Cholera!
Co się patrzysz? Podnieś.
Cel wyjeżdża z Hollywood Hills U dentysty
GENIALNA MORGAN
Przesyłka dla Morgan Gillory!
Pomożesz, kolego? Dziękuję.
Kupiłeś mamie kwiaty? Super.
- O kurczę. Mamo, tata kupił ci kwiaty. - Co?
Są piękne i kosztują majątek. Co to za okazja?
Jesteś warta każdego centa,
który ktoś inny na nie wydał.
- Wpadłem na kuriera. - Połóż je tu.
Dobrze, że Ava dotrzymała słowa i pozmywała po śniadaniu.
Miałam przewinąć Chloe i wyjść o czasie. Spełniam góra dwa życzenia.
- Od kogo to? - A jest liścik?
„Dziękuję za piękną przygodę. Do zobaczenia w przyszłości.
- Rhys”. - Rhys?
- Dziwne. - Kim jest Rhys?
Współpracowałam z nim przy sprawie.
- I wysyła ci dalie? - Jak widać.
Myślę, że tym kwiatom przydałoby się trochę wody.
Dziękuję.
Zaczekaj. Wyłącz to.
Przepraszam, od wczoraj tak jest. Ten dom się rozpada.
- Zerknę na to. - Dziękuję.
Mamo, potrzebuję suszarki.
Weź sobie. Wiesz, gdzie są.
- Ava, wiesz, co to za Rhys? - Co? Nie wiem.
Dobra, praca wzywa.
„Góry Santa Monica. Załóż odpowiednie buty”.
Dzięki, tato.
Dobra, towarzystwo, pięć minut do wyjścia.
Czy Rhys ma nazwisko?
- Widzę, że posłuchałaś mojej rady. - Nie będę drzeć kotów o buty.
Ofiara to Curtis Behr. Były więzień. Napad z bronią w ręku, liczne napaści.
Wóz zauważył turysta. Dawson spisuje zeznania.
Przecięta linka hamulca i rozlany płyn hamulcowy na wzgórzu.
Można założyć, że tam parkował.
Wiemy, co tu robił?
Możemy się domyślać. To znaleźliśmy w pojeździe.
Karabin z lunetą.
„Cel opuścił dom o 6.00.
Z Mulholland do Backbone Trail”. Znaczy, że kogoś śledził.
Najlepsze na koniec.
Na oko kilka tysięcy.
- 3750. - To zaliczka.
Połowa 7500, jedna czwarta z 15 000.
Kupując na raty, ćwiczysz matmę.
Wiadomość to potwierdza.
„Cała suma po robocie. Obserwuję cię”.
Zdaje się, że pan Behr został wynajęty.
Pytanie, czy zrobił swoje.
Mówisz, że może być druga ofiara?
Słusznie.
Spory teren do przeczesania w poszukiwaniu potencjalnych zwłok.
Spróbujmy zawęzić rzeczony obszar.
Widzę dużo pomarańczowych piłek golfowych. Niektóre są nowe.
Nienaruszone jeszcze przez żywioły.
Ktoś je tu posłał dziś rano.
Nawet jeśli celem był golfista,
piłki mogły nadlecieć z dowolnej strony.
Nic podobnego.
Tor lotu piłki jest powiązany z odległością, jaką przebyła.
Kiedy golfista nadaje piłce rotację zewnętrzną,
pokonuje ona krótszy dystans niż w przypadku prostego toru lotu.
W przypadku rotacji wewnętrznej
piłka poleci dalej.
Niech to szlag.
Wystarczy teraz spojrzeć na układ piłek
i odwzorować drogę,
jaką przebyły od miejsca uderzenia.
Które znajduje się tam.
A golfista był leworęczny.
Szlag!
Świetna widoczność.
Ale zamach fatalny.
Ha, ha. Poprawię się.
Tymczasem ściągnijcie tu techników.
Obstawiam, że tutaj stał cel Behra.
Przyjęłam, Tiger.
Następna kwestia: Behr zdążył wykonać zlecenie?
Nie ma krwi, nie ma ciała.
Ślady opon wyglądają normalnie. Kierowca nie gazował.
Raczej więc nie był pod ostrzałem snajpera.
Niedoszła ofiara Behra odjechała.
Co to?
Dobra, miałeś rację co do butów.
Chciałem tylko pomóc.
To kij golfowy?
No i zobacz. Mańkut.
Nie wątpiłem ani przez sekundę, Gillory.
Brak nazwy producenta. Wygląda jak wydruk 3D.
A to oznaczenie?
Coś jak numer seryjny.
Facet drukuje kije golfowe?
Wychodzi nam, że celem Behra był leworęczny inżynier
rzucający w szale kijami do golfa.
I musimy go szybko znaleźć.
Zabójca nie żyje, ale zlecenie aktualne.
Jest jeszcze inny powód. To nasz golfista mógł załatwić cyngla.
Trzymasz tu zapasowe buty?
Masz obsesję na punkcie moich butów?
Mundurowi znaleźli na zboczu kamerę cyfrową.
Pewnie wypadła z koziołkującego auta Behra.
To było na karcie pamięci.
Jaki sympatyczny pan.
Udało się zdjąć z kijów odciski?
Nosi rękawiczki. Są tylko rozmazane ślady.
Możemy wrzucić zdjęcia w system rozpoznawania twarzy.
Nie musimy.
Nie poznajecie go?
POGROMCA WŁOSÓW
Jego szczotka usuwa 30% brudu więcej niż konkurencja.
Gęsty filtr cząstek stałych i pojemnik niewymagający częstego opróżniania.
Sprzątacz Newmeyera zaprojektowałem zgodnie z moim życiowym mottem.
Polecam je i tobie.
Wynalazca
Doskonale albo wcale.
„Doskonale albo wcale”?
Douglas Newmeyer i jego odkurzacz.
Używałam go. Jest beznadziejny.
Ma za dużą moc. Powinni dołączać do niego ostrzeżenie.
To byłoby ciekawe.
Sprzątacz Newmeyera wywołał w zeszłym roku szereg pożarów.
Wadliwa elektryka.
Odkurzacze są pełne kłaczków. Szybko zajmują się ogniem.
Czworo poważnie rannych, cztery zgony.
O mój Boże.
To okropne.
Newmeyer podobno wiedział o niebezpieczeństwie,
tuszował to i produkował dalej.
Czemu nic o tym nie wiem?
Newmeyer wywalczył w sądzie poufność, żeby nie nastawiać ławników.
Media niewiele wiedziały.
Ławników? Newmeyer stanie przed sądem?
Możliwe. Nieumyślne spowodowanie śmierci.
- FBI go zagnie. - I dobrze.
Tymczasem otrzymywał liczne pogróżki,
głównie od rodzin ofiar.
Podobno popadł w paranoję.
Kursuje między kilkoma domami, żeby nikt go nie namierzył.
Ze zdjęć wynika, że ma zawodową ochronę.
Któryś ochroniarz się rozpędził
i wyeliminował zabójcę?
Newmeyer i jego goryle raczej odpadają.
Nie zostawiliby dowodów na to,
- że tam byli. - Newmeyera i tak trzeba znaleźć.
Śmierć zabójcy nie znaczy, że jest bezpieczny.
Jasne. To do roboty.
Myślałem, że masz w poważaniu jego bezpieczeństwo.
Chroń go sobie. Ja chcę go znaleźć, żeby beknął za ten odkurzacz.
Postarajmy się, żeby tego dożył. I znajdźmy zabójcę Behra.
Daphne, Oz, pogadajcie z bliskimi ofiar.
Może ktoś z nich zlecił zabójstwo.
Morgan i Karadec...
Szukamy nieuchwytnego geniusza
z kolekcją domów.
Morgan, pozwól.
Chodzi o Arthura?
Niewiele wiem, ale chcę, żebyś była na bieżąco.
Technicy sprawdzili furgonetkę.
Jedyne odciski należą do niego. Nie ma krwi ani śladów walki.
Może nic mu się nie stało. Przynajmniej nie tam.
Czekamy 24 godziny.
Potem trafi na listę osób zaginionych.
Robimy, co tylko się da.
Dasz radę skupić się na sprawie?
- Tak. - Wracaj do pracy.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Może ktoś w firmie Newmeyera wie, gdzie prezes się zaszył.
Może, ale to w Berlinie. Mają tam środek nocy.
Trochę potrwa, zanim się odezwą.
A ty już masz lepszy plan, prawda?
Tam, w górach, coś zauważyłam.
Na odciskach butów obydwu ochroniarzy widnieje nazwa „Volkner”.
Sprawdziłam. To niemiecki dostawca wojskowy.
Jeden ochroniarz w takich butach to żaden trop.
Ale skoro noszą je obydwaj, mogli służyć w wojsku.
Firma Newmeyera operuje z Niemiec. Zatrudnienie sprawdzonej ochrony ma sens.
Znajdźmy taką, która działa w LA i w Berlinie...
A znajdziemy Newmeyera.
Nie pracuje tu dr Berman?
Ech, te pakiety medyczne.
Właśnie wychodzą goście ze zdjęć.
Już jedziemy cię zgarnąć.
- Kim jesteście? Nie macie tu wstępu. - Policja.
Dokąd oni idą?
Szukamy pana Newmeyera. Chcemy go ostrzec.
Nie możecie tam teraz wejść. On właśnie...
Dajcie nam chwilę.
Karadec, ciało!
- Zostańcie tu. - Nie rozumiecie!
Wezwij karetkę.
Coście za jedni?
- Alarm! - FBI!
Rzućcie broń!
Wy rzućcie.
Opuśćcie broń!
Dobra. Uspokójmy się!
My jesteśmy spokojni.
Patrzcie.
Dowiemy się, co tu robicie?
To nasza operacja, wy pierwsi.
Badamy sprawę śmierci płatnego zabójcy, którego celem był ten człowiek.
- Co? - To nie płatny zabójca.
To nasz człowiek. Udawał zabójcę.
Co takiego?
Nasza ofiara to agent pod przykrywką.
Behr nie był cynglem. Pracował w FBI.
Fałszywy zabójca, jak z filmu klasy B.
- A jednak to działa. - Gra tam Jason Statham?
Ktoś myśli, że wynajmuje bezlitosnego zabójcę,
a tak naprawdę to agent FBI.
Cały ten spektakl –
notatki Behra, upozorowana śmierć Newmeyera –
to akcja FBI przeciwko rzekomemu klientowi.
Agent zakłada podsłuch, przedstawia zdjęcia martwej ofiary,
klient płaci, a wszystko się nagrywa.
I to bez Jasona Stathama?
- Wy jesteście z policji? - Tak.
Agentka specjalna Myra Taylor. Dowodzę tą operacją.
Miło mi z wami współpracować.
- Kogoś brakuje? - Nie, wszyscy są.
- O wilku mowa. Cześć, Nicky. - Przepraszam, że czekałaś.
Cześć, Myro.
Nicky.
Pracowałem z agentką Taylor w grupie zadaniowej jako tajniak.
Kiedy wkroczyliście wy, skontaktowała się ze mną.
Tędy.
- Byłeś tajniakiem? - Każdy ma swoje tajemnice.
Tu jesteśmy.
Wspaniale. Możemy zaczynać.
Znacie już Ockę i Kesslera.
- To nasz szef... - Wayne Vincent, ASAC LA CID.
Coś panią bawi?
Nie, tylko dużo tych literek. Są bardzo ważne.
- A pani to... - Morgan Gillory, A-B-C-D-E-F-G.
Pani Gillory pracuje z nami jako konsultantka.
Ma pewne uwagi do tego śledztwa.
Oczywiście trzeba znaleźć zabójcę waszego agenta.
Ale skoro już się tym zajmujemy,
można przyskrzynić też odkurzaczowego mordercę.
Nie po to tu jesteśmy,
więc zachowajmy swoje zadanie poboczne dla siebie.
Taylor.
Nasz spec od mokrej roboty, Curtis Behr, naprawdę nazywał się Curtis Belanger.
Był odznaczonym agentem z biura w Denver.
Dwie Gwiazdy FBI – odpowiednik Purpurowego Serca –
i medal za ratowanie kolegów z narażeniem życia.
Zostawił żonę i synka.
Jak mogliście nie wiedzieć, że zginął?
Miał zdać raport dopiero jutro.
Znaleźliście go przed nami. Nie znaliśmy dobrze Belangera.
Płatni zabójcy to profesjonaliści.
Przyleciał specjalnie na tę operację. Mieszkał w motelu.
Kiedy się odzywał?
Klient zostawił zaliczkę i wiadomość, że obserwuje Belangera.
Może widział, jak się z wami kontaktuje.
Też tak sądzimy.
Przejrzał Belangera i zabił go, żeby pozostać anonimowym.
To wy nie wiecie, kim jest klient?
Znalazł zabójcę na fałszywym portalu tworzonym przez FBI.
Podczas logowania podał zmyślone dane. Dostawca Internetu
póki co odmawia współpracy z nami.
Belanger dążył do spotkania twarzą w twarz,
ale klient unikał bezpośredniego przekazywania wiadomości i pieniędzy.
W skrócie: nadal pracujemy nad zidentyfikowaniem mocodawcy.
Skupiliśmy się na osobach, które groziły Newmeyerowi.
No dobrze.
Detektyw Ozdil spojrzy świeżym okiem na te groźby.
Daphne i ja możemy poszukać tropów w domu Newmeyera.
I nie chodzi tu o twoje zadanie poboczne?
Jestem wielozadaniowa.
Detektyw Karadec i ja sprawdzimy motel.
Może odkryjemy, jak Belanger się zdekonspirował.
Tu jest całe moje życie. Kalendarze, kontakty, maile.
- Pomogę, jak tylko potrafię. - Dzięki.
Może pan się przyznać...
że wiedział o wadzie odkurzaczy.
W więzieniu
będzie pan bezpieczniejszy, prawda? Rozwiązanie idealne.
Pani konsultantka.
Słyszałem, że ma pani dociekliwy umysł.
I zaskakującą prezencję.
Często to słyszę.
Pan za to niczym mnie nie zaskakuje.
To Uppsala w Szwecji.
Wykładałem inżynierię na tamtejszej uczelni
zwanej Oksfordem Europy Północnej.
- Brytyjski pana nie chciał? - Morgan...
Będę na górze.
Nie wyczyści pan podłogi z krwi?
Esmeralda to zrobi.
Jutro przychodzi.
Facet, który dorobił się na odkurzaczach, nie sprząta po sobie?
Elegancko.
Nie musimy go lubić.
Mamy tylko ustalić, kto chce go zabić.
Powodzenia. Pewnie każdy, kto go zna.
Z Esmeraldą na czele.
- Dokąd idziesz? - Myszkować.
Wiesz, gdzie nic nie znajdziemy? W laptopie. Bo on nam go dał.
Do gabinetu tędy?
Na recepcji mówią, że Belanger był skryty.
Nikt się tu nie kręcił, nikt go nie odwiedzał.
Ale łatwo tu kogoś przeoczyć.
Szukamy czegoś konkretnego?
Musiał gdzieś schować materiały, notatki, broń służbową.
Szukamy miejsca dobrze ukrytego,
ale łatwo dostępnego.
Dokładnie.
Mieszkałem w takich pokojach. Jeśli Belanger czuł się rozpracowywany,
tu najprędzej znajdziemy na to dowód.
Gdzie był pan tajniakiem?
Głównie w Oakland, kiedy potrzebowałem odcięcia się od rodziny.
Miał pan taki etap?
Jak każdy, nie?
To wspólne przeszukanie zapewne czemuś służy.
Jeśli chce pan o coś spytać, słucham.
Pamięta pan moją prośbę o informowanie mnie?
Jak mógłbym zapomnieć.
To może będzie pan w stanie mi pomóc.
W czym?
Przepada obraz za 20 milionów,
a w tym samym czasie pańska partnerka znika na kilka godzin.
Kontaktowałem się jeszcze z tym ekspertem, który tak się zakumplował z Morgan.
Gotów był zrobić wszystko, żeby odzyskać ten obraz.
Aż nagle niespodziewanie uznał sprawę za zamkniętą.
Może pan mi powie, co mam o tym wszystkim myśleć?
Swoje wnioski ująłem w raporcie.
Resztę pozostawiam pańskiej ocenie.
Jeśli pan ją kryje, radzę uważać.
Jeśli tak jest,
to albo pan to akceptuje, albo wychodzi na hipokrytę.
Znalazłem.
Pięknie.
- Hej, kolego. - Wiesz, co sobie myślę?
- Prawie nigdy, ale taki twój urok. - Zasługujecie z mamą na relaks.
Kiedy ostatnio byłeś w kinie albo w nowej restauracji?
Miód na moje serce, Elliot.
Dzięki, ale radzimy sobie.
Jestem z wami, kiedy mama pracuje. I vice versa.
Miałem na myśli, razem.
Jak to „razem”?
Usiądź. Powinieneś zrobić dla niej coś miłego.
Mam dla ciebie dobre wieści. Właśnie naprawiam jej zlew.
- A co z romantyzmem? - Przepraszam, o czym mowa?
- Nie widzisz, co się dzieje? - Chyba nie.
Rękawica została rzucona. Nie zrobię tego za ciebie.
- Jakieś postępy? - Tak, ogromne.
Przewertowałam dokumenty z pańskiego gabinetu. Nudy, ale...
coś znalazłam.
Fundacja, która przyznała te wszystkie nagrody,
należy do niego.
Przelewa sobie pieniądze
między swoimi kontami, po czym się za to nagradza.
Teraz przeglądam sobie materiały od FBI
na temat odkurzacza, który zabija ludzi.
Chodziło mi o człowieka, który wynajął zabójcę.
Nie sądzi pan, że to się łączy?
Niesamowite, że nie trafił pan za kratki przez zwykły fart.
Zobacz tutaj.
Federalni przejęli list do Newmeyera z jego własnej fabryki, ostrzegający,
że produkt jest wadliwy.
Był pan świadom zagrożenia.
To kwestie techniczne. Bardziej skomplikowane, niż pani myśli.
Czyżby?
Ciął pan koszty i przewody zamontowano niepoprawnie.
Urządzenie wibruje, elementy się poluzowują...
odkurzacz staje w ogniu.
- Nic skomplikowanego. - Produkcja wymaga równoważenia kosztów.
Żaden produkt nie jest w 100% bezpieczny.
Jeśli ktoś myśli inaczej, jest naiwny.
Tak, to dziecinne myśleć, że sprzęt AGD nie powinien zabijać ludzi.
Znam tę moralność.
A ja – pańską.
Wielki intelekt, który nie rodzi nic.
Ta cała... nonszalancja, będąca rzekomo przejawem niezależności,
ma przysłaniać fakt, że nie potrafi pani niczemu się poświęcić
przez brak samodyscypliny.
To dlatego niczego pani nie osiągnęła.
I nigdy nie osiągnie.
Nikt przeze mnie nie zginął.
To jednak jakieś osiągnięcie.
Przepraszam.
Hej. Wszystko w porządku?
- Wszyscy zdrowi i bezpieczni. - Ale?
Ale mierzymy się tu z pewnymi uczuciami.
Elliot mocno przeżywa te kwiaty.
Te od Rhysa? Dlaczego? Nawet go nie zna.
Nie chodzi o to, od kogo są, ale od kogo nie są.
Wolałby, żebym to ja je wysłał.
Chyba wciąż ma nadzieję,
że jego rodzice będą razem.
Tak powiedział?
Mniej więcej.
A ty co na to?
Nic. Chciałem cię najpierw spytać, co im powiedziałaś.
W zasadzie wszystko, ale dawno temu, zaraz po tym, jak się rozstaliśmy.
No tak.
Jak wrócę, usiądziemy z nim na spokojnie.
- Zobaczymy, w czym problem. - Nie, nie. Jesteśmy w tym razem. Ogarnę.
Dobrze. Wiem, że powiesz, co trzeba.
- Dam znać. - W razie czego dzwoń.
PIELĘGNACJA BLIZN
Panie genialny, ma pan jakieś blizny pooperacyjne?
Nie. A o co chodzi?
A ona ma. Zostawiła w łazience krem na blizny.
Zauważyłam wcześniej, że ją pan obejmuje.
Śmiały ruch, ale może należy pan do tych obmacujących.
Zwróciłam też uwagę na jej chroniący przed słońcem szal.
Raczej nie chodzi o opaleniznę,
a o zapobiegnięcie ciemnieniu blizny.
- Miała wyciętą tarczycę? - Tego nie wiem.
Bardziej interesuje mnie to, że nosi obrączkę.
Zdradził pan tym, którzy próbują pana ocalić,
że ma pan romans z mężatką?
Dlaczego nie?
Nie sądziłem, że to istotne. Jej mąż jest...
kruchy, niezdolny do działania.
Ale może zdolny do wyręczenia się płatnym zabójcą.
- Imponujące. - Co za kretyn.
Jak ona ma na imię i kto jest jej mężem?
Joel Dorskind, 48 lat, księgowy z Beverly Hills.
Facet chyba w życiu nikomu nie podpadł.
Nawet nigdy mandatu nie dostał.
Dlatego Newmeyer nie brał go pod uwagę.
Newmeyer i jego arogancja.
Z Dorskinda taki harcerzyk, a my go podejrzewamy?
Monitoring w sklepie papierniczym
niedaleko jego firmy uchwycił to.
Identyczną kopertę klient dał Belangerowi.
Dostawca Internetu się ugiął i ujawnił, kto logował się na waszej stronie.
To Dorskind najął Belangera.
Gdzie on teraz jest?
W swoim biurze. Detektyw Forrester załatwi nakaz w ciągu 10 minut.
Działajcie.
FBI! Ręce na widoku.
Policja, mamy nakaz aresztowania Joela Dorskinda.
Gdzie jest Joel Dorskind?
Dorskind, stój!
Joelu Dorskind,
masz prawo zachować milczenie. Wstawaj.
Czekajcie. Nic nie zrobiłem. Mogę wszystko odwołać.
- Co? - Co odwołać?
Zabójca jeszcze nic nie zrobił.
Nie jest za późno.
Karadec. Tutaj.
Dorskind przygotowywał kolejną wypłatę.
Nie wie, że zabójca nie żyje.
Mamy więc zleceniodawcę Belangera...
Ale to nie on go zabił.
11 POSTERUNEK
- Nie jego szukamy. - Albo tego nie dostrzegasz.
Dorskind ukrywa zaliczkę, wchodzi na stronę,
wskazuje, gdzie znaleźć kasę, i obserwuje, kto się zjawi.
Chciałby poznać zabójcę?
- Nicky. - Myra, nie teraz.
Dorskind przejrzał Belangera. Z notatki wynika, że go śledził.
Teraz widać, że tylko prężył muskuły.
Żeby to tak zadziałało,
Dorskind musiałby zabić agenta FBI
i trzymać na podorędziu jedenaście tysięcy w gotówce,
żeby w razie czego udawać, że nic nie wie?
Ma to ręce i nogi.
Bzdura. Widzieliśmy, co...
Zawsze możesz mu przypomnieć, że ma własne biuro.
I stracić darmową rozrywkę?
Rozumiem, że według was Dorskind nie jest zabójcą.
Szukam czegoś, co mogliśmy przeoczyć.
Belanger miał naprawdę grubą teczkę.
Przenikał do środowiska dilerów, handlarzy bronią...
Może ktoś go zabił, wyrównując dawne rachunki.
Jak wyglądał dywan w biurze Dorskinda?
Czemu pytasz?
Na kopercie z auta Belangera są pomarańczowe włókna.
Nie ma ich natomiast na tej nowej kopercie.
W pokoju motelowym był pomarańczowy dywan.
- Na pewno? - Tak.
Belanger miał skrytkę przy podłodze.
Te włókna był wszędzie.
Co?
Skoro ukrył forsę w motelu, jak trafiła z powrotem do samochodu?
Może wziął ją do zaksięgowania.
Nie, miał się zameldować dopiero jutro. Nie zostawiłby w aucie takiej sumy.
Skoro tak, to znaczy,
że ktoś inny zabrał ją z pokoju i podrzucił.
Żebyśmy skupili się na wątku płatnego mordercy
i wiadomości od Dorskinda.
Zostawiła ją osoba, która podrzuciła kasę.
Niedobrze. To znaczy, że zabójca Belangera miał dużą wiedzę.
Wiedział o całej operacji.
Wiedział, gdzie znajdzie swoją ofiarę.
I gdzie Belanger ukrył kopertę.
- Co oznacza... - Że zabójcą...
może być zaangażowany w operację agent FBI.
Przeanalizujcie wszystko, co o nich wiemy.
Akta osobowe, przydziały. Masz kontakt z byłym partnerem?
Ronnie jest w Waszyngtonie. Uprzedzę go.
Jeśli któryś z agentów miał motyw, musimy to wyłuskać.
Nikomu ani słowa.
Mogę wejść?
Te kwiaty dla mamy od obcego faceta wzięły cię z zaskoczenia?
Nie będziecie już razem, prawda?
Raczej nie jest nam to pisane.
Dlaczego? Nadal się lubicie.
Lubimy się. Nawet bardzo.
I wszyscy razem dalej jesteśmy świetną drużyną.
Cała nasza rodzina. Nic tego nie zmieni.
Ale zrozumieliśmy z mamą, że nie jesteśmy dobraną parą.
I nikt tu nie zawinił.
Po prostu poruszamy się w różnym tempie.
Kiedy próbujemy być kimś, kim nie jesteśmy...
nikt na tym nie zyskuje.
My odkryliśmy, że w przyjaźni jest nam ze sobą lepiej.
Rozumiem.
Naprawdę?
Chcę, żebyście byli szczęśliwi.
Ja sobie poradzę.
No to super.
Bardzo dojrzałe podejście.
Staram się.
- Przytulić cię? - Obowiązkowo.
Chodź tu.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
To kto z kim zerwał?
Jak idzie?
Prześwietlanie kolegów z pracy to coś obrzydliwego.
Wyobrażam sobie.
Oby ten trop okazał się błędny.
operacja w Uppsali
Przygotuj się na rozczarowanie.
Chyba już wiem, jak było.
Ty już na nogach?
Spójrz na to.
Działający kran, jak w normalnym domu.
- Naprawiliśmy z tatą. - Zatrudniam was.
Pokazał mi, co było nie tak.
Byli lokatorzy połączyli dwa różne metale i skorodowały.
Praktyczna lekcja fizyki?
No, tata to mądry gość.
Podobno rozmawialiście o nim i o mnie.
Wszystko dobrze?
Tak. Po prostu musiałem to usłyszeć.
Jest w tym logika.
Jak znów coś wyniknie – a wyniknie – też to przegadamy.
Właściwie to jest jeszcze jedna sprawa.
- Hydrauliczna? - Tak.
- Pokazać ci, czego nauczył mnie tata? - Koniecznie.
Dynamika płynów jest fascynująca. Aż chciałbym być hydraulikiem.
To coś dziwnego?
Ani trochę.
Bądź, kim chcesz, byleś zachował to wielkie serce.
Dobra.
Panie Newmeyer. Detektyw Karadec. Panią Gillory już pan zna.
Co nie, Doug?
Podobno aresztowaliście męża Gabrielle.
To on zlecił moje zabójstwo.
Tak, ale łączymy jeszcze fakty. Chciałem, żeby pan wiedział.
Pani Gillory miała więc rację.
- Jest zadziwiająca. - I bardzo dla nas ważna.
Boi się pan odkurzacza? A podobno jest taki bezpieczny.
Spokojnie, nikt pana nie aresztuje
za krzywe spojrzenie na odkurzacz.
Choćbyśmy nie wiem jak chcieli.
Nie, do więzienia trafi pan za coś innego.
- Kłamaliście. - Tak.
To dozwolone. Może pan sprawdzić.
Miejsce z widokiem na ekran. W trosce o pańską wygodę.
O tym pewnie pan wie.
Zdjęcia autorstwa agenta Belangera w roli płatnego zabójcy.
Ale nie zawsze wiedział pan,
że jest obserwowany. Na przykład tutaj.
To z karty pamięci odkrytej w pokoju motelowym Belangera.
Ściśle mówiąc, z usuniętych zdjęć, jakie odzyskali nasi technicy.
Pan też nie znał każdego ruchu Belangera.
Kiepskiego szefa
zespół nie informuje o wszystkim.
Siedzi pan w kieszeni u Newmeyera. Informował go pan o postępach śledztwa.
Na jego polecenie ukradł pan dowody, żeby sprawa się posypała.
Te zdjęcia i zeznania Belangera wpakowałyby pana do więzienia.
Nie znałem agenta Belangera, ale dzięki takim ludziom mogę robić swoje.
Co więcej, kiedy był świadkiem waszego spotkania,
dał panu szansę na wytłumaczenie się.
Jak mu się pan za to odpłacił?
Ano tak: włamując się do jego pokoju motelowego
i usuwając obciążające zdjęcia z jego karty pamięci.
A potem go pan zabił.
Co ciekawe, odzyskaliśmy te zdjęcia dlatego,
że Morgan zauważyła coś w pańskich aktach.
Operacja w Uppsali.
Piękne miasto.
Podobno tamtejszą uczelnię nazywają Oksfordem Europy Północnej.
Dziesięć lat temu śledził pan tam międzynarodowych hakerów.
I to wtedy mieliście okazję się poznać.
Nic nie rozumiecie.
Nie wiedziałem, że agent Vincent go zabił.
Ława przysięgłych raczej nie da temu wiary.
Odkryliśmy przelewy bankowe.
Data i wysokość ostatniego z nich dość jasno wskazują,
że był pan wtajemniczony.
Aresztuję was za zabójstwo agenta Curtisa Belangera.
To jednak smutne.
Wielki intelekt, który nie zrodzi już nic.
- Hej. - Hej.
Jak tam?
- Słyszałem o twoim spięciu z Newmeyerem. - Dziwi cię to?
Z kimś mi się skojarzył.
Z twoim ojcem?
Wspominałaś, że był trudny...
Nadal jest.
Wywyższający się, oceniający.
Wierzy, że intelekt to pałka do okładania innych ludzi.
Rozczarowany córką, która marnuje swój dar,
bo nie chce być taka jak on.
Ale wiesz, że to bez sensu, prawda?
Wiem, na poziomie rozumu.
Ale i tak to we mnie uderza.
Wiesz, jak cenna dla nas jesteś?
I ilu ludziom pomogłaś, odkąd tu pracujesz?
To doskonałe wykorzystanie tego daru.
Parę osób by się nie zgodziło.
Mogę ci coś poradzić?
Chcesz dowodu, że dzięki tobie świat jest lepszy? Idź do domu.
Widzimy się jutro.
Francuski pierwowzór: „Genialna Morgane”
Napisy: Kamil Rogula