JUNJI ITO MANIAC
VIERVOUDIGE MUREN
Hou nou eens op, Soichi.
Verdomme. Ik kan hier niet meer tegen.
Pa. Doe iets aan Soichi.
Wat? Heeft hij iets verkeerd gedaan?
Hij stoort me tijdens het leren. Ik heb binnenkort een examen.
Soichi? -Hè?
Wacht, was je net niet…
Hoe dan ook, stop met rondspringen op zolder.
Waar heb je het over? -Hou je niet van de domme.
Je was net op zolder, toch? -Kan ik me niet herinneren.
Je moet me niet vals beschuldigen. -Ja, Koichi. Soichi was de hele tijd hier.
Dat meen je niet.
Het is waar. Je moet je broertje niet overal de schuld van geven.
Dat is echt vreemd.
Omlaag, omlaag. De cijfers gaan omlaag.
Dalen, dalen. De cijfers zullen dalen.
Helemaal tot op de bodem.
Je leraar geeft je een standje, als je alles fout antwoord op het examen.
En na dat standje moet je huilen.
Wat is die Soichi irritant.
Hé, Soichi. Ik doe je wat aan.
Kom hier, Soichi. Je moet eens een keer ophouden.
Stop, Soichi. Hiervoor ga je boeten.
Stop, zei ik.
Wat is dit? Waarom doe je dit?
Ik rende naar de wc, ik moet heel nodig. -Leugenaar. Je wilde me afleiden.
Het is waar. O, nee. Ik kan het niet meer ophouden, help.
Je plast echt in je broek.
Absurd dat je denkt dat ik het was. Iedereen weet dat ik niet op zolder was.
Pap, doe iets aan die grappen van Soichi.
M'n grote broer is gek geworden. -Wat zei je daar?
Of anders is het vast een klopgeest.
Een klopgeest?
Inderdaad. Dan hoor je geluiden als er niemand is.
Het kan gewoon een geest zijn die die geluiden maakt.
Het is thuis de laatste tijd vreemd koud en ik hoor steeds klopgeluiden.
Doe niet zo dom. Het is winter, natuurlijk is het koud.
En klopgeluiden? Dat is gewoon stom.
Maak je klopgeesten belachelijk, Koichi?
Je hebt geen idee wat er gebeurt als je geesten belachelijk maakt.
Je hebt geen idee. Totaal geen idee.
Klopgeluiden, echt niet. Soichi doet gewoon vervelend.
Was dat een klopgeest? Wacht even.
Wat doe je daar in de kast, Soichi?
Als ik hieraan trek, grote broer, lijkt het net of hier een klopgeest is.
Zie je wel?
Dus jij zat hier wel achter. Net als achter dat gebonk op zolder.
Nee, dat was echt. Ik heb alleen geholpen.
Hou op met die geintjes, etterbak.
Goedemorgen. Hopelijk gaat het goed met u…
Pap, doe iets aan Soichi.
Makkelijker gezegd dan gedaan. Hij is echt een hopeloos geval.
Wat? Dan ga ik verhuizen. -Nee, wacht, Koichi. Ik heb een idee.
Ik ken een timmerman. Ik laat hem je kamer geluiddicht maken.
Wat vind je daarvan? -Oké, goed dan.
Ik ben thuis.
Dag, Koichi. -Is de timmerman er al?
Ja, je vader heeft hem meteen laten komen.
Echt?
Mr Tagaisu, ik heb thee gezet. Neem even pauze.
Hé.
Hallekidee hallo dan.
Jeetjemineetje.
Mr Tagaisu, fijn dat u er bent. -Dit moet uw zoon zijn.
Laat dit maar aan mij over.
Ik gebruik de nieuwste technieken om je kamer geluiddicht te maken.
De nieuwste technieken? -Inderdaad.
Ik gebruik een vier muren-constructie om geluid van buiten te blokkeren.
Vier muren? Dat is niet niks.
Ik koos het getal vier niet voor niets.
De Japanse uitspraak van het getal vier betekent ook 'dood'.
Twee of drie muren zijn niet genoeg.
Het wordt pas doodstil als je vier muren gebruikt.
Juist, ja.
Ga dood.
Hou op, Soichi. Loop hem niet in de weg.
Excuus, Mr Tagaisu. Hij is onverbeterlijk.
Helemaal niet erg. Hij heeft talent, hij kan goed timmeren.
Jij bent een bijzonder jongetje, of niet?
Ik ben dol op spijkers slaan.
Wat fantastisch. Misschien moet jij me helpen.
Ik snap het. Misschien heb ik te veel van Obata geëist.
Ik bied morgen m'n excuses aan.
Soichi heeft me vandaag echt verrast. Hij hielp de timmerman de hele dag.
Die zei dat hij het geweldig deed.
De eerste keer dat hij een compliment krijgt.
De timmerman legde de nadruk op zijn kundige timmerwerk.
Echt waar? Dan is er misschien nog hoop voor Soichi.
Ja, maar die Tagaisu was wel een beetje vreemd.
We gaan kijken hoe het met de bouw gaat.
Het is al laat, schat. Waarom doe je dat niet morgen?
Hè? Mijn raam is dichtgespijkerd.
Je bent vroeg thuis, Koichi.
Hallo. -Hallo, jongeman. Welkom thuis.
Mr Tagaisu, wat is er met m'n raam? -O, je raam?
Geluid gaat door ramen, dus ik moest hem afdekken.
Die kamer is nu perfect geluiddicht.
Mijn werk is gedaan, dus neem me niet kwalijk.
Bent u al klaar? -Inderdaad.
Goed, tot ziens dan maar.
Mam, hoe ziet m'n kamer er nu uit? -Ik heb eerlijk gezegd nog niet gekeken.
Er zit nog een deur achter de deur.
Twee deuren?
Een deur achter een deur achter een deur. -Wat is dit nou weer?
Er zit toch geen deur achter een deur achter een deur achter een deur?
Ik wist het. En de deuren worden kleiner.
Mijn hemel. Wat moeten we nou als daar nog een deur achter zit?
U bent wat gezet, misschien past u er niet door.
Rustig, er zijn maar vier deuren.
Maar dit is wel echt krap.
Het bureau neemt bijna de hele kamer in beslag.
Als we het zouden tekenen…
…zag het er zo uit.
De kamer is nu veel kleiner door de viervoudige muren.
Maar in ruil daarvoor is hij perfect geluiddicht.
Vind je zo'n krappe ruimte niet erg?
Ik vind het denk ik niet erg, zolang ik in stilte kan studeren.
Het is zo stil dat ik m'n oren kan horen suizen.
Wat is dat nou? Het is nog geen krekelseizoen.
Dat is Soichi's stem.
Verdomme.
Er is genoeg ruimte voor iemand tussen deze deuren.
Dat is het. Soichi is tussen deze deuren geslopen.
Getekend ziet het er zo uit.
Verdomme. Hij kroop er vanaf de zolder in.
Daar is het.
Koichi is vast in paniek van al die vreemde geluiden.
Hij zag er zo gelukkig uit in dat kleine kamertje.
Wat een stomme sukkel. Kom, we doen nog één rondje.
Eén, twee…
Hou daarmee op.
Ik heb je op heterdaad betrapt. Wegwezen.
Pak me dan, als je kan. -Hé, wacht. Ik laat je niet ontsnappen.
Is hier ook een ingang?
Kom terug, Soichi.
We gaan naar beneden.
Niet te geloven.
Au.
Soichi.
Kleine etterbak.
Stop.
Soichi.
Verdomme.
Wat is dit?
Dat is de blubberafdeling.
Als ik hem blijf achtervolgen, speel ik hem alleen in de kaart.
Mijn hemel, wat is er met jou gebeurd? -Wat? O, ik ga gewoon leren.
Ik krijg geen adem meer.
WAAR KLAAS VAAK HUIST
Yuji.
Wat scheelt je? Je ziet er afgemat uit. -Ik heb al drie dagen niet geslapen.
Drie dagen? Schrijf je weer een roman? -Dat is het niet.
Mari, jij bent de enige met wie ik erover kan praten.
Je moet me helpen. -Yuji, wat is er dan aan de hand?
Ik weet dat jij me zult geloven.
Mijn alter ego, dat in m'n dromen leeft, probeert de echte wereld te betreden.
Hij wordt wakker zodra ik in slaap val.
Hij probeert me een droom in te slepen, en me dan in de echte wereld te vervangen.
Drie dagen geleden begon hij 't te proberen.
Daarom kan ik niet gaan slapen. Als ik slaap, wordt hij wakker.
Wacht, is dit weer zo'n verzinsel van je? -Het is geen verzinsel.
Maar je zei net dat je een alter ego in je dromen hebt.
Dat genre is je specialiteit.
Je moet me geloven. Het is geen leugen of een verzinsel.
Waarom ga je niet naar een dokter?
Een dokter?
Natuurlijk, een dokter. Een dokter zal me vast kunnen helpen.
Bedankt hè, Mari. -Yuji.
Wacht, Yuji. Niet weggaan. Ik maakte maar een grapje.
Verdorie, Yuji. -Dat weet ik wel, Mari.
Ik snap echt niet waar je het over hebt. Wat wil je dat ik doe?
Ik wil dat je bij me blijft en zorgt dat ik niet in slaap val.
Yuji.
Hoi, kom binnen. Ik zal koffie zetten.
Dat doe ik wel.
Zet dan alleen voor jezelf. Ik heb al veel te veel koffie gehad.
Bedankt, Mari.
En, wat doet hij nu?
Hij slaapt. Maar ik kan niet lang meer wakker blijven.
Gebruik die tape om m'n armen en benen vast te binden.
Waarom? -Om te voorkomen dat hij vrijkomt.
Schiet op.
Is dit goed genoeg? -Ja, maar ik weet niet of het werkt.
Geen zorgen. Ik ben er nu.
Yuji, word wakker. Yuji.
Mari? Help me, schiet op.
Wat was dat?
Heb je de tape verwijderd?
Yuji, wat was dat zonet?
M'n alter ego uit de droomwereld. Hij is mij, binnenstebuiten.
Dat is gestoord. Zoiets kan niet. -Het kan wel, je hebt het net gezien.
Maar…
Tot nu toe droomde hij binnenin me, maar nu weet hij van de buitenwereld.
Het menselijk lichaam is niet hol.
Binnenstebuiten gekeerd zie je alle organen.
Ik kan het alleen zo uitleggen.
Sinds m'n geboorte ben ik al leeg vanbinnen.
Sinds ik m'n familie verloor in elk geval. -Hou op.
Toen ik klein was, wilde ik vliegen als een vogel.
Ik heb van alles geprobeerd, vleugels aan m'n armen gemaakt.
Maar vliegen lukte nooit, dus ik besloot het in m'n dromen te proberen.
Maar ook in m'n dromen lachte ik mezelf uit, en zei:
'Jij gaat echt nooit vliegen.'
Dat verhaal heb ik nog nooit gehoord.
Dromen lijken veel realistischer dan de realiteit.
Maar waarom zou hij eruit willen als alles mogelijk is in dromen?
Hij wil jou, Mari.
Wat? -Ik zeg 'hij', maar hij is mij.
Ik snap hem.
Wat hij wil. En dat ben jij, Mari.
Yuji, niet in slaap vallen.
Ga maar weg. Ik ga naar dromenland.
Ik wil je niet nog meer pijn doen.
Yuji.
Ik geef het niet op.
Ik trek je uit je droomwereld.
Goed, Yuji.
Ik ga met je mee.
Mr Hirano? Yuji Hirano? We weten dat u daar bent.
De manager doet hem voor ons open.
We hebben wat vragen voor u. -Kom binnen.
Mari Igarashi wordt vermist.
Van wie is die tas?
U mag zoeken, maar u zult haar niet vinden.
Niet in de echte wereld.
In de echte wereld? Hoe bedoelt u?
Ze zit nu in me.
Wat wil dat zeggen? -Heeft u haar opgegeten?
Nee. Ze is vertrokken. Naar m'n droomwereld.
Ondertiteld door: Martijn Beunk
Lang, zwart haar heeft zich door de muur gewurmd.
Ik vond het raar dat de woorden op de muur bewogen, maar het was het haar.
Wat wil het eigenlijk? Probeert het mij te bereiken?
Ik had geen andere keus. Ik moest het eruit trekken.
Toen werd het haar eindelijk rustig.