SILVER AND THE BOOK OF DREAMS
Waar ben ik?
Wat is dit?
Pap?
Pap.
Nee. Pap.
Help me.
Wakker worden. We zijn in Londen.
- Gaat het? - Ja.
Deze kant op.
Cool.
Mam.
Jullie zijn er eindelijk.
Welkom in Londen. Hoe was de vakantie?
- Butter. - We gingen elke dag hiken.
Kom op.
Jullie zullen dol zijn op Ernest.
Ik heb een verrassing voor je.
Het wordt geweldig.
Ik haat haar verrassingen.
Hallo, dames. Welkom in Londen.
Dit is Ernest.
Jij bent zeker Liv. Aangenaam.
Van harte welkom.
- En Mia, natuurlijk. - Aangenaam. Hoi.
Laten we binnen de rest ontmoeten.
- Wie is de rest? - Geen idee.
- Kom op, Butter. - Waar zijn we?
Hopelijk geen commune.
We zijn zo blij dat jullie er zijn.
- Toch, Florence? - Uiteraard.
Mag ik nu naar boven?
Een tientje tot we klaar zijn met eten. En kijk.
Mijn kom is leeg.
- Heb je haar betaald? - Ze is niet zo sociaal.
Blijf nog even. Wil je de meiden niet leren kennen?
Niet te geloven.
Waar is hun vader?
Dit had ik kunnen weten.
Het geeft niet.
Hij is overleden.
Vijf jaar geleden. Hij kreeg een ongeluk.
- Hoe dan? - Florence, genoeg.
Sorry.
- Grayson. - Het spijt hem niet. Leugenaar.
Eindelijk.
Hoi, ik ben Grayson.
Liv.
Mia. Aangenaam.
Hoi.
Cool.
Eet smakelijk.
Komen jullie hier wonen?
- Een lappendekengezin. - Ja.
Op een nieuw begin.
Op het vervangen van papa.
Niemand wil je vader vervangen.
Iedereen heeft recht op geluk.
Sleep je ons daarom elk jaar naar een nieuw land?
Sorry dat je vijf talen spreekt, hoor.
Sorry dat ik geen zin heb om het blije gezin te spelen.
Ik geef je een maand, daarna is hij je zat.
Oké, deal.
Het spijt me.
- Florence, wijs je even... - Nee.
- Sorry. - Ik heb geen hulp nodig.
Het spijt me zo.
Geeft niet.
De badkamer is boven.
Nee. Zelfs op de vloerbedekking.
Laat Butter er niet bij.
Anabel is niet voor niks weg.
We weten niet of we nog een maagd vinden.
Wacht.
- Dat is mijn trui. - Hij zit heerlijk.
Het is te gevaarlijk. Waarom spelen we dit spel?
Niemand is echt zo'n maagd. Anabel in elk geval niet.
Oké, nog één keer. Daarna stop ik. Dag.
Ik haat dit boek.
Vandaag maken we iets lekkers voor kerst.
Lamingtons.
Ja, en daarna laat ik zien hoe het moet.
Beginnen we?
- Met kokos. - Dit is kokos.
- Ja. - Deze snij je doormidden
en dan in vierkantjes.
- Ik heb veel over hem gedroomd. - Ja?
Wat droom je dan?
De dromen zijn net als deze video.
We maken Lamingtons.
Maar dan in een prachtig rood huis.
Een soort cottage.
- Ben ik er ook? - Natuurlijk.
Jij en pap maken er een knoeiboel van, zoals altijd.
Ik zou zo graag weer met hem praten.
Nog één keer.
Om te zeggen dat het me spijt.
Dat weet hij.
Hier. Jij krijgt vanavond papa's horloge.
Doe hem de groeten.
Dat kan niet in dromen.
Dat weet je niet zeker.
Ik zal het hem doorgeven.
Ik ga iets te drinken halen.
Grayson.
Een geluk dat Anabels voorouders
hun as niet in de Noordzee wilden.
- Uitgerekend in Highgate Cemetery. - Zo eng is het ook weer niet.
Jawel. Moet je zien.
- Hoi, Henry. Wat zei je, Gray? - Hoi, Jas.
Hoi, Arthie.
Ja. De familie Scott.
Zullen we wachten? Zeker weten? Alles ziet er precies hetzelfde uit.
- Oké, chill. - Ze zien er akelig uit in het donker.
We moeten een kring maken
met de armen omhoog.
Kom op, Gray.
Nee, ik kan het niet. Ik voel me stom.
- Doe gewoon je armen omhoog. - We moeten dit gedaan krijgen.
Laat zien wie Anabel Scott vervangt voor Allerheiligen.
Laat het zien...
- Wat is dat? - Shit.
Dat is niet erg voorspelbaar.
Wie is dat?
Shit.
- Wie is dat, Gray? - Een meisje.
Hoi.
- Je meent het. - Dat is mijn nieuwe stiefzus.
Dit is echt raar.
Is dat je nieuwe stiefzus?
- Een van ze. - Ik ben je niet gevolgd.
Maak een foto, die gaat langer mee.
Ze lijkt cool.
Jij lijkt heel raar.
Vind je haar leuk?
Nee. Zij en ik zijn zowat...
familie.
Haar moeder doet het met mijn vader.
Laat eens zien.
Waarom droom ik over haar?
- Dit is mijn onderbewuste... - Zij is het.
De uitverkorene.
Uitverkoren waarvoor?
- Nee, ze is de uitverkorene niet. - Jawel.
- Ik kan niet liegen. Ik weet het zeker. - Dit noemen we...
Dit is toeval.
Toeval bestaat niet, Grayson. Trouwens, is dat niet jouw trui?
Jongens. 'Zij' staat erbij, hoor.
Ja. Is dat jouw trui niet?
Ja. Ze heeft mijn trui uit de badkamer gepakt.
Ze is best leuk.
Ga weg.
- Dat is wel hard. - Waarom?
- Ze is niet echt. - Misschien wel.
Als ze een dromer is.
- Hoe leggen we dit uit? - Shit.
- Een dromer? Wat? - Alweer?
- Wat gebeurt er? - O, nee.
- Shit. - We moeten weg.
Je droom wordt een nachtmerrie. Terug naar de droomzaal.
- Ze is de maagd niet. - Waar is je deur?
Wat is hier aan de hand?
- Hoi. - Goedemorgen.
Was hier gisteren geen groene deur?
Nee. Hoezo?
- Kun je Mia en Liv rondleiden op school? - Hoeveel?
Ik betaal niet voor alles.
Kunnen we dan terug naar Parijs? Naar onze echte moeder?
Dan geen rondleiding. Ik ben hun gids niet.
- Grayson. - Ik ga niet. Ik ben ziek.
Jij krijgt vandaag papa's horloge.
- Ik haat de eerste schooldag. - Ik de laatste.
Het is hier best oké.
Het komt goed.
Oké, wat dat ook was. Daisy?
- Ja? - Neem haar mee.
Waarnaartoe?
Naar de kerker.
Nee, grapje. Ik zal je rondleiden.
Oké, top.
Succes.
Ik ben Persephone Porter-Peregrin, voorzitter van de school.
Tof. Gefeliciteerd.
Weet je wat? Noem me maar Persy.
Sorry. Stem weer op mij.
Waar willen we beginnen?
De kantine of de gangen? Of...
De bibliotheek. En zoencentrale. Kom mee.
Ik heb in vijf jaar al zeven rondleidingen gehad.
Geef me maar mijn kluisje.
Prima. Dat is hier.
En dit is je sleutel.
Het is vervloekt.
Pardon?
Het kluisje. Vervloekt, zeggen ze.
Het was van Anabel Scott.
- Anabel Scott? - Ja.
- Raar. - Hoezo?
Die naam komt me bekend voor.
Dat zou kunnen.
Dat is ze.
Is ze dood?
Nee. Gewoon verdwenen.
Niemand weet waar ze is, zelfs haar beste vrienden niet.
Arthur, Jasper, Henry, die je te gek zult vinden.
- Daar is ze. - Als je op jongens valt.
- Zij. - Is dat zo?
Onmogelijk.
Waar ga je heen?
Jasper, kijk daar.
- Ze is weg. - Jezus.
- Was zij het wel? - Ze kan niet ver zijn.
We gaan straks naar Gray.
Dat kan. We vinden haar wel weer.
Je hebt het verkloot.
Heb je weleens over iemand gedroomd en die dan in het echt gezien?
- Je bent verliefd. Mijn god... - Nee.
- Ik wist het. - Nee.
Rustig maar. Ik zeg het alleen maar.
Maar als je over iemand droomde en die dan in het echt zag,
- is dat de persoon van je dromen. - Highgate Cemetery.
- Je hebt het niet verwerkt... - Laters.
Liv, wat doe je? Dat is de verkeerde bus.
Het is die uit mijn droom.
Familie Scott...
FAMILIE SCOTT
Dit komt uit mijn droom.
Dat is onmogelijk.
DROMEN NET ECHT
GA JE VANAVOND LUCIDE DROMEN? GIDS OVER LUCIDE DROMEN
Lucide dromen.
Dat is wanneer je weet dat je droomt
en zo je dromen kunt beheersen.
Stap één: een realiteitstest.
Je hand. Ziet die er anders uit?
Kun je je vingers tellen? Is er iets veranderd?
Als dat zo is, kan het zijn dat je droomt. Maar dit is een duidelijk voorbeeld.
Als je verdergaat, komt er veel meer bij kijken.
Eén, twee, drie, vier, vijf.
Moeten we haar zo overvallen? Dat voelt raar.
Ze is uitverkoren.
- Voor jou, ja. - Wat?
Hij wil alleen met 'r zijn.
Wie wilde je dan zijn op het kerkhof?
Het was heel subtiel...
Hou je kop.
Shit.
- Wat doe je? - Nodig haar uit.
Nee.
- We hebben bijna geen tijd meer. - Ik wil Liv erbuiten houden.
Hoi...
Mijn vriend Arthur houdt dit weekend een halloweenfeest.
Ja. Iedereen komt.
Wauw. Behalve ik.
Want? Het is vast minder eng dan het kerkhof.
Welk kerkhof?
Waar je Anabel hebt begraven?
Toe. We hebben haar niet begraven.
Wel in stukken gehakt en aan de meeuwen gevoerd.
Mijn god, Arthur, dit is... Hij maakt een grapje.
Ik heb geen kostuum, dus...
Graysons trui staat je wel.
Die wil ik eigenlijk wel terug.
Hij zit heel lekker.
Ja, daarom wil ik hem terug.
Oké. Tot straks, dan.
- Was dat nou zo moeilijk? - Ze zei niet dat ze komt.
Kom, Henry. Ze nodigt ons niet uit in de tuin.
Mafkees.
Jullie zijn idioten.
Als je je vingers niet kunt tellen, droom je.
Gaat deze niet open?
Butter.
Pap?
Mia, je droomt echt over hem.
Daar kom je niet in.
Jij bent Anabel.
De enige echte.
Ik wilde niet naar binnen.
Natuurlijk niet.
Dat is privé.
Als daar zit wat je wil,
ga je naar Arthurs feestje en dan zie je je vader weer.
Butter.
Ik heb een kostuum nodig.
Je draagt niet graag je eigen kleren, hè?
Ik zie er goed uit, niet?
Ja. Dit was mijn afstudeerpak toen ik op de basisschool zat.
- En dit keer geef je het terug. - Is dit Arthurs huis?
Ja. Arthur heeft geld.
Je hebt je haar geknipt.
Geschoren.
- Ik haal drinken. Laat de jongens. - Oké. Broer.
Ahoi, matroos.
Ahoi, Henry.
- Je ziet er goed uit. - Dank je.
Jij lijkt wel een psychopaat.
Dank je. Ik wist niet dat het Halloween was. Dit is puur toeval.
Waar is je kettingzaag?
Nog in mijn laatste slachtoffer.
Waar was dit?
Het huis van Anabels oma, in Spanje.
Daar zijn we vorig jaar geweest.
Is ze daar nu?
Dat weet ik niet.
- Liv. - Arthur.
Fijn dat je er bent.
- Ben je klaar? - Zeker. Waarvoor?
Kom. We vermoorden je niet.
Wat moet dit voorstellen?
- Een medicijn. Voor mijn migraine. - Ja?
- Ja. - Drink eens een keer water.
Wat nou?
- Sorry. Familieproblemen. - Ik haat je. Waar is alles?
Is Persephone familie van je?
Ze is zowat zijn zus.
Ik ben zo terug.
- Zijn we nou een band of zo? - Zou je willen.
Deze studio is van mijn ouders. Niks aanraken.
- Ooit gehoord van Het boek der dromen? - Nee.
Hé, doe open.
Die wordt pissig.
- Stelletje eikels. - We houden ook van jou.
Ik wilde Liv hierbuiten houden, had ik gezegd.
Misschien wil ik zelf wel niet bij deze jongensclub horen.
Mooi zo. Dan gaan we naar huis.
Nee. Ze hoort er al bij. Ze is een natuurlijke dromer.
Oké, hoe?
Hoe is dit mogelijk?
- Geen idee. - Er is maar één boek, toch?
Dacht ik ook.
Afgelopen midzomeravond liet Anabel ons Het boek der dromen zien.
- Dat is al generaties in haar familie. - Mag ik het zien?
Om de magie te ontketenen, moeten vier mannen en een maagd...
- Een 'maagd'? Serieus? - Niet zoals je denkt.
Dat wil het boek.
- Lekker seksistisch boek. - Ja.
Vier mannen en een maagd moeten de spellen doen.
Rituelen, zeg maar.
We hebben het inwijdingsritueel al gedaan.
We werden dromers.
Wij
kunnen de dromen van anderen in gaan.
We hebben een nieuwe maagd nodig.
Waarom is ze weg?
- Ze ghost ons. - Vast, ja.
- Ze heeft 'm gedumpt. - Hou op.
Hou zelf je kop.
- Oké. - Vertel haar niet alles.
'Als het Allerheiligen luidt, komt je grootste wens uit.'
Serieus? Is dit een grap?
Kom op. Hebben jullie dit geschreven?
Ja, dat is echt stom.
Is dit een grap?
We weten niet hoe je het doet of dat je ons voor de gek houdt.
Je bent een natuurlijke dromer, zei Jas. Maak het dan maar officieel.
Wat zeg je ervan?
Je hoeft het echt niet te doen.
Ze is oud genoeg om zelf te beslissen.
Wat zeg je ervan, Silver? Doe je mee?
Goed. Kom maar op.
Geen moord, hadden jullie beloofd.
We hebben maar een klein beetje bloed nodig.
Oké.
Ik haat bloed. Het maakt me misselijk.
- Niet weer flauwvallen, hè? - Dat is nooit gebeurd.
Oké. Volgens het ritueel
moeten we onze dromen opschrijven en het papier dan verbranden.
- Wat is het addertje onder het gras? - Dat is er niet.
Er is altijd wel iets.
- Geef me de pen. - Alsjeblieft.
Eerst die van Jasper.
Oké. Dank je.
Mijn echte wens
is om profbasketballer te worden.
- Mooi. - Wat een verrassing.
Je bent al een kampioen.
Grayson.
Mijn wens
is om schoolvoorzitter te worden.
Een mooie wens.
- Gray als voorzitter? - Nou, veel succes.
Ik wil weer samen zijn met Anabel.
Wat triest, gast.
Henry, nu jij.
Mijn wens
gaat jullie niks aan.
Serieus?
Liv?
Mijn wens is
dat ik mijn vader weer kan spreken.
Je bent er.
Tot ziens in je droom.
Verdomme.
Hartelijk welkom aan onze nieuwe voorzitter, Grayson.
Dank jullie wel.
Bedankt.
- Het gaat niet om winnen... - Natuurlijk droomt hij hiervan.
Het gaat om vechten voor je dromen. Jullie lieten die uitkomen.
Bedankt. Ik hou van jullie.
Dat is hardcore.
Dit zal viral gaan.
Het spijt me.
Liv.
- Kom mee. - Het spijt me.
Kom snel, voor dit allemaal misgaat.
- Dat was bizar. - Op het randje.
Waar zitten we in vredesnaam?
O, ja. Dit noemen we een droomzaal.
Hier komen alle dromen samen, ieder met een eigen deur.
We kunnen alleen naar binnen als we iets dragen van de dromende persoon, toch?
Ja. Dat noemen we ankers.
Ankers? Waarom niet sleutels? Want die maken deuren open, toch?
- Hou op, wijsneus. - Wiens droom is dit?
Misschien droom je over mij.
Of jij over mij.
- Wakker worden. Liv. - Wat?
- Liv, wakker worden. - Wat?
- Liv, dat kun je niet doen. - Wat?
- Dromen zijn privé. - Oké.
Om mee te doen, moet je je aan de regels houden.
Niemand heeft me de regels verteld.
Die vertel ik je nu. Luister.
Regel één: niet rondsnuffelen in de dromen van je vrienden.
- Doe dat niet meer. - Oké.
Doe dat uit.
- Wat? - Doe mijn kleren uit.
Oké.
Blijf ervan af.
Goed.
BLOEDMAAN-BEZICHTIGING - 3 DAGEN TE GAAN
Gaat het?
STEM OP PERSY
Heb je het niet gehoord?
Nee.
Wanneer was dit?
Een uur geleden.
Gebroken arm. Zijn seizoen is voorbij.
Misschien zijn carrière.
Wat een nachtmerrie. Stem op mij.
Vanavond stap ik in je droom.
Hoi, Henry. Wat toevallig.
Dit?
Ja, dank je. Ik slaap altijd in...
In dagkleding, als een mafkees.
Kop dicht en slapen.
Mia, waar ben je?
Weer aan het rondsnuffelen?
Heb je je speciaal gekleed?
Nee. Jij?
- Wat? Dit? - Ja.
Nee.
- Ik wil je iets laten zien. - Oké.
Ik ben een lief meisje als ik slaap.
Is dit jouw droom?
Ja. Is het zo duidelijk?
Nee. Deze is van mijn zus Amy.
- Ze lijkt op jou. - Dit kraanwater smaakt heerlijk.
Dat is warme chocolademelk.
- Mogen we warme chocomel? - Ja.
Maar zeg het niet tegen de heks.
- Dat beloof ik. - Wie is het stokje? Je vader?
Nee, dat ben ik.
Die heb ik voor haar gemaakt.
Ik hou niet van strikjes, maar ik moest er netjes uitzien van Amy.
Wat?
- Je bent lief. - Jij ook.
Wie van jullie heeft zijn Lego weer laten rondslingeren?
- Het wordt een nachtmerrie. - Wat?
- Waar is de deur? - Shit.
- Er is een andere uitweg. - Wat dan?
Draaien. Alsof je danst.
Draai je langzaam om in een droom en voilà: nieuwe locatie.
- Oké, cool. En nu? - Nu springen we.
Wat?
Nee. Ben je gek? Dit is veel te hoog.
Je komt er wel achter.
Echt niet. Nee.
Springen is een droomuitweg. Je wordt wakker voor je valt.
Ik doe het niet.
Of blijf je bij m'n lijpe moeder?
Waag het niet.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven...
Waarom tel je?
En waarom heb je schoenen aan?
Koude voeten?
Dit is me nu te veel. Welterusten, Liv.
Iedereen is hier knettergek.
De bloedmaan is over twee dagen.
- Tot later. - Laters.
Je jongen?
- Hoi. - Hoi.
Over gisteravond...
Dat was niks.
Hoe bedoel je?
We sprongen van een enorm poppenhuis af,
zaten bijna vast in de droom van je zus...
Het is al goed, Liv. Laat het gewoon.
Mijn idee voor mijn verkiezingsfeestje vanavond:
jij, ik en een paar anderen op mijn favoriete plek.
Ja. Ik zet je op de lijst. Maar wens me eerst succes.
Waarvoor?
De voorzittersverkiezingen. Die beginnen zo.
Succes.
- Zijn jullie wensen uitgekomen? - Nee.
Rustig maar.
Persy versla je ook zonder magie.
Doe maar rustig.
Hoe zie ik eruit?
Als een invaldocent.
Niet waar. Kijk me aan.
Hij lijkt op juffrouw Middles.
Je ziet er prachtig uit.
Jullie willen vast snel terug naar de les, dus we houden het kort.
De stemmen zijn geteld.
En de winnaar
is Grayson.
Kom, neem het woord, Grayson.
Bedankt, allemaal. Ik wil even kwijt dat het niet gaat om winnen.
Het gaat om vechten voor je dromen en niet opgeven.
We dromen al heel lang samen
en de droom is uitgekomen. Bedankt.
Bedankt.
Bedankt. Ik hou van jullie.
We houden van je, Grayson.
Nee.
Wie was dat? Wat was dat, verdomme?
Stop.
Wat krijgen we nou?
Dat is erg, vriend.
Letterlijk mijn ergste nachtmerrie.
Nee. Dat kan niet gebeurd zijn.
Maar je droom is uitgekomen.
Ze heeft gelijk. Je hebt gewonnen.
Mijn god.
Wat nou?
Mijn hand is helemaal gebroken. Mijn carrière is voorbij.
Dit is mijn ergste nachtmerrie.
Bedankt allemaal.
- Nee, ik slaap. - Grayson?
Waarom klop je dan?
Slechte nieuwe gewoonte.
Het was zeer onwaarschijnlijk dat Jaspers nachtmerrie zou uitkomen.
De kans dat nachtmerries uitkomen, was toch iets van één op een miljoen?
- Een op een miljard? - Wat wil je nou zeggen?
Ik heb hier een heel naar gevoel over.
Hoezo? Hoe bedoel je?
We moeten het boek nalezen.
Misschien ontdekken we iets.
Hopelijk is dit belangrijk.
- Waar gaat dit over? - Iets over het boek.
- Wat zoek je? - Het addertje.
Daar stond niks over in.
Nou, nu dus wel.
- Wacht. Wat? - Wat?
- Kijk. - Dat stond er eerst niet.
Weet ik. Kijk.
'Je pure toewijding is verplicht.
'Je zult zien met je ogen dicht.'
'Je ogen dicht.'
We zien het addertje pas als we dromen.
'Niet alleen je dromen, maar ook je nachtmerries zullen uitkomen.
'Iedereen betaalt een prijs.'
Ik haat dit boek.
- Wat als het luistert? - Het hoort me heus niet.
Wie weet. Het laat dingen verschijnen.
Vijf mensen, vijf nachtmerries.
- Die van jou kwam uit. - Ja.
- Die van jou ook. - Ja. Bijna vergeten.
Het is na middernacht. Het kan iedereen zijn.
Jasper verbrandde het papiertje eerst.
Daarna Grayson.
- Wie komt dan daarna? - Ik.
Ik ben het.
Wat is je ergste nachtmerrie?
Oké...
Die van mij is verdrinken onder ijs.
Shit.
- Jezus. - Dat is een gestoorde nachtmerrie.
- En die van jou? - Dat al mijn tanden uitvallen.
- Onzin. - Ja, vast.
Die nachtmerrie heeft iedereen.
Kijk naar de deur van Persephone.
Nee.
- Wat is dit? - Hij lost op.
Is dit al eens gebeurd?
Hebben jullie dit al eens gezien?
Het gebeurt nu.
- Wat is dit? - Arthur, wat gebeurt er?
Arthur.
- Door mij is Persephone aan de drugs. - Wat?
Mijn nachtmerrie is dat ze overlijdt aan een overdosis.
- Shit. - Godver.
Sorry. Ik kon niet...
- Nee. - Persephones deur.
Wat doen we nu?
We moeten haar vinden. Nu meteen.
Ik weet waar ze is.
Persephone.
- Persephone. - Ze wil jou niet, vriend.
Rot op.
Oké.
Persephone.
Hé, Persephone.
Hé.
Ze ademt niet.
Bel een ambulance. Nu.
Persephone.
Liv. Gaat het? Wat is er gebeurd?
Ze ligt dood op het toilet.
Liv.
Overleden aan een overdosis.
Wat?
'Liv Silver.'
Je lijkt wel een zombie.
Misschien word ik dat wel.
Trouwens, ik heb over je vader gelezen.
Hij ging vijf jaar geleden door het ijs. Ik vraag me af wat de doodsoorzaak was.
De kou?
Of het zuurstofgebrek? Was jij die dag bij hem?
Wat? Ik ben gewoon nieuwsgierig.
- Je bent ziek. - Ik heb geen mot met jou.
Kom, Butter. Brave meid. Liv?
Waar was je de hele nacht? Ik was ongerust.
Ja, Butter.
Er is iets voor je gekomen.
Heb je gehuild?
Liv, wat is er?
Persephone van school is dood.
Wat?
Het voelt weer alsof het mijn schuld is.
Nee. Kom hier.
Het was niet jouw schuld.
Alles is in orde. Het komt goed.
Ik weet dat de pijn nu onvoorstelbaar voelt.
Persephone wist ons altijd te inspireren met haar enthousiasme.
- Haar talent... - Dit kan niet.
...om door te zetten.
We moeten dit kunnen stoppen.
Geef elkaar de komende weken en maanden liefde. Steun.
Dan zal het dag na dag makkelijker worden.
Zal dit ons nou helpen om...
- En dit? - Je kan geen kip pellen.
- Is het eigenlijk zwarte magie? - Iets over badzout. Maar ik...
Een bosje salie of een veer om mee te wuiven...
Tegen negatieve energie en wezens,
- kwade geesten en de kwade effecten... - Ja, dat is...
Rook helpt niet tegen deze vloek.
- We moeten een uitdrijver zoeken. - Er ontbreekt hier iets.
In het boek?
Ja.
Kijk. Er is duidelijk een pagina weg.
Hier. 'Je kunt twee manieren leren om de nachtmerrievloek om te keren.'
- En dit is weg. Wie zou dat doen? - Wie heeft dat gedaan?
- Anabel. - Wat?
- Leeft ze? - Natuurlijk.
Weet je waar ze is?
Anabel zat liever in haar dromen dan in het echte leven.
Oké, nou en?
Ze kon de droom niet meer van echt onderscheiden.
- Wat is je punt? - Ze sprong van een brug.
Waarom deed ze dat?
- Om wakker te worden. - Waarom vertel je dit nu?
- Gelukkig mislukte het. - Gelukkig, ja.
- Jezus. - Ze is herstellende in een inrichting.
Mooi. Waar is ze dan?
- Welke inrichting? - Mag ik niet zeggen.
Zelfs niet tegen ons?
Ben je trots op je klotegeheim?
WAARHEID
Ik zei het toch?
Als je weet waar Anabel is en zij die pagina heeft, moeten we die halen.
Alleen zo kunnen we dit oplossen...
Wij doen niks. Ik doe het.
- Wij gaan mee. - Vergeet het maar.
- Je bent niet te vertrouwen. - Ik ken Anabel beter dan wie dan ook.
- Ze kent jou niet en zal niks zeggen. - Dat zou je verbazen.
Wat bedoel je daarmee?
Niks.
Ga dan. Waar wacht je op?
Ze hebben bezoekuren. Dan ga ik wel.
Ja. Fijn.
Blijf maar lekker niksen en tijd verdoen.
Snap je dat ik doodga als we dit niet doen?
Natuurlijk. Ik ben niet achterlijk.
Wil je de vloek wel opheffen?
Serieus?
Mijn nicht is dood...
- Pas op. - Hoezo? Is ze je vriendin?
- Zij hielp je nicht niet aan de drugs. - Ben je gestoord?
- Zeg dat nog eens. - Stop.
- Misschien als je kon ademen... - Het spijt me.
Raak me niet aan.
Ik kom uit Duitsland.
Ik wilde weten of Anabel Scott in uw ziekenhuis verblijft.
- Sorry. Dat is vertrouwelijke informatie. - Dat begrijp ik.
Ik wil haar graag zien. Kan ik misschien op bezoek komen?
Het spijt me. U zult moeten terugkomen.
En als ik maar een paar minuten blijf?
Dat zweer ik. Twee minuten en dan ga ik weer. Beloofd.
Sorry dat ik niet kan helpen.
'Draag dit vanavond als je meer wilt weten. A.'
Anabel.
Hé.
Lift nodig?
Nee, dank je. Ik wil alleen zijn.
En als ik dat niet wil?
Het is mijn avond.
Oké. Nou en?
Jouw ergste nachtmerrie is uitvallende tanden.
Ga naar de tandarts.
Dat was gelogen.
Alsjeblieft.
Kom mee, dan vertel ik je alles.
Oké.
Stap op.
- Gaat het? - Ja.
We zijn er.
- Mijn oma slaapt boven. - Oké.
Het poppenhuis.
Dat is gestoord.
Dat is bizar.
Ben jij dat?
Dat ben ik.
Ze is zo lief.
Is zij dat?
Ja.
Mijn moeder.
Amy's heks.
Mijn oma heeft de voogdij over Amy.
Ze zorgt beter voor haar dan mijn moeder had gekund.
Ik hou van haar,
als ze nuchter is.
Maar als ze dat niet is...
Hoe ze Amy pijn doet,
is één grote nachtmerrie.
Mijn ergste, om precies te zijn.
Daarom moet ik haar vanavond beschermen.
Ik haat mijn moeder.
Soms.
Dat was eigenlijk
het laatste wat ik tegen mijn vader zei voor hij overleed.
Het spijt me.
Ik begon een stomme ruzie met hem.
Ik rende het meer op.
Ik weet nog dat ik het ijs hoorde kraken.
Ineens was het donker en voelde ik mijn lichaam niet meer.
Ik zat vast onder het ijs.
Mijn vader pakte me vast en trok me eruit.
Daarna hoorde ik het ijs weer kraken.
En ineens was mijn vader weg.
Het is niet jouw schuld.
Hoe had je dat kunnen weten?
Hé, Liv.
- Gaat het? - Ik ga na of het echt is.
Liv.
Kom dichterbij.
Pak de hand.
Pak aan.
Anders dan verwacht?
Geeft niet. Ik haat deze droom.
Kun je hem niet veranderen?
Nee. Ze hebben me gedrogeerd.
Bedankt voor de uitnodiging, denk ik.
Heeft Arthur je gesproken over die pagina?
Arthur weet waar die is.
We lazen over het addertje.
Over de nachtmerries in de droomzaal.
Ik wilde hem tegenhouden, maar hij luisterde niet.
Hij scheurde die pagina uit, zodat ik niks kon doen.
Wauw.
Ja.
Zodat het leek alsof ik doorgedraaid was. Niemand geloofde me.
Ze noemen me een psychologisch kwetsbaar meisje.
Of moet ik 'maagd' zeggen?
Ja, toch? Superseksistisch.
Het betekent onschuldig bloed, niet maagdelijk.
Arthur wist van de nachtmerries.
En wat er met Persephone zou gebeuren.
Hij deed het toch.
Ja.
Maar waarom?
Geen idee. Dat moet jij uitzoeken.
Dat zegt hij nooit.
Niet bewust.
Bedoel je...
Snel, je wordt wakker. Zoek de pagina en zeg niks.
We weten niet wie Arthur helpt.
Hallo?
Kijk in zijn boot.
Liv?
Mam. Hoi.
Ik had het gezegd.
- Voor mij... - Blijf uit haar buurt.
- Haal die teef uit mijn huis. - Rot op.
Gaat het?
Amy?
Nee. Amy.
Amy.
- Ik moet de politie bellen. - Nee.
- Wat? - Anabel zei...
Anabel?
- Begin je nu serieus over haar? - Ja.
Mijn zus is weg. Anabel is een psychopaat.
- Daarom zit ze in het Winterhouse. - Winterhouse?
- Wat? - Hoelang weet je dat al?
Arthur vertelde het. Hij mocht niks zeggen. Het gaat ons niks aan.
Oké.
- Wat weet je dan nog meer? - Wat?
Zijn jullie twee iets van plan?
Je begint gestoord te klinken.
- Zoals Anabel, zeker? - Ik kan dit nu niet aan.
Als je me niet helpt, kun je oprotten.
We horen elkaar toch te helpen?
Zeg, Grayson...
Henry's nachtmerrie is uitgekomen.
De echte. Niet die over de tanden.
Ik ben als enige over.
Heb je een anker voor Arthurs dromen?
Kun je dat naar school brengen? Ik leg het later uit.
BLOEDMAAN-BEZICHTIGING - VANAVOND
Hoi, Liv. Kom je vandaag?
De hele school komt. Het is een openbaar evenement.
De maan wordt rood.
Weet ik.
Ik weet niet of ik het haal.
Kom. Het wordt leuk.
Is alles in orde?
Ik heb gezegd dat ik dat niet doe.
Blijf uit de dromen van vrienden
- zonder toestemming. - Als we het zeggen, verraden we ons.
Wegwezen hier.
Rot op.
- Wat een eikel. - Laat het nou.
Volgens Arthur wist Anabel niets over die pagina.
Natuurlijk zei hij dat.
Arthur is mijn vriend. En ik mag jou ook,
maar ik ken je net vijf dagen.
Kun je ons nou vertellen waar dit over gaat?
Ik weet niet of ik jullie kan vertrouwen.
Zo gaat het dus. Zie je wel? Zo gaat het.
We willen je helpen, maar we moeten weten wat je gaat doen.
- Ik heb jullie niet nodig. - Wat?
- Niemand. - Waar ga je heen?
Wacht.
Hou je bril op bij de branders.
WAT GEBEURT ER ACHTER GESLOTEN DEUREN?
Doe je haar even in een staart.
Hoe gaat het?
Wat doe je hier, Silver?
Heb je iets ontdekt?
Ze wilde me niet spreken.
- Je begint me te irriteren. - Het spijt me.
Godver.
Oké.
Niet te geloven dat ik dit doe.
Oké.
Ja.
Waar ben je?
'Offer van de maagd.
'Op de avond van de bloedmaan, als iedereen heeft betaald,
'wordt het laatste offer bepaald.
'Dood haar in dromen en blijf in de droomwereld wonen.
'Maar keert ze zich om en vernielt ze in de droom het boek,
'worden de nachtmerries teruggedraaid en eindigt de vloek.'
Liv.
Liv. Waar ben je mee bezig?
Liv. Kom terug.
Stom kreng.
Godver.
Ga open.
Arthur wil de maagd tijdens de bloedmaan opofferen,
zodat hij altijd en overal elke droom binnen kan.
Dat is krankzinnig. We moeten hem tegenhouden.
Doen we ook. Zolang de maagd eerst het boek vernietigt.
Ik word wakker en pak het.
We weten niet welke maagd. Jij of ik?
- Je hebt gelijk. - We moeten samenwerken.
Liv.
Word wakker. Liv.
Word wakker, Liv.
- Meen je dit nou? - Ben je echt?
Je bent triest.
Sms dan...
- Grayson. - Wat?
- Dit klinkt misschien gestoord... - Wat?
Ik zag de pagina in Arthurs droom.
Hoe kwam je in zijn droom?
Luister even.
- Wat? - Ik vertrouw je nu, oké?
Oké.
Als de maagd het boek vernietigt tijdens de bloedmaan, vanavond dus,
wordt elke vloek opgeheven.
Dat is dan goed.
- Ja. - We hebben alleen het boek nodig.
- Natuurlijk heb je het al. - Ja. En ik heb je auto nodig.
- Je kunt niet rijden - Daarom heb ik jou nodig.
Kom mee.
Oké. Begrijp ik het nou goed?
- We halen haar uit de inrichting... - Ja.
...om het boek te vernietigen en de nachtmerries terug te draaien.
- Ja. - Is dat het plan?
- Kort gezegd. - Oké.
- Kun je sneller rijden? - Nee.
- Laat de motor draaien. - Wat? Nee...
Liv, ik ga mee.
Oké, dan wacht ik hier wel.
Pardon. Kan ik u helpen?
Het bezoekuur is voorbij.
Ja. Ik ben de nieuwe arts uit Berlijn.
- Wat was uw naam? - Dr. Franka Stein.
Frankenstein?
En u komt voor Dracula, zeker?
Dit is een ziekenhuis voor zieke mensen. Ik moet u vragen te vertrekken.
Prima.
Ik kom een patiënt halen.
Anders word ik vanavond geofferd in een bloedritueel
en komt mijn ergste nachtmerrie uit.
Oké. Ik haal een dokter.
Neem daar maar plaats.
- Dank je. - Geen probleem.
Anabel...
- Ik heb je gevonden. - Mijn god.
Je bent mijn held.
We moeten snel zijn.
Laat het boek zien.
- Drink wat. - Dank je.
Kom.
Shit. Wat doen zij hier?
Ze heeft het ontdekt.
Je kunt ze niet vertrouwen.
- Als ze ontsnappen, is het voorbij. - Dat weet ik.
We moeten hier weg.
We nemen de achterdeur.
We proberen Arthurs auto.
Zijn sleutel.
- Nu vermoordt hij ons zeker. - Misschien.
Liv.
Ga.
Anabel?
Anabel.
Mijn god. Grayson.
Stop.
Anabel, rustig aan. We gaan eraan.
Niet we, alleen jij.
Wat?
Je moet vanavond sterven. Sorry.
Is dit een droom?
Die van jou, om precies te zijn.
- Sinds wanneer slaap ik? - Al een tijdje.
Ik drogeerde je in mijn kamer.
Het water. Je bent een klootzak.
Let op je taal.
- Je stopte de pagina in Arthurs droom. - Dat duurde lang.
Ik moest gewoon verdwijnen,
zodat de jongens een andere maagd zouden zoeken.
Als je de auto crasht, ga je ook dood.
Nee. Je hebt mij vervangen als maagd.
Ik word gewoon wakker.
Weet je? Je bent gestoord.
Nee. Waar is het?
Wat doe je, Liv?
Je gaat vanavond evengoed dood, wakker of niet.
Dit is immers jouw nachtmerrie.
Ik zal je graag zien sterven.
Ik ken de regels. Als ik in een droom spring,
word ik wakker voor ik neerkom en overleef ik het.
Ja, maar jij bent de maagd.
Weet je zeker dat het zo gaat op deze speciale avond?
Je bluft.
Als jij niet wil dat ik spring, dan moet het juist.
Je vergeet iets.
Mijn anker helpt je niet als ik wakker ben.
Het is niet alleen van jou.
Als je niet omlaag komt,
moet ik je lieve zusje in haar dromen martelen tot ze doodgaat.
Wil je dit?
Oké. Ik kom al.
- Help. - Liv.
- Grayson, hier. - Wat?
Ze drogeerde me.
Hé. Mijn god.
Mijn god.
- Gaat het? - Ja.
Oké.
Anabel zei dat ze Mia's droom in ging. We moeten haar vinden.
- Ik sms de rest. - Oké.
Waarom sneeuwt het in deze tijd van het jaar?
M'n nachtmerrie komt uit.
Het begint. De maan wordt rood.
Kom.
- Het komt goed. - Ik bel de rest.
- Jezusmina. - Gaat het?
- Je ziet er niet uit, maar je leeft. - Bedankt. Ik werk er nog aan.
- Kom. - Dit is een bijzondere avond.
Een totale maansverduistering komt zelden voor.
- Het duurt maar een paar minuten. - Mia.
- Heb je Mia gezien? - Ze ging naar het dak.
Wacht. Was ze alleen?
Nee. Er was iemand bij haar.
Anabel. Oké, we gaan.
Is dit Mia's tas?
- Ja. Ze had hulp nodig... - Dank je.
- Anabel. - Mia.
- Mia.
- Ze is er niet. - Ze kunnen niet ver zijn.
- Ik maak haar vanbinnen wakker. - Ze zijn hier ergens.
Sla me bewusteloos.
Te gevaarlijk. Anabel is gestoord.
Ik heb Mia's anker.
Het kan niet anders.
Het komt goed. Maar voor de zekerheid...
Ik vind je echt leuk.
Ik jou ook.
Sla me nu bewusteloos.
Ik meen het.
Ik ga je niet zomaar slaan.
Mia.
Mia, waar ben je?
Mia, waar is je deur?
Waar is je deur?
Mia.
- Meer room of jam? - Jam dit keer. Vooruit.
Er moet echt heel veel op.
- Heel veel. - Uitstekend.
Er hoeft geen jam op. Het is zo al lekker.
Hoi, Liv.
Hoi, lieverd.
Ben je nog boos op me, Liv?
Nee.
Helemaal niet.
Goed. Nou, dan. Vooruit, aan de slag.
Pap?
Ja, wat is er?
Het spijt me.
Het is al goed, Liv.
Al goed.
Elke familie heeft weleens ruzie.
Oké?
Het is een teken van liefde.
Liv.
Ik hou van je.
Ik hou van je, pap.
Dat weet ik.
Kom op.
En nu weer aan het werk.
Liv?
Ik heb het koud.
Zo koud.
Mia.
Mia, word wakker.
Dat gaat niet. Ik heb haar gedrogeerd.
Daarom bevriest haar droom.
Het komt goed.
In jouw dromen schijnt de zon.
Alsjeblieft. Stop hiermee.
Het komt goed.
Je moet eerst voor me sterven.
Tot ziens op het ijs.
Dag, pap.
Als ik mezelf opoffer, vernietig je dan het boek en laat je Mia gaan?
Als de maagd is opgeofferd, heb ik het boek niet meer nodig.
Afgesproken.
We hadden vrienden kunnen zijn.
Het was jij of ik.
Het is niet persoonlijk.
Dit ook niet.
Anabel.
Anabel, volg mij.
Spring.
Liv?
Waarom nou zo hard?
Ze vroeg het jou en jij deed het niet.
Sorry dat ik haar niet wilde neerslaan.
Ik draai de bak in.
- De maan... - Het spijt me zo.
De bloedmaan is voorbij.
Gaat het?
- Waar is Mia? - We hebben haar gevonden.
- Kom op. Vooruit. - Rustig maar.
Kom op.
- Mia. - Liv.
Ze is in orde. Ze is net wakker.
- Gaat het? - Ze is suf, maar in orde.
- Echt? - Waar is Anabel?
- Gaat het? - Anabel.
- Er komt een ambulance. - Is Liv in orde?
- Jezus. - Liv ook. Nou ja, Grayson sloeg haar.
- Volg mijn vinger. - Iemand moest het doen.
Wat zat er in die gore punch?
- Anabel. - Alles is zo gestoord.
Wat is er met het boek gebeurd? Kijk.
- Dat is helemaal vernietigd. - Wat?
- Kijk. - Waar is het gebleven?
- Wat bizar. - Jas.
- Laat eens zien. - Wat?
- Ligt het aan mij of is je arm genezen? - Wat?
- Doet het pijn? - Jezus...
Het is gelukt.
Waar is Persephone dan?
- Het is gelukt. - Ja, man.
Vaarwel, Anabel.
Waar kijken we naar?
Persephone.
- Wat is dit? - Ga van me af.
Wat krijgen we nou?
Ik ben gevleid, maar niet verrast, want ik ben populair.
Maar wat is er aan de hand?
- Waar heb je uitgehangen? - Wat...
Arthur, laat me. Rot op.
Ik kijk naar de bloedmaan. Waar zat jij?
Welterusten.
- Welterusten, Liv. - Welterusten.
Ze is in orde.
Goedemorgen.
- Goedemorgen, schat. - Morgen.
- Alles goed? - Beter dan goed.
Het ontbijt is klaar, oké?
Mam?
Ja?
Sorry dat ik soms... ben zoals ik ben.
Hoe je bent is helemaal goed.
Zoals je vader altijd zei: het is een teken van liefde.
Je hebt mijn kostuum gepikt, Liv.
- Puur toeval. - Ze betaalde me voor die info.
- Veel plezier. Wees voorzichtig. - Dag.
Dag.
- Je bent gewoon jaloers. - Je bent een nachtmerrie.
Die heb ik vaak gehad. Geloof me, dit stelt niks voor.
Je lijkt op Livs boosaardige tweelingzus en dat vind ik wel wat.
Het lijkt geen jaar geleden, hè?
Nee.
Je hebt me nog steeds niet verteld wat je wens was.
Iemand vinden om verliefd op te worden.
Iemand zoals jij.
Ondertiteld door: Sylvy Notermans
Creatief Supervisor Bianca van der Meulen