SERIAL NETFLIX
Oświadczenie Traustiego Einarssona
potwierdza zeznania Ívara Kristjánssona
dotyczące zajścia podczas jego przesłuchania.
Zostaje pan odsunięty od śledztwa,
a nieuprawnione użycie siły będzie odnotowane w pańskich aktach.
Traci pan stanowisko oficera policji stołecznej,
ale komisarz policji
zarekomendował pana kandydaturę na stanowisko w Siglufjörður.
O ile zda pan testy psychologiczne.
Powiedz, jak będziesz się chciał zamienić.
Nie ma potrzeby.
Cześć, Ísak. Jesteś na głośnomówiącym.
Cześć. Szukam Traustiego.
Jestem tutaj. Cześć.
Namierzyliśmy telefon Kristjána.
Wydaje się, że był… Chwileczkę.
Dzień dobry.
Wydaje się, że był krótko w okolicach Höfði,
ale potem jego telefon został wyłączony.
Jak długo był wyłączony?
Jakieś 12 godzin.
O 10.00 został włączony ponownie.
Wykryliśmy go wtedy w Garðabær.
Potem wrócił do domu.
Dziękuję, Ísak. Na razie.
Tak, w porządku.
Mógł to zrobić w tym czasie.
Pojechać na północ i wrócić.
Nigdy go nie podejrzewałem.
Nie.
KOMISARIAT POLICJI
Czy miał powód, żeby zabić syna?
Nie rozmawiali ze sobą. Coś się wydarzyło.
Wyraźnie ma coś do ukrycia.
Oni już tu są. Rano widziałem Kristjána i Magdalenę w hotelu.
Chodźmy z nim pogadać.
Nie zapominajmy, że jesteście zawieszeni.
Nie macie prawa prowadzić śledztwa.
Ale czy on o tym wie?
Raczej nie został poinformowany.
Ty będziesz zadawała pytania. My będziemy obserwować.
Nie złamiemy zasad.
Przynajmniej nie rażąco.
Ja pytam, wy tylko obserwujecie.
Haraldur, dokończysz wypełniać papiery w sprawie Hoppera?
Tak.
Dzień dobry.
Jesteś sam?
Tak, dziewczyny poszły do apteki. W czym mogę pomóc?
Możemy porozmawiać?
Tak, jasne. Proszę. Założę coś na siebie.
Wiem, że źle to wygląda.
To prawda.
To absurd podejrzewać mnie, że skrzywdziłem własnego syna.
Gdzie byłeś w noc morderstwa syna?
- W pracy. - W pracy?
Tak, w Höfði mam biuro. Możecie sprawdzić.
- Przedsiębiorstwo KG. - O tej porze?
Kończyłem kosztorys. Złożyliśmy ofertę na duży projekt.
Czemu wyłączyłeś telefon?
Telefon?
W Höfði wyłączyłeś telefon.
Namierzaliście mój telefon?
Bateria się wyczerpała.
Skoro byłeś w pracy i nie masz nic do ukrycia,
czemu mówiłeś policji, że byłeś wtedy w domu?
Pomyliłem daty. Jestem bardzo zajęty.
Takiego dnia raczej trudno zapomnieć.
Jak mówiłem, kończyłem kosztorys. Do późna w nocy.
Kiedy wróciłem, dziewczyny spały.
Czy ktoś to potwierdzi?
Są tam jakieś kamery?
Nie ma.
Dzięki, że mnie zabrałeś.
Sama nigdy bym nie trafiła z tego lotniska.
Nie ma sprawy.
Byłeś tam już? W tym… Jak to się nazywa?
- Ásar. - Tak.
Nie.
Cześć.
Możemy porozmawiać?
- Tutaj? - Pewnie.
Tak.
Możemy usiąść tutaj.
Dobrze, że przyjechałeś.
Moje kondolencje.
Czy twój wuj się odezwał?
Niestety nie.
Zabił Sverrira.
Wiem.
Byłeś w to zamieszany?
Oczywiście, że nie.
Zdradził wszystkich.
Dlatego mnie zamknęli.
Gdy to się stało, byłem przesłuchiwany.
Nie powinniśmy byli się z nim zadawać.
To ja przysłałem tu Sverrira.
Jadę do Ásar. Chcę dotrzeć tam na czas.
My z Traustim nie jedziemy?
Wykluczone.
Mamy tu siedzieć na tyłkach i nic nie robić?
Dam wam znać, jak będzie coś nowego.
Haraldur? Widzimy się na miejscu?
Kończę. Zaraz będę.
- Powodzenia. - Dzięki.
- Cześć. - Cześć.
Dzień dobry. Ale uczta.
Tak, na stypę. Jedziemy na pogrzeb.
Oczywiście. Jestem Hinrika. Przejęłam śledztwo.
- Moje kondolencje. - Dziękuję.
Dziękuję.
- Cześć. - Cześć. Wybierasz się na pogrzeb?
Miałam taki zamiar, jeśli nie macie nic przeciwko.
Chyba nie.
Eva, wsiadaj, kochanie.
Magdaleno,
chciałabym z tobą porozmawiać na osobności.
Teraz?
Tak, mogłybyśmy razem pojechać do Ásar.
Porozmawiamy w drodze.
- Tak. - Świetnie.
Do zobaczenia.
Wychodzę na chwilę.
Posłuchałem twojej rady i pojechałem do matki.
Dobra robota.
Ucieszyła się?
Chyba tak.
To dobrze.
To błąd myśleć, że bliskość z tymi, których kochamy, jest dana raz na zawsze.
Racja.
Powiedz mi.
Nie odebrali ci tego śledztwa w sprawie morderstwa?
Nie mów, że przejechałeś taki kawał drogi,
żeby napić się kawy ze starym prykiem.
Nie.
Ojciec zamordowanego chłopca kłamał w sprawie alibi.
Powiedział, że był w domu, co okazało się nieprawdą.
Pomyślałem, że nam pomożesz.
W jaki sposób?
Pamiętam, że miałeś kontakt w Securitas,
co pomogło ci rozwiązać stare sprawy oszustwa.
Owszem…
Nazywa się Goði.
Ojciec chłopca ma biuro w Höfði.
Mówi, że tam był.
Ale nie ma świadków ani nagrań z kamer.
A po drugiej stronie ulicy jest salon samochodowy.
I wygląda na to, że mają tam kamery Securitas.
Pomyślałem, że nagrywają też drugą stronę ulicy.
Dawno się z nim nie kontaktowałem,
ale sprawdzę, czy dalej tam pracuje.
Długo jesteście z Kristjánem małżeństwem?
Latem będziemy obchodzić 30. rocznicę.
Trzydzieści lat. Szmat czasu.
Mamy dzieci, dom, firmę.
Niektórzy rozwodzą się po wyprowadzce dzieci.
Czy chciałaś omówić ze mną coś konkretnego?
Czemu nie powiedziałaś prawdy o tym, gdzie był Kristján
w czasie morderstwa waszego syna?
Wiemy, że nie było go w domu. Złapał go radar.
Gdy wyjeżdżał z miasta.
Dokąd jechał?
No cóż… Musiał pojechać do biura. Czegoś zapomniał.
A kiedy go spytaliście, zapomniał o tym i powiedział, że był w domu.
Czemu go nie poprawiłaś?
Cóż… Zastygłam.
Byłam wciąż w złym stanie po tym, co się stało Ívarowi.
Przez wiele dni przebywał w areszcie.
Gdy oskarżono go o zabicie Líny kilka lat temu?
Tak.
Lína to nie takie niewiniątko, jakie z niej robią.
To znaczy?
Miała swoją mroczną stronę.
Nie panowała nad sobą.
Tak. Zaczekaj, jest tutaj. Chce z tobą rozmawiać.
Halo.
Widać drugą stronę?
Częściowo.
W tamten piątek był tam spory ruch.
Ludzie przyjeżdżali i odjeżdżali.
Wyślesz mi nagranie?
Pewnie.
Prześlij na adres: andriolafs@gmail.
Powinieneś zaraz dostać.
Świetnie. Dziękuję bardzo. Na razie.
Zajął się tym.
Patrz. Jest tam Kristján. Przewiń do przodu.
- Jest też drugie auto. - Tak.
Czy to Bergur?
Na to wygląda. To jego auto.
Wchodzą do środka.
Co on robi?
Niszczy jego telefon. Dlatego był nie do namierzenia.
W dawnych czasach nie było nic
Nie było piasku ani morza
Ani też chłodnych fal
Nie było ziemi ani nieba na górze
Tylko ziejąca przepaść
Nie było trawy
Nigdzie
Wszystko dobrze?
Tak.
Skąd znałaś Ívara?
Był moim chłopakiem.
Ívar był dla mnie jak syn.
A dla mojego syna był jak brat.
Na zawsze będę wdzięczny Gunnarowi, że przedstawił mnie
komuś z tak niesłabnącą siłą życia, jaką miał Ívar.
Choć nie mamy takich samych poglądów…
Co się dzieje?
…jest to symbol…
Mamy nagranie Kristjána
i prawdopodobnie Bergura kłócących się w biurze Kristjána.
Co on tam robił?
Dziewczyna z baru nie zeznała, że był tam całą noc?
Tak.
Niech Kristján to potwierdzi.
Mówcie ze mną. Bydło ginie, krewni giną,
tak jak i ty zginiesz,
ale nie zginie dobre imię tego,
kto sobie na nie zasłużył.
Kristján, pozwolisz na chwilę?
Teraz?
Mogę prosić o szacunek dla zmarłego
i zaczekanie do zakończenia ceremonii?
Czy to możliwe?
W porządku.
Kontynuujcie.
Możemy to zrobić gdzieś indziej?
Tak. Przejdźmy na bok.
Wejdźmy. Możemy zająć pokój Ívara.
Kto jest z tobą?
Bergur, prawda?
Tak.
Czemu zniszczył ci telefon?
Może jego spytajcie?
Kristján, pytam ciebie.
Czemu zniszczył telefon?
Dokończcie to, my poszukamy Bergura.
Sprawdź w głównej sali.
- Ja przeszukam groty. - Dobrze.
Nie ja to zacząłem.
Co dokładnie?
Spędziliśmy razem noc.
Ty i?
Ja i Lína.
Lína? Spałeś z Líną? Dziewczyną twojego syna?
Byli na imprezie.
Ívar jak zwykle się spił i usnął.
Gdzie to było?
W naszym domu. Byłem pijany, jak wrócili.
Zaczęliśmy rozmawiać,
napiliśmy się wina i potem…
Nie wiem, jak mogłem o tym pomyśleć…
- Zabiłeś ją? - Nie.
Nie widziałem jej nigdy więcej.
Czy Ívar o tym wiedział?
Nie wiedział.
A Bergur? Wiedział?
Tak, powiedziała mu.
Sóley?
Jesteś Sóley, prawda? Przyjechałaś z Bergurem?
Tak.
Gdzie on jest?
Nie wiem. Ostatnio widziałam go w grocie.
Czemu skłamałaś o tym, gdzie Bergur był w noc morderstwa Ívara?
Można iść do więzienia za składanie fałszywych zeznań.
Gdzie on był?
Załatwiał ważną sprawę.
Jaką sprawę?
Wiecie, że jest dilerem.
Postanowiłaś dla niego skłamać?
Zapłacił mi za to.
I co?
Powiedział komuś o tym?
Zawarliśmy układ.
Płaciłem mu trzy, cztery miliony rocznie za milczenie.
Co się między wami zdarzyło w biurze?
Bergur robił jakiś przekręt.
Związany z narkotykami?
Nie mam pojęcia.
Chciał więcej pieniędzy.
O wiele więcej.
Dwadzieścia milionów naraz.
Nie miałeś ich.
Dwadzieścia milionów bez uprzedzenia?
Nie dałbym rady zapłacić, choćbym chciał.
On…
Powiedział, że zniszczy mi życie.
A potem? Wiesz, dokąd pojechał?
Nie.
Dowiedziałem się tylko, że…
Ívar nie żyje.
Nie podejrzewałeś, że go zabił?
Jak miałem o tym myśleć?
Obchodziło cię tylko to,
żeby nikt nie wiedział, że z nią spałeś.
Magdaleno, przepraszam.
Co sugerujesz?
Ma coś wspólnego ze śmiercią Ívara?
Zaczekaj tu.
Bergur?
Gdzie Hinrika?
Poszła do groty.
Bergur!
Dokąd biegniesz? Bergur, zaczekaj!
Zaczekaj chwilę, muszę z tobą pogadać.
- Haraldur. - Halo? Hinrika?
Jak zobaczysz Bergura, złap go.
Dokąd idziesz?
Kurwa!
Bergur!
Zaczekaj!
Byłeś wmieszany w morderstwo Ívara?
- Wypad. - Byłeś tam?
- Zabiłeś go? - Wypierdalaj z auta!
Bergur!
- Pomocy! - Hej!
Ma broń!
Potrzebujemy wsparcia. Jest uzbrojony i ma w aucie Sóley.
Kazałem zablokować drogi.
Oby go odcięli, nim dojedzie do mostu.
Jesteśmy na wyspie, nie ucieknie.
Jest niezrównoważony. Musimy go zatrzymać, nim ją skrzywdzi.
Zatrzymaj auto. Proszę.
Proszę, błagam. Zatrzymaj.
Wypuść mnie. Natychmiast.
- Zatrzymaj. - Stul pysk.
- Zatrzymaj. - Zamknij się!
- Wypuść mnie stąd! - Stul pysk,
bo cię zastrzelę, to nie żart.
To nie żart!
Kurwa. Nie.
Wypuść mnie.
Nie, hej! Nigdzie się nie ruszasz.
Andri! Co robisz?
Hej!
Nie podchodź! Bo ją zastrzelę.
Bergur.
Mów do mnie. Bergur!
Puść ją, a pozwolimy ci odjechać.
Zasłużył sobie.
Kto zasłużył na co?
Kristján pieprzył moją siostrę.
Znaliśmy go od dziecka. To jebany psychol.
Pojechałeś na północ po spotkaniu w biurze, żeby powiedzieć o tym Ívarowi?
Kristján zniszczył życie mojej siostry, więc ja zamierzałem zniszczyć jego.
Co tu robisz?
- Bergur, co ty tu robisz? - Muszę ci powiedzieć.
Lína spała z twoim ojcem.
A myślisz, że czemu zerwaliśmy?
Wiedziałeś o tym?
Nic nie pamiętasz?
Przyznała się tej nocy, gdy przejechałeś dziecko i uciekłeś.
Przyjechałem ci pomóc,
a ona tam była. Opowiadała,
że była pijana, a mój ojciec się do niej przystawiał.
A ty płakałeś jak pieprzony mięczak. Straciłeś przytomność.
Chcesz powiedzieć, że to ty ją zabiłeś?
Zasłużyła sobie.
Była jebaną kurwą.
Czemu nie powiedziałeś o tym policji?
To nie miało znaczenia. I tak byłaby martwa.
Ívar poszedłby siedzieć.
Serio? A gdybyście znowu to spierdolili?
To twoja wina, że uszło mu na sucho morderstwo mojej siostry.
I twoja wina, że Sverrir nie żyje.
Gdybyś tego nie spieprzył, toby do tego nie doszło.
Lína nie żyje.
Sverrir nie żyje.
Nie mam już po co żyć.
Hej, Bergur.
Zastrzel mnie. Bo ją zabiję.
Bergur! Ona nikomu nic nie zrobiła!
- Przecież nie chcesz… - Zastrzel mnie.
- Nie strzelisz. - Zastrzel.
- Bergur! - Zastrzel mnie!
- Przestań! - Strzelaj!
Bergur!
Nie! Bergur!
Nic ci nie jest?
Już dobrze.
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Sąd okręgowy w Rejkiawiku. Sprawa numer: S-1090/2021.
Przeciwko Andriemu Ólafssonowi.
Oskarżonemu zarzuca się pogwałcenie kodeksu karnego, sekcja 23,
czyli pozbawienie życia i uszkodzenie ciała.
Mimo iż oskarżony jest członkiem stołecznej policji,
tamtej nocy nie pełnił służby czynnej,
gdyż został odsunięty od śledztwa w tej konkretnie sprawie.
W związku z tym jego atak nie był zgodny z policyjnym prawem.
Prócz tego pod uwagę należy wziąć jego przeszłość,
gdyż w 2013 roku został uznany winnym
nieuprawnionego użycia siły podczas przesłuchania
w sprawie mającej związek z obecną.
Ówczesna ofiara była blisko związana ze zmarłym.
Przybyła pani na miejsce po oskarżonym.
Tak.
Co zaszło na moście pomiędzy oskarżonym a nieboszczykiem?
Andri był zmuszony go zastrzelić.
Bergur by ją zabił.
Andri uratował jej życie.
Zeznawał pan przeciwko Andriemu osiem lat temu.
Tak.
Czy później był pan świadkiem nieuprawnionego użycia przez niego siły?
Nie.
Na moście także nie?
Nie.
W pana ocenie konieczne było zastrzelenie tego mężczyzny?
Tak, było to konieczne.
Chciałbym z tego miejsca
przeprosić Andriego, że zeznawałem przeciwko niemu.
On miał rację.
Ja się myliłem.
To Ívar zabił Línę.
Osiem lat temu popełniłem ogromny błąd w mojej policyjnej pracy.
A teraz nie żyją trzy młode osoby.
W tej sprawie poniosłem porażkę.
Nie ma usprawiedliwienia dla moich działań.
Jestem gotów ponieść konsekwencje.
Na podstawie dzisiejszych zeznań
wydaje się oczywiste, iż oskarżony ocalił życie kobiety,
kiedy grożono jej bronią.
Jednak sąd nie może pominąć faktu,
że na miejscu obecni byli inni policjanci mogący wkroczyć do akcji.
Należy też odnotować, iż oskarżony
nie był wtedy uprawniony do posiadania broni.
W związku z tym sąd uznaje go winnym pozbawienia życia.
Rzeczy osobiste do koszyka.
Tak.
Mogę wykonać krótki telefon?
- Cześć. - Cześć, Andri.
Chciałem cię usłyszeć.
Cieszę się, że dzwonisz.
Obiecałem dzwonić częściej.
Mam w planach krótkie wakacje.
Tak, czytałam w gazecie.
Dwa lata. Mogę coś dla ciebie zrobić?
Nie, nie przejmuj się.
- Andri? - Tak.
Jestem z ciebie dumna.
Dzięki, mamo.
Dobrze cię słyszeć.
Spróbuj trochę odpocząć.
Dobrze.
Do widzenia.
Napisy: Dorota Nowakówna