DZIWACZNE RODZEŃSTWO HIKIZURI
Idę do pracy.
Miłego dnia, Kazuya.
STARSZA SIOSTRA KINAKO HIKIZURI, 18 LAT
Nasz starszy brat chodzi do pracy dla naszego dobra.
Ma posadę w firmie ubezpieczeniowej. Jesteśmy z niego dumni.
Ciężko codziennie go żegnać.
Jesteś niesamowity, Kazuya.
NAJMŁODSZA SIOSTRZYCZKA MISAKO, 8 LAT
Mała Misako nie ma pojęcia, o czym mówimy.
Rozumiesz, prawda? A teraz podziękuj.
Nie trzeba. Wypełniam swój obowiązek jako najstarszy syn.
Pożegnajmy go.
Raz, dwa…
Miłego dnia, bracie!
Rany, co za banda głupków.
Dzięki dziedzictwie rodziny Hikizuri nie musimy pracować.
Ale muszę wyglądać na odpowiedzialnego dla mojego rodzeństwa.
Robi pani zdjęcia krajobrazu?
Nie. Próbuję sfotografować duchy.
Sfotografować duchy?
Tak. Dzieciaki często tu toną,
może uda mi się coś uchwycić.
Lubi pani takie rzeczy?
Może się pan śmiać.
Czemu miałbym to robić?
Bardzo interesują mnie duchy.
Mogę spytać o pani imię?
Sachiyo. Czego pan chce?
Mój dom jest dziwny, a jego aura jest jeszcze dziwniejsza.
Co pani na to, Sachiyo? Chce pani go zobaczyć?
Na pewno zrobi pani dobre zdjęcia.
Jeszcze się nie przedstawiłem. Nazywam się Kazuya Hikizuri.
Co pani na to? Czy to nie miejsce wygląda na nawiedzone?
Wyczuwam tu obecność duchów.
Tędy proszę.
Nasi rodzice są tu pochowani.
Ojciec był dystyngowany, a matka była dobrą osobą.
- Dbamy o ich groby. - Dzień dobry.
Miło cię poznać, Sachiyo.
Jesteś urocza, co?
Mnie również miło.
Oprowadzę cię.
Nazywam się Shigoro. Na pewno się zaprzyjaźnimy.
Sachiyo, mogę poczęstować panią herbatą?
Chcę tylko zrobić zdjęcia. Nie zabawię długo.
Tu pochowaliśmy chłopaka Narumi,
który zmarł na atak serca.
Ciasno go owinęliśmy!
Nie, żartujemy. To tylko żart.
Hej! Shigoro!
O co chodzi, Kazuya?
Nie możesz być bardziej cywilizowany?
Co za obrzydliwy widok!
Co? To wredne. Zawsze tak jadłem.
Zamknij się! Nie pyskuj!
Widzisz, co się dzieje, gdy krzyczysz? Misako płacze.
Nie, płacze, bo tęskni za matką.
To przez tę rozmowę o grobie naszych rodziców.
Co za rakieta. Kinako, zrób coś.
Nie ma mowy. Ty coś zrób, Shigoro.
Dlaczego ja? Nie jestem jej mamą.
Wiem. Narumi, zrób coś.
To ty najbardziej przypominasz matkę.
Nie ma mowy! Czemu muszę być mamą Misako?
Hitoshi, spróbuj ją pocieszyć.
- To twoje zadanie, Hitoshi. - Pociesz ją.
Dalej.
No dobrze.
Posłuchaj, Misako.
Mama i tata poszli do nieba, więc nie możemy ich już widywać.
Musisz to zaakceptować.
Kłamca!
Zobaczę się z mamą za wszelką cenę!
Idioci.
- Shigoro. - Co?
Nie mówiłeś, że Narumi jest najbardziej podobna do matki?
Tak. Co z tego?
Sugerowałeś, że jestem najbardziej podobna do ojca, prawda?
Co?
Porównując mnie do ojca, mówisz, że jestem brzydka, tak?
Przyznaj!
- Co? Nie! - Kłamca!
Wiem, że myślisz, że jestem brzydka!
Znowu masz manię prześladowczą.
Coś ty powiedział?
Powiedziałem tylko, że Narumi najbardziej przypomina matkę, prawda, Kazuya?
Rozumiem, dlaczego Kinako jest zła.
Shigoro! Jesteś nieczułym palantem!
Nigdy nie myślisz o tym, co czują inni! Zależy ci tylko na sobie!
Jesteś jak ojciec! Jak śmiesz mówić o Kinako?
Myślisz tylko o sobie!
Zawsze zagarniasz najlepsze porcje! Dlatego jesteś gruby!
To niemiłe, Kazuya.
Zamknij się! Prawdziwi faceci tak nie jęczą!
Nie zmieniaj tematu. Chcę odpowiedzi, Shigoro!
Czemu mówisz takie rzeczy, Kazuya?
Dłużej tego nie zniosę. Idę spać.
Dobrej nocy.
Shigoro! Będziesz się mazać z powodu takiej drobnostki?
Chłopaki nie płaczą!
Muszą wykazać się siłą woli
i wielkim sercem!
Jesteś śmieciem! Hańbą dla wszystkich mężczyzn!
Jesteś wredny, Kazuya!
Idę spać. Dobranoc!
Co się dzieje?
Nie sądzisz, że byłeś zbyt surowy?
To nic. Należało mu się.
Ale dość o tym. Niech Misako zobaczy naszych rodziców.
Co? Jak?
Wezwiemy zmarłych.
Innymi słowy, zrobimy seans spirytystyczny.
Wezwiemy duchy rodziców podczas seansu.
Czy to możliwe?
To się dopiero okaże.
Ale wierzę, że damy radę.
Myślę, że mam moce parapsychiczne.
Kinako, ktoś musi obserwować seans.
Chciałem zaprosić Sachiyo, co ty na to?
To główny powód, dla którego to robisz?
Nie bądź głupia!
Wow. Niesamowite.
Na każdym zdjęciu są duchy.
Zwłaszcza te za chłopcem są dobrze widoczne.
Kto to?
Dobry wieczór. Przepraszam, że tak późno.
To ja, Kinako Hikizuri.
Chwileczkę.
Skąd wiesz, że tu mieszkam?
Mój brat przyjechał za tobą.
Ale dość o tym. Chciałam z tobą porozmawiać.
Seans?
Zgadza się. Powiedział, że chce, żebyś była tam jako obserwatorka.
Mogę do was dołączyć.
Nie możemy się doczekać.
Sachiyo. A to…
To mój chłopak, Sawano.
Studiuje fizykę.
Przyprowadziłam go, bo też interesuje się duchami.
Miło was poznać. Nie mogę doczekać się seansu.
Czyżby? Nie ma za co.
Im nas więcej, tym weselej. Wejdźcie.
Rozpoczynamy seans rodziny Hikizuri.
Ja, Kazuya Hikizuri, będę medium.
Proszę, żebyście byli cicho,
ponieważ muszę się skupić, aby…
Ale będzie fajnie!
Super!
Nie może mnie rozpraszać.
Niech ktoś ją uciszy.
Hitoshi!
Misako, uspokój się.
Co?
OJCIEC GOZO MATKA MASUE
Użyj mojego ciała, by przywołać duchy naszych rodziców.
Ektoplazma!
Może przybrać kształt twoich rodziców!
Fizyczna manifestacja!
Jestem Gozo. Przybyłem z zaświatów, by zobaczyć się z dziećmi.
Moje kochane dzieci, wierzę, że macie się dobrze.
To ojciec.
Duch ojca opętał Shigoro!
Kazuya. Gdzie jesteś?
Ojcze! Jestem tutaj!
To ja, Kazuya!
Opiekujesz się braćmi i siostrami?
Oczywiście!
Kłamca!
Udajesz, że idziesz do pracy, a cały dzień się obijasz!
Nie robisz niczego, co przystoi starszemu bratu.
Wywyższasz się.
Ojcze! To nie tak! Posłuchaj!
Nie jesteś godzien być najstarszym synem rodziny Hikizuri!
Od teraz Shigoro zajmie twoje miejsce!
Ojcze.
Wybacz mi, ojcze.
Co to ma być? Chłopaki nie płaczą!
Mam dość tej rodziny!
Ojcze?
Co się stało?
Wróciłeś, Shigoro?
Opętał cię duch ojca.
Kazuya opuścił dom.
Co? Dlaczego?
Czyli to ektoplazma.
Coś nie tak, Misako?
Posłuchaj.
Może ta ektoplazma wkrótce zmieni się w matkę.
Co? Naprawdę?
Hurra!
Sachiyo, to był szok.
Wygląda na to, że jestem medium.
Jeśli chcesz, pomogę ci zgłębiać siły nadprzyrodzone.
- To było niesamowite. - Tak.
Udało mi się zebrać próbkę.
Próbkę?
Ektoplazmy. Wziąłem trochę.
- Co z nią zrobisz? - Jak to?
Przeanalizuję na uniwersytecie.
Może uda mi się zidentyfikować prawdziwą naturę ektoplazmy.
Hitoshi, uciekaj.
Uciekaj stąd!
Idź do diabła, tato!
Pasuje ci.
Na razie, Hitoshi.
Mamusiu!
Wychodź! Pospiesz się!
Mamusiu!
Kinako, przynieś mi herbatę.
Pospiesz się! Jestem teraz panem domu.
To jak rozkaz od taty.
Tak, oczywiście.
Mam sztywne ramiona.
Narumi, pomasuj mnie.
Pospiesz się!
Jezu.
Hitoshi, pomasuj mi stopy.
Słyszysz, Hitoshi?
Co to za mina?
Sprzeciwiasz mi się?
Ty mały…
Mały!
To ty. Nie stój tak. Wejdź.
Wyłaź! Mamusiu!
Kinako, co robi Misako?
Przyzywa ducha matki.
Słuchajcie.
Myślę o kolejnym seansie spirytystycznym jutro wieczorem.
Ja będę medium.
Chcę też zaprosić Sachiyo na obserwację.
Kazuya, powiedz jej.
Co?
Powiedz, żeby nie przyprowadzała tego Sawano.
Tylko przeszkadza.
Zidentyfikowałem tę substancję.
Co to było?
- Wyniki były szokujące. - Co?
Ta ektoplazma to mąka pszenna do robienia makaronu udon.
Co? Mąka?
Innymi słowy, zrobili nas w konia.
Ten seans był tylko farsą.
Nie do wiary.
Czego chcesz?
Robimy dziś kolejny seans,
i chcielibyśmy, żebyś go zobaczyła.
Nie mam zamiaru brać udziału w twoich udawanych seansach!
Ta ektoplazma to mąka udon. Co to ma znaczyć?
Smacznego makaronu z rodzeństwem!
I nie wracaj!
Co, Misako? Nigdy się nie zamkniesz?
Kłamca! To nie zamieniło się w mamusię!
Wyschło i spleśniało!
Nie martw się, Misako. Zrobimy kolejny seans.
Tym razem matka się zjawi.
Co? Serio?
Naprawdę?
Tak, serio.
Cześć, Shigoro.
Co? Już wróciłeś, Kazuya?
Jak śmiesz ze mnie kpić?
Nie rozumiem.
Nie udawaj głupka!
To opętanie przez tatę było tylko udawaniem!
Jestem Gozo!
Uspokój się, Kazuya!
Nie boisz się starego?
Ty głupcze! Nigdy się go nie bałem!
Ale nie wiedziałeś o tym, więc to wymyśliłeś!
Zabiję cię!
Na pomoc!
Jeśli chcesz kogoś zabić, zabij jego!
Nie wiesz, kiedy się poddać!
Hitoshi, przesuń się.
Już!
Co to za mina?
- Ojcze! - To ojciec!
Rety, co to za hałasy?
Poczekaj na mnie!
Co z wami?
Napisy: Paulina Korzeniewska
Robi się coraz dziwniej.
W pokoju czuć ciemną dziurę i słodki zapach.
Jeśli nie napiszę, co widzę, ludzie zaczną mówić, że oszalałem.
Ale nie mam pieniędzy.
Nie mam długopisu.
Poskromię palcami tę pękniętą ścianę.
Mam trochę czerwonego atramentu.