JUNJI ITO MANIAC
ONDRAAGLIJK DOOLHOF
Nou? -Dit is echt vreemd.
Waar zijn we verkeerd gelopen?
Zijn we verdwaald? -Maak je niet druk.
We zijn de berg opgeklommen, we gaan gewoon weer naar beneden.
Echt? -Rustig, het komt goed.
Hé, Noriko?
Wat is er?
Heb je me meegevraagd omdat…
Laat ook maar.
De hele klas maakte zich zorgen, je kwam niet meer naar school.
Ik snap het. -Ja.
Wat een griezelige plek. -En dat midden op een berg.
Hé, Sayako, kijk.
Zijn dat monniken? Pardon?
Mag ik iets vragen?
Dat was raar. Wat moeten we nu?
Ik blijf hier niet overnachten. -Laten we verder lopen.
Wat is dat? -Dat zijn volgelingen in training.
Ik neem aan dat jullie verdwaald zijn? -Hè? O, ja.
Verbaast me niets. Deze heilige plek is totaal afgesloten van de buitenwereld.
Het is net zo moeilijk om binnen te komen als om weg te gaan.
Mensen zoals jullie verdwalen hier soms.
Overnacht in onze tempel, het is te gevaarlijk om nu af te dalen.
Van welke sekte is deze tempel?
Onze basis is het tantrische boeddhisme, maar we hebben eigen leringen.
Dus het is een nieuwe religie? -Nee, daarvoor bestaan we al veel te lang.
We hebben meer dan een miljoen volgelingen die serieus oefenen.
De laatste jaren laten we anderen toe.
Ze komen voor spirituele training.
Onze intensieve meditatie heelt lichaam en geest.
Willen jullie hier een paar dagen zen-meditatie beoefenen?
We hebben al een gezond lichaam en een gezonde geest.
Ook dan helpt het. Wat vind jij?
We kunnen het toch proberen, Noriko?
Sayako.
Alles zit Sayako ook mee, hè? Ze is slim en mooi.
Dat is zo. Maar ze lijkt me een kreng. Ik zie het gewoon aan haar gezicht.
Ik ben weer wakker.
Sayako en Noriko? We zijn vanaf nu kamergenoten.
Ik ben Aya Kuramoto, leuk jullie te ontmoeten.
Insgelijks. -Miss Kuramoto, waarom bent u hier?
Ik heb een sociale angststoornis en dacht dat dit zou helpen.
Officieel, maar ik kom m'n broer zoeken. -Uw broer?
Hij verdween vijf jaar geleden toen hij zich bij deze groep aansloot.
Ik doe alsof ik hier train, omdat ik dacht dat ik hem zou vinden.
Maar ik heb hem niet gevonden.
Je lijkt last te hebben van een innerlijk conflict.
Besluiteloosheid is lijden.
Elimineer besluiteloosheid en je zult innerlijke rust kennen.
Sluit je aan bij onze orde.
Er is geen reden voor twijfel.
De Resolute Orde zal niet alleen jou redden…
…maar ook ooit de mensheid.
Ik wil er nog even over nadenken. -Heel goed.
Hoor je dat?
Honderd monniken die tegelijk zingen. -Dat roept zo'n plechtig gevoel op.
Als we maar genoeg trainen, mogen we hopelijk snel meedoen.
Ons ultieme doel is toch om 't nirwana te bereiken.
Vanavond is 't driejaarlijkse nyujo-ritueel van Honderd Monniken.
Nyujo-ritueel?
Wat gebeurt hier?
Zeiden ze echt dat het ritueel vanavond was?
Ja, het driejarige nyujo-ritueel. -Wat betekent nyujo?
Monniken worden levend begraven in een kist en mummificeren na hun dood.
Met het 'houtdieet' vermijden ze 't eten van granen.
Door vet rot 't lichaam, door 't niet te eten…
…mummificeren hun lichamen makkelijker.
Maar boeddhistische mummificatie is illegaal.
Die monniken zijn uitgemergeld. Dat komt niet door normaal vasten.
Geen zinnig mens zou op de nyujo-manier gaan vasten.
Wacht, hoe bedoelt u?
Kijk. Ze gaan ergens heen.
Ik vraag me af waarheen.
Misschien vind ik hierdoor m'n broer wel. Ik ga ze achterna.
We mogen 's nachts niet naar buiten.
Vertrek zo snel jullie kunnen. Blijf je te lang, kom je niet meer weg.
Dat zeg ik speciaal voor jou, Sayako.
Hé, wacht.
Wij gaan mee.
Wat als we gebeten worden door een adder? -Stil.
Kom mee.
Drie leerlingen zijn gevlucht.
Laat ze maar gaan.
Ze kozen het pad van eeuwig ronddwalen in de alledaagse wereld.
Hoe kunnen er nou zoveel mensen verdwenen zijn?
Wat is dit?
Hun fakkels. -Ze hebben ze hier achtergelaten.
Kijk. Er is een deur achter het Boeddhabeeld.
Het is hier ijskoud.
Het wordt steeds nauwer.
Moeten we dit wel doen? Straks krijgen we geen adem meer…
Hou je nu eens stil. Ik heb jullie niet meegevraagd.
U hoeft niet zo tegen me te schreeuwen. -Ga toch terug.
Zeg dat nou niet. -Hé, wacht eens.
Is er iets?
Wat is dat? -Hè?
Dat daar.
Het zijn mummies, heel oud. Zeker weten leden van deze sekte.
Kom, Kuramoto, laten we teruggaan. -Nee, m'n broer is er misschien bij.
Grote broer.
Eindelijk heb ik je gevonden. Hoe kon je jezelf dit aandoen?
Noriko, Sayako. Ik blijf hier nog even.
Maar…
Laat me gewoon met rust.
Noriko, snel weg hier. Ik kan hier niet meer tegen.
Sayako.
Ik wil hier ook weg, maar ik vraag me af of dat lukt.
Wat een vreselijke plek.
Sayako, denk je dat we er ooit uit komen? We hebben al een heel eind gelopen.
Misschien is dit doolhof wel zo groot als de hele berg.
Hoe ver loopt het nog door?
Het is ijskoud.
Noriko, help me.
Ik kan er niet meer tegen.
Sayako. Geef niet op. Je moet door blijven gaan.
Noriko. Hun blikken. Ze zijn doodeng.
Hun blikken zijn angstaanjagend. -Wat is er? Waar heb je het over?
Dit is goddelijke vergelding. Straf voor 't achterlaten van Kuramoto.
Ik ben echt een vreselijk mens. -Sayako.
Ik voel de mummies naar me kijken. -Wat? Dat is belachelijk.
Hoe kan een mummie nou naar je kijken? Het is je fantasie.
Zie je? Kijk maar.
Kijk niet zo naar me.
Ga ervoor.
Wat zeg je daarvan? Een nieuw record.
Verdorie.
Hé, kijk. Kuriko is er weer.
Ze is verliefd op je, Yutaro. Ga anders met haar spelen.
Doe niet zo stom, idioot. Hé, Kuriko. Wegwezen hier.
Hou je mond. -Genoeg nu, hou op.
Helemaal alleen, jongedame?
DE PESTKOP
Hé. Deel ook eens wat van die chocolade met ons.
Echt niet. Heb ik gekregen, omdat ik op hem let.
Zullen we gaan spelen?
Hoe heet je?
Ik heet ehm…
Naoya. -Naoya, dus?
Is dit park nu opeens een speeltuin voor meisjes en kinderen?
Dit is waardeloos. We gaan ergens anders heen.
Laten we chocola gaan kopen.
Alsof ze zelf geen kinderen zijn.
Naoya, we gaan schommelen. Nu is er niemand.
Kuriko?
Kuriko, laten we spelen. Laten we op de schommels spelen.
Luister, niet vandaag.
Nee, ik wil spelen met grote zus.
Ik ben thuis.
Je bent terug. Kom eens, dit vind je vast leuk.
Wauw, taart.
Een buurvrouw bracht hem langs. Ze zei dat ze Naoya's moeder was.
Dus je speelt met haar zoontje?
Ze zijn net verhuisd, hij heeft nog geen vrienden.
Blijf maar met hem spelen.
Oké, kom maar op.
Wauw, wat ging die ver. -Lekker, zeg.
Jij bent echt goed.
Naoya, ik zal je een geheim vertellen.
Wat dan?
Ik fluister het in je oor.
Schrok je? -Ja, en m'n oor doet pijn.
Doet het pijn? O nee, ik zal er even naar kijken.
O nee. Er zit een oorwurm in. Die kruipt in je oor en eet je hersens op.
Wat eng, haal hem eruit. -Goed, ik pak hem wel.
Au. Dat doet pijn.
KINDERSPEELTUIN
Ga ervoor, Yu.
Wauw. -Vond je dat tof?
Kuriko.
Kuriko, Naoya wil ook drinken.
Naoya wil ook drinken.
Naoya, laten we zwaardvechten. -Oké.
Zeg een gebedje.
Verzamel al je moed en spring. Anders speel ik niet meer met je.
Ik zal echt wel springen. -Naoya, wat is er aan de hand?
Het is vreselijk. Hij zegt steeds dat hij eraf springt. Hou hem tegen.
O jee. Hou op met die dwaasheid. Wacht, ik kom je halen.
Naoya, ik zei dat je daar moest wachten.
Naoya, ik was verrast toen je moeder gisteren kwam opdagen.
Je hebt je moeder toch niet de waarheid verteld?
Ehm… Naoya heeft niets gezegd. -Echt niet?
Daar komen we achter. Kom mee.
Dat doet pijn.
HIER WAAK IK
Je proef begint nu.
Kijk daar eens.
Ga halen. Brutus doet niets als jij niets doet.
Kuriko, ik ben bang.
Kuriko. -Schiet op en pak hem.
Je doet vreemd vandaag.
Waarom vertel je me dit allemaal?
Yutaro, ik was een erg gemeen kind.
Verandert dit je gevoelens voor mij? -O, daar gaat dit dus om.
Nee, hoor. Het is lang geleden, toch?
Dacht je dat ik om zoiets zou haten?
Dan moet ik je dit ook vertellen.
Er zit meer achter het verhaal.
Naoya?
Ja, ik ben het. Jou zien roept herinneringen op.
Zo veel fijne herinneringen.
Is dat park er nog steeds? -Ja, het is geen spat veranderd.
Weet ik. Zullen we erheen gaan? -Wat?
Ik wil nog wat andere dingen bespreken. -Naoya.
Het is echt niet veranderd. Die glijbaan is nog hetzelfde als toen.
Trok je me vroeger niet aan m'n oren?
Je was nogal een wildebras.
Vergeef me. Ik meende het niet.
Maar je was gewoon zo schattig.
Echt? Gelukkig. -Hè?
Ik was smoorverliefd op je.
Jij was de enige die destijds met me speelde.
Ik ben altijd aan je blijven denken.
Toen ik je vandaag van achteren zag, wist ik meteen dat jij het was.
Yutaro.
Ik ben bevrijd van het schuldgevoel dat me al die jaren heeft achtervolgd.
Je hebt hem nooit meer gezien, toch?
Jawel hoor, meerdere keren. -Wat?
We hebben vandaag weer afgesproken.
Naoya.
Het spijt me, Yutaro. Ik ben nu verliefd op Naoya.
Moeder, ik ga niet weg. Ik weet zeker dat Naoya terugkomt.
Maak je geen zorgen om mij. Ik kan Hiroshi best alleen opvoeden.
Mama, ik heb honger. Wanneer gaan we eten? -Nog eventjes wachten.
Mama, ik zei dat ik honger heb.
Hiroshi. Gedraag je alsjeblieft. -Mama.
Mama, alweer vis? Ik wil kerrierijst.
Ik wil een omelet, mama. -Wees stil en ga eten, Naoya.
Ik heet geen Naoya.
Het spijt me, Hiroshi. Je lijkt op je vader toen hij klein was.
Als twee druppels water, zelfs.
Mama? -Je moeder pestte Naoya vroeger elke dag.
Hij was dan zo schattig, ik vond het leuk.
Hij ging nooit weg, hoe erg ik hem ook pestte.
Ik vraag me af of hij het juist wilde.
Ik weet niet waarom, maar ik moest hem wel pesten.
Wat zou Naoya nu aan het doen zijn?
Ik wil hem weer pesten.
Mama trok aan m'n oren. -Dus dat was je plan, Naoya.
Wilde je vanaf het begin al wraak nemen?
Naoya, hou je nooit op met janken? Weet je niet dat jongens niet huilen?
Ik ben Naoya niet.
Je bent echt een stoute jongen. Je weet dat ik liever met Yutaro speel.
Wat ben je een rotjoch.
Goed, ik zal met je spelen.
Ik neem je mee naar het park, dan ga ik daar met je spelen.
Mama, het is al donker buiten.
Alleen maar beter, voor wat ik wil doen.
Mama, je gaat niet meer aan m'n oren trekken, toch?
Ik doe niets. Ik zal helemaal niets doen.
Ondertiteld door: Martijn Beunk
Ik heb me vergist, ik heb nog wat inkt.
Maar het papier is op.
Misschien ligt er in die kamer nog wat?
Zou ik daar kunnen komen?
Ik moet door dit kronkelende steegje.
Maar de plekken waar de inkt droog is, zijn wit en hard.
Zou ik ze kunnen gebruiken om een gat te graven?