Dziś zajrzymy za kotary i odsłonimy prześcieradła,
by wyjawić prawdę o Rupercie Campbellu-Blacku.
Dzień przed tym, jak poseł z Chalford i Bisley
będzie prosił o poparcie wyborców,
pytamy, jak ktoś taki zyskał dostęp do najwyższych stanowisk w kraju.
Rupert Campbell-Black, jeździec i showman.
Szarlatan i oszust.
Znalazł ciepłą posadkę i nawiązał bliskie relacje…
- Nic nie ma. - …z panią premier…
- Żadna nowość. - …która stanowisko
stworzyła specjalnie dla niego.
Tony powiedział, że będzie o Joan Collins.
…skandaliczne i pośpiesznie tuszowane romanse
z żonami kolegów torysów.
W tym z Sarah Stratton,
nową małżonką posła Paula Strattona,
oraz Amandą, żoną Ministra Spraw Zagranicznych Rolla Hamiltona.
Niedawno otrzymaliśmy pewne nagrania,
które ujawniają lekceważące podejście Campbella-Blacka do jego podbojów.
Chryste.
Mandy Hamilton lubiła klapsy.
Nazywała szczotkę „tatuśkiem”.
Boże, Beattie.
Przeprowadziłam wywiad z kobietą, która brała udział
w sesji seksu grupowego w studiu w Soho…
- Co jest? - …w połowie lat 60.
Puść taśmę.
Kto był wtedy obecny?
Wiele gwiazd rocka, przynajmniej jeden grał w Stonesach.
Paru piłkarzy.
Amerykański aktor, Johnny…
- Johnny Friedlander? - Tak.
I Rupert Campbell-Black. Nie zapomina się tego głosu.
Czy pan Campbell-Black uprawiał seks grupowy?
Entuzjastycznie.
Nikt nie był rozczarowany.
Muszę o to spytać. Czy w obecnej epoce AIDS
ktoś się zabezpieczał?
Zabezpieczał?
Byliśmy naćpani.
Powtarzałam ci, Fred-Fred. On nas zarazi AIDS.
O tej dewiacji seksualnej wspomniała w sądzie
jego była żona, Helen.
Nie będę o nim rozmawiać. Wynocha.
- Mogę spytać dlaczego? - Jazda!
Pani Gordon!
- O Boże! - Pani Gordon!
Chyba nie odpowie.
Helen Gordon, poprzednio Helen Campbell-Black,
zabawiała się we czwórkę z Campbellem-Blackiem
i jego kolegami z drużyny na wakacjach w Kenii.
- Czwórka? - Dlaczego nie śpisz?
Teraz możemy wyjawić niewygodną prawdę…
To inaczej kwartet.
Podczas gdy uwodził
byłą dyrektor programową Corinium, Cameron Cook,
pan Campbell-Black polował bliżej domu,
rozpoczynając relację z córką Declana O’Hary, Agathą.
Dziewczyną młodszą od niego o 17 lat.
- Kurwa mać. - Nasuwa się pytanie, co za człowiek
żeruje na młodej córce swojego kolegi?
Co pani premier myśli o polityku
niegdyś określanym „błękitnookim chłopcem”?
Niestety biuro pani Thatcher tego nie skomentowało.
Ale na tym nagraniu z 1985 roku Campbell-Black nie okazuje jej szacunku.
Puść taśmę.
Wiesz, skąd „Milk Snatcher”?
Wcale nie chodzi o zabieranie mleka, tylko o jej mleczną ci…
Lokale otwierają się za dziesięć godzin.
A my pytamy, jak zboczeniec i dewiant seksualny Rupert Campbell-Black
może reprezentować ludzi Wielkiej Brytanii?
Kurwa!
WYDANIE WYBORCZE
CORINIUM I VENTURER
BITWA O KONCESJĘ
Na kanwie serii Jilly Cooper „KRONIKI RUTSHIRE”
RYWALE
WODZE, RUPERCIE
ZASAPANA FERGIE
JAZDA NA OKLEP!
KOMISJA WYBORCZA
WYBORY PARLAMENTARNE
URNA WYBORCZA
Tutaj. Do mnie!
PAUL BUXTON Z COTCHESTER
Właśnie tak. Jeszcze jedno.
Lordzie Baddingham! Tutaj!
Kręć!
Jesteśmy w domu pana Ruperta Campbella-Blacka,
Ministra Sportu
i bohatera wczorajszego odcinka Bez cenzury.
Spróbujemy zdobyć jego wypowiedź,
gdy w dniu wyborów wraca do domu.
Panie Campbell-Black? Dzień dobry. Proszę pana.
Skomentuje pan Bez cenzury?
Dzień dobry. Udanych wyborów. Nie bądźcie rozczarowani.
Komentarz na temat programu?
Dzień dobry.
Przywództwo partii chce kontynuować
wystąpienia Ruperta. Nie komentujemy programu.
Tylko zachęcamy do głosowania.
Co z nim? Próbowałem dzwonić, ale…
Sam zobacz.
Dziś obywatele oddają głosy w wyborach parlamentarnych.
Nikt nie zastanawia się,
czy konserwatywny rząd pani Thatcher utrzyma się przy władzy,
ale jak Rupert Campbell-Black może wyjść cało z tak skandalicznej afery?
Pił cały ranek?
Całą noc.
W ogóle się nie kładł.
Ale to dzień wyborów.
Tak.
Nie mogłaś go powstrzymać?
Poważnie?
- Zadzwonię do Helen. - O Boże.
Próbuje od rana.
Rzuci się na mnie jak Medea.
Tak.
Rupert, proszę!
- Rupert. - Zaraz wracam.
Panie ministrze, skomentuje pan Bez cenzury?
Skomentuje pan…?
Piękny poranek, panie i panowie.
Idźcie głosować.
Dziękuję.
Seksskandal Campbella-Blacka
UOSOBIENIE AIDS?
Jadę po Caitlin do szkoły.
Dobra.
To ma być dziennikarstwo?
Niszczenie czyjegoś życia? Co ona wygadywała?
Beattie nie jest tak bystrą dziennikarką, za jaką się ma.
Nie podoba mi się, że cię w to wplątał.
Co z Venturer?
Nie wiem, skarbie.
Nie wiem.
Jestem rozczarowana, Tony.
To dotyczy zarówno ciebie, jak i mnie.
Jesteśmy partnerami, jednostką. I jesteśmy silni.
Uzgodniliśmy, że skończysz z brudnymi zagrywkami.
Nie dogadujesz się z Rupertem, ale ta jego biedna żona i dzieci…
Kto to?
Twój prezent.
Tony.
- Szczęśliwej rocznicy. - Ale jest dopiero we wtorek.
Przyjechały wcześniej.
Myślałam, że nie znosisz pawi.
Zawsze mówisz, że wyglądają jak szczury w sukniach.
W Sokolarni nie było pawi od twojego debiutu.
Zbyt długo z tym zwlekałem.
Mama byłaby zachwycona.
Muszę uważać, by nie gnać po podjeździe.
Ja nic dla ciebie nie mam.
Może pójdziesz dziś ze mną na Doll’s House?
W przerwie zjemy lody.
W dniu wyborów mam oglądać Ibsena?
Nie ma sensu siedzieć i czekać na zamknięcie lokali.
Spędźmy wieczór razem.
Będzie miło.
Wiesz, jak kocham teatr.
Brum, brum.
Piękne ptaki.
DRÓB I PTACTWO
Helen! Otwórz drzwi!
Nie zabronisz mi widywać dzieci!
Helen, przysięgam na Boga, wyważę drzwi!
Uspokój się!
Możesz zabrać swój cholerny palec z mojego dzwonka?
Malise.
Helen jest w szkole z Tabithą.
Pewnie nie masz pojęcia
o czymś tak zaściankowym jak dzień sportu twojej córki.
- Nie startujesz w wyścigu ojców? - Nie nadaję się.
Nie spałeś, co?
Wiesz co? Nie będziesz mnie dziś pouczać.
Wal się. Pieprzyć Helen. Muszę zobaczyć dzieci!
Jestem ich ojcem. Pamiętasz, jak to jest?
Nie waż mi się mówić o ojcostwie.
Wytrzeźwiej.
Czemu o tym nie wiedziałeś?
Nie mogę już sam zajmować się mamą.
Wziąłem urlop, by przenieść ją do domu opieki.
Tony jest taki miły.
Pozwolił mi wychodzić, ile chciałem, nawet gdy szykowaliśmy Bez cenzury.
Miły czy strategiczny?
Myślałem, że mnie wspiera.
Szpiegostwo jest stresujące.
Musisz wrócić do pracy i dowiedzieć się, co planuje Tony.
Ale ma, czego chciał.
Rupert został znokautowany.
To mu nie wystarczy.
Przyjdzie po resztę.
Tak sądzisz? Co masz na myśli?
Dyktafon pod łóżkiem to szatańska zagrywka.
Zadziwiające, co mężczyźni wypuszczają, gdy się spuszczają.
Cóż mogę rzec?
Zaprawdę strzeżesz moralności narodu.
Zadowalamy ludzi.
Robisz to niczym głowica nuklearna.
Jak to mówisz, Tony, pełnię służbę publiczną.
Jak publiczna toaleta.
To było trochę okrutne.
Nie wiesz, co mi zrobił.
Współmierna reakcja.
Dobra robota.
Jedziemy dalej.
Jesteś głodny?
Taka rzeź sprawia, że jestem nienasycona.
Pochłonęłabym martini i stek.
Znam mały, dyskretny hotel.
Zdążymy na program wyborczy.
Kusząca oferta.
Ale dziś idę z żoną do teatru.
Uderzenie w głowę naprawdę cię zmieniło.
Załatwiłeś to z klasą.
To jak zdejmowanie skorpiona, zanim cię użądli.
Dobra, uspokójcie się.
Przykro mi, że pierwsze zebranie zarządu
odbywa się w chwili kryzysu.
Porozmawiajmy spokojnie. Wiem, że takie sprawy wywołują emocje.
Declan?
Dziękuję, Freddie.
Najpierw złe wieści.
BBC zrezygnowało z filmu o Yeatsie.
Co?
Nie chcą być łączeni ze skandalem. Ponadto Charles dał mi znać,
że lady Gosling chce porozmawiać o koncesji.
Ktoś jeszcze to powie?
- Rupert powinien odejść. - Dziękuję.
- Nie! - Zaraz.
Radą zarządza kobieta i jako kobieta
przyznam, że niektóre komentarze, które wczoraj słyszeliśmy,
były szokujące.
To była prywatna rozmowa.
Nie wiedział o dyktafonie.
Beattie lubiła, gdy mówił o innych kobietach. Taki miała fetysz.
Gdyby to był ktoś inny, czy nie żądalibyśmy jego rezygnacji?
Jakie wartości wyznajemy jako grupa?
W porządku, chodź.
Spokojnie.
WAHADŁO WYBORCZE
Zrobimy to w kolejności.
James?
- Najpierw Cotchester… - Jasne.
- Potem… - Rutminster, Gloucester,
Chalford i Bisley, duży zwrot dla torysów…
Beattie Johnson będzie prowadzącą…
Uwaga pod nogi.
James Vereker zajmie się naszym wahadłem.
To pani Menzies-Scott.
Dołączyła do lady Gosling w zarządzie rady ds. kontroli
po dziesięciu latach zarządzania Instytutem Kobiet.
Przywykła do podejmowania ważnych decyzji.
Wszystko gotowe?
Tak. Mam nadzieję, że się nie zawaham.
Wielebny Penney…
Gratuluję programu o Campbellu-Blacku, pani Johnson.
„Ukarzę niegodziwców za ich grzechy i położę kres pysze zuchwałych”.
„Kto jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem”.
Dzięki Bogu,
że Campbell-Black wybrał Venturer zamiast zarządu Corinium.
Rada zapewne zgodzi się z opinią publiczną i potępi jego zachowanie.
Niebawem porozmawiam z panem O’Harą.
Ciekawi mnie jedno.
Tak?
Jest pan zwolennikiem rządu,
więc czy niszczenie reputacji Campbella-Blacka
w noc przed głosowaniem nie było samobójem?
Jako ktoś, komu zależy
na jakości naszej polityki,
uważam za konieczne, by pokazać narodowi,
że nie ma miejsca na takie zachowanie we współczesnym rządzie.
To ważniejsze od pojedynczych posłów.
Pani Thatcher by się ze mną zgodziła.
Rupert zawsze miał ostry dowcip. Milk Snatcher.
Aż wyplułam sherry.
Przepraszam.
- Archie do mnie pisał. - Archie Baddingham? Caitlin.
Wysłał mi składankę! Głównie metal, ale dodał Caravan of Love.
Kocha mnie albo chce uprawiać seks w przyczepie.
Nie chodzi tylko o reputację Ruperta. Przez niego tracimy zlecenia.
Chcę robić programy. Ten o Yeatsie to twoje dziecko.
- Sprzedamy go gdzie indziej. - Kto to weźmie?
Dzwonił do mnie arcybiskup Canterbury.
Osoby w zarządzie służące
za doradców moralnych znalazły się w nieciekawym położeniu.
To i tak bzdury.
To wszystko prawda, Wes.
Byłem na tamtej imprezie i wierz mi,
Rupert nigdy nie był monogamistą.
Aż do teraz.
Czyli te trzy kobiety naraz…
To musi być męczące!
Posłuchajcie się. Wszyscy jesteście siebie warci.
Wstrętni smarkacze!
Kampania oszczerstw Corinium nie wystarczy, by nas rozdzielić.
Freddie?
Nic nie mówisz.
Trudno nam będzie bez Ruperta.
Nie chodzi tylko o profil.
Potrzebujemy jego kasy.
Ale?
Ale dobra reputacja firmy jest niezbędna.
Naszą Rupert zmieszał z błotem.
Rozmawiałem z ojcem.
Co powiedział?
Toshi…
Tata Toshiego pokryje udziały Ruperta.
Trzeba mu powiedzieć, że nie jest już częścią firmy.
Tato, telefon.
Nie teraz.
To mama. Mówi, że to pilne.
- Idź. - Wstrzymajcie się.
Odebrałem, Tag. Cześć, kochanie.
Nathalie Perrault się zatruła.
- Dziś nie wystąpi. - Nie mogę teraz…
Jestem dublerką. Wystąpię zamiast niej…
jako Nora.
Przyjedziesz? Jak ruszysz teraz, zdążysz na początek.
Czytałaś gazety?
To Rupert.
Zawsze ma jakieś kłopoty.
Potrzebuję cię.
- Proszę. - Nie martw się. Świetnie ci pójdzie.
Moi ludzie rozszarpują się tu na strzępy.
Jeśli wyjdę, firma upadnie.
- Więc nie przyjedziesz? - To Venturer.
Ale to nie jest nieuczciwe. Rupert to Rupert.
Zawsze taki był.
Uważam, że ludziom się to podoba.
Arcybiskupowi nie!
Nie ma lepszych zajęć?
Jak ograniczonym trzeba być, by uważać to za problem?
A jakim ignorantem, by sądzić, że nim nie jest?
Nie jesteś hipiską? Każdy ma przeszłość.
Nieciekawą dla Beattie Johnson.
Raczej nie odwiedza Glyndebourne.
Wybaczcie, ale albo on, albo ja.
- A co z lojalnością? - Cameron.
My przeciwko światu? Zgodzimy się na to?
Przyjmiemy atak Tony’ego Baddinghama
z założonymi rękami?
Wierzę w miłość i przebaczenie,
ale wątpię, by nasza koncesja to przetrwała.
Może zagłosujemy? Demokracja w akcji.
Pieprzyć demokrację!
Wiecie, o co mi chodzi.
Możesz się wstrzymać, Cameron.
Wyjdź na czas głosowania.
Mike, Patrick, nie jesteście w zarządzie, więc też powinniście wyjść.
Nie na to się pisałam.
Gdyby było na odwrót,
Rupert poszedłby za wami w ogień.
Cokolwiek zdecydujecie, poczekajcie chociaż do końca wyborów,
nim powiecie mu, że poddano go kolejnemu głosowaniu.
W porządku?
Co za burdel.
Czemu go bronisz?
Bo go kocham.
Bo o mnie walczył.
Teraz moja kolej walczyć o niego.
Dobrze.
Jak to zrobimy?
Kawa.
Nie, dziękuję.
To nie pytanie. Siadaj.
ŚCIĄGNIJ WODZE, RUPERCIE
Times, Telegraph,
Today, Mail, Mirror i Scorpion.
Wszędzie jesteś na pierwszej stronie.
Fotografowie rozstawili się na zewnątrz i na ciebie czekają.
Wystroiłeś się, by zmieszać mnie z błotem?
Na litość boską! Dorośnij, Rupert!
Wszyscy mamy dość chłopca, który ze wszystkiego się nabija.
U młodziaka mogło to być urocze,
ale u prawie 40-letniego faceta
obawiam się, że to raczej…
żałosne.
No tak.
Helen jest wściekła.
To oczywiste.
Wiedziała, że ją zdradzałeś,
ale nie znała skali upokorzenia.
Dzięki Bogu, że ocaliłeś ją przede mną.
Obaj wiemy, że nie odebrałem ci Helen.
Złamałeś ją dużo wcześniej, zanim ja ją poskładałem.
I nie pozwolę ci tego powtórzyć.
Daj spokój, Malise!
Każdy ma seksualne grzeszki.
Helen lubi waniliowy seks, ale na pewno kilka razy użyłeś bicza.
Dziś rano twoja córka płakała
ze strachu, że umrzesz na AIDS.
Straciłeś żonę i zaraz stracisz dzieci,
bo nie umiesz utrzymać fiuta w spodniach.
Ironia losu polega na tym…
że już tego nie robię.
Wszystko, co przedstawili, było lata temu.
Naprawdę?
Sarah Stratton? Nathalie Perrault?
Kilka miesięcy temu.
Były ostatnie.
Nie usprawiedliwiam tego, co się stało…
ale mogłem się zwierzyć Beattie, kiedy tego potrzebowałem.
Nie miałem pojęcia, że wszystko nagrywa, żeby użyć tego przeciwko mnie.
Powiedziałem jej o dobrych chwilach z Helen,
ale tego już nie upublicznili.
Nie martw się. Dostanę to, na co zasłużyłem.
Stracę dziś stołek.
Zapewne.
Nie raz wypadałeś z kadry, ale zawsze wracałeś.
Tak się uczyłeś. Weź się w garść.
Gdy zmarł Timmie…
przysiągłem sobie,
że zaopiekuję się młodymi jeźdźcami.
Trzymałem cię blisko,
próbowałem powstrzymywać przed powtarzaniem błędów.
Ale to było na nic.
Obwiniałem siebie,
ale twoja zgnilizna pojawiła się na długo przede mną.
Ojciec dał ci najgorszy przykład.
Postaraj się dla dzieci.
Uwielbiają cię, biedne nicponie.
Dla mnie?
Załóż to i idź oddać głos z godnością.
Dziękuję.
Mogę liczyć na twój głos, Malise?
Głosuję na liberałów.
Nathalie dziś nie gra.
„Dziś rolę Nory zagra Maud O’Hara”.
Boże, coraz gorzej. Chodźmy na kolację.
Nie. Skoro już tu jesteśmy, dajmy jej szansę.
W domu czekalibyśmy na wyniki.
Kochanie…
Będziemy państwa informować
na żywo z regionu południowo-zachodniego.
Do tego przedstawimy dogłębną analizę wyników
przygotowaną z dużym wdziękiem Corinium.
Patrzcie, to tatuś.
Przenieśmy się do redakcji ITN.
Dobry wieczór.
Kampanie zakończono, a lokale wyborcze otwarto…
Wiem, że nie powinienem.
Chciałem tylko porozmawiać.
To był okropny dzień.
Skoro James jest w telewizji, nie ma go tu…
Gotuję kolację dla dzieci.
Oczywiście, przepraszam.
Czy to gofr ziemniaczany?
Prawdę mówiąc…
Proszę.
Nie jadłem cały dzień.
Kłóciliśmy się o Ruperta.
Declan zmusił nas do głosowania.
Co zrobiłeś?
- Głosowałem za Rupertem. - Dobrze.
Zachował się okropnie,
ale jako jego przyjaciele musimy być lojalni
i nakierowywać go na dobrą drogę.
Każdy ma coś za uszami.
Wiedziałem, że powiesz coś mądrego.
Val boi się, że zaprosi nas do trójkąta, więc prewencyjnie wyrwała trawę pampasową.
Więc Rupert zostaje?
Declan ma decydujący głos. Zostawiłem ich. Źle się z tym czułem.
Mamo!
Idę do domu.
Lubisz paluszki rybne?
Nigdy nie mam ich dość.
Zmykajcie na górę umyć zęby.
Nie!
Lepiej słuchajcie mamy, bo wypadną wam zęby.
O nie, nie mam zębów.
Gdzie moje zęby?
Jest pan zabawny, panie Jones.
Dziękuję, panie Vereker.
- Jestem Sebastian. - A ja Freddie.
- Freddie! - Na górę!
No już.
Czemu elity nazywają się Sebastian?
Nie jesteśmy elitą.
Jesteście bardziej niż ja.
O rany.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Masz wózek inwalidzki?
Dla Jamesa ja nim jestem.
Podporą na starość.
Czemu za niego wyszłaś?
Bo mnie poprosił.
Czemu ożeniłeś się z Valerie?
Bo ją kochałem.
Mamo!
Pójdę już.
Zarycz.
Gdzie jesteś?
Dobranoc, Freddie.
Dobranoc, Lizzie.
Tadam!
A niech mnie.
Spójrz na siebie.
Czyż nie wygląda fantastycznie?
Spędziliśmy cały dzień u krawca.
Prawdziwy dżentelmen.
- Wygląda jak pingwin. - Sharon, przestań!
Spójrz, co stworzyliśmy.
Nasz chłopiec.
Jestem z ciebie dumny.
Kupiliśmy wszystko z listy.
Sprzęt do krykieta, piłki nożnej, pływania,
tenisa, rugby i szermierki. Do wszystkiego.
Jestem z ciebie dumny.
W drużynie rugby nie będzie wielu znajomych, co?
Eton zabrania odwiedzin przez miesiąc,
więc musisz być dzielny.
Dobrze? Żadnego płakania jak matołek.
Większość chłopców od dzieciństwa była poza domem.
Sharon, chodź. Przestań się lenić
i pomóż mi wyjąć torby z auta.
No naprawdę.
Nie wiem, jak wytrzymam bez widoku tej pulchniutkiej buźki.
Na pewno tego chcesz?
Mama się cieszy.
Mogę to zdjąć?
Tak, synu. Śmiało.
Czyż nie była cudowna?
Rewelacyjna.
Myślę, że znalazłeś swoją Tytanię.
Maud? Nie mogę jej obsadzić.
Declan by się wściekł.
Chodźmy z nią porozmawiać.
Gratulacje. Za bohaterkę wieczoru.
Jednego wieczoru.
To miłe i niespodziewane.
Myślałam, że będę sama.
Przykro mi, że rodzina nie przyszła.
- Mnie nie. - Tony!
Okropny jest.
Nie narzekam. To bardzo dobre wino.
Zwykle bierzemy lepki stolik w Coach and Horses.
Już niedługo.
- Tony, powiedz jej. - Tak.
Monica ma pomysł.
I to całkiem dobry.
Chciałbym zaproponować ci rolę
w inscenizacji Snu nocy letniej Corinium.
Główną rolę Tytanii, królowej elfów.
Maud raczej zna Szekspira.
To flagowy projekt. Będzie kręcony w Corinium,
z publicznością na żywo, nadawany w telewizji,
a następnie udostępniony szkołom w całym kraju.
Spory zasięg.
Boże.
To znaczy… dziękuję. Naprawdę.
Oczywiście będę musiała porozmawiać z moim…
Mężem. Oczywiście.
Miałam na myśli mojego agenta.
Ibsen byłby dumny.
Dziękuję.
Gotowi na transmisję na żywo, studio.
Odliczanie do przekazania za pięć, cztery, trzy…
NAGRYWANIE
WYDANIE WYBORCZE
Dobry wieczór.
Witamy w specjalnym wydaniu Faktów z Cotswolds.
URNA WYBORCZA
Połączmy się z naszą ekipą w Cotchester.
Skąd dostaję informacje…
że Paul Stratton utrzymał miejsce dla konserwatystów.
Chcę podziękować moim wyborcom,
pracownikom i mojej wspaniałej sekretarce, Samancie.
Oczywiście chciałbym podziękować
moim córkom, Penelope i Cressidzie.
Mojemu ojcu, Desmondowi Strattonowi, za jego mądre rady podczas wyborów
i mojemu sznaucerowi, Sułtanowi, za to, że przy mnie był.
Dobry piesek. Dziękuję.
Paul Stratton z Cotchester z ramienia konserwatystów.
Teraz przenosimy się do Chalford i Bisley,
gdzie miejsce Ruperta Campbella-Blacka wisi na włosku
po wczorajszym szokującym reportażu.
Teraz James i jego wahadło.
Paul Stratton utrzymuje przewagę ponad 15 000 punktów.
To decydujące zwycięstwo.
O nie, nie tutaj… Nie…
Potrzymam.
Nie ma czasu na zawahanie.
Beattie.
Głowa do góry.
Zachowuj się, jakby nic się nie stało.
Cokolwiek będzie, to był zaszczyt służyć z tobą i…
Dobra, Gerald, nie przesadzajmy.
Gotowy?
Tak.
Chalford i Bisley zaraz ogłoszą.
Za chwilę zewnętrzna transmisja!
Słyszę, że przenosimy się do Chalford i Bisley,
by poznać wyniki.
- Nie spodziewaliśmy się ciebie, Tony. - Nie przegapiłbym tego!
Transmisja zewnętrzna.
Jako przewodnicząca komisji wyborczej okręgu Chalford i Bisley
ogłaszam,
że suma głosów oddana na każdego kandydata była następująca.
Michael Seaborne, kandydat Partii Pracy: 5342.
David Edwards, znany jako Bee Bee Wełniany Baran,
kandydat partii Cotswold Loony: 283.
Tak!
Margaret Baldwin, Partia Liberalna.
Otrzymała 24 292 głosy.
Rupert Campbell-Black, Partia Konserwatywna.
Otrzymał 36 272 głosy.
Niniejszym uznaję, że Rupert Campbell-Black
został wybrany do parlamentu z Chalford i Bisley…
i utrzymał miejsce Partii Konserwatywnej.
Konserwatyści zatrzymują Chalford i Bisley
Idź do niego.
- Udało się! - Brawo, Gerry!
Dziękuję wam wszystkim.
Zrobię wszystko, by zasłużyć na wasze zaufanie.
Naprzód.
- Naprzód! - Rupert Campbell-Black,
ponownie wybrany na posła z Chalford i Bisley,
całuje swoją dziewczynę, Cameron Cook.
Jeśli dopiero dołączyliście, ogłoszono 88 wyników.
Przed chwilą zhańbiony Minister Sportu, Rupert Campbell-Black,
zaskoczył wszystkich, utrzymując miejsce z Chalford i Bisley…
Właśnie ogłosili.
Wygrał, prawda?
Jak on to robi?
To nadal bohater olimpijski.
Nie dla tych, którzy go znają.
Nawet ciebie ma po swojej stronie.
Czasem potrzebuje ojca.
A może ty potrzebujesz syna.
Przepraszam.
Mam wrażenie, że widzisz Ruperta przez różowe okulary,
bo tęsknisz za Timmiem.
I trudno mi to znieść, bo jestem pewna, że Rupert mu nie dorównuje.
Rupert jest groźny i nieobliczalny bez punktu zaczepienia.
Dobrze, że zachował miejsce.
Gdyby był kobietą,
oblano by go smołą, obsypano piórami i wleczono za włosy
- po ulicach Cotchester. - Na litość boską.
Zyska miejsce w rządzie. A mnie się oberwie za naszą przeszłość.
Wstyd mi, że za niego wyszłam,
że mam z nim dzieci!
Ja zawsze będę tylko zawstydzoną pierwszą żoną bohatera olimpijskiego!
Już dobrze.
Co się stało w Kenii?
Co?
Nie mówiłaś mi o Kenii. Co się tam stało?
Nie. Nie powiedziałam.
Bo wiedziałam, że inaczej na mnie spojrzysz.
I tak się stało.
Śpij dziś w pokoju gościnnym.
Którym?
Co to, kurwa, jest?
The Chicken Song, jak kurczak.
Co?
Spitting Image.
- To parodia. - Czego?
Rupert!
- Chodź. Wracajmy do domu. - Co?
Właśnie wygrałem cholerne wybory!
Właściwie to pani Thatcher je wygrała.
Musimy porozmawiać o Venturer.
Nie. Świętujemy.
Venturer wygrał wybory!
Idę spać.
Dobra.
- Pójdę z tobą. - Nie.
Świętuj.
To twoja impreza.
Brawo, Dimbleby.
Jak zwykle Brytyjczycy wybrali mamusię.
Może pójdziemy gdzieś to uczcić?
- Ty i ja? - Czemu nie?
Poszukam magnetofonów pod łóżkiem.
Dobrze.
- Naprawdę? - Nie.
Posłuchaj…
Byłeś wspaniały, James.
Cześć, drużyno.
Kto się pisze na imprezę?
Chętnie coś wypiję.
Daysee. Wybierasz się gdzieś?
Spotkam się z ekipą w Cotchester Arms.
Cydr z kamerzystami?
W garderobie mam Bollingera.
Nie, dziękuję.
No weź, Daysee. Co to za smutna mina?
- Kiedyś lubiłaś imprezować. - Spierdalaj.
Kazała mi spadać.
Deirdre?
Tak, James?
Wezwij mi taksówkę. Jadę do domu.
…zachował miejsce w Chalford i Bisley
przytłaczającą większością głosów.
Gdzie Rupert?
Został na przyjęciu śpiewać kurczakową piosenkę.
Co tym razem?
Paul zdobył stołek.
Chcesz być jego żoną czy nie?
Jeśli tak, przestań jęczeć i wracaj do domu.
- Nie możesz tak do mnie mówić. - Właśnie powiedziałam.
Co za emocje. Ogłaszanie podsumowania
znaków pozostawionych ołówkami.
Byłeś genialny.
Cholerna Beattie Johnson zgarnia całą chwałę.
Za rok poproszę o większe wahadło.
Tak.
Skoro o tym mowa…
Moja erekcja wyborcza znów się pokazała.
Tak, faktycznie.
Umyłam już zęby.
No dobra. Wystarczy seks.
Dobrze.
No chodź.
Ludzie naprawdę mnie nie doceniają.
Zdziwiłbym się, gdyby teraz
Venturer nie chciał mnie podkraść. Albo bym został kretem.
Byłbym podwójnym agentem.
Szerzej, Lizzie.
Nie mogę włożyć.
James „Kret” Vereker. Jest.
Taka praca, Lizzie.
Dobra dziewczynka. Otwórz norę.
Jestem kretem i mieszkam w dziurce
Lizzie.
Jestem latawcem, a ty moim uziemieniem.
Kochanie. Wróciłeś.
Gratulacje. Wygrałeś. Zrobiłam śniadanie.
Musisz być wykończony od tego świętowania.
Przepraszam za tę głupią kłótnię.
To przez hormony.
To nie twoja wina.
- A dziecko? - Twoje dziecko.
Byłam dla ciebie okropna, Paulie.
Chcę, żebyśmy mieli prawdziwą rodzinę.
Tak się cieszę.
Wiesz…
w przypadku niektórych kobiet drugi trymestr…
to najbardziej napalony okres w ich życiu.
Gerald. Byłem w łóżku.
Przyszedłem do ciebie dołączyć.
Nie wierzę, że Rupert to zrobił. To Superman.
Mam być zazdrosny?
Dla niego zrobiłbym wszystko, ale to ciebie kocham.
Ciebie i panią Thatcher.
I po erekcji.
O nie. Naprawdę?
Przestań mówić o pani Thatcher.
Przepraszam.
Chcę być posłem, Charles.
I dlatego żenisz się z kobietą, której nie kochasz,
porzucasz zasady i pracujesz dla partii,
która odbiera gejom prawa do bycia ludźmi.
Zmienię wszystko.
Od środka.
- Naprawdę? - Czemu nie?
Gerald pogratulował mi wczoraj
bycia doskonałą żoną polityka.
Był bardzo pijany.
Jak to w ogóle wygląda?
Znoś i milcz?
To nie w twoim stylu.
Wspierałam cię, bo uważam, że potraktowano cię niesprawiedliwie.
Nie zaprzeczę słowom Beattie.
To wszystko prawda.
Nie musisz.
Znam całego ciebie.
Kocham cię.
Wyprowadzę psy.
Uwielbiam cię. Dziękuję za wsparcie.
Tak!
Zostawiacie mnie samego?
OK. Już dobrze.
Dzwonili z Downing Street. Pani Thatcher chce cię widzieć.
Wiem, że to boli, ale cokolwiek myślisz o Rupercie…
Nie dałbym rady bez twojego wsparcia.
I twoich pomysłów.
Jesteś moją tajną bronią.
To działa w obie strony. Jesteśmy drużyną.
Myślę, że wyszliśmy z tego silniejsi niż kiedykolwiek.
Spójrz na niego. Za kogo on się ma?
Cholernego Lancelota?
Ruchcelota.
Zakończysz tę walkę z Rupertem?
Proszę.
Zakończę…
konflikt z Rupertem.
Jak poszło mamie?
- Dzwoniła? - Nie.
- Jajka, tato? - Nie, nic nie przełknę.
Trzecia wygrana pani Thatcher.
Biedny pan Kinnock powinien się poddać. Ona zawsze będzie premierem.
Zmiany są trudne.
Ludzie się boją, więc trzymają się status quo.
To dołujące.
- To Freddie. - Porozmawiasz z Rupertem?
Podjąłeś decyzję?
Skoro wygrał wybory…
Informuję tylko,
że rozpoczyna się konferencja na Downing Street.
Posłuchajmy, co powie Maggie.
Nie pani Thatcher. Ruperta.
Dziękuję państwu.
Rozmawiałem z panią Thatcher o przedwczorajszym
programie Bez cenzury i poruszeniu, które wywołał.
Powiedziałem pani premier, że choć wygrałem wybory parlamentarne,
nie chcę wokół mnie skandalu, który odciągnąłby uwagę
od ważnych działań rządu.
Dlatego z głębokim żalem złożyłem,
a pani premier ją przyjęła,
rezygnację ze stanowiska posła i ministra.
Wkrótce wydamy kolejne oświadczenie.
Bardzo dziękuję.
Wygląda na to, że jednak wygrałeś.
Jeden z głowy, jeszcze troje.
Dobra. Mówcie.
Mam odejść?
Miło było.
Napisy: Karolina Gruszczyńska