο μπάσο.
Ο Μίκι Ρόκερ στο απίστευτο ταμπούρο
και, φυσικά, ο ασύγκριτος Ντίζι Γκιλέσπι στην τρομπέτα.
Και τώρα, το καλύτερο.
Το "All of You" του Μάιλς Ντέιβις στον ΚΗΝΜ, 92.4 FM.
Ελπίζω να φτιάχνεις αρκετή και για τις δυο.
Θα φας κι εσύ.
Σ' αρέσουν οι ομελέτες, έτσι;
Μας αρέσουν. Μας αρέσουν όλα στο πρωινό.
Φυσικά.
Αλλά, σ' εσένα… εσένα. Β' ενικός. Στη Ζόσια αρέσουν οι ομελέτες;
Στη Ζόσια αρέσουν…
Μου αρέσουν οι ομελέτες.
Δεν είχα πολλές ευκαιρίες να δοκιμάσω.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Το παγωτό μάνγκο.
Πεθαίνω για παγωτό μάνγκο.
Ήταν ένας ηλικιωμένος στη γειτονιά μου που τα πουλούσε από ένα καρότσι.
Χάζευα τα πλοία να φεύγουν απ' το Γκντανσκ.
Ολοκαίνουρια. Παρθενικό ταξίδι.
Ήμουν γύρω στα δέκα;
Και με συνάρπαζαν αυτά τα τεράστια πλοία.
Ποιος τα έφτιαξε;
Για ποιο λόγο;
Πού πήγαιναν;
Και τώρα ξέρω.
Μερικές φορές, ο άντρας με το καρότσι
μας χάριζε παγωτό ξυλάκι, όταν είχε πάρα πολλά να πουλήσει.
Ήξερε ότι δεν είχαμε μαντήλι να κλάψουμε.
Ήταν πάνω που είχε ανοίξει η χώρα και ξαφνικά, είχε φέρει νέες γεύσεις.
Μέντα, καφέ, ροδάκινο.
Αλλά… το μάνγκο.
Αυτό ήταν το αγαπημένο μου.
Ευχαριστώ που το μοιράστηκες.
Ζόσια;
Θα έχεις επισκέψεις.
Εντάξει.
ΣΥΝΟΡΑ ΜΕΞΙΚΟΥ - ΗΝ. ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ 31 ΧΛΜ.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου