Pewnego razu w tym lesie znaleziono niemowlę.
Obok niemowlęcia wisiały ciała młodego mężczyzny i młodej kobiety. Samobójcy.
To byli rodzice niemowlęcia.
Zostawili list pełny biadań o okrutnym świecie.
Nie mieli nawet odwagi zabić swojego dziecka.
Zostawili je po prostu na śmierć.
Ale to dziecko nie umarło.
Minęło dość czasu, żeby zwłoki rodziców zaczęły się rozkładać,
a ono nadal leżało tam i kwiliło, jak gdyby chciało powiedzieć, że nie godzi się
na taki los.
Co pozwala komuś przetrwać tam, gdzie inni sczezną?
Siła, dzięki której stajemy się panami własnego losu.
Ci, którzy ją mają, dominują nad innymi.
Za cztery dni całkowite zaćmienie słońca.
Pierwsze takie widowisko od piętnastu lat.
Wszędzie trwają przygotowania do wyjątkowej chwili.
Podczas zaćmienia tarcza księżyca przesłania słońce.
Telefon ci dzwoni.
Słucham.
Co jest?
Co?
Co się stało?
Słucham.
DOM NINJA
Dlaczego Fuma cię wypuścili?
Nie wypuścili.
Uciekłem.
Masz mnie za durnia?
Naprawdę.
Jesteś Fuma.
Nie jestem.
Cztery kilometry od miejsca, w którym znaleźli Gaku Tawarę była przewrócona
furgonetka.
Kierowca i pasażer. Zostali zamordowani.
Gdzie są Fuma?
Nie wiem.
Nie chcesz powiedzieć.
Naprawdę nie wiem.
Zasłaniali mi oczy - chyba, że pracowałem.
Pracowałeś?
Gdzie?
Na polu kwiatów.
Żółtych kwiatów.
Góra Fuji.
Jak długo tam pracowałeś?
Ile czasu minęło od mojego zniknięcia?
Sześć lat.
A więc sześć lat.
Co ci się stało w nogę?
Wpadłem do morza.
Wciągnęła ją śruba statku.
Znasz go?
On mnie torturował.
Jak się nazywa?
Znajdź to miejsce.
Tak jest.
Zbadamy go wariografem?
Z shinobi to nie ma sensu.
Więc co zrobimy?
Wiesz, że może być szpiegiem Fuma.
CZYM SĄ SŁOŃCE I KSIĘŻYC?
Gaku!
Witaj.
Zawsze wierzyłam,
że żyjesz.
Chodź, Riku.
Miło cię poznać.
Nie widzicie się pierwszy raz.
Mieszkał z nami, kiedy miałeś dwa lata.
Uwaga!
Proteza nie pasuje najlepiej.
Jutro przyjdę w sprawie tego, co dalej.
Na pewno macie o czym rozmawiać.
Idziemy.
Witaj w domu.
Chodźmy do środka.
Wyglądasz o wiele lepiej.
Jak dawny ty.
Dziękuję.
Chcesz trochę odpocząć przed kolacją?
Nareszcie razem przy stole.
Tyle czasu.
Naprawdę.
Gaku, dokładkę?
Ja też chcę.
Nagi, jesteś w liceum?
Nie, już na studiach.
Na studiach, co?
Jak to jest nie mieć jednej nogi?
Tak nie wypada…
Nie szkodzi.
Masz.
- Możesz dotknąć. - Nie boli cię? - Ani trochę.
Śmiało.
Przepraszam.
Żartowałem.
Przepraszam.
Weź.
Dałem się nabrać.
Przedstawisz mi ją?
Trochę tu zostanie, prawda?
- Proszę. - Dziękuję.
OBRAZ MROCZNEGO NIESZCZĘŚCIA
Chcesz grać na Switchu - naciskasz tutaj.
A tutaj jak chcesz oglądać telewizję.
Jestem Karen Ito.
Gaku Tawara. Miło cię poznać.
Nie zabawię tu długo, ale jestem wdzięczna.
Wspaniale cię gościć.
Czyli wiesz o nas wszystko?
Może wszystko to nie, ale…
Tak, wiem sporo.
Ona też ukrywa się przed Fuma. Hama-san nie wie.
- Chodź pograć na Switchu. - Nie teraz.
Dlaczego?
Chodź, pooglądamy telewizję.
Odbudujmy Japonię.
Do zmian potrzebny jest przywódca, który wie, jak otwierać nowe drzwi.
Ten przywódca to ja, Toko Mukai.
Sześć lat temu Mukai została porwana w czasie wyborów na gubernatora Tokio.
Mimo tych przeciwności odniosła zdecydowane zwycięstwo.
Weszła do polityki krajowej i zyskuje popularność w kontekście nadchodzących
wyborów.
Dlaczego wyłączyłaś?
Idź odrabiać lekcje.
Dobrze.
Winą należy obarczać polityków i urzędników, którzy myślą wyłącznie o
sobie.
Ja, Toko Mukai, diametralnie odmienię nasz kraj, rozprawiając się ze skorumpowanymi
strukturami.
Kraj się zmieni, jeśli zmieni się polityka.
Zastój gospodarczy i malejące znaczenie Japonii na świecie - to wszystko można
zmienić.
Nasz kraj może wrócić do życia.
Sześć lat temu Mukai została porwana w czasie wyborów na gubernatora.
Teraz startuje w partyjnych.
Mam złe przeczucia.
Poza tym…
twój brat.
- Dlaczego właśnie teraz? - Co masz na myśli?
PRZYCHODZĄCE SAWABE
Słucham?
Gdzie w tej chwili jesteś?
Zabili mi rodzinę.
Muszę się zemścić.
Policjant, który pracuje dla Fuma?
W policji i rządzie jest wielu kolaborantów.
Wiesz coś o zaćmieniu?
Wiem.
Powiedz mi.
Chcę go zabić. Jeśli mi pomożesz.
Mamy ten sam cel.
Chcę się z tobą spotkać. Śledzą mnie.
W porządku.
Gdzie?
Przyjedziesz do Odawary?
Mamy szczura.
Ale się nie martw.
Jest schowany.
Co robisz?
Wspominam.
Twój powrót sprawił, że pierwszy raz od lat jesteśmy w komplecie.
Zawsze byłeś rdzeniem tej rodziny.
W dzieciństwie.
Często tu trenowaliśmy.
Ty zawsze się obijałeś.
Ja ćwiczyłem jak szalony.
A jednak poziom był wyrównany.
Gdybyś trenował na poważnie, nie miałbym z tobą szans.
Zmierzmy się. Tak jak kiedyś.
Co jest?
To wszystko przeze mnie.
Miałem okazję go zabić.
A tego nie zrobiłem.
Nie byłem w stanie.
To wszystko dlatego.
Dlatego pchnął cię mieczem
i został Fuma Kotaro Dziewiętnastym.
Przez to, że go oszczędziłem.
Jesteś dobroduszny.
Ale u shinobi…
dobroduszność owocuje słabością.
Kiedy ktoś przeszkadza ci działać zgodnie z twoimi przekonaniami,
musisz go zabić.
Mógłbym cię zaszlachtować.
Może lepiej zostań sobą.
Podsłuch?
Podłożysz go, kiedy będę im objaśniał zadanie.
I obserwuj Gaku.
W domu rodziny Tawara? Nie, nie.
- Masz jakiś problem? - Oczywiście, to dom shinobi!
Co z tego?
A jak się dowiedzą?
Niech się nie dowiedzą.
Chwileczkę, Hama-san, to niemożliwe!
I co ja mam zrobić?
Rusz się!
Już!
Ja go kiedyś pozwę, słowo daję.
Nie mamy całego dnia.
Według Matsuury, klan Fuma planuje masowy mord.
Ale on nie mógł wiedzieć wszystkiego.
Jedno jest pewne.
Plan ma kryptonim „Zaćmienie Słońca”.
Zaćmienie ma być 9 listopada.
Za dwa dni.
Jeśli rzeczywiście celują w ten dzień,
trzeba ich natychmiast znaleźć i udaremnić plan.
To rysunek Gaku.
Zmuszali mnie do tej pracy przez sześć lat.
Kwiaty są silnie trujące.
Mówili, że już wdychanie pyłku może zabić.
Najpierw macie znaleźć to miejsce.
Czy mogę skorzystać z łazienki?
Teraz?
Wstrzymuję się już dłuższy czas.
W holu po lewej.
Dziękuję.
Proszę.
Przepraszam.
Przed wyjściem do pracy zawsze zasłaniali mi oczy.
Ale przez szparę widziałem kamienne schody.
I zrujnowaną bramę torii.
Zrujnowaną bramę?
Z tego, co mówi Gaku, wynika, że pole żółtych kwiatów jest gdzieś na tym
obszarze.
Soichi, Yoko - liczę na was.
Fuma mają tam swoją centralę.
Bądźcie bardzo ostrożni.
Gaku zabił kilku członków klanu i zbiegł.
To chyba jest ktoś ważny.
Jego dane.
Idź i sprawdź.
To wszystko?
Moje zadanie?
Polega na zajmowaniu się mną. Może tak być?
Może.
Jeszcze pięć kilometrów.
Mayuko-kun?
Nie musisz odebrać?
To chyba szefowa sprzedaży.
Nie pora na to.
Tak, słucham?
Szefie zaraz spotkanie z nowym dostawcą.
Rzeczywiście.
Przepraszam, wypadło mi coś pilnego.
Rozumiem.
Nie szkodzi.
Chyba sobie poradzę.
Bardzo przepraszam.
Nie szkodzi.
Chociaż może trochę.
Włożyłam dziś pański szczęśliwy kolor.
Proszę pamiętać.
Szczęśliwy kolor to marsala.
Zadzwonię potem.
Nieźle.
Sprawdza twój kolor dnia?
Marsala, co?
Jest specyficzna.
O, tak.
Na pewno jest jakiś sekret.
- Co? Nie ma żadnego. - Ja mówię o Gaku.
Przetrzymywali go aż sześć lat.
Mogli mu wyprać mózg, prawda?
Nie mów o tym w ten sposób.
Czy to działa?
Mało brakowało.
Teraz tędy.
O, Karen! Widziałaś?
Super. Właśnie trenuję. Popatrzysz?
Jasne.
- Tylko uważaj. - Patrzysz?
Uwaga!
Czyj to głos?
Dobry jestem, co?
Niedługo będę lepszy od ciebie.
Oczywiście.
Uważaj.
Wyglądasz jakoś inaczej.
To oficjalny strój shinobi.
Całkiem fajny.
Nawet dość stylowy.
Dokąd jedziesz?
Mam zadanie.
Niebezpieczne?
Nic mi nie będzie.
Potem idę się spotkać z Sawabe, więc pewnie nie będzie mnie wieczorem.
Nie wychodź z tego domu.
Co tam jest grane?
Halo? Hama-san!
U rodziny Tawara jest jakaś kobieta.
Przyjąłem.
Ten idiota Haru tylko dokłada mi zmartwień.
Co jest?
Kolej na ciebie.
Sprzątnij dziewczynę Haru.
Uwaga!
Ćwiczyłam sześć lat bez przerwy.
Dobrze.
Bo chcę być taka jak ty.
Taka jak ja…
„Powinnaś być dumna.
Najlepszy shinobi stapia się z cieniem.
Nikt nie musi o nas wiedzieć”. Prawda?
Jesteśmy obrońcami kraju.
Kiedyś tak myślałem.
Ale…
Ale?
Kogo tak naprawdę chroniliśmy?
Słucham?
Shinobi tylko wykonują rozkazy.
Sami o niczym nie wiedzą.
Dziwnie mówisz.
Nie chcę, żebyś była taka jak ja.
Jak to?
Nie rozumiem.
Kiedyś zrozumiesz.
Jeśli…
Jeśli Fuma wyprali Gaku mózg…
Możemy wpaść w ich pułapkę.
Nie ma kwiatów.
Ta ciężarówka.
Mijaliśmy się z nią.
Musiała wieźć żółte kwiaty.
Kwiaty zebrane. Fuma zniknęli.
Proszę coś dla mnie wyszukać.
Jeden osiem dziewięć dziewięć. Mam.
Znajdź mi te tablice.
To jest to.
Przynajmniej Gaku nie pokierował nas w pułapkę.
Tak.
Słucham?
Jest blisko zjazdu na Taharę.
Zmierza w kierunku Nagoi.
Jedźcie za nią, będę was informował.
Zrozumiałam.
Przygotowania do zaćmienia trwają.
A co z Wroną?
Zgodnie z planem.
KOCHAM CIĘ TATUSIU
DRODZY CZŁONKOWIE. WKRÓTCE WSZYSCY DOSTANIECIE PROSZEK NADZIEI.
WSPÓLNYMI SIŁAMI SPRAWMY, ŻE ZAĆMIENIE PRZEBIEGNIE POMYŚLNIE. GENTENKAI
DOSTANIECIE PROSZEK NADZIEI
ZAĆMIENIE PRZEBIEGNIE POMYŚLNIE
Gaku zabił kilku członków klanu i zbiegł.
Tatusiu…
Jesteś tu?
Mitsuki, co się dzieje?
Gdzie tatuś?
Nie mogę się do niego dodzwonić.
Nie wiem, co się dzieje.
Chcę zobaczyć tatusia.
Wiem.
Ja też chcę go zobaczyć.
Mógłbym cię zaszlachtować.
Słucham.
Już jestem.
- Ktoś cię śledzi? - Zgubiłem ich.
Idę, czekaj tam.
Minęliśmy zjazd na Minamioharę.
To jeszcze pięćset metrów.
Pięćset metrów…
Widzicie ją już?
Chwileczkę.
Jest!
Mamy ją!
Wrona?
A niech cię!