SILBER VE RÜYALAR KITABI
Neredeyim ben?
Burası neresi?
Baba.
Baba!
Hayır, baba!
İmdat!
Uyan. Londra'ya geldik.
- İyi misin? - Evet.
Bu taraftan.
Süper.
Anne!
Nihayet geldiniz.
Londra'ya hoş geldin. Tatil nasıldı?
- Butter! - Her gün yürüyüş yaptık.
Hadi.
Ernest'i seveceksiniz.
Size bir sürprizim var.
Harika olacak.
Sürprizlerini hiç sevmem.
Merhaba hanımlar. Londra'ya hoş geldiniz.
Bu Ernest.
Sen Liv olmalısın. Çok memnun oldum.
Hoş geldin.
- Ve tabii Mia. - Memnun oldum. Merhaba.
İçeri girelim de diğerleriyle tanışın.
- Diğerleri kim? - Hiç bilmiyorum.
- Hadi Butter. - Neredeyiz?
Lütfen, sohbet etmeyin.
Bize katıldığınız için çok mutluyuz.
- Değil mi Florence? - Tabii.
Odama çıkabilir miyim?
Yemeğimi bitirmem için bir onluk. Gördün mü?
Çorbam bitti.
- Ona para mı verdin? - Pek sosyal değildir de.
Florence, lütfen kal. Kızları tanımak istemiyor musun?
İnanılmaz.
Babaları nerede?
Bunu tahmin etmeliydim.
Hayır, sorun değil.
O öldü.
Beş yıl önce. Bir kaza geçirdi.
- Ne kazası? - Yeter.
Pardon geciktim.
- Grayson. - Üzgün değil. Yalancı.
Sonunda.
Selam. Ben Grayson.
Liv.
Ben Mia. Memnun oldum.
Selam.
Süper.
Afiyet olsun.
Artık burada mı yaşayacaksınız?
- Yama işi aile. - Evet.
Yeni başlangıçların şerefine.
Babamın yerini almanın şerefine.
Kimse babanın yerini almak istemiyor.
Hepimizin mutlu olmaya hakkı var.
Bu yüzden mi her yıl yeni bir yere taşınıyoruz?
Beş dil bildiğin için çok üzgünüm.
Üzgünüm, yabancılarla mutlu aile oyunu oynamaya hâlim yok.
Bir ay veriyorum. Sana daha fazla dayanamaz.
Hodri meydan.
Özür dilerim.
- Florence, rica etsem... - Hayır.
- Özür dilerim. - Yardıma ihtiyacım yok.
Çok üzgünüm.
Sorun değil.
Banyo yukarıda.
Olamaz. Halıya döküldü.
Butter yalamasın.
Anabel boşuna gitmedi.
Başka bakire bulabilir miyiz, bilmiyoruz.
Bekle.
- O benim kazağım. - Çok şık.
Çok tehlikeli. Niye oynadık ki?
Bakire değil. Anabel değildi.
Tamam, son bir kez daha deneyelim. Sonra yokum.
Kitaptan iğreniyorum.
Bugün Noel için özel ikramlar pişireceğiz.
Lamington keki!
Aynen. Nasıl yapıldığını göstereceğim.
Deneyeyim mi?
- Evet. Hindistan cevizi. - Evet.
- Sünger gibi, ikiye böl
- ve karelere ayır. - Evet.
- Sürekli rüyalarıma giriyor. - Öyle mi?
Peki ne görüyorsun?
Rüyalarım bu video gibi.
Lamington keki yapıyoruz.
Ama sonra çok güzel, kırmızı bir evdeyiz.
Kır evi gibi bir yer.
- Ben de var mıyım? - Tabii ki.
Sen ve babam her zamanki gibi ortalığı dağıtıyorsunuz.
Keşke onunla tekrar konuşabilsem.
Son bir kez daha.
Üzgün olduğumu söylemek için.
Bunu biliyor.
Al. Bu gece babamın saati sende kalsın.
Benden selam söyle.
Rüyada bunu yapamazsın.
Bunu bilemezsin.
Selamını söyleyeceğim.
Bir şeyler içeceğim.
AÇIK
Grayson.
Neyse ki Anabel'in ailesi,
küllerini Kuzey Denizi'ne saçtırmadı.
- Üstelik bir de Highgate Mezarlığı'nda. - Dostum, hiç de ürkütücü değil.
Ürkütücü. Baksana.
- Henry. Gray, söylüyor musun? - Hey Jas.
Selam Arthie.
Scott ailesi.
Muhtemelen beklemeliyiz. Emin misin? Her şey aynı görünüyor.
- Tamam dostum. Sakinleş. - Karanlıkta çok korkunçlar.
Bir daire oluşturmamız lazım.
Kollarınızı kaldırın.
Hadi Gray.
Tamam, hayır, yapamam. Aptalca geliyor.
- Kollarını kaldır Gray. - Lütfen. Bunu halletmeliyiz, tamam mı?
Cadılar Bayramı'nda Anabel Scott'ın yerini kim alacak?
Bize göster...
- Bu ne? - Kahretsin.
İşte bunu beklemiyordum.
O kim?
Kahretsin.
- O kim Gray? - Bir kız.
Selam.
- Yuh artık. Olamaz. - Yeni gelen üvey kız kardeşim.
Çok acayip.
Üvey kardeşin mi?
- Evet, bir tanesi. - Seni takip etmedim.
Öyle dik dik bakacak mısın?
Bence kafa dengi bir kız.
Sen de... Çok tuhafsın.
Ondan hoşlanıyor musun?
Hayır. Biz neredeyse...
Kardeş gibiyiz.
Annesi şu an babamla yatıyor.
Bir bakayım.
Neden onu rüyamda görüyorum?
- Bilinçaltım sanki... - Bu o.
Seçilmiş olan.
Ne için seçilmiş? Söyle.
- Hayır beyler, o değil. - Kesin o.
- Yalan değil. Eminim. - Bence...
Bu bir tesadüf.
Tesadüf diye bir şey yok Grayson. Hem bu senin kazağın değil mi?
Millet. Benim hakkımda konuşuyorsunuz.
Evet. Bu senin kazağın değil mi?
Evet, kazağımı banyodan almış. Tamam.
Evet, bence çok tatlı.
Git buradan!
- Biraz sert oldu. - Niye?
- O gerçek değil. - Belki de öyledir.
Belki de rüyacıdır.
- Niye burada peki? - Yuh.
- Rüyacı mı? Ne? - Yine mi?
- Ne oluyor? - Olamaz.
- Kahretsin. - Gitmeliyiz.
Rüyan kâbusa dönüşüyor. Rüya Salonu'na dönelim.
- Beyler, bu bakire değil. - Kapı nerede yahu?
Ne oluyor yahu?
- Selam. - Günaydın.
Dün burada yeşil bir kapı yok muydu?
Hayır. Neden?
- Mia ve Liv'e okulu gezdirebilir misin? - Ne kadara?
Her şeye para ödemeyeceğim.
Paris'e dönebilir miyiz o zaman? Öz annemizle yaşasak?
O zaman tur yok. Rehber değilim.
- Grayson! - Gitmiyorum, hastayım.
Babamın saati sende kalsın.
- Okulun ilk günü iğrenç. - Son günü de.
Bence burası fena değil.
Merak etme.
Peki. Anlayamadım ama neyse. Daisy?
- Evet? - Götür onu.
Nereye?
Zindana.
Yok, şaka. Okulu gezdireceğim.
Tamam, süper.
Bol şans.
Adım Persephone Porter-Peregrin. Okul başkanıyım.
Harika. Tebrikler.
Bir şey diyeyim mi? Bana Persy diye hitap edebilirsin.
Pardon dostum. Oylar bana!
Nereden başlasak?
Kantin mi, koridorlar mı? Yoksa...
Kütüphane! Kütüphane, yani yiyişme mekânı. Hadi!
Beş yıl içinde yedi okul turu yaptım.
Dolap numaramı öğrensem?
Tabii, dolabın burada.
Bu da anahtarın.
Lanetlidir.
Pardon?
Dolap. Lanetli olduğu söylenir.
Anabel Scott'a aitti.
- Anabel Scott mı? - Evet.
- Tuhaf. - Neden?
Bu ismi daha önce duydum sanki.
Yani. Gayet mümkün.
Bu o.
Öldü mü?
Hayır, sırra kadem bastı.
Kimse nerede olduğunu bilmiyor. En iyi arkadaşları bile.
Arthur, Jasper, Henry, onlara bayılacaksın.
- Kız burada. - Olayın erkeklerse.
- Bu o. - Öyle mi?
Olamaz.
Nereye gidiyorsun?
Jasper, oraya bak.
- Gitti. - Tanrım.
- O olduğuna emin misin? - Uzaklaşmış olamaz.
Gray'lere gidelim.
Olsun. Onu yeniden bulacağız.
Sıçıp batırdığını biliyorum.
Birini rüyanda görüp gerçek hayatta ona rastladığın oldu mu?
- Birinden hoşlanıyorsun. Tanrım... - Hayır.
- Biliyordum. - Hayır.
Tamam, sakin ol. Muhabbet ediyorum.
Ama birini rüyanda gördüysen ve onunla gerçek hayatta karşılaştıysan...
HIGHGATE MEZARLIĞI
- ...o hayallerinin erkeğidir. - Highgate Mezarlığı.
- Tam alışamadın. - Görüşürüz!
Liv, ne yapıyorsun? O yanlış otobüs!
Rüyamda bunu görmüştüm.
Scott ailesi.
SCOTT AİLESİ
Bunları rüyamda gördüm.
Bu imkânsız.
GERÇEKÇİ RÜYALAR
BU GECE BİLİNÇLİ RÜYA GÖRECEK MİSİNİZ? BİLİNÇLİ RÜYA KILAVUZU
Bilinçli rüya.
Rüya görürken rüya gördüğünü bilme
ve rüyalarını yönetme yetisidir.
Birinci adım, gerçeklik testi yap.
Eline bak. Farklı mı görünüyor?
Parmaklarını saydığında değişen bir şey var mı?
Varsa rüya görüyor olabilirsin. Ama bu bariz bir örnek.
Eğer daha derine dalarsan bunun ötesi de var.
Bir, iki, üç, dört, beş.
Onu tuzağa düşürsek mi? Hep beraber. Bilmiyorum, tuhaf.
O seçilmiş olan.
- Senin seçilmiş olanın. - Ne?
Yalnız konuşmak istiyor.
Mezarlıkta ne yapacaktın?
Aslında inceden...
Kapa çeneni.
Kahretsin.
- Ne yapıyorsun? - Onu çağırsana.
Hayır.
- Grayson, vakit azalıyor. - Liv'i bu işe sokmak istemiyorum.
Selam...
Arthur bu hafta sonu Cadılar Bayramı partisi veriyor.
Evet. Herkes orada olacak.
Vay be. Ben hariç.
Neden ki? Mezarlık kadar korkunç olmaz.
Hangi mezarlık?
Anabel'i gömdüğünüz yer mi?
Yapma lütfen, onu gömmedik.
Onu doğradık ve martılara yedirdik.
Aman be Arthur... Şaka yapıyor.
Kostümüm yok, o yüzden...
Grayson'ın kazağı sana yakışıyor.
Evet, kazağımı geri istiyorum.
Çok rahat.
Evet, o yüzden geri istiyorum.
Tamam, görüşürüz.
- Çok zor olmadı, değil mi? - Geleceğini söylemedi.
Hadi Henry. Sana bahçeyi gezdirmez.
Ne acayipsin.
Beyinsizler.
Parmaklarını sayamıyorsan rüya görüyorsun.
Bu açılmıyor mu?
Butter.
Baba?
Mia, onu cidden rüyanda görüyorsun.
Oraya giremezsin.
Sen Anabel'sin.
Aynen öyle.
Oraya girmek istemiyordum.
Tabii, eminim.
Bu özel.
İstediğin şey kapının ardındaysa
Arthur'un partisine gitmen yeterli. Babanı tekrar göreceksin.
Butter.
Kostüme ihtiyacım var.
Kendi giysilerini giymeyi sevmiyorsun galiba.
Harika görünmüyor muyum?
Evet. Bu ilkokuldan kalma mezuniyet kıyafetim.
- Bu kez geri vereceksin. - Vay be. Burası Arthur'un evi mi?
Evet, Arthur'un parası var.
Hey, saçını kestirmişsin!
Tıraş ettim.
- Birer içki alayım. - Tamam. Evet efendim. Kardeşim.
Selam denizci.
Selam Henry.
- Harika olmuşsun. - Sağ ol.
Sen psikopat gibi olmuşsun.
Sağ ol. Cadılar Bayramı olduğunu hiç bilmiyordum. İyi denk geldi.
Öyle mi? Testeren nerede?
Son kurbanıma saplanmış durumda.
Bu nerede çekildi?
Anabel'in büyükannesinin İspanya'daki evi.
Geçen bahar oraya gitmiştik.
Şu an orada mı?
Açıkçası bilmiyorum.
- Liv! - Arthur.
Gelmene sevindim.
- Hazır mısın? - Tabii. Ne için?
Hadi. Seni öldürmem.
Bu da ne?
- Tıbbi kullanım için. Migrenim var. - Öyle mi?
- Evet. - Bir kere de su içmeyi dene.
Ne oluyor be?
- Çok pardon. Kuzen sorunları. - Çok adisin. Nereye gitti?
Persephone kuzenin mi?
Kız kardeşi sayılır.
Tamam, geliyorum.
- Güzel. Artık bir grup muyuz? - Rüyanda görürsün.
Bu ailemin stüdyosu. Hiçbir şeye dokunma.
- Rüyalar Kitabı'nı duydun mu? - Hayır.
Hey, kapıyı aç.
Çok kızacak.
- Çok adisiniz. - Ben de seni seviyorum.
Liv'i bu işe sokmak istemiyorum, bunu söylemiştim.
Belki de ben erkekler kulübüne dâhil olmak istemiyorumdur.
Tamam, harika. Eve gidelim.
Hayır! O artık bunun bir parçası. O doğuştan rüyacı.
Tamam, nasıl?
Bu nasıl olabilir?
- Bilmiyorum. - Kitabın kopyası yok, değil mi?
Sanmıyorum.
Geçen yaz dönümü arifesinde, Anabel bize Rüyalar Kitabı'nı gösterdi.
- Aile yadigârıymış. - Tamam, bakabilir miyim?
Onun büyüsünü serbest bırakmak için dört erkek ve bir bakire...
-"Bakire" mi? Gerçekten mi? - O anlamda değil.
Kitapta öyle yazıyor.
- Çok cinsiyetçi bir kitapmış. - Öyle.
Dört erkek ve bir bakire oyunları tamamlamalı.
Yani ayinleri.
İlk geçiş ayinini tamamladık.
Rüyacı olduk.
Biz
herkesin rüyasına girebiliyoruz.
Anabel'in yerine bir bakire arıyoruz.
Neden gitti?
- Bizimle konuşmuyor. - Tabii.
- Anabel onu terk etti. - Kes.
Kapa çeneni.
- Tamam. - Ona her şeyi anlatma.
"Cadılar Bayramı arifesi gelince en büyük dileğin gerçekleşsin gönlünce."
Ciddi misiniz? Şaka mı bu?
Hadi ama. Bunu sen mi yazdın?
Evet, bu çok aptalca.
Şaka mı bu?
Bak, bunu nasıl becerdiğini bilmiyoruz. Belki sadece oyun oynuyordun.
Jas'in dediği gibi, doğuştan rüyacısın. Bari bunu resmîleştir.
Ne düşünüyorsun?
Liv, hiçbir zorunluluğun yok.
Kendi kararını verecek kadar olgun.
Ne diyorsun Silver? Var mısın?
Pekâlâ, hadi bakalım.
Beni öldürmeyeceğine söz vermiştin.
Sakin ol. Ufacık bir kan damlası lazım.
Tamam.
Kandan iğreniyorum. Midemi bulandırıyor.
- Sakın yine bayılma, tamam mı? - Ne? Hiç bayılmadım ki.
Tamam. Ayine göre,
hayallerimizi bir kâğıda yazıp yakmalıyız.
- Peki bityeniği ne? - Dostum, bityeniği falan yok.
Daima bir bityeniği vardır.
- Kalemi ver. - Lütfen.
Önce Jasper.
Tamam. Sağ ol.
En büyük dileğim
profesyonel bir basketbol oyuncusu olmak.
- Güzel. - Sürpriz.
Sen zaten şampiyonsun Jazzy.
Grayson.
Dileğim
okul başkanı olmak.
Güzel bir dilek.
- Başkan adayı Gray mi? - Bol şans.
Dileğim, Anabel'le barışmak.
Çok acınası dostum.
Henry, sıra senin.
Dileğim...
Sizi ilgilendirmez.
Dostum ciddi misin?
Liv?
Dileğim...
Dileğim, babamla konuşabilmek.
İşte buradasın.
Rüyanda görüşürüz.
Kahretsin.
Yeni okul başkanımız Grayson'ı davet edelim!
Teşekkürler!
- Önemli olan kazanmak değil... - Rüyasına hiç şaşırmadım.
Önemli olan hayalleriniz için savaşmak. Az önce hayallerimi gerçekleştirdiniz!
Teşekkürler! Sizi seviyorum!
Vay canına dostum.
Bu viral olacak.
Üzgünüm.
Liv!
- Benimle gel. - Üzgünüm.
Hadi. Her şey mahvolmadan acele edelim.
- Bu çok garipti. - Ucuz yırttık.
Peki burası neresi böyle?
Evet. Buraya Rüya Salonu diyoruz.
Tüm rüyalar burada bağlanıyor. Herkesin bir kapısı var.
Ama rüya gören kişiye ait bir şey giyersek içeri girebiliyoruz, değil mi?
Evet, o eşyalara çapa diyoruz.
Çapa mı? Neden çapa da anahtar değil? Sonuçta kapı açmıyorlar mı?
- Kapa çeneni çok bilmiş. - Tamam, bu kimin rüyası?
Belki beni görüyorsundur.
Ya da sen beni görüyorsundur.
- Uyan! Liv! - Ne?
- Liv, uyan! Uyan! - Ne?
- Liv, bunu yapamazsın. - Neyi?
- Rüyalar özeldir, tamam mı? - Tamam.
Bize katılmak için kurallara saygı duymalısın.
Kimse bana kurallardan bahsetmedi.
Şimdi bahsediyorum. Dinle.
Birinci kural, arkadaşlarının rüyalarına gizlice girmek yok.
- Bunu bir daha yapma. - Tamam.
Onu çıkar.
- Ne? - Giysilerimi çıkar!
Tamam.
Eşyalarıma dokunma.
Tamam.
KANLI AY GÖZLEM ETKİNLİĞİ ÜÇ GÜN SONRA
İyi misin?
OYLAR PERSY'YE
Duymadın mı?
Hayır.
Bu ne zaman oldu?
Bir saat önce.
Kolunu kırdı. Sezonu bitirmiş oldu.
Belki kariyerini de.
Tam bir kâbus. Oylar bana!
Bu gece rüyana gireceğim.
Selam Henry. Seni görmek ne güzel.
Bu mu?
Evet, ben... Teşekkürler. Ben her zaman...
Delinin teki gibi günlük kıyafetlerimle uyurum.
Tamam. Kapa çeneni ve uyu.
Mia, neredesin?
Yine dedektiflik mi yapıyorsun?
Bunun için süslendin mi?
Hayır. Sen?
- Ne? Bu mu? - Evet.
Hayır.
- Sana bir şey göstereyim. - Tamam.
Ben uyuyakalınca o küçük kız ol.
Bu senin rüyan mı?
Evet. Nereden anladın?
Hayır, kardeşim Amy'nin.
- Sana benziyor. - Musluk suyunun tadı çok güzel.
O sıcak çikolata bir kere akıllım.
- Çikolataya izin var mı? - Evet.
Cadıya söyleme yeter.
- Söz veriyorum. - Peki şeker kim? Baban mı?
Hayır, o ben oluyorum.
Kardeşim için yaptım ama...
Papyon tarzım değil ama Amy şık görünmemi istedi.
Ne?
- Çok tatlısın. - Sen de.
Hangi aptal legosunu ortalığa bıraktı?
- Kâbusa dönüşüyor. - Ne?
- Kapı nerede? - Kahretsin.
- Çıkmanın başka bir yolu var. - Tamam, ne peki?
Dön. Dans eder gibi.
Bir rüyada yavaşça döndüğünde yeni bir yere gidiyorsun.
- Tamam, süper. Şimdi? - Şimdi atlayacağız.
Ne?
Hayır. Şaka mı yapıyorsun? Çok yüksek.
Bilmek istemezsin ama öğreneceksin.
Olmaz. Hayır.
Atlamak, rüyadan çıkmanın bir yolu. Zemine çarpmadan önce uyanırsın.
Asla yapmam.
Deli annemle mi kalmak istiyorsun?
Sakın yapma!
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi...
Neden sayıyorsun?
Ve neden ayakkabını çıkarmadın?
Ayaklarım üşüdü.
Şu an bununla uğraşamayacağım. İyi geceler Liv.
Burada herkes kafayı yemiş.
İki gün sonra kanlı ay etkinliği var.
- Sonra görüşürüz. - Görüşürüz.
O çocuk mu?
- Selam. - Selam.
Şey, dün geceyle ilgili...
Hiçbir şey olmadı.
Hiçbir şey olmadı derken?
Devasa bir bebek evinden atladık.
Kardeşinin rüyasında mahsur kalacaktık.
Sorun değil Liv. Tamam mı? Boş ver.
Diyorum ki, bu geceki seçim partimde
sen, ben ve birkaç kişi en sevdiğim yerde toplanalım.
Evet, seni listeye ekledim. Ama önce şans dile, tamam mı?
Ne için?
Okul başkanlığı seçimi için. On dakikaya başlıyor.
Bol şans.
- Dileğin gerçekleşti mi? - Hayır.
Sakin ol dostum.
Persy'yi büyüsüz de yenersin.
Sakin ol.
Nasıl görünüyorum?
Yedek öğretmen gibi.
Alakası yok. Bana bak.
Bayan Middles gibi. Hatırladın mı?
Harika görünüyorsun.
Eminim sınıfa dönmeye can atıyorsunuz, o yüzden kısa keseceğiz.
Oylar sayıldı.
Ve kazanan
Grayson.
Gel, bir şeyler söyle Grayson.
Sağ olun. Şunu söyleyeyim, önemli olan kazanmak değil.
Önemli olan hayalleriniz için savaşmak ve asla pes etmemek.
Uzun zamandır beraber hayal kuruyoruz.
Benimkini siz gerçekleştirdiniz. Sağ olun.
Teşekkür ederim.
Teşekkürler! Sizi seviyorum.
Seni seviyoruz Grayson.
Hayır.
Kim yaptı bunu? Neydi bu?
Dur.
Bu ne böyle?
Eyvahlar olsun. Çok fena dostum.
Bu resmen en berbat kâbusum.
Olamaz! İnanamıyorum.
Ama rüyan gerçek oldu.
Aslında doğru söylüyor. Sen kazandın.
Aman Tanrım!
Ne oluyor?
Elimi kırdım ve kariyerim bitti.
Bu resmen en berbat kâbusum.
Herkese teşekkürler. Sağlıcakla.
- Hayır, uyuyorum. - Grayson?
Gireceksen çalmasaydın.
Pardon. Alışmışım.
Jasper'ın kâbusunun gerçekleşmesi çok düşük bir ihtimaldi, değil mi?
Senin kâbusunun gerçekleşme ihtimali milyonda bir falandı, değil mi?
- Milyarda bir mi? - Ne demeye çalışıyorsun?
Grayson, içimde çok kötü bir his var.
Neden? Nasıl yani?
Kitaba tekrar bakmamız gerek.
Bir şeyler bulabiliriz.
Buna değer umarım.
- Dostum, olay ne? - Kitapla ilgili.
- Ne arıyorsun? - Bityeniğini.
Kitapta bir şey yoktu.
Ama şimdi var.
- Ne? - Ne?
- Bakın. - Orada değildi...
Biliyorum, bakın.
"Katıksız bağlılığınız yeterli.
"Göreceksiniz gözlerinizi yumunca."
"Yumunca."
Bityeniğini sadece rüyada görüyoruz.
"Tüm rüyalarınız gerçekleşecek yakında ama aynı şekilde kâbuslarınız da
"çünkü bedel ödeyeceksiniz onca."
Bu kitabı sevmiyorum.
- Ya dinliyorsa? - Beni duyacağını sanmıyorum.
Bir şeyler gösteriyor. Olabilir.
Beş kişi, beş kâbus.
- Seninki gerçek oldu. - Evet.
- Seninki de. - Evet, aklımdan çıkmış.
Gece yarısını geçti. Hepimiz olabiliriz.
Kâğıdını ilk yakan Jasper'dı.
Grayson ikinciydi.
- Bu düzene göre sırada kim var? - Ben.
Ben varım.
En kötü kâbusun ne?
Tamam...
Benimki buzun altında boğulmak.
Kahretsin.
- Tanrım. - Çok fena bir kâbusmuş.
- Seninki? - Benimki tüm dişlerimin dökülmesi.
- Hadi canım. - Tabii.
Bu herkesin kâbusudur.
Çocuklar, Persephone'nin kapısına bakın.
Hayır!
- Bu ne? - Galiba dağılıyor.
Bu hiç olmuş muydu?
- Hayır! - Hiç böyle bir şey oldu mu?
Oluyor.
- Bu ne? - Arthur, neler oluyor?
Arthur!
- Persephone'yi uyuşturucuya alıştırdım. - Ne?
En kötü kâbusum, aşırı dozdan ölmesi.
- Kahretsin! - Eyvah.
Üzgünüm...
- Hayır! - Persephone'nin kapısı.
Şimdi ne yapacağız?
Onu bulmalıyız. Hemen şimdi.
Galiba yerini biliyorum.
Persephone!
- Persephone! - Sana ilgi duymuyor dostum.
Defol!
Tamam.
Persephone!
Hey, Persephone!
Hey!
O... Nefes almıyor!
Ambulans çağırın. Hemen!
Persephone!
Liv! Ne oldu? O iyi mi?
Tuvalette. Öldü.
Liv!
Evet, aşırı dozdan öldü.
Ne?
"Liv Silver."
Yüzün bembeyaz. Ceset gibisin.
Yakında öyle olabilirim.
Babanla ilgili bir şeyler okudum.
Beş yıl önce buza düşmüş. Ölüm sebebini merak ediyorum.
Soğuk mu?
Oksijensizlik mi? O gün onunla mıydın?
Ne? Merak ediyorum, hepsi bu.
- Sen hastasın. - Seninle bir derdim yok.
Gel Butter. Aferin kızım. Liv?
Bütün gece neredeydin? Merak ettim.
Evet Butter.
Sana bir şey gelmiş.
Ağladın mı sen?
Liv, neler oluyor?
Bizim okuldan Persephone öldü.
Ne?
Benim yüzümden olmuş gibi hissediyorum. Yine.
Hayır. Gel buraya.
Senin hatan değildi.
Hepsi geçecek. Geçti.
Şu an acının çok ağır geldiğini biliyorum.
Persephone coşkusuyla bize her zaman ilham verdi.
- Daima... - Olamaz.
...devam edebilmesiyle.
Bunu durdurmanın bir yolu olmalı.
Önümüzdeki haftalarda ve aylarda, birbirinizi sevin ve destekleyin.
Gün geçtikçe kolaylaşacak.
Tamam. Bize faydası olur mu? Bilmiyorum.
- Bu kim? - Tavuk yolamam Jas.
- Bu esasen kara büyü mü? - Hap atmak gibi...
Evet, adaçayı demetiyle, tüy sallayarak falan...
"Negatif enerjiden, varlıklardan,
-"kötü ruhlardan kurtuluyorsun." - Evet.
Duman bu laneti bozmaya yaramaz.
- Papaz falan bulalım. - Çocuklar, burada bir şey eksik.
Kitapta mı?
Evet.
Baksanıza, bir sayfa eksik.
İşte. "Kâbusları bozmak için laneti iki şekilde kaldırabilirsin."
- Gerisi yok. Bunu kim yapar ki? - Kim yaptı bunu?
- Anabel. - Ne?
- Yaşıyor mu? - Tabii.
O nerede?
Anabel rüyalarında çok zaman geçirirdi. Onları gerçek hayata yeğlerdi.
Tamam. Ne olmuş?
Artık neyin gerçek, neyin rüya olduğunu bilmiyordu.
- Ne oldu peki? - Köprüden atlamaya yeltendi.
Neden öyle yapsın ki?
- Uyanacağını sanıyordu. - Bunu neden şimdi söylüyorsun?
- Neyse ki başarısız oldu. - Evet.
- Tanrım. - Akıl hastanesinde yatıyor.
Harika. Peki nerede?
- Hangi hastane? - Saklamaya söz verdim.
Bizden bile mi?
Boktan sırrınla gurur mu duyuyorsun?
HAKİKAT
Kötü fikir demiştim.
Anabel'in yerini biliyorsan, o da sayfanın yerini biliyorsa, onu almalıyız.
Bu rezaleti çözmemizin tek yolu bu.
Biz hiçbir halt yapmayacağız. Ben yapacağım.
- Seninle geliyoruz. - Hayır!
- Sana güvenemeyeceğimiz ortada. - Anabel'i en iyi ben tanıyorum.
- Seni tanımıyor. Seninle konuşmaz. - Orası belli olmaz.
Bu ne demek?
Hiç.
Git. Neyi bekliyorsun?
Ziyaret saatleri var. O zaman gideceğim.
Evet. Harika.
Böyle oturup vakit kaybedelim.
Bunu yapmazsak öleceğimin farkında mısın?
Aptal değilim. Tabii ki farkındayım.
Laneti cidden bozmak istiyor musun?
Ciddi misin?
Kuzenim öldü...
- Hey, dikkat et! - Neden, sevgilin mi?
- Kuzeninin bağımlı olması onun suçu değil. - Delirdin mi?
- Tekrar söyle! - Kes!
- Belki nefes almayı bilseydin... - Özür dilerim!
Dokunma bana!
Almanya'dan geldim.
Acaba Anabel Scott sizin hastanede mi yatıyor?
- Kusura bakmayın, gizli bilgi. - Anladım.
Onu görmem gerek. Ziyaretine gelemez miyim?
Çok üzgünüm, eli boş dönersiniz.
Şey, iki dakikalığına gelebilsem...
Yemin ederim, sadece iki dakika. Sonra gideceğim. Söz veriyorum.
Yardım edemediğim için üzgünüm.
"Daha fazla bilgi istiyorsan bu gece bunu tak. A."
Anabel.
Hey!
Bırakayım mı?
Yok, sağ ol. Yalnız kalmak istiyorum.
Ben istemiyorsam?
Bu benim gecem Liv.
Tamam. Ne olmuş?
En berbat kâbusun dişlerini kaybetmek.
Diş hekiminden randevu al.
Yalan söyledim.
Lütfen.
Benimle gel de gerçeği söyleyeyim.
Tamam.
Hadi atla.
- İyi misin? - Evet.
Burası.
- Büyükannem yukarıda uyuyor. - Tamam.
Bebek evi.
Acayip bir şey.
Çok manyak.
Bu sen misin?
Benim.
Çok tatlı.
O mu?
Evet.
Annem.
Amy'nin cadısı. Evet.
Amy'nin velayeti büyükannemde.
Amy'ye daha iyi bakıyor. Annem bunu asla yapamazdı.
Onu seviyorum...
Yani ayık olduğu zamanlar...
Şey yapmadığında...
Amy'yi incitmesi
feci bir kâbus.
Yani benim en berbat kâbusum.
O yüzden bu gece onu korumalıyım.
Annemden nefret ediyorum.
Bazen.
Bu aslında...
Babam ölmeden önce ona söylediğim son şeydi.
Çok üzgünüm.
Babamla aptalca bir kavga ettim.
Göle koştum.
Buzun çatladığını duydum.
Sonra ortalık birden karardı ve artık bedenimi hissedemiyordum.
Buzun altında mahsur kaldım.
Sonra babam beni tutup dışarı çekti.
Sonra yine buzun çatladığını duydum.
Derken, babam gitti.
Senin hatan değil.
Nereden bilecektin?
Hey. Liv.
- İyi misin? - Evet, gerçek mi diye bakıyorum.
Liv.
Yaklaş.
Kolu tut.
Hadi!
Böyle düşünmemiştin.
Anlıyorum. Bu rüya iğrenç.
Peki onu değiştiremez misin?
Hayır. Bana ilaç verdiler.
Şey, davet için teşekkür ederim.
Arthur sana kayıp sayfadan bahsetti mi?
Arthur o sayfanın yerini biliyor.
Bityeniğini okuduk.
Rüya Salonu'ndaki kâbusları da okuduk.
Onu vazgeçirmeye çalıştım ama dinlemedi.
Sayfayı yırttığı için nasıl bozacağımı göremedim.
Vay be.
Evet.
Gerçeklik algımı kaybetmişim gibi yansıttı ve kimse bana inanmadı.
Psikolojik açıdan kırılgan bir kızmışım.
Ya da "bakire" mi desem?
Aynen. Aşırı cinsiyetçi.
Aslında bakire, masum kan demek.
Arthur kâbusları biliyordu.
Persephone'ye olacakları biliyordu.
Ama yine de yaptı.
Evet.
Peki bunu neden yapsın ki?
Bilmiyorum. Sen öğrenirsin.
Bana asla söylemez.
Bilinçli söylemez.
Demek istediğin...
Çabuk, uyanıyorsun. Sayfayı bul ve kimseye söyleme.
Arthur'un yancılarını bilmiyoruz.
Duyuyor musun?
Teknesine bak.
Liv?
Anne. Hey!
Sana söylemiştim!
- Benim için... - Onu rahat bırak!
- Çıkar o kaltağı evimden! - Defol!
İyi misin?
Amy?
Hayır, Amy!
Amy!
- Polisi aramam gerek. - Hayır!
- Ne? - Anabel dedi ki...
Anabel mi?
- Cidden ondan mı bahsediyorsun? - Evet.
Kız kardeşim gitti! Anabel psikopat, tamam mı?
- Bu yüzden Winterhouse Hastanesi'nde. - Winterhouse mu?
- Ne? - Bunu ne zamandır biliyorsun?
Arthur söyledi. Kimseye söylememeliydi. Bizi ilgilendirmez.
Tamam.
- Peki başka ne biliyorsun? - Ne?
Bir şey mi planlıyorsunuz?
Artık delirmeye başladın Liv.
- Anabel gibi mi? - Şu an bununla uğraşamam.
Bana yardım etmeyeceksen, defol git.
Birbirinize yardım etmeyecek miydik?
Selam Grayson...
Henry'nin kâbusu gerçek oldu.
Gerçek olan. Diş kâbusu değil.
Yani geriye bir tek ben kaldım.
Arthur'un rüyaları için çapan var mı?
Okula getirebilir misin? Sonra açıklarım.
KANLI AY GÖZLEMİ ETKİNLİĞİ BU GECE
Liv, bugün geliyor musun?
Bütün okul orada olacak. Herkese açık bir etkinlik.
Ay kıpkızıl olacak.
Biliyorum.
Gelebilir miyim, bilmiyorum.
Hadi, eğlenceli olacak.
Her şey yolunda mı Liv?
Liv, söylemiştim, bunu yapmayacağım.
Arkadaşlarının haberi olmadan
- rüyalarına giremezsin... - Söylersek niyetimizi anlar.
Gidin!
Defolun!
- Pislik. - Beyler, rahat bırakın.
Arthur'a göre Anabel sayfayı bilmiyor.
Tabii öyle der.
Arthur benim dostum. Seni de seviyorum
ama daha beş gündür falan tanışıyoruz.
Neler olduğunu bize söyler misin lütfen?
Size güvenebilir miyim, bilmiyorum.
Açıkça söyledi. Gördün mü? Demek öyle. Peki.
Sana yardım etmek istiyoruz. Ne çevirdiğini bilmemiz gerek.
- Tamam, size ihtiyacım yok. - Ne?
- Kimseye ihtiyacım yok. - Nereye?
Bekle...
Lütfen Bunsen ocağının başında gözlüklerinizi takın.
KAPALI KAPILAR ARDINDA NELER OLUYOR?
Saçlarını toplasan? Teşekkürler.
Nasıl gidiyor?
Burada ne işin var Silver?
Bir şey öğrendin mi?
Beni görmek istemedi.
- Sinirlerimi bozmaya başlıyorsun! - Üzgünüm.
Lanet olsun.
Tamam.
Bunu yaptığıma inanamıyorum.
Tamam.
Evet!
Neredesin?
"Bakirenin kurban edilmesi.
"Kanlı ay gecesinde herkes bedelini ödediğinde
"son fedakârlığı yapacaksın sen de.
"Rüyada bakireyi öldürürsen rüyacı olursun ebediyen.
"Ama bakire dönerse, rüyacının bölgesinde kitabı yok ederse,
"kapanır kapılar, lanet kalkar ve bozulur kâbuslar."
Liv!
Liv! Ne halt ettiğini sanıyorsun?
Liv, buraya gel!
Kahretsin!
Sürtük!
Açıl!
Arthur, kanlı ay gecesi bakireyi kurban edecek.
Böylece ebediyen dünyadaki herkesin rüyasına girebilecek.
Resmen delilik. Bunu yapmasına izin veremeyiz.
Bakire bu kitabı yok ederse bunu başaramaz.
Uyanıp onu alacağım.
Ama hangi bakire olduğunu bilmiyoruz. Ben mi, sen mi?
- Haklısın. - Bunu birlikte yapmalıyız.
Liv!
Uyan Liv!
- Dalga mı geçiyorsun? - Gerçek misin?
Şaka gibisin.
Mesaj yazsana...
- Grayson! - Ne?
- Tamam, bu çılgınca gelebilir. - Ne?
Arthur'un rüyasında sayfayı okudum.
Rüyasına nasıl girdin?
Tamam, dinle şimdi.
- Ne? - Şu an sana güveniyorum, tamam mı?
Tamam.
Bakire kanlı ay gecesi, yani bu gece kitabı yok ederse,
bütün lanetler bozulacak.
Tamam, bu iyi bir şey.
- Evet. - Tamam, tek ihtiyacımız olan kitap.
- Tabii, onu çoktan aldın. - Evet. Araban lazım.
- Sürmeyi bilmiyorsun ki. - Sen de geliyorsun.
Hadi gidelim.
Tamam, şunu açıklığa kavuşturalım.
- Onu akıl hastanesinden çıkaracağız... - Aynen.
Böylece bakireler kitabı yok edecek ve kâbusları bozacak.
- Evet. - Plan ne?
- Özetle böyle. - Tamam.
- Daha hızlı gitsen? - Hayır, yapamam.
- Motoru kapatma. - Ne? Hayır...
Liv, seninle geliyorum!
Tamam, peki. Buradayım o zaman.
Affedersiniz hanımefendi. Buyurun?
Ziyaret saati geçti.
Evet, ben Berlin'den gelen yeni doktorum.
- Adınız neydi? - Doktor Franka Stein.
Frankenstein mı?
Herhâlde Drakula'yı ziyaret edecektiniz?
Hanımefendi, burada hasta insanlar var. Gitmenizi rica ediyorum.
Güzel.
Bir hastayı çıkarmalıyım.
Yoksa bu gece feci bir ayinde kurban edileceğim
ve en feci kâbusum gerçek olacak.
Tamam, size bir doktor bulayım.
Lütfen şuraya oturun.
- Teşekkürler. - Ne demek.
Anabel...
- Kitabı aldım. - Aman Tanrım.
Kahramanım benim.
Çabuk olmalıyız.
Tamam, kitap nerede?
- Şunu iç. - Teşekkürler.
Hadi.
Tüh. Burada ne işleri var?
Her şeyi çözdüm.
Söyledim ya, onlara güvenme.
- O ve Anabel kaçarsa her şey biter. - Farkındayım.
Buradan gitmemiz gerek.
Arka kapıdan çıkalım.
Arthur'un arabasını alalım.
Anahtarı bırakmış.
- Şimdi ikimizi de kesin öldürecek. - Olabilir.
Liv!
Hadi!
Anabel?
Anabel!
Tanrım! Grayson!
Kenara çek.
Anabel, yavaşla. Bizi öldüreceksin.
Bizi değil, sadece seni.
Ne?
Bu gece ölmek zorundasın. Üzgünüm.
Bu bir rüya mı?
Senin rüyan dersek daha doğru olur.
- Ne zaman uykuya daldım? - Epey oldu.
Odama geldiğinde sana ilaç verdim.
Su! Adi pislik!
Lütfen ağzını bozma.
- Sayfayı Arthur'un rüyasına sakladın... - Hele şükür.
Tek yapmam gereken ortadan kaybolmaktı.
Böylece çocuklar yerime başka bir bakire bakacaktı.
Arabayı çarparsan sen de ölürsün.
Hayır. Bakire olarak yerime geçtin.
Ben sadece uyanacağım.
Var ya, sen kafayı yemişsin.
Hayır. Kitap nerede?
Ne yapıyorsun Liv?
İster uyu ister uyanık ol, bu gece öleceksin.
Bu senin kâbusun, unuttun mu?
Ölmeni keyifle izleyeceğim.
Kuralları biliyorum. Bir rüyada atlarsam,
yere düşmeden uyanırım. Bu yüzden ölmeyeceğim.
Evet, ama bakire sensin.
Bu özel gecede ölmeyeceğinden nasıl böyle eminsin?
Blöf yapıyorsun.
Eğer atlamamı istemiyorsan, yapılacak doğru şey bu demektir.
Bir şeyi unutuyorsun.
Ben uyanıkken çapamın sana faydası olmayacak.
O sadece sana ait değil.
Eğer oradan inmezsen,
tatlı kardeşine rüyalarında öyle bir işkence ederim ki ölüp gider.
Bunu ister misin?
Tamam, ineceğim.
- İmdat! - Liv!
- Grayson! Buradayım. - Ne oldu?
Bana ilaç verdi.
Hey! Tanrım.
Aman Tanrım.
- İyi misin? - Evet.
Tamam.
Anabel, Mia'nın rüyasına girecekmiş. Onu bulmamız gerek.
- Herkese mesaj atayım. - Tamam.
Dur. Neden kar yağıyor? Bu mevsimde asla kar yağmaz.
Kâbusum gerçek oluyor.
Başlıyor. Ay kızıllaşıyor.
Gel.
- Düzelecek. - Diğerlerini arayacağım.
- Vay canına! - İyi misin?
- Berbat görünüyorsun ama yaşıyorsun. - Evet, sağ ol. Çabalıyorum.
- Hadi. - Bu çok özel bir gece.
Tam ay tutulması nadir bir olaydır.
- Sadece birkaç dakika sürecek. - Mia!
- Mia'yı gördün mü? - Üst kata, çatıya çıktı.
Bekle, yalnız mıydı?
Hayır. Yanında biri vardı.
Anabel. Tamam, hadi gidelim.
Bu Mia'nın çantası mı?
- Evet, yardıma ihtiyacı vardı... - Sağ ol.
- Anabel! - Mia!
- Mia!
- Burada değil. - Uzaklaşmış olamazlar.
- Onu içeriden uyandıracağım. - Burada olmalılar.
Beni bayıltmalısın.
Bu çok tehlikeli. Anabel delinin teki.
Mia'nın çapası yanımda.
Tek yolu bu.
Merak etme. Ama her ihtimale karşın...
Senden hoşlanıyorum.
Ben de senden.
Şimdi bayılt beni.
Ciddiyim.
Sana vurmayacağım...
Mia.
Mia, neredesin?
Mia, kapın nerede?
Kapın nerede?
Mia!
- Krema mı, marmelat mı? - Reçel koyalım. Hadi bakalım.
Gerçekten yapmamız gereken çok şey var.
- Çok. - Harika.
Marmelat koymamıza gerek yok. Böyle iyi.
Selam Liv.
Selam tatlım.
Bana hâlâ kızgın mısın Liv?
Hayır.
Hem de hiç.
Güzel. O zaman hadi. İş başına.
Baba?
Evet, ne var?
Özür dilerim.
Liv, sorun değil.
Her şey yolunda.
Her ailede arada bir kavga olur.
Tamam mı?
Önemsediğimizi gösteriyor.
Liv.
Seni seviyorum.
Seni seviyorum baba.
Biliyorum.
Hadi.
Şimdi işine dön bakalım.
Liv?
Üşüyorum.
Çok üşüyorum.
Mia!
Mia. Mia, uyan!
Uyanamaz. Ona ilaç verdim.
Bu yüzden rüyası çok soğuk.
Merak etme.
Senin rüyaların günlük güneşlik.
Lütfen Anabel. Kes şunu.
Merak etme.
Önce benim için ölmelisin.
Buzda görüşürüz.
Hoşça kal baba.
Kendimi feda edersem kitabı yok edip Mia'yı bırakır mısın?
Galiba bakire kurban edilince kitaba ihtiyacım kalmayacak.
Anlaştık.
Başka bir hayatta dost olabilirdik.
İkimizden biri olmalıydı.
Kişisel bir şey değil.
Bu da öyle değil.
Anabel!
Anabel, beni takip et!
Atla!
Liv?
Neden öyle sert vurdun?
Senden istedi ama yapmadın.
Pardon da ona boruyla vuramazdım!
Hapse gireceğim.
- Ay... - Çok üzgünüm.
Kanlı ay geçti.
İyi misin?
- Mia nerede? - Onu bulduk.
- Gidelim. Hadi. - Yavaş. İyisin.
Hadi!
- Mia! - Liv!
O iyi. Daha yeni uyandı.
- Nasılsın? - Kendinde değil ama iyi.
- İyi mi? - Anabel nerede?
- İyi misin? - Anabel.
- Ambulans çağırdım. - Liv iyi mi peki?
- Vay be. - Liv de iyi. Grayson ona vurdu.
- Parmağıma bak. - Biri yapmalıydı bunu.
O iğrenç kokteylde ne vardı?
- Anabel. - Her şey mahvoldu.
Kitaba ne oldu? Bakın!
- Kitap tamamen yok olmuş. - Ne?
- Bakın! - Yazılar nerede?
- Çok acayip. - Jas.
- Bir bakayım. - Ne?
- Kolun iyileşti mi, bana mı öyle geliyor? - Ne?
- Acıyor mu? - Vay be.
Bir şey yok. Oldu.
İşe yaradıysa Persephone nerede?
- Bence işe yaradı. - İşe yaradı.
Hoşça kal Anabel.
Ne oldu?
Persephone.
- Ne oluyor? - Çekilsenize.
Ne oluyor be?
Gururum okşandı ama şaşırmadım çünkü çok popülerim.
Ama merak ettim, ne oldu?
- Neredeydin sen? - Ne oluyor?
Arthur, çekil. Defol.
Kanlı ayı izliyorum. Sen neredeydin?
İyi geceler.
- İyi geceler Liv. - İyi geceler.
Bir şeyi yok.
Günaydın.
- Günaydın tatlım. - Günaydın.
- İyi misin? - Hem de nasıl.
Kahvaltı hazır, tamam mı?
Anne?
Evet?
Bazen böyle olduğum için üzgünüm.
Gayet iyisin.
Babanın dediği gibi, önemsediğini gösteriyor.
Liv, kostümümü kopyaladığına inanamıyorum.
- Tesadüf oldu. - Söylemem için rüşvet verdi.
- İyi eğlenceler. Dikkat edin. - Görüşürüz.
Güle güle.
- Kıskanıyorsun. - Dokunma bana. Kâbus gibisin.
Eskiden kâbus görürdüm. İnan bana, bu bir şey değil.
Liv'in şeytani ikiz kardeşine benziyorsun. Nedense bunu sevdim.
Bir yıl su gibi geçti, değil mi?
Aynen.
Ne dilediğini hâlâ söylemedin.
Âşık olabileceğim birini bulmayı diledim.
Senin gibi birini.
Alt yazı çevirmeni: Ilgın Yıldız
Proje Kontrol Sorumlusu Şengül Usta