Następująca fabularyzacja inspirowana jest prawdziwymi osobami oraz zdarzeniami,
które miały miejsce w Waterloo w prowincji Ontario.
Myślę o niewiarygodnym przełomie
możliwym dzięki wynalazkom w dziedzinie telekomunikacji.
Dzięki tranzystorowi,
ale głównie dzięki satelicie komunikacyjnemu.
Postęp ten urzeczywistni wizję
błyskawicznego kontaktowania się ze sobą
z dowolnego miejsca.
REGION WATERLOO
W takiej rzeczywistości,
odległej może o 50 lat,
odpoczywając na Tahiti czy Bali, będzie można prowadzić interesy,
jak gdyby było się w Londynie.
Jeśli uznamy ten kierunek za zasadny,
niemal każdą czynność nadzorczą,
biurową czy nawet fizyczną
wykonamy na dowolną odległość.
Gdy nadejdzie ten czas,
cały świat skurczy się do konkretnego miejsca
i miasto w swoim tradycyjnym wymiarze ośrodka spotkań
straci prawo bytu.
Komunikację rozumianą jako transport zamienimy na telekomunikację.
Ja pierdolę. Nie spóźnimy się!
No wiem, ale zaraz haftnę.
Trzymam.
Cholera.
Jest OK.
…napastnik, Mats Sundin, dzisiaj przysypia.
Pokazał, co potrafi, w NHL, ale kiedy Leafs potrzebują…
Są panowie na 9.00.
- A Brock? - U siebie.
- Panie Balsillie, mam… - Idź do Shelly.
Wreszcie rozumiem ten cytat.
„Gdy dorastasz, twoje serce umiera”.
To z Klubu winowajców Johna Hughesa.
Słyszysz?
No. To bzyczenie?
Jesteśmy w biurze. Wszystko tu bzyczy. Ale tak subtelnie.
- Tutaj. - Odkryłeś źródło.
No co?
„Wyprodukowano w Chinach”. Znamię bestii.
- Mike? - Nie mogę się skupić.
I co zrobisz? Naprawisz to?
Naprawię.
Za dwie minuty mamy spotkanie.
To nie jest dobry moment.
Daj mi jakiś spinacz.
Kurwa, majstrujesz gościowi przy jego rzeczach.
Nie ma wyłącznika.
Zawsze jest włączony, więc ciągle bzyczy.
No skoro tak…
Dobra, pospiesz się.
Powiedz mu, że stali nie dostanie.
Stopy, Harry.
Oddzwonię.
Czekają.
Punktualnie. Holendrzy czy co?
Słuchaj, Rick, dużo o tym myślałem.
Jeśli na to pójdą, chcę kierować nowym działem.
Myślisz, że sobie poradzisz?
Tak.
Ja też.
Żeby nie było wątpliwości,
jeśli to nie wypali, tej rozmowy w ogóle nie było.
Jasne.
Dziękuję.
Jest jedna sprawa.
Amerykanie oferują im jakiś zmyślny układ podatkowy.
Przedstawmy im wariant kanadyjski.
- Nic nie mam. - Wiem.
Callaghan wykombinował coś na szybko. Wyjaśni im.
Callaghan?
Wiesz, to chyba kiepski pomysł.
Niby czemu?
Zróbmy tak.
Callaghan wyłoży mi ten swój pomysł,
a ja im go sprzedam. Tak będzie lepiej.
Całą noc ślęczał nad tym na moją prośbę.
- No dobra… - Ma tam być.
Rick…
Tego faceta chcemy pokazać Storkowi?
Wygląda jak…
ostatnia, kurwa, oferma.
Jim, to nie jest prośba.
Dobra, świetnie.
Zbliża się łysol z groźną miną.
- Niech to szlag! - Mike?
Słyszę.
- Weź ty, kurwa, uważaj! - O kurde!
Siadaj!
Od razu lepiej.
Czym mogę panom służyć?
Dzień dobry. Jestem Mike Lazaridis,
prezes firmy Research In Motion.
Tworzymy sprzęt komputerowy
z użyciem autorskich układów scalonych
oraz we współpracy z czołowymi producentami,
takimi jak Intel, American Micro Devices czy Cyrix.
Z naszych usług korzystali
U.S. Robotics, Rogers Cantel,
- RAM Mobile Data… - Sekundę.
Jesteś przy biurku Callaghana?
Super. Mówi Jim Balsillie.
Brock chciał, żebym przejrzał tę propozycję podatkową.
Przyniesiesz mi…?
Właśnie. Świetnie. Dzięki.
No dobrze. Co to takiego?
Nasz nauczyciel techniki…
Kurwa.
- Mawiał… - Przepraszam.
W liceum pan Micsinszki od techniki mawiał:
„Kto umieści komputer w telefonie, zmieni świat”.
No więc chcemy wykorzystać
nieużywaną przepustowość częstotliwości UHF
do stworzenia wielofunkcyjnego urządzenia.
- Asystent Callaghana do pana. - Wpuść go.
Świetnie.
Przepraszam, nikt mi… Nie wiedziałem, że potrzebuje pan kopii…
Jestem w trakcie spotkania.
Innymi słowy,
w całej Ameryce Północnej mamy wolny sygnał bezprzewodowego Internetu
i nikt nie wymyślił, jak to wykorzystać.
W tym pokoju jest wolny Internet.
To coś jak Moc.
Oglądał pan Gwiezdne wojny?
Nie.
Proszę sobie wyobrazić pager,
telefon i obsługę e-maili w jednym urządzeniu.
Nazwaliśmy go PocketLink.
Proszę posłuchać, nie zajmujemy się tu takimi rzeczami.
Jesteśmy komercyjnym producentem.
Wam potrzebny jest inwestor.
Wymyślcie lepszą nazwę.
Będziesz płakać? Mike. To z rozczarowania?
- No tak. - Wypadłeś świetnie!
Widziałem, że Rick wysłał po was limuzynę.
Chyba bardzo zależy nam na tej fuzji.
Wiem, że mamy wiele do omówienia, ale…
może zaczniemy od naszej strategii podatkowej.
Pewnie rozmawialiście o tym z Amerykanami,
ale zapewniam, że w Kanadzie też znamy się na oszustwach podatkowych.
Tak?
Propozycja jest taka.
Pracowników rozliczamy z Ontario,
a dostawcom płacimy z Holandii.
Rozpierdalamy to na pół.
Lewa strona nie wie, co robi prawa.
A do tego zgarniamy przyjemną premię z prowincji.
Dostajemy ulgę, bo nie wiedzą, czy jesteśmy prywatni czy publiczni.
POZA TYM MAM PORSCHE
Moim zdaniem sprawa jest prosta.
Lecimy z dobrą i złą wiadomością.
Klasycznie to rozegramy. Powiedzą…
Mike!
Czekaj!
Będzie dobrze. Nadal mamy umowę z U.S. Robotics.
Jesteśmy… Jak jaskinia nazwała Aladyna?
Nieoszlifowanymi diamentami.
- O kurwa! - Co?
Zapomniałem sztalugi.
Musimy zmienić nazwę produktu.
Za wysoko cenisz tego gościa. Nie zna Gwiezdnych wojen. Jest łysy.
Zakład, że nawet nie spytają o telefon?
Jesteś „Biurowy Tata”?
Stary! Pociśnij czymś.
- Daj „Scott to ciołek”. - Nie mogę.
Dlatego korzystam z twojego.
„21ChłopakZKanady”.
To ja.
Koleś opowiada mi o wąchaniu swoich…
Kupili telefon?
Mamy dobrą i złą wiadomość.
Zła jest taka…
Prezentacja…
Nie wysłuchali nas i nie zrozumieli koncepcji produktu.
Nie kupili telefonu.
- A ta dobra wiadomość? - Właśnie.
Nadzwyczajny wieczór filmowy, natychmiast.
Poszukiwacze zaginionej Arki, wersja panoramiczna…
O tak.
- Bez kitu! - Pierwszy rząd zaklepany!
Jesteś pewny, że ich medalion miał znaki tylko z jednej strony?
Berło Belloqa jest za długie. Kopią w złym miejscu.
Zatrute daktyle.
No troszkę zatrute.
To czemu poszli tamtędy?
Nazwy – Easyphone? Quickphone? – Me-mail?
Mike, przegapisz swój ulubiony film!
Mówiłem, żeby nie wysyłać depeszy do Berlina!
Geniusz bez studiów
Toronto wygrywa wynikiem 5 do 4.
Gilmour z trzema asystami.
Félix Potvin z 30 udanymi interwencjami,
w tym z trzema w doliczonym czasie, ale rzecz jasna…
- Są u góry czy na dole? - Dawaj. Mam całą grupę.
Rzuć tam wszystko.
U góry, ryzyk-fizyk. Idziemy na Scotta.
Ma ktoś koncentryk typu C?
Nie wiedzą, że mnie tam nie ma.
- Scott, atakujesz mnie! - Co?
- Atakujesz mnie. - Sorki.
Wysyłaj psy, Ethan. Robią nam wjazd.
- Na dole po prawej. Mają rakiety! - Wysyłam.
Kabel koncentryczny? Ktokolwiek?
- Przepychacz do mnie! - Nie!
Przepychacz jest mój, stary!
- Nie! Bez… - Cholera!
Wybaczcie, chłopcy, ale wraca na swoje miejsce!
Powrócił!
Wiceprezes wykonawczy
- Dziękuję. - Dzięki wielkie.
Ja dziękuję.
Wiem, jak sprzedać wasz telefon.
Jak go rozpromować i kto może go od nas kupić.
Kto?
W jakim sensie „od nas”?
To moja propozycja:
odejdę z Sutherland-Schultz,
jeśli zrobicie mnie dyrektorem generalnym.
Pan tak na poważnie?
Tak złej prezentacji w życiu nie widziałem.
Macie zerowe szanse. Potrzebujecie mnie.
Nie wiem, za kogo się pan uważa,
ale dziękuję, radzimy sobie.
Mamy umowę na 16 milionów z U.S. Robotics.
- Szesnaście milionów? - Zgadza się.
Nieźle. Co od was kupili?
Modemy. Słyszał pan o czymś takim?
To coś jak Moc z Gwiezdnych wojen?
Zabawne. Wasze logo to autentycznie „SS”.
Ile wam wypłacili z tych szesnastu milionów?
- Nic. - Zero?
Jeszcze nie wysłaliśmy modemów.
Kilka miesięcy temu przesłaliśmy im próbną partię,
ale dotąd nikt nie oddzwonił.
Co ty mówisz? Przecież zapłacą.
Mamy umowę na szesnaście milionów.
Czyli robią was w chuja.
Czemu niby… Dlaczego pan tak myśli?
Bo na ich miejscu zrobiłbym to samo.
Mogą odraczać płatność takim firemkom do ostatniej chwili. Zmiażdżą was.
Ci ludzie to piraci.
Pir…
Zapłacimy. Dziękuję.
Co pan może wiedzieć o…?
Zresztą zwisa mi to. Ile masz kasy?
- Słuchajcie. - Dam napiwek.
- Dwa… 2,50. - Powiem wam, jak zrobimy.
Daję wam 20 000 $, w tej chwili.
Sprzedam telefon. Załatwię wasz problem z USR.
W zamian chcę 50% firmy.
I stanowiska dyrektora.
- Kurwa. - No wiesz…
- Żartujesz sobie? Nie. - Ale…
Oczywiście, że nie ma mowy. Nie!
- Można to przegadać. - Mike!
- Dobra, już. - Kto tu jest decyzyjny?
- Teoretycznie… - Mike decyduje i właśnie zdecydował.
Ja decyduję.
I myślę, że… przepraszam.
Nie słuchaj go! Znamy faceta pięć minut! To nie twój tata.
No dobra.
Dziękuję.
Strasznie butny, nie sądzisz?
Miał w sobie…
- Taką butę. - „Modemy. Słyszał pan o czymś takim?”
No dobra, też poleciałem butą, ale on to nakręcał.
I co on w ogóle mówi? Że nasza umowa to lipa?
U.S. Robotics, z kim łączyć?
Mówi Mike Lazaridis z Research In Motion.
Robimy dla was płytki drukowane.
Proszę poczekać.
Mike! To ty?
Tak. Cześć. Zastanawiałem się,
czy byłaby możliwość,
żebyśmy wystawili wam fakturę za pierwszą połowę
albo za jedną trzecią wartości waszego zamówienia. Jeśli…
Może za jakąkolwiek część zamówienia?
Co takiego?
Jeśli to możliwe.
Nie dostałeś mojego faksu?
Nie mamy tu faksu.
Mike,
te modemy, które nam wysłaliście w marcu,
były wadliwe.
Przepraszam, jak to?
Niestety, nie działały.
Anulowaliśmy całe zamówienie. Ale to było miesiące temu.
Naprawdę myślałem, że macie faks.
Ale czekaj, może ci to wynagrodzę, co?
USR prześle ci faks za darmo. Na mój koszt. Zgoda?
Dobra. Dzięki.
No to załatwione. Powodzenia, Mike.
- Jasne. - To hej.
Hej.
Co jest?
Musisz zadzwonić jeszcze raz.
Zgotuj facetowi Glengarry Glen Ross. Przyciśnij go.
Chyba nie mam czym go przycisnąć.
Jest dokładnie tak, jak mówił ten koneser roleksów.
Przewidział to. Jak on to ujął?
Że U.S. Robotics to piraci.
Trafił, kurwa, w punkt.
- Steve! - No?
- Potrzebuję linii telefonicznej. - Koleś bredzi, że Noonian Soong to Q.
- Dzięki. - Spoko.
Co ty robisz?
Powinniśmy na to pójść.
Nie.
Z takimi ludźmi nie wchodzi się w układy.
Facet jest skreślony.
Moim zdaniem… Nie skreślałbym go.
Nawet wizytówkę ma pokreśloną.
To rekin finansowy.
Dobrze. A wiesz, kto się boi rekinów?
Piraci.
O kurwa.
No więc…
przedyskutowaliśmy to i…
mamy kontrpropozycję.
Wracacie z podkulonym ogonem. Jak skomlące kundle.
W związku z tym moglibyśmy zaoferować…
Nisko.
…10% za…
500 000 $.
Pojebało cię do reszty?
Codziennie ze stu tysięcy opcji wybieram jedną!
Tak to było?
Codziennie ze stu opcji wybieram jedną! To z Wall Street.
W porządku.
Dwadzieścia pięć procent za 250 000.
Połowa za 50 dolców!
Trzydzieści trzy za 125 000
i możemy kierować firmą razem.
Mike! Nie! Dobra, stoi. Zgoda!
Łatwizna, stary.
Pójdzie jak z płatka.
Zanegocjujesz go na amen.
Gol! Wywiódł wszystkich w pole!
- Tak? - Cześć, Jim.
Tu Mike Lazaridis z Research In Motion.
Spotkaliśmy się u was w biurze.
Moglibyśmy zaoferować…
33% udziałów w naszej firmie za 125 000
i bylibyśmy współdyrektorami.
Jasne.
Zgodził się.
Zajebiście!
O stary! Mike!
Scott! Mamy to!
Że niby co?
Nie słyszałeś nic z tego, co się działo w tym pokoju?
Może ty mu powiedz o modemach.
Gdzie go chcesz posadzić?
Co to ma być, do chuja?
Każdy składa swoje biurko. Taka tradycja.
Nie bawię się w to.
U.S. Robotics wycofało się z umowy.
Mówiłem. Jaką mamy ekspozycję?
Ekspozycję?
Ile wydaliście na modemy?
Jeden i sześć miliona.
- Jeden i co? - Co?
Na materiały i robociznę wydaliśmy 1,6 miliona.
Skąd wzięliście 1,6 miliona dolarów?
Dostałem kredyt w banku.
Mike, no weź.
Łączcie mnie z U.S. Robotics!
- Do kogo mówisz? - Właśnie.
Co to, kurwa, jest?
To tak zwana fala nośna.
Modem nawiązujący…
Daj spokój.
Spierdalać mi z Internetu!
Mike?
To chyba Casey.
Będzie dobrze.
Co?
Nie możesz tak mówić do zespołu.
Nie może…
- Mike! - Właściwie to Jim Balsillie. Nowy prezes.
Współprezes.
Co mogę dla ciebie zrobić, Jim?
Ja w sprawie tych modemów.
Przykro mi, tu już nie ma o czym rozmawiać.
- Produkt jest wadliwy. - To nie ma…
Dość tych pierdół.
Dwa i pół miliona za całe zamówienie.
To nie przejdzie, Jim.
W takim razie zejdę do 1,6 miliona.
Bierzesz albo sprzedam je Rockwellowi za jeszcze mniej.
Urodzony negocjator.
To może zróbmy tak:
Weźmiemy modemy, ale dorzucicie patent telefonu Mike’a.
Jakiego telefonu?
Miało być bez pierdół, Jim.
Pracujemy nad swoim projektem od roku. Chcemy…
Ile potrwa stworzenie prototypu?
PocketLinka? Pewnie z rok.
Nie, prototyp, Mike. Byle coś pokazać na spotkaniu.
To może być totalny szajs.
Nie może… Nie zrobimy tak.
Mike tak nie zrobi.
U.S. Robotics tworzy własny telefon.
Bierzemy udział w wyścigu, a oni mają rok przewagi.
Mam gdzieś, jak to zrobicie.
Zaprzęgnij tych lamusów do roboty i zbudujcie mi ten jebany telefon!
Czego?
Przepraszam was.
Moja dziewczyna nie mogła rano zrealizować mojego czeku.
Mówi, żebym tu więcej nie przychodził…
Nie powinienem.
Stanęło na tym,
że nie będę przychodził, póki nie dostanę wypłaty.
Naprawię.
Research In Motion, zgadza się.
Z tego, co widzę, przekroczono saldo na rachunku bankowym.
Te 125 000 $ ode mnie jeszcze nie wpłynęło?
Wpłynęło.
W porządku.
Mam u was hipotekę. Może pani sprawdzić?
Proszę przeliterować nazwisko.
B-A-L-S-I-L-L-I-E.
- Balsillie? - Balsillie.
Ktoś będzie tęsknił za krzesłem?
Nie, spoko.
Dobra, ludzie, uwaga!
Czeki wydajemy teraz co dwa tygodnie.
Odbierzecie je u Shelly. To jest Shelly.
Cześć wam.
Siedzisz tutaj, Shel.
Mike!
- Ja też? - Jasne.
Kim właściwie jest Shelly?
Shelly.
To cię normalnie prześladuje.
Nie, ja was motywuję.
I nie mów o mnie „to”. Jestem twoim szefem.
- Nie jesteś. - Tak?
- Dzwoń do Woodmana z Bell Atlantic. - Już.
Czekaj, co ty robisz?
Sprzedajemy telefon. Potrzebuję prototypu.
- Mówiłem ci, że… - Mike.
Łączę.
Jesteśmy zadłużeni na ponad milion,
nie mamy aktywów, umów, produktów.
Biuro Johna Woodmana.
Mówi Jim Balsillie, prezes Research In Motion.
- Współprezes. - Chwileczkę.
Przymknij się! Tak?
Tak.
- Nie! Mówił, że nie mamy telefonu! - Nie pytam cię.
Mike…
Dobrze.
W jakim sensie „dobrze”?
Nie. Czekaj, stój.
John Woodman.
Mam dla pana niedorzecznie intratną propozycję.
- Mike jest przeciwny. - Właśnie się, kurwa, zgodził!
Pod presją.
Manipulujesz nim! To chyba jasne. Co mam z tym zrobić?
No co?
Wiem, czemu twój interkom emituje szum.
Bo został wyprodukowany w Chinach.
Przez ludzi, którym nie zależy.
I teraz każde biuro na całym świecie
musi znosić ten irytujący dźwięk,
migającą czerwoną lampkę,
15 różnych kabli zasilających
niekompatybilnych ze sobą.
A my… nie pracujemy w ten sposób.
Nie dokładamy się do szumu.
Stworzę prototyp,
ale albo idealny, albo nie będzie go wcale.
Mike, znasz powiedzenie „Lepsze jest wrogiem dobrego”?
W takim razie akceptowalne jest wrogiem ludzkości.
Shelly, daj mi z powrotem Woodmana.
Wtedy ja sięgam i go rozłączam.
Co?
Na to on mówi do mnie: „Chcesz dzisiaj umrzeć?”.
A ja jestem gotowy na wszystko.
Wtedy wchodzi Mike.
Zsuwa okulary i wypala:
„Koleś, ja decyduję, kiedy robimy to jebane spotkanie”.
I tak go usadził.
No dobra, Woodman chce go zobaczyć.
- Jutro mamy spotkanie w Bell Atlantic. - Jak to?
Nowy Jork. Jutro.
- Ale powiedział… - Masz czas do 8.00.
Czas na co?
Nie nazwałeś go kolesiem, co?
Ludzie, nowy plan.
Wszyscy się sprężamy i będziemy to mieć na jutro, tak?
SPECJALIŚCI OD ELEKTRONIKI
Bierz przełącznik.
- Kondensator 33 pF. - Dobra.
To będzie taka jakby hybryda, więc wziąłbym…
Jesteśmy!
Co będzie lepsze?
Dlatego myślę o pilotach do telewizora,
bo to coś, co ludzie znają…
Przyciski muszą być tak małe…
- Straciłeś połączenie. - Lecisz?
- Tak. Widzimy się jutro? - Jasne.
Dołóż baterię litowo-jonową…
Dalej gorące. Jest okej.
Śniła mi się fortuna.
„I czasem dzieje się wszystko tak, jak to wyśniłem”.
Mike! Ruszaj się!
Z czego to?
Z Diuny.
- Przebierzesz się na lotnisku. - Dziękuję.
Zabieramy Douga czy…
Nie.
Bo… dużo w tym jego pracy.
To oferma. Wsiadaj.
Bardzo chciałby lecieć.
Sprzedam ci mądrość prosto z Harvardu.
Dążenie do wielkości wymaga poświęceń.
A im bardziej dotkliwe,
tym więcej osiągniesz.
To mój najlepszy kumpel.
Cudownie. Gość, który biega z przepychaczem.
Uwaga, pasażerowie lotu AC42 do Nowego Jorku.
Można wchodzić na pokład.
Mike.
O kurczę…
Jak zacznę zgniatać kartkę papieru,
to znak, że masz przestać mówić.
W sensie, gdziekolwiek?
Nie. Na spotkaniu.
Okej, kumam.
Panie, streszczajmy się! Żona mi rodzi. Jedźmy.
Mogę spytać, czemu na wizytówce masz skreślony numer telefonu?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Mam propozycję. Nigdy się nie okłamujmy.
Jasne.
Nie odszedłem z pracy. Zwolnili mnie.
I zastawiłem dom, żeby było na wypłaty.
Więc jeśli to nie wypali, mam przejebane.
Dlaczego cię zwolnili?
Bo to idioci.
Research In Motion?
- To my. - Fantastycznie.
- Mogę zaproponować kawę? Wodę? - Nie trzeba.
- Zaraz panów poproszę. - Dziękujemy.
- Jim… - Nie. Żadnych napojów.
- Pragnienie to oznaka słabości. - Możliwe, że zapomniałem telefonu…
- Powiedz, że żartujesz. - Poważnie.
Kurwa!
Dobra, będziesz musiał to narysować.
- Tak? - Dobra.
Schemat klawiatury, taki jak u mnie w biurze.
Przepraszam panią.
Mógłbym prosić o kartkę i długopis?
Czekają na panów.
Wspaniale.
Czekajcie, już jest.
Witamy.
- Możemy? - Pewnie.
Czekamy na kogoś jeszcze?
Jestem sam.
Dobrze.
Więc tak…
Pozwólcie, że powiem wam, jak to widzę.
Wasi marketingowcy mówią wam,
że sprzedajecie „bycie razem”,
„łączność z bliskimi”, zwał jak zwał.
Powiedzmy sobie szczerze,
sprzedajecie minuty.
Tyle. Siedzicie w branży minutowej.
Wasza główna konkurencja to nie telefony komórkowe,
ale te w domu i w biurze.
Czyli darmowe minuty. Zmarnowane minuty.
Pytanie, jak te minuty odzyskać.
Wymyślamy komórkę na nowo.
Wsadzamy do niej komputer. I Internet.
Komórkę tak kurewsko użyteczną,
że przychodzenie do biura traci sens.
Obsługuje e-maile, wiadomości tekstowe, wszystko.
Niezależność totalna, wszystko w jednym,
a mieści się w dłoni.
Możecie więc powiedzieć marketingowi,
że nie sprzedajecie już bycia razem.
Sprzedajecie samowystarczalność.
Nie jesteś techniczny, co?
Nie jestem…?
Calutki świat, cały jebany świat próbuje przenieść e-maile do komórki.
Mieliśmy osobny dział, który pracował nad tym jakieś osiem miesięcy.
Wiesz, ile komórek ze sobą połączył?
Jedenaście.
Ta sieć obsłuży pagery. I nic więcej.
Odpłynąłeś do krainy fantazji, chłopcze.
Podejrzewam, że wkręciły cię jakieś komputerowe fioły.
Rozumiem.
- Mike. - Co się stało?
- Nie uda się. - Jak to?
Pracowali nad tym.
- Czego próbowaliście? - Już skończyliśmy.
Umieściliście urządzenia bezpośrednio w sieci,
jako klienty?
Zgadza się.
I co? Połączyliście w ten sposób chociaż dziesięć telefonów?
- No… - Właśnie.
Potrzymaj. Wyjaśnię wam, w czym problem.
Kiedy używacie telefonu jako klienta, co wtedy robi?
Jest sobie w tej sieci,
ciągle zadając to samo pytanie:
„Dostałem e-maila? Dostałem?”.
W ten sposób bez przerwy męczą serwery, nieważne, czy e-mail dotarł, czy nie.
Mamy na to sposób.
Zbudujemy… olbrzymi komputer,
który będzie działać jak ogromny klient
połączony bezpośrednio z Internetem,
a serwerem będzie nasz telefon.
Kiedy więc użytkownik otrzyma e-mail,
Waterloo przejmuje go, pakuje i…
przesyła.
Angażujemy waszą sieć na ułamek sekundy.
Na tyle albo krócej.
Czyli ile… przepraszam, ile by to…?
Miesięczne zużycie danych to mniej przepustowości niż połączenie lokalne.
W ten sposób jednocześnie może pracować pół miliona urządzeń.
Możemy to zobaczyć?
Tak, ale to prototyp. Jeszcze długa droga, zanim…
Wymaga jeszcze dużo pracy.
To tylko prototyp.
Telefon – Wiadomości – E-mail
Póki co na pewno jest to największy pager świata.
Raczej najmniejszy terminal poczty elektronicznej.
Przepraszam.
Rozumiem. A to jest…
Tutaj…
No tak.
Proszę spróbować kciukami.
Piszemy kciukami.
Teraz tak.
Do: – Temat: Cześć
Jak to nazwaliście?
Urządzenie o nazwie BlackBerry.
Wysyła i odbiera wiadomości e-mail.
Działa też jak telefon komórkowy.
Nie róbcie sobie JAJ z mojego nazwiska!!!
WIECZÓR FILMOWY!
Dzień dobry, panie Balsillie.
JIM BALSILLIE – WSPÓŁPREZES
- Dzień dobry panu. - Mike już jest?
Od wczoraj.
Piszą o nas na stronie dziewiątej.
Już któryś raz dzwonił Carl Yankowski z Palm Pilot.
Powiedz, żeby się tu pofatygował, jeśli mu zależy.
Tak powiedziałam.
Ted Rogers zaprasza na lunch do Canoe.
Ni chuja, do Toronto to ja mogę na mecz pojechać.
Dzwoń do Gary’ego Bettmana w sprawie biletów na Leafsów.
Jebaniec w trzecim rzędzie mnie posadził.
Jebaniec, trzeci rząd. Już się robi.
Dobra. Spróbuj 1-14 i 1-14!
Dobra. Dawaj na 1-1-4.
Okej. Wysyłam.
Panie Watson – proszę tu przyjść.
O mój Boże, Mike.
Chłopaki!
Mamy to! Tak!
Jim, właśnie…
Stworzyliśmy komunikator.
Pełne szyfrowanie, dwustronna komunikacja, dostępna wyłącznie dla nas.
Niewykrywalna. Nienamierzalna.
Nieprzechwytywalna.
To zwykłe SMS-y.
Nie. Wiesz, ile kosztuje wysłanie SMS-a?
Owszem. Dziesięć centów. I wszystko trafia do operatora.
Nic z tego nie wyciągniemy.
Tak, ale te wiadomości przesyłane są jako dane.
Za plecami operatora.
A to oznacza…
Wiadomości tekstowe bez limitu tylko na BlackBerry.
O ja pierdolę!
Wysłałem wiadomość Grahama Bella:
„Watson, proszę tu przyjść…”.
Skupmy się na…
Co wy tu wyprawiacie?
Przepraszam, a pan to kto?
Kazałeś mi się pofatygować do Waterloo.
No to jestem.
Panowie, przedstawiam wam Carla Yankowskiego z Palm Pilot.
Poważnie?
Doug.
Miło mi.
Wypowiedziałem trzy słowa.
„Butelka… dwa… litry”. Wiecie, co mi odpowiedzieli?
Mówią mi…
„Carl, nikt nie wypije dwóch litrów Mountain Dew”.
Nie widzieli tego, co ja.
Pizza XL, duży napój, pełnoprawna kolacja.
W miesiąc sprzedaliśmy miliard litrów.
Doug Gość jest niepoczytalny.
Bawisz się pod stołem, Mikey?
Oczyśćmy atmosferę.
Nie miałem nic wspólnego z działaniami U.S. Robotics przeciwko wam w 96.
Wadliwe modemy, sprawne modemy… Jak to naprawdę było?
Historia sprzed stu lat. Kto to pamięta?
Ja.
No właśnie.
Zróbmy tak:
połączmy BlackBerry i Palm Pilot.
Jeden produkt.
Dwulitrowa butelka wśród smartfonów.
Nadal miałbym pełną kontrolę
nad każdym aspektem inżynierii i projektowania?
Nie.
W takim razie nie będziemy mogli się na to zgodzić.
Przykro mi.
Uwielbiacie to swoje „przykro mi”, prawda?
Zobaczmy, jakie mieliście zamknięcie.
WYPRODUKOWANO W CHINACH
Cztery dolary i 50 centów. Boże, to kanadyjskie?
A U.S. Robotics?
Osiemdziesiąt trzy.
To nam daje kapitalizację na poziomie… 45 miliardów.
Co by się stało, gdybym teraz…
powiedzmy, wykupił wszystkie wasze akcje?
Jak to się fachowo nazywa, koleżko?
Wrogie przejęcie.
Wrogie przejęcie? Co tu się, kurwa, dzieje?
Wystarczy, że się nie zgodzimy.
Firma jest nasza.
Wiesz, Carl…
- Umowa stoi. - Tak?
Tak. Daj nam parę miesięcy. Zadbamy o pracowników
i zgodzimy się na sprzedaż.
Chwileczkę…
Wszystko w porządku, Mike.
Lepiej się teraz wzbogacić niż latami się z nim sądzić.
Słusznie. Wiesz, lubię cię.
A lubisz hokej?
Broń Boże. Kretyński sport.
A ty?
Nie cierpię.
Ten facet to pierwowzór Duke’a Nukema.
To jest autentyczny Duke Nukem.
Dobra, koniec imprezy.
- Co? - Słuchajcie.
Wyłącz to, proszę.
Czekaj.
Wyłącz to wreszcie.
- Allan, podasz? - Już.
Dobrze się bawicie? Bo właśnie chuj strzelił nam firmę.
Co się stało na tym lunchu?
- Zaraz… - Wyłącz to gówno!
Już?
Doug, proszę.
Ja mam pytanie do Mike’a.
Jak mamy sprzedać kolejne 500 000 telefonów,
kiedy jesteśmy na maksie w każdej sieci.
- Coś wykombinujecie. - Ale jak?
Jeśli podepniemy więcej telefonów, wszystko padnie. Kropka.
Nie wolno nam sprzedać kolejnych telefonów. Mike?
Tym się nie martw. Ja decyduję, co nam wolno.
Nie rozumiem problemu.
Co z tego, że chce kupić firmę? To chyba dobrze, nie?
To z tego, że się, kurwa, nie zgadzam!
Próbuję ją ratować, ty zjebie.
Słyszałeś kiedyś o obciążeniu sieci?
Doug, proszę…
Pogadamy na zewnątrz?
No co?
- Co to znowu za „obciążenie”? - To niewykonalne.
To co, kurwa, proponujesz?
Wyrucha nas, jeśli wartość akcji nie wystrzeli w kosmos.
Doug ma rację.
Nic nie zrobimy. Dostawcy musieliby przebudować całe swoje sieci.
Telefony są zasobożerne.
To je, kurwa, odchudź.
Myśleliśmy pod tym kątem.
Oni tego nie zrobią.
Jak to nie zrobią?
Mówiłeś, że są najlepsi na świecie.
Mówiłem, że najlepsi w Kanadzie.
Rozumiem.
Kto dałby radę?
Może najlepsi spece z Motoroli, Microsoftu, Google…
Dobra.
Co robisz?
Kto jeszcze? Gdzie szukać?
John Carmack.
Uderzcie do Carmacka z id.
Słyszycie mnie?
Gość, który stworzył Dooma.
Co to za Doom?
Grałeś w Wolfensteina?
Proszę, nie sprzedawaj więcej.
- Słychać mnie? - Tak!
Cholera.
- Ja pierdolę! - Patrz, jaka seria.
I z lewej.
Słuchajcie mnie, wy jebane żywe trupy.
Wybaczcie, że skracam wam wakacje,
ale produkt sam się nie sprzeda.
- Niby jaki produkt? - Słucham? Nie dosłyszałem.
Nasi technicy mówili, że osiągnęliśmy limit sieci.
Tak mówili. I to jest ich jebany problem.
Wasz jest taki, żeby sprzedać milion telefonów przed trzecim kwartałem.
To jest…
Ja tu, kurwa, nie żartuję.
Mają nam zejść.
Co powiesz na PalmBerry? Carl
SZEF DZIAŁU FIZYKI TECHNICZNEJ
Rozważamy zakaz ich używania.
Zakaz?
Nikt nie uważa na zebraniach. Gapią się w telefony.
Każcie im przestać.
Jasne.
Nazywamy je „CrackBerries”.
Pracuj dla mnie.
Nie mogę.
Dlaczego?
Jestem zobligowany umową.
Ile kosztuje jej złamanie?
Słucham?
Ile chcesz pieniędzy za złamanie umowy z Google?
Milion dolarów, jeśli zdecydujesz się teraz.
Nie przeniosę się do Kanady. Tej rozmowy nie było.
- Dwa miliony. - Przestań.
- Trzy miliony. - Wyjdź, proszę.
Dziesięć milionów.
Nie masz takich pieniędzy.
Tu jest umowa w opcji z milionem dolarów.
Antydatuję do dnia, kiedy akcje RIM kosztowały dolara.
Merrill wycenił nas właśnie na 13.
To legalne?
- Carl. - PalmBerry!
Ledwie cię słyszę!
Mówię, że PalmBerry! Niezłe, co?
Mam jakieś szumy na linii.
Oddzwonię, dobra?
Jim, słabo cię słychać.
- Jim! - Co? Carl?
- Głośniej, Jim. - Zadzwonię później.
Od: Księgowość
Tylko się upewniam… 10 milionów dla Paula Stannosa?
Potwierdzam.
Mike Lazaridis?
Jeśli Jim cię zwolnił, nic nie poradzę. Przepraszam, próbowałem.
Nie, właśnie mnie zatrudnił. Jestem Paul.
A to witamy! Skąd przychodzisz?
- Z Google. - I super!
Co tam robiłeś?
Kierowałem działem fizyki technicznej.
Nie jesteście już sprzedawcami.
Jesteście modelami.
Wychodzicie do elity. Do klubów jachtowych, na korty.
Gdzie bywa śmietanka, będziecie i wy.
Obnoście się z nim.
Niech was widzą, słyszą
i myślą: „Co za wkurwiający typ.
Jak być taki jak on?”.
Co to jest?
A kiedy spytają, nie mówcie, że to telefon z pocztą.
Bo to nie telefon.
To wyznacznik statusu.
Ktoś jeszcze?
Szef działu innowacji
Dzwonię z BlackBerry.
Podobno wasza korporacja jest zainteresowana kupnem quarków.
WĘZEŁ PACYFICZNY
WĘZEŁ ŚRODKOWY
Jest 7.55. Czas na informacje rynkowe.
Globalny kryzys BlackBerry.
Firma informuje o potężnych zakłóceniach w korzystaniu z usługi.
Infolinia uprzedza o opóźnieniach w wysyłaniu i odbieraniu wiadomości.
Tak. Jesteśmy świadomi problemu i aktualnie…
pracujemy nad rozwiązaniem. Oddzwonię.
Co się dzieje?
Mamy przejebane po całości?
Cisza!
Uspokójmy się na parę chwil.
Ile padło?
Może z 10 000.
O Jezu. Dobra.
Halo?
Połączenie na koszt…
Co się tam odjebało?
Czy zgadzają się państwo na obciążenie?
- Mogę prosić o odpowiedź? - Tak, zgadzam się.
Dziękuję.
- Mike. - Hej.
Ludzie cenią nasz produkt za trzy rzeczy.
- Wiesz jakie? - E-mail?
Bo… kurwa… działa!
To po stronie operatora.
Verizon coś miesza.
Zaraz ja namieszam, jak tego nie naprawicie. Na już!
Układ był taki: ja ściągam specjalistów, a ty odchudzasz dane!
Sprzedajesz telefony?
A myślisz, że co tu cały czas robię?
Walczymy z jebanym wrogim przejęciem!
Mam wam niańkę wysłać, ćwoki?
Dobra. Czyli… No tak.
Cały system wywala.
Sprzedaje telefony.
- Szlag mnie trafi! - No więc… Bo… Okej.
Może wstrzymaj się ze sprzedażą, dopóki…
Ja ci się, kur…
Przepraszam. To właściwie jest legalne?
Ritchie!
Mam prywatne spotkanie, Charles.
A mnie to prywatnie jebie!
Technicy z niczym nie ruszą, póki nie wyślesz tego faksu.
Rób sobie spotkania, kiedy związkowcy nie chcą mnie rozszarpać.
Słyszałeś?
Załatw to.
Skurwysyn.
Czyli macie siedzibę w Waterloo?
Jak się ten facet nazywa?
Witam wszystkich w Research In Motion!
Wiem, że mamy tu trochę nieład. Obiecuję, że wszystkich wdrożymy.
Tymczasem mamy problem z siecią.
Ręka do góry, kto zna się na Mobiteksie.
Dwie osoby.
W porządku.
Pójdziecie z Mikiem.
Reszta, czymkolwiek się zajmujecie, za mną.
Oprowadzę was. Chodźmy.
Będę trochę jak Sam Rockwell
w Wojowniczych Żółwiach Ninja.
Mogę mieć pytanie?
Co tu robi Charles Purdy?
O czym ty mówisz?
Mężczyzna w korytarzu za moim lewym ramieniem.
- O Jezu. - Posłuchaj.
Ten facet wszystko wam rozpierdoli.
Nie pozwólcie mu się zbliżyć do działu technicznego.
Zaufaj mi.
No dobra, w porządku.
Mówię poważnie.
Rozjebie wam firmę.
Mogę w czymś pomóc?
Mike, prawda?
Zgadza się. Co pan tutaj robi?
Charles Purdy. Nowy dyrektor operacyjny.
Jim zatrudnił pana na stanowisko…
Mam zaprowadzić porządek na tej łajbie.
Wszystko jest pod kontrolą.
Tak?
Czyją?
Dobrze, spróbujmy czegoś innego.
Zamiast odchudzać, może rozrzucimy dane?
Dziękuję.
Można by rozdzielić pakiet na szereg wież
w tej samej strefie.
I złożyć je przy serwerze.
Próbowaliśmy. Wieże nie rozpoznają się nawzajem.
Wieża nie ma pojęcia, jaką część sygnału odbiera,
i cały proces ciągle…
Może je przeprogramować?
Nie są nasze. Nie kontrolujemy ich.
W Naughty Dog zhakowaliśmy PlayStation, żeby poszedł Crash Bandicoot.
Jeśli transfery opierają się na triangulacji,
możemy podzielić sygnał na trzy?
Możemy zrobić dużo więcej.
Każdy BlackBerry to serwer.
Podzielmy sygnał na wszystkie urządzenia.
Na tysiące części. Jak Napster.
Sieć naszych użytkowników.
To musi być w regulaminie. Hakerzy by się na to rzucili.
Szyfrują wszystko po stronie serwera, nie?
Mike?
Wszystko jest już zaszyfrowane, więc…
Mike?
Przepraszam.
Możesz zjeść mój boczek.
Ile oni ci płacą?
Nie powinienem mówić.
Mnie dali 10 milionów.
Mnie tak samo.
Wyżej z tej strony. Dajcie tam krzesło.
Proszę cię bardzo.
Proszę.
Panie Purdy…
Na wstępie przepraszam za wcześniej.
Allan Lewis?
Czy jest tu Allan Lewis?
- Jestem. - Michael na coś wpadł.
Musimy to przetestować.
W piątek chcę mieć raport na biurku.
Przepraszam, kiedy?
W piątek.
To wygląda jak całkiem nowy system transmisji.
Testowanie go zajmie miesiąc.
To lepiej zacząć od razu, nie sądzisz?
Praca w wieczór filmowy przynosi pecha.
Dzisiaj nie da rady.
Jesteście jak dzieci. W tym problem?
- A kim ty właściwie jesteś? - Bawi cię to?
Chciałem tylko wiedzieć.
Jestem Charles Purdy.
Od teraz wszyscy pracujecie dla mnie.
A jeśli wasze tempo nie spełni moich oczekiwań,
wylatujecie.
I będę was zwalniał, aż zostaną tu sami mężczyźni,
a nie chłopcy grzebiący przy swoich maleńkich fujarkach.
Są jakieś pytania?
Gdzie Doug?
WOJOWNICZE ŻÓŁWIE NINJA
Doug! Siemasz, brachu.
Dzisiaj wieczór filmowy.
Widziałeś to?
Nie.
- Wychodziłeś tam? - Nie.
Stary. Jim odwołał wieczór filmowy.
Nie miał jaj, żeby samemu to zrobić,
więc wysłał jakiegoś zwalistego gościa,
który się drze.
Zagroził, że zwolni Allana.
Mike?
Musimy wracać do pracy.
Jasne.
Zastanawiałeś się kiedyś, czemu chłopaki tyrają 80 godzin tygodniowo
zamiast być z rodziną
i nie szukają uznania?
Tak, Doug. Bo tworzą najlepszy telefon świata.
No tak.
To pewnie dlatego.
- Halo? - Duży błąd, koleżko.
Przepraszam cię, Carl. Oddzwonię później.
- Mam zebranie. - Nie rozłączaj się, kurwa…
Jak samopoczucie?
Jim, wiem, że nie to chcesz usłyszeć,
ale zarząd uznał, że w celu uniknięcia dalszych zakłóceń
właściwe będzie zakończenie współpracy.
John, my się dopiero rozpędzamy.
Mówię poważnie.
Spiszemy tych użytkowników na straty. Niech inną sieć rozpierdalają. To koniec.
Nie.
To koniec, ale bzdurnego limitu 500 000 użytkowników.
- Zwiększyliśmy go czterokrotnie. - Jim…
Nasi technicy przeprogramowali wasze wieże.
W tej chwili Verizon może obsłużyć dwa miliony BlackBerry jednocześnie.
Połowę tego już sprzedaliśmy.
Bzdura.
Przekonajmy się.
AKCJE RIM SZYBUJĄ – WZROST O 400%
Jak to zrobiłeś?
Jesteśmy liderami sprzedaży telefonów, abonamentu, utrzymania klienta,
pozyskiwania nowych użytkowników oraz świadomości marki.
Kontrolujemy 30% rynku północnoamerykańskiego,
a wprowadzenie modelu BlackBerry Bold
może nam dać 50% rynku globalnego.
Doug Musisz tu przyjść!
Obecnie wypadamy trochę poniżej tego, co zakładamy,
ale spodziewamy się konkretnego wzrostu
w marcu, kiedy wypuścimy 8310.
To chyba dobry moment, żeby porozmawiać
o przeniesieniu części produkcji do Chin.
Nie. Przerzućmy kogoś z ekipy Onyksa, zatrudnijmy więcej ludzi.
Ale żadnych, kurwa, Chin.
- No dobra. - Dobra.
O mój Boże.
Co?
Na dzisiaj to chyba tyle. Dziękuję.
Gdzie jest Jim?
A co?
Nie odpisuje na moje maile.
W piątek uderzamy do Verizona z gładzikiem i pewnie nad tym pracuje.
Mamy zebranie.
Naprawdę wierzę, że Balsillie…
Tak się to wymawia? Jakoś tak.
Był tam i mówi:
„Gorzej je przekręcali”.
W każdym razie jest patriotą. Naprawdę.
To fan hokeja. Nie żadne „zarabianie dla zarabiania”.
Facet kocha hokej. Naprawdę mu zależy.
Zostaw!
Halo.
Daj słuchawkę Jimowi.
Kto mówi?
Jack Manishen z marketingu. To ważne.
Jack Manishen z marketingu.
Mike to ogarnie.
Proszę rozmawiać z panem Lazaridisem.
Lepiej, żebym z tym do niego nie szedł.
Powiedz chociaż, dokąd lecicie.
- Pyta, dokąd lecimy. - Rozłącz się.
Tak więc trzy w jednym.
Szerokoekranowy iPod ze sterowaniem dotykowym,
rewolucyjny telefon komórkowy
i przełomowe urządzenie do komunikacji z Internetem.
iPod.
Telefon.
Komunikator internetowy.
iPod.
Telefon.
Widzicie to?
To nie są trzy osobne urządzenia.
To jest jedno urządzenie.
Nazwaliśmy je iPhone.
Tutaj mamy cztery smartfony.
Motorola Q, BlackBerry, Palm Treo, Nokia e62. Takie okazanie.
Łączy je to, że mają klawiatury,
czy są akurat potrzebne, czy nie.
Wszystkie mają przyciski osadzone w plastiku.
Po co komu telefon bez klawiatury?
My chcemy pozbyć się wszystkich tych przycisków
na rzecz większego ekranu.
Wielki ekran.
Poczynając od czerwca,
będziemy sprzedawać iPhone’y w naszych sklepach
i za pośrednictwem Cingular.
Mam zaszczyt przedstawić państwu dyrektora generalnego Cingular,
Stana Sigmana.
To są, kurwa, jakieś jaja?
Ale co?
To Stan Sigman. Dyrektor w AT&T.
Steve’a poznałem jakieś dwa lata temu w Nowym Jorku,
kiedy przedstawił mi swoją wizję.
Skurczysyn.
Dobra, ludzie, wystarczy!
Koniec rozrywki. Wracamy do pracy.
Do piątku chcę mieć prototyp Bolda
z działającym gładzikiem.
Dziękuję.
Obłęd.
Nieznany numer
No halo.
Rozmawiam z Douglasem?
- To ja. - Jestem z Komisji Papierów Wartościowych.
Mogłabym zadać panu parę pytań?
- OK. - Gdzie jest Allan?
Sprawdź w NOC!
Był pan zaangażowany w zatrudnienie pana Paula Stannosa?
Skąd pani dzwoni?
Z Komisji Papierów Wartościowych.
Pani tak na poważnie?
Tak.
Rozmawia pani z niewłaściwą osobą.
Pan Douglas Fregin?
Zgadza się.
Według moich informacji jest pan jednym z założycieli firmy.
W sumie to jestem.
Doug?
Muszę kończyć.
Przepraszam.
Nieznany numer.
Nie.
Pan Balsillie?
Tak?
- Witam w NHL. - Cała przyjemność po mojej stronie.
- Miło mi. Tędy, proszę. - Świetnie.
To tutaj.
Jim? Jestem Gary.
Dziękuję, że znalazłeś czas.
Dla ciebie zawsze, Gary.
Połącz mnie z Copps Coliseum.
Z tą areną sportową w Hamilton?
Tak. Powiedz, że chcę ją kupić.
Mike Idę po prototyp i widzimy się
Myślałem, że kupuje pan Pittsburgh Penguins.
Bo kupuję. Jedźmy.
- Czas na nas! - Sekundę.
- Może być. Będzie dobrze. - Może być?
Apple uruchamia sklep z aplikacjami.
Dla producentów zewnętrznych. Każdy może…
Kiepski moment.
Zewnętrzni producenci…
Masz.
- Strasznie laguje! - Da radę.
- Już! - Dobra, mamy.
Doug, ruchy.
Uruchamiają sklep z aplikacjami.
Panel dotykowy działa.
No, powiedzmy, że działa.
Jim Nie dam rady, jedź beze mnie.
Co?
Masz garnitur?
Ekran 2,4 cala, 480 na 360 HVGA,
a wisienka na torcie
to pierwszy na świecie gładzik,
który wedle naszych prognoz stanie się wiodącym rozwiązaniem
w urządzeniach mobilnych w przeciągu dwóch lat.
BlackBerry Bold.
To wszystko?
To dla nas macie? Gładzik?
Widzieliście, co ma Apple?
- Jakieś refleksje? - Jak najbardziej.
To przekombinowana zabawka,
która położy każdą sieć dość naiwną, żeby się na to złapać.
To w każdym możliwym wymiarze
dokładne przeciwieństwo tego, co tworzymy w Research In Motion.
Mniej danych, mniej fikuśności, niezawodna sieć.
To właśnie BlackBerry.
Chwytliwy slogan.
Więc po prostu chcecie załatwić swoją sieć,
bo taki będzie efekt.
W iPhonie klawiaturę wbudowali w ekran.
To najgłupsze, co w życiu widziałem.
Spytajcie kogokolwiek, za co ceni BlackBerry,
a odpowiedź będzie zawsze ta sama.
Za klawiaturę. Za to klikanie. Tak?
- Cały… - No właśnie… Właśnie tak.
Cały ten rynek wyrósł na bazie naszej innowacji,
idei umieszczenia klawiatury w telefonie.
Zrealizowaliśmy to w 1996 roku, dysponując kupą złomu.
Masz talent do sloganów.
No nie wiem, Mike.
AT&T ma Apple’a.
Po cichu liczyliśmy, że odpowiecie jakimś pogromcą iPhone’a.
Tu nie potrzeba pogromcy, bo iPhone sam się wykończy
i pociągnie na dno całe jebane Cingular.
Macie przed sobą żyłę złota, ale chyba tego nie widzicie.
Stworzyłem całą tę klasę produktów.
Stworzyłem cały ten pierdolony rynek.
Stworzyłem całą tę klasę produktów.
Więc słuchajcie,
kiedy mówię, że gładzik to mysz…
wbudowana w telefon.
Rozumiem.
Czyli…
Dobra. Okej.
To powinno wystarczyć.
Dzięki za prezentację. Wiecie co…
Przedyskutujemy to wewnętrznie. Odezwiemy się, dobrze?
Pozdrówcie od nas Jima.
Chodźmy.
Jest… zajęty w Waterloo, bo…
Mieliśmy nie wspominać o tej drugiej rzeczy.
To wczesny etap,
ale pracujemy nad czymś w ścisłej tajemnicy.
Obiecałem, że o tym nie wspomnę.
Za kilka tygodni będzie prototyp.
Ale mogę zademonstrować na podstawie Bolda.
To wciąż będzie nasz BlackBerry.
Tylko że zamiast przycisków tutaj…
całość będzie ekranem.
Z tą różnicą, że w naszym telefonie
zachowamy to…
satysfakcjonujące klikanie.
Nasze autorskie, charakterystyczne dla BlackBerry klikanie.
Tak więc ekran.
Klawiatura. Telefon.
Widzicie to?
- Co to było? - Przestań.
- Co to miało być? - Cicho.
Mike, co ty tam odjebałeś, stary?
Gdzie to jebane auto?
Pomieścimy maksymalnie 17 000,
ale bez problemu możemy dociągnąć do 19.
Wywalamy ten koszykarski szajs.
Robimy tu na stałe lodowisko.
- Nie możemy. - Bo co?
Mamy umowy z klientami.
- Rozwiążcie je. - Będą kary.
Zapłacę.
A tam chcę mieć prywatną lożę.
To nie jest loża.
Mike Verizon kupi milion sztuk.
Tam nie ma loży.
Nie. Słuchajcie.
Mamy ekran,
ale potrzebujemy łączenia albo wyzwalacza, tak jak pisałem,
pomiędzy nim a obudową,
żeby uzyskać efekt klikania przycisków.
Słucham?
Zastanawiam się, po co nam to.
To nie jest właściwe pytanie.
„Po co” nie ma dla was znaczenia! Tak?
Bo ja tak mówię! Bo taki pomysł sprzedałem! Jasne?
A kto ty jesteś?
Spokojnie, Mike.
Ludzie, błagam was.
Tryb cichy! W biurze wyciszamy! Charles?
Wyłączamy!
Sorki, Mike.
Dobra, wiecie co?
Chcemy po prostu połączyć klasyczne klikanie BlackBerry
z nowym ekranem iPhone’a.
- To wszystko! - Nie!
Nie chcemy niczego łączyć z Applem.
Chłopaki.
To żadna filozofia.
Płacimy wam duże pieniądze. Nie wymagamy cudów.
Tylko klawiatury, na ekranie, na klawiaturze.
- I wasza opinia mnie nie interesuje. - Mike…
Co ten Doug pierdoli? Jakie łączenie z Applem?
Nie rozumiem.
Wracasz z Nowego Jorku i chcesz telefon w tydzień. Co my robimy?
- Pogadamy? - To prototyp, Charles!
Skleciłbym to gówno sam, w jeden wieczór.
Ale trzeba to jeszcze dostarczyć.
- Pożyczmy ekipę od Onyksu. - Pożyczyłem!
Do prac nad Curve.
No nic. Chiny.
Tylko w ten sposób się uda.
Przykro mi. Chiny.
Jebać to. Zgoda.
Chiny.
Działajmy.
- Czekaj. On wcale tego nie chce. - Nie mów za mnie.
- Co ty robisz? - Co ja robię?
Walczę o głównego klienta. A ty co, kurwa, robisz?
Próbuję ci pomóc.
Ale nie pomagasz. Ani trochę.
Gdybyś potrafił, nie tkwilibyśmy w tym gównie.
W dupie mam twoją pomoc!
Jesteś, kurwa, bezużyteczny.
No spoko.
Działaj z Chinami.
A ja to cholerstwo sam zbuduję.
Kurwa.
- Co? - Mike Lazaridis?
Tak. Z kim rozmawiam?
Dara Frankel z Komisji Papierów Wartościowych.
Ma pan chwilę?
Aktualnie nie bardzo. O co chodzi?
Próbuję ustalić coś na temat opcji, jakie wystawiliście.
Tylko że… ja się tym nie zajmuję.
Proszę rozmawiać z Jimem.
Dobrze.
Będziemy mogli się spotkać i o tym porozmawiać?
Nie. Niestety.
Już jestem.
TYTANI TECHNOLOGII
Jack Manishen chce z tobą rozmawiać.
Dobrze. Gdzie on jest?
Czatuje pod twoim gabinetem.
Cudownie.
Shel, zrób coś dla mnie. Przedzwoń do Carla Yankowskiego
i powiedz, że Jim Balsillie ma dla niego bilety na Hamilton Penguins.
Facet uwielbia hokej.
Już. Spocznij. Doczekałeś się.
Ta kobieta z Komisji wydzwania.
- Podać jej twój numer? - Nie.
Tak więc pierwszy kwartał.
Drugi kwartał.
Trzeci kwartał.
Czwarty kwartał.
A to my.
- Czyje to wyniki? - Prognozy Apple’a.
Podali w piątek.
500 $? W pełni sfinansowane?
To najdroższy telefon świata.
To najbardziej pożądany produkt w historii.
Spadniemy z pierwszej pozycji
na poziom „ten telefon sprzed czasów iPhone’a”.
Będzie dobrze. Mike coś wymyśli.
Co?
Dlaczego Komisja się nam przygląda?
Dzwonili do ciebie?
Tak. Mówili coś o opcjach.
To pewnie nic.
Nic?
Nic. Powiedz mi, co z tym Applem?
Co ma być?
- Jest się czym martwić? - Nie.
Dobra. Dlaczego?
iPhone ma 5000 razy większe użycie danych,
nie ma klawiatury i jest jednym wielkim żartem.
To czemu słyszę, że puści nas z torbami?
Idioci tak gadają.
Umów mnie ze Stanem Sigmanem z AT&T.
Co robisz?
Najszybciej w przyszłym miesiącu.
Dzisiaj wyjeżdża na wakacje.
Powiedz, że lecę do Atlanty. W tej chwili.
Startujemy!
Powiedz, że będziemy za godzinę.
Dzwonią z NHL.
Gary! Jak się masz?
Dobrze. Jesteśmy tu już gotowi. Kiedy możesz być w Nowym Jorku?
Świetnie! Jutro o dowolnej porze.
A dzisiaj?
Mogę się nie wyrobić.
Mam tu cały zarząd.
Nie wiem, kiedy znowu się razem zbiorą.
Jeśli chcesz czekać, w porządku. To ty się z nimi dogadujesz.
Nie, dobrze. Może być. Będę.
W takim razie do zobaczenia.
Dobra. Cześć.
Zmiana planów. Lecimy na JFK.
Już zgłosiłem.
Słuchaj, pyskaty kutasiarzu!
Jak mówię, że lecimy na JFK, to tak właśnie będzie. Jasne?
Rezygnujemy z Sigmana?
Z niczego nie rezygnuję.
Kurwa!
- Gdzie Jim? - Nie mam pojęcia.
- Zabieram cię stąd. - Czemu?
Komisja tu jest.
- Co takiego? - Daj telefon.
Gdzie ty masz telefon?
- Michael Lazaridis? - Załatwisz to?
- Kim pani jest? - Dzwoniłam do pana.
Odpowie mi pan na kilka pytań?
Oczywiście.
Ja przodem, prawda?
Dobra.
Co dobra? Co wy robicie?
To… Nie wolno im tego dotykać.
Wszystko chronione hasłem.
Jakie jest hasło?
Mam obowiązek je podać?
Nie. Ukrywasz coś?
Nie powinien być przy tym mój adwokat czy coś?
Potrzebny ci adwokat?
Jim.
Gary, co jest grane? Każesz mi czekać na zewnątrz.
Nie będziemy zabierać ci czasu, Jim.
Niestety, musisz zapomnieć o Penguins.
Co?
Głosowaliśmy z pozostałymi właścicielami
i było 26-0 dla opcji na „nie”.
Ale zaraz, zaraz. Przecież się dogadaliśmy.
Skąd w ogóle pozostali…?
Przepraszam, ale co się zmieniło?
Właściciele kwestionują twoją reputację i zasady, jakimi się kierujesz.
Nie wiem nawet, co to znaczy.
Gary, kurwa, co to za szopka?
To nawet zabawne.
Tajny plan rozjebania NHL i przerzucenia zespołu do Kanady to jedno.
Ale chwaląc się tym przed bogatymi kumplami, przedobrzyłeś.
Jacy wy jesteście tępi.
Wiecie co? Może kupię sobie całą jebaną ligę.
Tak lepiej?
Dawn, zadbasz o bezpieczny powrót pana Bazylii do Kanady?
Pierdolcie się serdecznie!
Sram na was!
Przygotujcie się na wrogie przejęcie całej jebanej ligi.
Ty złamasie!
Myślisz, kurwa, że tego nie zrobię?
Jestem z Waterloo, gdzie ulicami spacerują wampiry!
Jazda, jazda!
Nie zdążymy.
Jazda, mówię!
- Graj na zwłokę. - Dzwoniłem. Sigman już wyjechał.
- Dokąd? - Wiem, że jest w drodze na lotnisko.
Świetnie. My też.
To pański podpis?
Tak.
- A tu? - Nie wiem, czego szukacie.
To normalne umowy o pracę.
Zastanawiam się, jak przekonaliście specjalistów z całego świata,
żeby przenieśli się do Kanady.
To nie ma sensu.
Mogą tutaj współtworzyć najlepszy telefon świata.
Mike.
Te umowy gwarantują antydatowane opcje na akcje.
Nielegalnie zaniżaliście cenę akcji,
żeby oferować warunki, na które was nie stać.
Wie pan, co grozi za wielomilionowe oszustwa giełdowe?
Przysięgam, że nie miałem o niczym pojęcia.
Sądzi pan, że w to uwierzę?
Jest pan prezesem.
JAMES L. BALSILLIE Współprezes
Współprezesem.
Wyjaśnij, czemu to nie może zaczekać.
Mówię ci, Stan, właśnie docieram do hali.
- Co? - Zaczekaj.
Jestem przy bramce 7. A ty?
Czy ty biegniesz?
Nie. Spokojnie.
Mówię ci. Podaj mi tylko numer bramki.
Właśnie wchodzę na pokład.
Dobra, Stan, słuchaj.
W skrócie:
pół miliona telefonów dla AT&T za zero dolarów.
- Gdzie jest haczyk? - Nie ma haczyka. Są wasze.
Tylko udostępnijcie je z rabatem miesiąc przed premierą iPhone’a.
No proszę cię. Jesteś mi to winien.
Dzięki nam sprzedałeś mnóstwo minut.
Wiesz, na czym polega problem ze sprzedażą minut?
Na czym?
W minucie mieści się tylko minuta.
Mike, słuchaj.
Mamy tu spory problem. Wiem, co planuje Apple.
- Nie przez telefon. - Dlaczego?
Sprawdza nas Komisja Papierów Wartościowych.
Wróć, jak najszybciej możesz.
Wiem, jak nas z tego wyciągnąć.
UNIWERSYTET HARVARDA
Cześć.
Dobra, słuchaj.
AT&T doskonale wie, co robi.
Apple miało im stworzyć pożeracza danych,
bo tam chcą przenieść rynek.
Oni już nie sprzedają minut, Mike. Sprzedają dane.
Przyszedł.
Kto to?
Czekają na ciebie obok.
Kto…?
Co ty zrobiłeś?
Dogadałem się.
Ty, twoje miejsce w zarządzie
i nasza pełna współpraca podczas śledztwa,
a w zamian dadzą nam spokój.
Chcą też 83 miliony dolarów.
Obok, mówisz?
NADANO W SHENZHEN, CHINY
Wady produkcyjne modelu BlackBerry Storm spowodowały zwrot niemal całej produkcji.
Verizon pozwał RIM, żądając 500 milionów na pokrycie strat.
Mike Lazaridis odszedł z RIM 22 stycznia 2012 roku.
Jim Balsillie uniknął kary więzienia za udział w manipulacjach akcjami.
Jego wiadomości pozostają zaszyfrowane na serwerach BlackBerry w Waterloo.
Doug sprzedał swoje udziały, gdy akcje firmy zwyżkowały w 2007 roku.
Jest nieoficjalnie jednym z najbogatszych ludzi świata.
W swoim szczytowym okresie BlackBerry kontrolowało 45% rynku.
Dziś kontroluje 0%.
Napisy: Kamil Rogula