Pomocy!
Odejdź. Zostaw mnie.
Patrz, gdzie idziesz.
Nic ci nie jest?
- Co się dzieje? - On chce mnie zabić.
GENIALNA MORGAN
- Adam. - Lucia.
- Rany. - Spotkanie po latach.
Jak życie? Przeprowadziłaś się.
Nawet kilka razy.
Ostatnio do Santa Fe.
Santa Fe? Nigdy tam nie byłem.
Mnie się podobało. Zero wieżowców. Mnóstwo dziwaków.
Podobno kogoś poznałaś. Tak na poważnie.
Obserwujesz mnie?
- Nie, ja tylko... - Żartuję.
- Wiesz od Nicka i Natalie? - Tak.
Niekiedy coś tam im się wyrwie.
Ja też czasem ich o ciebie pytam.
A tamten facet nie zdał egzaminu.
- Przykro mi. - A mnie nie.
- Nadal pracujesz w policji? - Tak, nie nudzę się.
To pamiętam.
Następny projekt mam tu, w Los Angeles.
Wróciłaś?
Na jakiś czas.
Witamy z powrotem.
Mam parę minut. Chcesz usiąść, pogadać?
- Prawdę mówiąc... - No tak. Przepraszam.
Czas goni, praca wzywa.
Chwilę poczeka.
Dzień dobry.
- Spóźniony. - Straciłem poczucie czasu. Bywa.
- Co się stało? - Zastanówmy się.
„Stracić” to czasownik
oznaczający brak. „Poczucie”...
Komiczne. Dziękuję, Panie Słowniku.
Zastanawiam się, jak ktoś taki jak ty traci poczucie czasu.
Masz kubek z napisem: „Byłem tu przed tobą”.
Nie mam.
- To będziesz miał. - Ani mi się waż.
Zamiast wnikać w moje życie osobiste, skupmy się na sprawie.
Jedno drugiemu nie wadzi.
Pieszy kontra samochód. Kierowca współpracuje.
Facet wbiegł na środek ulicy.
Nie ma portfela ani dokumentów.
Butami też się nie kłopotał.
Oni chwilę z nim rozmawiali.
Twierdzą, że był zdezorientowany, może pijany.
Zachowywał się, jakby ktoś go gonił.
Zaraz przed zderzeniem krzyczał: „On chce mnie zabić”.
- Ktoś go gonił? - Są pewni, że nikogo tam nie było.
Może miał halucynacje.
Dalej dedukujesz, czemu się spóźniłem?
Tak.
Mylę się czy miałaś też pracować nad sprawą?
Pracuję. Tak, miał halucynacje. Bo został otruty.
A wiesz to skąd?
Z wymiocin.
Których mianowicie?
Widzę, że żadnemu z was niemowlak nie zbełtał się do ust.
Zauważyłam to wcześniej.
- To na pewno jego? - Miał to też na koszuli.
O ile nie postanowił skropić się czyjąś treścią żołądkową,
- to tak przypuszczam. - Czemu są czarne?
Boże. Śmierdzi zgniłymi jajami.
Bo to węgiel aktywny.
W zetknięciu z bakteriami jelitowymi
uwalnia siarkowodór, stąd woń zgniłych jaj.
Taką ilość węgla aktywnego łyka się po spożyciu czegoś toksycznego.
To tłumaczy halucynacje.
Połknął coś przypadkowo albo został otruty.
To dalej: skąd on wybiegł?
Na stopach miał skaleczenia.
I chyba zostawił ślad.
Fakt. Pójdziemy z Morgan śladem krwi.
Sprawdźcie, czy monitoring coś uchwycił. I niech technicy pobiorą próbki... tego.
Zamierzasz mnie tak prowokować do dopytywania?
Spotkałem Lucię.
Byłą narzeczoną? Autorkę róży,
którą zachowałeś?
Właśnie tę.
No co ty mówisz. Pięć lat się nie widzieliście?
To tylko wspólna kawa.
Oj znam ja taką kawę.
Stąd zapewne wybiegła ofiara.
- Nie skończyliśmy. - Nie chcę o tym mówić.
Trzeba było mnie nie nakręcać.
Zginął na ulicy,
ale ciąg wydarzeń rozpoczął się tutaj.
Miał nawet nazwisko. „Declan Harker, 31 lat”.
Nie widzę klasyki domowych trucizn, leków, narkotyków.
Detergentów chyba nie używał.
Trucizna mogła być w czymkolwiek.
Technicy zbiorą próbki.
Mnóstwo żarcia na telefon... Jakby nie wychodził z pokoju.
Miał w ogóle pracę?
Jest tu klimacik bezrobocia, co nie?
Ale nie. Widzisz to krzesło?
Model Thunder Throne V2.
Dla prawdziwych graczy!
Magnetyczna poduszka, czterokierunkowe podparcie lędźwiowe i nanopianka.
Tu z kolei mamy antypoślizgowe,
pochłaniające pot rękawice i wypasione słuchawki.
I jeszcze to.
MISTRZ ŚWIATA
Harker był profesjonalnym graczem i e-sportowcem.
- Gry wideo to nie sport. - Osobiście się zgadzam,
ale profesjonalni gracze mają doskonały refleks.
Co byśmy nie mówili, trenują jak sportowcy.
- Elliot? - Tak.
Albo gra, albo nadaje o grach.
Czyli był fanem gier. A gdzie komputer?
Właśnie. Tu go nie ma.
Truciciel zabrał sprzęt?
- Kim jesteście? - Policja. A pani?
Adity Shaw.
Mieszka tu mój były chłopak, Declan Harker.
Coś mu się stało?
Przykro mi, ale nie żyje.
- Spóźniłam się. - Na co?
Zostawił mi dziwną wiadomość, więc przyjechałam.
Adity, musisz mi pomóc. To moja wina. Zabiłem go tyle razy.
Zabijałem go i zabijałem, a teraz on chce zabić mnie.
Co może znaczyć „zabiłem go tyle razy”?
To też halucynacje?
Naszym zdaniem mówił o grze.
Declan to mistrz gry sieciowej Battle Dynasty.
Wojownicy, magowie, rycerze, smoki.
Zabijasz kogoś, on zmartwychwstaje, i tak w kółko.
Przemoc z ekranu przenika do życia?
Gracz, którego zabijał, zemścił się poza grą.
Declan najwyraźniej tego się obawiał.
Wiemy, czym został otruty?
Koroner wciąż to bada. Oz kontroluje sytuację.
Technicy znaleźli ślady krwi
na opakowaniu po jedzeniu.
Jakby od skaleczenia zszywką.
To nie krew Declana.
Zamawiał dostawę bez kontaktu.
Dotarła godzinę przed jego śmiercią.
Zabójca mógł dodać coś do jedzenia, kiedy było za drzwiami.
Jak go znajdziemy, porównamy próbki DNA.
A co z byłą dziewczyną?
Dogodnie zjawiła się po wszystkim.
I ma własne klucze.
- Ona też gra? - Tak.
Wydaje się prawdomówna. Wstrząśnięta.
Oferuje swoją pomoc.
- Co? - Miękkie serce ci się włączyło.
Morgan wspominała, że spotkałeś Lucię.
- Autentycznie ją zabiję. - Wstrzymaj się.
Właśnie sprawdza jeszcze raz
ten majdan z mieszkania.
Jeśli chodzi o dziewczynę, zaufam twojej intuicji.
Tylko sprawdź jej alibi.
Dobra.
Poznaliśmy się z Declanem w grze.
Battle Dynasty było naszym życiem.
Nigdzie indziej nie pasowaliśmy.
W zeszłym roku rzucił granie. Zerwał ze mną kontakt.
Powiedział, żebym nie przychodziła, przestał oddzwaniać.
To musiało być okropne. Dlaczego tak zrobił?
Nie wyjaśnił.
Ale miesiąc temu pojawił się w grze.
Przeprosił. Powiedział, że się zmienił.
Planowaliśmy znów się zobaczyć w prawdziwym świecie, ale...
Przykro mi.
Nie znaleźliśmy komputera Declana. Wiesz, co się z nim stało?
Pozbył się całego sprzętu.
Ale mówiłaś, że wrócił do gry. Na czym grał?
Miał chyba starego laptopa, którego awaryjnie używał.
Co?
Myślicie, że zabójca Declana go zabrał.
Bierzemy to pod uwagę.
Łączyło was coś jeszcze, prawda?
Mieliśmy wspólne konto na Find My Tech.
No dobra.
Laptop musi być gdzieś tutaj.
Rozdzielmy się, może wypatrzymy go w którymś aucie.
Zacznę z tej strony.
Promocja na środki czyszczące czy może Lucia się odezwała?
Odpisz jej.
Pracujemy. Poczeka.
- No co? - Zerwaliście, bo praca była ważniejsza.
Jeśli ma się udać, pokaż jej, że coś się zmieniło.
- Nikt nie mówił, że będziemy próbować. - Tylko twoja mina.
- To skomplikowane. - Oczywiście.
Związki są skomplikowane i masz prawo się bać, ale...
Jestem ostrożny. To co innego. I nie chcę o tym teraz rozmawiać.
Już się odczepiam.
Nie chcę, żebyś przez ostrożność to zepsuł.
Znowu.
Zobaczcie tutaj.
- Jest coś w środku? - Nie, ale spójrz na te opony.
Są utytłane asfaltem.
Na nagraniach z kamer drogowych widziałam,
jak w pobliżu mieszkania Declana naprawiają drogę.
- Może to od tego. - Dobre oko.
Sprawdzę rejestrację i może...
Ups.
Fajna koszulka. Pracujesz w Jubilee Games?
Wyłączysz z łaski swojej?
To nie moje auto.
Przyszedłeś posłuchać?
Możesz wcisnąć guzik na pilocie?
Okaże się.
- Dzięki. - Otworzy pan bagażnik?
Naszym zdaniem w środku jest laptop Declana Harkera.
No proszę.
Porozmawiamy?
Jestem starszym projektantem. Analizuję taktykę graczy.
Declan był w topce zawodników naszej drużyny e-sportowej.
I chciał pan przeanalizować dane z jego laptopa?
Nie o to chodziło.
To proszę wyjaśnić okoliczności jego śmierci.
Declan nie żyje?
Sąsiedzi Declana twierdzą, że słyszeli wczoraj kłótnię.
O co poszło?
Stan konta
Czyżby o jego 100 tysięcy w kryptowalucie?
Są tu też dane dostępu do konta.
Sto tysięcy powodów do kradzieży laptopa.
Jako starszy projektant wiedział pan pewnie,
ile Declan zarabia?
Zabrałem laptop, żeby mu pomóc.
Nie grał w Battle Dynasty dla pieniędzy ani z pasji do tej gry.
- Był uzależniony. - Od gry wideo?
- Bez dwóch zdań. - No tak.
Gry uwalniają dopaminę jak każde inne uzależnienie.
Wyłapałem to. Mam dostęp do jego danych.
W jego styl gry wkradł się chaos.
- Nie był sobą. - Więc zrobiłeś mu odwyk?
To miało być na chwilę. Liczyłem, że się ogarnie.
Ale kiedy go zobaczyłem, zauważyłem, że cierpi.
Bardzo schudł,
nie jadł, nie spał, nie chciał wyjść z mieszkania.
Załatwiłem mu wstęp na mityngi Anonimowych Graczy.
To było rok temu?
Wtedy pozbył się sprzętu i zerwał z Adity.
Dlatego chciałeś to ukryć.
Szefostwo nie byłoby zachwycone, że pozbawiasz ich mistrza.
To nie wszystko.
Declan pomagał odejść innym graczom.
Skoro był tak oddany sprawie, czemu wrócił do gry?
Siła uzależnienia.
Byłem wściekły, kiedy się dowiedziałem.
Dlatego wczoraj go odwiedziłem i dlatego zabrałem mu laptopa.
- O której to było? - Około drugiej w nocy.
Spędziłem tam godzinę.
W takim razie był pan tam przed dostawcą.
Doszło między wami do rękoczynów?
Nie, tylko rozmawialiśmy.
Próbował mnie przekonać,
że ma to pod kontrolą, tylko musi dokończyć misję.
Co to za misja?
Trudno powiedzieć.
W grze są ich tysiące.
Czy któraś wymaga zabijania w kółko jednego gracza?
Jak to?
- Robił to? - Tak wynika z jego słów.
Oraz że to ta osoba jest mordercą.
Nie wie pan, kim jest ten gracz?
Nie.
Ale mogę się dowiedzieć.
Koroner nadal próbuje rozpoznać toksynę. Podejrzewa coś egzotycznego.
Widzę, że robota wre.
Żebyś wiedział.
Właśnie mnie wtajemniczają.
Facet z Jubilee Games przesłał dane Declana z gry.
Declan to ten rycerz o nicku Beast-Slay3r.
Tak jak powiedział, ciągle zabija tego samego orka.
Biedak.
Skąd wiemy, że to ten sam ork?
Gracze mogą personalizować postać.
Stroje, broń, nawet twarze.
Według czatu ten ork to Drednog.
Nieźle się zagotował.
Zalał Declana wiadomościami, kazał mu przestać kampić.
Odgrażał się. Pisał, że ma broń i go znajdzie.
Tylko że Declana zabiła trucizna.
To będziemy wyjaśniać.
Na razie, choć zabrzmi to dziwnie, mamy podejrzanego.
Orka Drednoga.
Wysłałem Morgan do domu.
Ork poczeka do jutra.
Niecodzienny raport.
- Firma nie pomogła? - Dane użytkownika były fałszywe.
Gracze tworzą tak dodatkowe konta.
Z jego rozmów w grze wynika, że gra w kafejkach.
Jutro od rana pójdziemy tym tropem.
Możesz się jutro spóźnić.
Znowu to samo?
Jeśli pytasz, czy chcę twojego szczęścia, to tak.
Przemyślałeś to?
Mówicie tak, jakbym miał wtedy jakiś wybór.
Tak, zakończyłem to. Zobacz, o której wychodzę.
Po co wskrzeszać coś, co skończy się tak samo?
Wychodzisz wcześniej niż kiedyś.
Dzięki nowej partnerce.
Możliwe, że przez ten czas się zmieniłeś.
Mówisz jak Morgan. Mam ryzykować, że znów zranię Lucię.
„I siebie”, chciałeś dodać.
Rozumiem.
Popełniłam te same błędy z Hectorem, kiedy dziewczynki były małe.
Pamiętasz, jak po rozwodzie kilka lat się do mnie nie odzywały.
Masz wybór.
Wielu gliniarzom się udaje. Nie będzie łatwo,
ale to jest możliwe.
Dwie osoby, które chcą dla ciebie dobrze, mówią ci to samo.
Pomyśl.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Co tu robisz? - Nic.
Dobra. Przede wszystkim nie musisz nic przede mną ukrywać.
W najgorszym razie po prostu o tym porozmawiamy, tak?
Po drugie, jeśli już coś ukrywasz, rób to lepiej. Pokaż.
- Grasz w Battle Dynasty? - Znasz to?
Orientuję się.
Jak często w to grasz?
Nie za często. Żeby się trochę odmóżdżyć.
Reset przed snem.
Dobra, ale czemu to ukrywasz?
Bo łóżko jest od spania.
- Nie chciałem cię denerwować. - Z tym sobie poradzę.
Gorzej ze świadomością, że coś ukrywasz.
- Przepraszam. - Nie gniewam się.
Chcę tylko, żebyśmy o takich rzeczach mogli rozmawiać.
Oboje potrafimy się mocno wkręcić.
Niektóre gry mogą być niebezpieczne, jeśli wkręcimy się za mocno.
Wiem.
- Ten jegomość z kijem to ty? - Jestem czarodziejem.
Ukrywam się przed goblinami.
Rzuciłem na nie zaklęcie i teraz mnie szukają.
Dlaczego na czacie ktoś chce cię zasiać?
- To groźba? - Tak, ale w sensie growym.
Pewnie napisał „farmić”, co znaczy „zabić”, ale tylko dla złota.
To nic osobistego.
To czemu zamiast „farmić” jest „zasiać”?
Grają w to ludzie z całego świata. Czat tłumaczy wszystko na angielski.
To się nazywa lokalizacja. Czasem robi błędy.
Pisał, że ma broń i go znajdzie.
Ciekawe.
No nic, łóżko jest do spania. Pod kołdrę!
- Hej. Kocham cię. - Ja ciebie też.
Oddasz mi go?
Cholerka, już wyszłam i nic nie słyszę.
Dobranoc.
Odpowiedź brzmi: teppo.
- Kto to jest? - Nie kto, a co.
Coś wykombinowałam. Właściwie kilka rzeczy.
Wiecie, że w Battle Dynasty gra codziennie 12,6 miliona osób?
Niestety, jest wśród nich mój syn.
Ale dzięki temu wiem, że tłumacz czatu gry bywa omylny.
Nic nie rozumiem.
Teppo to japońskie słowo o dwóch znaczeniach.
Jedno z nich to „broń”?
Zgadza się. Ale teppo to także „ryba rozdymka”.
Co ma broń do rozdymki?
Doskonałe pytanie.
Na rozdymkę mówi się również...
czyli „trujące działo”. Urocze, prawda?
Od dziś je tak nazywam.
Gość na czacie nie groził Declanowi bronią,
- tylko toksyną ryby rozdymki. - Otóż to.
Dlatego laboratorium tak się z tym męczy.
Już ich nakierowałam.
Potwierdzili, że Declan Harker został otruty toksyną ryby rozdymki.
Trucizna silniejsza od cyjanku.
Jedna kropla powoduje halucynacje, wymioty, paraliż, śmierć.
Auto tylko dopełniło dzieła.
A ludzie płacą, żeby to jeść.
Próbowałam i żyję.
To bezpieczne, o ile sushi master nie próbuje cię zabić.
Dwuletnie szkolenie jest rygorystyczne.
Zanim chwycisz za nóż, musisz opanować teorię.
Kiedy wiesz, gdzie jest trucizna, możesz ją skutecznie usuwać.
W końcu przechodzisz próbę.
Pokaz umiejętności przed ekspertem.
Cięcia muszą być precyzyjne, plating – bezbłędny.
Jeśli skapnie choć kropla krwi,
oblewasz egzamin i zaczynasz od nowa.
Aż w końcu zrobisz to idealnie.
Skoro tak trudno zdać, pewnie niewielu w mieście to serwuje.
Zapraszasz mnie na sushi?
Przepraszam.
Ma pan pytanie?
Tak, szukamy czegoś trudno dostępnego.
Na specjalną okazję?
Tak. Dziś jest nasza rocznica.
Nie. Widzieliśmy w sieci, że oferujecie rozdymkę.
Specjalne danie.
Tylko kilkunastu kucharzy w kraju ma pozwolenie na jego przyrządzanie.
Da pan wiarę, że trzech mieszka tu, w LA?
Stąd nasza wizyta.
Tropimy mordercę, który groził ofierze i otruł ją toksyną rozdymki.
Twierdził, że ma ją od ojca.
Z tych trzech ekspertów
jeden remontuje lokal,
drugim jest bezdzietny 80-latek, a trzeci to pan.
Któreś z pana dzieci ma dostęp do tych ryb?
Mam dwóch synów, ale pan sugeruje coś niemożliwego.
Bo?
Bo obchodzenie się z toksyną to bardzo delikatny proces.
Wszystkie wycięte części ryby – wątrobę, jajniki, skórę –
trzymam w zamkniętym pojemniku, póki się ich nie pozbędę.
Przestrzegam wszelkich obowiązujących zasad.
- Pokaże nam pan? - Oczywiście.
ODPADY NIEBEZPIECZNE
Tylko ja mam klucz i traktuję moje obowiązki bardzo poważnie.
Na wypadek zatrucia mam nawet przygotowane lekarstwa.
To pański syn?
Jeden z dwóch. Jin, mój uczeń.
Poznajesz go?
U producenta gier był jego plakat.
Ma inne ubranie, długie włosy,
ale to na pewno on.
Jakich gier?
Ofierze grożono na czacie w grze wideo.
Mój drugi syn, Ryo, gra w gry.
Ale powtarzam, nie miał jak zdobyć toksyny.
Bliźniacy.
Przysięgam wam, że tego nie zrobił.
Proszę, pomóżcie mu.
Sprowadziłem tu Ryo i Jina z Osaki,
gdy byli mali, po tym, jak rozwiodłem się z ich matką.
Jin dobrze sobie radził z nauką i w sporcie.
Ciężko pracuje i dba o rodzinną firmę.
Z Ryo zawsze było trudniej.
Nie słucha.
Zależy mu tylko na tych jego grach.
Czuję, że odebrały mi go już wiele lat temu.
Na pewno było panu ciężko.
Ale kocham obydwu synów.
Zawsze starałem się robić to, co dla nich najlepsze.
Wierzę.
Ale musimy rozważyć ewentualność,
że Ryo zdobył toksynę i użył jej przeciw Declanowi Harkerowi.
Zależy nam na jego bezpieczeństwie, ale musi z nami współpracować.
- Pan również. - Wie pan, gdzie jest?
Idź po Jina.
Państwo są z policji. Szukają Ryo.
Wiesz, gdzie jest?
Nie mówi mi takich rzeczy.
Pewnie gdzieś gra.
A przedwczoraj?
Gdzie był wieczorem?
Możesz powiedzieć.
Chcą pomóc.
Nie wiem. Chyba dokądś wyszedł.
Przykro mi.
W porządku. Dziękuję.
Jin, klienci.
Witamy!
Przepraszam.
Dam znać, jeśli Ryo się odezwie.
Wychowywać dwóch chłopaków bez mamy? Ciężka sprawa.
Też masz wrażenie, że jeden z synów jest na pierwszym planie?
Ten, z którego ojciec zawsze jest dumny.
Z Ryo – niespecjalnie.
Albo Ryo to humorzasty nastolatek, który nie chce zdjęć z tatą.
Z kim tak SMS-ujesz?
Z naszą panią porucznik.
Chce nam coś pokazać na laptopie Declana.
Daphne i Oz będą szukać Ryo. Wiemy, skąd się loguje.
I jak dokładnie wygląda.
Jest 14.30. Środa.
- A oni nie w szkole? - Spokojnie, tato.
Trudno mi zrozumieć,
jak można poświęcić życie grze wideo.
Ja długie godziny spędzałam przy NBA Jam i wyszłam na ludzi.
Kwestia dyskusyjna.
Przepraszam. Ryo?
Ej, Drednog.
Policja. Musimy pogadać.
Tylko zniszczę ogniwo.
To ty?
Dużo ludzi gra orkami.
Ale Drednog to twój nick, co nie?
Jeden z moich nicków.
Czy imię Declan Harker coś ci mówi?
Beast-Slay3r?
Wszyscy tu go znają.
Ale ty najlepiej, prawda?
Declan cię trollował i kampił, non stop zabijając twoją postać.
Tak ci zalazł za skórę, że groziłeś mu śmiercią poza grą.
Brzmi znajomo?
Na posterunku odświeżymy ci pamięć.
Chodź.
11 POSTERUNEK
Ja będę mówił.
Ty siedź cicho.
Pan Yasuda i jego syn, Ryo.
Moja szefowa, porucznik Soto.
Dziękujemy za gotowość do współpracy.
Nie ma za co.
Chcemy wyjaśnić tę sprawę.
Nadal wierzę, że mój syn jest niewinny.
Nie znałem Declana poza grą.
Sami mówiliście,
że są też inne restauracje, w których podają rozdymkę.
Ten człowiek poniósł straszną śmierć, ale jest tak, jak mówi mój syn.
Nie możecie powiązać go z tym zabójstwem.
Wkrótce się okaże.
Ryo, możemy zerknąć na twoje palce?
W domu ofiary znaleźliśmy czyjąś krew.
To niczego nie dowodzi.
Prowadzę restaurację.
Takie skaleczenia są u nas normalne.
Być może, ale ten nakaz sądowy pozwala nam pobrać od Ryo próbkę DNA.
To pozwoli stwierdzić, czy był na miejscu zbrodni.
Tymczasem jesteśmy w stanie powiązać z ofiarą pana.
Dzięki temu zdobyliśmy nakaz.
Harker miał na laptopie sto tysięcy dolarów w kryptowalucie.
Ludzie błędnie myślą, że krypto jest anonimowe.
Łatwiej je namierzyć niż zwykłe pieniądze,
bo to nic więcej jak transakcje komputerowe.
I trop kryptowalutowy
prowadzi do pana.
O czym oni mówią?
Miałeś być cicho.
Declan nie uwziął się na ciebie dla zabawy.
Robił to za pieniądze.
Twojego ojca.
Pewnie chodziło o to, żebyś rzucił granie.
Declan obrzydzał ci grę z nadzieją,
że w końcu sam zrezygnujesz.
Zrozum, że próbowałem wszystkiego.
W to wierzymy.
Declana mógł pan poznać
poprzez Anonimowych Graczy.
Może namawiał pan Ryo na udział.
Bezskutecznie, ale i tak pan się tam wybrał.
W ten sposób miesiąc temu poznaliście się z Declanem,
który wkrótce wrócił do gry.
Declan rozumiał, co obserwuję u Ryo.
To, jak nie śpi po nocach.
Nie chodzi do szkoły.
Czasami nie wraca na noc do domu.
Poprosiłem Declana o pomoc.
Ale to tylko pogorszyło sprawę.
Ryo miał dość i się zemścił.
Obserwując czat, zauważył,
że Declan robi sobie przerwę o 4.00.
Że zamawia z Teter's Tacos.
To nocna knajpa popularna wśród graczy.
Mamy paragon z nocy, kiedy zginął Declan.
Może Ryo, śledził dostawcę, znalazł mieszkanie Declana
i wykorzystał okazję,
dosypując mu do burrito trucizny.
Jak mogłeś mi to zrobić?
Zawsze cię chroniłem!
My już skończyliśmy, panowie.
Ostatnia sprawa.
Potrzebujemy tej próbki DNA, Ryo.
Hej.
- Czekamy na wyniki DNA Ryo? - Tak. Mają być ekspresowo.
Pozwoliliśmy ojcu z nim poczekać.
To jeszcze dziecko.
Wyobrażasz sobie?
Że moje dziecko kogoś zabija?
Może to dramatycznie zabrzmi, ale ta myśl spędza mi sen z powiek.
Córki nie dają mi powodów, ale takie spaczenie zawodowe.
Łapię. Ta robota potrafi wsiąść na psychę.
Dam ci trudniejsze.
Posunęłabyś się tak daleko jak ojciec Ryo?
Dla moich dzieci? Znamy się czy nie?
Są wyniki.
- Zgodnie z oczekiwaniami? - Właśnie nie.
Krew z opakowania nie należy do Ryo?
Laboratorium stwierdziło zgodność DNA na poziomie 90%.
Taką jak u bliźniaków.
Ryo nie zabił Declana.
Zrobił to Jin.
Szukamy go.
Mundurowi przeczesują dzielnicę i patrolują dworzec.
Fogel i McNeil sprawdzili dom.
Nie znaleźli Jina. Zniknął też rower.
- A restauracja? - Obserwujemy ją.
- I nic. - W szkole też.
A znajomi?
Jin dzwoni.
Proszę o ciszę. Przerwać pracę.
Włącz głośnik. Musimy go skłonić, żeby się zgłosił.
Jin?
Wpakowałem się, Ryo.
Skiepściłem na maksa.
Jin, mówi porucznik Soto z policji.
Wszyscy cię szukają.
Tata i brat się o ciebie martwią.
Powiedz, gdzie jesteś. Przyjedziemy po ciebie.
Opowiesz nam swoją wersję.
To moja wina.
Zostawiłem truciznę.
On nie żyje przeze mnie.
Myślałem, że tego chcesz.
Jest okej, stary.
Gliny to rozumieją. Chcą pomóc.
Jin, jesteś młody. Nikt nie chce zmarnować ci życia.
Pójdzie łatwiej, jeśli powiesz, gdzie jesteś.
Kocham cię, Ryo.
Poproś tatę, żeby mi wybaczył.
Dokąd mógłby pójść, gdyby chciał zrobić sobie krzywdę?
Tata zawsze był dla nas surowy.
Kiedy chcieliśmy gdzieś się zaszyć, szliśmy nad zbiornik w Hollywood Hills,
posiedzieć na zaporze.
Niekiedy groził, że...
Dam znać najbliższym jednostkom.
Weź ze sobą Oza i Daphne.
- I ściągnijcie tam ojca. - A ja?
- Mogę pomóc go przekonać. - Wiesz co?
Zostań tu ze mną i zaufaj policji. Przywiozą twojego brata.
Pozwól mi.
Tu trzeba ostro.
Dzięki.
Niedługo dadzą znać.
- Trzymasz się? - Tak.
Jin je uwielbia.
Wnosił je po kryjomu do restauracji.
Poważnie?
Więc jednak nie był synem idealnym.
Poszukajmy prawdziwego żarcia.
Czym chata bogata.
Mogę o coś spytać?
Na zdjęciach ty i Jin wyglądacie na zżytych,
ale chyba oddaliliście się od siebie.
Dlaczego?
Coraz więcej nas różniło.
To wcale nie jest wina Jina,
tylko moja.
Mówiłem mu o Declanie. Rozumiał, że tylko w Battle Dynasty
czuję się na swoim miejscu.
Że tam jestem sobą.
Rozumiem.
Pewnie to nękanie cię przez Declana zabijało przyjemność z gry.
Tak było. To nie wydawało się wirtualne.
Przepraszam. Gadam bzdury.
- Cholera. - To nic.
- Przyniosę ręczniki. - Przepraszam.
W porządku. Nic się nie stało.
Będzie dobrze.
Morgan!
Daj mi chwilę.
To Adam.
Jest Morgan.
Znaleźliście go?
Tylko rower. Jego ojciec go zauważył. Na środku zapory.
O nie.
Oz i Daphne są na dole z nurkami.
Małe szanse, że wyłowią go żywego.
Gdzie Ryo?
Adam, oddzwonimy.
Ktoś widział chłopaka, z którym rozmawiałam?
Raczej nie poszedł zwiedzać posterunku.
No. I czemu pił mleko migdałowe?
Nietolerancja laktozy, alergie?
O to to. Miał też znamię na ręce.
I co to oznacza?
Nie znajdziemy ciała Jina.
Upozorował samobójstwo i teraz spotka się z Ryo?
Mam bardziej odjechaną hipotezę. Teraz słuchaj.
Tego nauczył mnie pan Cooper na biologii w dziewiątej klasie.
Czasami – nie wiemy, jak często – ciąża zaczyna się od bliźniaczej,
ale jeden embrion pochłania drugi
i tylko jedno dziecko doczekuje porodu.
Ale ponieważ wyjściowo
mieliśmy dwa organizmy, każdy ze swoim DNA,
urodzone dziecko ma przez całe życie obydwie sekwencje DNA.
Pan Cooper nudził jak najęty, ale dziecko dwa w jednym? Petarda.
Nazywa się to chimeryzm od mitologicznej chimery,
zbitki różnych zwierząt.
U ludzi chimery to zbitki osobników jednego gatunku.
Mogą mieć odznaczające się miejsca na ciele,
różnokolorowe oczy,
alergie pokarmowe, bo ciało atakuje samo siebie.
I inne DNA z krwi niż ze śliny.
Ryo i jego tata pewnie nawet o tym nie wiedzą.
Myśleli, że test DNA pogrąży Ryo,
a potem – że jakoś im się upiekło.
To nie ma sensu.
Przyniosłaś album dokumentujący ich wspólne życie.
- Poznałaś obydwu braci. - Czyżby?
Widzieliśmy Ryo i Jina razem?
Poczekaj. Chcesz powiedzieć...?
Ograli nas ojciec i syn w desperacji próbujący zrzucić winę...
Na nieistniejącego brata.
Nasi technicy przeanalizowali wasz rodzinny album.
Zdjęcia są przerobione.
Jednego z chłopców umieszczono na nich później.
Nasi ludzie ustalili też,
że robi pan to od urodzenia Ryo.
W restauracji każe mu pan pracować jako jego alter ego, Jin.
To jakiś absurd.
Poprawiłem jakość paru zdjęć.
Ale nie po to, o czym pan mówi.
Dlaczego mnie tu trzymacie?
Właśnie straciłem syna.
Jestem w żałobie.
Tak, to prawda.
Ale nie od dziś.
Opłakuje pan syna od 17 lat.
Dzwoniliśmy do jego matki, do Osaki.
Mówiła nam, jak cieszyliście się z ciąży mnogiej
i jakim bólem okupiliście stratę jednego z synów.
Jak doprowadziło to do rozwodu i jak obwiniał pan syna, który przeżył.
Przez całe życie Ryo, gdy tylko pana zawiódł, słyszał wyrzuty,
że nie jest Jinem.
Uciekł więc w świat gier.
Wolny od ojcowskiej krytyki i kontroli mógł w końcu być sobą.
Dlatego gdy Declan uwziął się na niego w grze,
wpadł w szał i posunął się tak daleko.
Wczoraj rano zauważył pan,
że ktoś dostał się do toksyny rozdymki,
i od razu pan zrozumiał.
WĘGIEL AKTYWNY
Sam pan wspominał o lekarstwach.
I to pan podał Declanowi węgiel.
Nie chciałem, żeby mój syn był mordercą.
Niestety, było już za późno. Declanowi nie dało się pomóc.
Połknij!
Szarpał się i wpadł na szklane drzwi.
- Stąd rany na stopach. - Declan!
Gonił go pan, ale wybiegł na ulicę.
Nic nie dało się zrobić.
Skupił się pan więc na synu.
Policja zidentyfikowałaby toksynę
i dotarłaby do Ryo.
Ryo.
Po latach marzenia o innym synu
postanowił pan to urzeczywistnić.
Ryo musiał zniknąć. Na dobre.
Tak dotarliśmy do waszej restauracji.
Ale Ryo się wyłamał i wrócił do kafejki, gdzie go znaleźliśmy.
Wtedy dowiedział się o pana układzie z Declanem.
Wyniki DNA pewnie zaskoczyły pana
tak jak nas, więc trzeba było skorygować plan.
Szukając Jina, nie mogliśmy ciągle was pilnować.
Kazał pan Ryo nagrać się, udając Jina, zapisał się pan w jego kontaktach jako Jin
i to jego rzekome przyznanie się
było jedynie odtworzonym przez pana nagraniem.
Mieliśmy uwierzyć,
że Jin odebrał sobie życie.
Potwierdzały to wasze billingi.
Potrzebował pan tylko pomocy z podrzuceniem roweru na zaporę.
Telefon znów pana zdradził.
Dzwoniąc stąd, polecił pan to swojemu zastępcy.
Mamy jego zeznania.
Znaleźliśmy i Ryo. Ukrywał się w piwnicy.
Wszystko zawsze robiłem...
dla dobra mojego syna.
Wiemy.
Jest nieletni i w tych okolicznościach,
jeśli będziecie współpracować, może jeszcze mieć przyszłość.
Teraz to najlepsze, co może pan dla niego zrobić.
Ryo...
Przepraszam.
Tato...
Przepraszam cię.
Ta elfka to była Declana, Adity.
Urządziła mu pogrzeb w grze.
Pięknie z jej strony.
Każdy inaczej przeżywa żałobę.
Hej.
Wszystko dobrze?
Tak, chcę już wrócić do domu, do dzieci.
A skoro o byłych mowa...
Szukam Adama Karadeca.
Myślałem o tym, co mi z Seleną radziłyście.
Jak zwykle miałyście rację.
Spróbuję jeszcze raz. Pokażę jej, że może być inaczej.
Cześć, jestem Morgan. Pracuję z tym panem.
Cześć. Lucia. Ale coś mi mówi, że już to wiesz.
Zrobiłam małe rozeznanie.
Mamy zarezerwowany stolik.
A ja mam kilka pytań do Lucii.
- Nie mamy czasu. - On się nie spóźnia.
Tak? Wczoraj dla ciebie się spóźnił.
Wychodzimy.
- Miło było cię poznać. - Ciebie też.
Hej, Karadec.
Baw się dobrze.
Francuski pierwowzór: "Genialna Morgane"
Napisy: Kamil Rogula