‎(จุนจิ อิโต้: รวมเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น)
‎(ปี 1996)
‎(เนินเปลือกหอยอะจิเมะ)
‎(อันตราย)
‎อาจารย์โซยะครับ
‎มีอะไรเหรอ ยามาโอกะคุง
‎คือชั้นหินนี่น่ะครับ
‎เป็นชั้นหินคดโค้งที่เกิดจากธรรมชาติ ‎หรือเกิดจากฝีมือมนุษย์ครับเนี่ย
‎ถ้าวิเคราะห์ลำดับชั้นที่สัมพันธ์กับเวลา ‎เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเกิดจากธรรมชาติ
‎ดูไม่เหมือนว่ามีแรงกดดันจากด้านข้างเลยนะครับ
‎แต่ทำไมรูปร่างชั้นหินถึงได้บิดเบี้ยวขนาดนี้นะ
‎ดูเหมือนด้านข้างของคนที่นอนอยู่บนพื้นเลย
‎แถมยังมีชั้นแนวนอนอีกต่างหาก
‎เธอลองไปขุดดูใต้ชั้นหินหน่อยซิ
‎ครับ
‎อ๊ะ อาจารย์ครับ
‎อืม นี่มัน…
‎มนุษย์โบราณนี่
‎กะโหลกศีรษะของเด็กเล็ก
‎ซากกระดูกมีความเกี่ยวโยง ‎กับชั้นหินนี่หรือเปล่าครับ
‎อาจจะเป็นซากกระดูกจากพิธีกรรมอะไรสักอย่าง
‎อะไรเหรอครับ
‎ดูเหมือนเป็นการฝังศพ
‎ค่อยๆ เอาดินเหนียวมาพอกศพทีละชั้น
‎พอพอกมากขึ้นเรื่อยๆ
‎ก็กลายเป็นเนินดินรูปมนุษย์ขนาดใหญ่
‎เนินดินนั่นถูกฝังอยู่ใต้ดินเหรอครับ
‎ก็เป็นแค่สมมติฐานละนะ
‎แต่ถ้าเราวิเคราะห์ชั้นหินนี่ อาจจะรู้คำตอบก็ได้
‎ถ้าทำได้ คงเป็นการค้นพบ ‎ครั้งใหญ่เลยนะครับ อาจารย์
‎นั่นสินะ
‎สุดยอดเลย
‎พยากรณ์อากาศไม่เห็นบอกเลยว่าฝนจะตก
‎- ยามาโอกะรีบคลุมไซต์กันเถอะ ‎- ครับ
‎เฮ้ย ฝนตก
‎- รีบเอาผ้าใบกันน้ำมา เร็วเข้า ‎- ครับ
‎(สยองหลายชั้น)
‎(ปี 2017)
‎เรย์มิจัง งานรำลึกครบรอบวันตายคุณพ่อ ‎ใช้เวลานานไปหน่อย
‎แต่ลูกอดทนได้ดีมากเลยนะจ๊ะ คงเหนื่อยแย่เลย
‎อย่าพูดแบบนั้นสิคะ แม่ หนูไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ
‎แค่งานพิธีแบบนี้ทำไมหนูจะอดทนไม่ได้
‎เหรอจ๊ะ แต่ตอนเด็กๆ ลูกชอบยุกยิกอยู่เรื่อย
‎"แม่จ๋า อุ้มหน่อย" เอาแต่พูดแบบนี้
‎เรย์มิตอนเด็กๆ นี่น่ารักจริงๆ
‎โธ่ พอได้แล้วน่า
‎น่ารักจริงๆ ด้วยละนะ
‎ทั้งได้เล่นโฆษณา มีคนชอบตั้งเยอะแยะ
‎แต่ทำไมเลิกซะล่ะ
‎ถ้าอยู่วงการต่ออาจจะได้เป็นดาราไปแล้วแท้ๆ
‎นารูมิจัง ฉันคงทำไม่ไหวหรอก
‎ฉันเป็นคนเก็บตัวแล้วก็ยังยึดติดกับอดีตอยู่
‎วงการบันเทิงมันยากเกินไปสำหรับฉัน
‎ฉันแค่อยากทำเพื่อให้แม่ชื่นชมเฉยๆ
‎โธ่ เรย์มิจัง
‎ขอโทษนะ แม่ไม่รู้เลยว่าลูกรู้สึกแบบนั้น
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แม่
‎อยากให้ลูกกลับไปอายุสองขวบอีก ‎แล้วแม่จะเอาใจให้เสียเด็กไปเลย
‎แม่จะอุ้มลูกและกอดลูกไว้แนบอกเลยจ้ะ
‎แม่ก็ดูแลเรย์มิดีตั้งขนาดนั้น ‎จะไม่มีความสุขได้ยังไง
‎ทั้งจ่ายค่าเรียนและอะไรต่อมิอะไรให้
‎เสียทั้งเวลา เสียทั้งเงิน ตอนที่พาไปดัดฟัน
‎ทีฟันหนูไม่เห็นพาไปดัดบ้างเลย
‎พอโตแล้วฟันถึงได้เกขนาดนี้
‎นารูมิ
‎มีอะไรจะพูดก็พูดออกมาเถอะ ‎เลิกเวทนาตัวเองแบบนี้ได้แล้ว
‎เรย์มิเขาอยู่วงการบันเทิง ‎มันก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละ
‎ถึงจะออกจากวงการมา แต่แม่ก็ยังไม่เลิกทำ
‎ก็เรย์มิมีแวว แม่ถึงได้ขวนขวายขนาดนั้น
‎แต่กับเธอน่ะ คงไม่มีประโยชน์หรอก
‎น่าเกลียดออกอย่างนี้
‎ว่าไงนะ
‎นารูมิจัง ระวัง!
‎ทุกคน เป็นอะไรไหม
‎เรย์มิ
‎เรย์มิ เป็นอะไรหรือเปล่า
‎หน้าของเรย์มิ… หน้าของเรย์มิ…
‎นารูมิ เพราะเธอแท้ๆ เพราะเธอคนเดียวเลย
‎คุณหมอ เรย์มิเป็นยังไงบ้างคะ
‎คนไข้ฟื้นแล้วครับ
‎โล่งอกไปที
‎แต่มีบางอย่างแปลกๆ… ขอเชิญมาดูเองดีกว่าครับ
‎นี่มัน…
‎มันยังไงกันคะเนี่ย
‎หน้า… ไม่ได้หายไปนี่
‎ใช่ครับ มีชั้นใหม่ปรากฏขึ้นมา ‎ภายใต้ชั้นที่ถูกเฉือนออกไป
‎ผมคิดหาเหตุผลไม่ออกเลย
‎ดูนี่สิครับ
‎นี่มันอะไรกันคะ
‎ตัวของลูกสาวคุณประกอบไปด้วยชั้นหลายชั้น
‎หา
‎ไม่มีสมอง อวัยวะภายใน กระดูก ‎หรือสิ่งปกติที่เราเห็นในร่างกายมนุษย์
‎ชั้นที่คุณเห็นนี่คือชั้นผิวหนังด้านนอกทั้งหมด
‎พูดง่ายๆ ก็คือร่างกายของลูกสาวคุณ ‎ประกอบไปด้วยผิวหนังชั้นนอกเป็นชั้นๆ
‎เรื่องแบบนั้นจะเป็นไปได้ยังไง ‎นี่ไม่ใช่เวลามาพูดเล่นนะคะ
‎ผมก็อยากให้ผลการตรวจผิดพลาด ‎เหมือนกันแหละครับ
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎เรย์มิจัง
‎ถ้างั้น…
‎ลูกฉันก็เป็นเหมือนเค้กขอนไม้น่ะสิ
‎เค้กขอนไม้
‎ใช่ครับ
‎โครงสร้างร่างกายของเธอ ‎ทำให้ผมนึกถึงวงปีของต้นไม้เลยครับ
‎บางทีชั้นพวกนี้อาจแสดงถึง ‎หลักฐานของการเจริญเติบโตของเธอก็ได้
‎หมายความว่ายังไงกันคะ
‎พูดง่ายๆ คือตรงกลางแสดงให้เห็น ‎ถึงตอนที่เธอยังเป็นตัวอ่อนในครรภ์
‎และขยายออกมาจากจุดนั้น
‎หนึ่งขวบ สองขวบ สามขวบ สี่ขวบ ‎ห้าขวบ หกขวบ เจ็ดขวบ แปดขวบ
‎เก้าขวบ สิบขวบ สิบเอ็ดขวบ ‎สิบสองขวบ สิบสามขวบ สิบสี่ขวบ
‎สิบห้า สิบหก สิบเจ็ด สิบแปด สิบเก้า
‎มาจนถึง 20 ปี
‎ชั้นบนสุดนี่คือร่างปัจจุบันของลูกสาวคุณ
‎คุณหมอคะ งั้นก็หมายความว่า ‎ในตัวของเรย์มิยังมีร่างกายตอนเด็กอยู่หรือคะ
‎ครับ ถ้าดูจากทางกายภาพแล้วน่าจะเป็นไปได้
‎คุณแม่ครับ เรามาทำการตรวจ ‎ร่างกายลูกสาวคุณอย่างละเอียดกันเถอะนะครับ
‎- จะได้หาวิธีรักษาได้ถูกต้อง… ‎- ไม่เป็นไรค่ะ คุณหมอ
‎ฉันจะพาเรย์มิกลับบ้าน
‎นารูมิ ทันทีที่แผลเริ่มหาย ‎เราจะเอาเรย์มิออกจากโรงพยาบาลทันที
‎เธอก็ช่วยดูแลเรื่องนี้ด้วยนะ
‎แม่ นี่ต้องเป็นคำสาปแน่เลย
‎หา
‎จำโบราณสถานนั่นได้ไหม
‎เมื่อ 21 ปีที่แล้ว ‎ที่พ่อเคยไปขุดเนินเปลือกหอยอะจิเมะ
‎หนูยังจำภาพของชั้นหิน ‎ที่ล้อมรอบหัวกะโหลกนั่นได้
‎เหมือนภาพจากเอ็มอาร์ไอของเรย์มิเลย
‎เนินฝังศพนั่นต้องมีคำสาปแน่ๆ
‎แต่พ่อไปทำให้คำสาปหลุดออกมา
‎หลังจากนั้น ‎พ่อก็เริ่มมีปัญหาทางจิตหนักขึ้นเรื่อยๆ
‎เก้าปีหลังจากที่ขุดเนินเปลือกหอยนั่น ‎พ่อก็ตายจากไป
‎แต่มันก็ยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น
‎คำสาปส่งผลต่อเรย์มิที่เกิดหนึ่งปีหลังจากนั้น
‎แถมยังส่งผลกับหนูด้วย
‎หลักฐานอยู่นี่ไง ดูสิ
‎หนูก็มีโครงสร้างเป็นชั้นๆ เหมือนกัน
‎เรย์มิจัง หายเจ็บแผลแล้วเหรอจ๊ะ
‎ค่ะ แม่
‎เรย์มิจัง ไม่ต้องกังวลเรื่องแปลเป็นหรอกนะ ลูก
‎เดี๋ยวแม่จะทำให้หายดีเอง
‎อื้ม
‎เก่งมากจ้ะ
‎นี่ หนูคิดอะไรออกแล้ว
‎เรามาทำพิธีให้หัวกะโหลกนั่นกันดีกว่า
‎เดี๋ยวไปถามที่มหา'ลัยเซย์โตว่าจะขอยืมมา…
‎พิธีบ้าบออะไร ‎เรื่องไร้สาระพรรค์นั้น ฉันไม่เอาด้วยหรอก
‎แต่ว่า…
‎แม่คะ ถ้าไม่ลองดูก็ไม่รู้นะคะ
‎เป็นเรื่องคำสาปไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ใช่คำสาปอะไรหรอกจ้ะ เรย์มิ
‎ก็แค่โรคอะไรสักอย่าง ‎เดี๋ยวแม่จะหาทางรักษาให้เองนะ
‎แต่… แต่แม่จะทำอะไรได้ล่ะคะ
‎- แม่จะไปหาหมอชื่อดัง แล้วก็… ‎- เลิกปั้นเรื่องโง่ๆ มาหลอกหนูซะทีเถอะ
‎วิธีการแพทย์สมัยใหม่คงรักษาไม่ได้หรอก
‎อย่าทำเหมือนหนูเป็นเด็กได้ไหม หนูโตแล้วนะ
‎เรย์… เรย์มิ
‎อย่ามาแตะตัวหนูนะ ขยะแขยง
‎หนูเบื่อที่จะต้องมาทนกับเรื่องบ้าๆ ของแม่แล้ว
‎ที่เกิดอุบัติเหตุก็เพราะแม่นั่นแหละ
‎เรย์มิจัง เรย์มิจัง
‎ได้ยินแม่ไหม ลูก
‎ถ้าได้ยินก็ตอบหน่อยสิจ๊ะ เรย์มิจังตอนสองขวบ
‎เรย์มิจังตัวน้อยน่ารัก ตอบแม่หน่อยสิ ลูก
‎รู้นะว่าได้ยินเสียงแม่ เรย์มิจัง
‎เรย์มิจัง เมื่อไหร่จะตอบแม่ซะทีล่ะ ลูก
‎เรย์มิจัง
‎ทำไมไม่ตอบล่ะ
‎แม่รู้นะว่าลูกอยู่ในนั้น แม่รู้ว่าลูกอยู่ในนั้น…
‎แม่จ๋า
‎แม่
‎แม่จ๋า
‎อุ้มหน่อย
‎แม่จ๋า อุ้มหน่อย
‎เรย์มิจัง ได้ยินแม่เหรอ ลูก ‎ไม่ได้ยินเสียงนี้มาตั้งนาน
‎เอาหนูออกไปหน่อย
‎แม่จ๋า เอาหนูออกไปจากที่นี่ที
‎อยากออกมาเหรอ ลูก โธ่ น่าสงสารเสียจริง
‎ทำไงดี ทำยังไงดีล่ะ
‎เรย์มิ เป็นอะไรไป
‎แม่ ทำอะไรน่ะ เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
‎ไม่เป็นไรหรอก แม่ก็แค่ลอกเอาชั้นที่เสียหายออก
‎แม่ต้องลอกให้ถึงชั้นของเรย์มิตอนอายุสองขวบ
‎เอาละ ต้องทำให้เสร็จ ‎ระหว่างที่ยังหมดสติอยู่นี่แหละ
‎แม่คะ
‎แม่จ๋า
‎แม่จ๋า รีบเอาหนูออกไปที
‎จ้ะ เรย์มิจังผู้น่ารัก
‎เดี๋ยวแม่พาออกมาจากที่มืดๆ แคบๆ นั่นนะ ลูก
‎รอแม่ก่อนนะ ต้องค่อยๆ ลอก ค่อยๆ ลอก
‎แม่ หยุดเถอะ
‎ไม่ได้ ยังมีอีก
‎นิดเดียว… อีกนิดเดียว
‎แม่จ๋า อุ้มหน่อย
‎ในที่สุด
‎ในที่สุดก็ได้เห็นเรย์มิจังตอนสองขวบอีกครั้งแล้ว
‎รอเดี๋ยวนะ ลูก เดี๋ยวแม่ลอกตัวออกให้
‎นารูมิ มาช่วยหน่อยสิ
‎เร็วเข้า
‎เอ๋… นี่มันอะไรน่ะ
‎นี่มันอะไรกัน
‎แม่…
‎แม่คะ
‎แม่ ทำอะไรน่ะ
‎แม่คิดอะไรดีๆ ออกแล้ว
‎แม่ต้องโดนคำสาปด้วยแน่ๆ
‎งั้นแม่ก็จะลอกชั้นออกไปจนถึงตอนอายุ 38
‎แล้วคลอดเรย์มิออกมาใหม่ไง
‎นารูมิ ดูให้ดีๆ ล่ะ
‎เอาละนะ
‎แม่จ๋า
‎แม่จ๋า อุ้มหน่อย
‎(คลุ้มคลั่ง)
‎ผมมักฝันถึงทะเลบ่อยๆ
‎และฝันเหมือนเดิมทุกครั้ง
‎ผมกำลังจมดิ่งลึกลงในห้วงมหาสมุทร
‎และผมก็เห็นปลาตัวใหญ่ หน้าตาแปลกประหลาด ‎ที่มีชีวิตอยู่มาชั่วนาตาปี
‎พวกมันเป็นเหมือนสิ่งมีชีวิต ‎ที่ถูกทั่วทั้งจักรวาลลืมเลือน
‎(เกยตื้น)
‎ของจริงเหรอเนี่ย
‎ดูสิครับ ทั่วทั้งตัวมีติ่งแปลกๆ ยื่นออกมา
‎มันคืออะไรกันนะ
‎ติ่งที่ยื่นออกมาอาจจะส่องแสง ‎เหมือนปลาตกเบ็ดก็ได้
‎แปลว่าเจ้าสัตว์มหึมาตัวนี้ ‎แหวกว่ายอยู่ในห้วงมหาสมุทรที่มืดมิด
‎โดยอาศัยเพียงแสงสว่างเล็กน้อยนี่งั้นหรือครับ
‎แค่นึกภาพก็ขนลุกแล้วนะครับเนี่ย
‎คนทยอยมามุงกันเพียบเลยนะครับ
‎นั่นสิ
‎- บอกตำรวจให้กันคนออกไปหน่อย ‎- ครับ
‎ร้อนชะมัด
‎เป็นอะไรไปครับ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า
‎ค่ะ คงนิดหน่อย
‎เวียนหัวน่ะค่ะ
‎ไม่แปลกใจเลยครับ ทั้งร้อน ทั้งกลิ่นคาว
‎- ไปพักในที่ร่มก่อนดีกว่าครับ ‎- ขอบคุณนะคะ
‎ทุกคน ถอยห่างออกไปจาก ‎สัตว์ประหลาดกันหน่อยครับ
‎ห้ามแตะต้องนะครับ
‎เหม็นคลุ้งเลย
‎เพราะเริ่มเน่าแล้วไงล่ะ
‎นี่คือการค้นพบแห่งศตวรรษเลยนะ ‎จะปล่อยให้เน่าได้ยังไง
‎อืม งั้นรีบกันดีกว่า
‎วันนี้มาคนเดียวเหรอครับ
‎ค่ะ พอได้ยินข่าว
‎ฉันก็หยุดคิดถึงเรื่องนี้ไม่ได้ ไม่รู้ว่าทำไม
‎ผมก็เหมือนกัน รู้แต่ว่าต้องมาที่นี่ให้ได้
‎แต่จริงๆ แล้ว ผมเกลียดทะเลมาก ‎น่าอายนะครับ เพราะผมไม่ชอบปลาเอาซะเลย
‎ฉันก็เกลียดทะเลเหมือนกันค่ะ
‎ทำไมคุณถึงเกลียดทะเลหรือครับ
‎อ๊ะ ขอโทษครับ ‎ผมไม่ได้ตั้งใจจะถามเรื่องส่วนตัว
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎เพราะฉันมีคนรู้จักที่จมหายไปในทะเล
‎เมื่อเจ็ดปีก่อน ‎เคยมีเหตุการณ์เรือล่มนอกชายฝั่งอิซุ
‎ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายราย จำได้ไหมคะ
‎เขาอยู่บนเรือลำนั้นแหละ
‎ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ ‎เป็นเพื่อนคุณหรือครับ
‎เขาเป็นคู่หมั้นของฉันค่ะ
‎คงทำใจลำบากน่าดูเลย
‎ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาไม่อยู่แล้ว
‎คุณชิโอตะ คิดว่าเจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้ ‎มันคืออะไรหรือครับ
‎อืม นั่นสินะ คิดว่าคงเป็น…
‎เฮ้ย อามิโนะ ดูสิ
‎อะไรเหรอครับ
‎คน
‎- มีเรื่องอะไรเหรอ ‎- เห็นศพมนุษย์ด้วยแหละ
‎ปีศาจทะเลกินคนเหรอ
‎สงสัยจะมีเรื่องอะไรสักอย่าง
‎แต่แปลกแฮะ
‎ถ้าดูจากตำแหน่ง ตรงนี้น่าจะเป็นลำไส้
‎แต่ทำไมดูเหมือนจะไม่ถูกย่อยเลยสักนิด
‎แปลกจริงๆ ด้วย
‎ยังไงก็ต้องผ่าท้องแล้วเอาศพออกมาก่อน
‎ผ่าท้องเหรอครับ
‎ยังไม่ตายนี่
‎นี่มัน… คุณทาดาชิ
‎คู่หมั้นของฉันที่จมทะเลหายไปเมื่อเจ็ดปีก่อน
‎แน่ใจหรือครับว่าใช่
‎ค่ะ คนนี้คือคุณทาดาชิ ไม่ผิดแน่นอน
‎เหตุการณ์เรือล่มที่อิซุน่ะเหรอ
‎มีผู้สูญหายหลายรายเลยนี่นะ
‎หรือว่าคนพวกนี้จะเป็นผู้โดยสารในเรือลำนั้น
‎ถูกสัตว์ประหลาดตัวนี้กลืนเข้าไปในท้อง ‎และอยู่รอดในลำไส้มาได้เจ็ดปีงั้นเหรอเนี่ย
‎เรื่องแบบนี้เป็นไปได้ด้วยเหรอครับ
‎คุณทาดาชิ คุณทาดาชิ
‎นี่ฉันเอง มิเอะไง
‎คุณมิเอะ
‎พวกนี้ดูแปลกๆ นะครับ
‎เหมือนปรสิตเลย
‎ปรสิตงั้นเหรอ
‎ครับ
‎คงจะได้รับสารอาหาร ‎ผ่านทางลำไส้ของสัตว์ประหลาด
‎เพราะแบบนี้ถึงมีชีวิตอยู่รอดมาได้
‎อย่างนี้นี่เอง
‎แต่เรื่องที่มนุษย์กลายเป็นปรสิตในตัวสัตว์ชนิดอื่น ‎มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ
‎คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์
‎นี่ คุณแมลง
‎อยากฟังเรื่องผู้หญิงที่มาหาเมื่อวานไหม
‎น่าตกใจมากเลยละ
‎ใครจะรู้ว่าในโลกกว้างใหญ่มีคนแบบนี้อยู่ด้วย
‎ใช่ พวกคุณก็คิดเหมือนกันใช่ไหมล่ะ
‎แต่เธอก็มีแมลงอยู่บนหน้าเหมือนกัน
‎แมลงบนหน้าผู้หญิงคนนั้นทำให้ผมเห็น
‎และนั่นแหละที่ช่วยชีวิตผมไว้