1 00:00:06,000 --> 00:00:09,458 (ซีรีส์สร้างจากเหตุการณ์จริง ดัดแปลงรายละเอียดเพื่อความสะเทือนอารมณ์) 2 00:00:20,416 --> 00:00:23,291 (ร่างไหม้) 3 00:00:23,375 --> 00:00:25,291 (ตอน 8 วันที่ 1 พฤษภาคม 2017) 4 00:01:08,458 --> 00:01:13,208 ลูกค้าทุกท่าน หากท่านซื้อสินค้าครบ 100 ยูโร ท่านจะได้รับส่วนลดที่ปอร์ตาเวนตูร่า 5 00:01:13,291 --> 00:01:15,500 - แม่คุณยังคุมอาหารอยู่ไหม - อืม 6 00:01:16,250 --> 00:01:17,625 แต่ฉันจะให้แม่กินสามเท่า 7 00:01:19,375 --> 00:01:21,583 แม่คะ ได้ยินหนูไหม 8 00:01:22,791 --> 00:01:25,208 หนูอยู่ในลานจอดรถ สัญญาณมันแย่มาก 9 00:01:27,041 --> 00:01:27,875 สวัสดี 10 00:01:34,083 --> 00:01:35,333 ไง ตาทึ่ม 11 00:01:35,416 --> 00:01:38,333 ฉันได้คูปองส่วนลดที่ปอร์ตาเวนตูร่า จากห้างสรรพสินค้า 12 00:01:39,000 --> 00:01:41,958 ฉันคิดว่าหลังจากทำเรื่องนั้นแล้ว 13 00:01:42,041 --> 00:01:43,875 เราน่าจะไปที่นั่นกันในช่วงสุดสัปดาห์ 14 00:01:44,541 --> 00:01:45,375 คิดไงก็บอกฉันนะ 15 00:01:47,125 --> 00:01:49,125 คุณพบข้อความนี้ได้ยังไง 16 00:01:49,875 --> 00:01:53,416 ข้อความเสียงนี้อยู่ในกล่อง "ส่ง" ในโทรศัพท์ของโรซ่า 17 00:01:54,125 --> 00:01:56,583 เพราะมันถูกลบทิ้งไป กว่าจะกู้ได้ก็ยากมาก 18 00:01:56,666 --> 00:01:59,875 แล้วมันถูกส่งถึงใคร "ตาทึ่ม" นี่เป็นใคร 19 00:01:59,958 --> 00:02:01,000 จากข้อความเก่าๆ 20 00:02:01,083 --> 00:02:04,708 เราพบว่าเธอใช้คำดังกล่าว เรียกคุณอัลเบร์ โลเปซแค่คนเดียว 21 00:02:04,791 --> 00:02:07,416 - ข้อความถูกส่งเมื่อวันที่เท่าไร - วันที่ 30 เมษายน 22 00:02:09,541 --> 00:02:11,333 หนึ่งวันก่อนเปโดรเสียชีวิต 23 00:02:11,833 --> 00:02:14,791 โรซ่าชักชวนอัลเบร์ไปสวนสนุก 24 00:02:14,875 --> 00:02:17,291 หลังจากที่ทำ "เรื่องนั้น" 25 00:02:18,750 --> 00:02:21,625 "เรื่องนั้น" ที่ว่าคือการฆ่าเปโดรหรือเปล่า 26 00:02:22,500 --> 00:02:23,333 เป็นไปได้ค่ะ 27 00:02:25,916 --> 00:02:29,875 หลังจากฆ่าคู่ชีวิตแล้ว คุณโรซ่าอยากไปเล่นรถไฟเหาะ 28 00:02:30,500 --> 00:02:33,416 ทั้งคู่มองเปโดรเป็นอุปสรรค เป็นมารผจญ 29 00:02:33,500 --> 00:02:34,458 และไร้ความหมาย 30 00:02:36,833 --> 00:02:40,958 เปโดรส่งข้อความหาพ่อแม่โรซ่าในวันนั้นใช่ไหม 31 00:02:41,041 --> 00:02:41,875 ใช่ค่ะ 32 00:02:41,958 --> 00:02:45,833 ข้อความต่อจากนี้ถูกส่งไป ในตอนที่แผนสังหารเขาได้ถูกกำหนดไว้แล้ว 33 00:02:46,416 --> 00:02:49,583 ไม่กี่ชั่วโมงก่อนสองคนนั้นจะลงมือ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2017 34 00:02:50,250 --> 00:02:51,833 ฮวน พวกคุณเป็นไงบ้าง 35 00:02:52,333 --> 00:02:55,833 พรุ่งนี้เราอยากชวนคุณไปเที่ยวลาตอร์เร่ด้วยกัน 36 00:02:55,916 --> 00:02:57,166 ไปกินไก่กัน 37 00:02:57,875 --> 00:03:00,708 มันต้องสนุกแน่ อากาศน่าจะสดใสด้วย 38 00:03:13,333 --> 00:03:15,958 อรุณสวัสดิ์ 39 00:03:22,250 --> 00:03:23,250 อากาศดีไหม 40 00:03:24,708 --> 00:03:25,541 ดีมาก 41 00:03:26,041 --> 00:03:27,875 - เยี่ยมเลย - โอเค ลุกได้แล้ว 42 00:03:28,500 --> 00:03:30,083 - เร็วเข้า - เปโดร 43 00:03:30,166 --> 00:03:32,500 - เรามีนัดกับพ่อแม่คุณนะ - หยุดสักที 44 00:03:33,083 --> 00:03:36,041 หยุดนะเปโดร อย่าทำแบบนั้น 45 00:03:36,125 --> 00:03:38,250 - เดาซิฉันมองอะไร - คุณมองอะไรคะ 46 00:03:38,333 --> 00:03:39,875 กัซปาโชอยู่ไหนเนี่ย 47 00:03:39,958 --> 00:03:42,458 สิ่งนี้ขึ้นต้นด้วยตัวพ.พาน 48 00:03:44,166 --> 00:03:45,208 กัซปาโชอยู่ไหน 49 00:03:46,000 --> 00:03:47,000 ผมนึกว่าของผม 50 00:03:47,708 --> 00:03:49,375 นี่คุณกินไปแล้วจริงดิ 51 00:03:49,958 --> 00:03:52,208 - พวงมาลัย - ถูกต้อง 52 00:03:52,291 --> 00:03:55,541 - เดี๋ยวค่อยซื้อระหว่างทางแล้วกัน - ไม่ เรากำลังจะสาย 53 00:03:55,625 --> 00:03:56,625 ตาหนูแล้ว เปโดร 54 00:03:56,708 --> 00:03:58,000 - ของกินมีตั้งเยอะ - หนูมอง 55 00:03:58,083 --> 00:04:00,208 - ไม่เลย - หนูมองอะไรอยู่ 56 00:04:00,291 --> 00:04:02,708 - เดี๋ยวค่อยแวะซื้อน่า - เราจะไม่แวะที่ไหน 57 00:04:02,791 --> 00:04:04,000 - เราสายแล้ว - หนูมอง 58 00:04:04,500 --> 00:04:05,833 หยุดนะโซเฟีย พอได้แล้ว 59 00:04:06,541 --> 00:04:08,833 เกมจบแล้ว โอเคนะ ลงมานี่เลย 60 00:04:08,916 --> 00:04:11,833 - ไม่เอานะแม่ ปล่อยหนู - แม่บอกให้ลงมา พอได้แล้ว 61 00:04:11,916 --> 00:04:14,583 โอเค ก็ได้ ผมไม่ไปแล้ว โทรบอกพ่อแม่คุณได้เลย 62 00:04:14,666 --> 00:04:16,916 - อะไรนะ - ไม่ใช่เพราะโซเฟียหรือกัซปาโชบ้านั่น 63 00:04:17,000 --> 00:04:18,458 แต่คุณแค่ทนผมไม่ได้ 64 00:04:19,666 --> 00:04:21,291 "ฉันเบื่อที่คุณโวยวายเต็มทน" 65 00:04:21,375 --> 00:04:24,166 "ฉันต้องทำยังไงอีกคุณถึงจะไว้ใจฉัน" 66 00:04:25,416 --> 00:04:28,208 นี่คือข้อความที่โรซ่าส่งถึงเปโดรก่อนหน้านั้น 67 00:04:28,291 --> 00:04:29,333 ไม่มีอะไรน่าสงสัย 68 00:04:30,833 --> 00:04:32,958 แต่พวกเขาเป็นคู่ที่ไปกันได้ดีไหม 69 00:04:34,333 --> 00:04:37,125 ตอนที่เรากู้ข้อความซึ่งถูกลบทิ้งไป จากโทรศัพท์ของทั้งคู่กลับมา 70 00:04:37,208 --> 00:04:41,375 เราพบว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ และมันเป็นความผิดทั้งสองฝ่าย 71 00:04:42,000 --> 00:04:42,958 จนถึงช่วงสุดท้ายเหรอ 72 00:04:45,166 --> 00:04:47,708 ในช่วงวันสุดท้าย พวกเขาเหมือนสงบศึกกันได้ 73 00:04:47,791 --> 00:04:51,416 เพราะโรซ่าไม่อยากให้ใครระแคะระคาย เกี่ยวกับแผนการของเธอ 74 00:04:52,375 --> 00:04:53,208 เปโดร 75 00:05:01,625 --> 00:05:02,458 ฉันขอโทษ 76 00:05:05,041 --> 00:05:06,875 - ฉันเครียดนิดหน่อย - อืม 77 00:05:10,875 --> 00:05:11,708 เมนส์ฉันยังไม่มา 78 00:05:14,791 --> 00:05:16,875 - มันอาจเป็นสาเหตุ - ให้ตาย 79 00:05:17,375 --> 00:05:19,041 อย่าไปบอกพ่อแม่ฉันเชียวล่ะ 80 00:05:19,916 --> 00:05:21,125 อย่าบอกโซเฟียด้วย 81 00:05:37,416 --> 00:05:38,416 มานี่เร็วโซเฟีย 82 00:05:38,500 --> 00:05:40,875 มาหยิบคราดนั่น 83 00:05:41,541 --> 00:05:43,666 - ระวังนะ - ช่วยเรากวาดใบไม้หน่อย 84 00:05:44,166 --> 00:05:45,166 - ได้ค่ะ - แบบนี้นะ 85 00:05:46,083 --> 00:05:47,625 เปโดรไม่ค่อยดูแลที่นี่เท่าไร 86 00:05:49,166 --> 00:05:50,875 แม่ก็รู้นี่คะว่าเขาไม่ค่อยสบาย 87 00:05:51,875 --> 00:05:55,291 พวกลูกจะไปกันรอดไหมนะ เพราะพวกลูกดูจะ ก็ไม่รู้สิ 88 00:05:55,375 --> 00:05:56,416 "ดูจะ" อะไรคะ 89 00:05:59,583 --> 00:06:01,958 เดี๋ยวหนูจะกลับไปทำงานแล้ว 90 00:06:02,583 --> 00:06:04,583 เปโดรเองก็จะได้กลับไปประจำการ 91 00:06:06,416 --> 00:06:07,333 อะไรคะ 92 00:06:07,958 --> 00:06:09,083 แล้วแม่พูดอะไรหรือยัง 93 00:06:09,166 --> 00:06:11,291 หนูไม่รู้ แต่แม่มองหนูเหมือนกับ… 94 00:06:11,791 --> 00:06:14,500 ก็ไม่รู้สินะ แม่แค่คิดว่าเมื่อก่อน… 95 00:06:16,208 --> 00:06:18,500 เขาดูมีความสุขกว่านี้ ลูกก็ด้วย 96 00:06:22,083 --> 00:06:23,083 ทุกอย่างดีขึ้นแล้วค่ะแม่ 97 00:06:25,791 --> 00:06:26,791 จริงๆ 98 00:06:27,916 --> 00:06:29,208 เมื่อวันอังคารเราไปคลินิกมา 99 00:06:30,333 --> 00:06:33,250 อ้อ นึกว่าพักเรื่องนั้นไปแล้วซะอีก 100 00:06:34,166 --> 00:06:35,000 ผิดแล้วค่ะ 101 00:06:36,833 --> 00:06:39,625 เราจะมีหลานสุดที่รักตัวน้อยๆ ให้แม่ได้อุ้ม 102 00:06:42,875 --> 00:06:44,291 การมีลูกแก้ได้ทุกปัญหา 103 00:06:46,625 --> 00:06:47,458 ให้ตายเถอะ 104 00:06:51,083 --> 00:06:55,416 ฉันจะไม่ออกความเห็นนะ แต่ถ้าตรงนั้นมีแปลงผักเล็กๆ ก็ดี 105 00:06:55,500 --> 00:06:56,750 - เหรอครับ - ใช่ 106 00:06:58,791 --> 00:07:00,875 - คุณคิดว่าไง ตรงนั้นน่ะ - ฉันเหรอ 107 00:07:00,958 --> 00:07:03,875 - ถ้าคุณดูแลมันก็โอเค - โอเค 108 00:07:03,958 --> 00:07:05,041 ฉันเคยบอกพ่อของเธอว่า 109 00:07:05,125 --> 00:07:08,041 ถ้าคุณเลี้ยงลูกเหมือนเจ้าหญิง เธอก็จะทำตัวเหมือนอยู่บนบัลลังก์ 110 00:07:08,958 --> 00:07:10,500 - แม่ก็พูดเกินไป - เอาน่าๆ 111 00:07:10,583 --> 00:07:13,625 แต่ฉันว่านะ ถ้าเป็นอ่างน้ำร้อน ที่ทำจากไม้คงเข้าท่า 112 00:07:13,708 --> 00:07:15,500 แล้วก็มีไฟติดอยู่รอบๆ 113 00:07:16,125 --> 00:07:18,416 โอเค อ่างน้ำร้อน เอาอะไรอีกไหม 114 00:07:19,625 --> 00:07:20,958 บอกมาได้เลย ราชินีของผม 115 00:07:21,041 --> 00:07:22,500 - พูดสิ - "ราชินีของผม" 116 00:07:23,208 --> 00:07:24,708 ไม่รู้แฮะ หาอะไรให้ลูกชายไหมล่ะ 117 00:07:27,375 --> 00:07:29,083 นั่นสินะ 118 00:07:29,166 --> 00:07:31,291 ลูกชายเธอควรจะได้สนุกกับที่นี่ด้วย 119 00:07:31,375 --> 00:07:32,250 แน่นอน 120 00:07:32,333 --> 00:07:33,333 ใช่เลยครับ 121 00:07:37,041 --> 00:07:39,500 จริงด้วย หนูกำลังคิดถึง… 122 00:07:40,625 --> 00:07:42,958 โซเฟียต้องไม่ชอบแน่ ม้าลื่นไม่ก็แทรมโพลีนน่ะ 123 00:07:43,041 --> 00:07:45,125 - หนูชอบจะตาย - จริงเหรอเนี่ย 124 00:07:45,208 --> 00:07:46,208 นึกว่าไม่ชอบซะอีก 125 00:07:46,291 --> 00:07:48,125 - วิเศษเลย - ลูกชอบเหรอ 126 00:07:48,625 --> 00:07:49,958 - ค่ะ - อืม แม่ดูออก 127 00:07:50,500 --> 00:07:54,666 (วันครอบครัวแสนวิเศษที่โรดาดีบาร่า ชีวิตแสนสุขกับครอบครัว) 128 00:08:01,916 --> 00:08:04,291 วันนั้นพวกเขาถ่ายรูปกันไว้เยอะ 129 00:08:05,833 --> 00:08:08,833 และโรซ่าก็โพสต์ลงบัญชีโซเชียลมีเดียของเธอ 130 00:08:09,333 --> 00:08:10,333 เพื่ออะไร 131 00:08:12,625 --> 00:08:15,125 เจตนาคนเรามันเดากันไม่ได้ง่ายๆ หรอกค่ะ 132 00:08:17,625 --> 00:08:19,458 นี่คือรูปครอบครัวสุขสันต์ 133 00:08:19,541 --> 00:08:22,083 ที่โรซ่าสามารถนำมาใช้แก้ต่างในอนาคต 134 00:08:22,166 --> 00:08:26,000 เธอจะได้ไม่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรม ที่เธอก่อในอีกไม่กี่ชั่วโมงให้หลัง 135 00:08:31,833 --> 00:08:33,125 ผมอยากให้มีวันแบบวันนี้อีก 136 00:08:36,958 --> 00:08:38,041 เราไม่ทะเลาะกัน 137 00:08:41,500 --> 00:08:42,916 ผมอยากให้เราเลิกเถียงกันสักที 138 00:08:50,583 --> 00:08:54,416 นี่ ถ้าเกิดในท้องของคุณมี… 139 00:08:56,291 --> 00:08:58,333 คุณควรจะลาพักงานนะ 140 00:08:59,125 --> 00:09:00,333 ไม่ล่ะที่รัก 141 00:09:02,000 --> 00:09:03,541 ฉันต้องกลับไปทำงาน 142 00:09:05,875 --> 00:09:06,708 อืม 143 00:09:09,500 --> 00:09:11,291 แต่มันอันตราย คุณรู้ใช่ไหม 144 00:09:13,125 --> 00:09:15,000 - แบบว่า… - มันก็ใช่ เปโดร 145 00:09:16,625 --> 00:09:17,916 แต่ฉันไม่ทำงานไม่ได้ 146 00:09:20,708 --> 00:09:21,541 ทำไมล่ะ 147 00:09:22,708 --> 00:09:24,375 คุณทำตัวเป็นคนรวยไม่เป็นเหรอ 148 00:09:26,208 --> 00:09:27,208 รวยมากมั้ง 149 00:09:31,000 --> 00:09:31,833 มีอะไรเหรอ 150 00:09:36,458 --> 00:09:37,291 เป็นอะไรไป 151 00:09:38,583 --> 00:09:39,416 เปล่า 152 00:09:40,041 --> 00:09:42,375 ไม่เอาน่า คุณเป็นชัดๆ 153 00:09:43,333 --> 00:09:45,291 - พูดสิ คุณเป็นอะไร - ไม่มี 154 00:09:47,208 --> 00:09:49,041 เร็วเข้า พูดออกมาเลย 155 00:09:49,916 --> 00:09:51,125 คุณหมายความว่ายังไง 156 00:09:51,208 --> 00:09:52,583 - อยากรู้จริงๆ เหรอ - ใช่ 157 00:09:52,666 --> 00:09:54,375 ถ้าฉันไม่ทำงาน มันก็ไม่มีใครทำแล้ว 158 00:09:55,625 --> 00:09:58,625 - ไม่เอาน่า โรซ่า ไม่เอาน่า - อะไร 159 00:09:58,708 --> 00:10:01,041 คิดเหรอว่าผมชอบนอนว่างๆ บนโซฟาทั้งวัน 160 00:10:01,125 --> 00:10:03,416 - ฉันไม่รู้ - ที่ผมถูกพักงานนี่ผมผิดเหรอ 161 00:10:03,500 --> 00:10:05,916 - ใช่ คุณผิด เปโดร - ไม่เอาน่า 162 00:10:06,000 --> 00:10:08,000 คุณผิดที่ไปซ้อมเด็กคนนั้น 163 00:10:08,083 --> 00:10:09,875 - อะไรนะ - คุณผิดที่อารมณ์ร้อน 164 00:10:09,958 --> 00:10:11,416 ผิดที่สติแตกแบบนั้น 165 00:10:11,500 --> 00:10:14,916 แล้วจากนั้นก็มาพูดว่า "ให้ยกโทษ" เนี่ยนะ นั่นมันยังดีไม่พอ 166 00:10:15,000 --> 00:10:16,916 ผมซ้อมมันเพราะคุณทำให้ผมเป็นบ้า 167 00:10:17,000 --> 00:10:18,958 - อะไรนะ - คุณทำให้ผมเป็นบ้า 168 00:10:21,250 --> 00:10:22,291 - อืม - แม่งเอ๊ย 169 00:10:22,375 --> 00:10:25,166 เหลือเชื่อจริงๆ เลย กลายเป็นความผิดฉันไปแล้วสินะ 170 00:10:25,250 --> 00:10:28,458 ฉันพูดจริงๆ นะ คุณแม่งอายุตั้ง 40 แล้ว 171 00:10:28,541 --> 00:10:30,333 เข้าใจไหม ทำตัวให้สมวัยหน่อย 172 00:10:30,416 --> 00:10:34,083 คุณก็อยากกลับไปทำงานจนตัวสั่น อยากจนตัวสั่นเลย ทำไมกัน 173 00:10:34,166 --> 00:10:35,541 คิดถึงอัลเบร์หรือไง 174 00:10:35,625 --> 00:10:38,000 หือ คุณคิดถึงอัลเบร์เหรอ 175 00:10:59,958 --> 00:11:02,166 คืนนั้น ก่อนสี่ทุ่มนิดหน่อย 176 00:11:02,250 --> 00:11:06,583 โรซ่าโทรไปหาอัลเบร์ด้วยมือถือ เครื่องที่เธอใช้ติดต่อเขามานานหลายปี 177 00:11:06,666 --> 00:11:07,875 เครื่องที่มีเคสสีชมพู 178 00:11:09,458 --> 00:11:10,750 เราไม่รู้ว่าเขาคุยอะไรกัน 179 00:11:33,291 --> 00:11:35,291 - ว่าไง - มันต้องเป็นวันนี้แหละ 180 00:11:36,583 --> 00:11:38,583 - วันนี้เหรอ - ฉันทนไม่ไหวแล้ว อัลเบร์ 181 00:11:39,708 --> 00:11:43,250 แล้วทำไมต้องคืนนี้ มันสงสัยหรือไง หรือว่ามันทำอะไรกับเธอ 182 00:11:47,041 --> 00:11:47,875 โรซ่า 183 00:11:49,875 --> 00:11:50,708 โรซ่า 184 00:11:54,083 --> 00:11:54,916 โรซ่า 185 00:11:56,041 --> 00:11:57,500 โรซ่า คุยกับฉันสิ 186 00:12:01,583 --> 00:12:02,791 ฉันทนไม่ไหวอีกแล้ว อัลเบร์ 187 00:12:04,500 --> 00:12:05,625 จริงๆ นะ มันไม่ไหวแล้ว 188 00:12:07,541 --> 00:12:08,916 งั้นเราจะลงมือคืนนี้ 189 00:12:10,500 --> 00:12:11,416 แต่ทำยังไงล่ะ 190 00:12:12,375 --> 00:12:13,666 ฉันจะวางยาเขา 191 00:12:13,750 --> 00:12:16,458 - ได้ ให้เขากินเยอะๆ จะได้หลับ - โอเค 192 00:12:17,041 --> 00:12:18,250 ฉันจะใส่ยาในมื้อค่ำของเขา 193 00:12:19,125 --> 00:12:21,250 - แล้วให้ฉันไปตอนไหน - ไม่รู้สิ คงดึกๆ 194 00:12:22,083 --> 00:12:24,083 - แต่อย่าให้เพื่อนบ้านเห็นล่ะ - งั้นตีหนึ่งไหม 195 00:12:24,166 --> 00:12:27,416 - ต้องดึกกว่านั้น ตีสองแล้วกัน - ก็ได้ ฉันจะไปตอนตีสอง 196 00:12:27,500 --> 00:12:29,916 - ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็โทรมา - ได้ 197 00:12:30,541 --> 00:12:31,916 เผื่อมันตื่นหรืออะไรแบบนั้น 198 00:12:32,000 --> 00:12:34,208 แต่อย่าโทรเข้าเครื่องนี้ ฉันจะเปิดอีกเครื่องหนึ่ง 199 00:12:34,291 --> 00:12:35,708 แต่นายโทรมานะ ฉันไม่มีเบอร์นั้น 200 00:12:36,750 --> 00:12:38,000 จะให้ฉันยิงไปไหม 201 00:12:38,583 --> 00:12:39,416 ได้ 202 00:12:43,208 --> 00:12:44,333 ทุกอย่างจะเรียบร้อย 203 00:12:47,083 --> 00:12:47,916 โอเค 204 00:12:49,750 --> 00:12:51,166 - แล้วเจอกัน - เจอกัน 205 00:12:59,333 --> 00:13:00,875 ไม่กี่วันก่อนหน้านั้น 206 00:13:00,958 --> 00:13:05,166 อัลเบร์ได้ซื้อโทรศัพท์ใหม่ ซึ่งเป็นรุ่นเดียวกันกับเครื่องปกติของเขา 207 00:13:05,750 --> 00:13:07,875 และซื้อบัตรเติมเงินจากบริษัทจีน 208 00:13:07,958 --> 00:13:11,041 มันต้องเวลาถึงสามปี กว่าพวกเขาจะเปิดเผยกิจกรรมของเลขหมายนั่น 209 00:13:12,458 --> 00:13:15,083 และมันก็ถูกใช้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น 210 00:13:29,333 --> 00:13:33,208 ระหว่างค้นบ้าน เราไม่เจอยาของเปโดรเลย 211 00:13:33,291 --> 00:13:37,833 ทั้งที่ซิลเวีย ภรรยาเก่าของเขาบอกว่า เขาจะมีติดบ้านไว้ไม่เคยขาด 212 00:13:46,250 --> 00:13:48,958 (ไม่ได้รับสาย) 213 00:14:13,250 --> 00:14:14,125 ลูกรัก 214 00:14:16,375 --> 00:14:18,083 นึกว่าลูกเหนื่อยซะอีก 215 00:14:21,083 --> 00:14:22,166 มีอะไรจ๊ะ 216 00:14:28,666 --> 00:14:29,500 เป็นอะไรไป 217 00:14:31,708 --> 00:14:34,333 - หนูนอนไม่หลับ - นอนไม่หลับเหรอ 218 00:14:36,583 --> 00:14:38,541 งั้นลองคิดถึงอะไรดีๆ ไว้ 219 00:14:40,791 --> 00:14:42,250 แบบนั้นลูกจะได้ฝันถึงมัน 220 00:14:46,666 --> 00:14:47,583 ลูกคิดถึงอะไร 221 00:14:48,083 --> 00:14:49,166 หมาค่ะ 222 00:14:49,875 --> 00:14:53,416 - หมาเหรอ - หนูจะได้เล่นกับมันที่บ้านสวยๆ ของเปโดร 223 00:14:54,791 --> 00:14:55,625 โอเค 224 00:14:57,041 --> 00:14:59,458 แต่เราเล่นกับมันในสวนบ้านเราได้เสมอนะ 225 00:15:00,541 --> 00:15:01,416 มันเป็นฝันของหนู 226 00:15:05,666 --> 00:15:06,500 เข้าใจแล้วลูกรัก 227 00:15:10,625 --> 00:15:12,583 เอาล่ะ หลับตาลงนะ 228 00:15:18,708 --> 00:15:22,416 เราเชื่อว่าเปโดรถูกวางยา เพื่อให้การฆาตกรรมง่ายขึ้น 229 00:15:23,833 --> 00:15:25,041 เขาเป็นคนแข็งแรง 230 00:15:25,708 --> 00:15:29,625 และหลังเกิดเหตุ บนตัวโรซ่าและอัลเบร์ ก็ไม่มีร่องรอยของความรุนแรงเลย 231 00:15:50,250 --> 00:15:51,791 คุณจะดูทีวีไหม 232 00:15:53,791 --> 00:15:54,625 ไม่ 233 00:15:55,666 --> 00:15:56,500 ผมเหนื่อยเกินไป 234 00:16:00,958 --> 00:16:02,083 มันกลับมาอีกแล้ว 235 00:16:03,333 --> 00:16:04,250 ใคร 236 00:16:05,916 --> 00:16:06,833 พวกหนูไง 237 00:17:38,083 --> 00:17:38,916 เจอหนูไหม 238 00:18:12,750 --> 00:18:15,500 เราไม่รู้ว่าทำไมอัลเบร์พกโทรศัพท์ส่วนตัว 239 00:18:15,583 --> 00:18:17,083 ไปที่บ้านโรซ่าทั้งที่เขามีอีกเครื่อง 240 00:18:20,250 --> 00:18:21,333 เราเชื่อว่าเขาแค่พลาด 241 00:18:22,375 --> 00:18:26,958 แต่เพราะแบบนั้น เราถึงได้รู้ว่า ช่วงเช้าตรู่ของวันที่ 2 พฤษภาคม 242 00:18:27,041 --> 00:18:31,125 อัลเบร์ออกจากบ้านที่บัลดาโลน่า ไปยังบ้านโรซ่าที่กูเบเยส 243 00:19:18,208 --> 00:19:19,041 โรซ่า 244 00:19:24,083 --> 00:19:25,041 ผมรู้สึกดีจัง 245 00:19:30,500 --> 00:19:31,333 นอนเถอะ 246 00:19:35,958 --> 00:19:37,166 รักผมไหม 247 00:19:39,541 --> 00:19:40,375 แน่นอนสิ 248 00:19:42,541 --> 00:19:43,458 ผมก็รักคุณ 249 00:21:15,541 --> 00:21:16,625 แล้วเปโดรตายได้ยังไง 250 00:21:19,875 --> 00:21:20,791 เราไม่รู้ 251 00:21:20,875 --> 00:21:23,333 ศพของเขาแทบจะเหลือแต่เถ้า 252 00:21:23,416 --> 00:21:25,833 เราพิสูจน์ด้วยนิติวิทยาศาสตร์แทบไม่ได้ 253 00:21:26,833 --> 00:21:31,541 ถ้าไม่ใช่เพราะแผ่นดาม และน็อตที่หลังเขามีหมายเลขกำกับ 254 00:21:32,166 --> 00:21:33,875 เราคงไม่อาจระบุตัวตนของเขา 255 00:21:35,333 --> 00:21:37,000 นี่คือเหตุผลที่ต้องเผา 256 00:21:37,666 --> 00:21:40,166 เพื่อทำลายหลักฐานและยุติการสืบสวน 257 00:21:40,666 --> 00:21:42,458 แต่พวกเขาทำพลาด 258 00:21:44,041 --> 00:21:46,500 ผลตรวจดีเอ็นเอยืนยันว่ามันเป็นเลือดของเปโดร 259 00:21:47,500 --> 00:21:49,541 แล้วมันไปติดบนหลอดไฟได้ยังไง 260 00:21:50,166 --> 00:21:51,875 รอยกระเซ็นของเลือดบ่งชี้ว่า 261 00:21:51,958 --> 00:21:55,875 เหยื่อน่าจะถูกฟาดด้วยวัตถุไม่มีคม 262 00:21:55,958 --> 00:21:58,208 ระหว่างหลับอยู่บนโซฟาสินะ 263 00:22:01,333 --> 00:22:02,375 เราสันนิษฐานแบบนั้น 264 00:22:03,125 --> 00:22:05,500 - รถมันอยู่ไหน - จอดอยู่ที่ถนน 265 00:22:08,958 --> 00:22:10,083 มาเถอะ 266 00:22:41,750 --> 00:22:42,583 ช่างมัน 267 00:22:44,666 --> 00:22:46,458 ระวังด้วย อย่าให้เสียงดัง 268 00:23:53,833 --> 00:23:56,458 - แม่คะ - มากินมื้อเช้าสิ แม่ยุ่งอยู่ 269 00:24:03,708 --> 00:24:06,375 "เด็กบอกว่าคืนนั้นเธอแทบนอนไม่หลับ" 270 00:24:06,458 --> 00:24:10,583 "เธอได้ยินเสียงดัง เสียงกรีดร้อง เสียงทุบตี เธอบอกว่าแม่ของเธอตัวเปื้อนเลือด" 271 00:24:10,666 --> 00:24:12,166 ศาลที่เคารพ นั่นอะไรคะ 272 00:24:12,250 --> 00:24:15,958 คำให้การของฮาเวียร์ เกร์เรโร่ สามีเก่า และคุณปูญอล 273 00:24:16,041 --> 00:24:18,250 ศาลที่เคารพ เราจะรับคำให้การนี้ไม่ได้ 274 00:24:19,000 --> 00:24:22,916 เขาบังคับให้เด็กกล่าวหาแม่ตัวเอง ด้วยข้อกล่าวหาที่ร้ายแรง 275 00:24:23,000 --> 00:24:25,541 ฉันขอคัดค้าน เราต้องปัดตกคำให้การของเขา 276 00:24:25,625 --> 00:24:26,583 รับคำค้าน 277 00:24:29,625 --> 00:24:30,791 มีอะไรเหรอ ลูกรัก 278 00:24:31,833 --> 00:24:33,791 ไม่อยากไปนอนบ้านคุณตาคุณยายเหรอ 279 00:24:43,666 --> 00:24:44,750 เปโดรอยู่ไหนคะ 280 00:24:50,666 --> 00:24:51,708 เขาโกรธน่ะ 281 00:24:56,041 --> 00:24:58,916 เรื่องธรรมดาของผู้ใหญ่ เดี๋ยวเขาก็หาย 282 00:25:05,375 --> 00:25:06,291 สัญญากับแม่นะ 283 00:25:06,375 --> 00:25:09,708 คืนนี้ตอนที่ลูกเข้านอน ลูกจะคิดถึงแต่เรื่องดีๆ 284 00:25:14,416 --> 00:25:15,250 เด็กดี 285 00:25:28,291 --> 00:25:29,791 ตามรายงานของคุณ 286 00:25:29,875 --> 00:25:33,541 โรซ่าแกล้งทำตัวเป็นเปโดร ให้ดูเหมือนว่าเขายังมีชีวิตอยู่ 287 00:25:35,708 --> 00:25:37,166 เธอส่งข้อความถึงใคร 288 00:25:51,083 --> 00:25:51,916 สวัสดี เนสเตอร์ 289 00:25:53,666 --> 00:25:55,750 สบายดีไหม เปโดรอาบน้ำอยู่ 290 00:25:57,041 --> 00:26:00,166 ส่งหาเนสเตอร์ เพื่อนสนิทเขา เพื่อขอโทษที่ไม่ได้โทรกลับไป 291 00:26:00,958 --> 00:26:04,958 เธอยังขอโทษภรรยาเก่าของเขา ที่ไม่ได้ไปรับลูกชาย 292 00:26:05,041 --> 00:26:07,458 - มีส่งถึงใครอีกไหม - ช่างซ่อมรถของเขา 293 00:26:08,333 --> 00:26:09,250 (อู่ซ่อมรถนาบาร์โร) 294 00:26:09,333 --> 00:26:12,791 ฉันติดต่อนายไม่ได้เลย เปโดร ฉันโทรหาเพราะเรื่องเงิน 40 ยูโร 295 00:26:12,875 --> 00:26:15,791 นี่วันที่ 2 พฤษภาคมแล้ว นายรับปากจะจ่ายในเดือนเมษา 296 00:26:16,416 --> 00:26:20,833 ถ้ายังอยากจะซี้กันต่อไป นายรู้นะว่าต้องทำไง ฉันจะอยู่ที่นี่ถึงบ่ายครึ่ง 297 00:26:24,541 --> 00:26:26,625 (อู่ซ่อมรถนาบาร์โร) 298 00:26:28,083 --> 00:26:31,791 โรซ่าบอกเราในภายหลังว่า เปโดรออกจากบ้านไปด้วยความโมโห 299 00:26:32,291 --> 00:26:35,833 เขาอาจแวะไปจ่ายเงิน 40 ยูโรที่ติดทางอู่อยู่ 300 00:26:37,166 --> 00:26:39,750 โทรศัพท์เปโดรมีบันทึกว่าเขาไปที่นั่น 301 00:26:40,250 --> 00:26:41,416 จากนั้นมันก็ถูกปิด 302 00:26:42,041 --> 00:26:44,875 เราเชื่อว่าโทรศัพท์เครื่องนั้นอยู่กับโรซ่า 303 00:26:44,958 --> 00:26:46,750 แล้วหลังจากนั้นเธอก็กลับมาที่บ้าน 304 00:27:00,250 --> 00:27:03,000 สำหรับอัลเบร์ เขาระวังตัวมากกว่า ในวันที่ 2 พฤษภาคม 305 00:27:03,083 --> 00:27:07,041 เขาทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน ในทางทฤษฎี เขาไม่ได้ออกจากบัลดาโลน่า 306 00:27:08,500 --> 00:27:10,875 แต่กล้องวงจรปิดยืนยันอีกอย่าง 307 00:27:24,750 --> 00:27:25,666 เป็นไงบ้าง 308 00:27:28,041 --> 00:27:29,166 ก็ดี คิดว่านะ 309 00:27:30,208 --> 00:27:31,291 มีอะไรงั้นเหรอ 310 00:27:31,791 --> 00:27:32,875 เกิดอะไรขึ้น 311 00:27:33,875 --> 00:27:38,041 - เปล่า ฉันเหนื่อยและอยากนอนน่ะ - อืม แต่ทุกอย่างโอเคนะ 312 00:27:38,875 --> 00:27:39,708 ลูกรัก 313 00:27:44,625 --> 00:27:45,583 ไปซ่อนข้างล่างเร็ว 314 00:27:53,125 --> 00:27:54,041 - ไงคะ - ลูกรัก 315 00:27:54,125 --> 00:27:56,916 โซเฟียบอกว่าลูกลืมเอายูนิคอร์นใส่กระเป๋าเธอ 316 00:27:57,916 --> 00:27:58,875 หนูบอกไปแล้ว 317 00:27:59,916 --> 00:28:01,166 เอาล่ะ รีบเข้าไปหยิบเถอะ 318 00:28:01,916 --> 00:28:03,583 หนูไม่อยากไปคนเดียวค่ะคุณยาย 319 00:28:03,666 --> 00:28:06,666 หลานยายเป็นอะไรไปเนี่ย เธอดูกังวลมากเลย 320 00:28:06,750 --> 00:28:08,250 เป็นอะไรไป โซเฟีย 321 00:28:09,125 --> 00:28:11,500 ลูกเห็นรูปที่พ่อส่งให้หรือยัง 322 00:28:12,166 --> 00:28:14,500 - รูปไหนคะ - รูปพวกนี้น่ะ ที่ถ่ายไว้วันนั้น 323 00:28:30,333 --> 00:28:34,375 ทีแรกพ่อของโรซ่าบอกว่า เขาเจอเปโดรเมื่อบ่ายวันนั้น 324 00:28:35,083 --> 00:28:37,125 - บายค่ะแม่ - บาย 325 00:28:39,833 --> 00:28:42,708 แต่ต่อมาเขาก็ยอมรับว่าเขาโกหกตามที่โรซ่าขอ 326 00:29:07,000 --> 00:29:08,000 เอาหน่อยไหม 327 00:29:15,333 --> 00:29:17,000 เปโดรที่รัก คุณอยู่ที่ไหน 328 00:29:19,541 --> 00:29:21,041 ฉันรู้ว่าเราคุยกันไว้ว่าไง และ… 329 00:29:22,750 --> 00:29:25,708 อะไรๆ ก็หนักหนากว่าที่ดูจะเป็นในตอนแรก 330 00:29:27,041 --> 00:29:28,750 แต่คุณจะกลับมาเมื่อไหร่ 331 00:29:32,000 --> 00:29:32,875 ฉันคิดถึงคุณ 332 00:30:24,208 --> 00:30:27,250 มือถือของเปโดรถูกเปิดอีกครั้งตอนห้าทุ่ม 333 00:30:27,333 --> 00:30:31,083 มันอยู่ในละแวกบ้านของฮาเวียร์ เกร์เรโร่ สามีเก่าของโรซ่า 334 00:30:31,708 --> 00:30:34,416 ข้อความสุดท้ายถูกส่งมาจากที่นั่น 335 00:30:35,416 --> 00:30:36,541 ผมก็คิดถึงคุณ 336 00:30:36,625 --> 00:30:39,041 ผมบอกคุณไม่ได้เพราะไม่อยากให้คุณเข้ามาพัวพัน 337 00:30:39,125 --> 00:30:40,166 ผมต้องการเวลา 338 00:30:45,500 --> 00:30:48,875 พวกเขาอยากทำให้ดูเหมือนกับว่า เปโดรทะเลาะกับคุณฮาเวียร์ เกร์เรโร่ 339 00:30:48,958 --> 00:30:51,375 จนนำไปสู่การเสียชีวิต 340 00:30:53,250 --> 00:30:55,291 อันที่จริงพวกเขาเคยทะเลาะกัน 341 00:30:56,125 --> 00:30:59,500 พวกเขาเคยมีประวัติไม่พอใจและชี้หน้าด่ากัน 342 00:30:59,583 --> 00:31:01,125 เขาเป็นแพะรับบาปที่เหมาะเหม็ง 343 00:31:02,625 --> 00:31:04,041 แล้วแผนนี้ผิดพลาดตรงไหน 344 00:31:06,791 --> 00:31:10,625 คืนนั้นสามีเก่าของโรซ่าไม่อยู่บ้าน 345 00:31:11,375 --> 00:31:12,875 และเขาก็พิสูจน์ได้ 346 00:31:14,458 --> 00:31:17,666 (อ่างเก็บน้ำฟอยซ์) 347 00:33:47,416 --> 00:33:51,250 พวกเขาทิ้งรถและร่างที่ถูกเผาของเปโดร เอาไว้ที่อ่างเก็บน้ำฟอยซ์ 348 00:33:52,791 --> 00:33:55,458 ไฟลุกไหม้อยู่นานหลายชั่วโมงกว่าจะดับ 349 00:33:57,833 --> 00:34:00,250 มีผู้พบเห็นรถที่ถูกเผาในวันที่ 3 พฤษภาคม 350 00:34:00,333 --> 00:34:05,000 แต่ต้องรอจนช่วงดึกของวันที่ 4 พฤษภาคม กว่าจะมีผู้สัญจรผ่านโทรมาแจ้ง 351 00:34:05,083 --> 00:34:08,083 เราเริ่มการสืบสวนในคืนนั้นเลย 352 00:34:11,291 --> 00:34:15,833 ขอบคุณที่ทุ่มเททำงานนะครับ คุณบาโรน่า และขอบคุณที่วันนี้มาเล่าให้เราฟัง 353 00:34:32,375 --> 00:34:35,416 ฉันเดาว่าทนายของคุณคงแนะให้คุณยอมพบกับฉัน 354 00:34:35,958 --> 00:34:37,416 ถึงคุณจะไม่อยากเจอฉัน 355 00:34:39,000 --> 00:34:41,958 ไม่รู้คุณรู้ไหมนะว่าพวกคุณตีบทแตกจริงๆ 356 00:34:43,041 --> 00:34:45,708 แต่ไม่มีใครเชื่อพวกคุณแล้ว ไม่มีใครให้ค่าพวกคุณแล้ว 357 00:34:46,708 --> 00:34:48,208 ฉันแค่ไม่เข้าใจ แบบว่า… 358 00:34:48,708 --> 00:34:50,916 พวกคุณกล้าทำอย่างนี้ได้ยังไง… 359 00:34:52,791 --> 00:34:54,208 เรื่องนี้มันมีคนตายด้วยนะ 360 00:34:59,333 --> 00:35:00,958 คุณไม่รู้สึกผิดบ้างเลยหรือไงกัน 361 00:35:02,291 --> 00:35:03,791 มันต้องทำให้คุณทรมานแน่ๆ 362 00:35:04,541 --> 00:35:05,791 คุณอาจไม่ได้บอกใคร 363 00:35:05,875 --> 00:35:08,208 แต่ตอนที่คุณอยู่คนเดียว ตอนที่คุณหลับ… 364 00:35:08,291 --> 00:35:10,625 คุณหลับลงด้วยงั้นเหรอ ไม่ฝันร้ายเลยหรือไง 365 00:35:16,166 --> 00:35:17,875 บอกความจริงไปเถอะ โรซ่า 366 00:35:18,791 --> 00:35:20,125 ทำเพื่อทุกคนเถอะนะ 367 00:35:20,208 --> 00:35:22,166 อย่างน้อยก็เพื่อเรา มันจะได้… 368 00:35:22,250 --> 00:35:23,666 ไม่รู้สิ จะได้โหดร้ายน้อยลง 369 00:35:24,416 --> 00:35:25,833 และทำเพื่อลูกสาวของคุณด้วย 370 00:35:26,666 --> 00:35:27,625 ลองคิดถึงเธอหน่อย 371 00:35:29,125 --> 00:35:31,875 ช่วยจริงใจและขอโทษออกมาให้เธอเห็น 372 00:35:32,416 --> 00:35:33,416 แล้วก็ขอโทษเธอด้วย 373 00:35:36,375 --> 00:35:38,333 เว้นแต่ว่าคุณจะอยากเสียเธอไปชั่วชีวิต 374 00:35:53,000 --> 00:35:54,166 ด้วยการตายของเปโดร 375 00:35:54,833 --> 00:35:58,500 จำเลยหมายจะทำให้สัญญารักอันน่าสะพรึง แข็งแกร่งแน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น 376 00:35:59,458 --> 00:36:01,250 ในอดีตพวกเขาเคยทำให้กันและกันผิดหวัง 377 00:36:01,333 --> 00:36:04,166 และคราวนี้ สัญญาใจของพวกเขา จะคงอยู่ไปชั่วนิรันดร์ 378 00:36:05,250 --> 00:36:09,208 เรื่องนี้ยังทำให้คุณโลเปซ สามารถระบายความโกรธแค้นต่อคุณโรดริเกซ 379 00:36:09,291 --> 00:36:12,833 ที่แย่งผู้หญิงของเขาไปต่อหน้าเขา และเพื่อนร่วมงาน ทำให้เขาต้องอับอาย 380 00:36:12,916 --> 00:36:15,583 เขาคงไม่อาจสงบใจได้เลยจนกว่าอีกฝ่ายจะตาย 381 00:36:17,041 --> 00:36:19,583 คุณเปรัลเองก็อยากกำจัดเปโดร 382 00:36:20,375 --> 00:36:24,666 ผมขอโทษที่ต้องพูดแบบนั้น แต่พวกเขาเย็นชากันถึงขั้นนั้นแหละ 383 00:36:25,250 --> 00:36:29,333 โรซ่าได้ข้อสรุปว่าเธอรีบร้อนไปเรื่องเปโดร 384 00:36:29,875 --> 00:36:32,125 และเธอก็คิดถึงคุณโลเปซ 385 00:36:32,208 --> 00:36:34,541 เมื่อกำจัดเปโดรแล้ว เธอจะได้ทุกอย่าง 386 00:36:34,625 --> 00:36:39,625 เธอสามารถเล่นบทเหยื่อ มีอิสระ และรอดพ้นจากการประณาม 387 00:36:39,708 --> 00:36:42,125 และเพราะสามีเก่าต้องการสิทธิ์เลี้ยงดูลูกสาว 388 00:36:42,208 --> 00:36:45,125 ถ้าเธอทำให้เขาถูกจำคุก และอยู่ห่างๆ ลูกสาวของเธอไปด้วยได้… 389 00:36:46,458 --> 00:36:47,583 มันก็วิเศษเข้าไปใหญ่ 390 00:36:49,750 --> 00:36:53,166 สิ่งที่พวกเขาทำลงไปมันยากที่พวกคุณจะเข้าใจ 391 00:36:55,916 --> 00:36:57,833 แต่เพราะอย่างนั้น พวกคุณถึงนั่งอยู่ตรงนั้น 392 00:36:58,666 --> 00:37:00,375 ส่วนพวกเขาก็อยู่ตรงนี้ 393 00:37:05,166 --> 00:37:08,041 คุณโลเปซ คุณมีสิทธิ์จะให้การเป็นครั้งสุดท้าย 394 00:37:12,000 --> 00:37:14,000 ผมอยากจะยืนยันความบริสุทธิ์ของผม 395 00:37:14,500 --> 00:37:17,125 ในเรื่องการเสียชีวิตของเปโดร โรดริเกซ 396 00:37:18,041 --> 00:37:21,750 ขอให้เขาไปสู่สุคติ ผมเสียใจ ถึงแม้เราจะไม่ใช่เพื่อนกันก็ตาม 397 00:37:21,833 --> 00:37:24,250 ผมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย 398 00:37:25,041 --> 00:37:26,875 ผมมาอยู่ตรงนี้เพียงเพราะว่าผมมันทึ่ม 399 00:37:26,958 --> 00:37:30,000 ผมเป็นแค่นั้นเอง ศาลที่เคารพ ขอบคุณมากครับ 400 00:37:45,750 --> 00:37:47,375 ตาคุณแล้ว คุณเปรัล 401 00:37:48,333 --> 00:37:49,916 โรซ่า 402 00:37:50,916 --> 00:37:51,833 ใจเย็นไว้ 403 00:37:51,916 --> 00:37:54,750 ห้ามลืมอะไรเด็ดขาด ทั้งเรื่องเปโดร เรื่องโซเฟีย… 404 00:37:55,333 --> 00:37:56,333 ผ้าเช็ดหน้าด้วย 405 00:38:39,083 --> 00:38:40,166 ฉันต้องการความยุติธรรม 406 00:38:44,666 --> 00:38:46,541 และให้อัลเบร์ชดใช้กรรมในสิ่งที่ก่อ 407 00:38:56,083 --> 00:38:56,916 ขอบคุณ 408 00:39:18,375 --> 00:39:24,000 "หากลูกขุนตัดสินว่าคุณอัลเบร์ โลเปซมีความผิด 409 00:39:24,083 --> 00:39:25,500 จะต้องมีเสียงอย่างน้อยเจ็ดเสียง 410 00:39:25,583 --> 00:39:28,208 และห้าเสียง หากจะตัดสินว่าไม่มีความผิด 411 00:39:28,875 --> 00:39:31,041 ในพฤติกรรมที่ได้รับการพิสูจน์แล้วต่อไปนี้" 412 00:39:31,666 --> 00:39:33,166 "ฆ่าคนตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน" 413 00:39:34,750 --> 00:39:37,583 ลูกขุนตัดสินว่ามีความผิด เจ็ดเสียง 414 00:39:40,208 --> 00:39:42,500 ตัดสินว่าไม่ผิด สองเสียง 415 00:39:44,166 --> 00:39:45,166 มีความผิด 416 00:39:51,333 --> 00:39:56,291 "หากลูกขุนตัดสินว่า คุณโรซ่า มาเรีย เปรัล วีญวยล่ามีความผิด 417 00:39:56,375 --> 00:39:58,208 จะต้องมีเสียงอย่างน้อยเจ็ดเสียง 418 00:39:59,166 --> 00:40:01,708 และห้าเสียง หากจะตัดสินว่าไม่มีความผิด 419 00:40:01,791 --> 00:40:04,250 ในพฤติกรรมที่ได้รับการพิสูจน์แล้วต่อไปนี้" 420 00:40:04,875 --> 00:40:06,416 "ฆ่าคนตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน" 421 00:40:10,083 --> 00:40:11,958 ลูกขุนตัดสินว่ามีความผิด 422 00:40:13,375 --> 00:40:14,375 แปดเสียง 423 00:40:16,791 --> 00:40:18,333 ตัดสินว่าไม่ผิด หนึ่งเสียง 424 00:40:19,333 --> 00:40:20,375 มีความผิด 425 00:40:25,583 --> 00:40:27,083 ขอยุติการไต่สวนเพียงเท่านี้ 426 00:40:52,291 --> 00:40:53,166 ยินดีด้วยนะ 427 00:40:54,666 --> 00:40:55,500 อะไรเหรอ 428 00:40:56,958 --> 00:40:59,750 - เรื่องแบบนี้ ฉันฉลองไม่ลง - คุณควรนะ 429 00:41:00,500 --> 00:41:01,333 สายสืบครับ 430 00:41:02,541 --> 00:41:04,666 - คุณทำได้ดีมาก - ขอบคุณ 431 00:41:04,750 --> 00:41:06,750 ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณ 432 00:41:06,833 --> 00:41:08,250 - ขอบคุณ - รักษาสุขภาพนะ 433 00:41:11,750 --> 00:41:13,083 มันมีข้อแตกต่างกันอยู่ 434 00:41:13,916 --> 00:41:17,041 จุดสำคัญอยู่ที่พวกเขาติดคุก ไม่ใช่ที่ข้อแตกต่าง 435 00:41:17,916 --> 00:41:18,750 ก็อาจจะจริง 436 00:41:19,625 --> 00:41:22,916 ถ้างั้นทำไมคุณถึงมีพอดแคสต์ที่ดังไปทั่ว ส่วนฉันไม่มีล่ะ 437 00:41:28,458 --> 00:41:29,375 ไม่อยากจะเชื่อเลย 438 00:41:33,458 --> 00:41:34,375 ไปเถอะ อย่าคิดมาก 439 00:41:39,666 --> 00:41:40,500 บาโรน่า 440 00:41:41,208 --> 00:41:42,125 แล้วเจอกันนะ 441 00:41:45,833 --> 00:41:46,666 ได้สิ 442 00:41:58,375 --> 00:41:59,916 ศาลบาร์เซโลนาได้ตัดสินจำคุก 443 00:42:00,000 --> 00:42:03,708 คุณโรซ่า เปรัลเป็นเวลา 25 ปี และคุณอัลเบร์ โลเปซเป็นเวลา 20 ปี 444 00:42:03,791 --> 00:42:07,833 ในข้อหาฆาตกรรมเปโดร โรดริเกซ เจ้าหน้าที่ตำรวจบาร์เซโลนา 445 00:42:07,916 --> 00:42:12,458 ลูกขุนมีความเห็นว่าจำเลยทั้งคู่มีความผิด ฐานฆ่าคนตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน 446 00:42:12,541 --> 00:42:15,708 โดยลูกขุนตัดสินว่าโรซ่า เปรัล มีความผิดแปดต่อหนึ่งเสียง 447 00:42:15,791 --> 00:42:19,083 และอัลเบร์ โลเปซมีความผิดเจ็ดต่อสองเสียง 448 00:42:19,666 --> 00:42:24,125 จำเลยที่มีความผิดทั้งคู่จะต้องจ่าย ค่าใช้จ่ายในการขึ้นศาล 449 00:42:24,208 --> 00:42:29,541 รวมถึงจ่ายเงินเยียวยาครอบครัวของเหยื่อ เป็นจำนวน 885,000 ยูโร 450 00:42:30,041 --> 00:42:34,000 คดีที่ผู้คนต่างตั้งตารอมากที่สุด ในช่วงหลายปีมานี้ได้สิ้นสุดลง 451 00:42:34,083 --> 00:42:38,041 หลังจากการไต่สวนที่ยืดเยื้อมาถึง 26 รอบ 452 00:42:40,750 --> 00:42:41,583 เขามาแล้ว 453 00:42:49,500 --> 00:42:50,500 ผมจะเข้าไปข้างใน 454 00:43:05,125 --> 00:43:06,333 เธอคงดีใจมากสินะ 455 00:43:08,375 --> 00:43:11,916 เธอเป็นแม่ของลูกผม โรซามารี ผมจะดีใจไปทำไมกัน 456 00:43:17,833 --> 00:43:18,666 เธอพร้อมหรือยัง 457 00:43:19,916 --> 00:43:20,750 โซเฟีย 458 00:43:32,625 --> 00:43:35,333 โซเฟีย ว้าว 459 00:43:37,166 --> 00:43:38,750 ลูกดูสวยมากเลย 460 00:43:40,666 --> 00:43:41,916 สวยมากเลยจริงๆ 461 00:43:43,958 --> 00:43:45,583 ขอโทษนะ แม่แค่ดีใจมากน่ะ 462 00:43:48,083 --> 00:43:49,541 ลูกเปลี่ยนไปเยอะเลย 463 00:43:50,833 --> 00:43:51,916 ลูกดูดีมาก 464 00:43:53,750 --> 00:43:54,708 ใครเลือกเสื้อผ้าให้จ๊ะ 465 00:43:57,083 --> 00:43:57,916 หนูเอง 466 00:43:59,416 --> 00:44:00,250 นั่นสินะ 467 00:44:01,791 --> 00:44:02,833 แม่นี่โง่จริงๆ เลย 468 00:44:09,125 --> 00:44:10,291 เล่าอะไรให้แม่ฟังหน่อย 469 00:44:12,166 --> 00:44:13,291 อยากให้หนูเล่าอะไรคะ 470 00:44:15,208 --> 00:44:18,250 ไม่รู้สิ แม่รู้อยู่แล้วว่าลูกเรียนดี 471 00:44:19,750 --> 00:44:21,166 ลูกได้เห็นแม่ในทีวีบ้างไหม 472 00:44:21,875 --> 00:44:23,708 พวกเขาไม่ยอมให้หนูดูทีวีตอนที่แม่ออก 473 00:44:25,583 --> 00:44:26,416 นั่นสินะ 474 00:44:28,125 --> 00:44:29,166 ลูกไม่มีโทรศัพท์เหรอ 475 00:44:31,666 --> 00:44:34,958 ถ้าขอคุณตาคุณยาย พวกเขาต้องซื้อให้แน่ 476 00:44:36,041 --> 00:44:37,291 แล้วเราก็ได้คุยกัน 477 00:44:41,166 --> 00:44:42,291 ไปโรงเรียนมีความสุขไหม 478 00:44:43,375 --> 00:44:44,208 ค่ะ 479 00:44:45,625 --> 00:44:46,625 พวกเขาพูดถึงแม่ไหม 480 00:44:48,166 --> 00:44:49,000 แน่อยู่แล้ว 481 00:44:54,458 --> 00:44:55,291 โซเฟีย 482 00:44:56,416 --> 00:44:58,791 โซเฟีย คนเรามันเลวร้าย ลูกจะต้องปกป้องตัวเองไว้นะ 483 00:45:00,166 --> 00:45:02,250 แม่รักลูกยิ่งกว่าอะไรในโลกใบนี้ 484 00:45:03,166 --> 00:45:04,416 ลูกรู้ใช่ไหม 485 00:45:05,541 --> 00:45:06,666 รักมากกว่าชีวิตตัวเองด้วย 486 00:45:08,833 --> 00:45:10,875 งั้นทำไมสามปีมานี้ แม่ถึงไม่อยากเจอหนู 487 00:45:16,625 --> 00:45:18,583 เพราะแม่อับอายที่ลูกต้องมาเห็นแม่อยู่ในนี้ 488 00:45:21,291 --> 00:45:22,250 ตอนนี้ไม่อายแล้วเหรอ 489 00:45:28,791 --> 00:45:29,833 แม่สัญญานะ 490 00:45:31,500 --> 00:45:33,000 อีกไม่นานเราจะได้อยู่ด้วยกัน 491 00:45:33,791 --> 00:45:34,625 ตกลงไหม 492 00:45:36,333 --> 00:45:37,875 ถึงการไต่สวนจะเลวร้าย 493 00:45:39,166 --> 00:45:41,666 แต่ทนายของแม่จะยื่นอุทธรณ์ให้ศาลพิจารณา 494 00:45:42,958 --> 00:45:45,166 แม่จะได้ออกไปและเราจะได้อยู่ด้วยกัน 495 00:45:46,333 --> 00:45:47,166 แม่สัญญา 496 00:47:10,875 --> 00:47:15,416 (ศาลสูงสุดยกคำร้องขออุทธรณ์ ของอัลเบร์ โลเปซและโรซ่า เปรัล) 497 00:47:15,500 --> 00:47:18,541 (และพิพากษายืนให้จำคุกจำเลย เป็นเวลา 20 และ 25 ปีตามลำดับ) 498 00:47:18,625 --> 00:47:21,166 (ในข้อหาฆาตกรรมเปโดร โรดริเกซ โดยไตร่ตรองไว้ก่อน) 499 00:47:22,625 --> 00:47:25,333 (โรซ่า เปรัลได้รับโทษเพิ่มเติมห้าปี) 500 00:47:25,416 --> 00:47:27,416 (เนื่องจากความสัมพันธ์ของเธอกับผู้ตาย) 501 00:47:28,791 --> 00:47:35,083 (เธอจะพ้นโทษในปี 2042 ซึ่งในเวลานั้นเธอจะมีอายุ 61 ปี) 502 00:49:47,375 --> 00:49:52,375 คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์