SILVER AND THE BOOK OF DREAMS
Nasa'n ako?
Ano'ng lugar ito?
Dad?
Dad!
Hindi, Dad!
Tulungan n'yo 'ko!
Gising. Nasa London na tayo.
- Okay ka lang? - Oo.
Dito.
Ayos.
Mom!
Sa wakas, nandito na kayo.
Welcome sa London. Kumusta'ng holiday n'yo?
- Butter! - Nagha-hike kami araw-araw.
Tara.
Magugustuhan n'yo si Ernest.
May sorpresa ako sa inyo.
Maganda ito.
Ayoko ng mga sorpresa niya.
Kumusta, ladies. Welcome sa London.
Ito si Ernest.
Ikaw siguro si Liv. Masayang makilala ka.
Welcome sa bahay ko.
- At si Mia, syempre. - Natutuwa akong makilala ka. Hi.
Tara sa loob para makilala n'yo ang iba.
- Sino 'yong iba? - Di ko alam.
- Tara na, Butter. - Nasa'n tayo?
Walang magsasalita.
Masaya kaming makasama kayo.
- Di ba, Florence? - Syempre.
Pwede na akong pumanhik?
Mga $13 hanggang matapos kumain at tingnan mo?
Ubos na ang soup ko.
- Binayaran mo siya? - Hindi siya mahilig makisalamuha.
Florence, dito ka muna. Ayaw mo ba silang makilala?
Grabe.
Nasaan ang tatay nila?
Dapat inasahan ko na 'to.
Okay lang.
Namatay siya.
Limang taon na. Naaksidente siya.
- Anong klase? - Florence, tama na.
Sorry, late ako.
- Grayson. - Sinungaling.
Sa wakas.
Hi. Ako si Grayson.
Liv.
Ako si Mia. Masayang makilala ka.
Uy.
Ayos.
Kain lang kayo.
Dito na kayo titira ngayon?
- Parang tagni-tagning pamilya. - Oo.
Para sa mga bagong simula.
Para sa pagpapalit kay Dad.
Walang gustong palitan ang dad mo.
Pero may karapatan tayong maging masaya.
Kaya hinihila mo kami sa iba't ibang bansa taon-taon?
Pasensya na, limang lengguwahe ang alam mo.
Pasensya na, wala ako sa mood magpanggap na happy family tayo.
Isang buwan lang. Di na siya makakatiis sa 'yo.
Tanggap ko ang hamon.
Pasensya na.
- Florence, pwedeng pakita mo... - Hindi.
- Pasensya na. - Di ko kailangan ng tulong.
Pasensya na.
Okay lang.
Sa taas ang banyo.
Naku, kumalat sa carpet.
Wag mong padilaan kay Butler.
May rason ang pagkawala ni Anabel.
Di ko alam kung makakakuha tayo ng panibago.
Sandali.
- Sweatshirt ko 'yan. - Ang ganda.
Masyadong delikado. Ba't nilalaro natin ito?
Ano ba? Wala naman talagang maiden. O maging si Anabel.
Isang subok na lang. Tapos, ayoko na.
Ayoko ng librong ito.
Magbe-bake tayo ngayon ng special treats para sa Pasko.
Lamingtons!
Tama, at ipapakita ko sa inyo kung paano ito ginagawa.
Tuloy na natin?
- Oo. Niyog ito. - Niyog ito.
- Oo. - Sponges at hatiin sa dalawa,
- At hatiin nang pakwadrado. - Oo.
- Lagi ko siyang napapanaginipan. - Talaga?
Ano'ng panaginip mo?
Gaya ng nasa video.
Gumagawa tayo ng Lamingtons.
Pero nasa magandang pulang bahay na ito tayo.
Parang cottage, di ba?
- Nandoon din ba ako? - Siyempre.
Lagi kayong makalat ni Dad. Palagi.
Gusto ko talaga siyang makausap ulit.
Kahit isang beses lang.
Hihingi ako ng tawad sa kanya.
Alam niya 'yon.
Ikaw ang magsusuot ng relo ni Dad ngayong gabi.
Pakikumusta na lang ako.
Di ka makakakumusta sa panaginip.
Malay natin.
Sabihin mo, nag-hi ako.
Kukuha ako ng maiinom.
BUKAS
Grayson.
Mukhang ayaw ng mga ninuno ni Anabel
na isaboy sa North Sea ang mga abo nila.
- At sa Highgate Cemetery pa talaga. - Isa pa, di nakakatakot dito.
Nakakatakot. Tingnan mo 'yon.
- Uy, Henry. Ano'ng sabi mo, Gray? - Uy, Jas.
Uy, Arthie.
Tama, ang Scott family.
Dapat yata hintayin natin. Sigurado kayo? Parehong-pareho ang hitsura.
- Okay, kalma. - Nakakatakot sa dilim.
Sabi, magpabilog daw tayo,
at itaas ang mga kamay.
Sige na, Gray.
Okay. Di ko kaya. Pakiramdam ko, tanga ako.
- Itaas mo lang ang mga kamay mo, Gray. - Kailangan nating gawin ito, okay?
Ipakita sa amin, sino'ng papalit kay Anabel Scott sa Hallows' Eve.
Ipakita sa amin...
- Ano iyon? - Lintik.
Di inaasahan 'yon.
Sino 'yon?
Lintik.
- Sino iyan, Gray? - Babae.
Hi.
- Ang galing. Totoo. Halata naman. - Ang bago kong stepsister.
Ang wirdo nito.
Stepsister mo 'yan?
- Oo, isa sa kanila. - Di kita sinusundan.
Kunan ko na lang, mas magtatagal 'yon.
Mukhang ayos siya.
Mukha kang... wirdo talaga.
Gusto mo siya?
Hindi. Para na kaming...
magkamag-anak.
Nagtatalik ang nanay niya at ang dad ko.
Tingnan ko.
Ba't napapanaginipan ko siya?
- Parang imahinasyon ko ito... - Siya 'yon.
Siya ang pinili.
Pinili para saan?
- Hindi guys, hindi siya, - Siya nga.
- Siguradong-sigurado ako. - Ang tawag dito...
Nagkataon.
Walang nagkakataon, Grayson. Isa pa, di ba sweatshirt mo 'yang suot niya?
Guys, nandito "Siya."
Di ba sweatshirt mo 'yan?
Oo, kinuha niya sa banyo. Okay.
Ang cute niya.
Umalis ka na!
- Grabe ka naman. - Bakit?
- Hindi siya totoo. - Baka totoo.
Baka dreamer siya.
- Ba't siya nandito? - Lintik.
- Dreamer? Ano? - Na naman.
- Ano'ng nangyayari? - Naku.
- Lintik. - Umalis na tayo.
Nagiging bangungot na ang panaginip mo. Tara na ulit sa dream hall.
- Di siya ang birhen. - Nasaan ang pinto?
Ano'ng nangyayari?
- Hi. - Magandang umaga.
Di ba may berdeng pinto rito kahapon?
Wala. Bakit?
- I-tour mo nga sina Mia at Liv sa school. - Magkano?
Hindi na ako magbabayad ngayon.
Pwede bang bumalik na kami sa Paris? Para si mom na lang ang kasama namin?
Kaya, walang grand tour. Di ako ang tour guide nila.
- Grayson! - Hindi ako papasok, may sakit ako.
Ikaw ang magsusuot ng relo ni Dad ngayon.
- Ayoko ng unang araw sa school. - Ako, 'yong huli.
Mukhang okay rito.
Okay lang ako.
Okay, anuman 'yon. Daisy?
- O? - Dalhin mo siya.
Dalhin saan?
Sa bartolina.
Nagbibiro lang ako. Ililibot kita.
Okay, sige.
Good luck.
Ako si Persephone Porter-Peregrin, presidente ng eskwelahan.
Ang galing. Congrats.
Buweno. Tawagin mo na lang akong Persy. Sa totoo lang...
Pasensya na. Iboto n'yo ulit ako!
Saan tayo mag-uumpisa?
Sa canteen o mga pasilyo? O...
Aklatan! Aklatan at pribadong tagpuan, tara!
Nakapitong school tours na ako sa loob ng limang taon.
Ibigay mo na lang ang locker number ko?
Sige, 'eto.
At heto ang susi mo.
Isinumpa ito.
Ano?
Ang locker. Sabi nila, isinumpa ito.
Kay Anabel Scott ito.
- Anabel Scott? - Oo.
- Ang wirdo. - Bakit?
Parang narinig ko na ang pangalang 'yan.
Baka.
'Yon siya.
Patay na ba siya?
Hindi, nawala lang siya.
Walang nakakaalam kung nasaan siya, kahit mga kaibigan niya.
Sina Arthur, Jasper, Henry, magugustuhan mo sila.
- 'Ayun siya. - Kung mahilig ka sa lalaki.
- Siya 'yon. - Mahilig ka?
Hindi pwede 'to.
Uy, saan ka pupunta?
Jasper, tingnan mo ro'n.
- Nawala siya. - Diyos ko.
- Sigurado kang siya 'yon? - Di pa siya nakakalayo.
Punta na lang tayo kay Gray.
Baka nga. Makikita rin ulit natin siya.
Alam kong nagkamali ka.
May napanaginipan ka na ba, tapos nakita sila sa totoong buhay?
- May crush ka na. Diyos ko... - Hindi.
- Sabi ko na nga ba. - Wala.
Okay, kalma. Sinasabi ko lang.
May napanaginipan ka tapos nakita mo sila sa totoong buhay...
- sila ang mga taong pangarap mo. - Highgate Cemetery.
- Hindi mo pa naiisip... - Kita tayo mamaya!
Liv, ano'ng ginagawa mo? Maling bus 'yan!
'Yan 'yong nasa panaginip ko.
Scott family...
Sa panaginip ko lahat ito.
Imposible.
PARANG TOTOO ITO
MANANAGINIP KA BA NANG MALINAW MAMAYA? GABAY SA HAMON SA MALINAW NA PANAGINIP
Malinaw na panaginip.
Ito ang kakayahang malamang nananaginip ka habang nananaginip
at nakokontrol mo ang panaginip.
Unang hakbang, gumawa ng reality test.
Tingnan ang kamay mo. Iba ba ang hitsura?
Bilangin mo ang daliri mo, may nabago ba?
Kung mayroon, maaaring nananaginip ka. Pero halimbawa lang ito na obvious.
Kung lalaliman mo ang paggalugad, marami ka pang malalaman.
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima.
Aatakihin ba natin siya? Lahat tayo? Di ko alam, parang wirdo.
Siya ang pinili.
- Siya ang pinili. - Ano?
Gusto niya itong kausapin.
Sino pa ang sinusubukan mo sa libingan?
Dahan-dahan lang...
Manahimik ka.
Naku.
- Ano'ng ginagawa mo? - Imbitahin mo siya.
Hindi.
- Grayson, wala na tayong oras. - Ayokong madawit si Liv dito.
Hi...
May Halloween party ngayong weekend ang kaibigan kong si Arthur.
Pupunta ang lahat doon.
Wow. Maliban sa akin.
Bakit? Di naman nakakatakot na parang libingan 'yon.
Ano'ng libingan?
Kung saan n'yo inilibing si Anabel?
Utang na loob, di namin siya inilibing.
Tinadtad namin siya at pinakain sa mga tagak.
Diyos ko, Arthur, masyadong... Nagbibiro lang siya.
Wala kasi akong costume, kaya...
Pwede na 'yong sweatshirt ni Grayson.
Oo, ibalik mo na 'yong sweatshirt ko.
Ang sarap sa katawan.
Kaya nga ibalik mo na.
Sige, kita tayo maya-maya.
- Okay lang 'yon, di ba? - Di niya sinabi kung sasama siya.
Ano ba, Harry? Di niya tayo iimbitahan sa bakuran.
Wirdo.
Ang tatanga n'yo.
Kung hindi mo mabilang ang mga daliri mo, panaginip ito.
Ayaw bumukas nito?
Butter.
Dad?
Mia, napapanaginipan mo siya.
Di ka makakapasok d'yan.
Ikaw si Anabel.
Oo, ako nga.
Di naman ako papasok doon.
Talaga lang, ha?
Pribado 'yan.
Kung gusto mong malaman ang nasa likod,
kailangan lang pumunta ka sa party ni Arthur at makikita mo ulit ang dad mo.
Butter.
Kailangan ko ng costume.
Ayaw mo ng mga damit mo, 'no?
Ang ganda ko, di ba?
Ito ang isinuot ko no'ng graduation sa primary school.
- At ngayon, dapat ibalik mo 'yan. - Wow. Bahay ni Arthur 'to?
Oo, mapera si Arthur.
Uy, ginupit mo ang buhok mo!
Kinalbo ko.
- Kukuha ako ng drinks. Lumayo ka sa boys. - Okay, sir. 'Tol.
Hi, sailor.
Hi, Henry.
- Ang ganda mo. - Salamat.
Para kang baliw.
Salamat. Di ko alam na Halloween, natiyempo lang talaga.
Talaga? Nasaan ang chainsaw?
Naiwan ko sa huling biktima ko.
Saan ito?
Bahay 'yan ng lola ni Anabel sa Spain.
Nandoon kami no'ng huling tagsibol.
Nandoon siya ngayon?
Sa totoo lang, hindi ko alam.
- Liv! - Arthur.
Buti nakarating ka.
- Handa ka na ba? - Sige. Handa saan?
Tara. Di ka namin papatayin.
Ano ito?
- Gamot sa migraine ko 'to. - Talaga?
- Oo. - Subukan mo lang ang tubig.
Lintik.
- Pasensya ka na ro'n. Away magpinsan. - Bwisit ka. Nasaan na'ng mga 'yon?
Pinsan mo si Persephone?
Parang kapatid niya.
Okay, babalik ako.
- Ang galing. Banda na tayo ngayon? - Asa ka.
Sa mga magulang ko ito, kaya wag mong hahawakan.
- Alam mo ba 'yong The Book of Dreams? - Hindi.
Hoy, buksan n'yo 'to.
Magagalit siya.
- Mga gago talaga kayo. - Mahal ka rin namin.
Sabi ko, ayokong idawit si Liv dito.
Siguro, ayokong madawit dito sa club ng mga batang lalaki.
Sige, mabuti. Kaya uwi na tayo.
Hindi! Parte na siya nito. Natural dreamer siya.
Sige, paano?
Paano mangyayari ito?
- Hindi ko alam. - Walang kopya ng libro, meron ba?
Mukhang wala.
Noong huling gabi ng midsummer, pinakita ni Anabel ang The Book of Dreams.
- Ilang henerasyon na 'to sa pamilya nila. - Okay, patingin?
Para mapalabas ang mahika nito, apat na lalaki at isang dalaga...
- Isang "dalaga"? Talaga? - Iba 'yon sa birhen.
'Yon ang gusto ng libro.
- Medyo sexist na aklat. - Oo.
Dapat makumpleto ng apat na lalaki at isang dalaga ang mga laro.
Mga ritwal ito.
Nakumpleto na namin ang unang ritwal, ang initiation.
Naging dreamers kami.
Naka...
Nakapasok kami sa panaginip ng ibang tao.
Wala na si Anabel, kailangan ng kapalit.
Bakit siya nawala?
- Wala na kaming komunikasyon. - Siyempre.
- Binasted siya. - Manahimik ka.
Manahimik ka. Medyo...
- Okay. - Wag mong sabihin lahat sa kanya.
"Pag dumating na ang Hallows' Eve, magkakatotoo ang pangarap mo."
Seryoso? Biro ba 'to?
Guys naman. Kayo ba ang sumulat nito?
Oo, kagaguhan lang 'yan.
Biro ba 'to?
Di namin alam kung paano mo 'to nagagawa, o nilalaro mo lang kami.
Sabi nga ni Jaz, natural dreamer ka. Gawin na lang nating opisyal ito.
Ano sa tingin mo?
Di mo kailangang gawin ito, Liv.
May isip na siya para magdesisyon.
Ano'ng masasabi mo, Silver? Sama ka?
Sige, sali na 'ko.
Ipangako n'yong di n'yo ako papatayin.
Relaks. Gapatak lang na dugo ang kailangan namin.
Okay.
Ayaw ko ng dugo. Maduduwal ako.
- Wag kang hihimatayin ulit, okay? - Ano? Di ako nahihimatay.
Okay. Sabi sa ritwal,
kailangang isulat natin sa isang maliit na papel ang mga pangarap natin.
- Ano ang kapalit? - Walang ganyan.
Palaging may kapalit.
- Paabot ng ballpen. - Pakiusap.
Una si Jasper.
Okay. Cheers.
Ang pangarap ko talaga ay maging,
isang propesyonal na basketbolista.
- Ayos. - Nakakagulat.
Kampeon ka na, Jazzy.
Grayson.
Ang pangarap ko...
maging presidente ng eskwelahan.
Ang ganda naman.
- Si Gray para sa pagkapangulo? - Good luck na lang.
Gusto ko, makasama ulit si Anabel.
Ang lungkot, brad.
Henry, ikaw na.
Ang pangarap ko...
Wala na kayong paki.
Brad, seryoso ka?
Liv?
Pangarap ko...
Pangarap kong makausap ulit ang dad ko.
'Ayan.
Magkita tayo sa panaginip mo.
Lintik.
I-welcome natin sa entablado ang ating bagong pangulo, Grayson!
Salamat!
- Alam n'yo, di ito tungkol sa panalo... - Siyempre, ito ang pangarap niya.
Tungkol ito sa pakikipaglaban sa pangarap n'yo. Ginawa n'yo itong totoo!
Salamat! Mahal ko kayo!
Ang tindi mo, pare.
Magba-viral ito.
Ikinalulungkot ko.
Liv!
- Tara na. - Pasensya na.
Dali, bago maging bangungot ito.
- Ang wirdo n'on. - Muntikan na.
Ano namang lugar ito?
Dream hall ang tawag namin dito.
Dito nag-uugnay ang mga panaginip. May sariling pinto ang lahat.
Pero, makakapasok lang tayo kung may suot tayong gamit ng nananaginip?
Oo, tawag namin dito, anchors.
Anchor? Bakit anchor? Bakit hindi susi? Kasi nabubuksan nila ang pinto, di ba?
- Tumigil ka na nga. - Sige, kaninong panaginip ito?
Baka pinananaginipan mo 'ko.
O kabaligtaran.
- Gising! Liv, gising! - Ano?
- Liv, gising! Gising! - Ano?
- Di mo pwedeng gawin 'yan. - Ang alin?
- Pribado ang mga panaginip, okay? - Okay.
Para maging parte ka nito, igalang mo ang mga patakaran.
Wala namang nagsabi sa 'kin niyan.
Sinasabi ko na ngayon.
Unang patakaran, di pwedeng mangialam sa mga panaginip ng mga kaibigan n'yo.
- Wag mo na ulit gagawin iyan. - Okay.
Alisin mo 'yan.
- Alin? - 'Yang gamit ko!
Okay.
Wag mong gagalawin ang gamit ko.
Opo.
PANONOOD SA BLOOD MOON 3 ARAW NA LANG
Okay ka lang?
Hindi mo ba nabalitaan?
Hindi.
Kailan ito?
Kanina lang.
Nabali ang kamay niya. Di na siya makakapaglaro pa.
Baka sa buong career niya.
Bangungot talaga. Iboto n'yo ako!
Papasok ako sa panaginip mo mamaya.
Hi, Henry. Natutuwa akong makita ka.
Ito?
Oo, ah... Salamat. Palagi akong natutulog na...
Nakapang-araw na suot, parang baliw.
Okay. Manahimik ka't matulog na.
Mia, nasaan ka?
Nagliliwaliw ka na naman?
Nagsuot ka ng maganda dahil dito?
Hindi. Eh, ikaw?
- Alin? Ito? - Oo.
Hindi.
- May ipapakita ako sa 'yo. - Sige.
Magpakabait kang bata pag tulog ako.
Ito ang panaginip mo?
Oo. Paano mo nalaman?
Hindi, sa kapatid kong si Amy.
- Magkamukha kayo. - Ang sarap ng tubig sa gripo.
Mainit na tsokolate ito, sira.
- Pwede ba tayong magtsokolate? - Oo.
Wag mo lang sasabihin sa mangkukulam.
- Pangako. - Sino ang popsicle stick? Dad mo?
Hindi, ako 'yon.
Ginawa ko 'yon para sa kanya, pero...
Di ko tipo ang bow tie, pero gusto ni Amy na magmukha akong matalino. Kaya...
Ano?
- Ang cute mo. - Ikaw rin.
Sino sa inyong mga bata ang nag-iwan ng mga lego rito?
- Nagiging bangungot na. - Ano?
- Nasaan ang pinto? - Lintik.
- May isa pang daan palabas. - Okay, saan?
Ikot. Parang nagsasayaw.
Pag dahan-dahan kang umikot sa panaginip, mapupunta ka sa bagong lugar.
- Sige, ayos. Ano na? - Tatalon tayo.
Ano?
Ano? Nagbibiro ka ba? Ang taas n'yan.
Di mo gugustuhing malaman pero malalaman mo.
Hinding-hindi.
Panaginip lang ang pagtalon. Magigising ka bago ka tumama sa lupa.
Di ko gagawin 'yon.
Magpapaiwan ka kasama ng baliw kong ina?
Wag mong subukan!
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim, pito...
Ba't ka nagbibilang?
At ba't ka nakasapatos?
Kinakabahan ka?
Pagod na ako. Good night, Liv.
Baliw lahat ng nandito.
Dalawang araw na lang, blood moon na.
- Sige. - Mamaya na lang.
Boyfriend mo?
- Uy. - Uy.
'Yong tungkol kagabi...
Walang nangyari.
Anong wala?
Tumalon tayo mula sa isang malaking doll house,
muntik na tayong di makalabas sa panaginip ng kapatid mo...
Okay lang 'yon, Liv. Wag na nating pag-usapan.
Para sa election party ko mamayang gabi, iniisip ko,
ikaw, ako at 'yong iba pa, sa paborito kong lugar.
Nilagay kita sa listahan. Pero una, pampabuwenas muna, okay?
Para saan?
Sa pampangulong halalan sa school. Mag-uumpisa na maya-maya.
Good luck.
- May natupad na ba sa pangarap n'yo? - Wala pa.
Relaks, pare.
Di kailangan ng magic para talunin si Persy.
Kalma lang.
Anong hitsura ko?
Parang substitute teacher.
Hindi 'yan totoo. Tingnan mo 'ko.
Naaalala ko sa kanya si Mrs. Middles.
Ang gwapo mo.
Siguradong gusto n'yo nang makabalik sa klase, kaya bilisan na natin.
Nabilang na ang mga boto.
At ang nanalo...
ay si Grayson.
Magbigay ka ng maikling speech, Grayson.
Salamat. Gusto kong sabihin, di ito tungkol sa panalo.
Tungkol ito sa pakikipaglaban sa pangarap n'yo at wag susuko.
At matagal na tayong nangangarap nang magkakasama
at ginawa n'yo itong totoo, kaya salamat.
Maraming salamat.
Salamat! Mahal ko kayo.
Mahal ka namin, Grayson.
Hindi.
Sino'ng gumawa n'on? Ano 'yon?
Tigil.
Ano 'to?
Grabe, ang sama n'on, brad.
Pinakamalalang bangungot ko 'yon.
Hindi! Hindi nangyari 'yon.
Pero natupad ang pangarap mo.
Tama siya. Nanalo ka.
Diyos ko!
Ano 'to?
Nabali ang kamay ko. Tapos na ang career ko, parang...
Pinakamalalang bangungot ko 'to.
Salamat sa lahat. Peace sa inyo.
- Hindi, natutulog na ako. - Grayson?
Ba't ka pa kumatok?
Pasensya na, nakaugalian ko.
Okay, napakaimposibleng magkatotoo ang bangungot ni Jasper, tama?
Ang tsansa ng bangungot mong magkatotoo ay one in a million, tama?
- One in a billion? - Ano bang gusto mong sabihin?
Grayson, may matindi akong pakiramdam tungkol dito.
Bakit. Ano nga 'yon?
Dapat tingnan ulit natin ang libro.
Baka may makita tayo.
Pag hindi maganda 'to.
- Tol, ano 'to? - Tungkol sa libro.
- Ano'ng hinahanap n'yo? - Ang catch.
Walang sinabi ang libro.
Puwes, mayroon na ngayon.
- Sandali, ano? - Ano?
- Tingnan n'yo. - Wala 'yan dati...
Oo nga, tingnan n'yo.
"Sapat na ang iyong dalisay na debosyon.
Makikita mo kapag nakapikit ka na."
"Nakapikit ka na."
Makikita lang ang kapalit pag nananaginip.
"Lahat ng pangarap mo ay malapit nang magkatotoo, ngunit pati ang bangungot mo,
dahil lahat kayo ay dapat magbayad."
Ayoko 'tong librong.
- Paano kung nakikinig 'yan? - Di ako mapapakinggan n'yan.
Nagagawa nito lahat, kaya naririnig tayo nito.
Limang tao, limang bangungot.
- Nagkatotoo na ang sa 'yo. - Oo.
- Ang sa 'yo rin. - Oo, muntik ko nang malimutan.
Tapos na ang hatinggabi, kaya kahit na sino sa atin.
Si Jasper ang unang nagsunog ng papel.
Pangalawa si Grayson.
- Kung susundin ito, sino'ng susunod? - Ako.
Ako.
Ano'ng pinakamalalang bangungot mo?
Okay...
Ako, nalulunod sa ilalim ng mga yelo.
Lintik.
- Diyos ko. - Nakakatakot na bangungot 'yan.
- Ano'ng sa 'yo? - Ang sa akin, nauubos ang ngipin ko.
- Lintik. - Oo.
Lahat tayo ay may bangungot.
Guys, tingnan n'yo ang pinto ng kay Persephone.
Naku!
- Ano 'to? - Parang nalulusaw.
Nangyari na ba ito noon?
- Naku! - Nakita n'yo na ba ito noon?
Nangyayari na.
- Ano 'to? - Arthur, ano'ng nangyayari?
Arthur!
- Ginawa kong adik sa droga si Persephone. - Ano?
Ang pinakamalalang bangungot ko ay ang ma-overdose siya at mamatay.
- Lintik. - Naku.
Patawad. Di ko...
- Hindi! - Ang pinto ni Persephone.
Ano'ng gagawin natin?
Kailangang mahanap natin siya ngayon na.
Parang alam ko kung nasaan siya.
Persephone!
- Persephone! - Di siya interesado sa 'yo, pare.
Tabi!
Okay.
Persephone!
Uy, Persephone!
Uy!
Hindi siya... Hindi siya humihinga!
Tumawag kayo ng ambulansya!
Persephone!
Liv! Okay ka lang? Ano'ng nangyari?
Patay na siya sa banyo.
Liv!
Oo, namatay siya sa overdose.
Ano?
"Liv Silver."
Para kang mamamatay na, ah.
Baka nga, malapit na.
Nabasa ko na pala ang tungkol sa dad mo.
Nahulog siya sa yelo limang taon na. Ano kaya ang pumatay sa kanya?
Ang lamig?
O kawalan ng oxygen? Kasama ka ba niya noon?
Bakit? Gusto ko lang malaman, 'yon lang.
- Baliw ka na. - Wala akong problema sa 'yo.
Tara na, Butter. Good girl. Liv?
Nasaan ka buong magdamag? Nag-alala ako sa 'yo.
Oo, Butter.
May dumating para sa 'yo.
Umiyak ka ba?
Liv, ano'ng nangyayari?
Patay na si Persephone sa school.
Ano?
Pakiramdam ko, kasalanan ko. Na naman.
Hindi. Halika.
Di mo kasalanan.
Ayos lang lahat. Magiging okay rin ito.
Alam kong napakasakit nito.
Inspirasyon natin si Persephone sa pagiging masigasig niya.
- Ang abilidad niya... - Di ito totoo.
...na laging magpatuloy.
Maaaring may paraan para matigil ito.
Sa mga darating na linggo, buwan, magmahalan at magtulungan tayo.
At bawat araw, magiging madali ito.
Okay. Makakatulong ba ito sa atin, ewan ko...
- Sino 'to? - Di ko kayang magbalat ng manok.
- Talaga bang black magic ito? - Gaya ng paggamit ng bath salts, pero...
Gaya ng sage bundle, paggamit ng balahibo sa pagkaway o...
"Alisin ang mga negatibo, masasamang espiritu,
- at mga nakakapinsalang epekto nito..." - Tama, mga...
Di mababali ng usok ang sumpang ito.
- Dapat kumuha tayo ng exorcist. - Guys, may nawawala rito.
Sa libro?
Oo.
Tingnan n'yo, isang pahina ang nawawala.
"Para mabaligtad ang mga bangungot, dalawa ang paraan para maalis ang sumpa."
- At nawala ito. Sino'ng magtatanggal nito? - Sino nga kaya?
- Si Anabel. - Ano?
- Buhay siya? - Syempre.
Alam mo kung nasaan siya?
Mas gusto ni Anabel ang sariling panaginip kaysa ang totoong buhay niya.
Okay. Kaya?
Hindi na niya alam kung ano ang totoo at panaginip lang.
- Ano'ng punto? - Sinubukan niyang tumalon mula sa tulay.
Bakit niya 'yon gagawin?
- Akala niya, magigising siya. - Ba't ngayon mo lang sinasabi?
- Buti na lang, nabigo siya. - Oo. Mabuti.
- Diyos ko. - Nagpapagaling siya sa mental hospital.
Mabuti. Nasaan na siya ngayon?
- Saang ospital? - Nangako akong di ko sasabihin.
Kahit sa amin?
Ipinagmamalaki mo ba ang sikreto mo?
KATOTOHANAN
Sabi na sa 'yo, mali 'yon.
Kailangang makuha natin kay Anabel ang pahinang nawawala.
'Yon lang ang paraan para malinis...
Wala tayong gagawin. Ako lang ang gagawa.
- Sasama kami sa 'yo. - Hindi!
- Di ka namin mapagkakatiwalaan. - Mas kilala ko si Anabel.
- Di ka niya kilala, di ka kakausapin n'on. - Masosorpresa ka.
Ano'ng ibig sabihin n'on?
Wala.
Sige na. Ano pang hinihintay mo?
May oras sila ng bisita. Hihintayin ko pa.
Sige. Tama.
Umupo na lang tayo at mag-aksaya ng oras.
Naiintindihan mo bang kung di natin gagawin ito, mamamatay ako?
Hindi ako tanga. Siyempre, alam ko.
Di mo ba gustong baligtarin ang sumpa?
Seryoso ka?
Namatay ang pinsan ko at...
- Hoy, wag ganyan! - Bakit, girlfriend mo siya?
- Di niya kasalanang adik ang pinsan mo. - Siraulo ka ba?
- Ulitin mo nga! - Tama na!
- Kung marunong kang huminga... - Ano?
Wag mo akong hawakan.
Galing ako ng Germany,
at gusto kong malaman kung nasa ospital n'yo si Anabel Scott?
- Sorry, pribado ang impormasyon na 'yan. - Naintindihan ko.
Gusto ko talagang makita siya. Pwede ko ba siyang mabisita?
Pasensya na, miss. Tumawag ka na lang ulit.
Kung... mga dalawang minuto lang,
pangako, dalawang minuto lang. Tapos, aalis na ako.
Pasensya na, di kita matutulungan.
"Isuot ito mamayang gabi kung gusto mong may malaman pa. A."
Anabel.
Uy!
Hatid kita?
Hindi na. Gusto kong mag-isa.
Paano kung ayaw ko?
Gabi ko ito, Liv.
E, ano ngayon?
Pagkaubos lang naman ng ngipin ang malalang bangungot mo.
Makipag-appointment ka sa dentist.
Nagsinungaling ako.
Utang na loob.
Sumama ka at sasabihin ko ang totoo.
Okay.
Sakay na.
- Okay ka lang? - Oo.
Ito 'yon.
- Tulog ang lola ko sa itaas. - Okay.
Ang dollhouse.
Grabe ito.
Nakakaloka.
Ikaw ito?
Ako 'yan.
Ang cute niya.
'Yan ba... siya?
Oo.
Ang mom ko.
Ang mangkukulam ni Amy.
Ang lola ko ang may kustodiya kay Amy.
Maayos siyang mag-alaga kay Amy. Ang mom ko, hindi.
Mahal ko siya...
pag hindi siya nakainom, pero...
Pag wala na siya sa sarili...
Ang saktan niya si Amy...
ay isang bangungot.
Ang pinakamalalang bangungot ko.
Kaya kailangan ko siyang protektahan ngayong gabi.
Nasusuklam ako sa mom ko.
Minsan.
Sa totoo lang...
'yan ang pinakahuling sinabi ko sa dad ko bago siya mamatay.
Ikinalulungkot ko.
Nagsimula akong makipag-away sa dad ko.
Tumakbo ako sa lawa.
Tanda kong narinig ko ang mga yelong nagbibitak-bitak.
Tapos, biglang dumilim at di ko na maramdaman ang katawan ko.
Naipit ako sa mga yelo.
Hinablot ako ng dad ko at hinila palabas.
Tapos narinig ko na naman ang nabibitak na yelo.
At biglang nawala ang dad ko.
Di mo 'yon kasalanan.
Di mo alam na mangyayari 'yon.
Liv,
- Okay ka lang? - Oo, tinitingnan ko lang kung totoo ito.
Liv.
Lumapit ka.
Hawakan mo.
Hawakan mo!
Di mo inaasahan?
Di kita masisi. Ayoko nitong panaginip.
At hindi mo mababago ito?
Hindi. Binigyan nila ako ng droga.
Salamat na lang sa pag-imbita.
Kinausap ka ba ni Arthur tungkol sa nawawalang pahina?
Alam ni Arthur kung nasaan iyon.
Binasa namin ang tungkol sa kapalit.
Binasa namin ang mga bangungot sa dream hall.
Kinumbinsi ko siya, pero ayaw niyang makinig.
Pinunit niya ang pahina kaya di ko nakita kung paano baligtarin.
Wow.
Oo.
Pinalabas niyang nawala na ako sa realidad. Walang naniwala sa 'kin.
Sabi nila, mahina raw ang isip ko.
O isang "dalaga"?
Alam ko. Sobrang sexist.
Ang totoo, inosente ang ibig sabihin n'on, di birhen.
Alam ni Arthur ang mga bangungot.
Alam niya ang mangyayari kay Persephone.
Pero ginawa pa rin niya.
Oo.
Pero bakit niya gagawin iyon?
Di ko alam. Alamin mo.
Di niya sasabihin sa akin.
Nang sadya.
Ibig mong sabihin...
Nagigising ka na. Hanapin mo ito at wala kang sasabihan.
Di natin alam sino'ng kasabwat ni Arthur.
Hello?
Ang bangka ni Arthur.
Liv?
Ma. Uy!
Sabi ko sa 'yo.
- Para sa kapakanan ko... - Layuan n'yo siya!
- Palayasin mo 'yan sa bahay ko! - Labas na!
Okay ka lang?
Amy!
Hindi. Amy!
Amy!
- Tatawag ako ng pulis. - Wag!
- Ano? - Sabi ni Anabel...
Anabel?
- Seryosong siya ang pag-uusapan natin? - Oo.
Kinuha ang kapatid ko. Baliw si Anabel, okay?
- Kaya nasa Winterhouse Hospital siya. - Winterhouse?
- Ano? - Gaano katagal mo nang alam 'yan?
Sinabi sa 'kin ni Arthur. Di niya dapat sasabihin. Wala tayong pakialam d'on.
Okay.
- Ano pa ang alam mo? - Ano?
May plano kayong dalawa?
Mukhang nababaliw ka na, Liv.
- Gaya ni Anabel? - Di ko mahaharap ito ngayon.
Kung di mo ako tutulungan, alis na.
Akala ko, magtutulungan tayo.
Uy, Grayson...
Nagkatotoo na ang bangungot ni Henry.
'Yong tunay, di 'yong sa ngipin niya.
Kaya ako na lang ang natitira.
May anchor ka ba sa panaginip ni Arthur?
Pwedeng dalhin mo sa school? Ipapaliwanag ko mamaya.
PANOORIN ANG BLOOD MOON MAMAYANG GABI NA
Liv, pupunta ka ba mamaya?
Nandoon ang lahat sa school. May public viewing tayo.
Pupula ang buwan.
Alam ko.
Hindi ko alam kung makakapunta ako.
Sige na, masaya 'to.
Okay ka lang, Liv?
Liv, sabi ko sa iyo, di ko gagawin iyon.
Di ka dapat pumasok sa panaginip ng kaibigan
- nang di nila alam... - Kung ipaaalam natin, masisira ang plano.
Lumayas kayo rito!
Layas.
- Gago. - Tantanan n'yo sila, pare.
Sabi ni Arthur, di alam ni Anabel ang tungkol sa pahina.
Siyempre, sasabihin niya iyon.
Kaibigan ko si Arthur. At talagang gusto kita,
pero ikaw, limang araw pa lang naming kilala.
Sabihin mo na lang kung tungkol saan ito.
Di ko alam kung mapagkakatiwalaan ko kayo.
Gan'on lang. Nakikita mo na, Grayson? Gano'n na lang. Sige.
Tutulungan ka namin. Sabihin mo muna kung ano'ng gagawin mo.
- Sige, hindi ko kayo kailangan. - Ano?
- Di ko kayo kailangan. - Saan ka pupunta?
Sandali...
Siguraduhin n'yong suot n'yo ang goggles n'yo sa Bunsen burners.
ANO'NG MERON KAPAG SARADO ANG PINTO?
Pakitali sa likod ang buhok. Salamat.
Kumusta?
Ano'ng ginagawa mo rito, Silver?
May nalaman ka na ba?
Ayaw niya akong makita.
- Naiinis na ako sa 'yo! - Pasensya na.
Punyeta naman.
Okay.
Di ako makapaniwalang ginagawa ko 'to.
Okay.
Ayos!
Nasaan ka?
"Sakripisyo ng dalaga.
"Sa gabi ng blood moon, kapag napagbayaran na ng lahat ang ginawa nila.
"ikaw ang huling magsasakripisyo.
"Patayin ang dalaga sa panaginip at maging isang dreamer magpakailanman.
"Ngunit kapag lumingon ang dalaga, pinunit ang libro sa lupa ng dreamer,
ang mga pinto ay sasara, magwawakas ang sumpa at mawawala ang bangungot."
Liv!
Liv! Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Liv, bumalik ka rito!
Gago talaga!
Lintik!
Bukas!
Isasakripisyo ni Arthur ang dalaga sa gabi ng blood moon,
para makapasok habambuhay sa panaginip ng sinuman sa buong mundo.
Kabaliwan. Di natin siya hahayaang magtagumpay.
Di mangyayari 'yon. Kung masisira ng dalaga ang libro.
Gigising ako at kukunin iyon.
Di natin alam kung sinong dalaga 'yon, ikaw o ako.
- Tama ka. - Magkasama nating gagawin ito.
Liv!
Gising! Liv!
Gising, Liv!
- Nagbibiro ka ba? - Totoo ka ba?
Siraulo ka.
Paki-text mo na lang...
- Grayson! - Ano?
- Hindi ka maniniwala rito. - Ano 'yon?
Nabasa ko ang pahina sa panaginip ni Arthur.
Paano ka nakapasok doon?
Makinig ka muna.
- Ano? - May tiwala ako sa 'yo ngayon, okay?
Okay.
Kapag sinira ng dalaga ang libro ngayong gabi ng blood moon,
mababaligtad ang lahat ng sumpa.
Okay, maganda 'yan.
- Oo. - 'Yong libro lang ang kailangan natin.
- Siyempre, nasa 'yo na. - Oo, at kailangan ko ang sasakyan mo.
- Di ka marunong magmaneho. - Kaya kailangan kita.
Tara na. Dali.
Sige, linawin natin.
- Ilalabas natin siya sa mental hospital. - Tama.
...para masira ng mga dalaga ang libro at mabaligtad ang mga bangungot.
- Oo. - 'Yon ang plano?
- Parang gano'n. - Kuha ko.
- Pwedeng bilisan mo? - Hindi, di pwede.
- Wag mong patayin ang makina. - Ano? Hindi...
Liv, sasama ako sa 'yo!
Sige, dito na lang ako.
Paumanhin, miss. May maitutulong ba ako?
Tapos na ang oras ng dalaw.
Oo, bagong doktor ako galing ng Berlin.
- Ano'ng pangalan n'yo? - Dr. Franka Stein.
Frankenstein?
At siguro, bibisitahin mo si... Dracula?
Miss, ospital ito para sa mga may sakit. Umalis ka na.
Okay.
Ilalabas ko ang isang pasyente n'yo.
Kung hindi, isasakripisyo ako sa ritwal ng blood moon mamaya
at mangyayari ang pinakamalalang bangungot ko.
Okay, hahanapan kita ng doktor.
Pakiusap, maupo ka muna ro'n.
- Salamat. - Walang problema.
Anabel...
- Nahanap kita. - Diyos ko.
Ikaw ang bayani ko.
Dalian na natin.
Nsaan ang libro?
- Uminom ka muna. - Salamat.
Dali.
Lintik. Ano'ng ginagawa nila rito?
Alam na niya.
Sabi ko, wag kang magtiwala sa kanila.
- Pag nakatakas sila ni Anabel, tapos na. - Alam ko 'yon.
Kailangang makalabas tayo.
Sa likod tayo.
Subukan natin ang kotse ni Arthur.
Iniwan niya ang susi.
- Papatayin niya talaga tayong dalawa. - Siguro.
Liv!
Andar na!
Anabel?
Anabel!
Diyos ko! Grayson!
Ihinto mo.
Anabel, wag kang mabilis. Mamamatay tayo.
Hindi tayo, ikaw lang.
Ano?
Kailangang mamatay ka ngayong gabi. Patawad.
Panaginip ba 'to?
Panaginip mo mismo.
- Kailan ako nakatulog? - Kanina lang.
Nilagyan ko ng droga ang ininom mo sa kwarto ko.
Ang tubig! Tarantado ka talaga!
Pakiusap, ang bunganga mo.
- Tinago mo iyon sa panaginip ni Arthur... - Ngayon mo lang naisip.
Ang kailangan ko lang gawin ay mawala,
para maghanap ang boys ng isa pang dalagang kapalit ko.
Kung ibabangga mo ang sasakyan, mamamatay ka rin.
Hindi. Pinalitan mo ako bilang dalaga.
Gigising lang ako.
Baliw ka talaga.
Hindi. Nasaan ito?
Ano'ng ginagawa mo, Liv?
Mamamatay ka naman ngayong gabi, gising man o tulog.
Bangungot mo 'yan, di ba?
Masaya kitang panonooring mamatay.
Alam ko ang patakaran. Kung tatalon ako sa panaginip,
magigising ako bago makarating ng lupa. Di ako mamamatay.
Oo, pero ikaw ang dalaga.
Paano ka nakakasigurong di ka mamamatay ngayong gabi?
Nililito mo lang ako.
Kung talagang ayaw mo akong tumalon, ito ang tamang gawin.
May nalilimutan ka.
Di makakatulong sa 'yo ang anchor ko pag gising ako.
Di lang sa 'yo ito.
Kung di ka bababa r'yan,
pahihirapan ko ang kapatid mo sa panaginip niya hanggang magpakamatay siya.
Gusto mo 'to?
Sige, bababa na ako.
- Tulong! - Liv!
- Grayson! Nandito ako. - Ano'ng nangyari?
Dinroga niya ako.
Diyos ko.
- Okay ka lang? - Oo.
Okay.
Sabi ni Anabel, papasok siya sa panaginip ni Mia. Kailangang mahanap natin siya.
- Ite-text ko sila. - Sige.
Teka, ba't nagniniyebe? Di nagniniyebe sa ganitong panahon.
Parating na ang bangungot ko.
Nagsisimula na. Nagiging pula na ang buwan.
Tara.
- Maaayos ito. - Tatawagan ko sila.
- Lintik! - Okay ka lang?
- Mukhang ngarag ka, pero buhay ka. - Salamat, inaayos ko na 'to.
- Bilis. - Espesyal na gabi talaga ito.
Ang total lunar eclipse ay napakapambihira.
- Ilang minuto lang tumatagal ito. - Mia!
- Nakita mo si Mia? - Nasa bubungan siya.
Teka, siya lang mag-isa?
Hindi. May kasama siya.
Si Anabel. Okay, tara.
Bag ba ni Mia ito?
- Oo, sabi niya kailangan niya ng tulong... - Salamat.
- Anabel! - Mia!
- Mia!
- Wala siya. - Di pa sila nakakalayo.
- Gigisingin ko siya. - Nandito lang sila.
Suntukin mo 'ko, malakas.
Delikado ito. Baliw si Anabel.
Nasa akin ang anchor ni Mia.
Ito lang ang paraan.
Okay lang ako. Pero kung sakali, gus...
Gusto talaga kita.
Gusto rin kita.
Ngayon, suntukin mo na 'ko.
Seryoso.
Di kita basta susuntukin...
Mia.
Mia, nasaan ka?
Mia, nasaan ang pinto mo?
Nasaan ang pinto mo?
Mia!
- Cream pa o marmalade? - Jam naman. Tara.
Talagang... marami ang ilagay natin.
- Marami. - Mahusay.
Di kailangang lagyan ng marmalade. Masarap 'to.
Uy, Liv.
Hi, baby.
Galit ka pa rin ba sa 'kin?
Hindi.
Mabuti. Buweno... Tara na, balik na sa trabaho.
Dad?
Ano 'yon?
Patawad.
Liv, okay lang.
Okay lang 'yon.
Lahat ng pamilya, nag-aaway minsan.
Okay?
Senyales 'yan na nagmamalasakit tayo.
Liv.
Mahal kita.
Mahal kita, Dad.
Alam ko.
Tara na.
Magtrabaho ka na.
Liv?
Nilalamig ako.
Sobrang lamig.
Mia!
Mia. Mia, gising!
Di siya magigising. Binigyan ko siya ng droga.
Kaya nagyeyelo ang panaginip niya.
Magiging okay ka.
Laging maaraw sa mga panaginip mo.
Pakiusap, Anabel. Itigil mo ito.
Magiging okay ka.
Dapat ka munang mamatay para sa 'kin.
Kita tayo sa may yelo.
Paalam, Dad.
Kung isasakripisyo ko ang sarili ko, sisirain mo ang libro't palalayain si Mia?
Siguro kapag nasakripisyo na ang dalaga, di ko na kailangan ang libro.
Sige, deal.
Baka magkaibigan tayo sa ibang buhay.
Kailangang isa sa atin ito.
Walang personalan.
Kahit ito.
Anabel!
Anabel, sundan mo ako!
Talon!
Liv?
Ba't sobra namang lakas n'on?
Sinabihan ka niya pero ayaw mo namang gawin.
Di ko siya hahampasin ng tubo!
Makukulong ako.
- Ang buwan... - Pasensya na.
Tapos na ang blood moon.
Okay ka lang?
- Nasaan si Mia? - Natagpuan namin siya.
- Tara na. - Relaks. Okay ka lang.
Bilis!
- Mia! - Liv!
Okay lang siya. Kagigising lang niya.
- Kumusta ka? - Medyo okay na siya.
- Okay ba siya? - Nasaan si Anabel?
- Okay ka lang? - Anabel.
- Tumawag na 'ko ng ambulansya. - Okay ba si Liv?
- Lintik. - Okay si Liv. Hinampas siya ni Grayson.
- Tingnan mo ang daliri ko. - Kailangang may gumawa.
Ano'ng meron sa punch na 'yon?
- Si Anabel. - Grabe, ang gulo.
Ano'ng nangyari sa libro? Tingnan n'yo!
- Nasira nang husto ang libro. - Ano?
- Tingnan n'yo! - Saan na napunta?
- Nakakabaliw. - Jas.
- Patingin. - Ano?
- Okay na ang kamay mo? - Ano?
- Masakit? - Grabe.
Okay na. Gumana ito.
Kung gumana 'to, nasaan si Persephone?
- Mukhang gumana. - Gumana, pare.
Paalam, Anabel.
Ano'ng tinitingnan natin?
Persephone.
- Anak ng... - Bitaw.
Ano'ng nangyari?
Natutuwa ako, pero di ako nagulat dahil sikat ako.
Pero, ano'ng nangyayari?
- Saan ka galing? - Ano ba...
Arthur, bitaw. Bitawan mo 'ko.
Pinanonood ko ang blood moon. Saan ka ba galing?
Good night, Butter.
- Good night, Liv. - Good night.
AYOS LANG SIYA.
Magandang umaga.
- Magandang umaga, anak. - Gandang umaga.
- Okay lang lahat? - Okay na okay, sa totoo lang.
Handa na ang almusal, okay?
Mom?
O?
Pasenaya na't minsan nagiging... mainitin ang ulo ko.
Ayos lang 'yon.
Gaya ng laging sinasabi ng dad mo, nagmamalasakit ka kasi.
Liv, di ako makapaniwalang kinopya mo ang costume ko.
- Nagkataon lang. - Binayaran niya ako para sabihin.
- Magsaya kayo at mag-ingat. - Bye.
Bye.
- Nagseselos ka lang. - Wag mo 'kong hawakan, bangungot ka.
Dati akong may mga bangungot. Wala ito.
Para kang 'yong masamang kakambal ni Liv, at gusto ko 'yon.
Parang wala pang isang taon, di ba?
Wala pa.
Hindi mo pa rin sinabi sa 'kin kung ano ang pangarap mo.
Pangarap kong makahanap ng babaeng mamahalin ko.
Isang katulad mo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio