Ale ekstra!
Gdzie on się podział?
Gdzie go schowałeś?
O nim mówisz?
Ale…
Jak to zrobiłeś?
Sprawiasz, że coś znika, a potem, że wraca.
W skrócie, tym się trudnimy.
Spróbuj.
Upuściłam.
To trudne.
Kiedyś się nauczysz.
Umiemy sprawić, że zniknie wszystko.
Nawet my sami.
Znikasz.
A potem się pojawiasz.
- Co jest grane? - Widziałem cię, wiesz?
Widziałem, jak biegniesz po dachu.
Domyślałem się.
- Wynocha. - Naucz mnie tak!
Nie ma mowy.
Wypad.
- Naucz mnie. - Nie!
I masz nie mówić rodzicom. Jasne?
Jasne! Ale mnie naucz!
Sknera! Sknera!
PRZESŁANO ZDJĘCIE
PÓJDZIE ZA DOBRĄ CENĘ
ODDAJ JĄ
MOGĘ JĄ WYMIENIĆ NA ZWÓJ
JAKI ZWÓJ?
TEN W NASZYM DOMU
Naszym?
NASZYM?
Jeśli w lesie pada drzewo, a nikogo tam nie ma, czy drzewo wydaje odgłos?
Kiedy pierwszy raz usłyszałem to słynne zagadnienie, nie mogłem się
nadziwić ludzkiej arogancji.
Nawet jeśli nie nasłuchuje żaden człowiek, w lesie są przecież ptaki, sarny
i rośliny,
więc oczywiście, że drzewo wydaje odgłos.
Dźwięki nie istnieją, jeśli nie słyszy ich żaden człowiek.
Czy to się odnosi tylko do lasu?
Nie rozumiem.
- Czego? - Co ludzie w nim widzą.
- Sama wlepiasz oczy w ekran. - To moja praca.
Ciekawe, w co oni wierzą.
Dodatkowy bulion, szczypior, surowe jajko.
I duża porcja z kimchi.
Chcesz spróbować?
Widzimy, słyszymy i czujemy to, co się naprawdę dzieje.
Podnieśmy razem głos.
Bez lęku.
Nie jesteśmy tylko pozbawionymi głosu ofiarami.
Pamiętajcie o tym. Dzień dobry!
Wy patrzycie na mnie, a ja patrzę na was wszystkich.
Zawsze.
Widziałeś?
- To jest na żywo. - Nie da się zrobić pauzy?
Jedna duża porcja.
Najmocniej przepraszam za niedogodności, których wszystkim
przysporzyłem.
Artykuł o moich licznych romansach z kobietami to prawda.
Postępowałem lekkomyślnie i dopuściłem się czynów niewybaczalnych.
Tatusiu?
Co to jest romans?
Zakazana miłość.
Dlatego ich tak kusi.
Dzięki nowej kierowniczce, Mayuko-kun, naszej warzelni napiszą w zagranicznym
piśmie.
Musimy sobie zrobić rodzinne zdjęcie.
Zdjęcie?
Będziemy w gazecie?
No to już!
Nic mi nie mówiłeś.
Teraz mówię.
Nagi, przyjdź do warzelni w sobotę o czternastej.
Sobota, czternasta. Jasne?
- Będzie rodzinne zdjęcie. - Nie decyduj za wszystkich.
To jeszcze zostaje Haru.
DOM NINJA
Tsujioka miał w pokoju żółty kwiat.
Przeniknij do Gentenkai. Zdobądź go i nie daj się złapać.
Nie rozkazuj mi, to mnie wkurza.
Podobno rzadko stamtąd wychodzi.
A co z tą młodą damą?
Co z nią?
Też widziała kwiat?
- Jeśli tak, może nam się przyda. - Nie, pójdę sam.
Milutki dla niej jesteś.
Jak chcesz.
- Tak czy owak, ma być zrobione. - Nie przychodź tam więcej.
Zauważy cię.
Smakuje mi ich gyudon.
Jest pięknie, Misa-san.
- Mówisz? - Tak.
Nasz cel, Matsuura, jest aktywny w aplikacji randkowej.
To jedyne, co nas łączy z incydentem na statku.
Jego ideał kobiety napisał: „Chcę się z tobą spotkać”.
A przy okazji - Matsuura jest miłośnikiem jazzu. Wpisałem, że lubi pani
jazz.
Jazz, najgorsza muzyka.
Jazz…
Najlepsza muzyka.
Też lubię.
Czuję, że dużo nas łączy.
Naprawdę.
Czym się pan zajmuje?
Pracuję w agencji turystycznej.
Lata pan po świecie?
Nie, obsługuję tylko rynek krajowy.
W Japonii też jest wiele pięknych miejsc, nieprawdaż?
Tak, chociaż praca z klientami bywa stresująca.
Ale w dni wolne dla odprężenia skupiam się na hobby.
- Na jazzie? - Tak.
Dużo nas łączy.
Cieszę się.
CZY DOSTRZEGASZ TE ZMIANY W ZACHOWANIU PARTNERAKI?
IGNORUJE TO, CO MÓWISZ ZACZĄŁŁA PÓŹNIEJ WRACAĆ Z PRACY
TRUDNIEJ SIĘ Z NIMNIĄ SKONTAKTOWAĆ ZMIENIŁA STYL UBIORU ALBO MAKIJAŻU
CZY WIESZ, ŻE CZĘSTOTLIWOŚĆ ZDRADY U KOBIET ROŚNIE?
PYTANIE DO MAŁŻONKÓW: ZDRADZILIŚCIE KIEDYŚ?
W OSTATNIM DZIESIĘCIOLECIU TO WZROST AŻ O 24,1%!
Nie.
Nie może być.
Szefie?
Tak?
Rozmawiał pan z rodziną o zdjęciu?
Tak, oczywiście.
Świetnie.
Przyślą ekipę aż z Francji.
Dopilnujmy, żeby było dobrze.
A co do tytułu…
Tytułu?
„Tradycyjny smak zrodzony z więzi rodzinnych.
Warzelnia Tawara”.
Niedobry?
Dobry.
Świetny, Mayuko-kun.
Więzi.
Więzi rodzinne.
Nie zgadnie pan, Kuza-san. Miałem dziś pierwszą robotę.
Powodzenia.
Jeszcze dużo przed tobą, żółtodziobie.
NAZWISKO: YOSUKE TSUJIOKA; KATEGORIA: PRZEDMIOT DOCHODZENIA
NARODOWOŚĆ: JAPOŃSKA; POZIOM 10; DATA URODZENIA: NIEZNANA
TEN
Tak?
Haru, to ja.
Możesz być w warzelni w sobotę o czternastej? Będziemy robić zdjęcie.
Przepraszam, trochę mi się spieszy.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Jesteś tu nowy?
Tak.
Oprowadzę cię.
Czy poznam pana Tsujiokę?
Rozumiem pytanie, ale jestem tu dwa lata i jeszcze go nie spotkałem.
Chociaż codziennie się o to modlę.
Ale on tu jest?
Oczywiście.
Jest tutaj.
Proszę.
Witaj w domenie więzi i świadomości.
Nazywam się Yosuke Tsujioka.
Jestem przedstawicielem tego stowarzyszenia.
Najpierw chcę wyrazić wdzięczność za to, że z własnej woli zapukałeś do drzwi
Gentenkai.
Proszę usiąść.
W przypadku wpływu ujemnego mówimy o „negatywnych skutkach zewnętrznych”.
A co to oznacza w praktyce?
Weźmy na przykład skażenie środowiska.
Część z państwa pewnie omawiała to w szkole średniej.
Pewna spółka wpuściła do rzeki zatrutą wodę, przez co zaszkodziła mieszkańcom.
TEN W NASZYM DOMU
Zwój.
Co mówisz?
Nic.
W takim wypadku mamy do czynienia ze skutkiem zewnętrznym negatywnym dla tych
mieszkańców.
Prowadzę wykład.
Jeśli ktoś hałasuje w pociągu i przeszkadza innym, to negatywny…
Przepraszamy za najście.
Jesteśmy z policji.
Chcemy porozmawiać z jednym ze studentów.
- Teraz? - Niestety tak.
Czy jest tu Kohei Kyotani?
Kohei Kyotani z kierunku ekonomia?
Jestem.
Chcemy porozmawiać. Proszę do nas przyjść.
Niech się pan pospieszy.
Było niesamowicie.
Nikt mnie jeszcze nie przesłuchiwał.
Do rzeczy.
Słyszałaś o złodzieju eksponatów?
Byłem we wszystkich okradzionych muzeach.
Nie do wiary, co?
I?
I…
Podejrzewali mnie!
Ale to nic.
Powiedziałem, że byłem z tobą, więc mam alibi.
To dobrze.
Najadłem się strachu.
Dziesięć, jedenaście, dwanaście, trzynaście, czternaście, piętnaście…
Siedem, osiem, dziewięć
Jeden, dwa, trzy…
NA ZEWNĄTRZ W ŚRODKU
Coś mi się tu nie zgadza.
Chłopczyku.
Nagi Tawara w domu?
Omi-san, on się boi.
Detektyw?
Nagi Tawara jest twoją siostrą?
Tak myślę.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Słyszałem o dziecku, które ktoś porwał i wychowywał.
- Myślisz, że z tobą tak było? - Nie wiem.
Możecie to sprawdzić?
Najpierw musimy znaleźć twoją siostrę.
Kiedy ona wróci?
Bardzo późno. Ostatnio przyszła koło jedenastej.
A właśnie.
Siostra przebiegła po dachu aż tam, do pokoju.
- Zrób zdjęcia. - Tak jest.
A teraz przejdziemy dalej.
- Co ty tu robisz? - Ja? A ty?
Nie mówiłam ci, że przyjdę.
Wyczytałem to w twojej twarzy.
Sawabe-san, dziękuję za wtedy.
Otwórzcie oczy.
Wasze myśli nabrały kształtów i stały się ciałem.
Przyszedł Sawabe-san.
Dwie osoby.
Ty.
Dziękuję!
I ty.
Druga randka z Matsuurą w tę sobotę.
W sobotę?
Chce się znowu spotkać.
Sobota mi nie odpowiada.
Jest pani zajęta?
Czy zajęta…
Ale ten Matsuura wciąż gada tylko o jazzie.
Nie ma w sobie nic podejrzanego.
To nasza jedyna poszlaka.
Chce panią zabrać na koncert.
Proszę się doszkolić.
A to co?
Gdzież on jest?
Kto tam?
Hej, Nagi.
Co robisz?
Nic.
Pamiętaj o sobocie.
A co wtedy jest?
Rodzinne zdjęcie.
Rodzinne zdjęcie?
Nikt mnie nie słucha.
Tato?
A na tym zdjęciu będzie też babcia?
- Panie policjancie! - Idę.
Leżał tam.
Dziękuję.
Teraz spotkacie coś dobrego.
SAWABE-SAN WIADOMOŚĆ
SAWABE-SAN
PRZYCHODZĄCE NIEZNANY
Policjant mordercą?
Kto mówi?
O co chodzi?
O żółty kwiat.
- Nie wiem, o czym mówisz - Więc opublikuję film.
Ciekawe, co zrobi Tsujioka.
- Oni cię zabiją. - Chcę mieć ten kwiat.
Współpracuj, a skasuję film.
Dokąd zabierasz wiernych?
Następnym razem weź mnie.
Wypatruj…
czerwonej bransoletki.
Czy coś się zmieniło?
- Mój jest taki jak zawsze. - Nie chodzi mi o gyudon.
Mówię o tobie.
Byłeś pewny siebie.
Rozmawiałeś z mordercą.
Wiesz…
widziałem to na filmach.
Jutro idę z tobą.
Nie, to niebezpieczne.
Więc…
mnie ochroń.
Tak jak wcześniej.
O czym mówisz?
Ja wiem.
Wiem, że coś ukrywasz.
Ale i tak…
chcę, żebyś się otworzył.
Powiedział więcej o sobie.
Chcę cię ochronić.
Dlatego pójdę sam.
Naprawdę tego nie rozumiem.
Jazz?
Nietypowe.
Słucham, czego chcę.
Tak czy owak, przyjdziesz jutro na zdjęcie?
Co za uparciuch.
Pewnie tak.
„Pewnie”?
To mi nie wystarczy.
Dużo się u mnie dzieje.
W każdym razie spróbuję.
Nie spróbuj, tylko przyjdź.
Przyszłość warzelni zależy od tej sesji.
Rozumiem, w porządku?
Ta młoda kierowniczka sprzedaży, Mayuko-san, owinęła cię sobie wokół palca,
co?
Bezsens. To tylko głupie zdjęcie.
Sześć lat temu…
zrobiliśmy sobie ostatnie zdjęcie.
Od tamtej pory żadnego.
Chciałem mieć nowe.
To wszystko.
Dobranoc.
Czekaj.
Przyjdę na pewno.
Dlaczego nie frontowymi?
Ale się wystraszyłem.
- Chcę cię o coś spytać. - O co?
Tamtego dnia…
Haku naprawdę umarł?
Byłeś przy tym?
Dlaczego w ogóle pytasz?
Jak to dlaczego?
Czy ktoś to potwierdził?
Nie było potrzeby.
Błagam… nie zabijaj mnie.
Może on żyje.
Przestań.
Niemożliwe.
- Pogódź się z tym. - Nieważne.
Proszę.
Tutaj trzymamy ekstrakt.
Czy po pracy wypija pan czarkę sake z rodziną?
Ja nie spożywam alkoholu.
Siostrzyczko, zaraz idziemy.
Wybieram ciuchy. Idź z babcią, dobrze?
Ale oni mają dla nas ciuchy.
Idź, mówię.
Pani Misa Ogino? Proszę.
Dziękuję.
TATA
ODRZUĆ
PRZYCHODZĄCE TATA
Witam wszystkich w tym błogosławionym miejscu.
Czy jesteście gotowi?
Proszę.
Złapcie się za ręce i utwórzcie krąg.
Wsłuchajcie się w głos ziemi.
Oddychajcie powoli i głęboko.
Myślałem, że mamy umowę.
Nie opiszę czegoś, czego nie zobaczę.
Babciu, jak mam się ustawić?
A jak byś chciał?
Serio?
Dajmy im jeszcze chwilę.
Co ona kombinuje?
Dziś jest tu ktoś bardzo dla mnie ważny.
Misa-san.
Następny numer jest dla ciebie.
Szefie, rodzina przyszła.
Już, już.
Tato! Tak się ustawię. Patrz!
O rety.
ZARAZ SKOŃCZY CI SIĘ CZAS
Otwórzcie oczy.
Sawabe-san jest z nami.
W suficie.
Jakże nieoryginalne.
Hanzo?
Ja muszę iść.
NAZWISKO: MATSUURA ARATA
PRZEDMIOT DOCHODZENIA: INCYDENT NA STATKU WYCIECZKOWYM; WIEK: 40 LAT
Ty to masz łatwo.
LISTA PASAŻERÓW GODZ. 15:20
Za pozwoleniem.
Proszę usiąść.
Bardzo mi miło, jestem…
Nie ma potrzeby.
Imiona są tylko ciężarem.
Chcę poznać prawdziwą ciebie.
Widzę za tobą coś…
czerwonego.
Ogień?
Widzę…
że straciłaś rodziców.
Jak to?
Byłaś jedyną ocalałą.
Taka młoda.
A od ciebie…
dobiega cichy odgłos,
ledwo słyszalny.
Wstańcie, proszę.
To test, któremu poddajemy wszystkich.
Uwolnij ją, proszę.
Wychodzimy.
Ani trochę się nie zmieniłeś.
Może zrobimy tak?
To bardzo poczciwy człowiek.
Uwolnił dla mnie bardzo wiele osób.
Pora uwolnić jego.
No już.
Przepuść go.
Uważaj na siebie.
Żona i dzieci cię potrzebują.
Dlaczego?
Robiłem wszystko.
Na ciebie też chyba czas.
Ach, tak.
Proszę. Nie zapomnij.
Trzymaj się.
Idź.
Nareszcie sami.
Długo czekałem na tę chwilę.
Bez obaw, nie zrobię ci krzywdy.
Ani tobie, ani jej.
Na razie.
A dlaczego?
Bo dawno temu dałeś mi moją przyszłość.
„Proszę, nie zabijaj mnie.
Mam przed sobą przyszłość, tak samo jak ty.
Błagam”.
Pokonałeś mnie wtedy.
Ale ja wróciłem znad krawędzi.
I się odrodziłem.
Odziedziczyłem duszę osiemnastu pokoleń i stałem się bogiem.
Fuma Kotaro nie umrze nigdy.
Chcesz to sprawdzić?
Zabij mnie.
Spróbuj mnie zabić.
W ten sposób chcesz to zrobić?
Nadal nie umiesz?
Nawet po śmierci brata?
Mam teraz zabić ją?
Nie zawiedź mnie,
synu Hattori.
W końcu…
To ty mnie stworzyłeś.