JUNJI ITO: MAKABRYCZNE JAPOŃSKIE OPOWIEŚCI
Michiko?
Tak, podoba mi się. Bardzo dobre.
Klub fotograficzny jest super.
Naprawdę?
Teraz Kusakawa jest mój.
Przynajmniej jego zdjęcie.
Proszę.
Trzy tysiące jenów.
Dziękuję.
Handlara z ciebie.
Dopiero się rozkręcam.
Jasne. Do zobaczenia.
Ciemne interesy.
Ale robię też coś dobrego.
Yamazaki.
Przepraszam!
Yamazaki!
Jesteś z klubu fotograficznego.
Nazywam się Izumisawa. Cieszę się, że mnie pamiętasz.
- Czego potrzebujesz? - Kolejne zdjęcie?
Kolejne?
Zgadza się.
Jesteś taki lubiany.
Klub Fotograficzny też. Mam zapozować?
Tak, poproszę!
Może założysz firmę?
Nie bądź głupi. Robię to pro bono.
Moje pozowanie też jest pro bono.
Kto to?
Kto? Ona?
Tomie Kawakami. Jest w komisji dyscyplinarnej.
Niedawno się tu przeniosła.
TOMIE
Miałam dziś szczęście. Kolekcja zdjęć Yamazakiego rośnie.
Jutro sprzedam zdjęcia Mai i Chiyo.
Ale mam wątpliwości co do gustu MaI
Co? Dziesięć tysięcy jenów? Jak to?
Nie musisz kupować.
Jesteś wredna. Maa zapłaciła tylko 5000 jenów.
Na zdjęciu Maai był cel niższej rangi.
Twój był trudniejszy.
To niedorzeczne.
Przepraszam. Izumisawa?
Kawakami.
Co ty wyprawiasz?
Nie uważasz tego za moralnie wątpliwe?
Okropne.
Sprzedawanie zdjęć chłopaków na kampusie?
I to za wygórowaną cenę.
Możesz mieć kłopoty.
To nie tak, Kawakami.
Tsukiko ich nie sprzedaje.
Tylko mi pokazuje, prawda?
Zgadza się. Nie sprzedaję zdjęć.
Nie wykręcisz się. Słyszałam, co mówiłaś.
Taichi, przeszukaj torbę Izumisawy.
Dobra.
Co ty wyprawiasz?
Oto one, Tomie.
Spójrzcie, ile ich jest.
Oddaj je. Są dla mnie ważne.
Nie mogę. Konfiskuję je.
Jako członkini komisji dyscyplinarnej powinnam donieść nauczycielom.
Ale pójdę ci na rękę, tylko je skonfiskuję.
Taichi, Kimata, chodźmy.
Suka! Myśli, że jest taka ważna.
Królowa z tabunem chłopaków!
Chcę odzyskać moje zdjęcia.
Zdjęcia Yamazakiego?
Zgadza się. Wzięła nawet negatywy.
Uważaj, Tsukiko.
Jeszcze nie odwzajemnił moich uczuć…
Nie, mówię o Tomie Kawakami.
Powiedziała, że nie doniesie nauczycielom.
Ale nigdy nie wiadomo, Słyszałam plotki, że ciągle to robi.
Jakie plotki?
Wiesz, że Hayashi z klasy D został zawieszony?
To dlatego, że ta laska na niego doniosła.
Przestań, Maa. Nie strasz mnie tak.
Ostrożności nigdy za wiele.
Ujdzie mi to na sucho, jeśli udam głupią.
Tak było?
To było okropne.
Mam teraz poważny problem.
Michiko, wstaw się za mną, jeśli nauczyciele się dowiedzą.
Jasne. Muszę tylko trochę skłamać.
Tsukiko?
Ktoś chce cię widzieć.
Co?
Yamazaki,
Przeszkodziłem ci.
Nie szkodzi. Potrzebujesz czegoś?
To coś ważnego.
Ciekawe, co to może być.
Mam prośbę.
Chodzi o zdjęcia.
To okropne. Dlaczego to robię?
Czemu mam robić zdjęcia innych dziewczyn dla Yamazakiego?
No domiar złego
jeszcze jej?
Dla mnie to koniec.
Oto i ona.
Wyjdź.
Możesz zrobić mi tyle zdjęć, ile zechcesz.
Czemu nie porozrzucasz ich po całym kampusie?
Jasne. Zrobię pełno zdjęć.
Dobra. Śmiało.
Świetnie. Jesteś naprawdę ładna.
Jak modelka.
Cofnij się, zrobię całą sylwetkę.
Pozwalam ci się fotografować.
Ty się cofnij.
Masz rację.
Izumisawa.
Ile dostaniesz za moje zdjęcie?
Cóż…
Pewnie znajdzie się ktoś, kto zapłaci 100 000 jenów.
Izumisawa.
Panie Tani!
To łamie mi serce.
Klub fotograficzny służy do zarabiania na sprzedaży zdjęć?
To nie tak.
Złapana na gorącym uczynku.
Dobrze, panie Tani. Nie powinnam była tego robić.
Opuszczę klub.
Jeśli to za mało, może mnie pan zawiesić lub wydalić.
- Panie Tani? - Tak?
Dobra robota.
Nie ma mowy, by Yamazaki był z nią w zmowie.
Tsukiko!
Czego chcesz, mamo?
Mam zdjęcia, o które prosiłaś.
Gdzie są?
Na stole.
Dzięki.
ZDJĘCIA KOLOROWE
Co?
A to co?
Chłopaki.
Mam prośbę.
Wysłuchacie mnie?
Dobrze jej tak. Ciekawe, jaką ma minę.
Yamazaki.
Izumisawa.
Lepiej się schowaj!
Szybko.
Co się stało?
Chcą cię dopaść!
Dopaść?
Komisja dyscyplinarna.
Podsłuchałem ich rozmowę.
Tomie aż się trzęsła.
Była wściekła.
Opracowali plan, jak cię zabić.
Nie mogłem uwierzyć własnym uszom, ale chyba nie żartują.
Chcą cię zabić!
Widziałaś Tsukiko Izumisawę?
Tak, tam poszła.
Okej.
KLUB FOTOGRAFICZNY
CIEMNIA
Izumisawa.
Już po wszystkim. Poszli sobie.
Bardzo ci dziękuję.
Ale co się dzieje?
Czemu chcą mnie zabić?
Czuję się za to odpowiedzialny.
Prosiłem, żebyś zrobiła te zdjęcia.
I przez to masz kłopoty.
Ale dlaczego rozrzuciłaś je na kampusie?
Bo…
byłam o nią zazdrosna.
Yamazaki, coś do ciebie czuję…
Giń!
Wybacz.
Tomie drżała z wściekłości, gdy kazała mi cię zabić.
Zrobię dla niej wszystko.
Niestety nie jesteś w moim typie.
Moje oczy!
Tsukiko, gdzie byłaś?
Nie zostałaś zawieszona?
Tsukiko?
Jesteś niemożliwa.
Powiem twojemu ojcu, co tym razem zrobiłaś.
Dostaniesz za swoje, gdy wróci z delegacji.
Wyjeżdżam.
Spędzę tydzień z twoim ojcem.
Taichi i Kimata. Co oni tu robią?
Tsukiko. Dobrze wyglądasz.
Morderstwo?
Kto ci to powiedział?
Bzdura.
Yamazaki tak powiedział. Potem próbował mnie zabić.
To twój osiłek, prawda?
Przestań. Nie mam żadnych osiłków.
Nie znam żadnego Yamazakiego.
Musiał się pomylić.
A może tak bardzo cię lubi, że chciał cię zabić.
Nie tknęłaś swojego napoju.
Nie zatrułam go.
Przyniosłam przekąski.
Przyszłam przeprosić, że przeze mnie cię zawieszono.
Lubisz je?
Proszenie cię o robienie zdjęć przysporzyło ci problemów,
Byłam w szoku, gdy zobaczyłam tam nauczyciela.
Przypadki są straszne.
To zbieg okoliczności?
Dobrze zaplanowany.
Wow! Ty je zrobiłaś?
Dostałam je od kogoś, kogo znam.
Interesujące.
To Gaudí.
Byłaś w Hiszpanii?
- Nie. - Rozumiem.
Mieszkałam w Hiszpanii, zanim tu przyjechałam.
Urodziłam się we Francji.
Moja rodzina mieszkała w dużym domu w centrum Barcelony.
Zaprojektował go Gaudi.
Moja matka zmarła, ale była sławną aktorką.
Mój dziadek był malarzem i przyjacielem Picassa.
Mam nawet zdjęcie z Picassem w domu.
Może do mnie wpadniesz?
Pokażę ci to zdjęcie.
Mój ojciec chce cię poznać.
Wybacz, ale nie.
Mam złe przeczucia.
Złe przeczucia?
Wciąż mi nie ufasz?
Zgadza się!
Nie wierzę w twoje słowa.
Gaudí i Picasso? Daj spokój.
Założę się, że jesteś kompulsywną kłamczuchą.
To jak choroba.
Poważna choroba.
Powiedziałaś „choroba”?
Tak! Taka naprawdę jesteś!
Kłamliwy potwór!
Te zdjęcia pokazują, jak naprawdę wyglądasz!
Izumisawa.
Powiedziałaś, że jestem potworem?
Odpowiedz mi.
Nazwałaś mnie potworem?
Moja głowa!
Przestań! Nie zniosę tego!
Co teraz? Udajesz, że jesteś chora?
Co się dzieje?
Puszczaj!
Tomie!
Puść mnie, do cholery!
Boli!
Tomie!
Co się stało?
- Tomie! - Nie patrz na mnie!
Co ty robisz?
Pospiesz się, usuń tę narośl i spal ją!
Boli!
Nie umieraj!
Tomie! Trzymaj się!
W końcu się udało.
Hej!
Tomie kazała nam usunąć narośl.
Została bez głowy!
Dziwne.
Jak mogłeś tego nie zauważyć, Taichi?
Ty też nie zauważyłeś!
Co teraz zrobimy? Jesteśmy mordercami.
Co? Uspokój się.
Bez obaw. Nikt nic nie widział.
Hej, Izumisawa. Przestań udawać, że śpisz.
Widziałaś wszystko, prawda?
Nic nie widziałam.
Czułe, że nas obserwujesz.
Tak. Pewnie też robiłaś zdjęcia.
Niedobrze!
Robisz zdjęcia z ukrycia!
Fotografowałaś Tomie, jakby była potworem.
Dlatego opracowaliśmy plan, żeby zabić cię w jej domu.
Tomie jest piękna, to bogini!
Taichi, zabijmy ją teraz!
Taichi! Kimata! Co wy wyprawiacie?
Szybko, spalcie to!
Spalcie tę narośl!
Zanim znów się obudzi! Szybciej!
Pospieszcie się!
Dobrze!
To pewnie tylko sen, ale na wszelki wypadek posprzątam.
Szkoda, że moje zdjęcia są zniszczone.
Napisy: Paulina Korzeniewska
Robale zaczynają walczyć między sobą.
Może to nie walka.
Może nękanie?
Wszyscy patrzą, więc powinniście przestać.
Ja też bacznie was obserwuję.
Skończył mi się atrament.
Potrzebuję więcej czerwonego.