JUNJI ITO MANIAC
Perfect weer, auto goed afgesteld. Dit is genieten.
Ik ken m'n grote broer. Je bent gewoon blij dat je Izumi ziet zo.
Waar heb je het over, Kaoru?
Ik maak me zorgen om m'n lieve zusje, daarom ben ik mee.
Ja, vast.
Maar Izumi klonk blij toen ik zei dat je meekwam.
Echt?
Wat? -Nee, niks.
Hé, niet zo snel rijden. Je hebt net je rijbewijs gehaald.
Rustig maar.
STAD VAN DE GRAFSTENEN
Het is echt ver, hè?
Moet je niet even pauzeren?
Het gaat prima. Maar gaan we wel de goede kant op?
Volgens mij wel.
Verdorie, geef me de kaart. -Hé.
Leer nou eens een kaart lezen.
Tsuyoshi, kijk uit.
LAWINEGEVAAR
O nee.
Hé, gaat het?
Dit is foute boel.
Wat is er dan?
Help me haar in de auto leggen. Ze moet naar 't ziekenhuis.
Kaoru.
Ja, goed.
Dit ziet er slecht uit. Haar gezicht is helemaal opgezwollen.
Ik voel geen hartslag. We moeten snel naar het ziekenhuis.
Tsuyoshi?
Is ze dood?
We rijden de stad door en zoeken dan een goede plek.
Het liefst in de bergen.
Wat is dat?
Het lijkt wel een grafsteen.
Waarom zou er een graf zijn in het midden van de weg?
Wat is hier aan de hand?
We moeten omkeren en ergens anders gaan kijken.
Verdomme. Waarom moet dit nu gebeuren?
Je hebt hem flink geraakt. -De grafsteen is helemaal doormidden.
Grafsteen? -Je komt hier niet vandaan, hè?
Dat klopt.
Je hebt een krik nodig om je auto eraf te tillen.
Nou, schiet op. Pak je krik. -Je hebt er vast een in je kofferbak.
We helpen je wel. -Ja, goed.
Dit gaat je ongeluk brengen.
Hopelijk word je niet vervloekt. -Ja.
Zeker weten. -Laten we dit afhandelen.
Bedankt voor de hulp. -Ja, ze staan wel midden op de weg.
We nemen het je niet kwalijk.
Jullie zeiden dat het grafstenen waren. -Dat klopt.
Ze waren alleen voor mensen die bij verkeersongelukken omkwamen.
Maar nu komen ze ook om andere redenen.
Maar waarom staan ze midden op de weg?
Omdat ze daar zijn gestorven. -Ze stierven op straat?
Ben je echt hierheen gekomen zonder er iets van te weten?
Hoe komen we erdoor? -Neem de zijstraten.
Daar zijn vaak minder graven. -Kaoru.
Je was zo laat dat ik me zorgen maakte. -Izumi.
Alles goed? Is er iets gebeurd?
Ken je deze twee, Izumi?
Ja, ze komen hier de zomervakantie doorbrengen.
Laat ze alles zien. -Niet dat er veel te zien valt.
Jullie waren vast geschokt.
Eerst wel. Ik kon niet geloven dat er graven waren op straat waren.
Ik ben het nu gewend.
O, bijna vergeten. Kijk hier eens.
Dit is het graf van iemand die hier woonde.
Die is hier gestorven.
Maar ik vind het niet echt prettig om een graf in huis te hebben.
Dus de mensen in deze stad plaatsen graven overal waar iemand sterft?
Zo zou je het kunnen zeggen.
Jullie zien er niet zo best uit.
Het gaat best. De lange autorit heeft onze gewoon al onze energie gekost.
Of niet, Kaoru?
Ja.
We hebben tijd voor het eten, dus ik zal de stad laten zien.
Misschien knappen jullie daar wel van op. -Dat klinkt goed. Laten we gaan.
Er zijn echt overal graven hier. -We proberen ze buiten te laten sterven.
We brengen ze net ervoor naar een open plek.
Wauw. Dat is een vreemd gebruik.
Het graf op de sterfplek, heeft dat nog een betekenis?
Wat kunnen we anders? -Hoe bedoel je?
Ik bedoel niks, het is gewoon altijd zo geweest.
Schiet op. -Ja, dokter.
Snel, voor hij sterft.
Schiet op.
Leg hem voorzichtig neer.
Wat is dit? -Een patiënt op zijn sterfbed.
Binnen moeten ze graven voorkomen, dus ze brengen de patiënten naar buiten.
Zo worden de stervenden hier behandeld. Best wreed, of niet?
Arme beestje. Hij is vast door een auto aangereden.
Laten we hem ergens begraven. -Niet aanraken, Tsuyoshi.
Hè?
Het zal niet in vrede kunnen rusten als je dat doet.
Laat hem maar zo liggen.
Dan komt er hier een grafsteen. -Een grafsteen?
Kaoru?
Kaoru.
Zit je iets dwars? -Deze stad maakt haar helemaal van streek.
Dat spijt me echt vreselijk.
Er is geen andere stad zoals deze, hè? -Dat is het niet.
Ik werd onderweg behoorlijk wagenziek.
Ik ben nog steeds een beetje misselijk. Dus dat is er met me.
Ik had het niet door, ben je boos?
Ze is er zo weer bovenop. -Toch moet je het maar rustig aan doen.
We gaan terug. -Goed.
Zijn ze daarom van verschillende grootte? Zijn de kleintjes voor honden en katten?
Er komen grafstenen voor alle levende wezens.
Ik kom binnen, Izumi.
Ik heb koude drankjes voor jullie. -Dank je, mam.
Is alles goed met Kaoru?
Het gaat nu wel weer.
Echt? Wat een opluchting.
Izumi, is Ayumi nog niet thuis?
Ik heb haar niet meer gezien sinds ze vanmorgen de bergen inging.
Vreemd. Ik vraag me af waar ze uithangt.
Wie is Ayumi?
Dat is m'n zusje. -Wat?
Gaat het goed met Ayumi? -Ze is druk, geen land mee te bezeilen.
Is Ayumi nog steeds niet thuis?
Ze ging de bergen in, dat weet ik.
Straks is ze verdwaald, of zelfs ontvoerd. -Zeg dat nou niet.
Bel meteen de politie. -Goed.
Papa. -Het komt wel goed. Ik ga haar zoeken.
Ik ga mee. -Nee, dat is te gevaarlijk.
Wacht hier met je moeder.
Kaoru.
Hoe zag Ayumi eruit?
Ze was iets kleiner dan ik, maar ze was slank.
En haar haar?
Ze had lang haar.
Ze had vaak vlechten in.
Is dat meisje in de kofferbak…
Idioot, dat had je meteen moeten zien. -Haar gezicht was helemaal opgezwollen.
Probeer je gewoon normaal te gedragen.
Ayumi Murakami, 15 jaar.
Ze droeg witte shorts, een gestreept shirt…
…en een armband met een belletje eraan.
Sorry. Jullie kwamen voor jullie plezier, en nu dit.
Nee, we maken ons ook zorgen. Maar het komt wel goed, Izumi.
Ze wordt vast veilig teruggevonden.
Ayumi.
We hebben overal gezocht. Misschien is ze niet in de bergen.
Is ze niet in de oude put gevallen?
Zo'n val zou ze niet overleven. -Laten we gaan kijken.
De oude put?
Nou? Zie je iets? -Nee, ik zie helemaal niets.
Is deze put zo diep? -Dat is ie.
Geen idee wie hem heeft gegraven, maar hij is enorm diep.
Niemand zou je vinden als je erin viel.
Komen jullie van buiten de stad?
Ze zeggen dat sinds de oudheid…
…de lichamen van hen die niet in vrede wilden rusten hierin zijn gegooid.
Niet in vrede willen rusten?
Er overleed gisteren iemand in het ziekenhuis. Ga straks kijken.
Dan begrijpen jullie me wel.
Wat moeten we doen, Tsuyoshi?
We hebben Ayumi vermoord. -Ik weet het.
En haar lichaam ligt in onze kofferbak. -Ik zei dat ik het wist.
Ik probeer te bedenken wat ik moet doen. -Heb je een idee?
Jij mag ook best iets bedenken. Maar praat hier met niemand over.
Hij rust in vrede dankzij jou. -Dat is een enorme opluchting.
Gelukkig hebben we bij hem gewaakt.
Het zou zwaar werk zijn om zijn lichaam te moeten verplaatsen.
Maar het pakte goed uit.
Hij versteent precies op schema.
Morgen is hij een mooie grafsteen.
Wat is dit?
Wat gebeurt hier?
Verandert hij in steen? -Jij daar.
Niet aanraken. Het is nog niet voltooid.
Tsuyoshi. Denk je dat dit een droom is?
Een nare droom.
Ik hoop het echt.
Ik hoop dat het een droom is.
O nee.
Is er iets mis met m'n auto? -Nee, hoor. Het is niets.
We waren bij de oude put, maar we hebben niets gevonden.
Bedankt dat jullie zo veel doen om Ayumi te vinden.
En de bergen?
Op de bergweg hebben ze remsporen gevonden.
En vlakbij vonden ze een bloedvlek en wat verfschilfers.
De politie doet nu onderzoek.
Ik snap het. Maar denk je echt dat Ayumi door een auto is aangereden?
Ik hoop het echt niet.
Gaan jullie binnen maar wat rusten.
Ik moet nog iets doen.
Kijk dan. Er zit bloed op de zitting.
En Izumi keek ernaar.
O nee. Dat had ik niet gezien.
Wat moeten we nu? -Hou je rustig.
Maar ze hebben verf gevonden en de politie doet onderzoek.
Geen zorgen. -Ik hou dit niet meer vol.
Rustig, Kaoru.
Rustig maar.
Als Ayumi echt is gestorven…
…en daarna is meegesleept naar allerlei plekken…
…verandert ze niet in een grafsteen.
Verandert ze niet?
Ik heb een keer het lichaam gezien van iemand die geen grafsteen werd.
Ze konden er niets anders mee, dus gooiden ze het in de oude put.
Kaoru, Tsuyoshi.
Hebben jullie onderweg iets vreemds gezien?
Izumi, ik wilde het je vertellen…
Kaoru.
Izumi.
Sorry dat we op zo'n moeilijk moment kwamen.
We willen ons niet opdringen, dus we vertrekken vanavond.
Het heeft geen zin, Tsuyoshi.
Vluchten heeft geen zin.
Ik heb een idee. Zolang er geen bewijs is…
Wacht, dit is…
Wat ben je van plan, Tsuyoshi?
Ze vinden haar nooit in die oude put. -Tsuyoshi.
Vreemd, de auto voelt heel zwaar aan.
Ik moet het gas echt heel hard intrappen. Dat was gisteren nog niet zo.
Wat is er mis dan?
Geen idee. Laten we snel het lichaam dumpen.
Gebeurt dit als iemand niet in vrede rust? -Wat is er?
Kaoru, help me.
Dat raak ik echt niet aan. -Schiet op.
Het is zo zwaar. -Wat is dit gruwelijk.
Hou nog even vol.
Ik kan dit niet.
We zijn er bijna.
Het is gedaan.
Het is nog niet gedaan. De nachtmerrie zal blijven voortduren.
Eeuwig en altijd, tot de dag dat we sterven.
Au. -Wat is er aan de hand?
Ik heb mezelf gesneden aan het lichaam.
Wat is dat?
Zus, luister.
Hij was het. Hij heeft me aangereden en vermoord.
Hij was het.
Het was Tsuyoshi Yoshikawa.
Hou je kop. -Tsuyoshi Yoshikawa.
Kop dicht.
Tsuyoshi? Tsuyoshi.
Wat is er aan de hand? -Kaoru?
Er is niks.
Kom, we gaan.
Wat erg, wat vreselijk voor je.
Wat vreselijk.
LAATSTE WILSBESCHIKKING
Ondertiteld door: Martijn Beunk
Dit is wat de beestjes vandaag te zeggen hebben:
'Op de bodem van de zee bouwt laag na laag zich op.'
Steeds meer beestjes, ze hebben het vel overgenomen.
Ze schreeuwen nu onverstaanbaar.
Er zijn drie grote vellen papier…
…waar van onderen staken door geramd worden.
O nee. Er komen beestjes doorheen.