DLA MAMY!
GENIALNA MORGAN
Najpierw buziak.
Centrala Włamanie w Canyon Gate.
I nic mamie nie kupiłeś?
Kupiłem, ale to tajemnica.
- Przecież ja jej nawet nie znam. - I tak ci nie ufam.
Twoja gromadka wysila się na Dzień Matki?
A jak. Jestem najlepsza.
Co ty tu robisz?
Byłem akurat w pobliżu, więc podjechałem.
Z tego, co tu widzę, to robota zawodowców.
Wyczyścili kamery, więc nie wiemy, jak weszli i ilu ich było.
Co to za budynek?
Prywatne skarbce Canyon Gate.
Takie skrytki bankowe, tylko większe.
Ludzie trzymają tu szczególnie wrażliwe przedmioty.
- Zwykle warte fortunę. - Dzieła sztuki, monety, biżuterię.
Przechowalnia w wersji premium. Rozumiem.
Nasłuchałem się od właściciela. Mają dostęp biometryczny, szyfrowanie
i systemy redundancji – złodzieje obeszli to wszystko.
A strażnicy?
Jest tylko jeden. Były komandos.
Technicy znaleźli to przy tylnym wyjściu.
Co na to ochroniarz Dean?
Jeszcze się nie znalazł.
Jeden facet to ich cała ochrona?
Właściciel bardziej ufa technologii niż ludziom.
Dziś zawiodło jedno i drugie.
Taki skok nie mógłby się chyba powieść bez pomocnika w środku.
Funkcjonariusze już go szukają.
Złodzieje w jakiś sposób
otworzyli konkretne skarbce.
Imponująca lista klientów.
Widzę oryginalne płyty, medale olimpijskie.
A to co takiego?
Bardziej interesuje nas to, czego brakuje.
Co?
A nic. Tylko bardzo drogie buty i ciuchy.
Nie zabrali ich?
Wygląda to tak, jakby w połowie dali sobie spokój.
Może zabrali, ile zdołali unieść.
A może...
- Czy ty mnie uciszasz? - Was obydwu.
Robiłem obchód korytarza, a oni zaszli mnie od tyłu.
Ilu?
Czterech.
Czterech? Na pewno?
Jeden rąbnął mnie kolbą,
zabrał mi broń i związał twarzą do ziemi.
Myślałem, że to koniec, ale po prostu mnie tu zaciągnęli.
Ale przecież jeden ochroniarz wystarczy.
Przyjrzałeś się im?
Nie. Wszyscy mieli maski i rękawiczki.
A ich wzrost, waga?
Nie, niestety.
Daj mi jakiś punkt zaczepienia.
- Chyba jeden z nich żuł gumę. - Gumę?
Jakąś miętową.
Ten pokój opróżnili.
Co się tu kryje?
Proszę tego nie dotykać.
- Kim pan jest? - Właścicielem.
Świetnie. Co jest w pudełku?
Przedmioty naszych klientów objęte są tajemnicą.
Bardzo profesjonalnie. Sama sprawdzę.
To jakiś dysk?
Było tu coś jeszcze czy tylko to?
Chyba nic więcej.
Sporo czujników. Do czego służą?
Pozwalają nam precyzyjnie kontrolować temperaturę, wilgotność
i jakość powietrza.
Monitorujemy tu wszystko.
Który skarbiec otworzyli na końcu?
- Właśnie ten. - Numer 312.
Moja ciekawość sięgnęła zenitu.
Do czego zmierzasz?
Może przestali przetrząsać skarbce,
kiedy znaleźli to,
czego od początku szukali.
Może tak, może nie. Czemu zostawili dysk?
Nie wiem. Może spróbujmy to ustalić.
Kamera sąsiada nagrała ich ucieczkę o 21.55.
Niestety, tablic brak.
Tylko tyle mamy?
Czterech mężczyzn, jeden ze świeżym oddechem?
Mamy trochę więcej. Rejestr skarbca.
A tak się właściciel zasłaniał
prywatnością klientów.
Wyjaśniłem mu, że nie będzie miał klientów,
jeśli media to nagłośnią.
Skarbiec z twardym dyskiem wynajął Alpheus Hodges.
To dopiero imię.
Nie figuruje w systemie ani w mediach społecznościowych.
Może dlatego, że nie żyje od 168 lat.
Alpheus Hodges, pierwszy burmistrz LA. Raczej poza podejrzeniem.
Właściciel dysku nie chce być odnaleziony.
Co naprawdę ukradła ta ekipa?
Według tego tylko jedną rzecz. Butelkę Château Madeleine, rocznik 1907.
Co? Niemożliwe.
Warte 90 000 dolarów.
Kto tyle wydaje na wino?
Łatwiej byłoby zwinąć dobre auto.
Nie taki był plan. Zobacz.
Zgodnie z rejestrem wchodzą do środka o 21.02.
Wiążą strażnika, otwierają skarbce.
Pierwszy o 21.07, ostatni o 21.24.
Tyle że wyszli o 21.55, prawie 30 minut później.
Długo dywagowali nad tą butelką wina.
O co im chodziło?
Odpowiedź przynosi zapis temperatur.
Każdy ze skarbców ma swój mikroklimat,
bo papier, wino, ubrania, klisze
wymagają różnych temepratur.
W skarbcu 312 było dokładnie 11 stopni. Temperatura idealna dla elektroniki.
Chłodno, ale bez ryzyka skroplenia.
Aż nagle...
- Zrobiło się cieplej, tak? - Słyszałeś właściciela.
Stopniowy wzrost temperatury
wymaga obecności czynnika.
Na przykład organizmów złodziei?
Ciało nie wydziela ciepła równomiernie. Ale urządzenia – owszem.
Nic nie ukradli, bo nie musieli.
Przez te pół godziny zgrywali dane.
To wyjaśnia czas, ciepło, pozostawiony dysk.
Ale właściwie dlaczego go zostawili?
Może dla zmylenia tropu.
Dobra, mam.
Zdjęli odciski z dysku. Należą do Mitchella Hustona.
Postać współczesna, 40 lat, nienotowany. Adres w Glassell Park.
Świetnie. Karadec, jedziemy.
Miejmy nadzieję, że to jego szukamy.
Hej, bardzo się spinasz sprawą rabunkową.
Masz słabość do wojen magazynowych?
Mitchell Huston, policja!
Mitchell Huston.
Z Boyle Heights przy drodze I-5.
Na Dzień Matki!
Obserwował rozbudowę międzystanowej,
likwidację domów i ulic.
Najpierw został społecznikiem,
a ostatecznie – urzędnikiem w ratuszu.
- Skąd to wiemy? - Od wynajmującej.
- Był wzorowym lokatorem. - I wzorowym obywatelem. Spójrz.
Kochał Los Angeles. Urządził tu prawdziwe sanktuarium.
- Ale... - Co?
Nie wiem. Facet z takiego mieszkanka wynajmuje skarbiec
obok śmietanki Los Angeles?
W każdym razie miał związek z dyskiem.
- Czas zgonu? - Między 17.00 a 20.00.
Może Mitchell znał któregoś ze złodziei.
Byli tu zaraz przed skokiem.
Daphne dotarła do umowy.
Zawarł ją Mitchell, ale nie on opłacał skarbiec.
- A kto? - Miasto Los Angeles.
Spróbuję załatwić szybko nakaz przejęcia tego dysku.
- Oz, dołącz do Daphne w Canyon Gate. - Okej.
Ktoś w ratuszu musi coś wiedzieć na temat dysku.
Znam tam ludzi. Biorę to na siebie.
- Jakiś dziwny jest, nie? - Nie próbuję go już rozgryzać. A co?
Twierdzi, że był w okolicy Canyon Gate, ale znajoma z centrali mówi...
Znajoma z centrali?
Mam różne znajomości. Co cię dziwi?
Podobno kazał powiadamiać go o rabunkach dużego kalibru.
Niby po co?
11 POSTERUNEK
Witajcie w kolejnym odcinku...
Wielkich tajemnic LA.
- Co tam macie? - Wielkie tajemnice LA.
Setki odcinków.
Ratusz stanowi epicentrum.
Skoro o ratuszu mowa, jak poszło?
Zastępczyni Mitchella, Andy Maxwell,
potwierdza, że był szychą w urzędzie.
Zatwierdzał głosy i rozporządzenia.
Trzymał rękę na pulsie miasta.
Co znaczy, że zwalniał ludzi i pewnie wielu zalazł za skórę.
Rotacja w ratuszu jest ogromna.
- Mamy listę takich zwolnień? - W przygotowaniu.
Andy prześle ją mailem. Czeka na zgodę.
To nie potrwa długo. Co z dyskiem?
W toku. Walczy z nim as wśród naszych techników.
- Ma jakieś imię? - Lyle.
Hej, Lyle, jak postępy?
Budujące. Są szanse na zdobycie hasła?
Czekam na odpowiedź z biura burmistrza.
Gdzie Morgan?
napad na transport złota
Bardzo się spinasz sprawą rabunkową.
Jakąś miętową.
Funkcjonariusz Lawson raniona
Taylor, wytrzymaj!
Ciaśniej tu niż u porucznik Soto?
Takie mam wrażenie.
Zetknąłeś się już z tą ekipą? W Oakland.
Prawie ich złapałeś.
Prawie.
A Taylor Lawson?
Ktoś gatunku ludzkiego? Poślubiłeś taką?
Było blisko.
To twoja zmarła narzeczona?
Przykro mi.
Mnie też.
Czy to może zostać między nami?
Jestem ostatnią osobą, która może prawić ci kazania,
że za bardzo angażujesz się w sprawę, ale musisz im powiedzieć.
Wtajemnicz ich, żeby mogli pomóc.
Dobrze.
Przedstawię im, jak to wygląda.
Okej.
Porucznik Soto.
Burmistrz Cal, co za niespodzianka.
Detektyw Karadec do was dzwonił,
ale pana się nie spodziewałam.
U was też braki kadrowe?
Spokojnie, moje rozwiązania budżetowe powinny ten problem naprawić.
- To zaszczyt, panie burmistrzu. - Miło mi.
Jest i dysk.
Tak. Zna pan hasło?
Dostęp bardzo nam pomoże.
To nie będzie konieczne. Ten dysk to własność miasta.
Spakujcie go.
- A tu co się dzieje? - Nick Wagner.
Z dwóch Wagnerów wolę młodszego.
- Jak się masz? - Dobrze, dzięki.
Pomagasz nam rozbroić dysk?
Znam sytuację. Zweryfikujemy naruszenie danych.
Będziemy was informować.
Co to za dane?
A ta pani to kto?
Morgan. Co jest na dysku?
- Nasza konsultantka. - Czemu miał go Mitchell?
Co miesiąc dostajemy ze 20 poważnych gróźb.
Rok temu – dwie z wewnątrz ratusza.
Nie chroni się czegoś tak ważnego
w narażonym na atak budynku.
Mitchellowi ufaliśmy.
Teraz zaufajcie nam.
Dysk może wyjaśnić sprawę Canyon Gate i jego morderstwa.
Przypuszczamy, że ktoś już skopiował dane.
Boi się pan, że znajdziemy tam coś na pana temat?
- Morgan. - Tylko pytam.
Bo może nam pan pomóc znaleźć mordercę
pańskiego pracownika.
W mieście żyją cztery miliony ludzi, a ja muszę dbać o nich wszystkich.
Dlatego zabieram dysk.
Może lepiej nie prowokować podejrzeń
o ingerencję ratusza w śledztwo.
Twój ojciec ma aż takie wpływy?
Mojego ojca tu nie ma.
Może zerkniemy na zawartość
i unikniemy publicznego sporu burmistrza z policją?
Tylko ty. Masz pięć minut.
Ona też.
- Działajmy. - Nasza czarna skrzynka.
Awaryjny mózg miasta.
Nie znam całej zawartości, ale w przypadku kryzysu
to jest defibrylator dla Los Angeles.
Modlimy się, żeby nie był potrzebny.
To nasze drzwi, zamek i klucz.
Dostęp pozwala pogrążyć miasto w chaosie,
zdezorganizować pracę służb.
Ktoś mógłby sparaliżować miasto bez jednego wystrzału.
- Morgan, tak? - Tak.
Masz pięć minut na swoje czary-mary. Lepiej się sprężaj.
Chętnie, jak tylko zrobi mi pan miejsce.
Serdecznie dziękuję.
(NIEJAWNE) UGODA
(„Kwota ugody”)
KLUCZ POLECEŃ:
Coś użytecznego?
- Dla nich na pewno. - Jest źle?
W skali od jednego do Godzilli bliżej jaszczura.
Mają tu trzy mocne zagrania:
odciąć zasilanie,
zatruć wodę albo namieszać w ruchu lotniczym.
- Mówiłam, że jaszczur. - Czyli co?
Mamy się spodziewać ataku na miasto?
To nie terroryści. Kradną, nie niszczą.
Przepraszam, mam tę listę z ratusza.
Za kadencji Mitchella zwolniono 32 pracowników.
Prześwietlamy wszystkich
pod kątem udziału w spisku.
Chcemy przewidzieć następny cel złodziei. Dawaj.
Karadec.
- Co jest? - Willa uderzyła wyżej. Dzwonił komendant.
Dotarła do niego. Mamy przestać bezprawnie ją śledzić.
- Nie wiedziałem, że ją śledzimy. - Tylko obserwujemy.
Bywa w Beverly Palms Country Club, więc mu się przyglądamy.
Spotyka się tu z jakimiś ludźmi
i niedługo dowiemy się, z kim dokładnie.
No to kto ją śledzi?
Może FBI. Mogła komuś podpaść,
wymuszając przeniesienie Erika Haywortha.
Lyle nie dostał się do czarnej skrzynki.
Słyszycie?
To zostaje między nami.
- Nie dał rady. - Pamiętam. Czemu...?
Ta ekipa musiała mieć hakera i to takiego
związanego z ratuszem.
Na liście Oza jest jeden haker lepszy od Lyle’a.
Wyleciał za niewyparzony język.
Colton Palmisano.
- Colton Palmisano, policja. - Nie umiecie pukać?
Dzwoniliśmy.
- Dzwonek nie działa. - Było otwarte.
Uchylam drzwi dla kota.
Jest zły, że mieszkamy w wieżowcu. Integruje się z sąsiadami.
To jego namiastka wolności.
Super. Jeszcze jakieś kocie opowieści?
Przepraszam, a... kim pani jest?
Skup się.
Byłeś informatykiem w ratuszu. Rok temu cię zwolnili.
Tak, za głośne wyrażanie troski. Kadry nie lubią hałasu.
Ktoś włamał się do Canyon Gate.
- Profesjonalna ekipa. - Zrobili kopię przechowywanego tam dysku.
Co ja mam z tym wspólnego?
Królowe Rynny.
- To twoje córki? - Tak.
Podwójne mistrzynie San Fernando.
Gratulacje.
Wiemy, że potrafisz zhakować taki dysk.
Pracowałeś z Mitchellem Hustonem.
Mitchy, spoko gość.
Obecnie martwy.
Strzał w serce.
Już? Skupiony?
Nic o tym nie wiem.
Myślę, że pomagałeś ludziom, którzy to zrobili.
Mówili, że chcą mieć kartę przetargową do wymuszenia dobrych zmian.
Wykorzystali cię, Colton. Teraz grozi ci 20 lat odsiadki.
Wnuków doczekasz się za kratkami.
Chyba że pójdziesz na układ.
- Morgan... - Pozwól mi.
Chętnie posłucham.
Masz dość rozumu, żeby zabezpieczyć się w takim układzie.
Zagwarantować sobie oglądanie córek na żywo, a nie zza krat.
Mogę spróbować ci to załatwić,
ale musisz nam dać w zamian coś cennego.
Nie wiem, czy to, co wiem, wystarczy.
Wrzuciłem im w telefon program śledzący.
- Ja bym to uznała. - To w ogóle możliwe?
Namierz go. Teraz.
Wystaw nam ich, a się dogadamy.
- Otoczeni. - Dobrze.
Oby tak dalej.
Jazda, wchodzimy.
NIEBEZPIECZEŃSTWO
Ewakuowali się.
Szybko!
Nie jest dobrze.
Trzech rannych policjantów, ale przeżyją.
To jakiś labirynt. Co oni tu robili?
Mieli próbę.
OFIARY PODEJRZANI
Czyli co? Mamy się spodziewać ataku na miasto?
To nie terroryści.
Kradną, nie niszczą.
Mango, horchata, chipsy z chili.
Po co te zakupy?
Bo przestępcy też muszą jeść.
Ale 10 km od kryjówki?
W pobliżu mieli market.
Pogadamy z właścicielem.
Może kamery uchwyciły któregoś bez maski.
Morgan, patrole i śmigłowce ich szukają.
Uruchomiliśmy wszystkie zasoby, żeby ich dorwać.
Wiem. Po prostu czuję, że coś mi umyka.
Hej.
Znam cię.
Musisz sobie pozwolić na chwilę resetu.
Ślęczymy nad tym od wielu godzin.
Jutro to rozpracujemy.
Mogę zabrać część tego do domu?
I tak to zrobię. Pytam przez grzeczność.
- Doceniam. - Do usług.
- Hej, Karadec. - Tak?
Gdzie Wagner?
Stawiam, że nadal w ich kryjówce.
Co robisz?
Piję dowody.
Wiesz, co w tym lubię najbardziej?
Stać tu, gdzie ćwiczyli wykiwanie nas,
i zastanawiać się, co przegapiliśmy.
Był tam, obok.
Na wyciągnięcie ręki.
Nie.
No tak, zapomniałem.
Tobie wolno łamać zasady.
Ale innym – broń Boże.
Co to znaczy?
No dalej. Rób swoje.
Znajdź igłę. Tylko ty zauważysz ją w tym sianie.
- Co to ma być? - O, wszechwidząca, użycz swojego IQ.
Rozwiąż sprawę.
Nie wyżywaj się na mnie.
Myślisz, że tylko ty kogoś straciłeś?
To nie to samo.
Nie. Bo ja miałam jeszcze dziecko.
Nieważne, co czułam. I tak co rano musiałam się podnieść i działać.
To nie licytacja. Spójrz na mnie.
Przykro mi, że umarła.
Może to lepsze niż niepewność.
Wsiadaj do auta.
No już.
Morgan, słuchaj...
Wiesz co?
Nie musimy o tym rozmawiać. Otwieraj.
- Chcę ci powiedzieć... - Nie trzeba.
Daj klucze.
- Dobrze. - Dziękuję.
Wchodź.
Cześć, maleńka.
Proszę.
No cześć.
Ingrid, jak się masz.
Ktoś cię źle zaprojektował. Zęby powinny być w środku.
Masz wszystko na opak.
Strzelili do mnie trzy razy.
Jakimś cudem nie trafili w żaden narząd.
Może to kwestia adrenaliny,
ale utrzymałem się na nogach.
Widziałem, jak upada.
Trafił ją w tętnicę udową.
Wykrwawiła się na moich rękach.
Do samego końca pytała,
czy nic mi nie jest.
Chodź. Czas się położyć.
Prześpij się.
Prawie ich złapałeś.
Prawie.
Znajdź igłę. Tylko ty zauważysz ją w tym sianie.
Nasza czarna skrzynka.
To nasze drzwi, zamek i klucz.
To nie labirynt.
To mapa. Widziałam ją na dysku.
- Co to? - Stare sieci, tunele...
Miasto pod miastem?
Z wieloma punktami dostępu.
Labirynt z magazynu odzwierciedlał podziemne tunele?
Znając ich układ, mają alternatywny dostęp do obiektów.
Zanim połapiemy się, gdzie uderzyli,
będzie po zawodach.
Fala zgłoszeń.
Naruszenie bezpieczeństwa w porcie.
Alarm wodny i energetyczny, zagrożenie na zbiorniku.
- To nie kradzież. - To atak.
Może Wagner błędnie zakłada motyw rabunkowy.
Zmasowany atak sparaliżuje miasto.
Tylko po co?
Jednostki jadą do portu, stacji energetycznej i zbiornika.
Dzwonił komendant.
Burmistrz chce nas odsunąć
i oddać sprawę grupie zadaniowej.
Nie ma tak łatwo. Na czym stoimy?
Przyjmujemy, że wybrali jeden z tych trzech dużych celów.
Nic nie potwierdza pokonania zabezpieczeń.
Mam obawy, że zanim się w tym połapiemy,
- wyniosą, co trzeba. - I znikną.
Dajcie mi chwilę.
Wszystko w porządku?
Pytają, o której będziesz w domu.
Prezent na Dzień Matki czeka.
- Prezent? - To nie jest dosłownie prezent.
Raczej inicjatywa.
Dłużej nie wytrzymamy. Oto prezent-acja.
Co ja widzę? Biwak pod dachem?
Bo już dawno o tym wspominałaś.
Rewelacja. Nie mogę się doczekać wieczoru.
Chcieliśmy wyjść po jakieś kwiaty,
żeby zrobić klimat, ale skończyło się katastrofą.
Terminale płatnicze wszędzie padły,
a Chloe przytrafiły się małe wzdęcia.
Czekaj, terminale nigdzie nie działają?
Tak, ale mogę jeszcze spróbować w spożywczaku.
Nie trzeba. Ale muszę kończyć. Kocham.
- Do wieczora. - Wszystkiego najlepszego!
Wagner ma rację. Chodzi im o kasę, górę kasy.
Chyba wiem, skąd chcą ją podprowadzić.
Dziś Dzień Matki. Centrum jubilerów, kwiatów, ciuchów.
Będą rekordowe utargi.
Ile w sumie?
Średnio od 18 do 20 milionów w transakcjach
na tych trzech obszarach.
Zablokowanie płatności kartą uruchomi morze gotówki.
Która zaczeka w kasie na zabezpieczony transport.
Szukali najlepszego miejsca zasadzki na konwojentów.
No właśnie nie.
W czarnej skrzynce widziałam mapę połączeń
dawnej poczty pneumatycznej.
Instytucje finansowe używały jej
do bezpiecznego przerzucania gotówki.
Kasjer umieszczał kwotę w pojemniku,
a sprężone powietrze przesyłało ją do skarbca.
Szybko i bezpiecznie.
To nadal jest w użyciu?
W pewnym stopniu. Duże sklepy i kasyna używają tych rur
żeby opróżniać na bieżąco kasy.
Gotówka wędruje
do punktów zbiórki.
I ta góra forsy leży tam aż do przyjazdu konwojentów.
Nie biorą na cel sklepów ani transportu.
Uderzą na punkty zbiórki.
Jeden z nich znajduje się tutaj,
pod targiem meksykańskim.
Zamieszanie w porcie to zasłona dymna.
Czyli ten skok już trwa. Jedziemy.
Jest tu piwnica?
- Tak. A czemu? - Gdzie?
Na tyłach, za toaletami.
Ale energetycy już tam są.
Wyprowadź stąd wszystkich.
Wyjdźcie, już!
- Morgan, zostajesz tu. - Nie ma mowy.
Oni znają tunele, a wy – nie. Potrzebujecie mnie tam.
Trzymaj się za nami.
To będzie tędy. W lewo i trzy razy w prawo.
Rury powinny być nad nami.
I w prawo. Szukajcie czarnych rur.
Chwila. Słuchajcie.
Zgadza się. Idziemy za tą rurą.
Jest.
Gdzie oni są?
Kryć się!
Zostań tam!
Wycofujemy się.
Uciekają! Biegiem.
- Policja! Na ziemię! - Powoli!
Ręce do góry. Twarzą do drzwi.
Jeden skuty i rozbrojony.
Jeden trafiony. Potrzebna karetka z uzbrojoną eskortą.
Daphne i Oz wyprowadzają dwóch.
Został jeden.
Pewnie myśli, że wyjdzie od strony rzeki.
- A nie? - Nie da rady.
- To ślepy zaułek. - Uciskaj.
Zawróci. Można mu odciąć drogę.
Prowadź.
Następna w lewo.
- Tam jest. - Stój!
Odłóż broń!
Morgan!
Nie podnoś się.
Ręce na widoku!
Rzuć broń!
Połóż ją na ziemi! Już!
Kopnij do mnie.
Taylor!
To byłeś ty.
Jak się nazywasz?
John...
John... McCauley.
Kapitanie, już po wszystkim.
Nick!
Nie chciałaby tego.
Zajmę się nim.
Hej.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Ja też.
Świetnie sobie poradziłaś.
Dziękuję.
Adam.
Jesteś... Tak się bałam.
Wiem. Wszystko w porządku.
- Nikomu nic nie jest. - Dzięki Bogu.
Dobranoc wam.
Trzymaj się.
Nie zapomnij zadzwonić do mamy.
Chodźmy do domu.
Dobrze.
Lucia, miło cię widzieć.
Ciebie też.
Wiem, że idziecie do domu, ale dasz nam chwilę?
Oczywiście. Poczekam na dole.
Dobra.
Oby jakieś dobre wieści.
Tak bym tego nie określiła.
FBI było gotowe udostępnić nam Haywortha.
- Jutro rano. - „Było”?
To już nieaktualne, bo Hayworth nie żyje.
Znaleźli go powieszonego w celi.
Uznają to za samobójstwo.
- Wierzysz w to? - Ani trochę.
Jedyna osoba
stanowiąca trop w sprawie Romana została uciszona.
A to?
Nasi przyjaciele z SIS przysłali nam zdjęcia z Beverly Palms.
Wiemy, z kim Willa spotyka się w Los Angeles.
To Nick Wagner Senior.
Podzielam tę reakcję.
Co teraz?
Zaczniemy od kapitana.
Chcę mieć pewność, że zaangażował się w sprawę Romana
bezinteresownie.
Włączamy Morgan?
Jeszcze nie. Pozwólmy jej nacieszyć się Dniem Matki.
Trzymasz się?
Trzymam.
Dobranoc, Morgan.
DLA MAMY!
Dajesz, kolego.
Francuski pierwowzór: „Genialna Morgane”
Napisy: Kamil Rogula