พบตัวมุไค โทโกะ ผู้สมัครผู้ว่าการกรุงโตเกียวที่ถูกลักพาตัวไปแล้ว
หลังจากมีการเรียกค่าไถ่เพียงหนึ่งชั่วโมง
ยังคงไม่มีข้อมูลว่าทำไม
คุณมุไคถึงถูกลักพาตัวไป หรือได้รับการช่วยเหลือให้ปลอดภัยได้อย่างไร
กาคุ!
(เฮาส์ ออฟ นินจา)
นายนี่ดูออกง่ายชะมัด
ฮะ
นายยิ้มโง่ๆ แบบนั้นทุกทีที่จะได้กินข้าวหน้าเนื้อ
อะไรเนี่ย ผมว่าไม่จริงหรอก
จริงสิ
คำว่า "ผมอยากกินข้าวหน้าเนื้อจะแย่แล้ว" มันเขียนอยู่บนหน้านายเลย
อ๊ะ โทษที
ไม่ใช่ข้าวหน้าเนื้อ แต่เป็น "ผมอยากเจอ ผู้หญิงคนนั้นจะแย่แล้ว" ต่างหาก โทษที
เลิกล้อผมเถอะครับ
เจ้าบื้อเอ๊ย
ก็เข้าไปคุยกับเธอสิ
ถ้าฉันเป็นนายนะ… ไม่ใช่ว่าสิ่งที่ฉันคิดจะสำคัญหรอกนะ
ชวนเธอไปออกเดตสิ
ง่ายใช่ไหมล่ะ
- มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก - ง่ายสิ
"สุดสัปดาห์นี้อยากไปกินข้าวด้วยกันไหมครับ"
เออ จริงด้วย
พวกนายกินข้าวด้วยกันตลอดอยู่แล้วนี่
นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก
แล้วปัญหาคืออะไรล่ะ
คุยกับเธอซะสิ ลุยเลย
ถ้าถามฉันนะ ฉันว่านายก็แค่อ้างไปเรื่อย
อีกอย่างนะ ฉันคิดว่าพวกนายก็เหมาะสมกันดีด้วย
เสร็จแล้วเหรอ
ไปที่สุดท้ายกันเลย
อ่อ ได้
ผ่านไปสามวันแล้วนะเนี่ย
- จะเอามาคืนจริงเหรอ - ก็นั่นน่ะสิ
จะขโมยไปเพื่อเอามาคืนทำไม
เฮ้ย ดูตรงนั้นสิ
ขอบใจที่ตั้งใจทำงานนะ
ไม่ไปด้วยกันเหรอครับ คุณโนซากิ
ฉันก็มีเดตเหมือนกัน
โชคดีนะเพื่อน
ยินดีต้อนรับครับ
(ตั๋วอาหาร)
(ข้าวหน้าเนื้อ เพิ่มต้นหอม ไข่ดิบ)
เพิ่มน้ำซุปกับต้นหอมครับ
ได้ครับ เพิ่มน้ำซุปกับต้นหอมและไข่ดิบ
อุ๊ย ขอโทษค่ะ
เพิ่มน้ำซุปกับต้นหอมและไข่ดิบ
เหมือนเดิมทุกวันเลย
ข้าวชามใหญ่ใส่กิมจิ
ใช่ค่ะ
เมนูประจำของฉัน
ขอบคุณที่รอนะครับ
วันนี้ดึกอีกแล้วเหรอคะ
อ๋อ ครับ ทำงานน่ะครับ
คุณทำงานอะไรเหรอคะ
เติมตู้กดน้ำอัตโนมัติครับ
- อ๋อ ค่ะ - ครับ
ขอถามชื่อคุณได้ไหมคะ
เอ่อ…
ถ้าคุณไม่อยาก…
เปล่าครับ เอ่อ…
ได้ครับ
ผมชื่อทาวาระ ฮารุครับ
คุณทาวาระ
ฉันชื่ออิโต้ คาเร็นค่ะ
คุณอิโต้
คุณอิโต้ สุดสัปดาห์นี้คุณอยากไป…
ฮัลโหล
ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
เอ่อ งั้น…
เจอกันใหม่ที่นี่นะคะ
ขอบคุณครับ
มีใครรอดไหม
ตอนนี้ยังไม่มีเลย
ดูเหมือนนักข่าวจะมากันแล้ว ดังนั้นระวังด้วย
ขอทางหน่อยครับ หลบหน่อยนะครับ
ตรงนั้น
ครับ
ขอโทษนะคะ ขอถามหน่อยค่ะ มีคนตายกี่คนคะ
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณย่า
หกสิบสอง หกสิบสาม หกสิบสี่
หกสิบห้า หกสิบหก หกสิบเจ็ด
หกสิบแปด หกสิบเก้า เจ็ดสิบ
อรุณสวัสดิ์ ริคุ
โธ่เอ๊ย! ผมพยายามนับอยู่นะ
นับอะไร
มีบางอย่างแปลกๆ นะ รู้ไหม เกี่ยวกับบ้านเราน่ะ
ริคุ กินข้าวเช้าจ้ะ
- กลับมาแล้วเหรอ - กลับมาแล้วครับ
ย่าครับ ข้าวเช้าเสร็จแล้วครับ
โอเค
ฮึบ
ย่า
ได้ไงเนี่ย
เมื่อกี้ย่า…
ช่างเถอะ
เอาละ
ทุกอุตสาหกรรมกำลังส่งสัญญาณเตือน
อรุณสวัสดิ์ครับ
อรุณสวัสดิ์จ้ะ
กินเลยนะครับ
กาคุ…
อรุณสวัสดิ์นะ
ข่าวต่อไปค่ะ
วัตถุโบราณที่ถูกขโมยไปจากปราสาทโอดาวาระ คืนกลับมาอย่างลึกลับเมื่อคืนนี้
กระถางธูปสิงโตทองเหลือง ที่เชื่อว่ามีความเกี่ยวข้องกับโฮโจ อูจิมาสะ
ถูกขโมยไปอย่างลึกลับเมื่อสามวันก่อน
เมื่อคืนนี้ ตำรวจต่างก็เฝ้า…
อย่าดูทีวีตอนกินข้าว
ฮารุ
ไปทำงานที่โรงกลั่นสาเกสิ
บอกแล้วไงว่าไม่ไป
ถ้าแกไม่มาดูแลธุรกิจต่อ แล้วใครจะทำ
ผมไม่เหมาะกับงานนี้หรอก
ก็จริงนะ
นางิบอกว่าอยากรับช่วงต่อแน่ะ
กลั่นสาเกเนี่ยนะ ไม่มีทาง!
ฉันเก่งแค่เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ
อะไรเหรอ
- อะไรเหรอ บอกมาเร็ว - พ่อก็เหมือนกันใช่ไหมล่ะ
พ่อควรจะเป็น… ชิโนบิ
เอ้า
ก็ล้างเองสิ
- ฮัลโหล เคียวทานิ - อยากไปเลยตอนนี้เหรอ
- ใช่ - จริงเหรอ
ทำไมล่ะ ไปกันเถอะ
- แล้วเรื่องเรียนล่ะ - เรียนเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกน่า
- อืม - โชคดีนะ
- แล้วข้าวเช้าล่ะ - ผมกินแล้ว
- โชคดีนะ - ฉันจะไปนอน
อรุณสวัสดิ์
สีมงคลของวันนี้น่ะ
แม่ครับ
ว่าไงจ๊ะ
บ้านเรารวยเหรอครับ
ทำไมถึงถามล่ะ
ไม่มีเพื่อนผมคนไหน อยู่บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้เลยสักคน
ลูกคงโชคดีมั้ง เอาละ กินข้าวซะ
หรือว่าเราจนครับ
ไม่เอาน่า ริคุ
เลิกถามได้แล้ว รีบกินข้าวซะ
ขออีกคำถามนะ
ถามอะไร
ผมเป็นลูกที่เก็บมาเลี้ยงรึเปล่า
ทำไมถามแบบนั้นล่ะ
ผมรู้สึกว่าผมแตกต่างจากทุกคนน่ะครับ
ลูกไม่แตกต่างหรอก
ริคุ
ลูกปกติดี
ครอบครัวเราปกติทุกคน
ปกติมาก…
อีกแล้วเหรอเนี่ย
เร็วเข้า! ไปให้พ้น!
ไป!
นี่!
นกพิราบตัวนั้นน่าจะจ่ายค่าซ่อมให้เรานะ คุณรู้ใช่ไหม
ใช้บันไดเหมือนคนปกติสิ
บันไดน่ะ
ถ้ามีคนเห็นเข้าจะทำยังไง
ปกติกับผีน่ะสิ
ช่างเถอะ
เสียงดังจัง
(เลือกมุไค ทำให้ญี่ปุ่นแข็งแกร่ง)
(โรงกลั่นสาเกทาวาระ)
อรุณสวัสดิ์
(จดหมายลาออก)
ทำไมล่ะ
ผมขอโทษครับ
โรงกลั่นสาเก… มันจบแล้วละ
เราอาจอยู่ได้ไม่เกินปีนี้แล้ว
แต่…
มันต้องมีอะไรที่เราพอจะทำ…
มีครับ
รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลสิครับ
เรื่องนั้น…
ทำไมครับ
เงินนั่นได้มาฟรีๆ เลยนะครับ
ผมทนมาหกปีแล้ว
แต่ผมทนไม่ไหวแล้วละครับ
อย่าเพิ่งลาออกเลยนะ
- ขอเวลาผม… - นานแค่ไหนล่ะครับ
คุณไม่มีเงิน ไม่มีแผน
แล้วผู้สืบทอดของคุณจะมาเมื่อไหร่ครับ
ขอบคุณสำหรับ 28 ปีที่ผ่านมาครับ
คุณนิชิโอะ เดี๋ยวก่อน คุณนิชิ…
เถ้าแก่ มีคนจากทบวงวัฒนธรรมมาครับ
คุณทาวาระ ผมฮามาชิมะ จากทบวงวัฒนธรรมครับ
เรามาเพื่อหารือ เรื่องนโยบายเงินอุดหนุนอีกรอบ
เพื่อรักษาสมบัติทางวัฒนธรรมไว้น่ะครับ
ออกไปก่อนนะ
- คนอื่นด้วย ออกไปก่อนนะ - ครับ
ขอแนะนำให้รู้จักเจ้าหน้าที่คนใหม่นะ
โอคิทักทายสิ
ผมโอคิ มาซามิตสึครับ
เหมือนฝันที่เป็นจริงเลยครับ
ผมไม่เคยคิดเลย
ว่าจะได้เจอทายาทของฮัตโตริ ฮันโซ ฮีโร่ในวัยเด็กของผม
- ทีนี้ผมก็นอนตายตาหลับ… - พอได้แล้ว
ต้องการอะไร
ฉันยุ่งอยู่
ฉันส่งนกพิราบสื่อสารไป นายไม่ได้รับข้อความเหรอ
ถ้าฉันเห็นนกนั่นในบ้านฉันอีกตัว ฉันจะบีบคอมันและเอาให้แมวกิน
ภัยคุกคามใหม่ของชิโนบิเกิดขึ้นแล้ว
ไม่มีชิโนบิแล้ว!
เราทำลายฟูมะไปเมื่อหกปีก่อนแล้ว
ได้ข่าวเรื่องเรือสำราญแล้วใช่ไหม
ดูเหมือนจะมีการใช้ยาพิษชนิดใหม่ที่นั่นนะ
ปล่อยให้ตำรวจจัดการเถอะ
พวกเขาจะไปทำอะไรได้
ฉันอยากให้นายกลับมาทำหน้าที่
พวกนายคือความหวังเดียวของเรา
กลับไปซะ
ตอนนี้เราเป็นครอบครัวปกติแล้ว
ครอบครัวนายพอใจกับการเป็น "ปกติ" เหรอ
ว่าไงนะ
ธุรกิจโรงกลั่นสาเกของนายก็ร่อแร่แล้ว
กาคุจะคิดยังไงถ้าเขาเห็นพวกนายตอนนี้
แน่จริงก็พูดชื่อนั้นอีกทีสิ
ฉันต้องการความแข็งแกร่งของตระกูลทาวาระ
ฉันจะไม่เอาครอบครัวฉันไปเสี่ยงอันตรายอีก
เก้าแก่ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมครับ
พวกเขากำลังจะกลับพอดี
ครับ
ขอบคุณที่วันนี้สละเวลาอันมีค่าให้เรานะครับ
- ขอบคุณที่รอนะ - นายมาสาย
ขอโทษนะ
ว้าว สวยจัง
สวยจริงๆ
เดี๋ยวนะ…
อะไรเนี่ย
นางิ
เป็นแฟนกันนะ
ขอโทษนะ
ทำไมล่ะ
ไม่ได้เป็นเพราะนายหรอก เคียวทานิ
มัน…
เป็นกฎน่ะ
กฎเหรอ หมายความว่าไง
ขอโทษนะ
ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงดี แต่…
ฉันก็แค่ประหลาดน่ะ
แต่ฉันก็ชอบที่เธอประหลาดด้วยนะ
ฉันถึงได้โดดเรียนเพื่อมาพิพิธภัณฑ์กับเธอไง
และอุตส่าห์เลิกกินเนื้อสัตว์ด้วย
ขอโทษนะ
เราเป็นแค่เพื่อนกันไม่ได้เหรอ
ฉันนึกว่าเธอรู้สึกเหมือนฉันซะอีก
ขอบคุณค่ะ
เชิญครับ
อ๊ะ ขอโทษนะครับ ขอโทษครับ
ขอโทษนะครับ
เอ๊ะ
ขอโทษนะครับ คุณ…
นายสอบผ่าน
ความมีน้ำใจนั้นจะนำไปสู่ ความสำเร็จของสุริยคราสของเรา
ใกล้ถึงเวลาแล้ว
รอฟังคำสั่งให้ดี
สวัสดีครับ
- สวัสดีครับ - อืม
คุณโอมิคะ
ฉันต้องถูกสาปแน่ๆ
คะ
ฉันถูกสาป
คดีโจรปล้นแล้วคืนเป็นคดีที่ฉันไม่อยากทำเลย
งานนี้อาชีพฉันได้มีรอยด่างเพิ่มมาอีกแหงๆ
อยากรู้จังเลยค่ะ ว่าเรื่องปล้นแล้วคืนนี่มันยังไงกันแน่
นั่นน่ะสิ
อาจเป็นการฝึกหรืออะไรสักอย่างรึเปล่า
ฝึกอะไรล่ะคะ
- นี่เหรอ - ใช่ค่ะ
(อีกสามวันจะเอามาคืน)
คงไม่มีทางเลือกแล้ว
ไปเอาเต็นท์มา
- เหมือนตั้งแคมป์เลย - ใช่แล้ว
เฮ่อ
ทำได้ดีมาก นางิ
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออะไร
เอานี่ไปคืนโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็นใช่ไหม
ใช่
แต่ฉันอยากให้คนเห็นนิดนึงอะ
จงมีศักดิ์ศรี
ชิโนบิที่เก่งที่สุดก็เหมือนเงา
ไม่จำเป็นต้องมีใครรู้ว่าเรามีตัวตน
แต่เราปกป้องประเทศนี้
อย่าโดดฝึกซ้อมนะ
ไม่โดดแน่
ภารกิจสำเร็จแล้ว
เก็บเป็นความลับไว้นะ ฮันโซ
อ้าว…
(ตะขอเหล็กแบบนินจา)
(คุณได้สั่งสินค้าแล้ว)
เรียบร้อย
ครอบครัวนายทำโรงกลั่นสาเกใช่ไหม
แปลว่านายจะดื่มสาเกมากแค่ไหนก็ได้สิ
ถ้านายจะไม่รับช่วงต่อโรงกลั่นสาเก ยกให้ฉันก็ได้นะ
งั้นก็เอาไปเลยครับ
ไม่เอาหรอก
นายยอมทิ้งมันง่ายขนาดนี้นี่ฉันกลัวนะ
อะไรล่ะ เอาไปได้เลยจริงๆ นี่ครับ
ได้เวลาข้าวหน้าเนื้อแล้วใช่ไหม
ไปกันเถอะ
โอเค
คุณกินแต่ข้าวหน้าเนื้อเหรอคะ
ฮะ
มีอะไรที่คุณชอบกินอีกไหม
อ๋อ ก็ เอ่อ… ข้าวหน้าเนื้อ…
คือ…
ฉันกำลังพยายามชวนคุณไปเดตน่ะ
ฮะ
อะไรนะ
พรุ่งนี้ว่างไหม
อ่อ ว่างสิ
งั้น…
โอเค
กินอะไรกันดี
อะไรที่ไม่ใช่ข้าวหน้าเนื้อ
รับทราบ
ตั้งตารอเลยละ
- ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ - ขอบคุณครับ
สุกปานกลางหนึ่งที่
กลิ่นนั่นจะติดตัวนะ
ฉันคิดว่าทั้งความรัก และการกินเนื้อสัตว์มันผิดกฎนะ
น่าเสียดายนะ เธอสวยซะด้วย
เหงาเหรอ
ให้ฉันหาผู้หญิงที่ผ่านการคัดกรองให้ไหม
พ่อแม่นายก็ทำแบบนั้นแหละ
รู้ใช่ไหม
หรือนายตั้งใจจะรักษาพรหมจรรย์ไปตลอดชีวิต
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ขอบคุณครับ
ผู้หญิงคนนั้นเป็นตัวอันตราย
นายคิดว่าทำไม
เธอถึงมาที่นี่ทุกวันล่ะ
ฮารุ
อยู่ใช่ไหม
ไปทำงานที่โรงสาเกนะ
ไม่งั้นแกจะเสียใจนะ
พูดเรื่องอะไรของพ่อเนี่ย
วันนึงแกจะต้องรับช่วงต่อนะ
ยังไงโรงสาเกก็เป็นแค่ฉากบังหน้าอยู่แล้วนี่
ทำไมไม่เลิกทำซะล่ะ
เราทำมาหลายชั่วอายุคนแล้ว
ไม่งั้นเราจะทำมาหากินอะไรได้อีก
ริคุเพิ่งจะแปดขวบเองนะ
- ค่าเทอมเขา… - ผมไม่เหมาะกับมันหรอก
ฮารุ
ตอนนี้แกเป็นพี่คนโตแล้วนะ
กาคุ…
คงอยากให้เป็นแบบนี้เหมือนกัน
ขอโทษครับ
ผมแทนที่กาคุไม่ได้หรอก
เมื่อไหร่ก็ได้ที่แกรู้สึกว่าพร้อม
พ่อจะรอนะ
ได้โปรด…
อย่าฆ่าผมเลย
ผมมีอนาคต
เหมือนที่คุณก็มีอนาคต
ขอร้องล่ะ
ใครส่งแกมา
เรารับใช้อุดมการณ์ของเราเท่านั้น
ชิโนบิทุกคนล้วนรับใช้เจ้านาย
เจ้านายแกเป็นใคร
พวกแกนี่ช่างไม่รู้อะไรเลย
พวกเราฟูมะไม่ได้รับใช้เจ้านาย
ฟูมะจะต้องเผชิญกับการดับสูญ
จำช่วงเวลานี้ไว้ให้ดี
ฟูมะ โคทาโร่จะไม่มีวันตาย
ข้าจะรอพบเจ้าที่ประตูปีศาจ
เธอเป็นนักข่าวที่พยายามสืบเรื่องเรือสำราญ
แล้วไงครับ
เธอเข้าใกล้ความจริง เกี่ยวกับชิโนบิมากเกินไปแล้ว
อาจจะไม่ใช่นายที่เธอไล่ตามอยู่ แต่เป็นตระกูลทาวาระ
ไปสืบเรื่องผู้หญิงคนนั้นมา
ผมไม่รับภารกิจแล้ว
ฮารุ คิดให้ดีๆ นะ
เรากำจัดชิโนบิที่ถูกเปิดเผย และใครก็ตามที่เปิดเผยตัวตนของพวกเขา
ถ้าทำได้ก็กำจัดผมซะสิ
คิดว่าฉันทำไม่ได้เหรอ
โลกไม่ต้องการชิโนบิอีกต่อไปแล้ว
ฝากด้วยนะ
(ห้อง 608 พอร์ตไฮต์ส ถนน 7-17-22 โรคุยะ เขตไทโท)
คุณผู้หญิงครับ
(คาเร็น: ขอโทษนะ วันนี้ฉันไปเจอไม่ได้แล้ว)
ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะ…
โยโกะ
นึกแล้วเชียวว่าต้องเป็นคุณ ฮามะ
พริกไทยญี่ปุ่นเหรอ
ตระกูลทาวาระขัดสนเงินทองจริงๆ เหรอเนี่ย
หรือว่า…
คุณเป็นแม่บ้านที่รู้สึกเบื่อและเสพติดความตื่นเต้น
เข้าเรื่องเลยเถอะ
คุณใช้ทักษะของชิโนบิโดยไม่ได้รับอนุญาต
นั่นเป็นการกระทำผิดที่ต้องถูกลงโทษนะ
คุณจะมองข้ามความผิดนี้ถ้าฉันรับทำภารกิจใช่ไหม
- เข้าใจอะไรเร็วดีนี่ - ค่าจ้างเท่าไหร่
ตำรวจจะไม่มาที่นี่
แค่นั้นก็น่าจะพอแล้วนะ
บ้านก็พัง ค่าเทอมก็แพงนะ
และคุณก็รู้ว่าโรงกลั่นสาเกเป็นยังไง
ค่าจ้างเท่าไหร่
เท่ากับเมื่อหกปีก่อน
ฉันจะทำ
ฉันต้องทำอะไรบ้าง
รู้เรื่องเหตุที่เกิดบนเรือสำราญใช่ไหม
หนึ่งร้อยสิบสอง…
หนึ่งร้อยสิบสาม…
หนึ่งร้อยสิบสี่…
หนึ่งร้อยสิบห้า…
(นินจาเอ็กซ์เริ่มติดตามคุณแล้ว)
(โพสต์: 42, ผู้ติดตาม: 1, กำลังติดตาม: 0)
(เรียกตัวเองว่าชิโนบิเหรอ)
(นั่นใคร)
(ชิโนบิที่เก่งที่สุดก็เหมือนเงา)
มีคนตามคุณมาไหม
ไม่มี คุณล่ะ
แล้วทำไมต้องเป็นฉัน
ไม่มีใครยอมฟังผมจริงจัง
ตกลงมีข้อมูลอะไร
เรื่องเรือน่ะ
ที่ว่าทุกคนตายหมดไม่ใช่เรื่องจริง
มีผู้รอดชีวิตหนึ่งคน
นั่นแหละคนร้าย
รู้ชื่อไหม
ช่วยเขียนถึงเรื่องนี้เถอะนะ
เรือเป็นแค่การทดสอบ จะมีเรื่องที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นเกิดขึ้น
ดื่มไหม
ใส่หน้ากากไว้ คงดื่มไม่ได้ล่ะสิ
ตกลงคุณรู้ชื่อไหม
อะไรนะ
ไม่ได้ยินเลย
ผมมีหลักฐาน
ดอกไม้สีเหลือง…
- มาคนเดียวเหรอ ให้พี่เลี้ยงเหล้านะ - หน้ากากน่ารักจัง
- ขอโทษนะ… - ไปตรงนั้นกันดีกว่า
ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลที
เป็นอะไรรึเปล่าครับ
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล