JUNJI ITO MANIAC
De tunnel verkennen? Echt?
Wat? Ben je bang? -We zijn toch niet bang, of wel?
Nou…
Dan is het geregeld.
Ga thuis jullie zaklampen halen, we zien elkaar daar.
Jij moet ook mee, Goro.
Die tunnel is waar Goro's moeder…
Wat?
Dan moet hij zeker mee.
Goed, we gaan naar binnen.
Oké dan maar.
Niet duwen. -Ik duwde je niet.
Hou je stil.
Hoe ver gaan we, Hide? -Er is iets in het midden van deze tunnel.
Iets? Wat dan? -Geen idee. Daarom doen we dit.
Wat zit er verdorie in deze tunnel?
Laat me nou eens los. We gaan.
Kijk dan. -Er zitten overal krassen op de muren.
Alsof er iets aan heeft gekrabd.
Er druppelde wat op m'n hoofd.
Is het bloed?
Rustig, het was maar water. -Idioot. Dit komt door jouw rare verhalen.
Hé, jongens.
Wat is dat? -Hè?
Goro?
Zusje? Ben jij dat?
Mari, wat doe je hier?
Weet ik niet. Ik was hier opeens.
Ik ben bang. Ik ben zo bang, Goro.
Wie belandt nou zonder het te weten op zo'n plek?
We gaan hier weg, kom mee.
Vader. -Is Mari in slaap gevallen?
Ja, maar ze heeft koorts.
Ze kan morgen beter ziek thuis blijven. -Ik snap het.
Ze was in de tunnel voor ze het wist.
Ze zeggen dat die tunnel mensen lokt.
Heb je ooit met Mari gepraat over…
Over moeder? -Nee, nooit.
Ik wil dat je op haar let. -Oké.
Het sneeuwt.
Morgen is 't een dik pak.
HET VERHAAL VAN DE MYSTERIEUZE TUNNEL
BEGRAAFPLAATS
Ik ben thuis.
Goro. Heb jij Mari gezien?
Wat? Ze was toch ziek thuisgebleven?
Ja, maar ik heb net gekeken en ze is weg.
O, nee. De tunnel?
Weet ik niet, maar met die koorts moet ze niet buiten in de sneeuw lopen.
Ik ga haar zoeken.
Jij blijft hier, Goro.
Dit duurt te lang.
Die is van papa.
Papa?
OBSERVATORIUM KOSMISCHE STRALING TOHTO UNIVERSITEIT
Wat is dit nou weer? Een observatorium voor kosmische straling?
Mari?
Ken je deze jongedame?
Mari is m'n zusje.
Mijn vader ging ook hierheen. -Je vader? Die hebben we niet gezien.
Wat? Dat is vreemd.
Gaat de tunnel nog verder die kant op?
Ja, dit is het midden. -Misschien is hij daar.
Dat kan niet. We hadden het gemerkt als hij langskwam.
Dit kan gewoon niet.
Ik heb onderweg niemand gezien, en ik vond m'n vaders zaklamp op de grond.
Als je erop staat, ga je gang. Doorzoek het andere eind maar.
Koyama, neem de auto en laat hem de rest van de tunnel zien.
Goed, professor. -Misschien overtuigt hem dat.
Mijn hemel. Ben je gewond?
Er zit bloed op je wang.
Rijd alstublieft wat langzamer. -Wat je wilt.
We zijn bijna aan de andere kant.
Het enige spoor is van onze auto vanochtend.
En geen voetafdrukken.
Laten we teruggaan.
Dat is vreemd. Heel erg vreemd.
Misschien is m'n vader ergens in de tunnel verdwenen.
Hij is vast naar huis gegaan.
Trouwens, waar is precies dat kosmische stralingsobservatorium voor?
De stralen beschieten de aarde vanuit de ruimte.
Wij bestuderen dat soort straling.
Het gaat door het menselijk lichaam, net als röntgenstralen.
En natuurlijk gaat het ook door de berg de tunnel in.
Daarom worden oude tunnels vaak gebruikt om dit soort dingen te observeren.
Daar begreep ik geen snars van.
Vader?
Wat?
Goro, ik ben bang.
Ik snap niet waarom ik steeds hier kom.
Mari.
Goro, hebben jullie verder nog familie?
Waarom gaan jullie niet de stad uit tot je vader is gevonden?
We hebben een tante in Tokio. Ik bel haar wel.
Wat is dit?
Ik kan mijn onderzoek zo niet uitvoeren.
Er is nergens storing, maar de gegevens zijn een warboel.
Professor.
Gaat het wel?
Jawel. Maar ik voel me al vreemd moe sinds we in deze tunnel komen.
Ik voel me ook al zwak sinds we hier komen.
Jij dus ook?
Misschien ligt het aan deze plek.
Professor. Kom dit eens bekijken.
De foto van laatst.
Wat is dit nou weer, Ishikura?
Lijkt het niet alsof er iets door de tunnel vliegt?
Kijk eens goed.
Het is alsof er een menselijke vorm…
…door onze lichamen gaat, alsof het röntgenstralen zijn.
Inderdaad, het ziet er menselijk uit.
Wat is het?
Een geest, misschien? -Een geest? Dat is belachelijk.
Kunnen deze dingen de abnormale data tot nu toe verklaren?
Als het echt door ons lichaam gaat…
Dan krijgen we zware doses straling.
Hoe vreemd 't ook klinkt…
…te lang in de tunnel blijven kan onveilig zijn.
OBSERVATORIUM TOT NADER ORDER GESLOTEN
Met Koyama van het observatorium.
Kom alsjeblieft meteen. Er is iets vreselijks gebeurd.
Goro.
De professor en Ishikura.
Er vliegen mensachtige figuren rond.
Ik kan ze zien. Ze gaan door de muren en de vloer.
En nu doen wij dat ook.
Ongelooflijk. Hoe kunnen we nou door een vast oppervlak worden getrokken?
We worden…
Ze zijn verdwenen.
Goro.
We zijn hier weer teruggekomen.
Het was alsof we werden aangetrokken. -Goro, ik ben bang.
Mari?
Miss Koyama. Schiet op.
Goro. Iets…
Miss Koyama.
Iets volgt ons. -Wat?
Grote broer.
Koyama.
Blijf bij ons.
Miss Koyama.
Nee.
Grote broer.
Help me.
Eén, twee, drie, vier.
de ijsco, de ijsco, de ijscobus
welke smaak wordt het vandaag, zeg?
de ijsco, de ijsco, de ijscobus
kijk eens, al je zorgen smelten weg
DE IJSCOBUS
IJsjes, ijsjes. IJskoud de lekkerste.
Wie wil er een ijsje? -Papa, ik wil ook een ijsje.
Nee, we gaan zo eten. -Allemaal netjes in de rij.
Waar gaan we vandaag heen? -Ja, waar zullen we eens heen gaan?
Ergens waar het leuk is.
Tot straks. We gaan eten zodra je terug bent.
Neem me niet kwalijk. -Daar heb je de nieuwe buurman.
Ik ben Sonohara. Waar gaan de kinderen heen?
Hij komt nu ongeveer een maand elke zaterdag naar ons flatgebouw.
De kinderen kunnen niet wachten tot het zaterdagmiddag is.
De kinderen eten ijs terwijl we door de stad rijden.
Mijn cadeautje voor de kinderen.
Ze zijn in goede handen.
Ik wil een ijsje.
Hè? Zeur je daar nou nog steeds om? -Nou, ik wil echt een ijsje.
Helaas. Nu eten, voor het koud wordt.
Wat papa kookt, is vies. -Nee, dat is het niet.
Wat lekker. O, dat is echt lekker.
Ik wil veel liever een ijsje.
Mama.
Ik wil bij mama wonen.
Mama.
de ijsco, de ijsco, de ijscobus
welke smaak
Hé, Tomoki. Wat is er?
Wil je echt bij je moeder wonen?
Nou…
Daar is de ijscobus.
Is het vandaag zaterdag?
IJsjes, ijsjes. IJskoud de lekkerste.
Wie wil er een ijsje?
Oké, Tomoki. Ik koop een ijsje voor je. -Wat? Echt?
Chocolade, alstublieft.
Wat wil je? -Chocolade-ijs.
Welkom. Wat wilt u?
Eén bolletje chocola, graag. -Ja, meneer.
Oké, netjes in de rij. En niet voordringen.
Tomoki, ga jij ook maar mee. -Weet je het zeker?
Als je opeet wat ik kook als je weer thuis bent.
Tuurlijk.
de ijscobus, de ijscobus
Ik ben weer thuis, papa. De ijsbus was fantastisch.
Binnen was een berg aardbeienijs en we likten er allemaal aan.
Een wedstrijdje. Daarom is m'n tong helemaal rood, zie je?
En je chocolade-ijsje dan? -Heb ik ook opgegeten.
Je krijgt buikpijn als je zoveel eet. -Ik voel me prima. Avondeten hoeft niet.
Wat? Je zou het opeten. -Ik zit vol.
Niet te geloven.
Een berg aardbeienijs? Wat is een berg?
Ik ben thuis.
Hè?
Hij heeft vast vrienden gemaakt in de bus.
De gast van vandaag is Terumi Fujino, zangeres en variétéster.
Hallo.
Tomoki, ik hoor niet meer van je dat je bij je moeder wilt wonen.
Natuurlijk niet. De ijscobus komt daar niet langs.
de ijsco, de ijsco
Kom op. Tot straks.
de ijsco, de ijsco, de ijscobus
Excuseer.
Ik wil graag met de kinderen mee vandaag.
Het spijt me. Ik kan geen volwassenen toelaten.
Is dat zo?
Wat is dit nou weer, verdorie?
Wat is dit voor spul?
Wat is dat?
Ik ben thuis.
Tomoki? Zijn er vriendjes van je?
Jullie zijn wel heel stil.
Kenichi is vanille. Takeshi is chocolade.
Kazuyuki is aardbei. En Daisuke is veranderd in yoghurtijs.
Al m'n vriendjes zijn gesmolten.
Wat zei je? -Ze zijn zo lekker.
Hou op. Daar moet je niet aan likken.
de ijsco
de ijscobus
ijsco, ijsco
Ondertiteld door: Martijn Beunk
Niet te geloven. De rode inkt wordt zwart als hij opdroogt.
Dit is geweldig. Zo handig.
Maar waar komt die geur van ijzer vandaan?
Boeit ook niet.
Waarom vliegt dat ding met mijn gezicht op me af?
Ik moet alles wat ik zie en hoor opschrijven met de rode inkt.
Maar er is geen papier.