Nasze miasto Odawara
przed stuleciami rządzone było przez klan Hodo.
- Rany. - Naprawdę?
A klan ninja, który wspierał Hodo, zwał się Fuma.
Rety!
Odlotowo!
Oto nadchodzi ich przywódca, Fuma Kotaro!
Rety! Ale to było czadowe!
Jestem piątym Fumą Kotaro!
Mega!
Nadszedł wasz koniec!
Spójrzcie! To Hattori Hanzo!
Dwa klany ninja, Fuma i Hattori, stały po przeciwnych stronach.
- Co? - O nie!
Nikczemny Hattori! Pożałujesz tego!
Chodźże!
Do ataku!
Tak, pokażcie im!
Naprzód!
Do boju!
Dacie radę!
Naprzód, Fuma!
Dalej, dacie radę!
Pokaż im, Kotaro!
Dajesz, Fuma!
Fuma! Tak!
UWAŻASZ SIĘ ZA SHINOBI? NAJLEPSI SHINOBI SĄ JAK CIENIE
Ale tylko w dni powszednie.
Praca na część etatu?
Tak jest.
Pierwsze słyszę.
Teraz o tym mówię.
- Idziesz do pracy? - Zgadza się.
Chwila, jeszcze się nie zgodziłem.
Dlaczego potrzebuje twojej zgody?
Przecież wcale tego nie chcę.
Ale wypłoszyłeś gołębia, prawda?
- Każdy musi wnieść swoją cegiełkę. - Pełna zgoda.
Też tak myślę.
Matko!
Jeśli będziesz miała dużo pracy, możemy kupić grę na switcha?
No pewnie, że ci kupię.
Więc też głosuję za!
Zatem wszystko ustalone.
Swoją drogą, Riku,
jak było na wycieczce szkolnej?
Fajowo! Zamek Odawara był wielgachny!
A Fuma Kotaro był superowy!
Wyjął shurikeny i rzucił nimi o tak!
Potem dobył miecza i słychać było brzęk klingi!
Cios, cios, kop!
Rety! Jesteś jak ninja Fuma!
Riku, jakie ty masz poczucie humoru.
Gdyby Yoko była shinobi, to co najwyżej trzeciorzędnym.
Dlaczego?
Słuchaj.
Shinobi nigdy nie powinni przyciągać uwagi.
Muszą być dyskretni.
Dlatego jest trzeciorzędnym shinobi.
Albo i czwartorzędnym.
Matko, ale żarty ci się trzymają!
DOM NINJA
Hej.
Ponoć smażone jedzenie i piwo to niebo w gębie.
Tak?
Spróbujemy? Choć raz?
Nie zamierzam pić.
Ale z ciebie sztywniak.
Dobra.
Czas wracać.
- Jest wcześnie. - Mamy misję, pamiętasz?
Co się stało?
Jedź sam, Gaku.
Chcę to rzucić.
Nie potrafię.
Haru.
Dla shinobi nieuniknione jest odbieranie komuś życia.
Nie potrafię…
Potrafisz.
No wiesz.
Tak jak mnie zabiłeś.
Dobra! Czas na wołowinkę!
A ty co? Spałeś?
Wczoraj tuż po 23.00,
podczas imprezy halloweenowej w Sel Octagon Tokyo w dzielnicy Minato,
osobnik w masce klauna zadźgał szereg uczestników.
Podczas ucieczki napastnika potrąciła ciężarówka.
Zmarł na miejscu.
Witamy.
Dobry wieczór.
Gdzie byłeś wczoraj wieczorem?
A o co pytasz?
Około 23.00.
Pracowałem mniej więcej o tej godzinie…
Mogę ci zrobić zdjęcie?
Już zrobiłaś.
O co tu chodzi?
Słyszałeś o ataku w klubie?
Właśnie o tym mówią w wiadomościach.
Byłam tam.
Co?
Nic ci się nie stało?
Słaba sytuacja. Było kijowo.
Jakiś dziwak rzucił w ekran popielniczką.
A niby po co?
A teraz nowe informacje o incydencie na statku rejsowym Serce Pioniera.
Znaleziono go u wybrzeża Kanagawy.
Wszystkie osoby na pokładzie znaleziono martwe.
Według policji
załoga i pasażerowie dostali konwulsji i zmarli dwie godziny później.
Straszne zajście.
No tak.
Przyczyna zgonu jest wciąż niejasna…
- Jednej rzeczy ci nie powiedziałam. - Tak?
Jestem…
dziennikarką tego czasopisma.
O rany! Mu?
Nabijasz się?
A skąd! Lubię obcych i te sprawy.
Wiem, że to nagłe, ale miałbyś dla mnie jutro czas?
AGENCJA SPRAW KULTURALNYCH
KOTŁOWNIA
- Hej. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
BIURO ZARZĄDZANIA NINJAMI
Nie oczekiwałem, że znów mnie wezwą.
No i?
Wciąż nie mam niezbitych dowodów, ale…
Coś mi tu śmierdzi.
Dajcie znać, jakby coś się działo. Będziemy w gotowości.
Przesiadywałeś tu, gdy miałem urlop.
Nawet jeśli shinobi są nieaktywni,
musimy śledzić opinię publiczną.
Przypadła ci chyba wygodna fucha.
Przepraszam.
Kim są ci panowie?
O tak. To stara gwardia.
Byli na urlopie, ale ich wezwałem.
A ty to kto?
Oki.
Wydział?
Zwerbowano mnie jako specjalistę od technologii.
Chcę to dodać do sześciu narzędzi shinobi i wspomóc ich w misjach.
Shinobi to uparte dranie.
Łatwo nie będzie.
Czasy się zmieniają, a my powinniśmy razem z nimi.
To Kuze, Czyściciel.
Miło pana poznać.
Kto to mówi? Nadal posyłasz gołębie.
To najlepsze narzędzie komunikacji.
Są nie do zhakowania i szybko dostarczają małe rzeczy.
Ale…
jednej rzeczy nie potrafią zrobić.
Dobra! Czas zaszaleć! Na zdrowie!
Na zdrowie!
Proszę, na zdrowie!
- Co? - Co się dzieje?
Nie! O mój Boże!
Skąd to masz?
Włamałem się do bazy danych policji.
Halo?
Jaki status?
Kto dzwoni?
Nikt nie wie.
Ktoś z góry.
Do sprawy morderstwa w klubie i zbadania reporterki Ito Karen
przydzieliłem Tawarę, drugiego najstarszego syna.
A co ze statkiem wycieczkowym?
Wyznaczyłem żonę Tawary,
by sprawdziła, czy na pokładzie był ktoś spoza listy pasażerów.
Nie więcej nie możemy powiedzieć.
Bardzo mi przykro…
Kurczę!
Hej.
Przynieś kawę, nie herbatę.
Słucham?
Prosiłem o kawę.
Cholera!
Ty idiotko!
- Przepraszam! - Zostaw!
- Jesteś beznadziejna. - Proszę wybaczyć.
Tak mi strasznie przykro.
LISTA PASAŻERÓW 2024
Przepraszam.
Może herbaty?
Powinnam się najpierw przedstawić.
Zaczęłam pracę w tym tygodniu…
NINJA-X: KIEDY TO ZWRÓCISZ? NIE DAJ SIĘ ZŁAPAĆ
Mogę?
Pewnie.
Jesteś naburmuszona od rana.
Wybacz, że tak cię zestresowałem.
Co? Czym?
No wiesz…
Wyznałem ci swoje uczucia, wciąż to roztrząsam w głowie…
Przepraszam.
Nie o tobie myślę.
Co?
A o czym?
Mam jakby…
stalkera.
Stalkera?
Gdzie?
- Chwila. - Gdzie?
Uspokój się, raczej ich tu nie ma.
Spokojnie. Wszędzie cię ochronię.
Wystarczy mi jeden stalker.
Jasne.
ŻYCIORYS
Dziękujemy.
Mają panowie jakieś pytania?
Nie.
Pokornie dziękujemy.
Szefie, zatrudniamy kierownika sprzedaży.
Nie warto byłoby zapytać o cele i osiągnięcia?
To zbędne.
Napisał zły znak kanji.
Błagam.
Następny kandydat jest ostatni.
Niech szef zada jakieś pytania, zanim go odrzuci.
Proszę się nie martwić. Wiesz dlaczego?
To dzisiejszy szczęśliwy kolor.
Spotka mnie „przeznaczenie”.
ŻYCIORYS
MORI MAYUKO
Jakie śliczne!
Co?
Pani pismo.
Całkowicie nieskazitelne.
Co ty, szefie?
- Dostała pani posadę. - Co?
Kiedy może pani zacząć?
Choćby teraz.
Wybacz spóźnienie.
- I to, że cię ciągnę ze sobą. - Spokojnie. Dokąd idziemy?
Tutaj.
Właścicielem jest Akiyama Sota.
Kto?
Próbował przekazać mi informacje w klubie.
Niestety odszedł.
Został zamordowany.
Co?
- Czyli… - Jestem w kropce.
Postanowiłam porozmawiać z jego rodziną, ale bałam się iść sama.
Uznałam, że jesteś wolny w ciągu dnia.
Chodźmy.
Co teraz?
Zaczekam, aż wrócą do domu.
Ale…
nie wiemy, kiedy to nastąpi.
Jestem przyzwyczajona. Kiedyś czekałam trzy dni.
Trzy dni…
O!
Co?
Są otwarte.
Czy to dobry pomysł?
Pośpieszę się.
To typowe dla dziennikarzy Mu?
Skądś to znam.
Ale skąd?
Chodźmy.
Za chwilę.
- Wezwijmy policję… - Nie.
Będą nas podejrzewać.
Wybacz, że cię w to wplątałam.
Kim jest ten facet?
Nie mam pojęcia.
Prowadziłam śledztwo w sprawie okrętu rejsowego.
Zginęły już dwie osoby.
To może przerwij śledztwo.
Miał bliznę w tym samym miejscu.
Bliznę?
To był prawdziwy zabójca z klubu. Wrobił tego, którego przejechano.
Czyli jego prawdziwym celem był Akiyama.
A może ten żółty kwiat…
Nie…
Wybacz, że cię w to wplątałam. Sama się tym zajmę.
Nie mogę cię zostawić.
Poza tym znowu chcę zjeść z tobą miskę gyudon.
Babciu.
Tak?
Jaki był starszy brat Gaku?
Niczym słońce.
Niczym słońce?
Tak.
To najlepiej go opisuje.
Był gorący i parny?
Babciu?
Raport?
Nie jesteś moim szefem.
To po co zadzwoniłeś?
Od dawno macie ją na oku?
- Czyli wiesz, że jest groźna? - Ja nie o tym.
- A o czym? - Powiedz mi, co o niej wiesz.
Chcesz informacji, sam je zdobądź.
Jesteś shinobi, prawda?
No i?
Naprawdę nie masz mi nic do przekazania?
Tu wisi martwa kobieta. Zabójstwo sfingowano na samobójstwo.
- Kim jest zabójca? - Koleś z klubu.
Trzeba było go wtedy dorwać.
Co to za shinobi, który nie potrafi zabić?
I jak?
Najgorsza firma świata!
Patrzą na mnie z góry, bo jestem kobietą.
Shinobi bez zimnej krwi? Wyszłaś z wprawy.
Ciągle tracę zimną krew.
Znasz nazwisko ocalałego z okrętu?
Nie zlokalizowałam wciąż listy pasażerów.
Jeden facet zachowuje się jednak podejrzanie.
Dobrze.
Daj znać, jeśli coś się zmieni…
SZYBKA WYPŁATA MILE WIDZIANA
Skradzione pudełko było wystawione w Muzeum Sztuki Prefektury Kanagawa.
Oczekuje się, że zostanie zwrócone. Jak inne skradzione artefakty.
Policja liczy na złapanie złodzieja na gorącym uczynku.
Jak widać, sprawy rabusia zwracusia przyciągnęły uwagę mediów.
- Też poproszę herbatę. - Proszę.
Herbata dla pana.
Proszę, herbata.
NIKT SIĘ NIE DOWIE. PANIE MATSUURA.
Matsuura?
Dziękuję za opracowanie strategii.
Nie wiem, jak pójdzie, ale proszę omówić to z rodziną.
Dobrze.
To do jutra.
YOKO
Osoba pod tym numerem jest niedostępna.
Proszę zostawić…
Szefie, dla odmiany chodźmy się napić.
Może nie dzisiaj…
Chodź, kupisz sobie oranżadkę.
- Ponoć żona go zdradza. - Hej, nie…
Skłamała, że pracuje na pół etatu i nie odbierała telefonów.
Była zbyt zajęta kochankiem!
Nic tylko się upić.
Ty idioto.
Bawcie się dobrze.
- Dobra robota. - Dzięki, szefie.
Naprawdę się zjawią?
Wszystko w swoim czasie.
Złodziej celowo zostawił liścik.
Lubi być w centrum uwagi.
Czyli…
to młoda kobieta.
Miałbym obecnie przechlapane za taki tekst?
Kto to wie?
Zabawa się zaraz zacznie.
Pewnie stawiasz na młode ciacho.
- Wybacz spóźnienie. - Wiem, co to za logo.
Co to jest Gentenkai?
Nowa grupa religijna.
Ma już ponad 30 000 członków.
Rozumiem.
Przywódca, Tsujioka Yosuke, cieszy się szczególnym wzięciem u młodych.
To samozwańczy naturalista, pasjonat ochrony środowiska.
Przy tym mocno szemrany.
- Co miesiąc organizuje spotkania.… - Chwila.
Chyba nie planujesz iść?
Idę.
Dlaczego?
Co dlaczego?
Dlaczego posuwasz się tak daleko?
Pociągają mnie nierozwiązane zagadki.
Dawno temu doszło do incydentu.
Dobra.
Wybuchł pożar w hotelu.
Pewnie podpalenie.
Hotel spłonął.
Zginęli wszyscy goście, poza jednym.
Jakimś cudem przeżył trzylatek.
Ale nikt nie zbadał, jak do tego doszło.
Pewnie dlatego.
Co tak naprawdę stało się na statku?
Wyczuwam tu grubszą sprawę.
W sam raz dla Mu.
A ty?
Dlaczego wojujesz z automatami?
Cóż…
Rodzinny interes nie jest dla mnie.
Powinienem go przejąć,
ale wiesz, jak jest.
Idą na ten event?
Do zobaczenia jutro.
Ej ty.
Nadal pracuję. Daj mi mocną kawę.
Dużo mleka i cukru.
Już się robi.
„Dużo mleka i cukru”.
Zgodnie z prośbą.
Hej!
Zaczekaj!
Co to było?
Oddawaj to!
SOICHI
Tam!
Co robi ochrona?
Nie wiem!
Którędy?
Nie wiem!
- Niczego nie widzieliście? - Nie.
Cholera.
Wezwać wsparcie!
Tak jest!
- Nagrania z monitoringu! - Tak jest.
Chcieli to ukryć jako samobójstwo.
Kurde, innej sztuczki nie znają?
Do roboty.
Chodźmy.
Tak jest!
Nie zapominajcie o monitoringu.
Tak jest!
Minęło sześć lat.
To prawda.
Sześć lat?
Sprawa porwania Mukai.
Trzeba było posprzątać górę trupów Fuma.
Wziąć wszystkie torby i poskładać ścinki.
Jaki to ma sens?
Skończyliśmy.
Dobra robota.
Co z ciałem?
Powiesił się, rzecz jasna.
Tak jest.
Podwładny przyjrzał się sprawie.
Ofiara zadzwoniła do tego mężczyzny, Matsuury, na krótko przed śmiercią.
Pracuje dla agencji podróży.
Coś tu śmierdzi.
Chyba czas na panią Misę.
Pani Misa, powiadasz?
Dawno jej nie było.
Przepraszam, kim jest pani Misa?
Wszystko w porządku?
Liche draśnięcie. Do jutra się wygoi.
Nie o to chodzi.
Już dawno po kolacji.
O nie…
O kurde!
Ale tłumy.
Dobrze, że przyszliśmy wcześniej.
- Słyszałeś? - Będzie tam stał.
- Ponoć będzie pan Tsujioka. - Poważnie?
Byłoby bosko. Mówisz serio?
Już czas.
Przestańmy.
Zaśmiejmy się.
Przestańmy.
Krzyczmy.
Przestańmy.
Płaczmy.
Dlaczego płaczemy?
Zgadza się.
Płaczecie z troski o ten świat.
Ale proszę się nie zadręczać.
Nie jesteśmy sami.
Miejmy wiarę.
Jeśli się zjednoczymy,
bez wątpienia odzyskamy to, co straciliśmy.
Napisy: Przemysław Stępień