JUNJI ITO MANIAC: JAPANESE TALES OF THE MACABRE
Hava güzel, arabam sorunsuz. Cennette gibiyim.
Ağabeyimi tanırım. İzumi'yi göreceğin için mutlusun.
Neden bahsediyorsun Kaoru?
Canım kardeşime göz kulak olmaya geldim.
Tabii.
İzumi bize katılacağını duyunca sevindi.
Gerçekten mi?
-Ne? -Hiç.
Bu kadar hızlı sürme. Ehliyetini yeni aldın!
Rahat ol.
MEZAR KASABASI
Gideceğimiz yer çok uzakmış.
Mola versen iyi olur.
Ben iyiyim. Doğru yöne gittiğimizden emin misin?
Bence öyle ama…
-Ne? Ver şu haritayı! -Hey!
Harita okumayı öğren.
Tsuyoshi, dikkat!
HEYELAN TEHLİKESİ
Olamaz.
Beni duyabiliyor musun?
Durumu iyi değil.
Ağabey!
Arabaya taşımama yardım et! Onu hastaneye götürmeliyiz!
Kaoru!
Tamam.
Kötü görünüyor. Yüzü şişmiş.
Tsuyoshi, nabzı yok. Hemen hastaneye gitmeliyiz!
Ağabey!
Öldü mü?
POSTA
Kasabadan geçip iyi bir yer bulalım.
Dağlar en iyisi.
O ne?
Mezar taşına benziyor.
Neden yolun ortasında bir mezar olsun?
Ne oluyor?
Geri dönüp başka bir yer bulalım.
Kahretsin! Şimdi bunun sırası mı?
Çok sert vurdun.
Mezar taşı ikiye ayrıldı.
"Mezar taşı" mı?
Şehir dışındansınız, değil mi?
Evet.
Arabayı kaldırmak için kriko lazım.
Krikonu getir.
Bagajında kriko vardır.
Sana yardım ederiz.
Peki.
Bu sana kötü şans getirecek.
-Umarım lanetlenmezsin. -Evet.
-Kesinlikle. -Şu işi bitirelim.
Yardım için teşekkürler.
Yolun ortasında duruyorlar.
Çarpman gayet doğal.
Mezar taşı olduğunu söylediniz.
Evet, doğru.
Trafik kazalarında ölenlerinki olurdu.
Artık başka mezarlar da var.
Neden yolun ortasındalar?
İnsanlar orada öldüğü için.
Yolda mı öldüler?
Ne? Kasabaya gelirken hiçbir şey bilmiyor muydunuz?
Nasıl geçeceğiz?
Ara sokakları kullanabilirsiniz.
Bazılarında daha az mezar var.
Kaoru.
O kadar geç kaldın ki endişelendim.
İzumi.
İyi misiniz? Bir şey mi oldu?
Onları tanıyor musun İzumi?
Evet, yaz tatili için ziyarete geldiler.
Görmeye değer her şeyi göster.
Görecek bir şey yok ki!
Şok olmuşsundur.
Başta öyleydim. Yolda mezarlar olduğuna inanamadım.
Artık alıştım.
Neredeyse unutuyordum. Bakın.
Eskiden burada yaşayan birinin mezarı.
Burada ölmüş.
Aslında evde mezar olması hoşuma gitmiyor.
Bu kasabanın insanları birinin öldüğü yere mezar mı dikiyor?
Öyle de denebilir.
Pek iyi görünmüyorsunuz.
İyiyiz. Uzun araba yolculuğu bizi yordu.
Değil mi Kaoru?
Evet.
Yemekten önce vaktimiz var, size kasabayı gezdireyim.
Güzel bir değişiklik olur, değil mi?
İyi fikir! Gidelim!
Her yerde mezarlar var.
Dışarıda ölmeleri için çabalıyoruz. Öleceklerinde boş araziye götürüyoruz.
Vay canına! Ne garip bir gelenek!
Birinin öldüğü yere mezar dikmenin bir anlamı var mı?
-Başka ne yapabiliriz? -Nasıl yani?
Anlamı yok. Oldum olası böyle.
-Çabuk! -Evet, Doktor!
Ölmeden önce acele etmeliyiz!
Acele et!
Yavaşça yatır.
Ne oluyor?
Ölüm döşeğindeki bir hasta.
Hastane mezarla dolmasın diye hastalar dışarı çıkarılır.
Burada ölenlere böyle davranılıyor.
Çok acımasızca, değil mi?
Zavallı şey. Araba çarpmış olmalı.
Bir yere gömelim.
Tsuyoshi, ona dokunma!
Ha?
Ona dokunursan huzur içinde yatamaz.
Öyle bırak.
Böylece mezar taşı oraya dikilir.
Mezar taşı mı?
Kaoru?
Canını sıkan bir şey mi var?
Bu kasaba onu afallattı.
Özür dilerim.
Bu kasaba biraz değişik, değil mi?
Mesele o değil.
Buraya gelirken araba tuttu.
Hâlâ midem bulanıyor.
Demek sorun bu.
Fark etmediğim için üzgünüm.
Olsun.
Kısa sürede düzelir.
Yine de kendini yormamalısın.
Eve dönelim.
Peki.
O yüzden mi mezar taşları farklı boyda?
Küçük olanlar köpekler ve kediler için mi?
Tüm canlılar için mezar taşı dikilir.
İçeri geliyorum İzumi.
Size soğuk içecek getirdim.
Teşekkürler anne.
Kaoru iyi mi?
Şimdi iyiyim.
Öyle mi? Sevindim.
İzumi, Ayumi eve dönmedi mi?
Bu sabah dağa gittiğinden beri görmedim.
Tuhaf. Kim bilir nerede tembellik ediyor.
Ayumi kim?
Kız kardeşim.
Ne?
Ayumi iyi mi?
O hâlâ çok haylaz. Ne yapacağımızı bilmiyoruz.
Ayumi hâlâ eve dönmedi mi?
Son duyduğumuzda dağlara gitmişti.
Kaybolmuş hatta kaçırılmış olabilir.
Öyle söyleme.
Hemen polisi ara.
Peki.
Baba.
Her şey düzelecek. Onu arayacağım.
Ben de geleceğim!
Hayır, çok tehlikeli.
Annenle burada bekle.
Kaoru.
Ayumi neye benziyordu?
Benden biraz kısaydı ama zayıftı.
Ya saçı?
Uzundu.
Genelde saçını örerdi.
Bagajdaki kız…
Seni aptal!
En başından fark etmeliydin!
Yüzü o kadar şişti ki anlayamadım.
Normal davranmaya çalış.
Ayumi Murakami, 15 yaşında.
Çizgili gömlek ve beyaz şort giyiyordu.
Üzerinde çan olan bir bileziği vardı.
Üzgünüm.
Eğlenmeye gelmiştiniz, böyle oldu.
Hayır, biz de endişeliyiz.
Her şey yoluna girecek İzumi.
Eminim sağ salim bulunur.
Ayumi!
-Ayumi! -Ayumi!
Her yeri aradık. Belki dağda değildir.
Eski kuyuya düşmüş olabilir mi?
Oraya düştüyse sağ çıkamaz.
Gidip bakalım.
"Eski kuyu" mu?
Bir şey görebiliyor musun?
Hayır, hiçbir şey göremiyorum.
Kuyu o kadar derin mi?
Evet.
Kimin kazdığını bilmiyoruz ama çok derin.
Düşersen seni kimse bulamaz.
Şehir dışından mısınız?
Huzur içinde uyumayanların cesetleri eskilerden beri oraya atılırmış.
"Huzur içinde uyumayan" mı?
Dün hastanede biri öldü. Git bak.
Neden bahsettiğimi anlatsın.
Ne yapacağız Tsuyoshi?
Ayumi'yi öldürdük.
Biliyorum!
Cesedi bagajda saklı.
Biliyorum dedim!
Ne yapacağımı bulmaya çalışıyorum!
Ne yapacağız?
Sen de bir şeyler düşün!
Ama bundan kimseye bahsetme.
Sayenizde huzur içinde yatıyor.
Çok rahatladım.
Neyse ki sabaha kadar başındaydık.
Birinin cesedi taşıması çok zor olurdu.
Neyse ki sorun olmadı.
Tam zamanında taşlaşıyor.
Yarına kadar iyi bir mezar taşına dönüşür.
Bu ne böyle?
Ne oluyor?
Taşa mı dönüyor?
Sen!
Ona dokunma! Daha bitmedi!
Tsuyoshi, sence bunlar bir rüya mı?
Kötü bir rüya.
Umarım öyledir.
Umarım rüyadır.
Eyvah!
Arabamda bir sorun mu var?
Hayır, bir şey yok.
Tapınaktaki eski kuyuya gittik ama orada hiçbir şey yoktu.
Size minnettarım, Ayumi'nin bulunması için çok çabaladınız.
Peki ya dağlar?
Dağ yolunda patinaj izleri bulmuşlar.
Yakınlarda da kan lekesi ve araba boyası kalıntıları bulmuşlar.
Polis soruşturma başlattı.
Anladım. Ayumi kaza geçirmemiştir, değil mi?
Umarım.
İçeri girip dinlenin.
Yapmam gereken bir şey var.
Bak!
Koltukta kan var.
İzumi ona bakıyordu!
Olamaz! Bunu fark etmemiştim.
Şimdi ne yapacağız?
Sakin ol!
Boya parçaları bulmuşlar, polis soruşturma başlatmış!
Endişelenme.
Daha fazla saklayamayacağım.
Sakin ol Kaoru.
Sakin ol.
Ayumi cidden öldüyse ve biri onu sürüklediyse
mezar taşına dönüşmez.
Öyle mi?
Bir keresinde birinin cesedinin taşa dönüşemediğine tanık oldum.
Yapacak bir şey olmadığı için onu tapınaktaki eski kuyuya attılar.
Kaoru, Tsuyoshi.
Yolda bir şey gördünüz mü?
İzumi, sana söylemem gereken bir şey…
Kaoru.
İzumi.
Kötü bir zamanda geldiğimiz için üzgünüm.
Daha fazla yük olmak istemiyoruz, bu gece gideceğiz.
Tsuyoshi, boşuna uğraşma.
Kaçmanın anlamı yok.
Bir fikrim var.
Kanıt olmadığı sürece…
Burası mı?
Ne yapacaksın?
Onu o eski kuyuda asla bulamazlar.
Tsuyoshi!
Sorun arabanın çok ağır olması.
Gazı köklemedikçe hareket etmiyor.
Dün böyle değildi.
Ne oluyor?
Bilmiyorum. Hemen cesetten kurtulalım.
Ölü huzur içinde yatmayınca bu mu oluyor?
Ne oldu?
Kaoru, yardım et.
-Ona dokunmam! -Acele et!
Ağırmış.
Bu çok iğrenç.
Dayan.
Bunu yapamayacağım.
Az kaldı.
Bitti.
Bitmedi.
Kâbus devam edecek.
Öleceğimiz güne kadar hiç bitmeyecek.
-Ah! -Ne oldu?
Cesedin sivri yeri elimi kesti.
O ne?
Abla!
O yaptı! Beni ezip öldüren o!
O yaptı!
Tsuyoshi Yoshikawa!
-Sus! -Tsuyoshi Yoshikawa!
Sus!
Tsuyoshi!
Ne oldu?
Kaoru?
Bir şey olmadı.
Gidelim.
Çok üzgünüm.
Üzgünüm.
VASİYET
Bugün böcekler şöyle diyor:
Denizin dibinde katman üstüne katman var.
Böcekler çoğalıp bütün sayfayı kapladı.
Çığlık atıyorlar, onları anlayamıyorum.
Altından kazıklar geçen üç büyük kâğıt parçası var.
Olamaz! Böcekler oraya doluşuyor!